Broodhaers

Ik kwam daarnet van m’n werk gefietst. Het tafereel was best grappig: auto’s die wachten tot de tegenliggers gepasseerd waren, en zich dan langs de kegels reppen. Het gaf me een licht geruststellend gevoel: wat zijn we toch lief voor absurde situaties. Blijkbaar geloven we met z’n allen tussen zes en half elf ’s avonds dat de verf nog niet droog is.

M’n vinger bleef droog. Het zou er ’s morgens niet veiliger op worden voor de fietsers die staduitwaarts reden. Tijd voor een nieuwe Broodhaers. Of is het een Buren ?