en route

De zomerslaap lonkt. Fietsbult hangt de laptop aan de haak.  In ons zomerhol zullen de foto’s van de afgelopen jaren misschien geklasseerd geraken. De voorraad is groot.        Ik voeg de komende weken zeker nog wat links toe. Reacties op de 90 stukjes in de 17 categoriën, en tips allerhande zijn welkom, bienvenue, welcome. Je kan graven via de zoekfunctie. Enjoy the zomer!

Sint-Baafsweide

Vrijdagavond is het feest. De mannen/vrouwen van Tele Atlas moeten er dringend nog es passeren om hun plannen van deze site aan te passen.

Vroeger, zeker sinds de sloop van het slachthuis, kon je vanuit de Gandastraat rechtdoor naar de Van Eyckbrug. De werken aan de “Groene kerk van Sint-Baafs” sneden deze as doormidden.

Er kwam een nieuw wandel/fietspad, zodat de site van de vroegere kerk vrijkwam. De aanleg van het pad begon in de herfst van 2006 ongeveer zo:

Deze metalen platen zijn het afvoergootje naast platte -eerder kleine- kasseien. M’n jongste dochter is niet enthousiast over dit pad. Ze viel er vorige winter op een ochtend vol ijzel met haar fiets. Kasseien! Het pad loopt van de autoparking van  de sociale woningen op het Sint-Baafsdorp, doorheen het poortgebouw van het vroegere slachthuis tot aan de Lousbergkaai.                                       De overgang van “park” naar straat voelt niet veilig aan. Wie stadinwaarts wil moet rechtsaf slaan, een klein maar snedig klimmetje naar de brug maken, en dan tussen druk autoverkeer linksafslaan. Geen evidentie voor de niet-assertieven onder ons.                                       Je ziet op de foto nog een klein strookje kasseien liggen, waar ik me het nut van afvraag. Is het een overschotje van de vroegere parkeerstrook? Dient het om stadsbussen te laten afslaan naar links? Sommigen droomden er een fietspad. Vanuit het poortgebouw kan er een fietspad lopen tot aan de brug.  Als het “park” een schel grond afstaat (het zwarte hek een meter naar achter) is er plaats voor een dubbelrichting fietspad. Voorwaarde hiervoor is dat de natuurlijke perceelgrens doorbroken word, en misschien een lap grond doorschuift van de ene naar de andere stadsdienst. Ik vermoed dat dergelijke ideeën taboe /waren/zijn. Blijft de vraag hoe men dit belangrijk kruispunt voor fietsers veilig krijgt.

Museum

Gent heeft een fietspadmuseum. Dit unieke museum geeft iedere fietser de kans om alle vormen van stedelijke fietspaden uit het recente verleden te exploreren én te beleven. Een interactief museum dus. Je krijgt er een overzicht van alle gebruikte fietspad-materialen uit de naoorlogse periode. Een bloemlezing:

   

Hier werd generaties lang gerepareerd, soms met overschotjes. Beter iets dan niets. 

Dit lappendekenfietspad is één grote surprise. Sommige stukken zijn in slechte staat – nét echt. Alle facetten komen aan bod: uitgefreesde signalisatie, een chaotisch wegbeeld,… 

   

…, een versmalling,  gebroken tegels, een werfje,…                                                

…, plassen, uitpuilende riooldeksels, …

                   Sluitstuk is een spookkruispunt. De wegen links en rechts zijn op- en afritten van de R4. De middelste weg is de brug over de ringvaart die aansluiting geeft op het jaagpad langs de Schelde naar Oudenaarde. Dit “kruispunt” maakt deel uit van de  Schelde-Delta-Fietsroute.                  Het museum is gratis te bezoeken op de Ottergemsesteenweg-Zuid. Deze weg start voorbij het UZ aan de brug over de E17, en loopt door tot aan de ringvaart/R4. Menig voetbalsupporter zal hem binnenkort leren kennen.

Ik stel voor om deze unieke erfgoedcollectie op te nemen in het STAM, en deze as uit te bouwen tot een essentieel onderdeel van een woon/werk-fietsas tussen Oudenaarde en Gent.

vegen

Zaterdag was mirakeldag: na anderhalf jaar kwam onze loodgieter langs. En niet zomaar een loodgieter. Een steengoede loodgieter. Voor zo een vakman doe ik gezwind het loopfietswerk: de boodschappen. Zelfs op de Afrikalaan. Onherbergzamer fietsen dan daar bestaat in Gent amper. Maar goed: er zijn witte streep-fietspaden, en rode vakken op de kruispunten, en op zaterdag zie je er soms alleen maar fietsers.        De haven is hier al tastbaar, eigenlijk té tastbaar:

         Op zo’n momenten komen de zo diep gehate ”spreekwoorden en gezegden” uit de humanioralessen Nederlands weer boven. Zo iets met vegen, en een eigen deur. Telt dat ook voor betoncentrales?

Op het eind van de Afrikalaan was Infrabel bezig met een aanpassing van de overweg. Nòg minder bulten dan voorheen? Wat goed is voor de camions, is hier ook goed voor de fietsers.

Plant de Lijn dit ook op de kruispunten waar trams passeren? Dat zou pas zalig zijn. Ik denk bijvoorbeeld aan de Keizerspoort/Brusselsepoortstraat: dedounk, dedounk,… dedounk, dedounk.

Baudelo, Baudelo, Baudelo!

U ziet het goed, dit wordt een plek voor hangbankjongeren.

Baudelo in de Gentse Feesten wordt nooit meer als voorheen. Het wordt nòg gezelliger. Nog geen maand te gaan, en momenteel nog maagdelijk leeg, want omringd door hekkens:                De kade naast het Baudelopark kreeg een behandeling stijl Graslei/Korenlei: een verlaagde kade, met nog een aanlegkadeke eronder. Ik vermoed dat er bij deze werken veel fietswrakken opgevist zijn. Benevelde macho’s beoefenden hier tijdens de Fieste het fietsgooien. Ingrediënten: weinig licht, een losstaande fiets(waaronder die van m’n oudste dochter), en een diepte cfr hun bevattingsvermogen.

Het parcours naar deze hemel is belangrijk. (De weg naar huis iets minder.) Ik gok erop dat de doorgang onder de Sint-Jorisbrug  zal klaar zijn voor het bouwverlof. Vorige week vrijdag begon de aannemer met de montage van de onderbouw.                      Jammer dat ik de komende weken niet in de stad ben: het is zalig om zo’n levensgrote meccano te zien groeien.