vegen

Zaterdag was mirakeldag: na anderhalf jaar kwam onze loodgieter langs. En niet zomaar een loodgieter. Een steengoede loodgieter. Voor zo een vakman doe ik gezwind het loopfietswerk: de boodschappen. Zelfs op de Afrikalaan. Onherbergzamer fietsen dan daar bestaat in Gent amper. Maar goed: er zijn witte streep-fietspaden, en rode vakken op de kruispunten, en op zaterdag zie je er soms alleen maar fietsers.        De haven is hier al tastbaar, eigenlijk té tastbaar:

         Op zo’n momenten komen de zo diep gehate ”spreekwoorden en gezegden” uit de humanioralessen Nederlands weer boven. Zo iets met vegen, en een eigen deur. Telt dat ook voor betoncentrales?

Op het eind van de Afrikalaan was Infrabel bezig met een aanpassing van de overweg. Nòg minder bulten dan voorheen? Wat goed is voor de camions, is hier ook goed voor de fietsers.

Plant de Lijn dit ook op de kruispunten waar trams passeren? Dat zou pas zalig zijn. Ik denk bijvoorbeeld aan de Keizerspoort/Brusselsepoortstraat: dedounk, dedounk,… dedounk, dedounk.