Droog
31 oktober 2008
Capitole
30 oktober 2008
Organisch
28 oktober 2008
Fietsbult kreeg post. Frank schreef: Ik ben al jaren een fan van zelfgemaakte fietspaden. Daarmee bedoel ik, het type fietspaden dat ontstaat door gebrek aan het juiste fietspad op de juiste plaats. Iemand begint ermee: eens proberen of ik zo de bocht kan afsnijden. Daarna volgen anderen het spoor, tot er een echt pad ontstaat.
Ingenieurs zouden dit soort curves tot in het kleinste detail moeten opmeten, want dit is hoe fietsers echt rijden al er geen passer of Autocad aan te pas komt. Kunnen we het toekomstige programma dat ontwikkeld wordt op basis van de opmetingen misschien Velocad noemen ?
Hieronder een exemplaar op de hoek van de Nieuwe Wandeling en het Jan Van Hembyzebolwerk. In mensentaal, aan de Groene Vallei.
Thanks, Frank. More! More!
Ik voeg er aan toe: een degelijk beleid ondersteunt/”asfalteert” soms dergelijke organische fietspaden. Dergelijke ondersteuning bespaart studiewerk, en is 100% efficiënt. Of is dit onmogelijk in ambtenarenland?
Monumentenzorg
27 oktober 2008
Monumentenzorg is een nobele zorg: het verleden bewaren voor de toekomst. Ik hou ervan. Meer nog: ik hou van Bach èn Springsteen. Historische momumenten staan op m’n estetisch verlanglijstje even hoog als hedendaagse kwaliteitsarchitectuur. Als de esthetiek te fel domineert op het functionele kunnen beide types gebouwen/infrastructuur me vol afschuw doen terugdeinzen. Deze spoorwegbrug is zo’n momument met een stinkende walm van disfunctionaliteit:
Ik overdrijf een beetje. Het zal uiteraard een goede spoorwegbrug zijn – anders zou Infrabel er niet slechts 6,5 miljoen euro en een website met toeters en filmpjes aan besteden. Maar het is een GEMISTE kans, en -zoals ze in Gent zeggen- “nog niet weinig”. De vorige brug dateerde uit 1924, en was een onderdeel van de Noord-Zuidfietsroute tussen Zwijnaarde en Wondelgem. Ze was smal van snit:
In 1924 waren er nog geen fietsroutes. In 2008 wel. Toch heeft niemand de moeite gedaan om deze infrastructuur licht aan te passen aan 21e eeuws fietsverkeer. Daar is een woord voor: hokjesdenken. Zo ziet het er nu uit:
Waar zat het hokjesdenken? Bij Monumentenzorg? Bij Infrabel? Of bij allebei?
Ik ben benieuwd of men hier verder onnozel zal doen, en fietsers verplichten om af te stappen. Waarom onnozel? Omdat je mekaar al met moeite kan dwarsen als je op je zadel blijft. Eenmaal afgestapt kan dit niet zonder enige intimiteit.
Deze spoorwegbrug is een beschermde bottleneck. Ik ben benieuwd welke autostradebrug ooit via monumentenzorg een bottleneck wordt.
Het zou een mooi woord kunnen zijn: monumentenzorgfietstoets.
Jeugdrechtbank
25 oktober 2008
Hondenleven
24 oktober 2008
Leren tellen
23 oktober 2008
Straks kan ik m’n kids melden dat ik voor het eerst in m’n prille leven een youtubeke geblogt heb
, en ‘t was een fluitje van een cent. Met dank aan Frank.
Zacht
22 oktober 2008
Meer stroomafwaarts , aan de andere kant van Gentbruggebrug ligt een voorbeeldige fietsaansluiting/helling:
De helling is zacht, en kan ook gebruikt worden voor kinderwagens en rolstoelen. Via deze helling kom je vanuit het Kerkplein in Gentbrugge op de dijk langs de Zeeschelde:
Fietstoets
20 oktober 2008
Niet alle wegenontwerpers houden rekening met fietsgebruik, ook niet in Gent. Een fietstoets is dringend gewenst. In Gentbrugge loopt langs de Schelde een knap wandel- en fietspad: de Scheldekaai. De fietsers uit de straten eromheen kregen 3 op de 4 keer geen aansluiting met deze fietsas.
Aan de eerste straat (vanaf de fietsbruggen), de Rosa Geignerstraat is het ok. Een theateractrice van dit kaliber (De Caraïbische Zee in Vertikaal!) verdient dat
.
Dat de Hogepontstraat niks kreeg kan ik nog begrijpen. Fietsers kunnen vlot weg langs de Rosa Geignerstraat.
Hier aan de Jan Rijmstraat wordt het met een speelplein en jeugdwerking Krejo vlakbij dubieus. Er is plaats zat. Een betonnen helling is toch niet zò duur? Het lijkt me dat hier een grondplanarchitect aan het werk was, geen stedebouwkundige. Alles ziet er van bovenaf bekeken op een plan netjes uit, banaal netjes. Symmetrie voor alles, al vind ik de zuilen knap.
Functionaliteit is voor zo’n ontwerpers banaal. De hellingskes zijn te stijl voor een kinderwagen. Of zijn ze enkel bedoeld om met de fiets aan de hand te stappen?
Aan de Auguste Van Ooststraat is het ontwerp waardeloos. Wie de steile hellingetjes neemt botst op de zuilen. Fietsers hossen dus over het gras:
In 2006 zag het er hier zo uit:
en nu zo: De situatie is dus verbeterd, zeker bij regenweer. Ik vrees echter voor de duurzaamheid. Deze grasbeschermers lijken me niet geschikt voor intensief fietsgebruik.
Gentbrugge
17 oktober 2008
De kleine ring van Gent is een stadsmuur. Moeilijk in te nemen. Moeilijk te dwarsen. Een psychologische barrière voor de minder assertieven onder ons. Doorstroming van autoverkeer is in de hoofden van sommige beslissers nog steeds topprioriteit. Veilige doorstroming van fietsverkeer wordt héél langzaamaan gerealiseerd. Terwijl de stad fietsinjectienaalden nodig heeft: fietsassen vanuit rand- en deelgemeentes. De langverwachte Keizerparkbruggen over de Schelde en onder de ring zijn -vergeleken met tunnels- goedkope oplossingen.
Ik was vorige week oprecht verbaasd te zien hoeveel mensen in de avondspits langs de 2 bruggen Gentbruggewaarts fietsten. Er wonen links van de Brusselsesteenweg dan ook massaal veel mensen.
Weekoverzicht
16 oktober 2008
Er viel heel wat positiefs te noteren deze week, te beginnen met de nieuwbrief van ons madammen hun school: volgende week is er “fietsencontrole -vooral de verlichting – voor alle fietsers van de school door een speciale brigade van de Gentse politie. Er wordt ook sterk aangedrongen op het dragen van een fluo vestje nu de donkere dagen eraan komen.” Einde citaat, en een bank vooruit voor de politie.
En nog een bank vooruit: “Politie verdubbelt aantal interactieve snelheidsborden” lees ik in de krant. Het zijn 2 mooie tegengewichtjes voor mijn -subjectieve- beeld dat de Gentse politietop tot op heden niet fietsminded was. Doorstroming van autoverkeer leek jarenlang hun topprioriteit. Snelheidsbeheersing, ach, dat was voor mietjes. Ik ben zelf zoon van een flik, en kan het soms ruiken (voel aub de knipoog). Het evolueert positief.
Nog positief: Studentenmobiliteit bestaat vijf jaar, en huldigde een bikewash in. Alle middelen om aandacht te trekken zijn ok.
En (zelf gezien) de werken op de Arbedsite aan het fietspad langs de Schelde gingen de nafgelopen weken weer een béétje vooruit:
Dit fietspad zal verwelkomd worden als een langverwachte gast. Het park ook:
Burenruzie
15 oktober 2008
Peanuts
14 oktober 2008
Gisteren kwam ik vroeg naar huis om deze fietsbult te fotograferen:
Geduld is een strikte noodzaak voor wie de evolutie van deze werf bekijkt. Na jààren geduld liggen de 2 bruggen in het Keizerpark op hun plaats, en nadert de parkaanleg z’n eindfase. Het pleit voor de schepen van de groendienst dat hij deze zomer de bruggen (en het stukje park ertussen) bijna manu militare liet openstellen, zij het op z’n Belgisch :
Op z’n Belgisch wil zeggen: een officiële grijze zone. De verbodssignalisatie blijft staan. De durvers effenen het pad. Na een poosje volgt - behalve de regelfreaks – alleman in hun spoor.
Grappig : er staat slechts signalisatie op 3 van de 4 parktoegangen. Logisch ook: toen de Keizerparkwerf startte was er nog maar 1 brug. Minder grappig: het zijn 2 bottlenecks. En hoe leer je je kinderen waarvoor die verkeersborden dienen? Een vriend die vlakbij de werf woont vertelde me dat de brug niet door het park aangevoerd is, maar langs de Fransevaart. Er was dus geen reden om deze parkwerf zò lang stil te leggen.
Turn the page. De bruggen liggen er, en worden intens gebruikt, verbazend intens zo bleek gisteren en vandaag. Of zoals ik leerde van de directeur mobiliteit: “Infrastructuur trekt gebruikers aan“. Nu nog wat afwerking, want er is nog een ferme fietsbult weg te werken:
Deze man kon de bult aan. Hij sprong, en heeft dikke banden. Deze iets minder:
Kijk naar de band: dat wiel zal niet lang recht blijven. De massa (en ik) gebruikt er het voetpad:
Sommige klusjes zijn peanuts. Deze bult wegwerken is 1 dag werk (allez, pak nu 2 dagen) voor 2 man, en genot voor honderden fietsers per dag. Na de schepen van mobiliteit, de schepen van de groendienst en de minister van openbare werken is het nu aan de schepen van openbare werken om wakker te worden. Jammer dat hier niet geanticipeerd wordt, het zou flink wat gevloek vermijden. Of zijn die gele blokken een teken van goede wil? Hopelijk wordt de politie hier niet wakker…want een voetpad…is een voetpad. Of telt hier het gezond verstand?
Afkrabben
13 oktober 2008
Het lijkt op afpellen, maar het is: afkrabben. Vorige week krabde men de Heernislaan en een stukje Kasteellaan en Vlaamse Kaai. Deze morgen begon men aan de Parklaan:
Het was hoog tijd. Je kon er vaak skaten op kiezels:
De Parklaan is een korte, brede racelaan, waar vooral autobussen doorsjezen. Hopelijk wordt dit geen tweede status-quo en maakt men hier wèl van de gelegenheid gebruik om de fietsinfrastructuur te verbeteren. Het omvormen van een autostad naar een mensenstad gaat zo vreselijk traag vooruit dat een fietser soms al gelukkig is met een verfstreepje. Een schaamstreepje.
Laat me positief blijven: ik hoop dat er hier eind deze week méér veranderd is dan de asfaltlaag.























































