Peanuts
14 oktober 2008
Gisteren kwam ik vroeg naar huis om deze fietsbult te fotograferen:
Geduld is een strikte noodzaak voor wie de evolutie van deze werf bekijkt. Na jààren geduld liggen de 2 bruggen in het Keizerpark op hun plaats, en nadert de parkaanleg z’n eindfase. Het pleit voor de schepen van de groendienst dat hij deze zomer de bruggen (en het stukje park ertussen) bijna manu militare liet openstellen, zij het op z’n Belgisch :
Op z’n Belgisch wil zeggen: een officiële grijze zone. De verbodssignalisatie blijft staan. De durvers effenen het pad. Na een poosje volgt - behalve de regelfreaks – alleman in hun spoor.
Grappig : er staat slechts signalisatie op 3 van de 4 parktoegangen. Logisch ook: toen de Keizerparkwerf startte was er nog maar 1 brug. Minder grappig: het zijn 2 bottlenecks. En hoe leer je je kinderen waarvoor die verkeersborden dienen? Een vriend die vlakbij de werf woont vertelde me dat de brug niet door het park aangevoerd is, maar langs de Fransevaart. Er was dus geen reden om deze parkwerf zò lang stil te leggen.
Turn the page. De bruggen liggen er, en worden intens gebruikt, verbazend intens zo bleek gisteren en vandaag. Of zoals ik leerde van de directeur mobiliteit: “Infrastructuur trekt gebruikers aan“. Nu nog wat afwerking, want er is nog een ferme fietsbult weg te werken:
Deze man kon de bult aan. Hij sprong, en heeft dikke banden. Deze iets minder:
Kijk naar de band: dat wiel zal niet lang recht blijven. De massa (en ik) gebruikt er het voetpad:
Sommige klusjes zijn peanuts. Deze bult wegwerken is 1 dag werk (allez, pak nu 2 dagen) voor 2 man, en genot voor honderden fietsers per dag. Na de schepen van mobiliteit, de schepen van de groendienst en de minister van openbare werken is het nu aan de schepen van openbare werken om wakker te worden. Jammer dat hier niet geanticipeerd wordt, het zou flink wat gevloek vermijden. Of zijn die gele blokken een teken van goede wil? Hopelijk wordt de politie hier niet wakker…want een voetpad…is een voetpad. Of telt hier het gezond verstand?








14 oktober 2008 at 20:38
Dergelijke “bulten” illustreren de nuance tussen een “fietsstad” en een “zelfverklaarde fietsstad”.
15 oktober 2008 at 09:24
leuke Gentse fietsblog!
Bovenstaande fietsbult heb ik onlangs ook getrotseerd, tijdens de werken. Voor de avonturiers…
Groeten uit de Kunstenaarstraat!
Pieter
15 oktober 2008 at 09:43
Ik ben ook ‘voetpad’gebruiker op dit punt.
Heel terecht opmerking.
16 oktober 2008 at 17:12
Er zijn nog fietsbulten in Gent…
Mijn zoon en ik fietsen dagelijks met een bang hart naar basisschool De Oogappel aan de Bisdomkaai in Gent. Ook de vriendjes in Sint-Lievens en Sint-
Bavo kampen ongetwijfeld met onderstaand ongemak.
De prachtige fietsroute met de nieuw aangelegde Bavobrug als climax eindigt helaas ter hoogte van de Sint-Jacobsnieuwstraat en de Keizer Karelstraat in een
complete fietschaos.
Komende van de Bavobrug of het Van Eyckzwembad is er nauwelijks oversteekplaats voor fietsers voorzien. Auto’s worden niet geattendeerd op fietsers. Fietsbanden zien ongelooflijk af gezien het grote niveauverschil tussen asfalt en voetpad daar waar de fietsen de as Sint-Jacobs en Sint-Anna kruisen (van Bisdomkaai naar Oude Beestenmarkt).
Fietsers moeten op de goodwill rekenen van aanschuivende wagens uit beide
richtingen om veilig over te steken. Telkens een spannend moment, maar
persoonlijk hou ik mijn leven toch liever op een andere manier spannend….
Daarom vragen we, door middel van brieven en mails aan het college van schepenen en burgmeester, vriendelijk en fietsgezind om:
• Een veilige oversteekplaats (desnoods met verkeerslichten tijdens begin
en einde van de schooluren) te voorzien, eventueel met toezicht.
• Een verlaagd trottoir om fietsschade te beperken.
16 oktober 2008 at 19:16
Klopt, het is de Bisdombult, zie: http://fietsbult.wordpress.com/2008/05/26/bisdombult-2/
28 oktober 2008 at 11:03
Een goede ziel heeft er nu een plankske neergelegd. Geen optimale oplossing, maar toch al veel beter dan niets. Een soortgelijk plankske maakte bij het optrekken van het appartementsgebouw aan de Marie Popelinkaai het leven een pak gemakkelijker.