Studentenstad
18 februari 2009
Gisteren zag ik dit:
Ik hoor de reacties al: wie is nu zò zot om dààr te fietsen?
Twee mogelijkheden: iemand die er woont, of iemand die de weg niet kent.
Toen ik als student in Gent kwam wonen fietste ik vanuit het Prinsenhof naar het Sint-Pietersstation via (hebde vijf minuutjes?) Sint-Jacobs, Sint-Anna, de Sint-Lievenspoort en de Heuvelpoort. Ik kende dit traject vanop de bus van Zelzate naar Gent, en het was de enige route naar Sint-Pietersstation die ik kende. Pas na een paar maand ontdekte ik de Nederkouter. Een openbaring.
Elk jaar stroomt Gent vol met duizenden nieuwe ronddolers. Jong volk dat al doende de stad leert kennen. Het is een vorm van ervaringsgericht verkeersonderwijs. Soms komen zelfs mijn dochters thuis met de blijde melding dat ze een kortere of veiliger fietsroute ontdekt hebben.
Het is een nonbeleid dat dergelijke kruispunten creëert:
Nog het Vlaamse, nog het stedelijke beleid durft hier iets te proberen. Fietsers hebben er geen rechten, want “geen plaats“. De heraanleg van de Denderlaan wordt voorgesteld als een alternatief. Het blijft wonderlijk dat beleidsmensen het logisch vinden dat hier geen fietspad komt.

