Zagen
31 mei 2009
De Fietsersbond hield zaterdag in gans Vlaanderen een zaagactie voor meer fietsinfrastructuur. In Gent gebeurde dat op 2 plaatsen.
Morgen foto’s van the Loop. Vandaag een paar beelden van de Heuvelpoort.
Wie dit kruispunt wil dwarsen richting SMAK, Sterre of Sint-Pietersstation loopt risico’s. Fit zijn is de boodschap.
Auto’s gebruiken de vakken richting SMAK om nog snel in te voegen richting Martelaarslaan. Kijk naar de rode Volvo.
Auto’s krijgen in deze rijrichting vier rijvakken. Twee als onderdeel van de ring. Twee om richting SMAK te gaan. Dat is er 1 teveel. Zoals Jan hier al schreef: eilandjes zijn een minimum. De middenberm van de Charles de Kerchovelaan is nu vooral een wachtplaats.
Voetgangers en fietsers die het zebrapad en de verkeerslichten benutten moeten aan het tweede licht minutenlang wachten:
Misschien eens een schuilhokje zetten voor de wachtenden?
In alle ernst: de Gentse kleine ring R40 blijft een Vlaamse schande. Het is een muur die zwakke weggebruikers met moeite kunnen dwarsen. Het Gewest deed de afgelopen jaren “inspanningen“. Dat is een eufimisme voor: men pakte de makkelijkste (lees: goedkoopste) dossiers aan. Zo kreeg de Dampoort een paar aanpassingen, waardoor de situatie minder slecht werd, maar volgens fietsend Gent zeker nog niet goed. Het kruispunt Groot-Brittaniëlaan/Martelaarslaan werd fietsvriendelijk. De kruispunten met Kortrijksesteenweg en Brusselsesteenweg staan “op het programma”. Voor Brussel was/is fietsinfrastructuur op de R40 duidelijk géén prioriteit. Het lijstje pijnpunten is lang: de kruispunten Rooigemlaan/Palinghuizen/Elyzeese Velden, Tolhuis, Neuseplein, Heernislaan/Forelstraat, Heernislaan/Vlaamsekaai/Jan Delvinlaan en Heuvelpoort liggen erbij als 30 jaar geleden. Deze kruispunten wachten op 21e eeuwse oplossingen ipv de asfaltvlaktes die het nu zijn.
Sommige vakken van de R40 (Keizervest, Palinghuizen, Tolhuis…) hebben nog niet eens een fietspad met witte verfstreepjes, het minimum minimorum. Dat zegt alles. Hopelijk pakt de volgende Vlaamse regering de R40 aan. We blijven zagen.
A propos: zoals je kan zien is het afvalbeton van melding 1 nog steeds niet opgeruimd.
Terrasjesweer
30 mei 2009
Emoties
29 mei 2009
Oorzaak?
Geen idee.
Gevolg?
Veel emoties, zeker bij de betrokkenen.
Familie en vrienden van de fiets(t)er.
De chauffeur.
Zijn/haar familie en vrienden.
Ik passeerde.
Net de treintickets gekocht voor Berlijn, en via een ommetje op weg naar huis.
Banaal gelukkig.
Op weg naar verjaardagsfeestje 19 van lady L.
De weg afgezet door politie.
Fietsers mogen door.
Ratio.
Gevoel.
Ratio.
Gevoel.
Ratio: ik weet niks.
Gevoel: godverdomme. Zien die gasten niet dat het hier zone 30 is?
Ratio: kan een chauffeur zo vlak na een kruispunt in een afzink wel zien dat het zone 30 is? Wordt dat in deze schoolomgeving ook herhaald? Nee dus.
Gevoel: Shit, lady S gaat vanaf september hier naar school, en moet dan oversteken langs deze streepjes:
Ratio: ze vlammen hier dat het niet mooi is. Dat is misschien niet de oorzaak van het ongeval, maar als dit een zone 30 is…
Gevoel: oh nee! Die madam fietst in de richting van het ongeval. Hoe gaat zij zich straks voelen?
Rationaliseren.
Emotionaliseren.
We doen het nonstop.
Maar het was toch lang geleden dat ik me op weg naar huis zoòòòò hard geërgerd heb aan roekeloos rijgedrag.
En weer de angst voelde.
Moscou
28 mei 2009
Moscou.
Ik dacht er deze week nog es te geraken, maar het was toch te ver.
Eva maakte op 19 mei al van haar oren, en terecht.
Moscouviaduct is een rampgebied, erger dan het Tolhuis of de Heuvelpoort. Het is één van de weinige plekken waar ik me als fietser intens onveilig voel. Het geheel kan ik niet vatten in foto’s. Detailbeelden zeggen hopelijk voldoende. Maar vergis u niet: het is er nog desolater.
Het wegdek is een lappendeken. Ondanks de snedige hellingen zit er verdomd veel fietstrafiek op dit viaduct, ook veel oudere mensen. De versleten vangrails zijn er om auto’s te beschermen tegen een duik op de sporen, niet om fietsers af te scheiden van autoverkeer.
Voor veel mensen is het de enige verbindingsweg. Wie fiets er anders met een brood op zijn stuur, of een kind achterop?
Fietspaden zijn onbestaande. Voetpaden zijn in slechte staat. Geloof het of niet: Infrabel heeft onlangs (vorig jaar?)”de facade” opgekuist. Vanop de trein bekeken is dit een hoogst keurig viaduct. Deze viaduct had men primair fietsvriendelijker moeten maken vóór de start van de werken aan de spoorwegbrug aan Merelbekestation. Nu is het twee jaar wachten voor deze rotte plek kan verbeterd worden. Tenzij men aan 1 zijde het voetpad opoffert.
Vlakbij dit viaduct tonen Merelbeke en Gent hoe absurd gemeentegrenzen zijn. Dat is voor volgende week.
Wetten
27 mei 2009
Frank vertelde onlangs over zijn fietstocht in Zuid-Italië. En of dat niet gevaarlijk was, vroeg ik. Bijlange niet, was het antwoord. Er zijn geen fietspaden, en geen regels, waardoor de Italianen zeer aandachtig rijden.
In Nederland en Duitsland zou dat niet werken. Daar zijn er wetten, en controles om die wetten te doen toepassen. Wetten hebben maar zin als je ze kan handhaven.
Ah! Zo zit dat. Wij Belgen doen beide: we willen wetten, en we willen geen controles. Op de wip, as usual.
Ik ben het niet eens met alle wetten.
Dat is het hoofd.
Onafhankelijkheid in denken kan geen kwaad.
Het lichaam heeft zich wèl te plooien naar wetten, zeker de verkeerswetten.
Daarom deze nieuwe site op de blogroll: http://verkeerweb.be/.
Ook al zijn ze tegen ons/uw/mijn/hun goesting.




















