Blokkade
28 januari 2010
Deze morgen vertrok ik vroeg naar de dokter. Ik kon bijna niet vertrekken. Een aannemer parkeerde zijn camionet knal voor onze voordeur… op het voetpad. Bon, effe adem inhouden en met de fiets ertussen wurmen, en vriendelijk vragen om dat niet meer te doen.
Positieve verrassing: tussen Gent en Merelbeke ontmoette ik meer fluohesjes dan ooit. Langs de spoorweg wandelde een oudere dame met fluohesje, fluoarmband en rood LEDlampje.
Negatieve verrassing: Moscoubrug is nog steeds een fietswoestenij.
En dan bots ik op dit:
Een plastic lintje, en trekt uw plan. Aannemers vinden dat ze alles mogen.
Lint
24 januari 2010
Het beton is droog. Het lint is
Het nieuwe tweerichtingsfietspad loopt van de “Saskes” naar het versleten pad langsheen de Schelde op de Jan Delvinlaan.
Wat staat er hier nog op het verlanglijstje?
- Degelijke verlichting ter hoogte van de oversteekplaats met de Denderlaan. Dit vraagt accentverlichting. De huidige verlichting is zelfs niet gelijkmatig verspreid. (controleert dat ooit iemand?)
- Een verhoogd eenrichtingsfietspad onder de spoorwegbrug vanaf de Denderlaan tot aan de vooropstelstrook op het kruispunt met de Heernislaan.
- Een fietspad op de Heernislaan tussen het zebrapad aan de bushalte en het kruispunt met de Eendrachtstraat.
- Een fietsbrugje over de Saskes.
- Een renovatie van het fietspad langs de Schelde op de Jan Delvinlaan tot een volwaardig tweerichtingsfietspad.
- Verhoogde aanliggende eenrichtingsfietspaden op de Vlaamsekaai. Aan de Scheldekant liefst even hoog als het voetpad. Hier kan dat vlot, de rioolkolken lopen toch in de Schelde.
- Een veilige oversteekplaats/zebrapad aan de Snoekstraat
- Elke vrijdagavond frietjes voor alle passerende fietsers.
Piraten
20 januari 2010
Het is niet alles kommer en kwel in de haven. De definitieve fietsomlegging van de John Kennedylaan gaat vanuit de Borkelaarstraat over in een “nieuwe” havenweg, de Fritiof Nilsson Piratenstraat, die het Skalden(industrie)park verbindt met de John Kennedylaan.
Naast de weg loopt een breed, comfortabel tweerichtingsfietspad.De bocht heeft een betonnen bescherming.
Het kruispunt met de Skaldenstraat lijkt een voorbeeldig rondpunt. Dit is prima fietsinfrastructuur voor wie in het Skaldenpark werkt. Voor de anderen is het een omweg.
Definitief
19 januari 2010
Het Vlaams Gewest bouwt langzaamaan de Kennedylaan om tot een autostrade naar/van de Westerscheldetunnel in Terneuzen. De eerste realisatie hiervan is het Skaldencomplex, een viaduct met op- en afritten vlakbij het hoofdkantoor van het Gentse Havenbedrijf. Om dit complex te realiseren knipte men ter hoogte van Wittewalle staduitwaarts op de Kennedylaan het fietspad door. Door de werken kwam er voor de fietsers een omleiding/omweg:
De werken sleepten jarenlang aan, onder andere door een failliete aannemer. De omleiding was vaak slecht aangeduid. Gelukkig moeten die “vakmannen” in omleidingen hun GSMnummer op de werf laten. De omweg startte met 2 fietspadloze stadswegen: de gevaarlijk aanvoelende Wittewalle en de voor auto’s doodlopende Borkelaarstraat.Hierna volgden de schitterende fietspaden op de Fritiof Nilsson (schip ahoi!) Piratenstraat en Skaldenstraat. Die zie je morgen.
Het raadsel van de dag: de sedert 2007 tijdelijke omleiding werd onlangs definitief. Wist men dit al in 2007? Zo ja: had men de jarenlange rotte werfsignalisatie niet van bij aanvang (deels) kunnen skippen? Zo nee: is dit een staaltje van fietsroute-improvisatie?
En oh ja, kan iemand het fietspad dat er niet meer is eens wegfrezen, en de landkaarten aanpassen?(Terzijde: ik leerde hier ook dat dit kruispunt en dat met de Kleemstraat nu afgesloten zijn voor autoverkeer.)
Hokjessneeuw
17 januari 2010
We horen allen de sneeuw voor ons huis te ruimen. De wegbeheerders denken ook zo. Ze onderhouden enkel wat ze “bezitten”. Maar hoe zou u het vinden mocht uw poetsvrouw de gang en de trap poetsen en de overloop overslaan, omdat dat haar bevoegdheid niet is? Met fietspadonderhoud is dat de realiteit.
We waren allen getuige hoe de stad Gent niet in staat was om haar fietspaden op een degelijke manier sneeuwvrij te houden. Een zoutvoorraad speelde hierin geen enkele rol. Sneeuw op fietspaden moet je namelijk vegen, en dat vraagt veegmachines waarvan de borstels naar buiten draaien, mankracht om met die machines rond te rijden, en fietspaden die die machines “toelaten”. Het ontbrak de Stad duidelijk aan beide. Wegen en Verkeer van het Vlaams Gewest deed het beter. “Hun” fietspaden (voel je het hokje?) waren véél méér geveegd dan die van de Stad.
Applaus voor het Gewest. Maar wat zag ik op de Kennedylaan?Hokjessneeuw, ook wel Kafkasneeuw genaamd.
Kort samengevat: het Gewest schafte onlangs een fietspad af.
De fietsroute werd verlegd naar een stadsweg en havenweg. De veegmachine van het Gewest poetst de Kennedylaan proper (nogmaals applaus), maar laat de “nieuwe” omgelegde route links liggen, want de weg is daar eigendom van de Stad en de Haven (licht boegeroep).Administratief is dit in orde. (kleine zucht) Efficiënt is het niet. (diepe collectieve zucht)
Sneeuw valt niet uit de lucht per wegbeheerder. Het zou een stap vooruit zijn mochten alle wegbeheerders afspreken wie op welke fietsroute sneeuwveegt. Dat zou pas energie sparen. Daarvoor moeten op fietsroutes wel andere paaltjes voorzien worden. Veegmachines of andere onderhoudsmachines moeten kunnen passeren, maar dat telt uiteraard voor alle fietsroutes.
Snelheid
14 januari 2010
Beweging vind ik allang fascinerend, zeker in fotografie. Snelheid boeit me amper. Overdreven snelheid irriteert, zowel van cyclocrossers in de Lange Munt, treinspurters op het voetpad van de Dendermondsesteenweg als auto’s en bussen boven de toegelaten snelheid. Ik overwoog even om een toestel aan te schaffen met videofunctie, maar kijk: zo kan het ook.
Tja, en dat op een smalle hoofdfietsas met zone 30.Sluikstort
13 januari 2010
Er is één maar: je mag je niet vergissen. Je hoort te weten hoe administraties werken. Dit lijkt een sluikstort, maar is het niet: Het is een wachtdepot van oud ijzer. Waarom anders liggen deze borden maandenlang te wachten?
Wat moet je denken van dit beeld?
Een gevecht om een zadel?Flandriens
8 januari 2010
Ze bestaan. Mannen Mensen die door weer en wind de pedalen beroeren als was het een pianoconcerto van Rachmaninov. Op verkenning in de haven zag ik sporen èn daders:
“Drie kwartier, veer inbegrepen”, vertelde hij in alle rust. Onderweg toonde hij even rustig waar hij al gevallen was, en waar hij “om de twee weken van de fiets moet springen om niet omvergereden te worden”. Dat is voor morgen.
Hij heeft een binnenweg gevonden naar het veer van Langerbrugge. Hier namen we afscheid:
Onderweg nog veel sporen in de oude sneeuw: Sommigen vinden het nodig om hun eten koel te vervoeren:
Volkswoede
7 januari 2010
Wie deze blog een poos volgt weet dat ook ik -once upon a time- een boze verontruste vader was. Al doende leerde ik dat slaan en zalven in groep zinvoller is dan solo fulmineren. Ik leerde geduld hebben, want ambtenaren die hun best doen hebben niks aan emoties, en zag de Echternach-dynamiek èn versplintering van de mobiliteitsambtenarij. Tot gisteren…
De zoveelste dode aan de Dampoort vreet aan mijn humeur en geduld. ‘s Nachts thuiskomen van werk en horen dat aan de Gandastraat ook een schoolgenoot van de overbuurjongen het spek aan zijn been had… grumble!
6 jaar geleden las ik -in een naïeve eerste poging om het mobiliteitsbeleid te snappen- verslagen uit 1984 tot 2002 van de Bewonersgroep Heirnis. In een vergaderingsverslag van 20 maart 1995 staat:
“Plannen Dampoort. Er zijn plannen om het verkeer aan de Dampoort te verbeteren. Er is een studie gemaakt waarbij voorgesteld wordt om de ring te verleggen. Vanaf de bocht van de Kasteellaan (richting Dampoort) zou de ring meer naar het spoor opgeschoven worden, verder zou de ring onder de Dampoort gaan. Over dit voorstel zijn onderhandelingen bezig met schepen van Rouveroi”. 1995! Hoeveel Gentse schepencollege’s en Vlaamse regeringen is dàt geleden? Ik hoor al de cynische commentaar: “Dat is toch normaal?” Ondertussen werd de Dampoort (vermoedelijk) het Zwartste Punt van Vlaanderen. Vele ambtenaren en politici kweekten hierin een dik vel.
De oversteekplaats aan de Gandastraat is anno 2010 één van de drukste op de Gentse ring. Ik herhaal graag het pleidooi om met deze oversteekplaats snel “iets” te doen, zodat terwijl de grote Sint-Pietersbroer verbouwd wordt, dit station verder kan groeien. Autocartoeristen die hun tocht hier starten krijgen Gent te zien als een ongenadige autostad.
Een tunneltje? Een noodbrug als in de oorlog? Verkeerslichten? Knipperlichten? Een ballon met een pijl? Dagelijkse snelheidscontroles? I don’t care. Alles is beter dan twee armzalige verkeersborden langs een racebaan.
Deze namiddag observeerde ik kort de dodelijke oversteekplaats. Tussen de eerste foto om 17u11’28″ en de laatste om 17u18’06″ passeerden 36 voetgangers, 1 buggy en 8 fietsers. Dat is flink wat.
Sommige oversteken verliepen hoffelijk. Andere zijn oefeningen in assertiviteit:De witte Volvo op de rechtse foto wou via het fietspad voorbijsteken, want wie stopt hier nu? Meer dan vroeger houden automobilisten zich aan een matige snelheid, maar op het tweede vak valt nog verdomd veel racegedrag te “bewonderen”.
Wie beweert dat hier géén verkeerslicht hoort, leeft nog in het gedachtengoed van de 20e eeuw, en is geen verdediger van zwakke weggebruikers en stations.
En wat te denken van een Vlaamse overheid die de vele black points van de Gentse kleine Ring R40 (Sint-Lievenspoort richting Dampoort, Heuvelpoort, Palinghuizen, Tolhuis, Dampoort) niet aanpakt? Volkswoede is hier op zijn plaats.
Recyclage
5 januari 2010
Oudejaar
4 januari 2010
In de nacht van oud naar nieuw werd Lady L haar fiets gestolen.
“Gestolen?
De klootzakken.”
Zelfs een Abusslot is niet veilig.
“Ha ja, nu zeg je het.”
De fiets stond los op slot.
Niet aan een paal of zo.
Zucht.
Haar derde gestolen ros.
De eerste stond niet op slot op de speelplaats van de lagere school.
De tweede stond op slot tegen de ballustrade van de Leie, maar niet vast aan de ballustrade.
“Zeker aangeven bij de politie, hé.”
“Oh néé, hij was nog altijd niet geregistreerd…”
Dat was toch afgesproken?
Ja, ok.
Nee, ik weet ook niet wat er op het frame staat,…
… maar ik zal straks de factuur zoeken.
Toch maar even doorvragen om de situatie te snappen.
Het feestje was in de Sint-Jacobsnieuwstraat.
De fiets stond er nog toen jullie naar het vuurwerk vertrokken.
Amai, wat een lef om een fiets in te laden tussen de massa.
Maar kan dat wel?
Hoe stond hij?
Op de pikkel?
Op dat smal voetpad?
De voetgangers zullen content geweest zijn.
En daar liep een pakske volk.
Dat zadel is echt versleten…
Misschien heeft de politie hem wel verzet.
Nee, ik weet niet waar ze zo’n fietsen naartoe brengen.
Nee, niet éérst blokken bij Lady M, eerst nog eens zoeken.
Als jij hem niet vindt, rij ik nog wel eens rond.
Hallo?
Ja, gevonden.
Goed hé?
Op de brug zonder water.
Ze hebben hem dus verzet.
Ik zet hem nu vast aan de ballustrade van de brug.
Wat zeg je?
Platte band met de fiets van mamma?
Ja, het ligt daar vol glas.
Nee, daar neem ik geen foto’s van.
Ik heb er van flessen rond vuilbakken.
En ik heb het nu veel te koud.
Die van Ivago mogen toch ook Nieuwjaar vieren.
Ok, ok, jaja.
Je hebt gelijk.
Een glascontainer had gemogen.
Jaja.
Het is daar een hoofdfietsroute.
Nee, dat zouden ze met een autostrade niet moeten doen.
Maar kom, je hebt je fiets terug.
Kom maar te voet naar huis met de fiets van mama.











































