Vadergevoel (2)
26 augustus 2010
Na de emoties van gisteren, vandaag een beetje ratio.
De mens is een gewoontebeest.
Een ambtenaar is een mens.
Conclusie: de ambtenarij is een gewoontebeest.
Neem nu die boosmakende brug over de E17 van gisteren.
België ligt vol met dergelijke bruggen.
Jaren geleden maakte men deze bruggen vooral in functie van het autoverkeer, met als troostprijs soms streepjesfietspad en meestal een verhoogd voetpad.
Pech voor de voetgangers: aansluitende voetpaden kwamen er zelden of niet.
Deels daardoor wandelen er daar zéér weinig voetgangers.
Pech voor de fietsers, want het autoverkeer heeft bij het Vlaams Gewest nog steeds de prioriteit.
Jammer dat de oude ambtenarijgewoontes hierin niet doorbroken worden, en het STOP-principe er nog niet doorgedrongen is.
Waarom maakt men op al deze bruggen niet een breder verhoogd wandel- en fietpad?
Rechten voor de voetgangers moeten er blijven.
Veiligheid voor de fietsers liefst ook.
De foto’s spreken voor zich. De recent aangelegde invoegstrook is vlak voor de brug beëindigd, een paar meter voor het fietspad naar links “moet” uitwijken:
Gezellig.
Je klimt de heuvel op, en achter hoor je de autostradeverlaters aanstormen.
De oplossing is zichtbaar in de afdaling.
Deze boordstenen horen de rijweg af te scheiden van een fietspad annex voetpad:
JanG schreef al over dit fenomeen: Dat is nog een reden om er een verhoogd fietspad aan te leggen.
Zonder onteigeningen.



