Verf (3): jaren 70-kruispunt
21 maart 2011
De Stad, de Provincie en het Gewest investeren via het Fietsfonds in fietspaden.
Deze middellange termijnactie is prima, en hoogst nodig.
Ik kijk hoopvol uit naar de beloofde 60 kilometer pad vóór 2013.
Dat is nog een dikke 21 maand te gaan.
Daarnaast zou op korte termijn Stad, Provincie (waarom niet?) en Gewest systematisch met hogedrukreiniger en verfborstel aan de slag moeten.
Wat heeft het voor zin om degelijke fietsinfrastructuur uit te bouwen als men verbindende kruispunten in zijn jaren 70-”autodoorstroming eerst”-configuratie laat liggen?
In mijn zoetste dromen gaan ook die kruispunten op de schop, maar in afwachting kan er ook met verf véél gebeuren.
Dit is zo een voorbeeld:
De situatie op het kruispunt is: 3 autorijstroken(2 uit, 1 in) en een half fietspad (1/2 uit, 0 in).
Plaatsgebrek?
No way.
Zoals je ziet: er is plaats genoeg voor 2 rijstroken en 2 fietspaden.
Assertieve fietsers hebben geen probleem met de huidige situatie.
De rest -de massa- wel.
De doorsnee ouder durft hier niet met zijn kinderen te fietsen.
Tijd om dit verlengstuk van de Voskenslaantunnel te saneren.
De weg komende van links -de Patijntjestraat- is trouwens in hetzelfde jaren-70 kleedje. Hier is een foto.




21 april 2011 at 11:53
Wegmarkeerders (of hun opdrachtgevers) wanen zich soms Magritte. Niet zichtbaar op deze foto’s: op het kruispunt (met verkeerslichten) Patijntjestraat/Rijsenbergstraat werd richting station een fietspad gemarkeerd. Deze toevoeging aan de oorspronkelijke markeringen heeft de rijbaan vernauwd tot een breedte van hooguit één meter. Strikt genomen kan hier geen enkele auto door zonder een overtreding te begaan (op het fietspad rijden en/of over een volle witte streep).