Aannemerslogica (4)
29 maart 2011
Deze namiddag belde mijn teerbeminde me op mijn werk.
Vlak voor ons huis was een meisje op haar fiets aangereden.
Bloed op het asfalt.
Emotie door de telefoon.
Vlak voor onze deur ligt een asverschuiving.
In het huis naast ons is een aannemer aan het werk.
Reeds maanden werken ze zonder signalisatie, met fout geparkeerde camionettes, betonmolens en containers.
Alle ingrediënten voor een risicovolle situatie zijn aanwezig.
Zijn zij de oorzaak van het ongeval?
Ik weet het niet.
Ik zie dat ze passen in deze “aannemersmentaliteit”:
Veilig kan je dit niet noemen.
“Fietsers: trek uw plan.”
Dagelijks word dit getolereerd.
Volgens sommigen uit gemakzucht.
Volgens sommigen omwille van autodoorstroming.


30 maart 2011 at 10:07
Waarom zou de “aannemersmentaliteit” anders zijn dan de heersende mentaliteit dat stilstaan op een fietspad niet zo erg is en zeker geen prioritair aandachtspunt? Een lik-op-stukbeleid zou die “foert”-attitude snel ombuigen. Overigens is het voor aannemers veel moeilijker om hun grote werktuigen op te stellen dan voor gewone autobestuurders, die het misbruik van vier richtingaanwijzers als sociaal aanvaard beschouwen. Aannemers die wel de moeite doen om tijdig een aanvraag tot parkeerverbod in te dienen voor hun werf, zijn doorgaans de klos: ze verliezen kostbare tijd bij het laten takelen van foutparkeerders.