Conflict ingebouwd
4 januari 2013
In Gentbrugge is het stadsbestuur klaar met de aanleg van het vol trots aangekondigde fietspad in de Weverbosdreef.
aankondiging nieuw fietspad
Voordien was dit een wandelpad, onverhard en als het nat was compleet onbegaanbaar. Op droge momenten kon je er wel met de mountainbike door. Een verbetering dus.
Maar: bij het ontwerp werd er gekozen om het pad in twee stroken aan te leggen van 1,25m breed, gescheiden door een grasstrook. Jammer maar helaas: het (niet bindende) “vademecuum fietsvoorzieningen” (hoofdstuk 4.1) beveelt minstens 1,75m aan voor een vrijliggend enkelerichtingsfietspad (minimum 1,50m). Omdat beide stroken gescheiden zijn, mag je dit als twee enkelerichtingsfietspaden beschouwen, dus zijn ze te smal.
Aan de uiteinden van het aangekondigde “fietspad” staat het volgende verkeersbord.
Kijk: dit wordt aangekondigd als een “nieuwe fietsverbinding”, maar blijkens het bord (F99C volgens de wegcode), is het een weg voor landbouwvoertuigen, voetgangers, ruiters en fietsers. Met andere woorden: geen fietspad.
Aan één einde ligt op de hoek een rusthuis, vanwaar de inwoners uiteraard graag af en toe een luchtje happen. Dat gebeurt soms met de rolstoel, voor wie niet goed te been is. Waar, denk je, gaan die mensen dan een eindje buiten ? Uiteraard: op het nieuwe pad. In deze tijd van het jaar kun je trouwens onmogelijk naast de betonstrook stappen of rijden.
Weverboslaan, kant Koningsdonkstraat
Een ander scenario: tijdens een zonnig weekend leert een jonge papa (of mama) de jongste spruit fietsen op een rustig plekje. Juist: op ditzelfde vers aangelegde fietspad.
Een derde voorbeeld: tijdens datzelfde zonnige weekend wordt duchtig gewandeld en dit pad is een aanloop naar het natuurparkgebied Gentbrugse Meersen…
Zo kun je nog heel wat mogelijkheden bedenken. Het resultaat zal telkens hetzelfde zijn: een fietser komt aangereden en vindt die mensen op zijn weg. De grasstrook is een moeilijk te nemen hindernis – zelfs bijna onmogelijk als het nat genoeg ligt – en dus krijg je een conflict als gevolg van de snelheidsverschillen en de oorzaak ligt in het concept.
Om het nog mooier te maken (ook en vooral letterlijk) is in het ontwerp voorzien in hier en daar een “brug” tussen beide stroken. Die overgang is aangelegd met… kasseien. Wie fietst, kent de mogelijke gevolgen van kasseistenen die nat worden. Wie hierdoor onzacht in aanraking komt met de ondergrond, kan maar beter lid zijn van de Fietsersbond, want daar heb je rechtsbijstand die je helpt bij de klacht tegen de wegbeheerder (in casu het stadsbestuur).
Conclusie: een ongetwijfeld niet goedkoop stukje weg, waar in de praktijk geregeld problemen zullen ontstaan. Wil je een weg maken waar meerdere categorieën weggebruikers op terecht kunnen, dan moet je voldoende ruimte voorzien. Dat is hier overduidelijk niet het geval.
4 januari 2013 at 10:42
Natuurlijk kan je wat bedenkingen hebben bij zo een weg. Maar, ergens moeten landbouwers een weg hebben naar hun velden. Uit ervaring weet ik dat fietsers-wandelaars in combinatie met landbouw verkeer zeer goed meevalt (arrogantie van sommige onverlaten uit elke categorie daar gelaten), ik heb daar ervaring mee zowel als fietser als ex-landbouwer. Er is hier een tractorsluis ingebouwd, iets wat we niet hebben in de streek waar ik vroeger als landbouwer actief was. Resultaat was dat nogal wat autobestuurders deze wegen als sluipwegen gebruiken en daar over rijden als zijn het snelwegen, wat voor iedereen gevaarlijk is, ook voor de landbouwers en hun werktuigen. Wees gerust, deze zijn veelal zeer arrogante autobestuurders, want het moet en zal snel gaan.
De keuze om 2 beton stroken aan te leggen in combinatie met een sluis ontgaat me een beetje. De 2 stroken met gras tussen is ooit ontstaan op landbouwwegen om zo de autobestuurders trager te doen rijden en de weg onaantrekkelijk te maken. Maar aangezien deze hier niet bruikbaar is voor doorgaand autoverkeer…
En dat landbouwverkeer valt op die wegen nogal mee. Enkel tijdens de zaai en oogst seizoenen kan het relatief drukker worden, maar dan valt het nog altijd zeer goed mee, andere perioden is het altijd zeer rustig. En soms moet je wel eens water in de wijn doen. Met landbouwverkeer heb ik weinig moeite (wellicht vanwege de ervaring), met autobestuurders veel minder. Die brede machines proberen zich meestal toch zo dun mogelijk te maken. Wat bij autobestuurders soms net omgekeerd is.
4 januari 2013 at 10:53
Ronny, ik zie het landbouwverkeer als het minste probleem in dit geval, want er zijn weinig akkers aan deze weg. Het gaat erom dat dit als een “fietsverbinding” verkocht werd (misschien om subsidieredenen ?), terwijl het veel ruimer blijkt te zijn. De breedte van de paden vormt dan het probleem: hoe moet je hier als fietser (met jouw trike bijvoorbeeld) een voetganger voorbij ?
4 januari 2013 at 11:12
Dan konden ze beter een gewone weg aanleggen met het tractorsluis, was wellicht goedkoper dan de 2 stroken (met “verharde” tussenstrook). En ze konden het ook verkopen als fietspad.
4 januari 2013 at 11:42
Zo’n twee smalle stroken, dat is om moeilijkheden vragen. Eigenlijk krijg je net hetzelfde probleem als aan keizerspark, net voor je vanuit het park de brug naar de visserij op fietst. Als er op hetzelfde moment voetgangers op de rechter betonstrook lopen, kan je hen bijna niet voorbijsteken. Je kan de linker betonstrook kiezen maar dan loop je het risico om fietsers die van de brug komen te hinderen. Heel vervelend.
De enige reden voor die twee stroken die ik kan bedenken is dat de weg zo meer ‘doorlaatbaar’ is.
4 januari 2013 at 14:18
Het ingebouwde conflict tussen voetgangers en fietsers had ook al het vragenuurtje van de gemeenteraad gehaald:
Vraag nr. 227 van 10.07.2012 betreffende nieuwe fietsverbinding Weverbosdreef van mevrouw Wis Versyp, gemeenteraadslid, aan mevrouw schepen Martine De Regge
De werken voor de aanleg van een nieuwe fietsverbinding in de Weverbosdreef in Gentbrugge zijn gestart. Pas nu wordt duidelijk dat de twee fietspaden bijna de volledige breedte van de Weverbosdreef innemen.
Buurtbewoners vragen zich dan ook af waar er nog plaats is voor de vele mensen die regelmatig door de dreef wandelen. Daaronder zijn heel wat ouders en/of grootouders met kinderen, baasjes die hun hond uitlaten …
Waar is er nog ruimte voor hen? Of moeten zij op het fietspad wandelen en voortdurend op hun hoede zijn voor eventuele fietsers die bovendien voorrang hebben? Kan je kinderen met een step of een driewielertje daar nog rustig en veilig laten rijden?
Kan de aanleg nog aangepast worden, zodanig dat er ook een veilig wandelruimte voorzien wordt?
Kan niet één pad van de twee die aangelegd worden, voorbehouden worden voor wandelaars, en het andere pad als fietspad aangeduid worden?
(Vraag werd niet beantwoord binnen de gestelde of de verlengde termijn zoals voorzien in artikel 62 van het huishoudelijk reglement van de gemeenteraad)
http://www.gent.be/eCache/THE/34/409.cmVjPTE3OTQ3OQ.html
4 januari 2013 at 21:50
De groendienst moet dringend eens naar Nederland; in parken,natuurgebieden bijna overal gescheiden infrastructuur
Jammer andermaal gemiste kans ,maar hier is ruimte genoeg om er een mouw aan te passen
5 januari 2013 at 00:16
Een andere mogelijke situatie die ik op dit soort wegen ben tegengekomen is dat twee fietsers links en rechts rijden op de aparte banen , net om naast elkaar te kunnen blijven rijden.
De graskant overkruisen is dan niet geliefd bij nat weer !.
De kasseien in de bocht versta ik nog om uit de bocht vliegers nog enigzins op de baan te houden. En vallen is altijd geluk en ongeluk , naargelang wat je trekt.
5 januari 2013 at 15:35
Mocht het bestuur het eenvoudig willen oplossen : waarschijnlijk kost het niet veel (moeite) om die tussenstrook met beton te vullen. Dan ligt er meteen een pad van ongeveer 3m.
5 januari 2013 at 23:02
Dat lijkt nu de minst slechte oplossing. Natuurlijk had men nog beter in één keer een strook beton van een meter of 4 breed moeten aanleggen.
7 januari 2013 at 01:31
Fietsen is hoedanook een onstabiele bezigheid: fietsers wiebelen. Ze zijn dan ook erg gevoelig voor hindernissen in lengterichting: te smalle rijstroken (zoals in de Weverbosdreef, op het Veermanplein of zoals gepland in de Oude Dokken) of onderbrekingen (zoals de middengoot in de Hoog
straatpoort, de tramsporen in de Veldstraat, of zoals gepland aan de Oude Dokken) eisen alle aandacht op en verhogen het risico op conflicten met voetgangers. In het stadspark van Maastricht zag ik onlangs een fietspad van 3 meter en daarnaast een voetpad van 1.80 m.Kijk ook eens op:
http://www.nationaler-radverkehrsplan.de/en/transferstelle/downloads/cye-i-14.pdf
12 januari 2013 at 23:59
toch vermelden dat mijn vraag voor een gaas op het bruggetje werd uitgevoerd. Was zowel voor fietsers/lopers/wandelaars heel gevaarlijk glad bij regenweer. Toch 1 positieve zaak bij deze wegel. het fietspad daarentegen …