Home

Juicht! Gent heeft eindelijk een Decathlon!

Het is niet mijn gewoonte om over werven te klagen.
Dat ik het voorbije jaar geregeld met modderschoenen thuiskwam, daar heb ik nooit over geklaagd.
Dat het fietspad op de Vliegtuiglaan op 3 verschillende plaatsen werd opengebroken, een jaar lang, voor de toegang van het werfverkeer: ik heb dat aanvaard.

Het globale masterplan, de reconversie van het Manchestergebouw en de aanleg van een mega-parking voor Weba + Decathlon, was in handen van Abscis Architecten en aannemer Aclagro NV.
Ik ken die mensen niet.
Maar ik vermoed dat het 20e-eeuwse krokodillen zijn die zich uitsluitend verplaatsen met de auto.
Enfin, dat leid ik af uit het resultaat.

In de projectomschrijving staat nochtans iets over fietsenstallingen.

“Om de winkels (Weba en Decathlon) op een veilige manier met elkaar te verbinden, komt tussen de ingangen van beide winkels een verkeersvrije wandelzone – een ‘Ramblas’. Deze ‘Ramblas’ moet naast een louter functionele verbindingsfunctie ook een recreatieve invulling hebben, met een ‘playground’ voor Decathlon, fietsenstallingen en zitgelegenheden.”

Maar genoeg over het project, nu de feiten.
Ik ben de parkeerplaatsen gaan tellen:

  • Meer dan duizend parkeerplaatsen voor auto’s.
    (enorm uitgestrekt, over de hele lengte van de site: van de Afrikalaan tot voorbij de tunnel van de Vliegtuiglaan)
  • Tien (10!) degelijke (niet-overdekte) parkeerplaatsen voor fietsen.
    (niet zeuren: aan de zijkant van het gebouw hebben ze nog wat extra voorwielplooiers geplaatst) (naast de ‘playground’)

Decathlon

Deze winkel ligt niet in een verlaten industriepark, weg van de stad. Nee, de nieuwe Decathlon ligt zomaar even in postcode 9000. Op een paar honderd meter van de Bataviabrug, binnenkort is dat dus hartje Gent.

Natuurlijk dat je met de auto komt om een pingpong-tafel te kopen, dat zou ik ook doen. Maar de meeste mensen verlaten de winkel met slechts de inhoud van een boodschappenmandje: een paar voetbalschoenen en een regenjas, bijvoorbeeld.

Je kan het de Gentse klanten zelfs niet kwalijk nemen dat ze de auto nemen naar Decathlon, zolang de Bataviabrug onbereikbaar blijft: aan de ene kant (centrum) geen oversteek aan de Doornzelestraat (of Ham) en aan de overkant een onberijdbare strook in de Koopvaardijlaan. Twee belangrijke knelpunten die ook al te zien waren in dit filmpje (maart 2014).

Ze zijn er nog altijd

8 oktober 2014

Vorig jaar doken ze op, de ondertussen beruchte ribbelstroken langs de Schelde tussen Oudenaarde en Gent op de linkeroever. Ze hebben ook effect: iedereen is er het slachtoffer van, behalve de snelle wielertoeristen, die erlangs kunnen rijden of er gewoonweg overheen dokkeren.

De enige die ik onderuit zag gaan was een scholier die op klasuitstap was: geslipt op een vochtige ribbel. Gelukkig was dat een val zonder veel gevolgen, maar het lijkt me niet wat de wegbeheerder hiermee voor ogen had.

Dat die ribbelstroken een idiote oplossing zijn voor een af en toe voorkomend probleem (het beruchte “Scheldepeloton”), daarover zijn zowat alle fietsers het eens. Alleen lijkt het alsof diegenen die deze oplossing verzonnen het nog steeds een goed idee vinden, want er wordt nergens melding van gemaakt dat ze zouden verdwijnen. ‘t Zal wel slijten, zeker? Over pakweg een jaar of tien, nadat nog wat kinderen en bejaarden erop ten val gekomen zijn. Ze liggen er dus nog altijd.

Trekweg, De Pinte

Trekweg, De Pinte

Misschien moet één of andere politicus, voor het oog van de camera’s, hier eens letterlijk een slippertje op maken? Dan zullen ze pas snel weggehaald worden!

Zullen we dit ook klasseren onder de overheidsmaatregelen om het fietsen aan te moedigen?

———- Oorspronkelijk bericht ———-
Van: G B
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Datum: 4 oktober 2014 om 11:49
Onderwerp: de pintelaan

Beste,
vreemd dat er onder https://fietsbult.wordpress.com/tag/de-pintelaan/ niet meer recente artikels zitten.
De foto’s in bijlage maken kans denk ik.
Ook andere borden, met name de infoborden over de werven door heymans hinderen specifiek fietsers , fiets er eens langs.

3 oktober 2014, De Pintelaan

3 oktober 2014, De Pintelaan

3 oktober 2014, De Pintelaan

3 oktober 2014, De Pintelaan

zie ook http://gent.delijn.be/files/attachments/.1724/presentatie_infoavond_2014_03_11.pdf
en http://gent.delijn.be/werven-en-werken/heraanleg-de-pintelaan

is ook gemeld op http://www.meldpuntfietspaden.be/ (F1C9889EC5)

Met vriendelijke groeten
G B
9040 Sint-Amandsberg

———- Oorspronkelijk bericht ———-
Van: j.s@mail.com
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Datum: 5 oktober 2014 om 19:58
Onderwerp: Blogtip: Ottergemsesteenweg-Zuid/Corneel Heymanslaan

Beste Fietsbult,

een blogtip zijn misschien de nutswerken op de Ottergemsesteenweg-Zuid/Corneel Heymanslaan. Op Ottergemseseenweg-Zuid staat een vierkant oranje bord ‘Fietsers oversteken’ op het tweerichtingsfietspad, maar fietsers ondervinden geen hinder van de werken.

Verder moeten fietsers zicht mengen met het verkeer over de brug, al kunnen ze (‘s avonds) ongestoord tussen de twee markeringen fietsen. Begrijpen wie kan ….

Fietsgroet,
Jan.

Verkeerslichten

3 oktober 2014

Nog een “preek”?
Over verkeerslichten?
Allez hop, een lange.

Zegt de jongeling van 24 jaar vorige week tegen mij: “De Heuvelpoort is veel gevaarlijker geworden.”
De jongeling heeft 2 universitaire diploma’s, of waren het er drie?
Whatever: hij leest veel, weet veel, is van de wereld.
Nog gevaarlijker dan de Heuvelpoort nù al is?
“Hoezo?”
“Wel, de lichten zijn veranderd, waardoor veel fietsers bijna onder een auto zitten.”
Red alert.
Red alert.
Ik snap niet dat ik als dagelijkse passant van de Heuvelpoort dit red alert niet gezien heb.
“Fietsers die vanuit de Normaalschoolstraat richting stad gaan moeten remmen omdat het autoverkeer op de ring van links ook groen heeft.”
Dat kan niet, denk ik.
Zo gortig kan de nieuwe lichtenregeling om vlottere autodoorstroming op de R40 te verkrijgen toch niet zijn?
Uit zijn uitleg blijkt dat fietsers vertrekken van zodra het groen is voor voetgangers tussen Overpoortstraat en de middenberm van de Citadellaan.
Ik leg geduldig uit dat het voetgangerslicht niet voor fietsers bedoeld is.
Een goede daad.

Het zegt iets over onze eeuw.
En over de leesbaarheid van dingen.
Ik ken het fenomeen.
Ook ik focus mijn kruispuntengedrag op de voetgangerslichten.
Ik weet bijna organisch hoeveel tijd er zit tussen het op rood springen van het dwarsende voetgangerslicht, en het groen in mijn richting.
De Heuvelpoortregeling is recent veranderd.
Dat weet ik omdat ik begin 2014 vanaf de achteringang van het MSK met de fiets het groene licht aan de Heuvelpoort nog net kon halen.
Nu niet meer.
Dat is niet erg.
Het is maar een weten.
Elke weggebruiker heeft zo zijn eigen meetmaniertjes.
Stoplichten zijn nu eenmaal sta-in-de-wegs.
Om de twee maand heb ik tussen woonst en station uitzonderlijk geen enkel rood licht.
Mijn reistijd is berekend op rood licht aan elk kruispunt.
20 minuten van huisdeur tot perron.
Jongeren percipiëren de dingen anders dan –excuus – ouderen.
Zoals ik.
Ik ben van de generatie die bij het negeren van een rood licht een boete riskeerde.
Die tijd is voorbij.

Jaar aan jaar is het roodlichtgedrag verwaterd.
Ik ben daarin koppig.
Blauw is blauw.
Rood is rood.
Groen is groen.
Alleen oranje is flou.
Niet alles moet nuances hebben, die zoek ik liever elders.
Simpele afspraak.
Ik haast me liever anders.
En vooral: de verantwoordelijkheid van de voorbeeldfunctie.
Want we worden bekeken.
De jeugd kijkt, en volgt het voorbeeld.
Emmeren over andermans verantwoordelijkheid in het verkeer maar de eigen verantwoordelijkheid minimaliseren, ik loop er fluitend van weg.
Het gaat vooral over kleine kinderen.
En die komen in Gent (en elders) steeds meer op de fiets op straat.
Die evolutie valt op. (daarover komende maanden een Fietsbult)
Als ik zo een meute fietsers met daartussen een paar min twaalfjarigen zie wachten bij een rood licht juich ik bijna als ze allen pas in beweging komen bij groen.
Meestal is dat niet zo.
En lap, zo bots ik op mijn eigen inconsequentie.
Want op het kruispunt van de Forelstraat met de Heernislaan zet ik me meestal traag in beweging van zodra het dwarsende voetgangerslicht op rood slaat.
Voorbij het rood licht, over het zebrapad, om bij groen echt vaart te maken.
Tot aan het kruispunt zelf zijn het nog een aantal meters.
Door rood dus, wat een klein kind kan zien.
Dju, betrapt.
Terwijl ik hard geloof dat de eenduidigheid van “rood is rood” voor een aantal mensen ècht nodig is.
Kinderen zijn daar een deel van.
Waarom?
Omdat gevaar correct inschatten een kunst is.
De weekendongevallen tonen hoe goed we zijn in dat inschatten.
Wie het kàn vindt het evident, en snapt niet waarom anderen het niet kunnen.
Mogelijkheden zat: in onze Westerse wereld kan elke mens zich onder de vlag van “sport” uitleven in risico’s nemen.
Hoogklimmen.
Autoracen.
Als hij maar geen voetballer wordt, ze schoppen en misschien halfdood.
Niemand verbiedt dat.
Enkel de verzekeringsmaatschappijen doen lastig.
Maar op straat, onderweg van punt A naar B is risicogedrag not done.
De tijd dat enkel assertieve fietsers op straat komen is voorbij.
Daar streven we toch naar?
Hoe meer fietsers, hoe meer verantwoordelijkheid.

12aug14, 11u46'00", Kasteellaan / Gandastraat

12aug14, 11u46’00”, Kasteellaan / Gandastraat

Ligt alle verantwoordelijkheid bij de fietser?
Véél, maar niet alle.
De wegbeheerders blijven achter.
Ze volgen de evolutie niet, of met 5 à 10 jaar achterstand.
Hier is het zware Ivan-begrip “schuldig verzuim” op zijn plaats.
Bekijk de Gentse ring, analyseer de verkeerslichten, en concludeer met mij dat het voor voetgangers en fietsers vaak een zootje is.
Dampoort?
Heuvelpoort?
Sint-Lievenspoort? Richting Dampoort onveilig bij groen licht…
Forelstraat? Het UrGENTieplan was duidelijk hierover.
Zelfs de recent geplaatste lichten aan de Gandastraat zijn – ik wik mijn woorden – eerder een daad van verweer tègen lichten dan een daad van verkeersveiligheid.
Je duwt op de knop.
Je moet -standaard- een lange poos wachten, en dàn kan je oversteken.
Een soort van voetgangersontmoedigingsbeleid.
Wat krijg je dan?
Mensen duwen op een knop.
Wachten.
Wachten.
Ze kijken of het veilig is, steken dan over.
Het licht springt op groen als ze bijna over zijn, wat dan weer gefrustreerde automobilisten voor een nodeloos rood licht oplevert.
Tijd voor een Fietsbultreeks over deze stadsmuur?

Vanavond keek ik rond negen uur op de Heuvelpoort even toe.
Student time.
Op het einde van de Normaalschoolstraat staat wel degelijk een apart stoplicht voor fietsers.
Helaas zo één waarvan je een stijve nek krijgt.
Twee jongens van 18 à 20 jaar stappen bij het eerste groen direct op het zebrapad, en worden bijna opgeschept door auto’s met groen licht vanuit de Hofbouwlaan.
Dan is het voetgangerslicht tussen middenberm en Normaalschoolstraat nog rood.
Een kind uit de lagere school snapt dit.
Niet àlle verantwoordelijkheid ligt bij de wegbeheerder.

De suggestiestrook

24 september 2014


Eén mening is maar één mening.
Daarom vijf dagen na elkaar een Fietsbult over fietssuggestiestroken, voor de kortewoordenliefhebbers: fss.
Zet de okerverf alvast klaar!
Verwacht u aan verschillende, botsende meningen.
Voelt u de pen kriebelen?
Stuur ons uw mening, al dan niet met foto’s. (fietsbult@fietsersbondgent.be)
Ivan Deboom opent de reeks.

Vorige week werd in de Gentse Muide wat verf bovengehaald voor suggestiestroken.
Voor wie niet weet wat een suggestiestrook is >> 2 minuten beeld:

Dit is de suggestie van een beleid, niet meer dan dat.

  • De straat wordt niet opnieuw aangelegd.
  • Het zware vrachtverkeer wordt niet omgeleid.
  • De dubbele rijrichting blijft, de tram uiteraard ook.
  • De geparkeerde auto’s? Die mogen op de openbare weg blijven staan.
    (bij deze vervalt elk argument waar de woorden “geen plaats” gebruikt worden)

Voor mij als assertieve sportieveling: no problemo!
(ik meen dat: ik fiets nog liever op een suggestiestrook dan op de scheefzakkende klinkertjes die men in Vlaanderen fietspad noemt)

  • Dat autobestuurders elkaar niet kunnen kruisen zonder op de suggestiestrook te rijden? Geen probleem, ik moet ‘s morgens toch nog wakker worden. Dat helpt.
  • Dat de suggestiestrook gekneld zit tussen een drukke autoweg en een rij geparkeerde auto’s? Geen probleem, ik moet toch érgens mijn kicks gaan zoeken. (een openzwaaiend portier en je ligt misschien onder de wielen van een vrachtwagen, living on the edge)

Maar voor de minder assertieve fietser? Voor de kinderen? De senioren?
WEL een problemo. Je jaagt ze in de auto of in de bus en je maakt zo de straten nog onveiliger.

Maar ik ken heel wat fietsers die blij zijn met suggestiestroken. “Het is beter dan niets!” zeggen ze.

Niet akkoord. Suggestiestroken hebben niets vandoen met fietsbeleid of mobiliteit.

Zolang je op een drukke weg het verkeer niet wil scheiden van zwakke weggebruikers, neem je in mijn ogen altijd een foute beslissing. Een beslissing die ik niet kan verzoenen met de ambitie om “kindvriendelijkste” stad te worden. (zo staat het zwart op wit in het bestuursakkoord)

Ik wik mijn woorden: suggestiestroken = schuldig verzuim.

Respect (3)

18 september 2014

Dat het bij werven op de openbare weg dikwijls fout loopt als het op rekening houden met fietsers aankomt, dat weten we ondertussen al. Daarnaast zijn er nog talloze andere momenten waarop blijkt dat aannemers zich enkel bekommeren om het uitvoeren van de hoofdopdracht en daarbij (gemakshalve?) uit het oog verliezen dat ze rekening moeten houden met weggebruikers.

Een recent voorbeeld was het maaien van de bermen langs de Scheldekant in Merelbeke. De aannemer voerde de opdracht uit: de bermen zijn gemaaid. Dat is het…

Scheldekant

Scheldekant, Merelbeke

Nu heb je een breder pad en meer zicht op wat op je afkomt, maar het gevaar op slippen en valpartijen is verveelvoudigd. Wellicht hoorde opruimen niet bij de opdracht?

O ik weet het: er zijn veel ergere situaties. Alleen: dit is tekenend voor een beleid dat de mond vol heeft van “we moeten het fietsen aanmoedigen”, maar er in de praktijk weinig van terechtbrengt.

“Kan”

10 september 2014

U bent automobilist.
Wanneer u op de E-17 ( rijdend in de richting van Antwerpen ) de afrit ‘Gentbrugge’ neemt, dan mag u op het kruispunt met de Brusselsesteenweg niet naar links.
U mag enkel in de richting van Gentbrugge Arsenaal (Melle, Wetteren, Aalst, …), niet in de richting van Ledeberg en Gent.
Mag‘ is voor sommige mensen een relatief begrip, waardoor er betonblokken geplaatst zijn welke de twee baanvakken scheiden. 
Mag‘ is effectief vervangen door ‘kan‘.

Ok, u heeft dat probleem niet, want u rijdt met een fiets.
Voor automobilisten betekent dit dat er zich geen file ‘kan‘ vormen welke de volledige afrit bevolkt tot op de autostrade.
Voor automobilisten een positief effect.
Misschien is ‘kan‘ hier ook een relatief begrip.

Om tegemoet te komen aan de vraag om toch richting Gent te “kunnen” is de werf voorzien van een keerpunt én een aanduiding hiervan.
Een groot oranje bord kondigt het keerpunt aan: rond de stoplichten van de kruising met de Braemstraat en de Jules de Saint-Genoisstraat.
Dit is een afstand van 400 meter.

Omdat vele automobilisten diep van binnen zich toch een beetje wensen in te zetten voor het milieu opteren deze ervoor om direct na de spoorbrug richting Gent te keren.
Ze sparen hier een onnodige 700 meter mee uit.
Deze mensen bezitten echter niet het inzicht dat dit manoeuver de weg blokkeert voor fietsers richting Melle, en voor de auto’s uit beide richtingen.
Op zijn beurt ‘kan‘ is dit dus ook weer een oorzaak van een file op de afrit van de E17.

Auto's kruisen het fietspad 'en masse'

Brusselsesteenweg [Arsenaal], Gentbrugge, 03 Sep 2014 18:54

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 901 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: