Home

(Blogger Ivan Deboom dropte op 25 juni onderstaande krachtige brief op internet)

We moeten nog even wachten op een nieuwe Vlaamse minister voor Mobiliteit.
Toch wil ik hem of haar al een brief schrijven.

Beste minister, (M/V)

U heeft ongetwijfeld de kranten gelezen, gisteren en vandaag. Er stond iets over een onderzoek van het BIVV, dat kinderen die naar school fietsen tot 63 keer meer kans maken op een ongeval dan kinderen die met de auto gebracht worden.

Ik werd misselijk van het volgende fragment:

“Het grootste gevaar is er bij kinderen die pas kunnen fietsen”, zegt hoofdonderzoekster Heike Martensen van het BIVV. “Ze kennen de verkeersregels te weinig en schatten de snelheid van het andere verkeer fout in.”

Het “gevaar” wordt hier eenduidig gekoppeld aan de ondeskundigheid van een kind.
Ik vind dat wal-ge-lijk.

Of wat ik gisteren las in deze analyse op Zeronaut.be:

Het mag dan ook niet verwonderen dat veel media de feiten in een zeer beperkt kader geven. De ondertoon is steeds: ‘Het slachtoffer is verantwoordelijk, want hij is bepalend voor alle parameters die we kennen.’ Alsof je iemand een verkiezingsnederlaag toeschrijft omdat hij 1m73 is en graag koffie drinkt. ‘Blaming the victim’ m.a.w. en dit door het BIVV, het instituut dat net voor alle weggebruikers moet opkomen.

Die perceptie heeft het BIVV vandaag proberen rechtzetten met een een interessante opinie van Karin Genoe.

Beste nieuwe minister, ik vind het BIVV nodig maar er is meer nodig. Ik pleit voor de oprichting van een Vlaamse Verkeersinspectie. Naar analogie met de Vlaamse Wooninspectie die sommige huizen met onmiddellijke ingang onbewoonbaar kan verklaren, zou deze Verkeersinspectie met onmiddellijke ingang een aantal straten kunnen afsluiten wegens on-verkeer-baar. (laat alvast die oranje vierkante borden maken: ‘AUTO’S AFSTAPPEN’)

Maar ik wil het met u even hebben over wat niet in de kranten staat, over het slagveld zelf. En over de conclusies die u aan dat onderzoek van het BIVV zou moeten koppelen, u als nieuwe eindverantwoordelijke.

Mijn dochter was 3,5 jaar toen ze door een auto werd aangereden. De chauffeur was verblind door de zon of iets anders. (de fluo-vlag en het fluo-hesje ten spijt) Dat Zita nog leeft, heeft ze te danken aan haar pluimgewicht en aan de goed gesmeerde spil van het aanpikfietsje. En ook aan haar fietshelm. En ook aan het wonderbaarlijke feit dat er toevallig geen andere auto in de buurt was. Mazzel in het kwadraat.

Een ongeval zonder fysieke gevolgen… maar een ervaring voor het leven. Mijn dochter herinnert zich niks meer, dus ze weet niet precies waarom ze, nu 3 jaar later, steeds blokkeert en begint te wenen als er plots een auto te dicht komt of in de remmen gaat. Ikzelf weet wel waarom ik vaak ‘s nachts wakker schiet, na alweer een angstdroom over hoe het allemaal anders had kunnen aflopen. Omdat het voor vele ouders inderdaad anders afloopt.

Zita is nu 6 jaar. Op onze dagelijkse fietsroute van 950 meter liggen 2 levensgevaarlijke punten. Minstens een keer per week zijn we er getuige van een bijna-ongeval of maken we er zelf een mee. Die “63 keer” van het BIVV, dat zegt mij niks. Ons onveiligheidsgevoel kan je niet in getallen vatten. Het is precies dat onveiligheidsgevoel dat ouders de auto injaagt. (zeggen ze dan) (hoe gemakkelijk is dat) (“ja maar het BIVV zegt het ook!”)

10jun14, 08u16, Toekomststraat

10jun14, 08u16, Toekomststraat

Maar ik had het over de kranten en wat er niet in stond, namelijk: de conclusies. Volgens mij – dagelijks woonwerkfietser en meefietsende ouder – zijn dit de belangrijkste conclusies:

Conclusie 1:

X Probleem: Er rijden veel mensen met de auto die eigenlijk niet met de auto zouden mogen rijden.
X Oplossing: Voer een verplichte levenslange bijscholing in, zowel voor theorie als voor praktijk. Ik verwijs u nogmaals door naar het opinie-stuk van Karin Genoe.
Maar een veel drastischer oplossing zou kunnen zijn: geef het rijbewijs alleen aan wie het nodig heeft. Dat moet ik even uitleggen. Ik begeleid dagelijks mensen die studeren voor hun theorie-examen Rijbewijs, het overgrote deel van die mensen woont in de stad. Als ze werken, dan werken ze in dezelfde stad. Hebben ze (nu) een rijbewijs nodig? Absoluut niet. Denken ze (nu) na over de fiets als alternatief voor de auto? Absoluut niet. Is het aan u, als minister voor Mobiliteit, om te bepalen of iemand een rijbewijs nodig heeft? Absoluut niet, maar het is wel uw verantwoordelijkheid om die mensen voldoende te sensibiliseren en te faciliteren. Dat heeft uw voorganger, Hilde Crevits, met glans verzuimd.

Beste nieuwe minister, u zal moeten kiezen.
Ik zeg: kies voor de fiets.

Conclusie 2:

X Probleem: Fietsers krijgen niet genoeg ruimte.
X Oplossing: Geef fietsers meer ruimte.
Het klinkt belachelijk simpel. Uw voorganger, Crevits, heeft een aantal verhoogde gescheiden fietspaden aangelegd. Dat is goed. Alleen: het was véél véél véél te weinig. Ik zou cijfers kunnen geven, bijvoorbeeld hoe haar investering in veilige fietspaden voor heel het Vlaams Gewest slechts een fractie is van het geld dat nu al gespendeerd is aan een auto-ringverbinding voor 1 stad, een ringverbinding die nog niet aangelegd is. Crevits wist dat, dat die cijfers schandalig zijn, dat ze zeer licht uitvallen t.o.v. het geld voor autowegen, vooral tegenover de aanleg van zelfs een nieuwe autostrade of de verbreding van de R0 of ga zo maar door. Dus sprak ze steevast over het aantal ‘kilometers fietspaden’, dat klinkt beter.

Beste nieuwe minister, u zal moeten kiezen.
Ik zeg: kies voor het fietspad.

Conclusie 3:

X Probleem: Fietsers hebben soms voorrang, soms helemaal niet, soms een beetje.
X Oplossing: Geef fietsers de absolute voorrang. Overal. Altijd.
Uw voorganger, Hilde Crevits, heeft zichzelf heus niet alleen op de borst geklopt voor die fietspaden. Ze heeft zichzelf ook gefeliciteerd voor meer dan 70 fietstunnels en -bruggen die ze gebouwd heeft. Wel, ik vind dat een schande. Het aanleggen van tunnels en bruggen voor fietsers – uitgezonderd die over het water – betekent eigenlijk dat je als minister absolute prioriteit geeft aan gemotoriseerd verkeer, dat je eerste bekommernis is dat de files kleiner worden en dat die eindeloze stroom aan auto’s vooral niet gehinderd wordt door overstekende fietsers. Dus verplicht de minister die fietsers om te investeren in een degelijk versnellingsapparaat: klimmen en dalen is vanaf nu de boodschap, extra afstand afleggen ook, zolang die fietsers maar uit het zicht blijven. Dat is eigenlijk mobiliteit uit de jaren ’60, dat is onverbloemd kiezen voor de auto. Maar van u, beste nieuwe minister, verwacht ik exact het tegengestelde. U mag nog zo keihard “midden de mensen” staan maar toch: er bestaat geen “En/En”-beleid voor mobiliteit. U gaat toch ook “for zero”?

Beste nieuwe minister, u zal moeten kiezen.
Ik zeg: kies voor de fietser.

Inmiddels verblijf ik,
Met beleefde groeten,
Hoogachtend op de fiets,

Ivan Deboom

P.s. Nog vergeten: wat de Fietsersbond zegt: “Passagiers doen geen verkeerservaring op”. Samengevat: fietsen is niet gevaarlijk, kinderen met de auto naar school brengen is dat wel. De sleutel ligt in de handen van de ouders (en het is geen autosleutel).

De Fietsersbond wijst ook op het ‘Safety by numbers’ principe. In landen waar veel gefietst wordt is het veiliger om te fietsen. Denemarken en Nederland zijn daardoor de veiligste landen om je het in het verkeer te begeven, en niet alleen voor fietsers. “Niet minder maar juist meer fietsen is dus de oplossing” besluit Roel De Cleen van De Fietsersbond.

Merci

28 juni 2014

Actie voeren werkt. Soms meteen, soms – zoals in dit geval – moet je even aandringen. Maar: het werkt.

Kijk naar de Dampoort: in 2013 en 2014 drong Fietsersbond Gent aan op het terugbrengen van de toevoerwegen naar één rijstrook. Nu is het zover. Dank je wel, stadsbestuur en AWV, de fietsers en voetgangers hebben er een veiliger kruispunt bij.

Land Van Waaslaan, 27 juni 2014

Land Van Waaslaan, 27 juni 2014

Het is nog niet helemaal af. Kijk maar naar de bewegwijzering, die nog duidt op twee stroken. Dat komt wel goed.

Dendermondsesteenweg

Dendermondsesteenweg

Ook de automobilisten moeten het nog leren.

Dampoort 5

En voor leveringen lijkt het er ook niet eenvoudiger op geworden.

Dampoort 6

Maar het kruispunt wordt leesbaarder voor alle weggebruikers. Dat kan de veiligheid enkel maar ten goede komen.

Examens

21 juni 2014

Nagelbijtende jongeren.
Examens, ja daar krijg je stress van, en een examen “fietsen” is niet anders.
In elk geval voor zij die slagen en de begeleiders een bank vooruit en een kus van de Fietsersbond. (niet verplicht)

.

.

Verkiezingen kunnen een kantelmoment betekenen.
Nieuwe ideeën.
Nieuwe plannen.
Een betere toekomst.
De Fietsersbond lanceerde een uitgebreid memorandum, lees het hier.

Affiche_Fietsersbond_Verkiezingen2014_HR
Het Gents Milieu Front omschreef vijf fundamenten.
Ook de burgemeester van Gent lanceerde in Merelbeke op de Feestelijke opening van de R4 een verlanglijstje voor mobiliteitsinfrastructuur, dat we morgen afdrukken.
Hieronder het hoopvolle, dwingende en realistische verlanglijstje van Fietsersbond Gent gericht aan de volgende Vlaamse en Federale Regering, hun administraties en afgeleiden.
Het is gestoeld op de Gentse situatie, maar op sommige elementen zeker integraal toepasbaar op andere steden of gemeenten.
We zullen het na de verkiezingen bezorgen aan de lokale verkozenen.

Afgelopen jaren is er veel gerealiseerd.
Er is nog véél méér nodig voor onze maatschappij op mobiliteitsvlak een omslag maakt.

1. Fietsveiligheid via het STOP-principe centraler stellen dan autodoorstroming, met een focus op woon/werk, woon/school en woon/winkelverkeer.

2. De invoering van het 30/50/70-principe als middel voor snelheidsbeheersing is hyper-belangrijk.

3. Aandacht voor verbindingen vanuit de randgemeenten. Zolang je niet met de fiets vlot en veilig vanuit Evergem naar het centrum, of vanuit Melle naar het Sint-Pietersstation kan blijft er veel potentieel fietsverkeer in de auto zitten. Het Gewest heeft hier een verantwoordelijkheid in.

4. Het opleidingscentrum van de VDAB in Wondelgem en de Gentse Haven per fiets bereikbaar maken.

5. Een radicaal ander verkeerslichtenbeleid cfr Nederland via performantere software.

6. RADR (rechts af door rood) invoeren op Gewestwegen.

7. Federaal in de wegcode een lichtenregeling “groen voor alle fietsers” toelaten en Gewestelijk deze lichtenregeling cfr Nederland toepassen op geschikte kruispunten.

8. Aanleg van fietsstallingen op Gewestwegen.

9. Normering voor kwaliteitsvolle personeelsfietsstallingen van overheidsgebouwen (niet cfr de Lovelingtoren).

10. Een doorgedreven Fietstoets bij èlke wegen- of bruggenwerf, ook bij onderhoud. Of willen we een mobiliteitstransitie die 70 jaar aansleept? Maaltebrug is een voorbeeld van een jammerlijk gemiste kans.

21mei14, 10u54, Maaltebrug, Kortrijksesteenweg

21mei14, 10u54, Maaltebrug, Kortrijksesteenweg

11. Wegen en Verkeer, W&Z, Infrabel: maak op korte termijn alle bruggen, viaducten over/onder auto- spoor- en waterwegen die stadsmuren vormen fietsvriendelijk en -veilig cfr de Buchtenbrug.

12.Federale regering: geef de NMBS en Infrabel de opdracht om mee te investeren in het STOP-principe, en zo mee verantwoordelijkheid te nemen in fietsinfrastructuur. Gronden van de NMBS-holding zijn vaak ideale fietsroutes. Moscoubrug, Darsen, een spooronderdoorgang tussen Dendermondsesteenweg en Dampoortstation, een degelijke gelijkgrondse spoorwegovergang aan de Maisstraat zijn topprioriteiten voor fietsinfrastructuur.

13. Vlaamse Regering: geef De Lijn de opdracht om mee te investeren in het STOP-principe, en zo mee verantwoordelijkheid te nemen in fietsinfrastructuur. Voetgangers, fietsers en Openbaar Vervoer zijn bondgenoten om een stad als Gent leefbaarder te maken.

14. De Lijn: maak dringend werk van een project om tramsporen door middel van rubberstroken fietsvriendelijker te maken.

15. Vlaams Parlement: schrijf in de statuten van alle beheerders van waterwegen fietsinfrastructuur in als opdracht (ipv het huidige goodwill- of gedoogbeleid ten opzichte van fietsers).

16. Vlaamse Regering: kanalen en rivieren vormen stadsmuren, met momenteel vooral autogerichte wegeninfrastructuur. Geef W&Z (Waterwegen en Zeekanaal) de opdracht, mankracht en middelen om binnen de R4 een maximaal aantal fietsbruggen te plaatsen.

17. Wegen en Verkeer: in afwachting van de integrale aanpak van fietsveiligheid op de R40, R4, en invalswegen, het verkeersveilig maken van de Sint-Lievenspoort en Tolhuis als topprioriteit op korte termijn.

18. Wegen en Verkeer: in afwachting van de integrale aanpak van de R40 vragen we identieke verfsignalisatie rondom fietspaden met bufferstrook en ribbelstrook .

19. Wegen en Verkeer: in afwachting van de integrale aanpak van de R4 vragen we om fietsers er op alle niet door lichten geregelde kruispunten uniform voorrang te geven. Een eenduidig wegbeeld dus.

20. Wegen en Verkeer: Dwarsende fietsassen verbinden door rondom bruggen verkeerswisselaars voor fietsers aan te leggen. (bijvoorbeeld: alle bruggen over de R4 verbinden met de fietspaden op de R4)

Gevonden: tellers

16 mei 2014

——– Origineel bericht ——–
Onderwerp: Fietstelling Gent 15 mei: de eerste resultaten
Datum: Thu, 15 May 2014 14:45:44 +0200
Van: Stefaan Claeys

Aan alle geïnteresseerden (tellers – pers – stadsdiensten – politiek)

zoals je weet hebben we vanochtend een telling gehouden van alle fietsers die het gebied van de R40 (stadsring) binnen reden. Dat deden we van 7u00 tot 9u00 op 33 verschillende kruispunten. In totaal zijn er 47 kruispunten, maar we deden alle belangrijkste zodat we zeker zijn dat we meer dan 95 % van het werkelijk aantal fietsers geteld hebben.

Wie zijn we: we waren met 37 vrijwilligers, bijeen gebracht via verschillende netwerken zoals GMF of de Fietsersbond. Het initiatief ging uit van de werkgroep fietsnetwerk van Fiets van Troje. Fiets van Troje is de toekomstfabriek voor duurzame mobiliteit in Gent. Het zet experimenten op die een duurzame mobiliteitstoekomst nu al in de praktijk willen uittesten. Bekend zijn de leefstraten, die nu enthousiast opgezet worden in meer en meer Gentse buurten.

Wat willen we: De werkgroep fietsnetwerk wil ook zo’n experiment uitwerken, namelijk de uitrol op korte termijn van een bewegwijzerd, veilig en comfortabel fietsnetwerk naar alle deelgemeenten en buurgemeenten, dat niet langs de grote steenwegen loopt maar wel parallel eraan, door rustige straten. Zo willen we de kans bieden aan toekomstige (jonge en oude) fietsers die vandaag nog niet durven, mogen of willen fietsen naar Gent, en nu dus aangewezen zijn op gemotoriseerd vervoer. De werkgroep tekende (in overleg met met de stadsdiensten) al vier zo’n routes uit, richting Evergem, Destelbergen, Melle en Drongen. Die willen we nu snel op het terrein uitzetten.

Waarom deze telling: Om achteraf te kunnen inschatten wat het effect is van zo’n bewegwijzerde autoluwe route, is het nodig om vooraf een ‘nul’meting te doen. Zowel de evolutie in absolute aantallen interesseert ons, als de verhouding tussen het aantal fietsers dat via de autoluwe route komt dan wel via de klassieke autoroute. We gaan er immers van uit dat een fietsroute niet alleen nieuwe fietsers aantrekt, maar ook een verschuiving teweeg brengt van de klassieke as naar de autoluwe as. Het is onze stellige indruk dat veel autoluwe routes vandaag onvoldoende bekend zijn, ook bij regelmatige fietsers, omdat bewegwijzering ontbreekt.

Wat leverde de telling concreet op: In totaal telden we vanochtend 8.951 fietsen (cijfers van twee telposten zijn nog niet binnen) die tussen 7u00 en 9u00 de stadsring kruisten en richting centrum reden. Opvallend: We zien dat de helft van alle fietsers via slechts 6 kruispunten Gent binnenrijdt, te weten, in afnemende volgorde: Groendreef, Dampoortrotonde, Keizerparkbrug, Forelstraat, Heuvelpoort en Wondelgemstraat. Dat zijn de reeds bestaande hoofdfietsassen (joepie!), maar jammer genoeg ook enkele grote auto-assen waar geregeld ongevallen gebeuren. We stellen vast dat sommige ‘goede’ routes inderdaad nog veel te weinig bekend zijn. Zo komen er vandaag nog drie keer zo veel fietsers via de Wondelgemstraat Gent binnen in plaats van via de veel veiliger en aangenamer Gaardeniersbrug, die een eindje ernaast ligt. We telden voor het plezier ook het aantal bakfietsen: dat waren er 84, dus net niet één procent van het totaal. Samen met de cijfers kwamen vele observaties, suggesties,… binnen die we binnenkort samen zullen bespreken. Verschillende mensen deden ook zijtellingen van bvb e-bikes, voetgangers, uitrijdend verkeer… Ook dit opent mogelijkheden voor gesprek en vervolgtellingen.

Wat is de wetenschappelijke waarde van deze cijfers: Deze telling is niet meer en niet minder dan een momentopname, en dus niet zomaar statistisch ‘valabel’. Belangrijke factoren zoals weersgesteldheid, dag van de week, de blokperiode,… hebben een belangrijke invloed op het totaal aantal fietsers. Toch kunnen we die factoren (groten)deels neutraliseren, door de komende jaren telkens omstreeks dezelfde periode te tellen op een zelfde dag in de week. De factor ‘weer’ kan dankzij de permanente telpunten van de stad (enigszins) verrekend worden.

Aan ieder die bijdroeg op gelijk welke manier, zeer wel bedankt! Dit hebben we op nauwelijks één week georganiseerd.
Velen gaven al aan verder te willen meewerken met de groep – wordt dus zeker vervolgd.

namens de groep,
Stefaan Claeys

——————————————————————————————

En ja hoor, dit was de eerste fietser op telpost Forelstraat:

15mei14, 07u01, Forelstraat

15mei14, 07u01, Forelstraat

Dit waren de eerste kinderen:

15mei14, 07u32, Forelstraat

15mei14, 07u32, Forelstraat

De cijfers op deze telpost tonen mooi het verloop van de ochtendspits:
7u-7u15: 15
7u15-7u30: 17
7u30-7u45: 53
7u45-8u00: 88
8u00-8u15: 172
8u15-8u30: 122
8u30-8u45: 93
8u45-9u00: 82
totaal: 642

Bekijk de hoe de golven fietsers aanzwellen.

15mei14, 07u46, Forelstraat

15mei14, 07u46, Forelstraat

15mei14, 07u47, Forelstraat

15mei14, 07u47, Forelstraat


De twee grootste golven telden 28 fietsers, niet toevallig tussen 8u en 8u15.

Ik telde al vaker op dit kruispunt, en was vooral blij verrast hoeveel lagere schoolkinderen mee fietsen:

15mei14, 07u58, Forelstraat

15mei14, 07u58, Forelstraat

15mei14, 08u02, Forelstraat

15mei14, 08u02, Forelstraat

15mei14, 08u03, Forelstraat

15mei14, 08u03, Forelstraat

15mei14, 08u03, Forelstraat

15mei14, 08u03, Forelstraat

Twee uur observeren is ook: ergernis en verwondering.
Ergernis over de puber die, koptelefoon op het pukkelhoofd, halfweg de roodlichtfase ongegeneerd het kruispunt dwarste.
Hij had wel goed gekeken, gelukkig maar.
De zot die flagrant van Dampoort naar Heuvelpoort door een paar seconden rood vlamde keek enkel naar zijn lief.
Sommige fietsers gingen al in de rem.
Chauffeurs van zware vrachtwagens die GSMen, zucht, op deze weg…
Verwondering over het aantal fietsers die op de fietspadloze Heernislaan fietsen, ik schat op die twee uur toch een twintigtal, zelfs een elektrische bakfiets.

15mei14, 07u35, Heernislaan

15mei14, 07u35, Heernislaan


15mei14, 08u51, Heernislaan

15mei14, 08u51, Heernislaan

Verwondering over het huwelijk tussen een kinderzitje en een bananendoos:

15mei14, 08u36, Forelstraat

15mei14, 08u36, Forelstraat


Maar de hoofdprijs verwondering ging naar de eekhoornachtige tweewielers die deze telling niet haalden:
15mei14, 08u10, Heernislaan

15mei14, 08u10, Heernislaan

Het contrast met (op de achtergrond) de meest desolate bushalte van het land kon niet groter zijn.

Niet iedereen was in de beginjaren gelukkig met de acties van Perpetuum Mobile. Sommigen stonden erop hun ongenoegen kenbaar te maken en daarbij bleef niet iedereen even beleefd.

Dat was een van de redenen dat Perpetuum wel telefonisch bereikbaar was, maar dat je altijd het antwoordapparaat aan de lijn kreeg. Op die manier konden de binnenkomende telefoontjes gescreend worden voor ze beantwoord werden.

Ook per brief kreeg Perpetuum kritiek. Het mooiste voorbeeld dat ik in het archief vond is onderstaande brief, gedateerd 21 oktober 1991. Zoals gebruikelijk werd de fietser alles en nog wat verweten. Bovendien ging de automobilist ervan uit dat hij beter was dan de anderen omdat hij belastingen betaalde: de auto als `melkkoe van de overheid’. Ondertussen is uitgebreid aangetoond dat autoverkeer de overheid veel meer kost dan die belastingen opbrengen. Het argument is nu dus een beetje in onbruik geraakt, maar toen was het erg populair. De afzender verkoos anoniem te blijven, zodat we ook niet weten welke `straat met fietspaden’ er juist bedoeld wordt in de brief.

Brief, archief Perpetuum Mobile

Brief, archief Perpetuum Mobile

Brief, archief Perpetuum Mobile

Brief, archief Perpetuum Mobile

Tweedehandsregenmarkt

11 mei 2014

Come rain, come shine, maar tweedehandsfietsenjagend Gent liet zich op jacht niet afschrikken door een tweedehands regenbuitje meer of minder.
10 minuten daarvan in foto’s:

10mei14, 11u36 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u36 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u38 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u38 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u39 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u39 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u40 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u40 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u41 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u41 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u41 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u41 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u46 ,Oude Beestenmarkt

10mei14, 11u46 ,Oude Beestenmarkt


Volgende editie: zaterdag 6 september 2014, 09u00 – 12u00, Oude Beestenmarkt.
Hou die datum vrij!

Het ontstaan van Perpetuum Mobile past in een algemene stroom van verandering in de opvattingen over verkeer. Ook zonder georganiseerde fietsbeweging had Gent in 1987 het befaamde Lussenplan. Dat liep op zijn tijd vooruit en werd onderuit gehaald, voornamelijk door het protest van de middenstand. De fiets als vervoersmiddel speelde overigens nauwelijks een rol in dit Lussenplan. Het duurde een tijdje voor de fiets als vervoersmiddel zijn plaats kreeg in de mozaïek van het verkeer.  Het is moeilijk om de invloed van Perpetuum Mobile te isoleren van de invloed van andere factoren. Zo speelde ook de pers een belangrijke rol in het bijstellen van het beeld van de fietser.

De Gentenaar, 28 februari 1992

De Gentenaar, 28 februari 1992

Vast staat dat de evolutie tussen het begin van de jaren ’80 en 1995 snel verliep en dat Gent, mee door de druk van Perpetuum, voor liep op de andere Vlaamse steden. In 1983 haalde je nog vlot de krant als je op de fiets naar je eigen huwelijk ging.

Gazet van Antwerpen, 20 juni 1983

Gazet van Antwerpen, 20 juni 1983

In 1993 kwam het stadsbestuur met het Fietsplan naar buiten. In dit plan werd voor het eerst op dit niveau systematisch nagedacht over de voorwaarden voor een vlot en veilig fietsverkeer. In het begin van de negentiger jaren stonden de kranten dan ook vol over het veranderend verkeerslandschap in Gent.
evolutiec

De fiets verloor meer en meer zijn aura van vervoersmiddel voor de mislukkeling. Rond 1993 zien we voor het eerst een minister (Johan Sauwens) de fiets promoten door er zelf op te rijden en op 1 januari 1995 kreeg Gent met Frank Beke (te herkennen op de foto op bovenstaande foto) een fietsende burgemeester.
Waarschijnlijk zonder op de datum te letten beschrijft journalist Willy de Buck vijf jaar na de oprichting van Perpetuum Mobile de recente veranderingen in het fietsklimaat in Gent.

De Gentenaar, 19 mei 1994

De Gentenaar, 19 mei 1994

De titel maakt het duidelijk: de straatacties waren het meest opvallende kenmerk van de fietsbeweging. Het inhoudelijke werk sprong minder in het oog, maar zorgde er wel voor dat Perpetuum Mobile respect afdwong aan de onderhandelingstafel.

dossiersc

Fietsers hadden hun waardigheid teruggekregen. Bovendien, wat we bijna nog vergeten waren te vermelden: op de fiets voel je je omgeving aan, besef je dat je een deel bent van de stad. Stilaan begon dat gevoel terug te komen, om nooit meer weg te gaan.

 

Affiche, 1990

Affiche, 1990

Het meest grimmige aspect van de werking van Perpetuum Mobile waren de dodenwakes. In die tijd vielen er veel doden op de weg in Gent.

affichedodenwakec

 

Ter vergelijking: je had als fietser zowat vijf keer meer kans op een dodelijk ongeluk  in het begin van de jaren negentig dan nu (Gent is nog altijd geen echt veilige fietsstad:  fietsen hier is ongeveer twee of drie keer gevaarlijker dan fietsen in Amsterdam).Wat de verontwaardiging nog deed toenemen was de manier waarop dit werd afgedaan. Een dode fietser was goed voor vijf lijntjes op de regionale bladzijden van de krant. Voor zover iemand er een probleem van maakte waren er twee opties.

Ofwel (dat was de fietsvriendelijke optie) beschouwde men het gevaar als een probleem waaraan niets te verhelpen was. Maatregelen waren overbodig, want ze zouden toch niets uithalen. Als je verder doorvroeg bleek dat men niet zozeer geen passende maatregelen kon bedenken, maar dat men fietsers gewoon de moeite niet waard vond. Infrastructuur voor veiligheid? Te duur. Snelheidsbeperking? Hindert `het verkeer’ (alsof fietsers geen verkeer zijn). Alles wat het probleem kon verhelpen was `niet realistisch’.

Ofwel (dat was de meest verspreide optie) legde men de schuld bij het slachtoffer. Een citaat: ‘Natuurlijk veroorzaken niet alleen technische mankementen [van fietsen] ongevallen. Bij volwassen fietsers zijn die ook  te wijten aan de eigen instelling’.
Of nog: ‘De veiligheid van de fietsers begint met zelfdiscipline, naleven van de wegcode en respect voor de anderen. Dat alles negeren de fietsers spijtig genoeg vaak volledig.’ Dat de oorzaak ook wel eens bij andere weggebruikers zou kunnen liggen wordt absurd gevonden. Als Perpetuum Mobile bij een dodenwake op de Stropkaai opmerkt dat de fietser voorrang had, haalt de journalist van dienst de voltooid verleden toekomende tijd (…zou voorrang hebben gehad..) boven om zijn ongeloof uit te drukken. Meer nog, niet alleen hebben de fietsers al het gevaar aan zichzelf te wijten, ze zijn er nog blij mee ook. Fietsers zoeken het gevaar, ze vinden het spannend zijn twee andere citaten. Maar de hoofdvogel in deze categorie schoot de Gentse burgemeester, Gilbert Temmerman, in 1993 af: zelfmoordenaars.

De Gentenaar(?), januari 1993

De Gentenaar, januari 1993


Telkens een fietser omkwam in het verkeer werd er, meestal een week of zo nadien, een druk kruispunt gedurende de avondspits voor een half uur geblokkeerd. Een krantenartikel spreekt van guerillatactieken en dat is een correcte omschrijving. Het was een krachttoer om zonder het medeweten van de politie een paar honderd actievoerders bij mekaar te krijgen. Veel automobilisten reageerden bijzonder agressief (niet allemaal, sommigen toonden echt wel respect voor het slachtoffer en steunden de actie) zodat je als actievoerder ook nog klappen riskeerde, al is het bij een beetje trekken en duwen gebleven.
foto Perpetuum Mobile, zonder datum

foto Perpetuum Mobile, zonder datum


Begin 1993 was de trieste lijst van de affiche aangevuld met nog drie namen. De Gentse burgemeester gebruikte dan ook het woord terrorisme. Een gepaste term, zo zou je denken na zeven doden, maar vreemd genoeg wees hij met een beschuldigende vinger naar de fietsbeweging. Dat fietsers en voetgangers (een of twee van de slachtoffers waren voetgangers) omkwamen in het autoverkeer was nog tot daaraan toe, maar dat om de paar weken een kruispunt geblokkeerd werd, dat was terrorisme. Er werd gedreigd met vervolging (gelukkig waren er nog geen GAS-boetes in die tijd) en inbeslagname van de fietsen die bij de blokkade gebruikt werden.

De Morgen, 11 maart 1993

De Morgen, 11 maart 1993

De acties waren echter erg succesvol in het overbrengen van de boodschap. Niemand kon er nog omheen: het verkeer was moordend en het was dringend nodig om daar iets aan te doen. De pers berichtte vrij uitgebreid over de acties en dus ook over de eisen en de verontwaardiging van de actievoerders. Morgen maken we een balans op van vijf jaar actievoeren.

 

perpetuumEen tweede tekst op de floppy geeft een voorstelling van Perpetuum Mobile.

In 1989 stak een groep jonge enthousiastelingen de koppen bij elkaar om iets te doen aan de hoge snelheid van het autoverkeer in de stad. ‘Dat racen mag misschien leuk zijn voor de bestuurder, het is levensgevaarlijk voor andere automobilisten en helemaal voor de ‘zachte weggebruikers: voetgangers, fietsers en gehandicapten’, zo redeneerde men.  De eerste akties van de groep waren dan ook gericht op het verlagen van de toegestane snelheid van de auto in de stad van 60 (toen nog, naar 50 km/h).

Het Volk, 10 januari 1994

Het Volk, 10 januari 1994

 De Gentse Fietsersbond Perpetuum Mobile was hiermee geboren.  In vijf jaar is de ‘aktiegroep’ uitgegroeid tot een degelijke ledenvereniging die opkomt voor de belangen van de dagelijkse fietser in de brede zin van het woord.  Het jonge is niet meer zo nadrukkelijk aanwezig, het enthousiasme des te meer.  In dit artikeltje een korte voorstelling.

De bond, is de afgelopen twee jaar nadrukkelijk in het nieuws gekomen met de zogenaamde ‘dodenwakes’ die ze in samenwerking met een aantal andere fietsersverenigingen organiseerde.  Zo’n wake houdt in dat iedere keer dat er een ongeval gebeurt in het Gentse, waarbij een fietser om het leven komt, er een belangrijk kruispunt in de buurt van het ongeval een half uur wordt geblokkeerd.  Dit gebeurt iedere keer om vijf uur in de namiddag, het hoogtepunt van de avondspits.  Hiermee willen de fietsers de aandacht vragen voor de gevaren van het gemotoriseerd verkeer én voor de slechte voorzieningen voor de zachte weggebruikers.

Deze akties maken enorm veel los bij de Gentse bevolking.  Sommigen kunnen er niet mee lachen dat ze de laatste twee jaar 11 keer vast stonden vanwege verongelukte fietsers.  Anderen hebben wel begrip voor de eisen van de fietsers, maar vinden dat het nu wel lang genoeg geduurd heeft.  De fietsers zijn vooral geschrokken dat ze zo vaak de straat op moesten.

Die dodenwakes zijn misschien wel spectaculair.  Het is echter maar een klein deel van de aktiviteiten die Perpetuum Mobile onderneemt.

Laten we in dit verband een hardnekkig en misschien wel begrijpelijk misverstand uit de weg ruimen;  Perpetuum Mobile is niet tegen de auto.  Sommige van onze beste leden hebben er een.  De Gentse Fietsersbond vind wel dat met die auto verstandig moet worden omgesprongen.  Het is nu eenmaal zo dat het steeds drukker wordt op de weg en een auto met één persoon erin is dan een erg inefficiënt gebruik van die beperkte ruimte, zeker als je het vergelijkt met de ruimte die een fiets inneemt.

De aktiviteiten van de bond richten zich vooral op drie vlakken:  studie en informatie, cursussen en natuurlijk de akties.

Studie en informatie:

Affiche, 1993

Affiche, 1993

We willen niet enkel staan roepen dat de zaken niet goed zijn.  We nemen de problemen van de Gentse fietsers onder de loep en proberen zelf oplossingen daarvoor aan te dragen. Daarvoor zijn er binnen de vereniging een aantal groepen aktief die zich in specifieke zaken verdiepen en bijscholen. Zo hebben we bv. aan het Gentse stadsbestuur een dossier over fietsparkeerplaatsen aangeboden.  Hiervan is dankbaar gebruik gemaakt bij de ontwikkeling van het ‘Gentse Fietsrek’ dat nu overal in de stad opduikt.  Wij hebben ook mee gediscussieerd over het ruimtelijk struktuurplan en het Fietsbeleidsplan van de stad Gent.  En nog steeds is er regelmatig, persoonlijk kontakt met de fietsambtenaar van de stad.

Momenteel zijn we ook met de NMBS in gesprek over de fietsvoorzieningen aan het Sint-Pietersstation.  Wij denken dat het belangrijk is om aan dergelijke instellingen de stem van de fietser, de gebruiker van hun diensten te laten horen.

Een belangrijke bron van informatie voor de leden van de vereniging is het ledenblad ‘de Reflector’.  Dit blad komt zes maal per jaar uit en geeft informatie over ontwikkelingen die belangrijk zijn voor fietsers in Gent en de rest van de wereld.

Cursussen

Goed onderhouden fietsen zijn sneller en veiliger.  In samenwerking met de volkshogeschool Elcker-Ik organiseren we regelmatig een kursus fietsonderhoud.

Aan beginnende fietsers, of aan iedereen die zich onveilig voelt in het huidige verkeer bieden wij een kursus Zelfbewust Fietsen aan.

Akties

Als fietsersbond blijven we een belangenvereniging.  Naast het overleg schuwen we doeltreffende, geweldloze akties niet om duidelijk te maken wat er mank loopt in het Gentse verkeer.  We tonen aan dat fietsers en voetgangers meer rechten en ruimte moeten krijgen.

Een adres:

Wie meer informatie wil over de aktiviteiten van Perpetuum Mobile kan kontakt opnemen met het secretariaat: .

Harrie Mol

Soms is het leven van een Fietsbultredacteur gemakkelijk. Soms duiken er echter onverwachte problemen op. Zoals dit: in het archief van Perpetuum Mobile vonden we een floppy van 3 1/2 inch zonder opschrift. Het heeft enig rondvragen gekost voor we iemand vonden die deze kon inlezen (voor de liefhebbers: we hebben ook nog een ongelezen 5 1/4 inch schijfje liggen).

Daarmee werd het dan weer gemakkelijk. Onderstaande tekst vonden we op het schijfje zodat we hem zelfs niet moesten overtikken. Uit de context kunnen we opmaken dat de tekst geschreven werd rond 1995. In elk geval is de spellingshervorming van 1994 nog niet helemaal verwerkt. Overigens: het zinnetje `de eisen van toen klinken vertrouwd in de oren’ klinkt nog altijd vertrouwd in de oren, zelfs al is er veel vooruitgang geboekt.

Oude KoeK. 15 Jaar Fietsakties in Gent.

 

Affiche, 1991

Affiche, 1991

Vijftien jaar geleden werd in Gent de eerste fietseling georganiseerd. De eisen van toen klinken vertrouwd in de oren.

Eerste Fietseling

Het aanleggen van fietsroutes en fietspaden, het opheffen van eenrichting voor fietsers, meer fietsstallingen, degelijke bestrating waar geen fietspaden zijn… Met deze eisen werd op 22 maart 1980 de eerste -voor zover we kunnen achterhalen- Gentse fietseling georganiseerd. Maar liefst 15 jaar verder wordt dezelfde kar, met dezelfde eisen nog steeds voortgetrokken.

Perpetuum Mobile, enkele jaren oud, heeft dus een voorgeschiedenis. In 1980 nam BJN, de Belgische Jeugdbond voor Natuurstudie, het initiatief voor een eerste fietseling. Daaruit groeide een clubje dat zich bekommerde over het zachte verkeer. Zij kwamen op voor de belangen van fietsers, gebruikers van het openbaar vervoer en minder-validen in het verkeer.

Fietsbeleid gevraagd

Twee jaar later, op 21 april 1982, volgt de tweede fietseling. Prikacties maken de fietsers warm voor de zaak. De acties zijn bedoeld als protest tegen het eenrichtingverkeer, o.m. aan de Korenmarkt. Fietsers die van de Sint-Michielshelling naar de Groentenmarkt willen, moeten immers een hele omweg afleggen. Met de acties haalt het “Fietspadencomité” de pers. De sticker “t’is toch logisch met de fiets in de stad” wordt in die periode ontworpen. In de folder die de fietseling aankondigt, wordt het Gentse beleid gehekeld: in de verkeersplannen wordt met fietsers geen rekening gehouden. En dat moet veranderen, menen de actievoerders.

Het Laatste Nieuws had 3 kolommen over om de fietseling aan te kondigen. Pol Ranson, Eric Torrekes, Filip De Bodt en Steven Mortier voeren het woord. Zij hebben het in hun perstekst over “massamoord op fietsers”. Enkele passages klinken nog vrij actueel. “Terwijl de huidige CVP-SP-coalitie te Gent geld terbeschikking stelt voor absurde projecten als de ondergrondse parking op de Vrijdagmarkt en plannen heeft om de tram aan het Sint-Pietersstation ondergronds te laten rijden, weigert zij ook maar één cent uit te trekken voor fietsers. Intussen blijven straten en kruispunten moordend, bijv. de Heuvelpoort en de Zuid”.  De ondergrondse parking komt nu elders, de coalitie bestaat nu uit SP-VLD en VU, er worden wèl centen uitgetrokken voor fietsers, maar toch: de aanklacht blijft dezelfde.

De fietseling zelf was een succes. Er kwamen zo’n 200 fietsers opdagen, zij kregen applaus van de voetgangers aldus het verslagje in De Gentenaar.

Centen

Het is enkele jaren wat stiller. Totdat aan de Dampoort een leerlinge met de fiets verongelukt. Een aantal leerkrachten van de school van het meisje zijn zo verontwaardigd dat ze een protestcampagne op touw zetten. Het “Fietspadencomité” schiet weer uit de startblokken. Er komt een affichecampagne “de fietser mag” waarmee het eenrichtingverkeer wordt bedoeld. Rond dat thema wordt ook een brochure uitgewerkt met een aantal concrete voorstellen voor verkeersproblemen in de Zalmstraat, Onderbergen, Tweebruggenstraat… Er wordt samengewerkt met de Actiegroep Openbaar Vervoer. Zo wordt o.m. geijverd voor het invoeren van een verkeersbord dat duidelijk maakt dat fietsen wel in twee richtingen mag. Dat verkeersbord is er inmiddels.

In 1986 volgt er een politiek relletje dat kan tellen. PVV-schepen Wijnakker beslist om de subsidies voor vier milieuverenigingen te schrappen, o.m. ook voor het Fietspadencomité en de Actiegroep Openbaar Vervoer. Wel vroeg hij hen eerst om hun aanvraag in te dienen, wat een hele papiermolen is.

Wijnakker was de mening toegedaan dat de vier organisaties geen echte milieuverenigingen waren en dus geen aanspraak konden maken op de subsidie van 10.000 fr. per jaar. Geld dat de organisaties broodnodig hadden, een peuleschil voor het stadsbestuur.

De SP’er Gilbert Temmerman en Agalev’er Luc Lemiengre, toen in de oppositie, trokken fel van leer tegen de beslissing. Maar het mocht niet baten.

Vanuit de Gentse fietsersclub werd meegewerkt aan Fietsoverleg Vlaanderen. Langzamerhand komt de werking in Gent op een laag pitje te staan. Enkele jaren is het stil, tot Perpetuum Mobile de fakkel overneemt.

Hilde Pauwels

De Gentenaar, 5 mei 1989

De Gentenaar, 5 mei 1989

PM1cExact vijfentwintig jaar geleden ging in Gent een fietsactie door. Het was, zoals we de komende dagen zullen zien, niet de eerste  keer dat fietsers in Gent de straat op gingen. Wel was het, voor zover we konden nagaan, de eerste keer dat de naam Perpetuum Mobile opduikt.  Deze naam werd jarenlang in Gent gebruikt door de autonome groep fietsactivisten die later, samen met groepen uit andere steden, de Vlaamse Fietsersbond zouden oprichten.

Mensen hebben over het algemeen tien vingers en dat maakt vijfentwintig een rond getal, zelfs al is het vierkant. Een gelegenheid dus om eens terug te kijken op de Gentse fietsersbeweging. De komende dagen belichten we dan ook een aantal elementen uit de geschiedenis. De voorgeschiedenis is bekend. De fiets was in het begin het luxespeeltje voor wie echt rijk was. Tussen de twee wereldoorlogen was hij echter in Vlaanderen –In Wallonië zijn er meer heuvels en dus waren er veel minder fietsen– een populair vervoersmiddel geworden.  De auto was, net als vroeger de koets, te duur voor de gewone man en erg veel reden er niet rond. Dat veranderde vanaf het midden van de jaren vijftig. Na de wederopbouw volgend op de Tweede Wereldoorlog was het tijd voor een ongekende economische boom. Steeds meer mensen konden zich een auto veroorloven. Was er in 1960 ongeveer 1 auto op 12 inwoners, dan was dat in 1980 al 1 op 4 geworden. Een auto werd een symbool voor succes. Wie fietste deed dat omdat hij zich geen auto kon veroorloven. Als gevolg daarvan was de minachting voor de fietser algemeen. Ook bij de fietsers zelf, wiens hoogste aspiratie het was zich zo snel mogelijk een auto te kopen. Het is een mentaliteit die lang is blijven hangen. Een docente aan de Hogeschool vertelde me ooit dat ze bekritiseerd werd door collega’s omdat ze met de fiets naar het werk kwam. `Dat strookte toch niet met de waardigheid van het ambt!’ Ook nu nog vind je echo’s ervan terug bij mensen die ondertussen al twintig jaar ten achter lopen op de rest van de wereld.

Met de massale opkomst van de auto werden de nadelen duidelijker. Ecologische motieven, onveiligheid (op een gegeven moment telde België jaarlijks zowat 3.000 verkeersdoden), praktische problemen, … . Wie nooit met een auto door een stad gereden is kan dat niet weten, maar een auto in het stadsverkeer is ongelofelijk onpraktisch. Traag ook: al waren de steden zoveel mogelijk aangepast aan het autoverkeer en werden fietsers heel erg opgehouden door datzelfde autoverkeer, toch waren ze nog altijd sneller op hun bestemming dan de automobilist.

Daarmee kwam er stilaan een generatie fietsers zonder zelfverachting. Fietsen deden ze om allerhande redenen: uit zorg voor het milieu, om een beetje beweging te hebben of (zoals ik) omdat ze te lui waren om de auto te nemen. Ze eisten dan ook hun plaats op in het verkeer:

Perpetuum2c

 

Perpetuum1c

Met acties (toen nog: akties), lobbying, studiewerk, overleg probeerde Perpetuum Mobile de situatie van de Gentse fietsers te verbeteren. Eerst alleen lokaal; later kwam er samenwerking met gelijkaardige groepen in andere steden, wat op den duur leidde tot een Fietsersbond op Vlaams niveau.

Fietsbult is niet de plaats voor een volledige geschiedenis van de Gentse fietsersbeweging. Wel zullen we de komende dagen stilstaan bij een aantal elementen uit de beginperiode. En proberen de sfeer te schetsen waarin een Gentse fietser in die beginperiode rondreed.

 

 

Na de Fietsbult van maandag kregen we onderstaande,  zeer positieve repliek.

——————————————————————————————————————–

——– Origineel bericht ——–
Onderwerp: Fietspad Koopvaardijlaan
Datum: Mon, 7 Apr 2014 09:14:31 +0000
Van: Thiel Olivier, o.thiel@groupmaes.be
Aan: tv@gmail.com
CC: fietsbult@fietsersbondgent.be

Beste,

Wij hebben uw terecht ongenoegen betreffende de werf aan de Koopvaardijlaan deze morgen kunnen lezen op fietsbult.

Eerst en vooral onze excuses voor de hinder.

Deze morgen hebben we dan ook onmiddellijk ter plaatse de nodige stappen ondernomen zoals u kan zien op de foto’s in bijlage. Het fietspad is nu weer volledig vrijgemaakt, schoongeveegd en gebruiksklaar.

.

.

Bij de afbraak van de oude gebouwen van CAW ’t Eilandje is er inderdaad hinder ontstaan voor de fietsers, mede doordat de 12m hoge af te breken gevel direct aan het voetpad grensde. Dit probleem zou zich in de toekomst niet meer mogen voordoen daar de gevel ondertussen afgebroken is. Mocht u ondertussen nog opmerkingen of suggesties hebben horen wij dat graag van u.

Verder vindt u in bijlage ook onze eerste brief aan de omwonenden. Deze brief zal op regelmatige basis verschijnen en wordt in de buurt rondgedeeld. Ook zal er binnenkort een info-punt voorzien worden aan de werf voor mensen die niet in de buurt wonen.

Om op een positieve noot te eindigen, kan ik u alvast meedelen dat het Oktrooiplein volledig zal heringericht worden. Het plein wordt een heel stuk groter, er wordt de nodige fiets infrastructuur voorzien en het plein zal enkel toegankelijk zijn voor zachte weggebruikers.

We zullen de komende 18 maanden onze uiterste best doen de hinder zo veel mogelijk te beperken. Eens de werkzaamheden afgelopen zijn zal u merken dat de nieuwe verkeersituatie, en zeker voor de fietsers, een heel stuk beter zal zijn.

Met vriendelijke groet,

Olivier

——————————————————————————————————————–

En inderdaad, het fietspad is weer netjes vrijgemaakt.

08apr14, 13u37, Koopvaardijlaan

08apr14, 13u37, Koopvaardijlaan

Wijlen het fietsenrek is ondertussen ook verwijderd. Alleen het bordje dat aanduidt dat fietsers en voetgangers samengaan is nog een beetje zoekwerk (vermoedelijk staat dit na de werkuren wel op zijn plaats):

Koopvaardijlaan5

08apr14, 13u37, Koopvaardijlaan

 

 

Bij de mail zat ook een brief voor de bewoners van de omgeving, met daarbij een afbeelding van het toekomstige uitzicht:

07apr15, Koopvaardijlaan

07apr15, Koopvaardijlaan

Het belangrijkste voor ons is de laatste paragraaf van deze brief:

Heeft u nog vragen of bemerkingen? Neem dan gerust contact met ons op.
Projectleider Algemene Bouw Maes: Patrick Lauwers
Telefoon: +32 473 53 15 85
E-mail: p.lauwers@maes.pro
Wij hopen alvast op een goede samenwerking met de hele buurt.
Met vriendelijk groet,
Bouwteam Dampoort

—————————————————————————————————–

365 dagen

4 april 2014

Een jaar telt 365 dagen.
In wegenwervenland is dat kort.
Kijk naar de Gasmeterlaan/Nieuwevaart.
Na vele dure eden startte onlangs de fietspadenwerf Gasmeterlaan/Nieuwevaart.
12,5 jaar na het dramatische ongeval met Sofie en Naomi.
Meer dan 7 jaar na het ongeval met Jolien.
Bij de start van zo’n werf zijn we officiëel blij.
The moral duty of optimism.
Officieus vloeken we dat het zò lang duurde voor de spade in de grond ging.

In verfpottenland is één jaar een zee van tijd.
In veiligheidsland is dat een planeet van tijd.
Maar helaas: ook al zijn er afgelopen jaren in Gent zeer veel fietsers op de fiets gesprongen, toch is autodoorstromingsland nog steeds aan de macht.
Veiligheidsland moet maar wachten.

15april13, 17u17, Dampoort

15april13, 17u17, Dampoort

Vorig jaar 15 april 2013 voerde Fietsersbond Gent een actie aan de Dampoort.
Hier is het nog lang wachten op een in beton gegoten veilige oplossing.
Ondertussen kunnen keuzes, verf en kleine ingrepen het verschil maken.

15april13, 17u49, Land Van Waaslaan

15april13, 17u49, Land Van Waaslaan


We vroegen om de twee rijstroken die de Land Van Waaslaan verbinden met de Dampoort te reduceren tot één rijstrook.
Niet voor onze mooie ogen, maar om het veiliger te maken voor fietsers.
Veel vijven zessen, de Vlaamse Overheid ging het “in een rekenkundig model stoppen”.
Het resultaat lazen we op 16 mei in de krant.
Het moest nog besproken worden met de Lijn.
Was dit administratees om tijd te winnen?
Het voor zich uit te schuiven?
Onder de Dampoortmat te vegen?
Geen idee, maar een jaar is làng.
En er veranderde… niks.
De autodoorstroming bleef voorop.
Daarom: neem uw agenda, en kruis dinsdag 15 april aan voor een identieke actie, net als vorig jaar 17u30.

Lees hier wat we in 2013 schreven.
Kort samengevat: de Fietsersbond vraagt dat alle kruispunten zonder lichtenregeling beperkt blijven tot één aankomende rijstrook voor autoverkeer. Dat vermindert het risico op ongevallen.

Vindt je het erg als ik niet veel vertel over het Fietscongres 2014 in Brugge?
Een cocktail van mooi weer, veel volk (waaronder flink wat Gents volk), en een klokvaste organisatie… hoe perfect kan een maandag zijn?
De sfeer/teneur was realistisch, al begon de dag met een inspirerende en licht hilarische presentatie over het verschil tussen Fietsbeleid 1.0 en 2.0.
Hopelijk ooit te zien op youtube.

24maa14, 10u02, Fietscongres Brugge

24maa14, 10u02, Fietscongres Brugge


De voordrachten bleven -uiteraard- beschaafd en beleefd.
Organisatorische pijnpunten hoorde je zelden of omfloerst.
In een zaal vol professionals was een half woord soms voldoende.
De sprekers uit Brussel hadden hieromtrent meer spreekrecht, of lag het aan een opener verbale cultuur?
Die paar keer dat sprekers tè positief uit de bocht vlogen gniffelde de zaal luid en duidelijk.
Net hinnikende fietsbanden.
Maar het deed deugd om een dag lang positieve ideeën op een rijtje te horen.
Niet dat àlle sprekers klaar waren voor TEDx; ze etaleerden minstens competentie, gekruid met enig vuur.
(En stop nu met gniffelen.)

De minister was verstandig, en gaf geen verkiezingsspeech.
Ook hier een zeker realisme.
Professionals spreek je genuanceerd toe.
En je gooit ze een beetje nieuws toe: de Lijn stapt in het Blue Bikeverhaal.

Klaus Bondam, officieus opperhoofd van Global Fietsersbond, sloot af en hamerde als enige op de bredere context van het fietsverhaal, zoals “Health”.
En: “Above èverything: safety”
Waarop hij vertelde over zijn goede contacten met de Deense truckassociation.

Nog een stapeltje beelden:

24maa14, 16u03, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u03, Fietscongres Brugge

24maa14, 10u21, Fietscongres Brugge

24maa14, 10u21, Fietscongres Brugge

24maa14, 10u22, Fietscongres Brugge

24maa14, 10u22, Fietscongres Brugge

24maa14, 10u25, Fietscongres Brugge

24maa14, 10u25, Fietscongres Brugge

24maa14, 10u26, Fietscongres Brugge

24maa14, 10u26, Fietscongres Brugge

24maa14, 10u28, Fietscongres Brugge

24maa14, 10u28, Fietscongres Brugge

24maa14, 15u55, Fietscongres Brugge

24maa14, 15u55, Fietscongres Brugge

Wil iemand die 1.700 km nieuwe en vernieuwde fietspaden eens oplijsten en publiceren?

24maa14, 15u56, Fietscongres Brugge

24maa14, 15u56, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u05, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u05, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u12, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u12, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u33, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u33, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u33, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u33, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u39, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u39, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u41, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u41, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u56, Fietscongres Brugge

24maa14, 16u56, Fietscongres Brugge

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 795 andere volgers

%d bloggers like this: