Home

Een paar jaar geleden vertelde een ambtenaar me: “Ik doe zelden nog meldingen. Anders denken ze: daar is die zagevent weer.”
Ik herken dat gevoel steeds meer.
Dat putje op mijn dagelijkse route dat elk jaar dieper uitvriest?
Ach.
Je weet dat er ambtenaren passeren, zelfs mensen van de wegendienst.
Ach.
Als zij al foert zeggen“, denk ik dan.
Of willen ze de zagevent niet zijn?

Het systeem van meldpunten is een pluspunt, maar de donkere kant ervan is dat overheden zelf geen controles meer doen, en enkel (nuance: vooral) de gemelde items aanpakken.
De rest blijft liggen, want “niet geweten”.
En wat niet weet, niet…
Ok, minister Crevits beweert al twee septembers dat haar ambtenaren alle fietspaden controleren.
Maar als je de cijfers leest snap je dat dit een pr-actie is.
Of is het een poging om de ambtenaren hun ogen te openen?
Stuurt de stad Gent zelf mensen op pad om de fietsroutes pico bello te houden?
Ik vrees van niet.
Onderwerpt de provincie de hoofdroutes aan een visuele controle?
Ik weet het niet.
Met alle versplintering qua wegbeheerders lijkt me een beetje samenwerking tussen ambtenaren de evidentie zelve.
Een fietstraject van Gent naar Sint-Kruis-Winkel gaat over van stadsweg naar gewestweg naar stadsweg naar havenweg naar stadsweg naar gewestweg.

Deze bult in Desteldonk ligt vermoedelijk op een grensgebied tussen wegbeheerders:

13jun11, 14u22, vlakbij Lichterveldestraat

De wortelbulten liggen er al jaren.
Elke keer als ik er passeer denk ik: “allez, dat zien ze nu toch“?
Het pad komt niet voor op Googlemaps:

Googlemaps is hier trouwens fundamenteel anders dan Mappy (en fout).
De Fietsrouteplanner doet hier flink zijn werk: de route wordt aangegeven.
Voor de liefhebbers: er is sinds kort een vademecum paden en verhardingen, wat aansluit op het technisch vademecum bomen uit 2008.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 669 andere volgers

%d bloggers like this: