Fotowedstrijd

Twee weken geleden had ik mijn persoonlijke fietskoerierpremière.
Geen dubbel geparkeerde vierwieler voor de deur.
Geen onhandig draaien.
Een vlot, vlug en veilig transportje, in dit geval van oude affiches.

14jan13, 10u47, Toekomststraat

14jan13, 10u48, Toekomststraat

14jan13, 10u50, Toekomststraat

14jan13, 10u50, Toekomststraat

14jan13, 10u51, Toekomststraat

Had ik het geweten, ik had iets meer energie gestoken in de “making off fotoshoot”.
Ze zijn niet geschikt voor deze fotowedstrijd:
Op zondag 19 mei 2013 rijdt voor de derde keer dé Bike Parade door de straten van Kortrijk.
Dit jaar is het thema: “Transport van goederen met de fiets”.

Wat vervoer jij zoal met de fiets?
Zie je gekke, ontroerende of stoere taferelen, leg ze vast op een foto.
Of zet zelf iets in scène en neem er foto’s van.
Meer info hier.

Fietscross

Waar dreven zijn, moet gesnoeid worden. Dat is onvermijdelijk.

Elke keer als ik naar het werk fiets, moet ik door zo’n dreef passeren. Dat is meestal genieten, want het uitzicht varieert naargelang de weersomstandigheden en het jaargetijde.

Sloversdreef, Gentbrugge

Alleen: tijdens de snoeiwerken de voorbije week werd met zware machines gewerkt. Die reden de dreef finaal stuk. Heel vervelend, want toen ik er maandagmorgen vroeg, in volslagen duisternis, in wou rijden, zat de fiets meteen muurvast in de modder. Dat betekende afstappen en duwen, de hele dreef lang. Een fiets voor op de weg is nu eenmaal niet geschikt om door 10 cm modder te ploeteren.

Nadien maakte ik een foto van de huidige toestand.

Na de snoeiwerken

De alternatieven leiden in dit geval langs de Koningsdonkstraat – geklasseerd in de top 3 van de slechtste straten in Vlaanderen (Radio 1) – of een heel eind noordelijker. In elk geval betekent dit een omweg van enkele kilometers en veel tijdverlies. Leg dat maar aan je werkgever uit.

Wat doe je hiermee: mailtje (alweer) naar gentinfo@gent.be

Eandis

Vanavond reed ik tussen Sint-Lievenspoort en Keizerpoort achter een fietser die met zijn rechterhand een tweede fiets meeduwde.
Allebei de fietsen: géén achterlicht.
Dit stuk van de stadsring staat al weken in het donker.
“Wegenwerken” is tegenwoordig synoniem voor “kill the lights!”
Zelfs hartje winter op drukke verkeersassen.
Ik wou de dubbele fietser fotograferen, maar moest onverwachts in de remmen voor een fietser die zich liet afzakken.
Ook die had geen achterlicht.

28nov12, 17u41, Keizervest

De dubbele fietser had hem net voorbijgestoken.
De politiewagen was ons voorbij gereden.
Maar iets verder stotterde de verkeerslichtenfile, en hing er een verwijtende politieman uit het autoraam.
Bizar hoeveel politiemannen dan emotie tentoon spreiden.
Ik hoorde de dubbele fietser nog net stamelen dat zijn licht toch brandde.
Tarara.

Donderdagavond 28 november sluit de politie hun preventieve fietsverlichtingsmaand af.
Meer info over de slotactie hier.
Daarna volgt de repressieve aanpak.

Er bestaan 356 visies over zin en onzin van fietsverlichting.
“Gezien worden” is de kern van het gebod.
Dat gebod telt voor zowel voor auto’s, schepen, vliegtuigen, treinen, torenkranen als fietsers.
Voetgangers zijn vrijgesteld van het tillen van verlichting.
Wie als autobestuurder bij slecht weer plots een zwarte massa ziet opduiken vloekt op die duistere geest op 2 wielen of 2 schoenen.
Dat vloeken op fietsers is terecht.
De tijd van de frustrerend doorslippende dynamo is voorbij.
Er zijn anno 2012 méér dan voldoende fietsverlichtingsmiddelen in de handel, ook handige rezervesetjes.
Dit is de meest inventieve:

24nov12, 17u12

Het witte licht past perfect over de stuurbuis.
Het rode licht kan aan de zadelpen gespannen worden.
En: deze lichtjes vindt je nooit knipperend in je tas of jaszak.

24nov12, 17u13

Ik heb nog niet gevonden hoe de batterij te vervangen.
Terzijde: zou de modale Belg het meest geld uitgeven aan sexspeeltjes, aan kranten of aan fietsverlichting?Ik twijfel tussen de eerste twee.

Mocht u nog een excuus zoeken om fietsverlichting aan te schaffen: er is in Gent nog nooit zoveel defecte straatverlichting geweest als de afgelopen twee jaar.
Ook allemaal studenten daar bij Eandis?

Zesdaagse van Gent

Vandaag begint de Zesdaagse van Gent.
De Zesdaagse is zo een beetje de Gentse Feesten van het Citadelpark:

15nov12, 12u12, Fernand Scribedreef

Dat wil zeggen: een invasie van automobilisten, die gele blokken nodig hebben om in de parkeerpas te blijven.
De autoparkings Sint-Pietersstation en Sint-Pietersplein zijn vlakbij, dus geen reden tot parkeerklagen.
Nu nog een deel van die wielervrienden op de woon-feestfiets krijgen.
Hebben pistebezoekers alleen maar sportfietsen?
Zijn ze bang om in het donker te fietsen?
Kunnen ze door teveel contact met een cafétoog de Heuvelpoort niet meer op?
Of vergis ik me -wegens er nooit geweest- en staat er morgen aan het het Kuipke een evenementenfietsstalling vol fietsen van Gentenaars?

15nov12, 12u13, Nicolaas de Liemaeckereplein

Bovenstaande foto nam ik omwille van een persoonlijke reden.
De gele betonblokken joegen de herinnering aan de week ervoor weer door mijn aderen.
Op donderdag 8 november maaide een zwarte Volvo 4x4net me hier net niet van het fietspad.
Schrik niet: de Volvo kwam van rechts.
Mijnheer zocht een parkeerplaats, en koos de kortste weg.
Op hoge wielen gaat dat vlot de borduur op.
Dat er links van hem fietsers konden aankomen was in mijnheer zijn onwaarschijnlijk drukke agenda een detail.
Ik had geen oogcontact en remde daardoor net op tijd, brulde, en reed door.
Dit beeld dateert van een paar seconden later, in een woeste poging de auto achter mij te fotograferen:

08nov12, 09u11, Nicolaas de Liemaeckereplein

Impulsief besloot ik niet terug te keren: de trein naar een belangrijk projectoverleg wou ik niet missen.
En wat zeg je vol adrenaline tegen zo’n °°°/****/wgprt (schrappen wat niet past)?

Ik ben een hevig pleitbezorger van fietsinfrastructuur.
Geen haar op mijn hoofd wilde hier ooit pleiten voor een harde afscheiding tussen fietspad en parking.
Nu weet ik het eventjes niet meer.

Sticker

(tekst en foto: Frank Vanhyfte)

Dat moet zeldzaam zijn: een fiets met een sticker van Touring Wegenhulp.

Om ter eerst: een fiets met zo’n sticker van securitas of zo: een wit kruis op een blauwe achtergrond.
Die duidt aan dat er een priester mag komen wanneer je een ongeval hebt.
Je ziet ze vooral op auto’s van mensen die hun hoed ophouden tijdens het autorijden.

Vergif

“Ge moe van iets duugoon.”
Sommige uitspraken blijven je achtervolgen.
Halfweg jaren 90.
We kochten een derde kind, en daarna een groter huis.
Alvorens te verhuizen verbouwden we het.
Op een dag vond ik de metsersknecht met de slijpschijf in aanslag in starthouding om een muur met asbesthoudende eternitleien aan te vallen.
Ik vroeg zo beschaafd mogelijk of hij niet beter een stofmasker zou aandoen.
Waarop die ene zin volgde.
“Ge moe van iets duugoon.”

Mijn doodsangst is groter dan de zijne.
Mijn realisme is groter geworden.
Variatie is belangrijk.
Constant wisselen in het vergif dat je eet.
Je hebt dat zelf in de hand.
Maar kan je ook wisselen in de lucht die je inademt?
Heb je de kwaliteit van je dagelijkse portie lucht enkel in de hand door te verhuizen?
Ik vrees ervoor.

Op Gentblogt staat de ikwilgeenanderemobiliteitkraan wijd open.
Lectuur hiervan geeft af en toe inzicht in manieren van denken.
Neem nu deze reactie.
Het enige wat die man wil is: rust.
Een legitieme wil.
En er mag daarom niks veranderen, ook al lezen we overal dat er véél verandert.
Hij gelooft niet dat minder autoverkeer onze luchtkwaliteit kan verbeteren.
Ook al tonen meetstations tijdens autoloze zondagen het tegendeel aan.
Maar goed, meten is weten.
Binnenkort zullen we meer weten.
Vrijwilligers van het GMF fietsen momenteel rond met dit apparaat:

?okt12, Koningin Maria-Hendrikaplein

Dagelijks fietsen ze met dit apparaat hetzelfde traject.
Wat ze precies meten?
Eind deze maand pakken ze uit met hun resultaten.
Ik hoop dat ik ongelijk zal hebben.

Schandalig en hoopvol.

Werd er op deze blog al gescholden?
Het is zover.
Gisteren hield ik me in.
Vandaag geen zen.

07nov12, 09u11, Sint-Denijslaan

07nov12, 09u12, Sint-Denijslaan

07nov12, 09u13, Sint-Denijslaan

07nov12, 09u14, Sint-Denijslaan

Dit was de ochtend.
“Faseren”?
Never heard about.
Signalisatie?
Traditie moet er zijn.
Een duidelijke (1) doorgang?
Toch niet voor fietsers?
Prutsers!
Het schandalige is dat op de Sint-Denijslaan ‘s avonds het licht alweer uit is.
Honderden fietsen in het donker.
Probeer in een stalling waar je gedesoriënteerd bent en waar het daar bovenop donker is je fiets maar terug te vinden.
Amateurs zijn het!
En dan gaat het me niet om mijn persoontje, maar over het onrespectvolle dat dit alles uitstraalt.
Noem me één autoparking waar men zo mee om gaat?
Is dit fietsen als volwaardig vervoermiddel stimuleren?

Maar daarna was er hoop.
Wie weet.

07nov12, 19u51, STAM

07nov12, 20u08, STAM

Dagboek

Vandaag was weird.
Ying en yang?
Nee, dat is te cliché.
Schandalig en hoopvol.
Zo iets.
Vanzelf wakker worden om kwart na vijf, wat anders nooit gebeurt, en niet 1 minuutje maar, maar definitief de dag begonnen.
Ontbijt met zicht op Amerika.
En dan de trein missen om iets schandalig.
Maar bon, ik had het zelf gezocht.
En op het perron die boezemvriend ontmoeten, en veel bijleren over een bouwproject.
Grappig verhaal ook, over de paracommando die gedropt wordt in een kamp met 100 Seals.
En dan de grote nieuwe fietpadwerf ontmoeten.
Wraaahwah, een nonstop parade van grote machines.
En dan werken, en veel oplossen en veel regelen, en content terug naar huis.
En dan plat achterover vallen van kwaadheid omdat het wééral van dat is.
En dan na een snelle thuisstop, te snel, weer naar iets hoopvols.
En nu naar bed, want morgen…
Dus vind je het erg dat ik je morgen de foto’s toon?
Ook al heb ik je nieuwsgierig gemaakt?
Vandaag enkel een zennig prentje:

25okt12, 12u09 ,Valentin Vaerwyckweg

Garagepoort

Gent lanceert een actie voor zorgverleners.
Meer uitleg op de site parkeer en zorg.
Deze garagepoort komt zeker in aanmerking:

22sep12, 18u28, Buffelstraat

Auto’s en fietsen zijn lelijke dingen.
Garagepoorten zijn nog lelijker.
Enkel ingangsgevelpartijen van parkeergarages zijn nòg lelijker.

En persoonlijk: mijn teerbeminde is sinds 2004 deeltijds thuisverpleegster.
Hoe ouder de kinderen werden, hoe meer ze haar ronde met de fiets deed.

Massa (2)

Als u dit leest ben ik in Kopenhagen uit de trein gestapt.
Ladies L, T en S beslisten om dit jaar Scandinavië te bestormen.
Tja, dan wil je als ouder toch niet achter blijven?
Onze zomerreis gaat dus noordwaarts.
Voor de tweede maal in ons leven reizen we louter per trein.
The slow way.
Zo lees ik nog eens een boek in plaats van kranten en internet.
Lady S heeft “geen tijd”, en vervoegt ons per vliegtuig in Kopenhagen, en sluit dan aan bij de zussen.
Die zussen treinen vanaf 4 september naar onder andere Berlijn, Kopenhagen, Malmö en Stockholm.
Madame M en ik houden van “minder”.
We willen enkel neuzen in de mythe van het fietsparadijs Denemarken.

Daarnet bekeek ik nog eens de foto’s van onze citytrip naar Kopenhagen uit 2010.
Wie het miste: er staan foto’s van 20 september 2010 tot 4 oktober 2010.
De eerste post was meteen raak: de massa fietsers viel op.
En net dat aspect stemde me dit jaar in Gent gelukkig.
Ook hier spot je steeds vaker “de massa op de fiets”.
Nooit eerder zag ik in de Gentse straten zoveel fietsers.
Dat heeft niet louter met de groeiende studentenbevolking te maken.
De jonge generatie maakt de tweewielerkeuze, met dank aan de bakfiets ook voor het transport van hun kinderen.
Functioneel transport staat voorop.
De oudere generatie ontdekt de batterijfiets, de e-bike, en durft in groep recreatief tot in het centrum fietsen.
Klopt toch?
Of denk ik te positief?
De jarenlange mantra’s “Fietsen is hip, gezond, duurzaam en goedkoop” deden hun werk.
De slogan “Gent Fietsstad” kon ik een paar jaar na de lancering niet meer zien, wegens ongeloofwaardig ten opzichte van de investeringen in fietspaden en de èn-èn-keuzes van dit stadsbestuur.
Naar mijn aanvoelen kwam de slogan als een boemerang terug richting beleid.
Maar kijk: de straten zitten vol fietsers.
Dat zal alleen maar “verergeren”, met alle yin en yang vandien.
Ok, er is nog niet de modal shift van Kopenhagen.
Maar de kritische massa is bereikt: no way back.
Gent wordt tussen nu en 10 jaar een fietsstad.
Zeker weten.

22maa12, 18u00, Sint-Lievenspoort

23maa12, 08u09, Forelstraat

25maa12, 14u56, Toekomststraat

25maa12, 14u55, Toekomststraat

24mei12, 17u18, jaagpad Bovenschelde

Velo Campo

Ik beken: ik heb voor het eerst op een Brompton gereden.
Buurman P heeft me via Velo Campo me op dat uitschuifzadel gelokt, en het smaakt naar meer.
Zalig hoe kort je de bochten kan nemen.
En het voelt veilig, een niet onbelangrijk detail.
Maar eerst nog wat sparen…

26aug12, 14u45, Campo Santo

Velo Campo had -met succes- Jezus ingehuurd, kwestie van droog weer af te dwingen.
Of zegt dit iets over pre-electorale gesprekken tussen de partij/het kartel van de organisator, en de CD&V?
Velo Campo was een gemeenteraadsverkiezingscampagne-event, maar gezellig absurd.
Op het programma: een sprintje, het uitplooien van de plooifiets, drie haarspeldbochten, een helling annex flosch, en tot slot een pittig klimmetje naar de kapel Van Campo Santo.
Een socialist die een tijdrit organiseert naar een kapel: de zuilen zijn verleden tijd.
Welke andere partijen zetten de fiets zo centraal?
Ik hoop: alle partijen.

Op de site van de Gentenaar staat hier een uitgebreide fotoreportage.
Ook hier:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Regen (1): de psychologie

15jul12, 14u57, Toekomststraat

Ik voel me banaal.
Banaal westers.
Jarenlang kon regen me niet deren.
Altijd was er een argument om de klager van dienst te pareren.
*Goed voor de plantjes.
*Verfrissend.
*Prima afwisseling met de zon.
*Perfect alibi om te klussen.
*Nodig voor de grondwaterstand.
*Het is wat het is.
Nog?
Vandaag plooide ik.
In tegenstelling tot anders ging die regenbroek niet zo gezwind aan.
Vorige weken ging dat feilloos.
Nooit nat.
Proper ingepakt fietste ik fluitend door de vele regenbuien.
De afwisseling droog/nat/droog/nat onder de bomen op het stuk Visserij tussen Tweebruggenstraat en Van Eyckstraat was zalig.
Maar vandaag niet.
Is het omdat Rutger Kopland stierf?
Of omdat een kap over het hoofd op den duur aanvoelt als oogkleppen?

11jul12, 15u34, Gebroeders Van Eyckstraat

Onderwijshervorming

De onderwijshervorming van “het secundaire” trekt zich op gang.
Of niet.
Ik zie de debatten in de mediaverte passeren, want woensdag namen we afscheid van 10 jaar secundair oudergenot.
*Tiens, dat wil zeggen dat ik 10 jaar geleden mijn eerste boze mails naar de stad stuurde, want dochter L fietste alleen naar school. De angst sloeg toe.*
We zijn 10 jaar later.
Dochter L werkt aan haar thesis, T is met verve geslaagd in haar tweede module, en S ontving net haar diploma secundair onderwijs.
S haar proclamatie was meteen ons adieu aan de Wingerd.
De school groeide snel, en verhuisde in die 10 jaar een paar maal.
Via onze 3 dochters leerden we 4 secundaire schoolgebouwen kennen.
De schoolinfrastructuur verbeterde dus.
Beamers deden hun intrede.
En een proclamatie anno 2012 is een opeenvolging van spitse homemade videofilmpjes.
De fietsstallingen zijn helaas nog niet 21e eeuws:

28jun12, 17u51, Neermeerskaai

27jun12, 17u52, Neermeerskaai

Twee overdekte hoekjes, en nog een collectie wielplooiers, that’s it.
En de stallingen ze zijn niet diefstalbestendig.
De voorbeeldfunctie is ver te zoeken.
Groeipijnen, of tekort aan centen?

De wil om een fietsbeleid te voeren is er wel:

28jun12, 17u17, Neermeerskaai

Leerlingen kunnen hun fiets hier (leren) onderhouden.
S zweeg hierover in alle talen.

28jun12, 17u17, Neermeerskaai

Waar las ik net nog hoe onze mobiliteitsknoop lichter is als het onderwijs vakantie heeft?
Met andere woorden: in de scholen zit een enorm potentieel om minder autoverkeer te genereren.
Degelijke fietsstallingen op àlle Gentse scholen lijkt me een begin.
Het kan me niet schelen van welk budget dat komt.
Alle stedelijke budgetten komen van gemeenschapsgeld, zo eenvoudig is dat.

Valhelm

Ik twijfel.
Alweer.
Om.
Een.
Valhelm.
Te kopen.
Echt veel goesting heb ik niet.

Collega E viel eind mei in Laarne met haar koersfiets.
Een opwaaiend werflint draaide als een lasso rond haar stuur.
Een buurtbewoner zag haar fietsloos rechtdoor vliegen.
Een heupbreuk, flink wat schrammen aan arm en been, maar geen schrammetje aan haar hoofd.
De helm had een paar kleine schrammen, maar de blokjes zaten gebroken.
Vervangen dus.

30mei12, 21u18, Destelbergen

30mei12, 21u18, Destelbergen

Weet iemand hoe die blokjes een ongeval registreren?
Of fantaseer ik dat die blokjes aangeven dat de helm stuk is?

30mei12, 21u18, Destelbergen

Drie jaar geleden kocht ik een degelijke helm.
(Verslag hier)
Bloed op asfalt werkt soms als een wake up call.
De voorwaarden voor de helm waren streng.
Niet te opvallend, niet te modieus, niet te oudbollig, niet te zwaar, niet te zweetopstapelend, niet te helmig,…
Bon, veel plezier heb ik er niet aan beleefd.
Binnen de paar maand was ik het ding kwijt.
Eigen schuld: in een zotte werkperiode laten liggen op de trein.
Vermoed ik.
Dan maar een goedkopere gekocht.
Tja, goedkoop is zelden een goed idee.
Dat wist ik eigenlijk al… lees ik net.
Maar goed, nu komt het er weer van.

Zo’n helm zal het niet worden:

05jun12, 15u48, Kammerstraat

Ik kijk uit voor een sobere witte.
Vanaf 50 jaar heeft ijdelheid zijn rechten.
Met een paaseihoofd als het mijne moet je wat geduld hebben om de goede maat te treffen.
Of wacht ik tot de opblaasbare helm betaalbaar is?

M’n teerbeminde wil haar fietshelm soms opzetten in de auto.
Puur uit gewoonte, net zoals ik (lang geleden) op de fiets m’n veiligheidsgordel wou aandoen.

Sussen

Deze week in De Gentenaar: dit en dit bericht over fietsongevallen. Ik denk: “Tiens, jarenlang was dit geen nieuws, maar nu weer wel. Hoeveel van die ongevallen halen de pers en de statistieken?”
Gisteren op het werk: collega E viel met de fiets, en heeft een gebroken bekken. Oorzaak: een opwaaiend plastic werflint dat in haar fiets draaide.
Deze morgen bij het ontbijt: “Papa, ik moet iets niet leuk vertellen. Familievriendin L ligt op intensieve met een hersenbloeding. Een openzwaaiend autoportier.
Dochter S toonde me deze week dit filmpje. Ik dacht nog: “dat zouden we dagelijks moeten posten”.
En kijk, nu lees ik deze blogpost:

fietsdefinitie.

Treffend verwoord.
Ongevallen zullen nooit helemaal te vermijden zijn.
Het woord “ongeval” is soms verwant aan het woord “ongeluk”, bad luck.
Soms niet, eerder verwant aan “slordigheid” of gebrek aan zorg of aandacht.
Structurele oplossingen vragen tijd en aandacht van de overheden.
Met het huidige stedelijk / provinciaal / gewestelijk / federaal politie-, justitie- en mobiliteitsbeleid zal de kwantiteit aan ongevallen hoog blijven.
Geen twijfel mogelijk.
Waarom?
Omdat “samenwerken” niet in hun woordenboek staat.
Het werd vervangen door het woord “sussen”.
Een 21e eeuwse variant op “hokjesdenken”.