Home
28jul14, 16u03, Sint-Lucasziekenhuis

28jul14, 16u03, AZ Sint-Lucas

28jul14, 16u03, Sint-Lucasziekenhuis

28jul14, 16u03, AZ Sint-Lucas

28jul14, 16u03, Sint-Lucasziekenhuis

28jul14, 16u03, AZ Sint-Lucas

Vandalisme is een raar beest…

Fahrradzeit (11): mengen

14 augustus 2014

Het mengen van fiets- en autoverkeer wordt in Gent al jarenlang bewust toegepast.
Dat levert soms verhitte discussies op tussen idealistisch denkende ambtenaren en zich gesandwicht voelende fietsers.
De ene denkt vanuit de fitte assertieve fietser.
De andere vanuit de niet-assertieve fietser, vaak als bezorgde ouder.
“Gesandwicht” is nog een eufemise.
De fiets als snelheidsremmer, ja!
Het sluitstuk van dit mengbeleid – correcte politiecontroles- is namelijk afwezig.
Een achillespees om U tegen te zeggen.

De beleidslijn om ook voetgangers en fietsers te mengen kon je afgelopen jaren lezen in nieuwe fietspaden in parken (bijvoorbeeld het Keizerpark of Portus Ganda).
Daar was ik geen voorstander van.
Too many conflicts.
“Elk zijn plaats” leek me logischer.
Ook de waslijst klachten over fietsers op het voetpad baarde me zorgen.
Enerzijds had ik begrip voor voetgangers die kloegen dat “hun domein” niet meer van hen was.
Anderzijds zag ik uit mijn keukenraam hoe fietsers vaak de keuze hadden tussen geblokkeerd zitten in een autofile, of zich op het voetpad “gooien”.
Wie in mijn straat woont kent het begrip canyon-vervuiling.
In het dialect: een ottostinkstroate.
Ik twijfel om vanaf september ‘s morgens een stofmaskertje voor m’n neus en mond te schuiven.
Lady L merkt bij het lopen het verschil van luchtkwaliteit met Leipzig.

In Dresden en Leipzig zag ik een ander concept van ruimtegebruik.
Groot verschil met Gent: de straten en voetpaden zijn er meestal véél breder dan bij ons.
Voetgangers en fietsers delen zeer evident dezelfde “ruimte”.
Soms het voetpad.
Soms de voetgangerszone.
Ook in parken.

18jun14, 15u25, Dresden

18jun14, 15u25, Dresden

18jun14, 15u26, Dresden

18jun14, 15u26, Dresden

18jun14, 15u28, Dresden

18jun14, 15u28, Dresden

18jun14, 15u34, Dresden

18jun14, 15u34, Dresden

24jun14, 16u43, Leipzig

24jun14, 16u43, Leipzig


Ook verkeerslichten zijn hierin duidelijk:
18jun14, 21u58, Dresden

18jun14, 21u58, Dresden


Het werkt, in die twee steden toch.
Volgens mijn oppervlakkige (!) vakantiewaarneming gaat dat vlotjes.
Enig minpunt: koning auto is er keizer.
Beschouw dit als een waarneming, niet als een waardeoordeel, vermoedelijk ook niet de volle waarheid, want zonder cijfers over eventuele ongevallen of ongenoegen tussen voetgangers en fietsers.
Maar het kietelde me wel.
En deed mijn mening over mengen van voetgangers en fietsers opschuiven.
Het kan dus, vrij harmonisch.
Het magische woord is “aangepaste” snelheid.
Fietsers horen dat begrip te kennen, en met degelijke remmen kunnen stoppen voor elke opduikende voetganger.
Zeker voor kinderen, een evidentie.
Maar ook voor touristen.
Ook voor shoppers.
Dat zijn twee stedelijke “doelgroepen” die zich even grillig verplaatsen als -euh- kinderen.
En nee, de argumenten “ik heb nooit een ongeval” en “ik kan zeer goed rijden” klinken te bekend in de oren.

Het merendeel van de Gentse fietsers rijdt “aangepast”.
Is ook hier een degelijk politioneel sluitstuk nodig om de kleine minderheid slalommende racers in te tomen?
Voorlopig -voorlopig- lijkt me dit geen prioriteit.
In de toekomst zeker wel.
Hoe meer fietsers er zijn, hoe meer potentiële conflicten tussen fietsers.
Want niet alle fietsers zijn heilig.
Assertieve fietsers zullen moeten leren fietsen tussen de groeiende groep niet-assertieve fietsers.
“Hazen” horen zich aan te passen aan “slakken”.
Anno 2014 kan een grotere zichtbaarheid van de fietsbrigade op hoofdfietsroutes in de ochtend- en avondspits al veel betekenen.
Voor alle weggebruikers.
Ook voor foutparkeerders op fietspaden.

Lintjes

17 juli 2014

Lady M kocht vorige week een lichte fiets.
Het is menens.
Volgend jaar wil ze van Wenen naar Boedapest fietsen.
Vanavond haalde ze me na het werk op aan het Sint-Pietersstation voor een zwoel oefentochtje.
Zalig flaneren door een zomerse bries.
En passant even kijken hoe vlot ze kan fietsen/passeren aan de wegenwerf aan haar werk.
Dan verder de Ringvaart over, en zo richting Merelbeke.
Nog even grimlachen met de zoveelste “fietsers afstappen”, wat je moet vertalen als “trek uw plan” en “val niet over de modder of de aardekluiten”:

16jul14, 20u12, Buitenring Zwijnaarde

16jul14, 20u12, Buitenring Zwijnaarde

16jul14, 20u12, Buitenring Zwijnaarde

16jul14, 20u12, Buitenring Zwijnaarde

En kijk, als er op zo’n mooie avond mensen stappen en fietsen met een sjaal om de nek wil dat zeggen: voetbal in de Ghelamco.
Leuk sfeertje.

16jul14, 20u21, Binnenring Zwijnaarde

16jul14, 20u21, Binnenring Zwijnaarde


Aan de Ghelamco weer de Ringvaart over om de Schelde op te zoeken.
Traagjes kijkend naar de blauwwitte fietsers en stappers.
Een politieman stuurt aan de rotonde stappers terug, cars only:
16jul14, 20u19, Binnenring Zwijnaarde

16jul14, 20u19, Binnenring Zwijnaarde

Dat hadden we in de lente al gezien: voetgangers en fietsers mogen onder geen beding de autodoorstroming hinderen.
Ze moeten het rondje langs het tunneltje doen.
Fietsers moeten aan het busstation tussen de auto’s wriemelen, en daar dan de grote fietsstalling opzoeken.
Dat herinnerde ik me nog.
Dat er in de lente een politielint over het fietspad hing herinnerde ik me niet.
Dus bijna hing ik op deze mooie avond met mijn fiets in de lintjes:

16jul14, 20u19, Binnenring Zwijnaarde

16jul14, 20u19, Binnenring Zwijnaarde

16jul14, 20u19, Binnenring Zwijnaarde

16jul14, 20u19, Binnenring Zwijnaarde

16jul14, 20u20, Binnenring Zwijnaarde

16jul14, 20u20, Binnenring Zwijnaarde

Geen waarschuwingsbord.
Geen politieman.
Enkel de terugstappers die sarkastisch riepen “daar mag je niet door van de flikken!”
De politiemannen iets verderop die ik vroeg om deze licht gevaarlijke situatie te melden aan hun overste deden of hun neus bloedde.
Licht hilarisch.
“Dat is de voetbal hé, meneer”, zei de ene.
“Dat is daar Gent hé, meneer, ik ben van Merelbeke” orakelde de agent.
Op zijn hemd las ik “Interventiekorps Oost-Vlaanderen”.
Zou bij een valpartij over de lintjes hun neus even professioneel bloeden?
En ik weet het, er zijn in deze wereld ook echte problemen.

Pikkedieven

2 juni 2014

Lady S is een pendelstudent.
Ze neemt de trein als was het een tram.
Elke dag zonder een milligram morren of klagen de trein op en af naar Brussel.
In Brussel wandelt ze tussen school en het Centraal Station.
Hier in Gent fietst ze naar en van het Sint-Pietersstation.
De fiets, zo’n retrokoersding stalt ze altijd op de Sint-Denijslaan Koningin Mathildeplein.
Afgelopen maandag was haar eerste examen, de start van een paar pittige weken.
‘s Middags belde ze emotioneel: haar remmen waren gestolen.
Hé?
De remmen?
Ja.
De remmen.
Wiedoetdatnu?
Ik was onderweg naar mijn ouders in Z.
Mama M was aan het werk, dus sliep (want psychiatrisch nachtverpleegster).
Wat nu?
Max Mobiel bleek de oplossing.
Dat hadden ze nog niet meegemaakt.
Op klaarlichte dag loopt daar dus iemand onderdelen te demonteren.
Jammer, de camera op de stallingen was er niet meer.
Case closed.

Zaterdag gingen we met een klad gezellig volk in Brussel de Borremans bezoeken. (aanrader! kijk vooral naar zijn voorstel anno 1999 voor een monument op het Laurentplein)
Back in town staan we op het Mathilde”plein” nog even te keuvelen met A.
Zijn fiets had een rare bluts in het kader.
Na een bezoek aan zijn teerbeminde in Manchester vond hij op zondagavond zijn vier maand oude gemerkte fiets “in shock”.
Nog net fietsbaar.
Dit zijn de “littekens”:

31mei14, 17u09, Koningin Mathildeplein

31mei14, 17u09, Koningin Mathildeplein

31mei14, 17u09, Koningin Mathildeplein

31mei14, 17u09, Koningin Mathildeplein


Zouden camera’s een afschrikeffect hebben op pikkedieven?

Het meest grimmige aspect van de werking van Perpetuum Mobile waren de dodenwakes. In die tijd vielen er veel doden op de weg in Gent.

affichedodenwakec

 

Ter vergelijking: je had als fietser zowat vijf keer meer kans op een dodelijk ongeluk  in het begin van de jaren negentig dan nu (Gent is nog altijd geen echt veilige fietsstad:  fietsen hier is ongeveer twee of drie keer gevaarlijker dan fietsen in Amsterdam).Wat de verontwaardiging nog deed toenemen was de manier waarop dit werd afgedaan. Een dode fietser was goed voor vijf lijntjes op de regionale bladzijden van de krant. Voor zover iemand er een probleem van maakte waren er twee opties.

Ofwel (dat was de fietsvriendelijke optie) beschouwde men het gevaar als een probleem waaraan niets te verhelpen was. Maatregelen waren overbodig, want ze zouden toch niets uithalen. Als je verder doorvroeg bleek dat men niet zozeer geen passende maatregelen kon bedenken, maar dat men fietsers gewoon de moeite niet waard vond. Infrastructuur voor veiligheid? Te duur. Snelheidsbeperking? Hindert `het verkeer’ (alsof fietsers geen verkeer zijn). Alles wat het probleem kon verhelpen was `niet realistisch’.

Ofwel (dat was de meest verspreide optie) legde men de schuld bij het slachtoffer. Een citaat: ‘Natuurlijk veroorzaken niet alleen technische mankementen [van fietsen] ongevallen. Bij volwassen fietsers zijn die ook  te wijten aan de eigen instelling’.
Of nog: ‘De veiligheid van de fietsers begint met zelfdiscipline, naleven van de wegcode en respect voor de anderen. Dat alles negeren de fietsers spijtig genoeg vaak volledig.’ Dat de oorzaak ook wel eens bij andere weggebruikers zou kunnen liggen wordt absurd gevonden. Als Perpetuum Mobile bij een dodenwake op de Stropkaai opmerkt dat de fietser voorrang had, haalt de journalist van dienst de voltooid verleden toekomende tijd (…zou voorrang hebben gehad..) boven om zijn ongeloof uit te drukken. Meer nog, niet alleen hebben de fietsers al het gevaar aan zichzelf te wijten, ze zijn er nog blij mee ook. Fietsers zoeken het gevaar, ze vinden het spannend zijn twee andere citaten. Maar de hoofdvogel in deze categorie schoot de Gentse burgemeester, Gilbert Temmerman, in 1993 af: zelfmoordenaars.

De Gentenaar(?), januari 1993

De Gentenaar, januari 1993


Telkens een fietser omkwam in het verkeer werd er, meestal een week of zo nadien, een druk kruispunt gedurende de avondspits voor een half uur geblokkeerd. Een krantenartikel spreekt van guerillatactieken en dat is een correcte omschrijving. Het was een krachttoer om zonder het medeweten van de politie een paar honderd actievoerders bij mekaar te krijgen. Veel automobilisten reageerden bijzonder agressief (niet allemaal, sommigen toonden echt wel respect voor het slachtoffer en steunden de actie) zodat je als actievoerder ook nog klappen riskeerde, al is het bij een beetje trekken en duwen gebleven.
foto Perpetuum Mobile, zonder datum

foto Perpetuum Mobile, zonder datum


Begin 1993 was de trieste lijst van de affiche aangevuld met nog drie namen. De Gentse burgemeester gebruikte dan ook het woord terrorisme. Een gepaste term, zo zou je denken na zeven doden, maar vreemd genoeg wees hij met een beschuldigende vinger naar de fietsbeweging. Dat fietsers en voetgangers (een of twee van de slachtoffers waren voetgangers) omkwamen in het autoverkeer was nog tot daaraan toe, maar dat om de paar weken een kruispunt geblokkeerd werd, dat was terrorisme. Er werd gedreigd met vervolging (gelukkig waren er nog geen GAS-boetes in die tijd) en inbeslagname van de fietsen die bij de blokkade gebruikt werden.

De Morgen, 11 maart 1993

De Morgen, 11 maart 1993

De acties waren echter erg succesvol in het overbrengen van de boodschap. Niemand kon er nog omheen: het verkeer was moordend en het was dringend nodig om daar iets aan te doen. De pers berichtte vrij uitgebreid over de acties en dus ook over de eisen en de verontwaardiging van de actievoerders. Morgen maken we een balans op van vijf jaar actievoeren.

 

Vondelingenschuif

27 april 2014

Yihaa!
De Gentse politie is aangekomen in Fietsland.
Yihaa!
Welkom!
Na jaren aandringen maken ze van de strijd tegen fietsdieven een prioriteit. (lees hier)
De witte camionettes zijn gewaarschuwd!
Vol ongeduld kijken we uit naar de eerste resultaten.
Een vondelingschuif voor gestolen fietsen lijkt ons geen goed idee.

13apr14, 13u44, Sint-Baafsplein

13apr14, 13u44, Sint-Baafsplein

Schuttingtaal

14 april 2014

Het plan was simpel.
In de Paasvakantie leest er toch niemand Fietsbult, dus laat ons een fotoreeks over Amsterdam lanceren.
Pech voor Amsterdam.
Er valt in Gent deze Paasvakantie heel wat te beleven, en helaas ook lompe toestanden.
Neem nu deze “werf” op de Henleykaai in opdracht van TMVW.

13apr14, 13u31, Henleykaai

13apr14, 13u31, Henleykaai

Het is weekend.
Dan is er op de Henleykaai veel recreatief fietsverkeer.

13apr14, 13u27, Neermeerskaai

13apr14, 13u27, Neermeerskaai


De werf lijkt afgerond.

13apr14, 13u31, Henleykaai

13apr14, 13u31, Henleykaai

Het fietspad blijft geblokkeerd, maar dan zonder begeleidende signalisatie.

13apr14, 13u29, Henleykaai

13apr14, 13u29, Henleykaai

13apr14, 13u29, Henleykaai

13apr14, 13u29, Henleykaai

13apr14, 13u30, Henleykaai

13apr14, 13u30, Henleykaai

Zinloos parkeergedrag dus.
Eigenaardig dat de politie hier niet optreedt.
Dit is toch een pure foutparkeerder?

Deze lompe blokkade riep hevige emoties op, met lompe “schuttingtaal” als gevolg:

13apr14, 13u30, Henleykaai

13apr14, 13u30, Henleykaai

13apr14, 13u31, Henleykaai

13apr14, 13u31, Henleykaai

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 815 andere volgers

%d bloggers like this: