Home

Forelstrook

30 september 2014

Fss, deel 4.
Een liefdesgeschiedenis.

Je lief ken je als geen ander.
Je woon-werkroute is als je lief.
Dagelijks kijk je elkaar in de ogen.
Probleemloos omzeil je elk putje.
Bij putjes of bultjes die niet te omzeilen zijn kan je kiezen tussen slaafs aanvaarden, vloeken of melden.
Of heeft u een ander keuzemenu?

De Stad zou de Stad niet zijn mocht ze de zaken niet grondig aanpakken.
Soms is dat een vloek: als een weg om reden x, y, xy of xyz niet grondig kan aangepakt worden wordt het snel een alibi om jàààrenlang niks te doen.
Soms is dat een zegen.
De masseur, podoloog, shiatsu, manicure, en coiffeur worden elk om beurt besteld.
Het vraagt geduld, maar op het eind van de behandeling zijn de nutsleidingen vernieuwd, de voetpaden en de boordstenen vervangen, en tot slot het asfalt afgeschraapt en hergoten.
We spreken dan over een straat waar er geen operatiezaal aan te pas komt.
De rioleringen blijven zoals ze zijn, en het straatprofiel wordt niet aangepast.
De Forelstraat is zo een straat.
Er zat sleet op de relatie, maar nu bolt het asfalt als nooit tevoren.
Ik herken Forel nog met moeite.
Twee lange okerstroken maken van de Forelstraat de Forelstrook.

29aug14, 16u48 Forelstraat

29aug14, 16u48 Forelstraat

Sommige fietsers haalden prompt hun okerkleren uit de kast:

29aug14, 16u48 Forelstraat

29aug14, 16u48 Forelstraat

Ter hoogte van zijstraten of bushaltes stopt de coiffure:
29aug14, 16u48 Forelstraat

29aug14, 16u48 Forelstraat

Het was een moeilijk geval:
24aug14, 11u29, Forelstraat

24aug14, 11u29, Forelstraat

De coiffeur maakte dan ook een paar foutjes:
29aug14, 16u48 Forelstraat

29aug14, 16u48 Forelstraat

Wie verstopt er nu dat ze maximaal 30 is?
27aug14, 08u42 Forelstraat

27aug14, 08u42 Forelstraat

De eerste dagen was het wèl duidelijk:

25aug14, 09u10 Forelstraat

25aug14, 09u10 Forelstraat

Ik dacht nog: die coiffeur komt terug om een nieuwe 30 te zetten, maar hij stuurt voorlopig zijn kat.
Ook de manicure liet een steek vallen.
Dit putje verprutst de liefde soms bruusk, en zou best geëffend worden:

29sep14, 18u59, Forelstraat

29sep14, 18u59, Forelstraat

29sep14, 18u59, Forelstraat

29sep14, 18u59, Forelstraat


Het conflict tussen fietssuggestiebochten en parkeerauto’s kon je halfweg deze blogpost zien.
En dan was er nog -zucht- de liefdeloze oen.
Zomaar door een verse coiffure zwalpen, aiai!
Zijn/haar wielafdrukribbel is licht verraderlijk.

Tussen Eendrachtstraat en Heernislaan ligt nog een stukje fietspad:

29aug14, 16u49 Forelstraat

29aug14, 16u49 Forelstraat

Dat is een aanloopstrook voor de vooropstelstrook.
Een mix van links fss en rechts streepjesfietspad lijkt me geen slecht idee.
Zeker niet waar autofiles voorkomen.

Wie op de linkerhelft van de strook fietst heeft voldoende zicht op mogelijks openslaande portieren.
Er is een beetje afstand mogelijk tot de parkeerstrook.

29sep14, 18u59, Forelstraat

29sep14, 18u59, Forelstraat

De fietssuggestiestroken in de Forelstraat zijn een verademing.
Ze passen bij de straat.
Op een maand tijd is het snelheidsremmend effect bij auto’s duidelijk zichtbaar/voelbaar.
Het voelt aan als een gedeelde straat.
Dat komt ook door de intense fietstraffiek.
Fietsers zijn dominanter aanwezig dan voorheen.
Ik weet het, het zijn emoties, geen statistieken.
Zo gaat dat met een lief.

De Forelstraat is een deel van een keten.
Je kan nu oker fietsen van de Kasteellaan tot aan de Racing in de Emanuel Hielstraat.
Morgen beelden hiervan.

Leesbaarheid (2)

29 september 2014

De ffsreeks, tussenspel.

In een drukke stad vol alle soorten verkeer (voetgangers, fietsen, auto’s, trams,…) en met tramsporen als valkuilen zijn verkeersborden slechte communicatoren.
Hoe maak je fietsers – en en passant ook politie en tramchauffers- op een heldere manier duidelijk wat momenteel in de Nederkouter mag?
En niet mag?
Waar kijkt een fietser als hij/zij rond tramsporen fietst?
Juist.
Naar de grond.

20sep14,10u57,  Nederkouter

20sep14,10u57, Nederkouter

20sep14, 10u58,  Nederkouter

20sep14, 10u58, Nederkouter

20sep14, 10u58,  Nederkouter

20sep14, 10u58, Nederkouter

20sep14, 10u58,  Nederkouter

20sep14, 10u58, Nederkouter

20sep14, 10u58,  Nederkouter

20sep14, 10u58, Nederkouter

20sep14, 10u59, Kortrijksepoortstraat

20sep14, 10u59, Kortrijksepoortstraat

Je hoeft het niet eens te zijn met de keuzes van de Lijn.
Maar het is leesbaar.
En dat juich ik toe.

To suggest or not to suggest

26 september 2014

Fss, dag 3.
Een pleidooi voor zichtbaarheid en leesbaarheid.
Neem een koffie en een koekske, en zet u.

Laat me in deze eerste zin duidelijk zijn: ik ben pro fietssuggestiestroken.
Maar dat wist u al.
Wat u niet weet is dat ik in een straat woon met een van de eerste Gentse fietssuggestiestroken.
Een paar maanden na de schilderwerken werd ik een rabiate non-believer.
Laat me u vertellen waarom.
Onder het deskundige mom van een parkeerplan “met véél méér extra parkeerplaatsen” voerde de stad 10 jar geleden een verkeerscirculatieplannetje voor de wijk in.
De wijk zat vol met sluipverkeer.
Een zinvolle zaak dus.
De buurt had inspraak.
Ze kon haar voorkeur uitspreken voor drie varianten.
In alle varianten was onze straat een centrale “ontsluitingsweg”.
En buslijn 6 liep er doorheen.
Voor onze “algemeen belangstraat” was er dus weinig kiezen aan.
Wij hadden geen simpelweg keuze voor een leefbaardere straat.
En daar had ik uiteindelijk begrip voor.
De straat kreeg daarna één flauwe asverschuiving op maat van twee dwarsende Lijnbussen.
En er kwamen rode fietssuggestiestroken.
En zone 30.
De straat hing vol met hartje zone 30 borden.
Ik weet niet meer of de zachte verkeersdrempel halfweg de straat van diezelfde jaren dateert.
Een paar jaar later verdween buslijn 6 uit de straat, maar –ondanks veelvuldige meldingen door verschillende bewoners over autoracers- veranderde er niks meer.
De asverschuiving kon nu toch anders?
De bus was toch verdwenen?
De politie voerde -verspreid over jaren- een paar kijk-es-we-doen-toch-iets-acties, maar vertoonde als vanouds 20 maal meer aandacht aan de parkeer”problematiek.”

Alle zwakke elementen van een fietssuggestiestrook liggen voor ons huis.
Ik som ze op:
• Een zéér zwak, vooral symbolisch bedoeld politioneel beleid op vlak van snelheidshandhaving. Off the recordgesprekken met politiemensen groot en klein leerden me dat ze zone 30 –hoe zal ik het beschaafd benoemen?- onnozel vonden. Ik hoop dat het perceptie is dat de politie een autominded organisatie is. Eén korpschef die woonwerkverkeer per fiets pleegt maakt nog geen lente.
• Een foute kleurkeuze: rood. Bij slecht en donker weer niet echt zichtbaar. De koppigheid waarmee Gent rood bleef schilderen, ook al hadden de hogere overheden oker gekozen was – beschaafd blijven – zeer Gents.
• Een asverschuiving die geen snelheidsvertraging veroorzaakt is een fietsval.
• In de ochtendspits hebben fietsers drie mogelijkheden: traag mee in de file aanschuiven, op het voetpad fietsen of auto’s links voorbijsteken.

23sep14, 08u41, Toekomststraat

23sep14, 08u41, Toekomststraat


Samengevat: het instrumentarium dat de stad in onze straat gebruikte veroorzaakte geen aangepast rijgedrag van automobilisten, en gaf fietsers geen extra veiligheid, zelfs geen veiligheidsgevoel.

Een lange inleiding nietwaar?
Alle harde analyses die afgelopen dagen hier geschreven werden deelde ik.
Tot ik me afvroeg: wat als over het ganse land verspreid fss zouden liggen?
Hoe kan je een andere verkeersmodus ontwikkelen als er maar een paar fss-exemplaren bestaan?

Vier anekdotes.

Lente 2014: zegt de zestigpluster uit Merelbeke:
“Aaah, ik durf ècht niet meer met de auto naar Gent komen.
Véél te gevaarlijk.
Van overal komen er fietsen op je af.
Als ik naar Gent kom pak ik nu de bus of de elektrische fiets.”

Een Erasmusstudente uit Weimar komt aan in Gent Sint-Pieters.
Ze wordt opgehaald.
Ter hoogte van de Albertbrug merkt ze op:
“Deze stad is echt wel georganiseerd voor auto’s hé?”
Slam in the face.

Juli 2014.
Op een feest in Berlijn out één van de obers zich als West-Vlaming.
Voordien studeerde hij in Gent.
Ik vraag hem waar het volgens zijn aanvoelen veiligst fietsen was: Gent of Berlijn.
In mijn ogen is Berlijn een fietsmekka.
Zijn antwoord: “Gent, echt wel”.

Dochter L studeerde een jaar in Leipzig.
Als ik haar gisteren vraag wat ze van de fss vindt komt een onverwachts verhaal:
“Ik fiets niet meer assertief. Afgeleerd. In Leipzig werkt dat niet. Als ge wilt oversteken en ge ziet 15 auto’s komen dan weet ge dat ge 15 auto’s moet wachten. Hier in Gent weet ge dat er om de drie auto’s wel één stopt.”

Gent is een fietsstad in wording.
Gelijk welke automobilist die Gent komt binnen rijden zou dat prompt moeten zien.
Want de wereld rondom Gent is niet vol fietsers.
Die ideale wereld waar elke automobilist zich van fietsers (en voetgangers) bewust is is er niet.
Een stad die het verschil wil maken met fietsen moet die fietsen uitbundig tonen.
Toeters en bellen.
Met grote spandoeken aan de invalswegen.
Welkom in de stad vol fietsers.
Of: Gent hartje fietstekening.
Fietssuggestiestroken hebben dezelfde rol.
Zichtbaar maken dat er fietsers zijn.
Duidelijk zichtbaar.
In zoveel mogelijk verkeersassen.
De ruimte innemen, beetje primair, zoals zoveel verkeersgedrag.

Uiterààrd wil ik liever fietspaden.
Liefst van al verhoogde, vrijliggende paden.
En uiterààrd zijn fss de kneusjes van het veiligheidsgevoel.
Ik snap Ivan Deboom 200%.
Voor alle duidelijkheid: ik kwam pas aan deze bedenkingen toe nadat onze drie dochters flink zelfstandig fietsende wezens waren.
Tijdens hun eerste jaren fietsen naar school zonder papa of mama aan hun zijde was ik een boze, angstige vader.
En ik weet: de dag dat onze dochters in het verkeer iets overkomt wordt ik een woeste, gekwetste tijger.

Fss zijn zeker niet een oplossing voor fietsongevallen.
No way.
Maar Gent heeft smalle straten.
Veel smalle straten, waar enkel de afschaffing van parkeerplaatsen soelaas kan brengen.
Op enkele cruciale verkeersassen moet dat er ook van komen: Dendermondsesteenweg en Hundelgemsesteenweg zijn twee voorbeelden.
Er zijn weinig brede wegen waar er ruimte is om fietsers maximaal comfort te geven, zoals in Duitse steden soms wel kan.
En toch kreeg de brede Ottergemsesteenweg geen streepjesfietspaden.
Hoe komt dat?
In Gent versterken of ondersteunen een aantal overheidsorganisaties het 20e eeuwse automobiliteitsdenken.
Ik benoem er enkele: de Politie, de Lijn (kleine kwis: hoeveel directieleden van de Lijn doen hun woon-werkverkeer per fiets of met het Openbaar Vervoer?), Ivago,… .
Die hebben allemaal hun zeg.
Zo komt het dat een brede weg als de Ottergemsesteenweg geen streepjesfietspaden krijgt.
En dat is jammer, want de minste keuze.
Maakt dat een verschil voor fietsers?
Zeker juridisch wel: fss geeft minder rechten.

De facto nemen auto’s overal de ruimte die ze willen nemen:

24sep14, 09u19, Vlaamsekaai

24sep14, 09u19, Vlaamsekaai

23sep14, 08u50, Sint-Lievenslaan

23sep14, 08u50, Sint-Lievenslaan

24sep14, 20u33, Citadellaan

24sep14, 20u33, Citadellaan

25sep14, 09u02, Forelstraat

25sep14, 09u02, Forelstraat

03sep14, 18u38, Forelstraat

03sep14, 18u38, Forelstraat

Het ontbreekt onze Politie aan de cultuur om dit aan te pakken.
Aan hen om het tegendeel te demonstreren.
Aan hen om fietsbeleid te ondersteunen.
Te beginnen met de handhaving van de verkeerswet over de één-meterafstand? (zie deze Fietsbult hierover)
Dat is uiteraard iets voor de Federale politie, maar waarom zou de Gentse politie hierin niet voorop kunnen lopen?

Iets anders.
Gent had in de vorige bestuursperiodes een patent op “proefprojecten”.
Een betonstrook tussen tramrails?
De Lijn doet niet verder.
Autosnelheidsbeheersing vanuit de satteliet?
Europa doet niet verder.
Knipperlichtjes aan zebrapaden?
De technische toestanden zijn niet eens afgebroken.
Verkeerslichtenbeïnvloeding?
Een soap.
Fss leek ook zoiets.
Pas in de helft van vorige bestuursperiode kregen ze weer een kans: Zwijnaardsesteenweg en Morekstraat zijn voorbeelden.
Helaas in dat koppig rood.

13sep14, 17u07, Zwijnaardsesteenweg

13sep14, 17u07, Zwijnaardsesteenweg

13sep14, 17u07, Zwijnaardsesteenweg

13sep14, 17u07, Zwijnaardsesteenweg

Nu sluit Gent al even aan bij de okergeelnorm.
Oef.
Uniformiteit is voor vele weggebruikers een hulp om snel een situatie correct in te schatten.
Hoe meer fss, hoe meer de vertrouwdheid.
Laat Europa hier maar een Europese norm stellen, of beter nog: een Europees verkeersreglement.
De hogere overheden mogen de fss wat meer in de picture zetten.
En uitrollen.
Zijn alle oversteekplaatsen op de R40 al voorzien van oker?
Zeker niet.
Toch wil ik een lans breken om na te denken over de Engelse les
Sharrows zullen fietsers vermoedelijk minder beïnvloeden in hun veiligheidsgevoel.
Dit schilderwerk kost vermoedelijk een pak minder, en is visueel sterker dan de okerstroken.
Ze geven even weinig rechten als de okerstroken, maar zijn op dat vlak duidelijker.
Lees nog eens rustig Jan zijn stuk hierover .
Niets is eeuwig en voor altijd, zeker verf niet. 
Die verslijt het rapst, sharrows verslijten sneller dan fss.
Verf is de éérste stap, niet meer en niet minder.
Daarna hoort een integrale heraanleg te volgen.
Zo’n heraanleg mag je enkel geloven als eerste werfwagens verschijnen.
Hoelang is het al wachten op de heraanleg van de Antwerpsesteenweg?
Muidepoort is een ramp, maar het zal nog zeer lang duren voor daar een volgende integrale heraanleg komt.
Het vrachtwagenverkeer had er al weg moeten zijn, want de Handelsdokbrug had er al moeten liggen.
Pas als die er ligt kan de Muidepoort ontlast worden, is al jaren de stelling.
En de Dampoort.
Veel hadden dus.
Je kan moeilijk stellen dat alle administraties te lande eendrachtig een mobiliteitsproject trekken.
De versplintering qua bevoegdheden zijn het zout in de mobiliteitswonde.
Dat is een ander onderwerp.
Realisme dwingt ons dus om integrale heraanleggen (met de eeuwige rioolbuizen) in tijd uit te smeren tot het einde van deze eeuw.
Zo traag werkt het.
Daarop kunnen we niet wachten om infrastructuur te creëren.
Verf is dus de onvermijdelijke voorlopige stap.
Verf, en slimme ingrepen, en keuzes.
To knip or not to knip?
Zo komen we bij het Mobiliteitsplan.
Dat zou nog dit jaar in de openbaarheid komen.
Het lijkt alsof weinig mensen dat weten.
Op straatfeesten en na theatervoorstellingen hoor ik ongeduld en ongenoegen over het uitblijven van verkeersveiligheid voor fietsers en voetgangers.
Dat was toch beloofd door de drie coalitiepartners?
Mensen verwachten dat de overheid de weg toont.
Sommigen zeggen letterlijk: ik wil wel naar mijn werk fietsen, maar dan wil ik dat veilig kunnen.
Nogmaals in Ivan zijn hoofd kruipen: het is ontstellend om in Oostakker rond te fietsen.
Hier is duidelijk zeer lang amper geïnvesteerd.
Onlangs las ik over de herwaardering van de fietsas naar Oostakker.
Stopte die as niet aan het gemeentehuis van Sint-Amandsberg?
Dit is mijn minimumverwachting: er moet snel een spinvormig fietsnetwerk komen naar de rand- en buurgemeentes.
Onder kenners zijn de verwachtingen voor het nieuwe MOBplan hooggespannen.
Dit plan zal beslissend zijn voor de komende 20 jaar.
De nieuwe fietssuggestiestroken interpreteer ik als een aanzet in die richting.
Niet als een einddoel.
Een illustratie dat fietsers belangrijk zijn.

De fss-reeks, dag 2.
Vandaag Eva Van Eeno, over een brede straat.

De Ottergemsesteenweg heeft een probleem. Of beter, de fietsers, voetgangers en de bewoners van de Ottergemsesteenweg hebben een probleem.

Deel 1 van het probleem: de straat heeft sinds jaar en dag te kampen met veel autoverkeer, zeker tijdens de spits, waarvan een groot deel sluipverkeer is. Dat autoverkeer komt of gaat naar de oprit van het UZ van de autosnelweg E17, en kiest deze route boven de Corneel Heymanslaan en De Pintelaan – vermoedelijk om de verkeerslichten aan de De Pintelaan te vermijden. Een aanzienlijk deel van het autoverkeer slaat ook af richting kantoorgebouwen in de Moutstraat. Die laatste groep is strikt genomen geen sluipverkeer hoewel ze natuurlijk ook voor overlast zorgen, niet in het minst voor het schooltje aan de Moutstraat. (Bij gelegenheid mag er iemand mij eens uitleggen hoe een ontwikkelaar daar ooit een vergunning heeft gekregen om een kantoorgebouw (inclusief parking) neer te planten.) De straat staat in het oude mobiliteitsplan gecategoriseerd als lokale wijkontsluitingsweg. Met andere woorden: het is de bedoeling dat mensen uit de wijk de Ottergemsesteenweg gebruiken, en al de rest heeft er eigenlijk niets te zoeken.

Deel 2 van het probleem: dat autoverkeer houdt zich niet aan de snelheidslimiet van 30 km/u. Ik ben van mening dat een snelheidslimiet er is voor een reden, en ik hou mij ook aan die limiet. Dat heeft als gevolg dat als ik eens met de auto in de Ottergemsesteenweg rijd, ik regelmatig word ingehaald of dat er naar mij wordt geclaxonneerd. Toegegeven, het voelt een beetje onnozel om 30 km/u te rijden in een straat die eerder lijkt op het verlengde van de afrit UZ dan op een woonstraat. Het lijkt of je bijna stilstaat. De straat is zeer breed, kreeg recent biljartglad asfalt en heeft een bijna volledig recht profiel. De perfecte combinatie voor overdreven snelheid dus.

Dus. Het probleem is duidelijk.
En dan nu de oplossing.

Ottergemsesteenweg 19/09/2014

Ottergemsesteenweg 19/09/2014

Fietssuggestiestroken.

En dat begrijp ik niet. Of toch niet helemaal.

Ik begrijp dat men fietsers een veilig gevoel wil geven. Bij sommige fietsers werkt dat. Of fietssuggestiestroken ook objectief voor meer veiligheid zorgen, is nog maar de vraag. “Iets” is beter dan “niets”, gaat niet altijd op, omwille van een mogelijk vals veiligheidsgevoel. Met die fietssuggestiestroken worden fietsers letterlijk in de marge geduwd. Het wegprofiel blijft nog steeds zeer breed – auto’s kunnen elkaar met gemak kruisen zonder op de stroken te rijden. De stroken liggen ook vlak naast de autoparkeerstrook, de schrikstrook is te klein, dus loop je het risico dat fietsers tegen openslaande portieren van slecht oplettende bestuurders knallen.

Ottergemsesteenweg 19/09/2014

Ottergemsesteenweg 19/09/2014

Het zou kunnen dat de snelheid van de Ottergemsesteenweg ietsiepietsie zakt, door het smallere wegprofiel. Maar eerste observaties bevestigen dat helaas niet. Fietssuggestiestroken lossen uiteraard ook het probleem van het sluipverkeer niet op.

In een ideale wereld – waarin levenskwaliteit belangrijker is dan snelheid – gebeuren er twee dingen:

1. Haal het sluipverkeer eruit. Dat kan enkel met een autoknip. Waar die knip moet komen is voer voor discussie. Er zitten enkele bedrijven vlak bij de afrit, en ook het Rode Kruis heeft dicht bij de afrit een opleidingscentrum – daar dus knippen is niet haalbaar – maar het kan, bvb aan de kruising met de Moutstraat.
2. Haal de snelheid naar beneden. In het beste geval uiteraard via een volledige heraanleg met o.a. aanplanten van bomen en een veel smaller wegprofiel, zodat de 30 km/u echt fysiek wordt afgedwongen. Dat kan niet op 1-2-3 en bovendien zijn de budgetten krap. Maar dan nog kunnen snelheidscontroles, grotere borden ‘zone 30’, drempels, intensieve sensibilisering… voor een snelheidsverlaging zorgen.

En dan zijn er geen fietssuggestiestroken meer nodig.

De suggestiestrook

24 september 2014


Eén mening is maar één mening.
Daarom vijf dagen na elkaar een Fietsbult over fietssuggestiestroken, voor de kortewoordenliefhebbers: fss.
Zet de okerverf alvast klaar!
Verwacht u aan verschillende, botsende meningen.
Voelt u de pen kriebelen?
Stuur ons uw mening, al dan niet met foto’s. (fietsbult@fietsersbondgent.be)
Ivan Deboom opent de reeks.

Vorige week werd in de Gentse Muide wat verf bovengehaald voor suggestiestroken.
Voor wie niet weet wat een suggestiestrook is >> 2 minuten beeld:

Dit is de suggestie van een beleid, niet meer dan dat.

  • De straat wordt niet opnieuw aangelegd.
  • Het zware vrachtverkeer wordt niet omgeleid.
  • De dubbele rijrichting blijft, de tram uiteraard ook.
  • De geparkeerde auto’s? Die mogen op de openbare weg blijven staan.
    (bij deze vervalt elk argument waar de woorden “geen plaats” gebruikt worden)

Voor mij als assertieve sportieveling: no problemo!
(ik meen dat: ik fiets nog liever op een suggestiestrook dan op de scheefzakkende klinkertjes die men in Vlaanderen fietspad noemt)

  • Dat autobestuurders elkaar niet kunnen kruisen zonder op de suggestiestrook te rijden? Geen probleem, ik moet ‘s morgens toch nog wakker worden. Dat helpt.
  • Dat de suggestiestrook gekneld zit tussen een drukke autoweg en een rij geparkeerde auto’s? Geen probleem, ik moet toch érgens mijn kicks gaan zoeken. (een openzwaaiend portier en je ligt misschien onder de wielen van een vrachtwagen, living on the edge)

Maar voor de minder assertieve fietser? Voor de kinderen? De senioren?
WEL een problemo. Je jaagt ze in de auto of in de bus en je maakt zo de straten nog onveiliger.

Maar ik ken heel wat fietsers die blij zijn met suggestiestroken. “Het is beter dan niets!” zeggen ze.

Niet akkoord. Suggestiestroken hebben niets vandoen met fietsbeleid of mobiliteit.

Zolang je op een drukke weg het verkeer niet wil scheiden van zwakke weggebruikers, neem je in mijn ogen altijd een foute beslissing. Een beslissing die ik niet kan verzoenen met de ambitie om “kindvriendelijkste” stad te worden. (zo staat het zwart op wit in het bestuursakkoord)

Ik wik mijn woorden: suggestiestroken = schuldig verzuim.

Voorbeeldfunctie (4)

15 september 2014

Sombere mensen vinden autovrije dagen tijd- en energieverlies.
Die roedel autoreclame voor èn na de berichtgeving over de autovrije dag geeft voedsel aan zo’n pessimisme.
Reclame gaat voor de waan van de dag, ook de mobiliteitswaan.
Maar laat ons mobiliteit nu eens bekijken als voetbal.
Anderlecht koopt zijn gelijk en succes met groot geld.
De auto-industrie doet hetzelfde.
Niets is voor altijd.
Ook Anderlecht niet.
Misschien nog 10 jaar, maar dan?
Net als de Fransen met zijn allen naar rugby kijken?
Emoties houden dat tegen.
Zo is het ook met mobiliteit.
Het verschil met de voetbal is dat wij zelf dagelijks op het veld staan.
Elke dag weer keuzes maken.
Voetbal of rugby?
Voetbal of rugby?
Voetbal of rugby?
Of dan toch maar volleybal?
De autoloze zondag helpt elk jaar weer een hondertal mensen om hierover na te denken.
Misschien wel een paar duizend.
Denken kan de emoties overwinnen.
Vrienden helpen daarbij.
In het begin ook de zon.
De zéér langzaam verbeterende fietsinfrastructuur is nonstop nodig.
Net als de voorbeeldfunctie:

14sep14, 15u03, Sint-Baafsplein

14sep14, 15u03, Sint-Baafsplein

Wie weet helpen nieuwe technologiën, en breken de elektrische fietskar of het elektrische wiel door.

14sep14, Emile Braunplein

14sep14, Emile Braunplein

14sep14, 14u25, Sint-Baafsplein

14sep14, 14u25, Sint-Baafsplein

Zo schuift het jaar aan jaar op.
Autobezit zal blijven, maar zeker in steden verminderen.
Hoe meer mieren, hoe minder plaats er is.
Fietsen helpen steden om leefbaar te zijn.
Dat inzicht leeft in alle partijen.
Wat dan weer goed is voor de voorbeeldfunctie:

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

14sep14, 15u55, Abdijmolenstraat

Pas toen de schepen van burgerlijke stand in de rij ging staan om haar fiets te laten markeren herkende ik ze, maar ik woon dan ook niet in Drongen:

14sep14, 16u04, Oude-Abdijstraat

14sep14, 16u04, Oude-Abdijstraat

Wanneer zullen ook leden van onze regeringen -net als in Nederland- per fiets naar de Wetstraat komen?

Gezondheidszorg

13 september 2014

Niks tegen de machines an sich.
Auto’s zijn grandioze mobiliteitsdinges.
Net als vliegtuigen of treinen of raketten.
Puur vernuft.
Maar het kan zo deugd doen om eens anderhalf uur géén automotor te horen.
Daarom alleen al bemin ik de nacht.
Maar kijk, zondag 14 september, autovrije dag, kan het in Gent ook zonder doktersadvies.

05sept14, 17u16, AZ Sint-Lucas

05sept14, 17u16, AZ Sint-Lucas

Het programma leest u hier.
Wie méér wil: op 21 september ook in andere steden.
En vanaf 16 september: de week van de mobiliteit.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 855 andere volgers

%d bloggers like this: