Home

Ook dit, laatste, kaartje vond ik in de stand van de dienst Mobiliteit op de tweedehandsfietsenmarkt.

De opmaak is anders, maar de tekst is exact dezelfde als op het vorige kaartje.

Misschien zou het geen slecht idee zijn indien het bestuur de kaartjes opnieuw zou laten drukken ? Ik heb niet de indruk dat de automobilisten ondertussen hun gedrag veranderd hebben in positieve zin.

De stad publiceerde een aantal gelijkaardige kaartjes. Het volgende was specifiek tegen parkeren op het fietspad gericht.

V.U.: Frank Beke !

De tekst was hier beknopter en minder sarcastisch.

Nou ja, niet echt op zolder natuurlijk. Wel vond ik dit op de onlangs georganiseerde tweedehandsfietsenmarkt.

Wie kent ze nog ?

Tegen foutparkeren

Blijkbaar vond de dienst Mobiliteit nog ergens een restje. Deze kaartjes waren, als ik het me goed herinner fel gegeerd bij fietsers en voetgangers en leidden tot vele klachten van (foutparkerende) automobilisten.

De tekst op de keerzijde loog er ook niet om.

Boetes!

13 maart 2012

Dag Fietsbultbezoekers, laat ik beginnen met me even kort voor te stellen. Ik ben Jonathan, één van die Fietsersbond-collega’s waar Yves het over had in zijn 1000ste (respect!) fietsbult. Heel af en toe zal je van mij ook een berichtje mogen verwachten.
En nu fiets ik er meteen in met het echte werk, mijn eerste post op fietsbult, en meteen een lange, waarin ik mijn heel persoonlijke mening geef over iets wat al lang op mijn lever ligt:

Naar mijn mening schrijft de politie teveel boetes uit. Voila, ik heb het gezegd, het is eruit!
Maar lees eerst nog even verder voor je reageert. En neen, ik heb vandaag geen boete gehad, gisteren ook niet, en eigenlijk kan ik me niet herinneren dat ik ooit al een boete heb moeten betalen. Toch bega ik af en toe wel eens een kleine overtreding, al dan niet uit verstrooidheid, net zoals iedereen ongetwijfeld al eens doet.

De reden waarom ik vind dat de politie teveel boetes uitschrijft is simpel: boetes uitschrijven neemt veel tijd in beslag, en het geld ervan wordt niet gebruikt om extra agenten in dienst te nemen. Wie nu een boete krijgt heeft meteen het gevoel om de ‘malchance’ te hebben van ‘gepakt’ te zijn. “Waarom moet mij dat nu net overkomen”? Ken je dat gevoel? Van horen zeggen bedoel ik uiteraard! ;)
In dezelfde tijd die het 2 agenten kost om een boete uit te schrijven en de bijhorende administratie te verzorgen, hadden ze zeker 15 tot 20 andere overtreders kunnen aanspreken, maar daarvoor hebben ze nu geen tijd.
Gevolg: een heel kleine pakkans, waardoor je de zotste dingen kan zien in het verkeer. De kans dat je een boete krijgt is toch zo klein, waarom zou je je dan nog aan de regels houden? Jij bent immers toch een veel betere chauffeur/fietser dan de andere weggebruikers, én deze keer kan je deze verkeersregel toch veilig overtreden, zeker met al jouw ervaring!

De enige manier die ik zie om dit gevoel van onaantastbaarheid aan te pakken is door minder boetes uit te schrijven. Waar een agent vroeger over een bepaalde tijdsspanne 100 boetes uitschreef, zou hij er nu slechts 50 kunnen uitschrijven, en de vrijgekomen tijd gebruiken om mensen die een overtreding begaan gewoon even op hun overtreding te wijzen. Dit kost 1 minuut tijd, en een paar meter verder zie je in een stad als Gent gegarandeerd al de volgende overtreding. Voor elke boete die niet wordt uitgeschreven, kan die agent zo 15 overtreders een verwittiging geven waar hij daar vroeger geen tijd voor had. In plaats van 100 boetes krijg je dan 50 boetes plus nog eens (50×15=) 750 verwittigingen op dezelfde tijd. En hupla, meteen heeft iedereen het gevoel van ‘meer blauw op straat’, zonder één enkele persoon extra aan te werven, wiens loon dan uit onze lege schatkist zou moeten komen.

Op deze manier worden de 100 overtreders die vroeger ‘gepakt’ werden vervangen door 800(!) overtreders die gepakt worden. 750 ervan gaan heel blij zijn dat ze toch geen boete kregen, maar toch gaat het subjectieve gevoel van de ‘pakkans’ stijgen waardoor veel zich mensen aandachtiger (en dus veiliger) in het verkeer gaan begeven.

Een auto die op het fietspad staat om zijn GSM te beantwoorden? Aanspreken!
Een fietser die in tegenrichting rijdt? Aanspreken!
Een vrachtwagen die het fietspad als laad- en loszone gebruikt? Aanspreken!
Een fietser zonder verlichting? Aanspreken! (en niet enkel in november)
Een voetganger die door’t rood oversteekt tussen een ochtendfile door? Aanspreken!
Moeders die aan schoolpoorten hun kinderen afzetten en de deuren openzwaaien zonder te kijken? Aanspreken!

Dat aanspreken kan heel kort zijn, gewoon raampje open draaien, hoofd erdoor, en dan: “Héla, dit of dat is gevaarlijk omwille van die en die reden, en wist je dat daar een boete van zoveel euro bij hoort?” Wedden dat die overtreder zijn hartje meteen dubbel zo snel gaat slaan? En wedden dat hij nadien voorzichtiger gaat rijden dan ervoor, zelfs zonder boete?

Meer pakkans = voorzichtigere weggebruikers = veiliger verkeer voor iedereen. En dat is toch wat we eigenlijk allemaal willen?

XXretro

27 februari 2012

Dochterlief Lady T loopt stage in Beernem.
Een paar weken terug stapte ik samen met haar op de boemeltrein daarheen.
Zo raakte onze reservefiets, wegens daar gekocht: de Bruggefiets, veilig op en af de trein.

Een degelijk slot.
Een secure dochter.
Nothing could go wrong.

Maar ach: het bekende liedje verscheen op de boxen.
Onvoldoende diefstal-onvriendelijke fietsrekken rond het station.
De fiets op slot met louter zichzelf.
Deze morgen een onthutste telefoon: fiets wèèèèg.

Niemand herinnerde zich of deze fiets geregistreerd was, dom.
Het positieve nieuws is een lichte troost: de contacten met de politie waren beschaafd.
Geen cliché’s uit vorige eeuw stijl: ga er zelf een stelen.
Op de site van politie Beernem was te lezen dat een aangifte digitaal kon.
Daarvoor heb je een token nodig, maar zo digitaal zijn we nog niet.
Een attente agente van politie Beernem vertelde aan de telefoon dat de aangifte ook in Gent kon.
En of we alles ook nog eens op mail konden zetten naar de politiezone Het Houtsche.
Je weet nooit of er iets van komt.
En dat die camera’s aan het station bij slachtoffers van diefstal te veel verwachtingen creëren.

Na de mail fietste Lady T naar de Belfortstraat.
Jamaar papa, gaan ze me niet uitlachen?
Haar eerste contact met de Gentse politie was ok.
6 wachtenden voor haar.
Het opmaken van het proces-verbaal verliep sec en zakelijk.
Dat duurde volgens het pv 4 minuutjes.
Vakwerk dus.
Goed voor een nuttig streepje in de statistieken, maar weinig kans op the return of the grey Gitane-reservefiets.

Lady M -moeder pur sang- had sinds zaterdag een oogje op twee tweedehandsplooifietsen.

27feb, 16u23, ViaVia

Ze kwamen uit een kelder in Oostende, misschien maar driemaal bereden.
Het moedergevoel popte op.
Was dat niet de snelle oplossing voor lady T?

27feb12, 16u36, ViaVia


Toch maar niet gedaan.
275€ lijkt niet het einde van de wereld voor een plooifiets.
Batavus heeft een solide reputatie.
Maar op hun site staan geen plooifietsen (meer?).
Ze voelen niet bepaald licht aan, duidelijk vol staal.
En wat moet je denken van een blinkende fiets waar het telefoonnummer van de fietswinkel op de sticker nog geen prefix heeft?
Reserveonderdelen voor retro zijn moeilijk te vinden.

Internet bracht raad.
Dan toch maar Blue-Bike proberen?
Blue Bike in Beernem, whaw!
We zijn benieuwd.

Luxesegment

16 januari 2012

15jan12, 14u24, Gebroeders Van Eyckstraat


Fietsdieven zijn er van alle slag.
Het is zoals met autodieven.
Grosso modo zijn er 3 klassen: de luxediefstallen op bestelling, het middensegment, en de peanutsverzamelaars, alias de oudijzerfreaks en zatte studenten.
De politie is de autodiefstallen pas ten gronde (lees: als topprioriteit) gaan aanpakken toen het luxesegment het belangrijkste segment bleek te worden.
De wet van het geld (lees: de macht van de verzekeringsmaatschappijen die het welletjes vonden) speelde op.
Ik ken het verhaal van een Mercedes, gestolen op de oprit in Laarne, en in Amsterdam door de politie uit een zeecontainer gehaald.
Mijn kapper kon overdrijven, maar dit verhaal klonk for real.
Het ging over zijn eigen Mercedes, zijn tweede kind.
Waarom ik dit vertel?
Ik hoop dat het groeiende segment van luxefietsen de politie kan motiveren om ook fietsdiefstal te upgraden in hun (toegegeven: lange) to do-lijstje.

15jan12, 14u24, Gebroeders Van Eyckstraat

Bij deze fiets was het bingo, waarvoor proficiat.
Ook op het to-do-lijstje: het zinnetje “ga er zelf één stelen” afleren.

Wreed

10 januari 2012

10jan12, 22u14, Charles de Kerchovelaan


Dit is een Fietsbult zonder boodschap of moraal, behalve: sterkte aan alle betrokkenen.
De klap moet hevig geweest zijn.
Wat een afstand tussen kruispunt en fietswrak.

10jan12, 22u04, Charles de Kerchovelaan


De (rem)afstand van de politiewagen ten opzichte van het kruispunt is relatief kort.
Het meisje is levensgevaarlijk gewond.
Volgens omstaanders had ze groen, en reed de politiewagen met zwaailicht in colonne met de brandweer.
Een ongeval op weg naar een ongeval?
Wreed, zoals elk ongeval.
Laat het mij daarbij houden.

10jan12, 22u11, Charles de Kerchovelaan

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 902 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: