Verlanglijstje (4): werfbeheersing en signalisatie (2)
9 oktober 2012
Het is qua signalisatie niet al kommer en kwel.
Recent verscheen aan de werf Gent Sint-Pieters signalisatie die naam waardig: een duidelijk plan, en zelfs een minutage.
Zeker niet, maar al pakken beter dan voorheen, én inventief.
Duidelijke en tijdige communicatie is een vorm van appreciatie, de zorgzame variant op respect.
Drie beelden uit Kopenhagen:
Omleggingen op fietroutes worden bij voorbaat aangekondigd.
Let ook op het eenvoudige, solide betonblokkensysteem met openingen voor de houten balken/palen.
Denen en hun grandioos functioneel denken… .
Welke aannemer importeert dit?
Je ziet: fietsers worden ook gewezen op hun verantwoordelijkheid naar voetgangers.
Het STOP-principe.
De blokken dienen ook om fietsers en voetgangers elk een plek te geven:
Maar waar ging dit over?
Gent pioniert graag.
Kan het -in plaats van de paraplu op te steken naar de aannemers- ook eens pionieren in verplichte, degelijke, solide signalisatie?
Verandering
18 mei 2012
Er is er hier in deze kolommen al eens op gewezen dat de signalisatie achter het Sint-Pietersstation niet echt aan de regels voldeed en dat je als fietser niet op het fietspad mocht. We lopen een beetje achter met de opvolging (sorry) maar ergens tussen maart en juni 2011 moet het bericht over de fouten de politie bereikt hebben.
Er is goed nieuws. Helaas, bij het goede nieuws is er slecht nieuws. Anderzijds, bij het slechte nieuws dat bij het goede nieuws hoort is er goed nieuws.
Eerst het eerste goede nieuws. De politie heeft erkend dat ze inderdaad verkeerd zat. Dat gebeurt uiteraard niet door een persbericht rond te sturen, maar wel door de borden te veranderen.
Het slechte nieuws is dat de signalisatie nog altijd verkeerd is. Op de foto hierboven zijn er drie fouten. Eén ervan is gemakkelijk te vinden, de twee andere zijn subtieler.
Dan nu het goede nieuws dat bij het slechte nieuws hoort. De nieuwe signalisatie is veel grappiger dan vroeger. Wat moeten we ons eigenlijk voorstellen bij iets wat een fietspad is voor iedereen behalve voor fietsers?
De aannemers doen wat ze kunnen om de fouten zoveel mogelijk aan het oog te onttrekken. De borden van de tweede foto staan ondertussen zo scheef omdat er zoveel werfverkeer is tegen gereden dat ze moeilijk leesbaar zijn, maar voor de rest is er nog niets veranderd…
Melding (80) en (81): wegenwerken rond UZ
9 augustus 2011
Ik plande een reeks vakantiefoto’s.
But first things first: de wegenwerkers negeren zachte weggebruikers met een onwaarschijnlijke vanzelfsprekendheid.
Vandaag: de werven rond het UZ.
Melding 80: TMVW werkt 45 dagen aan rioleringen op Ottergemsesteenweg-Zuid.
Vanuit de ringvaart kan je vandaag probleemloos richting stad.
Staduitwaarts bots je op het eind het tweerichtingsfietspad over de E17 op deze situatie:
Wie de signalisatie volgt is de pineut.
Er is geen vervolg.
Wie de signalisatie negeert gooit zich tussen de auto’s.
No other choice, en mits degelijke signalisatie het meest beheersbare?
Melding 81: wegenwerken Corneel Heymanslaan.
Een zijde van de weg is volledig opengebroken, met staduitwaarts eenrichtingsverkeer voor auto’s en abominabel georganiseerd tweerichtingsverkeer voor fietsers:
Werfmateriaal wordt gestockeerd op de oversteekplaats naar de Ottergemsesteenweg:
Een poging tot pad gaat over in een zone zonder bescherming, en op het eind is er geen degelijke oversteekplaats.
Is er dan echt niemand die deze werven controleert?
Zomerkwis
8 augustus 2011
Vlaanderen heeft een fenomeen dat, hopelijk voor de rest van de wereld, compleet uniek is: fietsroutes waar je niet op mag fietsen. Vaak wordt er veel moeite gedaan om zoiets te creëren. Eerst wordt er, langs een waterloop of over een oude spoorwegbedding, een speciale fietsweg aangelegd. Daarna wordt die voorzien van een bord dat verbiedt er op te rijden.
Daarover gaat onze zomerkwis die maar uit één vraag bestaat. Onderaan krijg je een reeks foto’s. Het verhaal bij al deze foto’s is hetzelfde. Elke foto toont een bord dat verbiedt een stukje van het netwerk van fietsknooppunten te gebruiken. Wie met zo een bord rekening houdt wordt gestraft met een omweg die onprettig kan zijn en misschien langs gevaarlijke wegen en kruispunten voert, terwijl je ook nog eens kan verloren rijden omdat de omweg niet bewegwijzerd is. Als mensen weten dat je omwille van het bord niet gewoon doorrijdt verklaren ze je gek. Zelf ben ik al minstens twee keer met een politieagent (telkens een andere) voorbij zo’n bord gereden zonder dat die er graten in zag.
Er is echter één uitzondering waarbij het verhaal heel anders is. Bij de uitzondering gaat het om een bord dat vroeger een stuk fietsknooppuntenroute afsloot. Hier was het wél de bedoeling dat je rekening hield met het bord, en verscheidene fietsers hebben er dan ook een boete van 150 euro aan overgehouden. Na een paar jaar heeft men dan de fietsroute verlegd.
De vraag is natuurlijk: welk bord is de uitzondering?
Lens
28 februari 2011
Het tekort aan stallingen rondom de stations Gent Sint-Pieters en Dampoort is nog steeds schrijnend.
Maar kijk, richt de lens aan de achterkant van Gent Sint-Pieters een beetje naar links achteraan, en je ziet dit:Er zijn dus -zelfs in het weekend- nog veel stallingen vrij.
2 mogelijke conclusies:
* de doelgroep is niet op de hoogte van deze grote stallingscapaciteit
en/of
*de doelgroep raakt hier niet vlot.
Misschien kan duidelijke signalisatie helpen?
Opgelet voor fietsers
24 februari 2011
Megafoon
21 februari 2011
Op de Sint-Denijslaan is er nog plaats.
Op de Sint-Denijslaan is er nog plaats.
Op de Sint-Denijslaan is er nog plaats.
Had ik maar een megafoon.
Kan de aannemer de doorgang naar de fietsstallingen vrijlaten?
Kan de aannemer de doorgang vrijlaten, en niet zomaar op weekend vertrekken?
Kan de aannemer de doorgang vrijlaten, en degelijke signalisatie aanbrengen als dat niet kan?
Had ik maar een megafoon…
Kan de overheid deze vierkante kilometer Gent eindelijk degelijk beheren?
Ook voetgangers hebben hun rechten, en zelden een megafoon.
Melding (62): Same player shoots again
6 december 2010
De bereidheid om werven fietsvriendelijk aan te pakken is -ik wik mijn woorden- onbestaande.
Acties, mails of brieven om wegbeheerders met een focus op 4 wielen of beleidsmensen zonder fiets hieraan te herinneren zijn zinvol.
Maar wat doe je met manifeste onwil?
In 2008 voerde de Fietsersbond actie aan de Loop.
De nagelnieuwe Ikea was simpelweg niet te bereiken met de fiets.
Wie de geschiedenis wil lezen: er zijn Fietsbulten van 12 tot 18 december en 21 december 2008, en 4 juni 2009.
Het duurde een poos voor er fietsinfrastructuur bijeen geknutseld werd, maar de evolutie was licht positief.
En kijk: 2 jaar later is het amateurisme/onwil alweer de norm.
Deze man werkt in Ikea:
Hij komt elke dag met de fiets werken (hij wijst vanwaar hij komt), en hij is niet alleen:
Hij vertelde me hoe op een dag het fietspad vanuit de R4 afgesloten was met signalisatie, maar zonder een omleiding.
In het begin kon hij toch door, en fietste door de werf.
Tot de werf het fietspad afsloot met betonblokken.
Klaar.
De man vond dat best verwarrend, maar vond zijn weg via de Kortrijksesteenweg.
Je kan dit onmogelijk een stimulans noemen voor woon-werkverkeer per fiets.
Ook kant Ikea/Flanders Expo werd het fietspad afgesloten.
Een brave knutselaar deed een poging tot signalisatie:
Zo’n groot bord lijkt me zeer effectief, maar dit is -euh- prutswerk:
De wegwijzers richting R4 bleven overal onbedekt.
Ze staan ook middenin de werf van de nieuwe autoviaduct, wachtend op de schroothoop?
Met wat goede wil kon men omheen de werf een omleggingsfietspad aanleggen.
“Maar waarom moeilijk doen?”
“En ze moeten niet klagen, want ze krijgen een tunnel”: Bij mijn bezoek aan Ikea vertelde ik alles aan een verantwoordelijke.
Hij verzekerde me dat ik bij hem aan het goede adres was.
Drie weken later ben ik niet verder gefietst dan de betonblokken.
Ik had geen zin meer in cadotjes kopen:
Herfstbladeren: melding (57 en 58)
27 november 2010
“Gent wild van fietsen!” is een slogan die bij het zien van kluteraaie de reactie “Jaja, ‘t zal wel!” uitlokt.
Als was het een boemerang.
Tak!
Gent is dan ook nog geen fietsstad.
Gent heeft de intentie om dat te worden.
De snelheid waarmee dat doel dichterbij komt is afhankelijk van de goodwill van decisionmakers allerhande.
Sommige zaken gaan tergend traag, wat soms (soms) iets zegt over die goodwill.
Andere zaken gaan vooruit.
Ik vecht dan ook tegen de neiging om deze blog vol te ploffen met louter negatieve dingen die in mijn lens kruipen.
Vandaag was de stand gelukkig 5-5.
Je mag geen wegenwerf passeren of je ziet dat in dat milieu nog geen fietsdenken bestaat:
Richting Muide kan je als fietser nog je plan trekken.
Ok, je moet van het fietspad op de rijbaan, maar je gaat met de richting van het autoverkeer mee.
In de andere richting is het simpelweg gevaarlijk:
De aanpak van herfstbladeren is één van de 5 positieve zaken.
De hoofdfietsassen worden anno 2010 beter geveegd dan in 2008.
Dit hadden we 10 jaar geleden niet durven dromen.
Pluim voor de overheid, en vooral voor Ivago.
En houden zo!
Ik heb slechts 1 melding voor hen:
Een vergetelheidje vermoed ik.
By the way: alle hoofdfietsassen die ik vandaag passeerde lagen gestrooid.
Didier
18 november 2010
Didier zag mijn fototoestel, en sprak me aan.
Hij woonde knal op de werf.
Het voetpad voor zijn voordeur was begot drie twee tegels breed.
Didier had naar de Stad gebeld dat honderden fietsers zich langs zijn voordeur wrongen.
Hij toonde me de foto’s van de krassen op zijn propere gevel.
Op de blauwstenen vensterbank zag je duidelijk strepen van remmen.
Hij wou dat de aannemer zijn krassen vergoedde, maar de stad had hem verteld “da het de schuld van de fietsers was“, niet van de aannemer.
“Maar da is niet de schuld van de fietsers! Die mensen moeten toch door kunnen?”Na zijn telefoontje had de aannemer voor de 2 symbolische omleidingsborden (zie gisteren) gezorgd.
Die borden stonden er pas vanaf dinsdag, een dag na de nachtelijke zoektocht van Lady M.
De aannemer had nu ook een plankier gelegd:
Zo konden voetgangers en fietsers beter door:
Op de eerste foto zie je in het steegje achter Didier een kort extra lintje.
Een auto had er zich doorgewrongen, en een gevel geschramd.
De wet van de mieren speelt: hoe meer mieren, hoe meer ze over elkaar heenlopen.
Er is maar 1 aanzet tot oplossing: signalisatie op maat van elke soort weggebruikers, die pragmatisch functioneel is, wat iets anders is dan signaliatie die louter juridisch in orde is.
Minder-hinder: voor welke aannemer is het een prioriteit?
Seismologie
17 november 2010
Lady M is psychiatrisch nachtverpleegster in Zwijnaarde.
Ze doet haar woon-werktraject meestal per fiets.
Eergisteren belde ze me ‘s nachts boos op: haar traject stond ergens onder water (hoe zou dàt nu komen?), èn was verderop in Ledeberg doodleuk afgesloten.
Die blokkade deed haar lava koken.
De onderdoorgang onder de Brusselsesteenweg is ondertussen weer droog, met dank aan de drainagebuis.
Op het einde van de Franse Vaart zijn er wegenwerken.
De driehoek rond het nieuwe flatgebouw krijgt sinds begin oktober een makeover.
Na een werffase waar je nog door kon via de Bisschopstraat is de weg nu patsboem onderbroken:
Deze aannemer lijkt qua signalisatie voorbééldig.
Waarom moest ze nu zo boos zijn?
Aan beide zijden van de werf staat een keurige omleidingspijl:
Helaas.
De boodschap is vooral: “maak een omweg”.
Het lijkt hier de werf Kortrijksesteenweg wel.
Nergens een spoor van vervolgpijlen:
Ok, buurtbewoners kennen de weg.
Ok, iemand met een goede oriëntatie doet probleemloos het blokje om.
Mijn teerbeminde -geen fenomenale oriëntatie- zocht rond half negen ‘s avonds haar weg richting werk.
Seismologen begrijpen de lokale beving maandagavond in een zijstraatje van Ledeberg nog steeds niet.
Verder op tocht rond de werf bots ik op pure mobiliteitsgruwel: een LFroute werd zonder boe of bah onderbroken.
Verkenning verderop langs het jaagpad levert niks, nougaballen aan signalisatie op.
Ook geen waarschuwing stijl “opgelet, doodlopend fietspad”.
Maar goed: fietsers klagen niet.
Ze trekken hun plan.
Kleine terzijde: de stad Gent heeft een nieuwe stadskaart op haar site. Hoera, denk je dan. Tot je vaststelt dat veel fietspaden er niet op vermeld worden. Wegenkaarten zijn blijkbaar vanuit autoverkeer bedacht. Het fietspad langs de Schelde richting Merelbeke wordt nergens getoond. Het nieuwe pad op de Arbedsite ook niet. Zelfs geen fietsbruggen in het Keizerpark. Een gemiste kans.
Het positieve nieuws: de Marie Popelinkaai wordt heraangelegd als een fietspad.
Het pad zal mooi aansluiten op het versleten pad richting Merelbeke.
Nog positief: de kasseien van de Edward Pynaertkaai worden vervangen door betonstenen. Laat ons hopen dat er tussen het jaagpad naar Merelbeke en het pad over de Schelde richting Gent-Zuid een fietsveilige link is. Het huidige nieuwe wegprofiel van de Pynaertkaai ziet er verdomd smal uit, en ik zie tot nu toe geen aanzet voor een fietspad.
(let ook op de cyclocrosser in het gras)
Ook vandaag passeerde ik langs deze werf.
Didier sprak me aan.
Morgen het relaas van die ontmoeting.
112
13 november 2010
Ik ben een naïeve mens.
Een telefoontje naar 112 maakt NIET dat een barrière voor honderden voetgangers en fietsers ‘s nachts opgeruimd wordt:
Enige mogelijke conclusie: voor de hulpdiensten is een totaal afgesloten voetgangers- en fietsersader aan Gent Sint-Pieters niet even belangrijk als een afgesloten auto-ader.
Of vergis ik me, en was het na een nachtelijke interventie nogmaals dichtgewaaid?
Sommige mensen zullen medelijden hebben met een aannemer die geen verweer heeft tegen een storm.
Anderen zullen zich afvragen of deze aannemer geen foert zei tegen mogelijke gevolgen van een -prima op tijd aangekondigde- storm.
Vannacht op weg naar huis was het fietspad op de Koningin Fabiolalaan opnieuw berijdbaar, maar de doorsteek richting Albertlaan weer dichtgewaaid:
Ik zie met verbazing dat werken op de Gentse Ring -terecht- met de grote middelen aangekondigd worden:
Op de Citadellaan staat nog een digitaal bord van de politie.
De duizenden mensen die op de kleine ring passeren hebben recht op die informatie.
Het is maar juist dat dergelijke middelen ook ingezet worden waar duizenden voetgangers en fietsers passeren.
Digitale borden zijn zeer welkom op het Koningin Maria-Hendrikaplein en Sint-Denijslaan.
Positief afronden: ik lees op de site van de Stad Gent dat maandag werken starten aan de Stropbrug.
Amsterdam
7 november 2010
Amsterdam!
Amsterdam!
Amsterdam!
Alle tips groot en klein voor een degelijke werfsignalisatie Gent Sint-Pieters (en elders) vindt je in Amsterdam, en hier.
De richtlijnen voor fietsers staan op pagina 14 van het “handboek ZWIA op straat”.
ZWIA staat voor “Zo Werken we In Amsterdam”.
Het ZWIG (Zo Werken we In Gent) is momenteel nog leeg, maar wat niet is, kan komen…
(met dank aan Toon)
Trein/fiets (6): hulpmiddelen
1 november 2010
Gisteren concludeerden we dat de signalisatie binnenin het stationsgebouw Gent Sint-Pieters prima is.
Wat krijg je van zodra je het station buiten stapt?
Welke hulpmiddelen krijgt de Lonely Planettoerist, de aangespoelde student, of de bezoekende fietser om de stad te verkennen?
Achteraan het station, op de Sint-Denijslaan, staat géén enkele signalisatie/hulpmiddel om de weg te vinden:
Signalisatie naar het Fietspunt lijkt me een minimum.
Wie overdag goed kijkt ziet rechts in de verte het inhuldigingsbord van het Fietspunt staan.
Dat bord zal met de komende werf vermoedelijk uit beeld verdwijnen.
Het stadsplan dat we eergisteren toonden staat vlakbij de Voskenslaantunnel, en zal vermoedelijk deze maand in het werfgevoel verdwijnen.
Hopelijk komt dit straatmeubilair niet -zoals zo vaak- op een hoop oud ijzer terecht.
Aan de voorkant van het station staan er vier hulpmiddelen:
Uno: rechts staan er 2 eenzame werfborden.
Eén voor de Boudewijnstraat, en één voor de tijdelijke autoparking.
Dit is werfsignalisatie, maar helaas zonder vervolgborden naar de 2 doelen.
Wie niet vertrouwd is met de omgeving kan onmogelijk weten dat je het voetpad knal tegen het stationsgebouw hoort te volgen.
Deze oranje fluoborden trekken het meest de aandacht.
De andere hulpmiddelen zijn discreter.
Eigenlijk te discreet.
Het is een goede poging om de verschuivingen van op-en afstapplaatsen van de Lijn op plan weer te geven.
Het is een gemiste kans om het eenrichtingsverkeer op de werf Kortrijksesteenweg te tonen, en om alternatieve fietsroutes rond deze werf weer te geven:
De Lijn deelde over deze perronverschuivingen ook folders uit:
Ik stel vooral vast: de Lijn doet moeite om zijn doelgroep te informeren.
Tre & quattro: voetgangers die het station verlaten krijgen 2 hulpmiddelen: een palenpijl en een stadsplan:
De pijlpalen voor voetgangers zijn bekend in het Gentse straatbeeld:
De pijlpalen voor fietsen die in gans de provincie hun nut bewijzen zie je nergens in Gent, zelfs niet op de R4 of aan de stations.
Jammer.
Is Gent een eiland in de provincie?
Morgen een analyse van het stadplan.
Trein/fiets (5): signalisatie
31 oktober 2010
Binnenin station Gent Sint-Pieters is de signalisatie degelijk.
Vakwerk.
Wie van een perron komt ziet in welke richting bijvoorbeeld het centrum van Gent of het Fietspunt ligt:
Eén, twee of drie oogopslagen, en je weet waarheen:
Dat blijft zo tot aan de “voordeur” van het station:
Het centrum is rechtdoor:
Maar wat is dat: “rechtdoor”?
Morgen een overzicht van de signalisatie, de hulpmiddelen voor reizigers om hun weg verder te zetten, aan de “voordeur” van het station.









































































