Graaftijd
5 april 2013
In de bouw telt vaak de wet van de minste weerstand.
Een voet- en fietspad deels blokkeren omdat het de makkelijkste manier is een graafmachine aan te voeren lijkt me not done.
Waar zou die aannemer parkeren als er geen dergelijk fietspad vlakbij is?
Eventjes de straat een dag half blokkeren?
Is die school zo tegen dat tweerichtingsfietspad?
Of gelden er tijdens schoolvakanties voor hen andere normen?
Sneeuwrapport 2013 (4): sneeuwbult
21 januari 2013
Vrijdag was in de Tweebruggenstraat deze vorm van burgerzin te bewonderen.
Iemand schreef het al: voetpaden vegen is perfect, maar de witte zwik op het fietspad droppen is not done.
Hier veegde een school zijn voetpad op een -vergeef me- extreem domme manier.
Deze berg sneeuw is nu misschien een blok ijs, verstopt onder een laag zondagse sneeuw.
Een sneeuwbult.
Als dat maar goed afloopt.
Grondstoffendief
30 oktober 2012
Dinsdagmorgen fluisterde mijn teerbeminde -net thuis van haar nachtshift- me euforisch wakker: “er is weer een paal weg”.
Het is geen paal, maar een hekken.
Maar wij noemen het al meer dan twintig jaar een paal:
Zou iemand besloten hebben om dit punt zéééér, maar dan ook zééér langzaamaan fietsvriendelijker te maken?
Elk jaar één hindernis verwijderen?
Slow is beautiful?
Of is het geen toeval dat ook elders paaltjes verwenen zijn?
Een metaalhandelaar?
Een collectioneur?
Een grondstoffendief?
Een paaltjeshater?
Of toeval?
Vallend pleisterwerk
9 augustus 2012
Vallend pleisterwerk, het kan gebeuren.
De nadars zijn een domme oplossing.
Ze blokkeren een drukke hoofdfietsroute.
Voetgangers en fietsers “mogen” 1 boogje delen.
De slimme oplossing is rechts zichtbaar:
Links nog zo’n stelling met dak erbij, en fietsers en voetgangers kunnen weer samen door hun onderdoorgang.
De huiseigenaar mag daarna talmen met zijn gevelherstelling zo lang als hij wil.
Of is dat te simpel bedacht?
Krasplaat
28 april 2012
Driewieler
18 maart 2012
Sneeuwruimen (6), 4 methodes (3)
13 februari 2012
(Eerlijk: nooit gedacht dat ik zou bloggen over een 94% saai/kil onderwerp als dit. Nog even door de koude appel bijten.)
Methode 3 -zand strooien- is voor fietsers een goede methode.
Dat zag je gisteren.
De grootste beperking ervan zie je hier:
Methode 4 -vegen- heeft dezelfde beperking.
Een fietsas als deze, waarvoor je alle (àlle!) mogelijke sneeuwruimsuperlatieven wil verzinnen verliest aan waarde als de gevaarlijkste plekken -bochten en hellingen- niet geruimd zijn:
In het Bijgaardenpark lijkt het teritoriumdrift.
“Tot daar komt onze bevoegdheid, en niet verder.”
Aan de Bijlokekaai staan eerder paaltjes in de weg.
Merci aan die mannen/vrouwen die in weer en wind dit werk doen.
Hun werk zou zinvoller zijn mochten hun overheden een kwaliteitsnorm naar voor schuiven: veilig geruimde fietsassen als norm, niet het aantal bewerkte kilometers.
Kwaliteit dus in plaats van kwantiteit.
Die ambitie is duidelijk (nog) niet aanwezig, en staat niet in verhouding tot het aantal manuren die gespendeerd worden aan autoassen.
Hoe groter de versplintering qua bevoegdheden/werkwijzes, hoe moeilijker die ambitie is.
In de reacties van de afgelopen dagen kon je al lezen dat er geen ambitie was om alle grote (stedelijke) fietsassen aan te pakken:
Als ik het plannetje goed bekeek stonden deze straten niet in rood.
Dat brengt ons bij de vraag: waar liggen de prioriteiten?
Een mail vanuit het stadhuis verwoordt het stedelijk beleid als volgt:
“Bij vriesweer is het inderdaad zo dat de voetpaden, fietspaden en straten op sommige plaatsen moeilijk toegankelijk zijn. De Stad gent doet wel degelijk inspanningen om een aantal prioritaire fietspaden en fietsverbindingen sneeuw- en ijsvrij te houden. Dit doen we uiteraard enkel voor de fietspaden die in eigen beheer zijn. De Stad beschikt over 2 fietspadstrooiers. Deze strooiers zijn uitgerust met borstels vooraan en een zoutstrooier achteraan. Het ijsvrij maken van de fietspaden is niet zo evident. Strooizout moet namelijk goed worden bereden om optimaal te werken. Bij hevige sneeuwval liggen de fietspaden er quasi onmiddellijk weer wit bij, ondanks de volgehouden inspanningen van diverse diensten. We beschikken jammer genoeg niet over voldoende middelen om alle fietspaden constant te vegen en strooien. Het is ook zo dat we prioritair de straten strooien waar openbaar vervoer loopt (alle tram- en buslijnen) en de bruggen en hellingen.
Ook elders las ik dat bruggen en hellingen prioritiair zijn.
Dat moet ik voor de fietspaden op bruggen en hellingen -helaas- tegenspreken.
En dan hadden we nog maar een sneeuwbuitje van een goeie 3 uur.
Er is nog werk aan de winkel.
Hoe zouden ze dat in Denemarken aanpakken?
Schutskleur
6 februari 2012
Fietstransport (3): in de bak
17 september 2011
Voor Bakfietsen groot en klein moet u heden -autoloze zondag- op het Bisdomplein zijn.
See through repetition
28 juni 2011
Sneeuwtips
23 december 2010
Schepen De Regge verklaart vandaag in de krant dat ze de Wegendienst vroeg om tijd vrij te maken om fietspaden te ruimen.
Ik twijfel er niet aan dat de Wegendienst hard werkt.
Full respect voor de dag- en nachtwerkers.
Toch een paar tips voor hen, en voor hun collega’s van het Gewest:
Misschien kan het motiveren dat vele lokaties deel uitmaken van hoofdfietsassen.
De bochten zijn het meest nodig.
Hier vallen fietsers het snelst.
Pavlov
25 oktober 2010
“Ze zouden beter iets doen aan de fietspaden!!!”, hoorde ik minstens 29 keer uit een dochtermond.
Dat was haar reply op mijn vaderlijk geëmmer over fietsverlichting (!), het nut ervan (!!), en dat ik de boete niet zou betalen (!!!).
Tuurlijk heeft ze gelijk.
En tuurlijk heb ik gelijk.
Fietsverlichting hoort, punt.
Daar duwt de Stad (Politie en Mobiliteit) nu al een paar jaar met sensibiliseringscampagnes op door.
De Fietsersbond doet dat ook.
De jaren daarvoor creëerde de stad Gent via campagnes en jaarlijkse investeringen in stallingen een groeiend gebruik van (goede) fietssloten.
In Brugge is men daar nu zeer intensief mee bezig.
Openbare diensten / stadsdiensten kunnen wel wat.
Het wordt hoog tijd dat ze nu werk maken van “signalisatie”.
Slechte signalisatie creëert namelijk foute Pavlov-effecten.
Bekijk deze situatie:
Hier is aangegeven dat de Visserij onderbroken is, maar plaatselijk verkeer blijft mogelijk.
(Verderop wordt een brug gerenoveerd.)
Er is niet aangegeven dat de fietsroute langs het Keizerpark niet onderbroken is.
Dat moet je maar ruiken.
Wie hier dagelijks passeert, en de Gentse/Vlaamse/Belgische manier van werfsignalisatie Pavloviaans tot zich genomen heeft, rijdt gewoon door.
Wie hier voor het eerst komt, zal ofwel doorrijden om te kijken of er per fiets toch geen doorgang mogelijk is, ofwel –al dan niet wanhopig- een andere weg, een omweg, zoeken.
De wegbeheerder had enkel een autoweg in gedachten, geen hoofdfietsas.
Kort samengevat: deze signalisatie houdt enkel rekening met autoverkeer.
En net dàt is de Gentse/Vlaamse/Belgische fietser al jaren gewoon.
Verbodsborden?
Niet voor ons.
Wegomleggingen?
Kilometers rond, da’s voor auto’s.
Soms doen fietsers hierdoor ècht domme dingen, zoals door vers gegoten beton rijden.
Soms doen ze hierdoor gevaarlijk, zoals op de werf Kortrijksesteenweg.
Maar meestal hebben ze Pavlov goed begrepen: “deze signalisatie is niet voor fietsers”.
Zoals hier:
Dit is een deel van een hoofdfietsas, waar niemand zorg voor draagt.
De borden zijn als naar gewoonte duidelijk voor auto’s bedoeld.
Het asfalt is gegoten, maar het is weekend.
De honderden fietsers die hier dit weekend passeerden volgden de correcte Pavlov-reflex: doorfietsen.
Enkel in een land waar consequent een fietsdoordachte signalisatie hangt kan je fietsers afleren om verbodsborden te negeren.
“Een verbodsbord? Stop! Niet doorrijden. Even kijken: ah daar is de wegomlegging…”
Het vraagt nog veel werk voor fietsers deze Pavlov-reflex volgen…
Of telt dat ook voor automobilisten?
Wegomleggingen
14 september 2010
3 waarschuwingen voor moeilijker fietsverkeer:
* Door de start van de werken aan de sluis is de as tussen Bavobrug en Bisdomkaai via de Oude Beestenmarkt deels afgesloten. Geen nieuws hiervan op de site van de stad of bouwheer Waterwegen en Zeekanaal. Toch liever eerst communicatie, dan pas start van de werf. Wie de werf Gent-Sint-Pieters volgt weet hoeveel aannemers van openbare werken zich (kunnen) permitteren.
* Op de kleine ring R40 vernieuwt het Vlaams Gewest de bocht tussen Muidelaan en Dok Noord.
Ik las in de Gentenaar de aankondiging van de werf. Daarin is sprake van een (toe te juichen!) verbeterde fietsoversteek voor het fietsverkeer dat van Muidebrug komt. Tot nu toe was het in die bocht een “fietsval”. Wie overstak werd door de hoge boordsteen van het aanliggende fietspad tussen het autoverkeer gedwongen. Pure Starsky & Hutch. Ik zag er meerdere fietser in paniek. Benieuwd naar het resultaat.
Vandaag schraapte de aannemer het asfalt af in de binnenbocht. In plaats van versmalde rijstroken met zone 30 gebruikte men alternerende verkeerslichten, en dat was niet bepaald veilig voor fietsers.
* Een aannemer voert dakwerken uit in de Tweebruggenstraat, en sloot de fietsas af:
Een omleiding werd niet voorzien.
Sneeuwruimen
22 december 2009
Sneeuw heeft koele en warme minnaars. Ik had geluk: lekker binnen blijven, televisie en sneeuwradar bekijken, appelsiensapjes persen voor de blokkende dames, het voetpad vegen en zout strooien.
De sneeuwbuien waren hevig. Wie er persé doorheen moest, zag af. Dat telde vermoedelijk ook voor de strooidiensten, met lange werkdagen. Dus laat ons mild zijn voor die mensen. Alleen: is hun structuur en planning wel goed?
Op sneeuwdag 1, donderdag 17 december, werd er op sommige hoofdfietsassen sneeuw geruimd. Vandaag, dinsdag 22december, was dag 6. Er is dus tijd genoeg geweest om de sneeuwvegers te laten renderen. Maar zijn die wel elke dag uitgereden? Ik vermoed van niet.
Zadeldiefstal
16 september 2009
Vorige week hoorde ik een gek verhaal. Wine haar fietszadel was verdwenen. De dief was galant geweest: er zat een ander zadel op haar fiets.
De dag na het verhaal zag ik een fiets met gestolen zadel. Dacht ik. De eigenares kwam net aan met haar “gestolen zadel”. Foto!
Ze haalt haar zadel steeds van haar fiets. De klep (hoe noem je zoiets?) om een zadel vlot van hoogte te veranderen is eerder een uitnodiging voor zadeldieven.
Misschien is dat de reden waarom je zo vaak fietsen met 1 of 2 gestolen wielen ziet.



























































