Home

De verborgen stalling

21 juni 2018

Het gebeurt niet dikwijls dat ik mijn fiets aan de kant van de Fabiolalaan bij het station wil stallen. Vorige week zondag was het nog eens zo ver. Het beeld dat ik kreeg zal regelmatige bezoekers wel bekend zijn: allemaal volle fietsrekken, met meer bordjes die aangeven dat fietsen buiten de rekken worden weggehaald dan lege plaatsen.

18jun18, 15u18, Ondergrondse stalling Gent Sint-Pieters

Als het druk genoeg is, is de beste manier dan gewoon te wachten tot er iemand opdaagt die zelf zijn fiets komt ophalen.


18jun18, 15u20, Ondergrondse stalling Gent Sint-Pieters

Dat is de snelste manier om een vrije plaats te vinden. Helaas, ik was er op een heel rustig moment (de foto hierboven is later genomen). Ik ging dus op zoek naar een plaatsje elders. Op de Fabiolalaan misschien? Je kan langs de westelijke helling naar boven fietsen…

18jun18, 15u22, Bovengrondse stalling Gent Sint-Pieters

… en toen merkte ik aan de linkerkant achter de balustrade een aantal fietsenrekken op.

18jun18, 15u22, Bovengrondse stalling Gent Sint-Pieters

Op het eerste gezicht lijkt dit geen publieke parking. Om te beginnen is er veel plaats en bovendien staan er nergens bordjes die aangeven dat fietsen buiten de rekken worden weggehaald. Nergens staat aangegeven dat je hier je fiets mag zetten.

18jun18, 15u24, Bovengrondse stalling Gent Sint-Pieters

Maar er staan ook geen bordjes dat je je fiets hier niet kwijt kan en ik heb mijn fiets daar dan ook gezet.

18jun18, 15u22, Bovengrondse stalling Gent Sint-Pieters

Voor zover ik weet is dit de verborgen fietsenstalling van Gent Sint-Pieters. Een beetje achteraf gelegen en dus niet bekend. Zelfs voor wie ze al heeft opgemerkt lijkt het een twijfelgeval: het zou evengoed een opslagplaats kunnen zijn van verwijderde rekken met een aantal weesfietsen er nog in. Als dit echt een stalling is, zou het geen slecht idee zijn om een beetje reclame ervoor te maken. Er een bordje bijzetten misschien?

(Terzijde: er is blijkbaar in het verkeersreglement geen bord voorzien om een fietsenstalling aan te duiden. Dat geeft hier niet; het is toch geen openbare weg.)

Wat ook handig zou zijn: hier en daar een plannetje?

6nov17, Stationsbuurt

Niet iedereen vindt de weg naar de website van het station, waar dit plan te vinden is.

Vijftig tinten wit

19 juni 2018

Zwarte punten voor fietsers: ze zijn de laatste tijd, helaas, veel in het nieuws geweest. De betekenis van de term lijkt duidelijk: het zijn plaatsen waar het voor de fietser gevaarlijk is.

Als er zwarte punten zijn dan moeten er ook witte punten zijn. Dat zijn dan punten waar je als fietser veilig langs kan.

Maar als je oplet dan blijkt niet iedereen hetzelfde idee te hebben over wat een wit punt is. Wit is duidelijk een kleur met vele tinten.

Een voorbeeld: er gebeuren veel zware ongevallen doordat een auto of vrachtwagen aan verkeerslichten rechtsaf slaat en daarbij een fietser aanrijdt. Soms komt de fietser daarbij om, zoals in februari in Oostakker en in december 2015 in Ertvelde. Ook deze week weer: een dode in Leuven en een zwaargewonde in Wilrijk. Het is het soort ongevallen dat in Nederland niet kan gebeuren omdat verkeerslichten daar conflictvrij zijn: als je groen hebt kruis je niet het pad van iemand anders die ook groen heeft.

Daarom is de eis ontstaan om kruispunten hier ook conflictvrij te maken. De Fietsersbond is hierbij de vragende partij, daarin gesteund door alle deskundigen. Nu blijkt echter dat je moet oppassen met wat je vraagt: je zou het namelijk kunnen krijgen.

Na het ongeval in Oostakker kwam AWV aanzetten met een lijst van kruispunten die ze al, geheel of gedeeltelijk, conflictvrij hadden gemaakt. Dat is interessant: hoe vermijdt AWV dan de conflicten? Tijd om de lijst eens op te vragen en een kijkje te nemen. Via een parlementaire vraag belandde de lijst in mijn mailbox.

Dat was even slikken. Het eerste kruispunt dat opvalt in de lijst is dat van de Brusselsesteenweg en de Land Van Rodelaan.

27apr18, 13u22, Brusselsesteenweg

Dat kruispunt is na de heraanleg hier in deze rubriek al aan bod gekomen. Dat was niet bepaald omdat het een toonbeeld van veiligheid was geworden: integendeel.

Het is inderdaad niet meer zo dat fietsers die bij groen licht rechtdoor willen in conflict kunnen komen met auto’s die groen hebben om rechtsaf te slaan. Neen, fietsers die rechtdoor willen komen nu in conflict met auto’s die rechtsaf willen buiten de lichtenregeling. Op een bypass dus. Het oordeel van alle specialisten voor zo’n ding is unaniem: dit is veel gevaarlijker dan de oorspronkelijke regeling.

Bovendien lijkt dit kruispunt erop te wijzen dat het ontworpen is door iemand die erop uit was de situatie zo verwarrend mogelijk te maken. Als dat inderdaad de bedoeling was dan is het kruispunt zeer geslaagd. (Waarschuwing: lijken de komende zinnen verward en verwarrend? Dan geven ze goed de realiteit weer.) Fietsers krijgen aan de bypass wel een bord dat ze geen voorrang hebben, maar auto’s krijgen niet te zien dat ze wel voorrang krijgen (er is rechtspraak van het Hof van Cassatie die zegt dat de blokmarkering niet voldoende is om fietsers uit de voorrang te halen). Om juist te zijn: met de auto op de bypass moet je wel voorrang geven aan auto’s die van links komen en die groen hebben, maar niet aan fietsers die van links komen en die groen hebben (dat komt door de fictie dat de bypass een aparte weg is die niets met het kruispunt te maken heeft). Volgens de signalisatie die die auto’s die van links komen hebben, moeten zij dan weer voorrang geven, want zij hebben geen voorrangsteken: voor hen geldt voorrang van rechts. Je kan natuurlijk wel zeggen dat zij de haaientanden voor het van rechts komend verkeer kunnen zien, maar dat is niet belangrijk. Er is namelijk jurisprudentie die zegt dat je niet mag concluderen dat je voorrang hebt uit tekens die voor de anderen bestemd zijn: je moet je baseren op de tekens die er voor jou zijn. Wat voetgangers betreft: zelfs ik heb er geen idee van of het nu de bedoeling is of voetgangers die de bypass oversteken voorrang hebben of niet. Dat hangt ervan af of je de bypass als een aparte weg beschouwt: zoja dan zijn het de voetgangers die volgens artikel 19, paragraaf 5, voorrang hebben, zonee dan hebben de auto’s voorrang. Tenzij natuurlijk je ervan uitgaat dat de voetgangers een deel van dezelfde weg volgen: dan hebben ze voorrang volgens artikel 19, paragraaf 4. Of tenzij je ervan uitgaat dat de auto’s tegen dat ze bij de voetganger komen hun afslaande beweging al voltooid hebben of er nog niet aan begonnen zijn: dan is artikel 19 niet van toepassing en hebben zij weer wel voorrang. Petite histoire: toen ik probeerde een foto te nemen van een auto die over de oversteekplaats voor fietsers reed, was dat gewoonweg onmogelijk.

27apr18, 13u23, Brusselsesteenweg.

Ik stond dan wel op een paar meter van de stoeprand en had een fototoestel voor mijn kop, maar zelfs dan nog stopte letterlijk elke auto om mij te laten oversteken. Dat is misschien dan nog het enige positieve aan heel de toestand: alles is zo gevaarlijk en verward dat iedereen er extra voorzichtig is.

Zo is het ook met andere kruispunten op de lijst. Industrieweg/Eversteinlaan x Evergemsesteenweg/Zeeschipstraat bijvoorbeeld, waar voor de afwisseling de fietsers wel voorrang hebben op het autoverkeer op de bypass, maar dat door de begroeiing extra onoverzichtelijk is.

20mei18, 11u29, Industrieweg.

Een kruispunt dat, opvallend genoeg, niet op de lijst staat is de andere kant van de Zeeschipstraat, het kruispunt met de Wiedauwkaai. Het is nochtans ook gedeeltelijk uitgerust met ‘conflictvrije’ bypasses.

23mei18, 5u55, Zeeschipstraat.

Alleen, net op een van die bypasses is een paar jaar geleden een dodelijk ongeval gebeurd.

23mei18, 5u55, Zeeschipstraat.

Misschien staat het kruispunt daarmee op de zwarte lijst en is het zelfs voor AWV iets te gortig om een kruispunt zowel op de lijst van zwarte punten als op de lijst van witte punten te zetten, zelfs al hoort het er volgens hun criteria wel bij.

En daarmee is de cirkel rond. Blijkbaar is niet alleen wit een kleur met evenveel tinten als zwart, er is meer: sommige tinten wit zijn ook tinten zwart.

Een persbericht van Velo-droom

Meer dan 100 mensen fietsen zondag 3 juni vanuit De Rozebroeken door de Gentse deelgemeente Sint-Amandsberg.
Ze passeerden hierbij langs heel wat schoolpoorten.
Hiermee wilden ze aandacht vragen voor meer veiligheid voor fietsende kinderen.
Bart Pannemans: “Vroeger was het heel normaal dat kinderen alleen naar school of naar vriendjes gingen. Nu durven veel ouders dat niet meer. Er rijden heel veel auto’s en daardoor is fietsen onveilig en onaangenaam geworden. Wij hebben heel veel zwarte punten in onze wijk; plaatsen waar al een ernstig ongeval gebeurd is met fietsers.” Om tot een veilige wijk te komen vraagt Velo-droom aan huidige en toekomstige beleidsmakers in te zetten op 3 speerpunten: veilige Steenwegen, groene fietsassen door de wijk en een circulatieplan met de schoolomgevingen als vertrekpunt”.
Schepen van mobiliteit Filip Watteeuw was alvast aanwezig om naar de bezorgdheden van de ouders te luisteren.

Dichtgeknepen billen.

28 mei 2018

Volgens specialisten duurt het 2 à 3 jaar voor een circulatieplan zich “zet”.
Het Gentse Circulatieplan werd -als onderdeel van een groter Mobiliteitsplan- ingevoerd op 3 april 2017.
De gemeenteraadsverkiezingen zijn -anderhalf jaar later- in oktober 2018.
Dat wil zeggen dat het huidige stadsbestuur bewust “een risico” nam.
Tegen dan is nog niet iedereen verzoend met het plan.
Dergelijke veranderingen veroorzaken altijd en overal (ter wereld) ongenoegen.
Ook al zit een zwijgende meerderheid te wachten op dergelijke plannen, de ontevredenen zal je altijd en overal luid horen roepen.
Ook in Gent.
Na drie jaar heeft zich dat “gezet”.
De meerderheid weet dat.
De oppositie weet dat.
Dat zal dus tegen 2020 zijn.

Toen het Circulatieplan eraan kwam waren we met Fietsersbond Gent “voorzichtig wantrouwend”.
We zagen de mogelijke autosluiproutes om de R40 te vermijden.
We twijfelden of een door politici bijgevijld ambtenarenplan geen compromisplan ging zijn.
Wel willen maar niet kunnen, zoiets.
Maar het Circulatieplan viel mee.
Het was een doordacht politiek compromis van drie partijen.
Het belangrijkste gebrek was: het plan bleef beperkt tot Gent binnen de R40.
Buiten de R40 blijft het voor fietsers al te vaak behelpen.
Daar wacht men op circulatieplannen en een grootstedelijk fietsroutenetwerk.
Dàt is dè opdracht voor -whoever it may be- het volgende stadsbestuur.

Het effect van het Circulatieplan op fietsend Gent viel héél erg mee.
Zo’n snelle groei aan fietsers had ik wel gedroomd, maar niet verwacht.
Dat effect van het plan in het straatbeeld op fietskwantiteit was dus positiever dan verwacht.
30% minder doorgaand autoverkeer binnen de R40 creëerde binnen de R40 duidelijk méér ruimte voor àlle anderen, het resterende 70% autoverkeer incluis.
X aantal bijna-fietsers durfden de stap zetten.
Soms is dat met dichtgeknepen billen.
Bij een flyersessie op het einde van de Visserij vertrouwde een dame me toe: “Ke durve nie goe, moa tes van te moeten hé“.
Op mijn vraag waar ze bang voor was volstonden een paar woorden: “Die ottos hé.”.
En ze fietste dapper verder.
Het is voor velen nog een poos wennen.
Ook snelle fietsers moeten nog wennen aan de snel aanzwellende groep trage fietsers.
En aan de aanzwellende groep voetgangers.
Het is dus wennen voor iedereen.
A propos: ik was ècht wel onder de indruk van de màssa fietsers die de stad instroomde…

14mei18, Visserij

14mei18, Visserij / Tweebruggenstraat

14mei18, Visserij

14mei18, Visserij

14mei18, Visserij

14mei18, Tweebruggenstraat / Visserij

14mei18, Visserij / Tweebruggenstraat

14mei18, Visserij / Tweebruggenstraat

Mail: Burgstraat

25 mei 2018

Van: IgnaceB [mailto:ignaceb@p.be]
Verzonden: vrijdag 25 mei 2018 9:23
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: verdubbeling van het aantal tramsporen in de Burgstraat

Dag allen,

De toestand van het wegdek in de Burgstraat is de laatste tijd toch wel schandalig gevaarlijk geworden.
De trams waggelen door de gebrekkige fundering van de tramsporen, zelfs in die mate dat de straatverharding wordt verschoven.
Het resultaat is eigenlijk spectaculair: naast de sporen ontstaan er geulen van 12 à 13 cm diep, tot op de dwarsliggers, met een breedte gelijk aan een de dikte van een fietswiel.
De geplande heraanleg van de Burgstraat later dit jaar wordt blijkbaar gebruikt als alibi om zelfs geen noodherstellingen uit te voeren.
Hoe je als wegbeheerder dan nog op beide oren kan slapen, begrijp ik niet goed.

MVG,

IgnaceB

WATT

23 mei 2018

Ik kijk te weinig TV, denk ik soms.
Bloggen, kranten lezen, veel avondwerk.
TV is voor mij synoniem aan het nieuws kijken.
En soms eens zappen.
Zo kwam ik dinsdagavond bij toeval op WATT terecht.
Ik kende het programma niet, maar landde bij de start van het thema dat me meest boeit.
Bekijk het onderwerp “mobiliteit”, vanaf minuut 28.

De quote over fietsbeleid is me zeer dierbaar.
U kijkt geen tv zeker?

En dan zegt hij: alleen voor voetgangers en fietsers.
Of omgekeerd: alleen voor fietsers en voetgangers.

Zo te zien is er niemand tegen een fietsbeleid op zijn Kopenhaags.
Tijd voor daden op nationaal vlak?
Met het I-woord?
INFRASTRUCTUUR.
Oh ja, er is ook een fijne quote over protest tegen veranderende mobiliteit.
Kijken maar…

%d bloggers liken dit: