Home

Uitnodiging

24 april 2019

Agentschap Wegen en Verkeer beheert alle verkeerslichten op de kleine ring R40.
Op sommige kruispunten trekken ze momenteel de aandacht op de drukknoppen:

23apr19, Nieuwevaartbrug

Met zekere verbazing keek ik naar het verkeerslicht dat me nog nooit opgevallen was:

23apr19, Nieuwevaartbrug / Palinghuizen.

De pijl is een soort van uitnodiging: “kom duw op mij”.
Aan de verkeerslichten Gandastraat / Kasteellaan hing er geen pijl, en duurde het vanavond rond 22 uur na de druk op de knop een minuut voordat het groen werd.
Daarna krijgen zowel voetgangers als fietsers 12 seconden groen.
Donderdag gaat de aansluitende tunnel onder de Dampoorsporen open.

07apr19, Kasteellaan / Dampoortfietstunnel


Het zou me verbazen mocht deze lichtenregeling tegen dan niet aangepast zijn aan de te verwachten grote fietsersstroom.

Middellijn

22 april 2019

Hoe maak je dat weggebruikers geen ongevallen meemaken of veroorzaken?
Dat is een vraag die best door gedragsdeskundigen beoordeeld wordt.
Hoe meer ik lees over mobiliteit, hoe meer ik het beeld krijg dat er amper gedragsdeskundigen werkzaam zijn binnen de mobiliteitssector.
Ooit zullen zij het mobiliteitsbeleid aansturen.
Tot dan is het behelpen met simpele zaken, zoals middellijnen.
Middellijnen zijn basic in het veilig houden van autowegen, maar nog niet bij fietswegen.
In Nederland zijn ze standaard in tweerichtingsfietspaden.
Dan volstaan witte korte streepjes om het leesbaar te maken:

22sep18, Retranchement

Door een middellijn begrijp je prompt dat je op een tweerichtingsfietspad zit.
Bij ons komt de verf meestal pas in de buurt van kruispunten uit de verfpot.
Of bij blunders waar de zichtlijnen in bochten niet bestudeerd waren, de blinde bochten, zoals bij “de nutteloze brug”.
Dan wordt het na een paar maanden gedoe plots een ononderbroken middellijn.
Het ziet er naar uit dat het nieuwe tweerichtingsfietspad onder de Dampoortsporen van bij aanvang een middellijn krijgt, en dat is een goede zaak:

18apr19, Kattepad


Met zo’n een middellijn kan een automobilist onmogelijk nog beweren dat hij niet zag dat dit een fietspad is.

In afwachting van een algemene toepassing van middelstrepen op tweerichtichtingsfietspaden helpt de zon af en toe een handje:

11apr19, Vlaamsekaai

Bailey(s)

18 april 2019

Er is de Britse drank, en er is de Britse brug.
Baileys en Bailey.
Ze zijn allebei in ons leven aanwezig.
Ik leerde Baileys kennen op de terugweg van Oxford naar Gent.
Daar was niks high society aan.
Er waren minder geslaagde alibi’s om de plas over te steken met de ferry Oostende-Dover.
Ik vergezelde vrienden op een treintocht heen en terug omdat één van hun medebewoners met zijn Gents/internationaal theatergroepje een paar voorstellingen speelde in een keldertheater in Oxford.
Ik weet niet meer precies of we in London al dan niet onze aansluiting naar Dover misten.
In all cases: we had to wait some hours for our train home.
Alweer volgde ik de boezemvrienden hun voorbeeld.
Ze introduceerden me in de zwoele smaak van Baileys.
Begin jaren 80 denk ik, toen fietsers in Gent zombies waren.
Nooit van gehoord!
Irish Cream!
Even zwoel als Kind of Blue van Miles Davis.
Ik ben ze er nog altijd dankbaar voor.
Net als om ons de tip te geven dat het huis rechtover het hunne te koop stond.
Dat was half de jaren 90.
Het werd een zware verbouwing, die eindigde met onze verhuis op 21 juli 1996.
Een jaar lang hadden we heen en weer gefietst tussen ons stekje in de Kerkstraat en ons nieuwe nest.
Fietszakken vol met werfmateriaal, flessen water, stalen van tegels, boterhammen.
Heen en terug over de smalle, hobbelige Saskes, laverend tussen de anti-fietshekkens.
De stad Gent lanceerde in die jaren de piste om over de Saskes – officiëel de Sluizenweg- een fietsroute te leggen.
Het moddert daar nog altijd aan, want de Vlaamse Waterweg, de opvolger van Waterwegen en Zeekanaal, wil het niet echt.
Deels daarom lanceerden we met de Fietsersbond in 2007 een oproep om fietsbeleid te bekijken met de bril “als was het oorlog”.

Michiel Hendryckx kan zoveel beter fotograferen én schrijven dan ik.
In de tijd van mijn kennismaking met Baileys knipte ik zijn zwart wit foto’s met zwart randje uit de krant De Gentenaar.
Momenteel heeft de Muinkparkenaar, met roots in De Panne (wat zou Gent zijn zonder die Westvlamingen!), een grandioze reeks op de laatste pagina van DS Weekblad: “Altijd ergens, altijd iets”
Hendryckx kan er zich als gepensioneerde globetrotter ten volle in uitleven.
Op 30 maart 2019 verscheen zijn stuk over de Baileybrug in Sint-Laureins, 51°14’25,61’’N | 3°29’06,38”O.
Lees het hier.
Citaat:
“Het wonder van de baileybrug is het samengaan van stevigheid en eenvoud. Ze kan snel worden gebouwd en in een mum van tijd weer worden afgebroken. De brug bestaat uit elementen die door zes man kunnen worden gedragen. Voor het bouwen van een volledige brug zijn in wezen niet meer manschappen nodig. De verschillende delen worden als een meccano met ­pennen en moerbouten aan elkaar gezet. Volgens de ­gewenste draagkracht kan de brug opgebouwd worden tot drie lagen.”

Dat is wat er reeds jarenlang aan de Saskes moest liggen: een eenvoudig te plaatsen en eenvoudig weg te nemen Baileybrug.
Als in een oorlog.
Zo een die door zes man te bouwen is.
Fietsers (en de Stad Gent) wachten hier al meer dan 20 jaar op een goede brug.
Misschien moeten we hiervoor een crowdfunding houden (met of zonder miljonair), en zelf op een nacht bouwen, want “wat we zelf doen, doen we beter”?

De oversteekplaats op de R40 aan de Eendrachtstraat gaat ergens dit jaar op de schop.
Ze wordt vervangen door een oversteekplaats vanuit de Zalmstraat.
Op die manier kan het fietsverkeer in een rechte lijn naar de Saskes fietsen.

De fluotekens op het asfalt doen vermoeden dat de werf binnenkort start.

16apr19, Vlaamsekaai

16apr19, Vlaamsekaai

Het archeologisch onderzoek is alvast begonnen:

16apr19, Vlaamsekaai

Volgende week donderdag is het 25 april.
Dan opent de fietstunnel onder de Dampoorttreinsporen officiëel zijn “deuren”.
Daarna is het zondag 28 april.
Dan is er om 14u vanop de Vrijdagsmarkt een Critical Mass XL, een fietstocht langs de 13 kilometer lange kleine ring, met als eindpunt een collectieve duik in de nagelnieuwe de fietstunnel. (het Facebookevent staat hier, meer details leest u op vrijdag 26 april op Fietsbult)

Op 25 april krijgt Sint-Amandsberg een zesde doorbraak onder de spoorlijn Gent-Antwerpen richting Gent.
Kwisvraag: waar zijn die vijf bestaande doorgangen?
– Jan Delvinlaan.
– Forelstraat
– de vier Dampoortbogen
– Een werktunneltje tussen Spijkstraat (?) en Koopvaardijlaan
– Hogeweg
De verwachting is dat deze fietstunnel snel een grote stroom fietsers zal aantrekken.
Hopelijk zijn de verkeerslichten aan de Kasteellaan / Gandastraat hierop voorzien.

Het voelt een beetje bizar dat de nieuwe pijl aan Dampoortstation wijst naar Gent Centrum en Gentbrugge, en niet naar Sint-Amandsberg:

15apr19, Dampoortstation

Dat komt omdat het tunneltje uitkomt op het snijpunt van een uiterste hoek van Gent (het eerste deel van de Dendermondsesteenweg is 9000 Gent), en de meest Zuidelijke wijken van Sint-Amandsberg rondom Dendermondsesteenweg (met postcode 9040).
Gentbrugge kan je bereiken via de as Bijgaardepark – Denderlaan – Jan Delvinlaan – Vlaamsekaai – Saskes, of via de oversteek aan de Gandastraat, en zo verder via Kasteellaan en Eendrachtstraat naar de Saskes.

Tussen alle fietstallingen, en knal op de fietsroute naar de fietstunnel naar Gentbrugge en Gent Centrum zit er nog een kleine autoparking-enclave met 20 à 30 plaatsen:

15apr19, Dampoortparking


Zou dat de bedoeling zijn?

15apr19, Dampoortparking

15apr19, Dampoortparking

In de hoek van het terrein ligt nog een stapel fietsstallingsdaken stof te vergaren / te wachten op een locatie.
Mogen we hopen dat die hier opgebouwd worden?

15apr19, Dampoortparking

Nog een Dampoortstallingsnieuwtje: op 3 mei wordt er een electriciteitsleiding gelegd voor een toekomstige nieuwe stek van de Fietsambassade.
Daarom moeten flink wat fietsstallingen tijdelijk ontruimd worden, vermoedelijk voor korte tijd.
De stallingen zelf zouden blijven staan.

15apr19, Dampoortparking


Wie de oude “tijdelijke” barakken, ooit geplaatst door Max Mobiel, qua comfort en isolatie van naderbij bekijkt weet dat ze (hoogst) dringend mogen vervangen worden.
Het grappige Nie neute, nie pleuje-bord dat er zaterdagavond nog stond is er helaas niet meer te vinden:

13apr19, Dampoortparking

Dieren

11 april 2019

Sommige wegbeheerders durven zich nogal laatdunkend uitlaten over fietsers. Maar dat het zo openlijk gebeurt als hier in Sinaai, dat had ik nog niet meegemaakt.

10apr19, 15u05, Weimanstraat, Sinaai.

Heb je dat ook?
Dat als er iets plaats vindt waar je eigenlijk héél héél blij zou moeten mee zijn, dat dan eerst de ergernis uit het rotte verleden naar boven spuit?
Dat je jezelf bijna moet verplichten om blij te zijn?
Dat lukt meestal pas als de frustratie over wat niet was plaats ruimt voor de blijdschap over de andere toekomst.
Ik heb dat soms.

De schop die de grond raakt is het belangrijkste moment om van een gevaarlijk punt iets anders te maken.
De openstelling is het tweede belangrijkste moment.
Vorige week ging de schop in de grond.
Pas dan weet je dat er hoop is.
Tot aan de opening van de onderdoorgang onder de autostrade B401 is de Sint-Lievenspoort één van de ergste stadsmuren, waar fietsers en voetgangers oversteken op eigen risico.
Het is dè plek bij uitstek waar bleek dat de Vlaamse overheid de auto centraal bleef stellen in haar mobiliteitsbeleid.
Waar bleek dat verkeerslichtenbeleid een restant was uit de vorige eeuw, zonder middelen, en zonder mankracht.
Een middelgrote Nederlandse stad als Maastricht heeft méér kruispunt- en verkeerslichtenambtenaren in dienst dan de Vlaamse Overheid voor zijn ganse grondgebied.
Als er in Vlaanderen vergaderd wordt over de herinrichting van een kruispunt, dan is zonder een verkeerslichtenspecialist aan tafel.
Waar automobilisten luid claxoneerden naar overstekende fietsers, en waar je het ze niet eens kwalijk kon nemen omdat hun blik enkel het tweede licht op rood kon zien, en niet het eerste licht, dat voor fietsers op groen stond.
Waar de palen herschilderen in geel en zwart een prioriteit was.

Genoeg!
De schop zit in de grond, en daar ben ik blij om.
De helse oversteek van de Sint-Lievenspoort krijgt een onderdoorgang.
Vanaf dan fietsen we onder de hel.
Daarna is het hopelijk de beurt aan de hel van het Tolhuis.

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Sint-Lievenslaan / Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde / Sint-Lievenslaan

05apr19, Bovenschelde

Hier blijft het wachten op een verhoogd tweerichtingsfietspad. Er is plaats zat:

05apr19, Bellevue

05apr19, Keizervest

05apr19, Bovenschelde, kant Keizervest

Conflictpresentatie

5 april 2019

Kristof is een nieuwe stem op Fietsbult.
Veel leesgenot!

Vorig jaar ging ik naar een infoavond waarop de voorontwerpplannen werden getoond voor de heraanleg van de Alfons Braeckmanlaan. Ik hoorde daar voor het eerst de term “conflictpresentatie”. Afgaande op de naam en op de plannen die ik zag leidde ik af dat men kruisende weggebruikers (bijvoorbeeld fietsers die een weg met auto’s kruisen) via de weginrichting doet vertragen of stoppen, en wel op zo’n manier dat men elkaar makkelijk in het blikveld krijgt. Met andere woorden: het ‘conflict’ (de kruising) wordt duidelijk gepresenteerd aan de ‘conflicterende’ weggebruikers.

Ik moet steeds terugdenken aan deze term wanneer ik ter hoogte van het UZ de Zwijnaardsesteenweg kruis om de De Pintelaan in te rijden.

20190326_084937.jpg

Na het oversteken van de Zwijnaardsesteenweg volgt er een paar luttele meters fietspad waarna je de rijweg moet kruisen om op het hobbelige klinkerfietspad tussen de bomen te komen. De voorrangssituatie is mij hier niet volledig duidelijk; ik vermoed dat het autoverkeer voorrang heeft, tenzij hier de voorrang van rechts geldt. In ieder geval, als fietser moet je quasi achterom  kijken om te zien of er een auto aankomt. Dat lijkt me een conflictpresentatie voor mensen met een soepele nek. Er zijn dan ook wel wat fietsers (die misschien net als ik een wat stijvere nek hebben) die de vlucht vooruit nemen, een paar meters op de rijweg rijden en links het fietspad oprijden.

20190326_085059.jpg

Dat is ook niet geheel onlogisch. Als je aan de Zwijnaardsesteenweg voor het rood stond is de kans groot dat, wanneer het licht op groen springt, zich ook een rij auto’s op gang trekt die je eerst moet laten passeren vooraleer je kunt oversteken.

Misschien was het beter geweest die eerste paar meters om te vormen tot een stukje fietsstraat?

Een nog moeilijker geval van conflictpresentatie doet zich voor op een eerder stuk van mijn woon-werktraject, namelijk waar de Nijverheidskaai uitkomt op de Waterkluiskaai, ter hoogte van Gentbrugge-brug.

20190212_083543.jpg

20190212_083239.jpg

Komende van Gentbrugge-brug is het soms een huzarenstuk om het fietspad langs de Schelde op te rijden. Hier ontbreekt zelfs een visuele oversteekstrook. Achteropkomende auto’s proberen je soms nog in te halen in de bocht en het is uitkijken voor tegenliggend verkeer dat van achter de bocht komt (en soms nog eens de bocht afsnijdt). Ook hier kiezen vele fietsers voor de assertieve aanpak: rijden in het midden van de rijstrook zodat achterliggende wagens hen tenminste al niet kunnen inhalen.

20190212_083553.jpg

20190212_083243.jpg

Al helemaal te gek vind ik de oversteek voor wie al op de Waterkluiskaai rijdt, komende van Gentbrugge-brug en de oversteek wil wagen naar het fietspad.

20190212_083428.jpg

Daar trotseert de dappere fietser immers 3 autostromen: de achterliggende, de tegenkomende, alsook auto’s die vanuit de Nijverheidskaai linksaf draaien (en jou de voorrang soms afsnijden). Qua conflictpresentatie had dat beter gekund.

%d bloggers liken dit: