Home

 

quiz-deinze

Toeters & Bellen Quiz

Inschrijven via website: www.fietsersbonddeinze.be

Graag inschrijven voor 28 januari!

Datum: 04/02/2017

Waar: De Rekkelinge, Désiré Delcroixstraat 1A, Deinze

Start: stipt om 20u – Deuren open vanaf 19u30

Ploegen: max. 5 personen,  5 € per persoon – overschrijven op rekeningnummer BE36 9799 8970 8381.

Trajectcontrole

16 januari 2017

Buurgemeente Lovendegem heeft plannen voor trajectcontrole in de Leopoldstraat en Drongense Steenweg, dus geen E40 of E17.

Wel een voorstel: trajectcontrole in een aantal fietsstraten in Gent, zoals Trekweg, Visserij …..

Met trajectcontrole en een maal per maand controle door politie op naleven van de regel “geen fietsers inhalen” zal de zin om fietsstraten als sluipweg te gebruiken verminderen.
De mentaliteitsverandering waar men de mond van vol heeft komt niet uit de lucht gevallen.

22mei12, 8u55 , Visserij

22mei12, 8u55
,Visserij

Sterk

13 januari 2017

Het is er het weer voor:

170103hoesterkknipsel

Vandaag hoorde ik een dame nog zeggen: op je fiets voel je tenminste het weer.

161218-22
161218-21

Als u nog niet naar buiten gekeken hebt, het witte tapijt ligt over Gent.
Geniet ervan!

Roze (2)

11 januari 2017

U las misschien Roze (1)
Na (1) volgt (2), volgende week ook (3)
Roze (2) is al opgestart.

16dec16, Keizervest

16dec16, Keizervest

Het gaat om deze verlenging van de auto-afslagstrook (bekijk het kaartje!) op de Keizervest richting Zuid.

08jan17, Keizervest

08jan17, Keizervest

08jan17, Keizervest

08jan17, Keizervest

Het is een autovriendelijke ingreep, met minstens één positief gevolg voor fietsers: de bult om van asfalt via goot naar kapotgereden boordsteen te fietsen wordt vervangen.

08jan17, Keizervest

08jan17, Keizervest

Het wordt uitkijken naar een degelijke toepassing van de vlakheidsnorm (een naadloze overgang van materialen op fietspaden).
En: ik hoop dat bij deze ingreep ook gekeken wordt om deze “klassieke reden van slalomfietsen” aan te pakken:

24nov16, Keizervest

24nov16, Keizervest

10nov16, Keizervest

10nov16, Keizervest

15dec16, Keizervest

15dec16, Keizervest

Regelmatig horen we in het nieuws dat het verkeersreglement veranderd is. Dit betekent meestal dat er weer nieuwe situaties bijkomen met hun eigen ingewikkelde regeltjes waar op den duur niemand meer aan uit geraakt. Zo zou je stilaan een kwis kunnen organiseren, alleen met als onderwerp ‘wie mag of moet er gebruik maken van welk soort fietspad’. Er zijn leefstraten, fietsstraten, … .

Het verkeersreglement is niet echt aangepast aan het huidige fietsverkeer en de huidige fietsinfrastructuur. Om de problemen te begrijpen moeten we gaan kijken naar de mentaliteit van 1975, het geboortejaar van ons verkeersreglement. De fietser werd toen beschouwd als een loser die maar een auto moest kopen als hij wilde serieus genomen worden. Hij was nog erger dan een voetganger (want dat kon een uitgestapte automobilist zijn).

Gaston Durnez is er (in ‘Mijn Leven onder de Belgen’ uit 1970) duidelijk over: een fiets ‘ … brengt je nergens op het maatschappelijk vlak en op de sociale pyramide. Het weinige respect voor de utilitaire fiets wordt duidelijk als je ziet hoe weinig wegen een apart strookje [sic] voor hem reserveren. Een fiets is de auto van de proletariër[…]’. Verder: een fietser is een ‘raté, […] een fanaticus van het vermageringsregime, […] een toerist die geld te kort komt voor een tourauto’.

Fietspaden waren er dan ook niet voor de veiligheid en het comfort van de fietser. Neen, fietspaden waren er ten behoeve van de automobilist, die daardoor die vervelende fietsers niet meer op zijn weg vond. Die opvatting heeft twee belangrijke gevolgen:

  1. Een fietspad ligt per definitie naast een rijbaan voor auto’s, namelijk die rijbaan die van fietsers verlost wordt door het fietspad.
  2. Signalisatie is uitsluitend gericht op fietsers: ze moet namelijk fietsers verplichten van de rijbaan af te gaan.

In het dagelijks taalgebruik is het begrip fietspad vrij ruim. We spreken ook van een fietspad als het gaat over, bijvoorbeeld, een weg over een oude spoorwegbedding ingericht voor fietsers. Volgens het verkeersreglement is dat geen fietspad. Laten we zoiets een fietsweg noemen. Dit naar analogie met een weg voor voetgangers: dat is een voetweg, terwijl een voetpad naast een rijweg ligt.

Fietswegen interesseerden het verkeersreglement in 1975 gewoon niet. Je kon ze niet eens behoorlijk aanduiden: je moest een combinatie van borden bedenken die alle andere voertuigen verbood. Maar waarom zou je dat doen? Als de weg goed genoeg was om erop te rijden met een auto dan was er geen reden om dat te verbieden, en anders deden de fietsers maar. Pas heel lang na 1975 is er een bord gekomen om een fietsweg aan te duiden: bord F99a.

Een fietspad wordt aangeduid met een dubbele streepjeslijn of een bord. De formulering over de streepjeslijnen dateert duidelijk uit 1975: Het deel van de openbare weg dat afgebakend is door twee evenwijdige witte onderbroken strepen en dat niet breed genoeg is voor het autoverkeer, is een fietspad. Een fietspad moest wel smal zijn. Overigens, rijwielrijders mogen een dergelijk fietspad niet volgen, wanneer dit links in hun rijrichting ligt, zo zegt het reglement. Een streepjesfietspad is dus een enkelrichtingsfietspad. Als je ooit aan De Biesten in Eke komt, dan zie je deze situatie:

5apr12, 20u16, De Biesten, Eke

5apr12, 20u16, De Biesten, Eke

Ga dan niet op de rode strook rijden: ze is te breed om een fietspad te zijn, want je kan er met de auto op en bovendien: als het een fietspad was mocht je er in deze richting niet op fietsen.

Wat borden betreft, die zijn voornamelijk bedoeld voor de situaties waar er geen plaats is voor streepjeslijnen. Ook als het te veel gevraagd was om aan twee kanten van de weg een fietspad in te richten en fietsers dus samengeveegd werden op een strookje langs één kant van de weg komt zo’n bord van pas.

Ondertussen is er veel veranderd en zijn we verder geraakt dan de strookjes van Gaston Durnez. De evolutie laat zich samenvatten in één foto:

17okt16,13u41, Burggravenlaan

17okt16,13u41, Burggravenlaan.

Links op de foto zie je een fietspad zoals we het nu normaal vinden. Rechts daarvan zie je het fietspad zoals het was in 1975. Inderdaad: de betonstrook die nu de schrikstrook vormt tussen geparkeerde auto’s en fietspad was vroeger het fietspad.

Veel fietspaden zijn duidelijk afgescheiden van de weg en zitten dus halverwege fietspad en fietsweg. Bovendien heeft een fietser op een fietspad een aantal rechten gekregen. Dat betekent dat ook andere weggebruikers rekening moeten houden met fietspaden.
Alleen, dikwijls kunnen ze niet zien dat er een fietspad is. Een dom voorbeeldje:

am1c
Wat je ziet op de foto is een fietspad, waar je als voetganger niet op mag (voetgangers mogen alleen op het fietspad lopen als er geen voetpad is). Maar je kan niet zien dat het om een fietspad gaat, want het bord staat aan de andere kant.

Ook de hele discussie over de vraag of een rechtsafslaande auto een rechtdoorrijdende fietser voorrang moet geven heeft daarmee te maken: hoe interpreteer je de situatie zodat je weet welke regel van het verkeersreglement je moet toepassen?

Helemaal erg wordt het natuurlijk als een tweerichtingsfietspad een andere weg kruist. Dat is eigenlijk niet voorzien in ons verkeersreglement en leidt dus tot allerhande problemen en ongevallen. Dat alleen levert genoeg stof voor een aparte fietsbult.

Als we gaan kijken naar onze noorderburen dan zien we dat het verkeersreglement er daar heel anders uitziet. Er zijn drie soorten voorzieningen:

  1. Fietsstroken. Die komen (bijna helemaal) overeen met wat ons verkeersreglement fietspaden noemt.
  2. Verplichte fietspaden. Beter van de weg afgescheiden en beschouwd als aparte wegen. Komt overeen met de betere fietspaden van bij ons waar het verkeersreglement geen weg mee weet.
  3. niet-verplichte fietspaden. Komen overeen met onze fietswegen van daarstraks.

Daardoor wordt een en ander veel eenvoudiger: een fietsstrook is een deel van de rijweg en geeft je ongeveer dezelfde rechten als een auto op een aparte rijstrook, een fietspad is een aparte weg en daar zijn geen aparte regels voor nodig: als je een andere weg kruist heb je een kruispunt en kan je de regels en tekens voor een gewoon kruispunt gebruiken.

Ik heb hier voor mij een exemplaar van het Belgisch verkeersreglement uit 1934. Dat ging mee tot 1954, toen er een nieuwe versie kwam. Ook dat heb ik hier liggen: het werd regelmatig bijgewerkt tot in 1975 (het enige wat er over rijwielrijders instaat is dat ze op het rijwielpad moeten rijden als er een is en dat je met een auto niet op een rijwielpad mag rijden, maar dat terzijde). De wijzigingen reflecteren de veranderingen in het verkeer. Blijkbaar was het toen al nodig om elke twintig jaar een herziene versie te maken met een coherente visie. Ons verkeersreglement is meer dan veertig jaar oud. In die tijd is er aan voortdurend aan geknutseld, met als resultaat een regelgeving waar niemand aan uit geraakt. Vooral de regelgeving rond fietspaden is een onbegrijpelijk kluwen, met alle gevolgen van dien. Tijd voor verandering?

Winterfietsen (bis)

6 januari 2017

Fietsbult trekt deze bijdrage van Jan G uit december 2013 uit de diepvries.
Van harte aanbevolen met warme wijn of hete soep!

Winterfietsen
… of fietsen in winterse omstandigheden: lage temperaturen, glad wegdek, sneeuw, …

Dergelijke omstandigheden vormen een hele uitdaging voor de vele fietsers. Wat doe je ertegen? Hoe bescherm je jezelf en rij je veilig in de winter?

Wat de fiets betreft, en dan vooral de wegligging, moet je vooral naar één onderdeel kijken: de banden. Ooit al eens geprobeerd om met slicks of racebandjes door de sneeuw te rijden?

Ideaal voor in de zomer, maar daarbuiten: levensgevaarlijk! Neen, het minste wat je kunt doen, is zorgen voor banden met een uitgesproken profiel. (Fiets-)banden moeten grip hebben op die gladde ondergrond. Daarvoor dient het profiel in de banden, zeker in modder of sneeuw. Mocht je denken aan geschikte banden voor dit doel, neem ze dan meteen zo breed mogelijk. Bredere banden zorgen voor een ander contactoppervlak en meer grip (kijk maar naar banden die op mountainbikes liggen). En om de grip te verbeteren op sneeuw, modder en dergelijke, kan je de druk wat verlagen. De rolweerstand verhoogt dan wel wat, maar je blijft tenminste rechtop. Dit is DE GOEDKOOPSTE AANPASSING die je kunt doen om door sneeuw te rijden

Vredestein Perfect Tour 37-622

Nu bestaan al een poos ook voor de fiets echte winterbanden. Die heb je in twee smaken: spijkerbanden en banden met een speciale samenstelling en profiel. Met die eerste soort kun je in Vlaanderen niet veel aanvangen: hier wordt algauw gestrooid en voor je het weet, rijd je de spijkers stuk op het asfalt. Dat worden dus erg dure banden, waarbij de kans groot is dat je spijkers weg zijn op het moment dat je ze echt nodig hebt.

Dan ben je beter af met wat o.a. Continental vrij recent uitbracht: banden met een andere rubbersamenstelling en een speciaal ontwikkeld profiel, gebaseerd op de technologie voor autobanden. Op ijs ben je beter af met spijkers, maar in alle andere gevallen zullen de Conti’s het er beter vanaf brengen.

Continental TopContact Winter

Continental TopContact Winter 37-622

Wat is het voordeel: je banden glijden niet meer weg, waardoor het een pak veiliger wordt op de fiets. Het belangrijkste is om vooraan zo’n band te gebruiken, waardoor stuurcorrecties onmiddellijk resultaat geven. Met een gewone band is de kans groot dat je geconfronteerd wordt met een wegglijdend voorwiel. Wil je wat meer investeren – zo’n band kost ongeveer € 50 -, dan leg je er ook achteraan zo eentje op. Dan gaat alle vermogen dat je op de trappers zet je fiets ook vooruit helpen.

Past dit op je fiets? Ze zijn te krijgen in 26 en 28″ en telkens in twee breedtes. Ook andere fabrikanten zijn op de trein gesprongen en brachten ondertussen gelijkaardige banden uit.

Duur? Ja en neen: als je met je mooie fiets op de stenen belandt, kan de totale schade algauw meer kosten dan zo’n band (schade aan de fiets, gat in de jas, …). Daarbij komt dat je die in maart/april weer vervangt door (een) andere band(en) en je dure winterband kan op die manier vele winters meedraaien.

Om je fiets verder voor te bereiden op de kou, kun je nog enkele zaken doen. Zorg ervoor dat je ketting goed gesmeerd is en blijft: zodra er gestrooid wordt, zal die anders roesten terwijl je erop staat te kijken. Als je door pekel gereden hebt, spoel je de ketting best ook goed af, anders vreet het zout in. Een geroeste ketting piept en kraakt; de kans is groot dat ze plots breekt en ze geeft veel weerstand. Als goede, luie fietser moet je die weerstand zo laag mogelijk maken.

Moet je nog een smeermiddel aankopen, kijk dan maar voor iets wat geschikt is voor natte omstandigheden. Olie voor het mountainbikewereldje moet hier zeker goed voor zijn.

Joes wet lubeHeb je een derailleur, zorg er dan maar voor dat die ook gesmeerd is (vooral de scharnierpunten), want anders kan die vastvriezen. Als dat je overkomt terwijl je in de kleinste versnelling staat, dan kan de rit lang duren! Ook de remkabels verdienen een druppel olie voor de winter. Is die kabel niet gesmeerd, dan kan er water tussen de binnen- en buitenkabel komen. Als het vriest, verandert dat water in ijs. Indien je dat constateert op het moment dat je van de Charles De Kerchovelaan naar beneden raast, kan dat erg vervelend worden. Idem dito voor de versnellingskabels, dat spreekt voor zich.
Als de mantel van de buitenkabel (gaine) doorgesleten is, vervang je die best ook. Ook langs daar kan het water erin.

Kijk ook je verlichting goed na. In winterse omstandigheden en zeker als het sneeuwt, ben je moeilijker zichtbaar. Degelijk werkende verlichting zorgt ervoor dat je beter opvalt. Op een fiets moeten ook reflectoren zitten (of een reflecterende strook op de banden). Probeer die in de mate van het mogelijke ook netjes te houden: onder een laag aangekoekt zout en andere smurrie zal er niet veel meer reflecteren en zo gaat je zichtbaarheid sterk achteruit.

Op die manier is je fiets optimaal geprepareerd om de gure winter te overleven.

PERSBERICHT 05 januari 2017

Fietsersbond Gent kreeg afgelopen week meerdere signalen over het ontbreken van een degelijk uitgevoerd winterplan voor fietspaden.
Tientallen (al vermoeden we eerder: honderden) fietsers kwamen ten val.

Vier voorbeelden.
Deze morgen waren tussen half 9 en 9u zowel de kleine fietsbrug van het Keizerpark als de nieuwe bruggen aan de Keizerpoort niet gestrooid of geveegd, en gevaarlijk glad.
Fietsers die ter hoogte van het Dienstencentrum gevallen waren hielden de wacht om andere fietsers te waarschuwen voor het slipgevaar.

05jan17, Emiel Hullebroeckplein

05jan17, Emiel Hullebroeckplein

Ondanks een melding op dinsdag lagen het fietspad en voetpad op het Prinses Mathildeplein ook op donderdagmorgen (9u) gevaarlijk glad.
De Bataviabrug staat al een poos in hoge stand, wat fietsers zelfs aan trage snelheid doet vallen.

Fietsersbond Gent vraagt de verschillende wegbeheerders (stad, provincie, gewest,…) met aandrang om minstens volop in te zetten op het ijsvrij houden van hoofdfietsassen en belangrijke fietsstallingen.
De (fiets)bruggen en fietsonderdoorgangen én de omgeving van de treinstations (de fietspoorten van en naar de binnenstad) vragen hierbij extra aandacht en zorg.

Fietsersbond Gent

05jan17, Emiel Hullebroeckplein

05jan17, Emiel Hullebroeckplein

%d bloggers op de volgende wijze: