Home

De Noorderburen van NOS namen Gent als voorbeeld van massa-evenement waar het leven après-Nice verder gaat:

15jul16

15jul16


De Gentse Feesten zijn vanavond begonnen met De Langste Fanfare:

15jul16, Sint-Baafsplein

15jul16, Sint-Baafsplein

15jul16, Sint-Baafsplein

15jul16, Sint-Baafsplein

15jul16, Sint-Baafsplein

15jul16, Sint-Baafsplein

15jul16, Hoogpoort

15jul16, Hoogpoort

15jul16, Hoogpoort

15jul16, Hoogpoort

15jul16, Hoogpoort

15jul16, Hoogpoort

15jul16, Belfortstraat

15jul16, Belfortstraat

15jul16, Belfortstraat

15jul16, Belfortstraat

De fiets is -samen met de nachtlijnen van de Lijn- al jàààren in opmars als hèt Gentse Feestenvervoermiddel.
De trend van fietsende kleine kinderen zet zich ook hier door:

15jul16, Limburgstraat

15jul16, Limburgstraat

15jul16, Limburgstraat

15jul16, Limburgstraat

15jul16, Botermarkt

15jul16, Botermarkt

Samen met deze jonge fietsers en hun ouders is het tijd om een volgende trend te stimuleren: stapvoets fietsen.
Racen is passé.
Surplacen is een kunstje.
Voetgangers gaan voor.
De Feesten zijn een ideaal leermoment.

Prettige Fieste!
Nie pleuje!

15jul16, Sint-Baafsplein

15jul16, Sint-Baafsplein

Weerloos

14 juli 2016

Een mens die sterft in het verkeer… ik ben er steeds niet goed van.
Gisteren nog…
De site van de Gentenaar sprak over een fietster.
De politie ter plaatse sprak over een voetgangster.
Wat telt is dat een mens ten opzichte van een vrachtwagen weerloos is.
Ik wil geen uitspraken doen over dat ongeval.
De statistieken over personenongevallen zijn nog steeds huiveringwekkend hoog, dat weten we.
De manier waarop een massa mensen hiervoor de schouders ophaalt… ik snap het niet.
En het versplinterde beleid durft niet écht beleid voeren.
Bang voor de schouderophalers.
Anno 2016 vinden sommige partijen dat de evolutie traag moet gaan.
Liever trage evolutie dan traag verkeer?

Er is iets eigenaardigs aan de hand.
De onmeetbare kost van menselijk leed maskeert de meetbare kost van gemotoriseerd verkeer.
Het valt me -als intensieve verkeersobservator- op dat auto’s, vrachtwagens etcetera nonstop schade aanrichten aan het publiek domein.
In mijn hoofd spookt al een jaar het idee om een nieuwe blog te starten: autobult.
Elke dag één beschadigde lokatie.
Detailfoto.
Locatiefoto.
Stadsplan met pin.
Méér niet.
Elke dag.
Wie wil: start ermee.
Ik vraag niet liever.
Go.
Het vraagt een beetje tijd.
En een sterk hart.
Hieronder mijn oogst van 13 juli:

13jul06, Rooigemlaan

13jul06, Rooigemlaan

13jul06, Fransevaart

13jul06, Fransevaart

13jul16, Visserij

13jul16, Visserij

Voor alle duidelijkheid: ik heb persoonlijk niks tegen auto’s.
Ik rijd af en toe zelf met een rood werkpaardje.
Een auto kan een (zéér) handig werkinstrument zijn.
Er waren zelfs jaren dat ik genoot van autorijden.
Of beter: van de neveneffecten, zoals landschappen zien.
Muziek keihard beluisteren.
Meezingen.
Alleen zijn.
Nadenken.
En plots immens schrikken dat mijn handen een stuur van een camionette vast hebben.
Het prototype van verstrooidheid.

Een auto is een machine.
Net als een zaagmachine, of een boormachine.
Een auto is een rijmachine.
Een lift is een stijgmachine.
Ik ken méér mensen met angst voor een lift dan angst voor een auto.
Maar ze bestaan.
Onlangs nog: iemand die geslaagd was voor zijn theoretische proeven, die had leren autorijden, maar dan niet meer durfde autorijden.
Net zoals die goede vriend met fysieke angst voor een zaagmachine.
Wie geen grammetje angst heeft voor een zaagmachine doet domme dingen.
Idem met een auto.
=> Er zijn de èchte ongelukken.
Een kleine verstrooidheid met een groot effect.
– Ik ken twee professionals met een afgezaagde vinger.
Gelukkig ken ik niemand met een autowonde. –

=> En er zijn de dommigheden.
Snelheid is zo’n dommigheid.
In het vakjargon: onaangepaste snelheid.
Wie te snel een trap afloopt heeft een grotere kans op vallen.
Wie door een station loopt om een trein te halen heeft…
Wie aan 35 per uur over de Korenmarkt fietst heeft…
Dat zijn van die evidenties, en af en toe hoor je daar een anekdote over.
Bij ongevallen met auto’s zijn er geen anekdotes, maar drama’s.
De overlevingskansen bij frontale botsingen tussen voetgangers en auto’s zijn statistisch berekend op basis van de snelheid van het voertuig.
De kennis wordt verspreid.
En toch…
Laat die trajectcontroles maar komen.
Dit is een voorbeeld van de toekomst.

Tot slot: in Mol plaatsten ze deze paaltjes.
Soms kan je als wegbeheerder niet duidelijk genoeg zijn.

06jul16, Mol

06jul16, Mol


Of maak je een paal die niet weerloos is.
06jul16, Mol

06jul16, Mol

Fietsbult krijgt steeds vaker mails over fietsproblemen, onder andere over de Begijnengracht en Groenstraat.
Vandaag: de N60.

Van: B
Verzonden: maandag 4 juli 2016 11:12
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: Knelpunt Ovonde Zwijnaarde

Beste fietsbult,

Ik heb lang gewacht om deze mail te schrijven. Ik houd er niet van dat sommige problemen direct worden online gezet, zonder iemand de kans te geven er iets aan te verbeteren. Daarnaast heb ik ook een gezond vertrouwen in de mens, het is te zeggen, in sommigen.

Ik zal de situatie snel proberen schetsen. T.h.v. de Ovonde (de ovale rotonde, jawel) in Zwijnaarde is er een fietsovergang waar enorm vaak wagens het fietspad blokkeren omdat ze blindelings hun voorganger volgen en niet letten op doorgang en/of verkeerslichten. De situatie verergerde nadat de lichten in functie van een werf verderop werden aangepast. Dat ziet er zo uit:

11-09-2014

11-09-2014

Maar terug naar de start. Zoals ik al zei heb ik lang gewacht om dit te schrijven. Ondertussen een jaar. Vlak voor de zomer van 2015 stuurde ik mijn eerste berichten naar meldpunt fietspaden. Na één negatief antwoord en één onbeantwoorde melding stuurde ik maar als laatste poging op 9/12/2015 een email naar de politie van Zwijnaarde.

Beste,
 
Graag wil ik even de aandacht brengen op een gevaarlijk punt in Zwijnaarde. Ter hoogte van de ovonde (Bollebergen) te Zwijnaarde zijn de verkeerslichten van fietsers vóór de stopstreep van auto’s geplaatst. Ter verduidelijking een afbeelding van het betreffende punt:
Ovonde

Ovonde

 

Doordat deze verkeerslichten voor de stopstreep van auto’s zijn geplaatst is het elke ochtend hetzelfde verhaal. Zigzaggend moeten fietsers, wanneer ze groen licht krijgen, trachten de overkant te halen. Wagens staan stil op het fietspad en blokkeren zowel voetgangers als fietsers. Om de situatie nog vervelender te maken wordt er ook vaak niet meer naar lichten gekeken. D.w.z. auto’s kijken gewoon naar hun voorganger i.p.v. naar de lichten en de situatie en rijden gewoon los door rood. Opmerkingen hierop worden steevast beantwoord door een handbeweging van ‘ja, maar mijn voorganger rijdt niet door’ of worden beantwoord door uitdaging zoals bv extra gas geven terwijl er voorlangs wordt gepasseerd.
 
Recentelijk (zomervakantie ’15) werden de lichten aangepast qua schema. Dit heeft ervoor gezorgd dat deze situatie nog is verergerd.
 
Mails naar het meldpuntfietspaden.be werden verstuurd:
 
·         Mail 1 m.b.t. bovenstaande (geblokkeerd fietspad) werd beantwoord dat de lokale politie maar moet beboeten
·         Mail 2 m.b.t. aanpassing lichten werd gewoonweg genegeerd
 
Deze situatie sleept al geruime tijd aan (> 1 jaar). Ik had gehoopt dat na de zomervakantie van 2015 de situatie zou verbeteren maar helaas.
 
Of beboeten een oplossing is dat weet ik niet. Ik snap goed genoeg dat de plaatsing van de lichten niet anders kan en dat de situatie aan de ovonde alles behalve gemakkelijk is. Echter, dit mag geen reden zijn dat ik elke ochtend mijn leven moet riskeren aan dit kruispunt. Ik heb lang volgehouden dat de situatie wel zou beteren, maar nadat er deze ochtend opnieuw een wagen klakkeloos door rood reed terwijl ik aan het oversteken was, was dat de druppel voor mij.
 
Ik hoop oprecht dat u een oplossing kunt bieden aangezien dit lang genoeg heeft geduurd.
 
Alvast hartelijk bedankt”
 
Voor de mensen die de situatie niet kennen daar. Elke ochtend is dit het gevolg van auto’s die aan elkaar blijven plakken om toch maar niet één extra rood licht te moeten nemen.

12-01-2016

12-01-2016

 

18-01-2016

18-01-2016

 
 
22-01-2016

22-01-2016

De dag erna had ik al een begripvol antwoord terug van de politie. Samenvattend: ze kennen de situatie en zullen dit voorval ook doorsturen naar de wegbeheerder en ik zou hen zeker nog zien op dat knelpunt.
De Fietsersbond contacteerde mij toen al om een blogpost te schrijven, maar ik wou nog even afwachten. Uiteindelijk had ik een beloftevolle mail teruggekregen en was ik vol vertrouwen dat dit snel opgelost ging zijn. Daarnaast valt de gevaarlijke situatie ook weg tijdens schoolvakanties, als ze nu gingen controleren was er geen enkel probleem.

Even samenvatten, in de meldingen naar Meldpunt Fietspaden werd er verwezen naar de politie. De politie verwijst ondertussen naar de wegbeheerder. Bent u nog mee?

We zijn 26 januari, ik pols voorzichtig wat de plannen zijn om deze situatie te verbeteren. Ik krijg één reactie terug, van het Mobiliteitsbedrijf, dat ze niet kunnen helpen aangezien het onder bevoegdheid van AWV valt. 2 weken later een antwoord van de politie, ze hadden pas op dat moment antwoord gekregen van de wegbeheerder.

De wegbeheerder verklaarde dat de lichten waren aangepast in het kader van de tramverlenging. De situatie was daar niet optimaal en zij vragen de politie daar vaker te controleren.

“Binnenkort wordt de regeling terug aangepast naar voorheen.”

Voor mij is dit wegbeheerderstaal. ‘Binnenkort’, ‘spoedig’, ‘enkele aanpassingen’ zijn hier de ultieme voorbeelden van. Nietszeggende woorden met het doel de melder van het knelpunt tijdelijk te sussen.

Jammer, dit werkt niet bij mij. Een dag later mailde ik de politie dat dit weinig concreets bevat, dat er timings op gezet moeten worden en ook dat de aanpassing van de lichten de situatie enkel verergerd heeft, maar het probleem zich voorheen ook voordeed.

Stilzwijgen.

Tot 4 maart 2016. Ik vraag de politie en de wegbeheerder om een update. Het zwartepieten heeft naar mijn mening lang genoeg geduurd. De wegbeheerder verwijst naar de politie, de politie naar de wegbeheerder en weer terug. Ondertussen is er niets veranderd aan de situatie en heb ik de politie geen enkele keer gezien op locatie.

Niet dat ik nog antwoord verwacht had, maar toch kreeg ik dan op 13 april(!) respons van AWV. De aanpassingen aan de lichten waren al klaar. Het was nog wachten op de bijstand van politie aangezien de lichten tijdelijk moeten worden uitgeschakeld.

Jawel, er wordt weer doorgestuurd naar de politie.

Goed, het vertrouwen in de mens komt weer boven en op 4/5 stuur ik, nadat er nog altijd geen oplossing/aanpassing is gekomen, opnieuw een mail. Ondertussen is er een schoolvakantie voorbijgegaan en hadden de lichten perfect kunnen aangepast worden.

Na 6 dagen heb ik antwoord. Rond half juni (wegbeheerderstaal, weet u nog?) zou het euvel verholpen moeten zijn.

Voor mij is half juni, 15 juni en dat is ondertussen wel voorbij en het probleem is niet opgelost. Eerlijk gezegd verwacht ik ook niet dat er snel nog een oplossing komt. Ik vraag me af hoeveel klachten hierrond bestaan, het is al geregeld voorgekomen dat er mensen naast mij staan te wachten op de lichten en mij aanspreken: “Het is weer van dat”, “elke dag hetzelfde”.

De reden dat ik dit nu als mail doorstuur is omdat ik dit zie als laatste redmiddel. Ik ga niet wachten totdat er daar eens een fietser of voetganger omvergereden wordt en probeer dit al meer dan een jaar.

Begrijp mij heel goed, ik wil niet dat auto’s daar benadeeld worden. Iedereen heeft wel eens een moment voorgehad waar ze een situatie niet goed hadden ingeschat. Maar er zijn mensen die bewust mij zien en toch doorrijden of agressief reageren wanneer ze erop gewezen worden. De situatie klopt niet. Dat weet u, dat weet ik, dat weet de politie en dat weet AWV.

Laat ons zien wat dit teweegbrengt. Ik kan maar proberen.
Oh, past u vooral op als u ‘s ochtends daar oversteekt, ik zou niet willen dat u iets overkomt.

Zoekpalen

7 juli 2016

Een fiets in een stationsstalling zoeken is soms even intens als een verloren kous uit de wasmand plukken.
Je weet zeker dat hij er is.
Je weet het zèker.
Zèèèèker.
Maar wààr?
Al die fietsen lijken zo op elkaar.
Allemaal.
Hetzelfde.
Allemaal?
Zeker ‘s nachts.

03dec13, 23u32, Sint-Denijslaan

03dec13, 23u32, Sint-Denijslaan


En al die rekken lijken zo op elkaar.

De ontwerpers van de toekomstige grote ondergrondse stalling hebben een origineel intellectueel systeem bedacht: Arabische cijfers.

09dec12, 22u30, Sint-Pietersstation

09dec12, 22u30, Sint-Pietersstation


Ik denk/vermoed/vrees dat die ontwerpers niet dagelijks met de fiets als voortransport per trein pendelen.
Na de vierde lange werkdag zich nog een cijfertje herinneren dat anders is dan de vorige drie dagen?
Nope.
Niet iedereen kan het.
Ingenieurs kunnen dat.
Wiskundigen.
Maar ik niet.
Toch niet die paar keer dat ik deze stalling gebruikte.
Hoe zou een gedragsdeskundige dit oplossen?
Aan de stationsstalling van Sint-Niklaas gebruiken ze de kennis van een taaldeskundige:

27mei16, Sint-Niklaas

27mei16, Sint-Niklaas

Het lijkt een variant op die kleurige vissen en schildpadden in ondergrondse parkeergarages.
Voor wie nooit met de auto (mee)rijdt: één kleur en dier per verdieping.

27mei16, Sint-Niklaas

27mei16, Sint-Niklaas

Misschien is het een variant op zoekpalen aan de kust.
Voor wie nooit naar het strand gaat: een veelkleurig object zoals een trein of vis bovenop een hoge paal geeft kinderen een makkelijke oriëntatie naar het plekje waar ouders zitten (en nog net niet in paniek de hulpdiensten bellen.)

27mei16, Sint-Niklaas

27mei16, Sint-Niklaas

Dergelijke oriëntatieborden zijn nu reeds welkom op de stalling Mathildeplein.
Misschien zijn er genoeg Belgische koningen, koningingen, prinsen en prinsessen om alle rijen te “bemannen”?
Of dan toch maar copy paste kneipen èn plààken van het idee uit Sint-Niklaas?

27mei16, Sint-Niklaas

27mei16, Sint-Niklaas

Als nagerecht: in Sint-Niklaas staat een mooie overdekte stalling, waar ook een deel betaalde stalling is.
Ik vermoed dat de rekken die ernaast staan al extra capaciteit zijn, want ze zijn niet in de grond verankerd.
Wie rond stations te weinig stallingen plant komt loopt snel achter de feiten aan.

27mei16, Sint-Niklaas

27mei16, Sint-Niklaas

sChOkKeNd

5 juli 2016

U kent ze.
Wij kennen ze.
De nieuwe fietspaden waar we in principe èn in de praktijk hyperblij mee zijn, want brééd (!) én vèilig (!), maar die aanvoelen als een armmassagesessie bij de ergotherapeut.
En waar een volgende generatie 30 jaar zal op vloeken.

Kort samengevat: aannemers vegen er soms ferm hun voeten aan, want ze mogen het.
Eén voorbeeldje?
De afzink van de brug over de E17 naar het UZ, Corneel Heymanslaan.
Welke voorbeelden in het Gentse kent u?

—-

Wie deze blog leest fietst.
U antwoord hieronder gegarandeerd met “Neen”.
Knipsel

Maar wat met de 66 procent anderen?
Dat zijn de bijna-fietsers.
Basiswet van de mobiliteit:

“Infrastructuur trekt gebruikers aan”.
Goede infrastructuur nog méér.

Provincienest

1 juli 2016

Gent is geen dorp.
Maar is het wel een stad?
Is het -naar wereldnormen- niet eerder een provincienest?
En is het niet eigen aan provincienesten dat ze traag veranderen?
In wereldsteden als Berlijn of Parijs gaan kinderen al op jonge leeftijd – 10 à 12 jaar- alleen naar school.
In provincienesten blijven ouders hun kinderen behandelen als op het platteland.
Mijn achterbankkind, schoon achterbankkind!
Maar –opluchting!– het evolueert.
Na het steeds nadrukkelijker straatbeeld met kleine kinderen op de fiets nààst papa of mama verschijnt nu ook het zelfstandige kind in het Gentse straatbeeld:

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

Verandering is altijd een moeizaam proces.
Mensen veranderen niet graag.
Wie herinnert zich nog de storm van protest toen het beleid de Zuid in juni 2013 autoluwer maakte?
Zonder die ingreep waren bovenstaande foto’s nooit de realiteit geworden.
Nu nog een stad waar ook bejaarden overal veilig kunnen stappen.

Eronder (2)

29 juni 2016

Deze middag passeerde ik na een begrafenis in de Maisstraat nog eens langs de onderdoorgang aan Apostel Palinghuizen.
En kijk, ook Frans was er vandaag mee bezig.
Voila, een titel voor dit stuk was -helaas- snel gevonden.
Ik nam maar één foto: de werf bewoog niet sinds half december, en dat is doodjammer.
Wat is de reden?

28jun16, Apostelhuizen

28jun16, Apostelhuizen

Op de onderdoorgang van de Rozemarijntjesbrug op Coupure Links was er wèl goed nieuws: vandaag werd er verder beton gegoten.
Ik vermoed dat dit project tegen einde augustus klaar is in plaats van 11 juli, “na ongeveer zes maanden”.
Met de overactieve natweergoden van de afgelopen maanden is dat een acceptabele vertraging.

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

28jun16, Coupure Links

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 159 andere volgers