Home

Ik fietste daarnet twee minuten op de Sint-Denijslaan en kwam 1) een geblokkeerd fietspad tegen, 2) zag een fietser net niet aangereden worden door een rechtsafslaande onoplettende camionettechauffeur en 3) werd vervolgens door diezelfde chauffeur klem gereden – ik fietste noodgedwongen bijna in het midden van de rijbaan omdat er op de fietssuggestiestrook een vrachtwagen stond te lossen naast een werf. De camionettechauffeur vond het niet nodig om te wachten tot ik gepasseerd was waardoor ik gekneld zat tussen camionette en vrachtwagen. Een nogal benauwd gevoel dus. Toen ik aangaf dat ik dat niet zo prettig vond riep hij dat mijn plaats op het fietspad was (het was niet eens een fietspad, en bovendien was de suggestiestrook geblokkeerd) en ook nog iets à la “fucking kutwijf”. Altijd leuk om te horen, op vrijdagochtend. Gelukkig scheen de zon.

Ik ben zeker dat elke fietser gelijkaardige dingen heeft meegemaakt, meer dan hem of haar lief is.

09mei17, Sint-Lievenslaan

Veilig en wel op mijn bestemming aangekomen, installeerde ik me met een uitstekende kop koffie en bladerde ik eerder achteloos door de krant. Mijn oog viel op een klein artikel met als kop “Termont vraagt politie op te treden tegen roekeloze fietsers” (DS, 26/05/2017). Nog maar net bekomen van mijn ochtendlijk fietsavontuur voelde ik me door die kop miskend als fietser, een beetje verwaarloosd zelfs. Wat met mijn veiligheid?! Ik begrijp dat als “steeds meer burgers klagen over roekeloze fietsers” de burgemeester hier, als hoofd van de politie, wil tegen optreden. Bovendien, laat er geen misverstanden over bestaan: ja, fietsers moeten zich aanpassen aan voetgangers. Stapvoets rijden in het centrum, afstappen in de voetgangersstraten of de parallelle routes nemen, dat is wat mij betreft niet eens een discussie waard. Maar, ik begin het er stilaan wel lastig mee te krijgen dat fietsers in Gent het imago krijgen van cowboys die zich van niets of niemand aantrekken. Sinds de start van het circulatieplan is het struikelen over kranten die berichten over fietsers die zich van niets of niemand aantrekken en denken dat de stad van hen is, terwijl het hier om een kleine minderheid fietsers gaat die de boel voor de grote meerderheid verpest.

Ik heb hier moeite mee niet alleen door hetgeen ik deze ochtend meemaakte – ik voelde me erg kwetsbaar op mijn fiets. Dergelijke krantenartikelen wekken ook de indruk dat Gent een fietsparadijs is en fietsers ondankbaar en verwend. Al deze verwijten zijn ook een slag in het gezicht van de groeiende groep ouders die zich elke dag met hun kinderen in de Gentse stadsjungle begeven (want ja, dat is het buiten de R40 op veel plekken nog steeds), van de aarzelende senioren die de (elektrische) fiets opnieuw ontdekken of de beginnende woon-werkfietser die zich zeer keurig gedraagt. Om nog maar te zwijgen over het onrustwekkend hoge aantal fietsslachtoffers in het verkeer.

Bovendien, fietsers blijven stigmatiseren bevestigt de veronderstelling dat het hier om een “apart ras” gaat, een rariteit, terwijl we het hier gewoon hebben over doorsnee Gentenaars die simpelweg de fiets kiezen om zich te verplaatsen van punt a naar punt b. Fietsen is geen uitzondering meer in Gent, geen subcultuur, maar gewoon erg mainstream. Fietsers zijn geen exotische diersoort waar een speciale behandeling voor nodig is. Daarom dit voorstel: willen we voortaan enkel nog weggebruikers op hun verantwoordelijkheid wijzen, en stoppen met vingerwijzen naar één groep bijzonder kwetsbare weggebruikers? En als het nodig blijft om fietsers aan te spreken op hun gedrag in de voetgangerszone, we met evenveel ijver automobilisten aanmanen om de zone 30 te respecteren?

(En o ja, mocht je je afvragen waarom die fietsers in Kopenhagen zich zo goed gedragen: it’s all about infrastructure.)

Mijnheer Murphy

23 mei 2017

Alles van waarde is weerloos, ook techniek.
Wie dagelijks met technische zaken -groot of klein- werkt kent mijnheer Murphy.

Hoe méér electronica, hoe kwetsbaarder.
Ook u heeft uw wasmachinehersteller of garagist al horen zuchten over alwèèr een kapotte printplaat.
Digitaliteit is schitterend, zolang het functioneert…
Een “moderne” bus kan zomaar stilvallen, en de weg blokkeren.
Dat is pech.

22mei17, Kasteellaan / Ferdinand Lousbergskaai


Grappig: het digitale bordje “BUITEN DIENST” blijft ook bij een defect nog werken.

Maar er zijn ook nog steeds de harde zaken, zoals metaal.
Wissels kunnen kuren krijgen door vorst of sneeuw.
Of door hitte.
Of door mijnheer Murphy.
Dan schiet telkens de helpdesk in gang.
Dat is in elk bedrijf zo, ook bij de Lijn.
Vandaag passeerde ik net nà het bezoekje van mijnheer Murphy aan het Koningin Maria Hendrikaplein.

23 mei17, Koningin Maria-Hendrikaplein

Dit was het gevolg:

23mei17, Prinses Clementinalaan

Sta me toe de Lijn twee kleine adviesjes te geven.
Hoe hou je een stad bij dergelijk incident ook veilig voor andere weggebruikers.
Eén: bij een file hou je best wat afstand, maar dat houdt je best beperkt, zodat ook de volgende elfde tram er nog bij kan, en het kruispunt achterop niet blokkeert.
Twee: ook als het dringend is je kan je helpdesk / resqueteam nog steeds galant parkeren, en kijken hoe ze fietsers het minst hindert.
Dit is geen ongeval met gewonden.

23 mei17, Koningin Maria-Hendrikaplein

23 mei17, Koningin Maria-Hendrikaplein


Willen of niet: de Lijn is een onderdeel van een (mobiliteits)geheel, en in essentie een partner van voetgangers en fietsers.

Brabantdam

19 mei 2017

Zaterdag 20 mei is lintjesdag.
Dan gaat de decennialang vervloekte Brabantdam kasseiloos open voor het tramverkeer.

07mei17, Brabantdam

Dat kasseiloze is héél belangrijk.
Help mijn hersencellen: was dit in Gent nu het allerlaatste stuk tramsporen met kasseien rond?
Oei, nog niet.
Coupure rechts telt niet mee: daar ligt een fietspad naast de rijweg met tramsporen, al hebben die antieke fietspadtegels de neiging om kassei te spelen, waardoor fietsers er vallen.
Ai.
De Veldstraat combineert de kassei met tramsporen in één richting.
Waar nog?
Sassevaart!
Waar nog?

Mijn cellen werken op dit nachtelijk uur op de trein nog verdomd goed.
Maar de hellevaart op de knotsige kasseien annex tramsporen van Papegaaistraat, Gebroeders Vandeveldestraat, Vogelmarkt en Brabantdam is definitief voorbij!
De Brabantdam kreeg uiteindelijk toch een andere look dan we ooit in de kranten zagen.
Voetgangers worden afgeschermd door paaltjes.
Fietsers blijven best een halve meter van die paaltjes.
Als de tramchauffeurs zich nu gedragen, en fietsers niet wegrinkelen, is het voetpadfietsen in de Brabantdam definitief verleden tijd.
In de kasseientijd was dit voor velen dè manier om te overleven.
De Kouter en Brabantdam krijgen er nu ook een busstrook bij:

07mei17, Kouter

Nogmaals wordt leesbaar waar de Stad en / of de Lijn de fietsers liefst zien fietsen:

07mei17, Brabantdam

Zalig trouwens dat de tramsporenkant van de Kouter mee opgekuist werd.

07mei17, Kouter

Wil dat zeggen dat je nu van Rozemarijntjesbrug naar Zuid kan fietsen op een tramroute met een nonstop egaal wegdek?
Helaas niet.
De Zonnestraat werd helaas niet mee aangepakt.
Dat is voor later, samen met het Koophandelsplein.
In de Zonnestraat zullen komende jaren nog veel fietsers vallen, tenzij de Lijn zijn verantwoordelijkheid neemt en zijn halve meter naast de sporen onderhoudt.

Wat opvalt: zo goed als alle de Gentse wegendossiers met tramsporen uit eind twintigste, begin éénentwintigste eeuw in de kuip van Gent waren of zijn al kapotgereden.
Dikke lagen gewapend beton en tramrailpanelen doen nu al een paar jaren hun intrede.
Hierover heb ik nog nooit een openbaar debat gehoord.
Niet om te fingerpointen naar politici en ambtenaren van de vorige decennia, maar om het maatschappelijk inzicht te vergroten.
Tussen haakjes: de opkuis van die erfenis -samen met de aanpak van de vooroorlogse straten en rioleringen- resulteert dat er komende decennia altijd, altijd, altijd wegenwerven aan de gang zullen zijn, ook op hoofdassen.
Bekijk bijvoorbeeld de staat van de Kortrijksepoortstraat en Nederkouter.
Fietsen is/wordt méér dan ooit de manier om je klokvast te verplaatsen.
Mobiliteit degelijk organiseren is een werk van lange adem, en een soort hinkstapspringen in een publieke opinie die de perfectie verwacht.
Het zou goed zijn mocht hier een soort van tienjarenplan bekend gemaakt worden, met uiteraard een helder verschil tussen ambitie en realiteit.

Een vraag: voelt voor u tussen de sporen fietsen aan als de correcte plaats?
Of verkiest u de rechterkant van de sporen?
In beide gevallen: waarom?

07mei17, Vogelmarkt

Het ongeval in Retie op maandag 15 mei met twee fietsdoden als droevige balans zindert nog na.
Hoe groot is de slagkracht van ons mobiliteitsbeleid?
Minister Ben Weyts en zijn Agentschap Wegen en Verkeer gaan over de tongen, en oogsten alwéér onvrede.
Kris Peeters fileerde “onze” mentaliteit vlijmscherp en 100% correct.
“Geen ongeval in Kasterlee, wel doden en zwaargewonden.”
De reactie van Agentschap Wegen en Verkeer in De Standaard van woensdag 17 mei gooide alleen maar olie op het vuur.
‘Al in januari 2016 hebben wij een dossier ingediend bij de Provinciale Commissie Verkeersveiligheid (PCV) om een verkeerslicht te laten plaatsen’, zegt burgemeester Meeus. ‘Ze zeiden dat we de uitslag van een fietstelling moesten afwachten. Die zou uitmaken of een verkeerslicht wel een meerwaarde zou zijn op die locatie.’
‘Mochten daar amper drie fietsers per dag voorbijrijden, kunnen we moeilijk zo’n grote investering verantwoorden’, verduidelijkt Jef Schoemaekers van het Agentschap Wegen en Verkeer.

Van zo’n reactie kan ik alleen maar boos worden.
Het is een paraplu, maar vol gaten.
Wie de kranten leest weét dat ook op kruispunten met véél fietsers deze techniek toegepast wordt.
Ik leerde: een onderzoek bestellen is de meest efficiënte manier om iets tegen te houden, of om niets te moeten doen.
Dat telt zowel voor politici als voor ambtenaren.
Lees het aantal artikels waarin ook nà dodelijke ongevallen AWV een korte termijnoplossing, het plaatverkeerslichten, afwijst.
Op sommige plaatsen komt er pas na zééér lang aandringen van bewoners en lokale overheden dan toch lichten.
De oversteekplaats op het kruispunt Gandastraat / Kasteellaan is zo’n frappant voorbeeld, de perfecte illustratie van wat Kris Peeters in DS verwoordde:
‘Lokale politici weten goed genoeg waar de gevaarlijkste locaties liggen, maar hun vragen en besognes dringen niet door in Brussel’, zegt Peeters. ‘Als de burgemeester aangeeft dat het ongeval gebeurde op een “voor het fietsroutenetwerk cruciale oversteekplaats”, waarom moet de administratie dan eerst ellenlange tellingen uitvoeren? De gevolgen zijn bekend. Je moet geen verkeerskundige zijn om te zien dat zich in dit geval veiligheidsproblemen stellen.’
Ondanks een paar dodelijke ongevallen en een intense voetgangers- en fietstraffiek duurde het op de Kasteellaan méér dan vijf jaar voor er verkeerslichten kwamen.
En ik weet het.
Enkel op politici mag je boos worden.
Boos worden op ambtenaren is contraproductief.

Mijn secce analyse is kort en droog.
AWV (Agentschap Wegen en Verkeer) heeft drie topprioriteiten: maximale autodoorstroming, minder verkeersdoden en minder verkeersongevallen.
Dit is het resultaat:

16mei17, HLN


Het aantal fietsdoden blijft zo goed als stabiel.
Het wordt niet beter.
BIVV, die andere autoverdedigersclub remmende administratie sust hierin nog wat:
“Maar dat betekent niet dat er niet goed gewerkt wordt rond een veiliger verkeer voor fietsers.”
In deze redenering klopt iets niet.
Het aantal autokilometers blijft stijgen, en die statistieken evolueren wèl positief.
Nee, niet boos worden, het zijn ambtenaren.

De enige echte vraag is: wat doet minister Ben Weyts en zijn Agentschap om fietsen fors te stimuleren, en om het aantal autokilometers naar beneden te krijgen?
Maken ze moedige keuzes?
Neen.
Staan ze op de rem van een snelle omslag naar véél méér fietsers?
Zo lijkt het in de daden.
Zolang AWV (en het BIVV) geen topprioriteit maken van een andere modal split, van méér mensen op de fiets te krijgen zal de droeve statistiek van fietsdoden niet dalen.
Het lijken administraties vol goed bedoelende technisch denkende mensen met een autobril.
Zolang deze administraties louter technici zijn en er geen gedragswetenschappers naast zitten blijf ik pessimistisch.
Ik hoor uit hun monden te weinig geloof dat het anders kan.
Een soort van berusting.
De eindverantwoordelijkheid ligt bij de minister.
De man doet zijn best qua woorden, maar niet qua daden.
Het budget voor fietsinfrastructuur is vergeleken met de vorige bestuursperiode niet gestegen, dat blijft steken op 100 miljoen Euro per jaar.
Het budget voor autowegen blijft ontiegelijk hoog.
De autowegenwerven draaien volle bak.
In Merelbeke wordt een brug van de E40 vervangen.
In één beweging wordt er toekomstgericht
Wanneer zien we die toekomstgerichtheid in de en passant meegenomen fietsinfrastructuur?
Krijgen fietsbruggen ook een toekomstgerichte breedte?
Wat zou zo’n extra rijbreedte van een E40-brug kosten?
Is dat de budgettaire schaarste?
Terwijl 20% méér fietsers, en 20% minder automobilisten het economisch autoverkeer op een goedkope manier vlot zou trekken.
Nog eens de basiswet herhalen: “Infrastructuur trekt gebruikers aan”.
Hoe méér geld je pompt in extra autowegen, hoe méér autoverkeer je genereert.
Idem voor fietswegen.

Wat hebben we afgelopen decennia in Gent geleerd?
Er was een tijd dat de politie het verkeersbeleid bepaalde.
Eén probleem: -ik citeer hen- ze waren alleen opgeleid in autoverkeer.
Dus/en hield een kleine cel agenten zo lang ze konden fietvriendelijke maatregelen tegen.
Zo verdedigden ze in vergaderingen over het ontwerp van nieuwe fietspaden vooral de autoparkeerplaatsen.
Terwijl een correcte objectieve analyse van ongevallen net noodzakelijk en waardevol is om mobiliteitsbeleid te steunen.
Dat is nog steeds niet aan de orde, hopelijk is het ergens in ontwikkeling.
Het Gentse mobiliteitsbeleid kreeg na de laatste verkiezingen slagkracht door een stijging van het budget én door een stijging van het aantal ambtenaren.
Er was een tijd dat als de fietsambtenaar met zwangerschapsverlof ging er niemand was om de fietsdossiers op te volgen.
Nu heeft Gent een fietscel van 6 mensen.
De fusie eind vorige bestuursperiode tussen de Mobiliteitsdienst en het Stedelijk Parkeerbedrijf is een ander positief element: alweer wat minder ambtelijke versplintering.
De combinatie met politieke moed resulteerde in het Circulatieplan.
Ook bij de provincie Oost-Vlaanderen gaat het sinds de laatste verkiezingen de goede kant op.
We hopen ook in het Gentse snel resultaten te zien.
Ik vermoed dat het aantal ambtenaren bij AWV de afgelopen jaren niet gestegen is.
Dat is een manco, want fietsinfrastuctuur is een arbeidsintensieve zaak, waar detailwerk belangrijk is.
Is er bij AWV een specialistencel voor fietsinfrastructuur actief?
I’m afraid so.

De minister weet wat er nog schort aan zijn Agentschap: een “verkokering” noemt hij het.

Lokaal, ledenblad van VVSG, lente 2016

En ook:

Lokaal, ledenblad van VVSG, lente 2016

Lokaal, ledenblad van VVSG, lente 2016

Ik hoor van ambtenaren uit verschillende provincies dat de minister en de top van AWV “mee zijn in het fietsverhaal”‘maar dat het probleem daaronder zit: daar gaat de vinger op de knip.
Zit daar de reden dat nieuwe verkeerslichten nog steeds niet standaard een fietslicht op ooghoogte krijgt?
Is dat de reden dat bij nieuwe fietspaden de vlakheidsnorm nog steeds niet correct uitgevoerd wordt?
Is dat de reden dat de lagere overheden jàààren moeten aandringen op verkeerslichten?
Of schort er toch iets aan de beschikbare budgetten?

Sommige mensen noemen De Tijd de beste krant van het land.
En soms lijkt dat zo, bijvoorbeeld over mobiliteit.
Lees nu dit citaat in DT van 4 april:
“Mobiliteit is geen eenvoudig onderwerp, daar ben ik me van bewust. Met 11 miljoen verkeersdeskundigen in ons land vind je voor ieder voorstel altijd wel een tegenstem. Maar als we zelfs voor een afstand van 600 meter in de wagen stappen, is het tijd voor drastische keuzes. Als ik lees dat minister Weyts ‘denkt’ dat een kilometerheffing werkt en binnenkort een onderzoeksbureau zal aanstellen om dat te onderzoeken, begint het te kriebelen. In juli is onze minister van Mobiliteit drie jaar op post. De tijd van denken en onderzoeken zou nu toch voorbij mogen zijn.”

Ik kan gaan slapen.
Mijn boosheid kreeg een uitlaatklep.
Mijn ongeduld niet.
Volgende week toont Fietsbult een frappant voorbeeld van Vlaams uitstelgedrag bij verkeerslichten.

Fietsdans

17 mei 2017

Het zag er uit als een dansje.
Een fietsdans, ongetwijfeld!
Of was het een meditatie-initiatie?
Een cycle-chi?
Of een bevlogen speech?
Over de immense kracht van een stationsstalling?
Of over het emancipatorisch effect van de naafdynamo op de fietscultuur?
Of was al dat staal louter een hippe achtergrond?
Ik zal het nooit weten.
Denk ik.

12apr17, Koningin Mathildeplein

12apr17, Koningin Mathildeplein

Bedrijfsfiets

16 mei 2017

22apr17, Dampoortparking

22apr17, Dampoortparking

22apr17, Dampoortparking

En ook, buiten categorie:

22apr17, Dampoortparking

Leeftijden

15 mei 2017

De impact van het Circulatieplan op het woon-werk en op het woon-schoolverkeer van afgelopen weken is groot.

09mei17, Visserij

De files blijven groeien 😉 .

11mei17, Sint-Lievenspoort

11mei17, Charles de Kerchovelaan


11mei17, Godshuizenlaan / Martelaarslaan

De fiets komt elke dag uitdrukkelijker in het Gentse straatbeeld.
Let eens op de vele nieuwe blinkende fietshelmen, ook buiten de R40.
Let op de vele kinderen, ook in het weekend en in het stadshart tussen de gevreesde tramrails:

07mei17, Geldmunt / Rekelingestraat

07mei17, Geldmunt / Rekelingestraat

07mei17, Brabantdam

05mei, Korte Meer

Raar maar waar, deze jongen genoot van de paardenlatten op de Zuivelbrug:

07mei17, Zuivelbrug

Naast kinderen zijn ook bejaarden steeds nadrukkelijker op de fiets aanwezig.
Net als bij beginnende fietsers is hun rijgedrag trager en onzekerder dan bij de doorsnee fietser:

11mei, Sint-Lievenspoort

06mei17, Sint-Pietersnieuwstraat

06mei17, Sint-Pietersnieuwstraat

10mei17, Recollettenlei

Voor mij zijn kinderen en bejaarden de belangrijkste doelgroepen van het Circulatieplan, zowel als voetganger, als fietser, als tram- en busgebruiker.
Pas als hun zichtbaarheid in het Gentse straatbeeld komende jaren blijft groeien is het plan 100% gelukt.

%d bloggers liken dit: