Home

Velo-Droom (Sint-Amandsberg) organiseerde op het kruispunt Bernadettestraat / Grondwetlaan / Hogeweg met de steun van Critical Mass Gent en Fietsersbond Gent een Mass die-in.
Schepen Watteeuw was aanwezig.

Dit is de speech die bij het begin van de actie uitgesproken werd:

Op 22 februari is opnieuw een fietser aangereden op een kruispunt in onze wijk.
Opnieuw iemand die nietsvermoedend van of naar huis fietste, maar op het foute moment op de foute plaats bleek te zijn.
En steeds denk ik hierbij opnieuw aan Nikita.
Aan het kruispunt dat voor haar familie te laat werd heraangelegd.
Ik wil niet op een dag de fiets van mijn kind, verfrommeld onder een vrachtwagen, op sociale media zien verschijnen.
En ook niet het kind van mijn vrienden.
Van mijn buren.
Niemands kind.


Iedere chauffeur, iedere fietser kan een fout maken, een verstrooidheid of een foute inschatting, maar in onze straten, in onze wijk zijn de gevolgen direct heel groot.
Nog steeds durf ik mijn dochter van 11 jaar niet alleen in de wijk te laten fietsen.
De oversteekplaatsen aan de steenwegen zijn levensgevaarlijk.
Weet je nog, toen we zelf die leeftijd hadden?
We fietsen overal naartoe.
Geen kat die daarvan wakker lag.
Dat is kind zijn.
Dat is jongere zijn.
De vrijheid om je zelfstandig in je wijk te bewegen; de vrijheid naar je vrienden te gaan, ook al hebben je ouders geen tijd.
De vrijheid alleen naar school te gaan.
Dat kan nu niet.
Maar liefst drie steenwegen hebben we.
En een as van de haven tot Gentbrugge met te veel en te snel verkeer.
Die zijn ingericht met het oog op doorstroming.
Doorstroming van auto’s die van A naar B moeten en toevallig… ligt onze wijk daartussen.
Die straten-snelwegen zijn niet gericht op kinderen.
Ook niet op papa’s die pas uit hun bed komen.
Of op verstrooide moeders.
Die straten zijn te weinig geënt op mensen.

Om dat te keren hebben we een daadkrachtig verkeersplan nodig.
Een plan voor de wijk.
Een plan voor ons.
Een plan dat sluipverkeer weghaalt, zwaar verkeer aan banden legt, luwe fietsroutes voorziet en oversteekplaatsen beveiligt.
Een plan waarover de geesten bij de bestuurders en de stadsdiensten NU, op dit moment aan het rijpen zijn.
Misschien zal dat plan bij sommigen op weerstand stuiten, misschien zullen er bestuurders zijn die vinden dat dat niet te veel mag kosten.
Maar dan moeten wij, ouders van fietsende kinderen ons laten horen.
We mogen ons niet laten doen.
Het mag geen slap plan worden.
Het leven van onze kinderen is de investering waard!
En we hebben jullie daarvoor nodig! Vandaag, en morgen!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

We volgen het verkeersplan op, hou onze facebookpagina in de gaten, want met hoe meer we tonen wat we willen hoe beter.
Bedankt ook aan de politici die hier aanwezig zijn en op die manier hun steun aan onze vraag betuigen.
Bedankt, veilig thuis!

Grandioos!
Dit is een kant en klare Fietsbult per e-mail:

Van: Jelle De Vlieger
Verzonden: maandag 11 maart 2019 19:16
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: werf Borkelaarstraat Oostakker

Hallo,

Hierbij een kleine update van de werf in de Borkelaarstraat.
Deze is samen met het kruispunt met Wittewalle onderdeel van het project Kennedylaan Noord.
De Borkelaarstraat verbindt het dorp van Oostakker met het comfortabele fietspad in de Piratenstraat, onderdeel van mijn dagelijkse fietsroute Sint-Amandsberg naar het industrieterrein Skaldenstraat.

Het einde van de straat waar geen bewoning meer is wordt versmald tot een fietspad, zeker een verbetering ten opzichte van de oude betonplaten. Hopelijk zijn we nu ook verlost van de vreselijke bult ter hoogte van het paaltje.

Het mooie aan deze werf is dat er ook aan de fietsers is gedacht tijdens de werken. Deze straat afsluiten betekent immers een kilometerslange omweg of rondrijden langs de R4.
Voor de werken werd er een strook naast de werken vlak gemaakt en verhard. Het is vlak genoeg om aan een rustig tempo te fietsen en is net breed genoeg om te kruisen.

En het is ook nog duidelijk aangegeven. Verder in Oostakkerdorp geeft een omleidingsbord ook aan dat je met de fiets nog verder kan.


Zo’n zaken maken dus wel degelijk het verschil. Als deze doorsteek naar het industriepark afgesloten zou zijn, had ik zeker voor de auto gekozen tijdens de werken.
Weer een kleine upgrade voor deze fietsroute. Nu die vreselijke Lourdesstraat nog.

Groeten,

Jelle

—————————————————————————————————————————————
Momenteel lopen er in Gent zot veel fietswerven. 🙂
We kunnen ze onmogelijk bijhouden.
Ook zin om een Fietsbult te mailen?
Mail naar Fietsbult@fietsersbondgent.be

4 centimeter

11 maart 2019

De upgrage / remake van fietstraat Visserij is bijna / bijna klaar.
Het zwaarste werk is achter de rug.
De weergoden waren afgelopen week duidelijk niet in een vroegzomerse bui.
Integendeel.
Donderdagmiddag duwde ik mijn fiets de helling op richting voordeur om richting werk te vertrekken.
Halfweg de helling werd de onverwachtse lichtflits bafboem gevolgd door een krakende donderslag.
Dit was de één-seconde prelude voor een hagelbui uit de boekskes.
De ultieme surprise, want vijf minuten daarvoor scheen de zon nog.
Dit zijn de grillige omstandigheden waarin wegenwerkers hun wondere ding doen.

07maa19, Visserij

07maa19, Visserij

Twee dagen later ziet het er zo uit:

09maa19, Visserij

09maa19, Visserij

09maa19, Visserij

De wapperende werflintjes heb ik – mijn collega indachtig – netjes rond het verkeersbord gedraaid.
Dat is zoveel veiliger:

09maa19, Visserij

(het is nu zondagavond, 22u50, de dondergod laat zich nogmaals goed gaan)
Het nieuwe asfalt fietst zalig.

09maa19, Visserij

De verkeersdrempels zijn er nog, maar golven zacht mee in het asfalt.

09maa19, Visserij


Er is nog werk, dus verwacht nog eventjes de omleiding.

09maa19, Visserij

De putdeksels van de riolering zijn perfect door het asfalt omsloten.

09maa19, Visserij

Hier waren èchte vaklui aan het werk, met de plooimeter in de hand.

27feb19, Visserij

Hoe ze dat zo juust mikken, vroeg ik?
“Ha!
Het asfalt is 4 centimeter dik.
Dus legde een latte van de ene naar den andere kant, zo weette waardadde moet uitkomen.”

27feb19, Visserij

27feb19, Visserij


In theorie simpel.
In de praktijk: vakwerk, doe het maar eens na.

27feb19, Visserij

Idem voor het asfalteringswerk: vakwerk!
4 centimeter.
Doe ze het maar eens na!
En dat met af en toe een donderslag en hagel boven hun hoofd.

Magneetvissen

8 maart 2019

Vergis je niet: magneetvissen is een werkwoord.
Het werkwoord kreeg bekendheid door the never ending story van de Bende van Nijvel.
Wie zijn ze?
Wat vangen ze?

16feb19, Saskes

16feb19, Saskes

16feb19, Saskes

16feb19, Saskes

16feb19, Saskes

16feb19, Saskes

16feb19, Saskes

16feb19, Saskes

16feb19, Saskes

16feb19, Saskes

16feb19, Saskes

16feb19, Saskes

Melding: dakwerker

6 maart 2019

Wie de openbare weg inneemt heeft een vergunning nodig.
Een vergunning dient om situaties voor alle mensen -groot en klein, arm en rijk- veilig te houden.
Sommige aannemers vinden dat dit niet nodig is.
Sommige eigenaars/verbouwers doen maar op.

Dit was de situatie op de Sint-Lievenslaan op 5 maart 2019, 09u27:

05maa19, Sint-Lievenslaan

Een melding aan de werkmannen leverde geen resultaat op.
Bon, de politie dan maar?
Onveilige situaties meldt je best aan hen.
Ik geneer me (wat ik achteraf dom vond) om hiervoor het Politienoodnummer 101 te bellen.
Dus belde ik om 09u43 vanop de trein naar het algemeen nummer 09/266 61 11 van de Gentse politie.
Een behulpzame dame noteerde, en zei dat collega’s langs zouden gaan.

Dit was de situatie ’s avonds:

05maa19, Sint-Lievenslaan

05maa19, Sint-Lievenslaan

Vergeleken met de ochtendsituatie is dit een verbetering.
Maar wie wil hier met zijn fietsende kinderen passeren?
En hoe zal het er vandaag en morgen aan toe gaan?

  1. Minder dan een jaar geleden was er in Oostakker de dodenwake voor Nikita Everaert. Zij kwam om in een ongeval met een rechtsafslaande vrachtwagen. Een paar dagen geleden werd een fietsster zeer zwaar gewond bij een ongeval aan de Grondwetlaan waar ze werd aangereden door een rechtsafslaande vrachtwagen. Op datzelfde kruispunt kwam in juni 2014 een fietser om bij een ongeval met een rechtsafslaande vrachtwagen.
  2. De zelfrijdende auto is nog niet voor morgen. Wel is het zo dat meer en meer van de technologie die daarvoor ontwikkeld is doorsijpelt naar gewone auto’s. Zelfs ik heb al gereden met een auto met achteruitrijcamera’s. Parkeersensoren die waarschuwingen geven als je te dicht in de buurt van een obstakel komt worden meer en meer de standaard, camera’s capteren en analyseren beelden van verkeersborden en geven de info door aan de chauffeur. Naarmate meer en meer auto’s uitgerust zijn met intelligente camera’s worden deze en goedkoper en betrouwbaarder.
  3. Moest een van de drie vrachtwagens vermeld in (1) een waarschuwingssysteem gehad hebben dat de aanwezigheid van de fietser duidelijk doorgaf aan de bestuurder dan zou het ongeval gewoon niet gebeurd zijn, of het nu een dodehoekongeval betreft of niet.
  4. De verplichting om vrachtwagens uit te rusten met een dodehoekspiegel dateert uit 2003. In het licht van de ontwikkelingen van de afgelopen jaren zijn dat de middeleeuwen.


Als je het allemaal op een rijtje zet dan is de conclusie duidelijk. De huidige systemen –dan bedoel ik de systemen die nu gebruikt worden– voldoen absoluut niet. Het kan ondertussen anders en veel beter en dus is het de allerhoogste tijd om de normen aan te passen.

Ondertussen (bedankt voor de tip, Yves) blijkt dat er in dat opzicht een en ander beweegt, en wel op het niveau waar het thuishoort: namelijk bij de Europese Unie. Ook daar is men er zich van bewust dat het een probleem is, zoals bijvoorbeeld blijkt uit de brief van een aantal regeringen, waaronder de Belgische, aan de bevoegde Europese commissaris.

Van de 26000 verkeersdoden in de EU per jaar zijn er 1000 die als fietser/voetganger omkomen bij een ongeval met een vrachtwagen; bij de meeste daarvan speelt het beperkte zicht van de chauffeur een rol.

Vanaf 14 maart begint het Europese Parlement aan onderhandelingen om een regeling op Europees niveau, die de huidige normen op nationaal niveau, zoals die van België en Nederland sinds 2003, te vervangen. Ook dan nog zal het jaren duren voor we het resultaat op onze wegen zullen zien. Maar toch: er beweegt wat.

Zelf

28 februari 2019

“Wat we zelf doen, doen we beter” was ooit een politieke slogan, die vaak versplintering van bevoegdheden opgeleverd heeft.
Bevoegdheden op zijn Vlaams/Belgisch, zoals mobiliteit en klimaat: een kot achter een kot achter een kot.
Als we ons maar zelfstandig voelen.
Meulestedebrug is een prototype van hoe Vlaanderen afgelopen decennia omging met zijn infrastructuur.
Veel blabla, weinig boemboem, tenzij je het hevige lawaai dat de brug produceert boemboem noemt.
Zelfs op de fiets creëer je boemboem, zo gammel is de brug.
Hetzelfde kan je zeggen van het Vlaams fietspadenbeleid: er zijn veel te weinig daden.

Wie de kaart van Gent bekijkt ziet dat deze complexe stad vol ligt met “stadsmuren”.
Dat zijn hoge of diepe barrières waar af en toe een doorgang(etje) in zit.
De meeste van die -ahum- “doorgangen” dateren van de vorige eeuw.
Het kanaal Gent-Terneuzen is zo’n eminente barrière, 32 kilometer lang, met enkel op Nederlands grondgebied veilige fietspassages.
Als ik het goed heb zijn dat er 3: Sas Van Gent, Sluiskil en Terneuzen.
Op het dicht bevolktere Belgisch deel zijn er amper vijf, vooral fietsonvriendelijke, passages: Zelzatebrug, de veren van Terdonk en Langerbrugge, Meulestedebrug en de spoorwegbrug op de lijn naar Eeklo.
Dat is alles.

Zowat alle administraties hebben de gewoonte om geen enkele steen te verplaatsen op lokaties waar ze een grote werf verwachten.
Dat telt zowel voor de Stad als voor het Gewest.
Daar zit de logica achter dat èlke investering beter op een plaats gebeurt waar deze investering lang rendeert.
Op plaatsen waar een groot project verwacht wordt wacht men tot dat groot project achter de rug is.
Vanuit financiëel oogpunt is dat een begrijpelijke logica.
Nadeel is dat er niet gekeken wordt naar kleine, goedkope ingrepen, “want er komt een groot project”.
Sommige van die projecten komen uit de koker van Samuel Becket.
Het is lang wachten op Godot, zéér lang wachten.
Aan Meulestedebrug is me al vaker de lust bekropen om met een koevoet terug te keren, en een boordsteen los te wrikken.
Op het olifantenkuddepad naar Meulestebrug zou dat een comfortabel fietsgevoel creëren.
Gedaan met afstappen en weer op de fiets springen.
Maar kijk, iemand had een ander idee:

24feb19, Meulestedekaai

24feb19, Meulestedekaai

24feb19, Meulestedekaai

24feb19, Meulestedekaai

Wat we zelf doen, doen we sneller?
Volgens de laatste berichten gaat de schop er in 2020 in de grond, en in 2023 uit de grond.
Ik heb door de vele persartikelen over Meulestedebrug geleerd om dat pas te geloven als de schop effectief in de grond gaat.

%d bloggers liken dit: