Touringziekte (1)

Touring zijn pleidooi voor maximale auto-infrastuctuur heeft binnen sommige administraties nog flink wat aanhangers.
Hoe komt het anders dat je anno 2011 nog steeds geen fietspad hebt op Palinghuizen?

14okt11, 16u20, Palinghuizen

De tramsporen werden er afgelopen jaren uitgebroken, en de weg werd geherasfalteerd.
De wegbeheerder koos niet voor fietspaden, maar voor voor parkeerplaatsen aan beide zijden.
Tijd dat de fietstoets de norm wordt.

Auteur: yves

Deze blog wil berichten over het fiets-wel en wee in een leuke stad.

12 gedachten over “Touringziekte (1)”

  1. Anno 2011 heb je wél een dubbelrichtingsfietspad op Palinghuizen, langs de oever en onder de Guislainbrug. Voor fietsers komende van de Nieuwevaart is het gekkenwerk om op dit fietspad te geraken. Het begint net voor de plek waar de foto genomen is, op het moeilijkste punt om over te steken: vier rijbanen, bij een bocht, geen vluchtheuvel noch gemarkeerde oversteekplaats. Nochtans is er alle ruimte om dat dubbelrichtingsfietspad door te trekken over de De Smetbrug tot aan de Elyseese Velden. Fietsers die naar de Rooigem- of Rijhovelaan moeten, of het Guislainmuseum willen bezoeken, hebben uiteraard niets aan dat fietspad langs het water.
    Overigens heeft Touring objectieve bondgenoten in een aantal verkeersdeskundigen die “gemengd verkeer” promoten, waarbij de fietser als verkeersremmer wordt ingezet (of die fietser dat nu graag wil of niet).

    1. Gemengd verkeer is naar mijn mening zo slecht nog niet. Het fietspad op de Brugsesteenweg bijvoorbeeld is op bepaalde plaatsen veel te smal: gemengd verkeer zou daar veiliger zijn. Of die fietser het nu beseft of niet: het is veel veiliger om tussen de traag rijdende auto’s te rijden, dan 20 cm naast snel rijdende auto’s met enkel een geschilderde lijn als bescherming. Voorwaarde is wel een informatiecampagne over de rechten van fietsers, inclusief verhoogde boetekans bij agressief of gevaarlijk gedrag (claxonneren, achterwielkleven, te dicht inhalen, …).

      Dit terzijde, de kleine ring is een hoofdas voor autoverkeer. Daar mag je fietsers niet zomaar tussen het autoverkeer sturen.

      1. Ik sluit me hier toch graag bij aan, gemengd verkeer kan een juiste keuze zijn, niettegenstaande het tegen het gevoel van wel wat andere verkeersdeelnemers (waaronder fietsers) ingaat. Er is nu eenmaal een gigantische kloof tussen subjectieve verkeersveiligheid ((on)veiligheidsgevoel) en objectieve verkeersveiligheid.

        Het aanleg van fietspaden leidt altijd tot een verbetering van het veiligheidsgevoel maar soms zelf tot een verslechtering van de objectieve verkeersveiligheid.

        In welke gevallen wat de juiste keuze is (gemengd verkeer of fietspad, aanliggend fietspad of vrijliggend fietspad, ,…) hangt van veel factoren af, maar daarvoor is voor iedereen die met verkeer bezig is ruim voldoende goede informatie over te vinden om een correcte afweging te maken.

      2. Ik kan Frederik ook wel volgen, zeker in zijn besluit dat gemengd verkeer niet hoort op een hoofdas (wat ook het punt is van Fietsbult). De boetekans bij agressief of gevaarlijk gedrag (claxonneren, achterwielkleven, te dicht inhalen, …) verhogen? Die boetekans is onbestaande en zo zal dat wel blijven, met of zonder Q-getwitter.

  2. Dat ‘subjectieve’ veiligheidsgevoel maakt wel het verschil tussen wel of niet met je kinderen door een bepaalde straat durven fietsen.
    Statistieken zullen wellicht uitwijzen dat er in straten met gemengd verkeer niet méér ongevallen met fietsers gebeuren, maar is dat omdat het gemengd verkeer werkt, of omdat mensen hier liever niet fietsen…?? En hoe meet je objectief de wij-tegen-zij frustratie die je in zo’n straten bij zowel automobilisten als fietsers kweekt…?

    Het allervreemdste vind ik dat er op de brug aan palinghuizen helemaal niets voor fietsers gedaan werd, op die manier is zelfs veilig oversteken om naar het fietspad aan de overkant te gaan onmogelijk.

    1. @ Ans,

      ik vind veiligheidsgevoel zeker niet onbelangrijk. Zoals je aangeeft bepaald het mee of mensen hun kinderen de straat op durven sturen, of ouderen nog buiten durven komen, …
      Maar men dient zich wel bewust te zijn van dat er een groot verschil is tussen die subjectieve en objectieve verkeersveiligheid. Dat besef is er bij veel mensen niet, velen denken wat veilig aanvoelt, dat dat ook veilig is. En daarmee loopt men het risico door zich te veel te richten ,subjectieve verkeersveiligheid, de objectieve verkeersveiligheid er net op achteruit gaat. Zo kan de aanleg van een fietspad net tot meer ongevallen leiden, dat kan toch nooit de bedoeling zijn.

    2. Die wij-tegen-zij-frustratie is inderdaad het grootste probleem bij gemengd verkeer. Maar er zijn toch betere oplossingen dan strikt gescheiden houden. Ik hoop later mijn kind te leren fietsen in een straat waar automobilisten wachten op een kans om de verplichte meter afstand te houden bij het inhalen, en niet op een fietspad van 80 cm breed waar men aan 60 km/h voorbij vlamt. Maar misschien is zo’n straat jammer genoeg een utopie.

      Strikt genomen is de veiligste route op die brug het midden van de weg, met voorsorteren op het linkerrijvak om links af te slaan. Ik heb op die manier nog nooit een onveilige situatie meegemaakt, maar het vergt wel enige durf en assertiviteit, vooral de eerste keer.

    3. @Ans.
      Subjectief en objectief onveiligheidsgevoel. Leg dat inderdaad maar eens uit aan een jonge fietser. Dat is even moeilijk als aan een kind met het syndroom van Down, dat je na jaren van geduld hebt geleerd om zelfstandig de bus te nemen, uit te leggen wat een wilde staking is bij het openbaar vervoer.

      1. En waarom zou je dat aan jonge fietsers moeten uitleggen? Voor jonge fietsers is volgens mij vooral objectieve veiligheid van belang. (Dat ik sprak over objectief (on)veiligheidsgevoel klopt natuurlijk niet, want gevoel is sowieso subjectief.)

        Ik heb in ieder geval de indruk dat jonge fietsers minder last hebben van onveiligheidsgevoel (net omdat zij situaties vaak slechter kunnen inschatten) en dat het vooral ouders (en eerder angstige volwassen fietsers) zijn die zich sterk laten leiden door het onveiligheidsgevoel. Als er een groep is wie men kan proberen uit te leggen dat er een verschil is tussen hun veiligheidsgevoel en de werkelijke veiligheid, zijn het de ouders, niet de kinderen, wat overigens niet wil zeggen dat dat goed mogelijk is. Veiligheidsgevoel kan men (blijkt uit onderzoek) nauwelijks beïnvloeden door rationele gegevens, wel door b.v. verhalen van andere ouders.

        Daarom is het veiligheidsgevoel ook belangrijk (net omdat het bepaald of mensen fietsers of hun kinderen laten fietsen), maar dient men in situaties die reeds objectief veilig zijn naar die maatregelen te zoeken die een gunstig effect hebben op het veiligheidsgevoel, zonder dat men maatregelen neemt die grote kosten met zich meebrengen, de objectieve veiligheid verslechter of andere grote nadelen hebben. (De aanleg van fietspaden kan hier in sommige situaties toe gerekend worden.)

        In die gevallen dat de objectieve veiligheid niet goed is dient men in de eerste plaats naar maatregelen te zoeken die deze veiligheid verbeteren, maar daarbij bewust zijn dat deze maatregelen mogelijk geen invloed zullen hebben (of – indien de subjectieve veiligheid reeds goed is – mogen hebben) op het veiligheidsgevoel.

        (Ik praat hier algemeen en oordeel dus niet over de situatie van Palinghuizen, waarvan ik me wel kan voorstellen dat een fietspad wenselijk is.)

  3. Ik vind de term gemengd verkeer altijd grappig als ik door de Wondelgemstraat passeer: gemengd zoals in ‘gemengd dubbel geparkeerd en half stilstaand half racend naar de volgende drempel’.
    Palinghuizen is op spitsuur levensgevaarlijk als fietser, vooral komende van Rooigemlaan richting N9: gehaaste auto’s die na 3 minuten wachten voor het rood zich over de brug en door de bocht gooien.
    Als fietser volg je beter het fietspad langs Brugsevaart, blauw brugje over en zo verder via Westerringspoor-pad.

    1. een late reactie
      Ik ben een niet zo jonge fietser en stel
      *als er plaats is = fietspaden
      *Ik ben het beu om tegen de medeweggebruikers een gevecht aan te gaan
      *Het is de politie die stenger moet optreden om de zwakke weggebruiker te beschermen ,maar deze geeft niet thuis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s