Delen

Internetfora van kranten kan je lezen als riolen.
Noem het een parade van de onderbuik.
Soms wordt er op fietsers gescholden als waren het pedofielen.
In deze reeks is men nog zachtzinnig.
Nu, fietsers zijn niet heilig.
Het is vaak een goede zaak dat sommige dames en heren fietsers zich niet met een auto verplaatsen, want dan kwamen er zéker brokken van.
Dat is de F1-klasse, een zeer kleine minderheid.
Meestal te zoeken in de leeftijdsklasse tussen humaniora en eerste kind.
Zullen in hun latere leven ooit hun rijbewijs verliezen wegens overdreven snelheid.
Radeloos roekeloos.

Daarnaast zijn er de angsthazen.
Haastig, maar bang om zich tussen het autogewriemel te begeven.
Gelukkig maar: allert genoeg om voetgangers niet aan te rijden.
Als iemand uit zijn voordeur stapt scheelt het soms niet veel, zelf al meegemaakt.
Leeftijdsklasse: tussen tweede humaniora en tweede kind.
Zij zijn de lakmoesproef voor gemengd verkeer.
Waar je hen op het voetpad treft durft de niet-assertieve fietser zich enkel te verplaatsen met de auto.
Ik wil hiermee zeggen: gemengd verkeer wordt door fietsers vaak aangevoeld alsof ze rijdende snelheidsremmers zijn.
Niet-assertieve fietsers haken hierdoor af.
Terug naar de auto, zeker ouders met kinderen.
Bij angsthazen treedt het domino-effect in werking, je weetwel, zoals bij dominosteentjes.
Deze domino-fietsers zoeken een veiliger ruimte op: het voetpad.
In plaats van fietsers komen nu voetgangers in de verdrukking.
Exit het STOP-principe.
En dat kan de bedoeling niet zijn.
Voetgangers gaan voor.

Een beleid dat fietsen en stappen wil stimuleren geeft beide weggebruikers -waar mogelijk (jaja, een rèkbaar begrip)-elk zijn ruimte.
Dat was de afgelopen jaren bij parkaanleg zelden het geval.
Neem nu het Keizerpark.
Fietsers en voetgangers worden er overal als “gemengd verkeer” behandeld.
Je kan onmogelijk in het ganse park voetgangers en fietsers splitsen, maar dat mag je toch verwachten op een zachte doorgangsas tussen Ledeberg/Gentbrugge en het stadscentrum.
Zeker op een doorgangsas die bedoeld is als hoofdfietsas, telpaal incluis.
Wat doe je als fietser in deze situatie:

11nov12, 14u06, Keizerpark

Op een zondag als deze is het voor mij simpel: remmen, en geduldig surplacen.
Vooral niet doen schrikken.
Zo’n handtas kan een gemeen wapen zijn ;).
Nog gemener is: alle voetgangers en fietsers van en naar Gentbrugge moeten deze smalle bocht nemen.
No other choice.
Net in de bocht is het pad op zijn smalst.
Dwarsende fietsers moeten zeer goed opletten.
Een ontwerpfout?
Of?

Bij de volgende stappers pas ik mijn klassieke truuk toe: even met de remmen “klakken”.

11nov12, 14u06, Keizerpark

Hier snapt iedereen: we moeten delen.
Voetgangers en fietsers samen onder de Steenweg door.

Keizerpark is een voorbeeld.
Rondom zwembad Van Eyck en het park aan de Nieuwe Wandeling is het niet anders.
De Bataviabrug geeft al subtiel elk zijn ruimte.

02jul12, 18u06, Bataviabrug

De subtiliteit zal afhangen van de toekomstige aanvoerroutes.
In een (toekomstige) stad vol zachte weggebruikers verdienen beide voldoende ruimte, zonder ingebakken conflictstof.
De fietser verdient regelmatig vlotte routes.
En de voetganger verdient zijn gemoedsrust.

Auteur: yves

Deze blog wil berichten over het fiets-wel en wee in een leuke stad.

4 gedachten over “Delen”

  1. Zo herkenbaar. Als veelfietser en regelmatig wandelaar verzijl ik vaak in beide situaties. Net alsof de vrachtwagens opeens op het derde rijvak van de snelweg aan het rijden zijn.
    Het kan nog erger: als fietser in de soldenperiode door de stad dat is pas een ramp: voetgangers zijn dan net mixomateuse konijnen: doof en blind. Tolerant en geduldig zijn is dan de boodschap.

    1. Solden of niet, mixomateuze konijnen of niet, voetgangers mogen in de voetgangerszone “de volledige breedte van de openbare weg volgen” (art. 22 sexies van de wegcode). Alle andere weggebruikers moeten dat respecteren en stapvoets rijden, fietsers moeten desnoods stoppen en afstappen.
      Voortreffelijke tekst van Fietsbult die beklemtoont dat de wegbeheerder toch eens grondig moet nadenken bij het uitwerken van wegprofielen.

  2. Zo herkenbaar inderdaad.
    Als fietser leer je snel twee dingen gebruiken , ogen en oren , oren vooral om te horen wat achterop komt.
    Voor voetgangers is dit laatste zeker een opgave om te doen , zeker als ze in gesprek zijn met partner.
    Fietsbel gebruiken , is ook soms gevaarlijk, want dan durven ze net springen in je loop, in plaats van weg ervan.
    En inderdaad ook oppassen dat je bel signaal niet wordt aanzien als agressie . “Wat denk je wel! Je hebt plaats genoeg.” Als ze dan een 0.5 meter open laten liggen van 3 meter baan die ze inpalmen.
    Elke situatie apart heeft zijn eigen oplossing. Nog een kenmerk van een fietser , voortdurend bedenken van beste oplossing.

    Maar het grootste probleem tegenwoordig is dat men geen sociale controle meer tolereert. Wijzen op iemands fout wordt aanzien als agressie. Aanslag op hun vrijheid. Hun keuze.

    Ik merk steeds meer op tegenover vroeger dat een fietser in een bocht als geen rem meer wordt gezien. Waarom zou ik met mijn auto afremmen ,wachten tot hij de bocht uit is , als ik ook kan inhalen die te trage fietser. 1 meter zijdelingse tussen afstand respecteren , no way. En die tegenliggers die kruisen moeten maar op hun kant blijven. En die fietser maar wegblijven van mijn baan.
    Het is dat soort normvervaging, geen respect meer voor elkaar , dat me stoort en daardoor komt dan ook net die hevige tegenreactie van sommige fietsers. Plaats innemen van die auto’s.

    Ieder kind zou eigenlijk verplicht met fiets of te voet naar school moeten , het is de enige manier om ze zo door ervaring te leren wat fietser of voetganger zijn betekend. Ikzelf ben 16 jaar gestopt met fietsen en sinds twee jaar terug begonnen , maar al mijn aangeleerde reflexen geleerd in het verkeer van 6 jaar tot 22 jaar zitten er nog ingebakken.

    Laat de brandstofprijzen maar gaan tot 2 euro per liter en dan zal pas stilaan meer respect komen voor fietsers , als die automobilisten van nu hun auto aan de kant zetten voor hun portemonee. En ze zelf als fietser in het verkeer komen, en zo zelf ervaren wat “massa” tegen “individu” betekend.

  3. Wat Nico aangeeft heb ik vandaag nog ervaren. Een blinde bocht met direct daarachter een wegversmalling (verkeersdrempel). En toch moest en zou de auto me inhalen vlak voor-in die bocht om als eerste over die drempel te “zweven”. Waarom kan die geen 5 seconden wachten, daar ik net ver genoeg in de bocht zat om te zien dat er een auto door de versmalling aankwam. Wat er achter steekt? Een bestuurder ziet een fietser en denkt automatisch aan inhalen, en vergeet direct in welke omstandigheden hij zich bevind en of inhalen wel zo verstanding/veilig is. En dan heb ik nog geluk spiegels te hebben zodat ik zo een zaken sneller kan zien aankomen dan “spiegelloze” fietsers en dus kan anticiperen. En ja ik rij wel eens midden van de weg om achterop komend verkeer te blokkeren, enkel en alleen om het veilig te houden. Want uiteindelijk draait het allemaal om luttele seconden, maar ze zouden er wel iemand voor omver rijden.

    En brandstof… ze mag van mijn part veel (3-4-5 €/l) duurder worden, zodat autorijden onmogelijk wordt (zelf ben ik al 15 jaar autoloos).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: