Kinderen

K
Kind.
Kinderen.
Ze zijn de iconen van onze maatschappij.
“Kielekiele!”
Obama, Poetin, Di Rupo, Termont: ze zullen allen in hun speeches het icoon K een ereplaats geven.
“Alles voor onze kinderen.”
“… omwille van de toekomst van…”
Ik weet het: wie geen kinderen “heeft” wordt vaak gediscrimineerd.
Tot hij of zij aangesproken wordt over “het kind in zichzelf”.
Het is de K van kwetsbaarheid.

17dec12, 17u12, Kasteellaan
17dec12, 17u12, Kasteellaan
Ik hoor het die eigenaar van de wasserij in onze straat nog zeggen: “Hier kinderen fietsen? Wie doet dat nu? Da’s toch iets voor op den buiten?”
Hij woonde in een verkaveling in een groene randgemeente, en geloofde keihard dat we zot waren om met onze kinderen naar school te fietsen.
En die camionetten in tweede file, dat was toch normaal?
17dec12, 17u12, Kasteellaan
17dec12, 17u12, Kasteellaan
We zijn 10 jaar verder, en kijk: steeds meer mensen fietsen met hun kinderen van en naar school.
Meer nog: ze durven met jongere kinderen fietsen.
Durven ze effectief meer dan ik?
Ik zou met de kinderen nooit op Gentbruggebrug gefietst hebben.
Denk/voel ik nu als die wasserijman 10 jaar geleden?
Of is de situatie effectief veiliger/fietsvriendelijker dan 10 jaar geleden?

16dec12, 14u11, Gentbruggebrug
16dec12, 14u11, Gentbruggebrug

Auteur: yves

Deze blog wil berichten over het fiets-wel en wee in een leuke stad.

10 gedachten over “Kinderen”

  1. Dagelijks fiets ik met mijn drie kleine meisjes door de stad. Levensgevaarlijk is het soms. Het vraagt vertrouwen. Vertrouwen in het leven. En moed. Maar hoe moet er anders ooit iets veranderen, als we met zijn allen bang zijn ? Het is voor alle kinderen dat ik het doe. En ik hoop elke dag dat het anderen aanzet om hetzelfde te doen. Ellen

  2. Volgens mij is het er niet veiliger op geworden.

    Dat is een vreselijke plek om te fietsen. Ik laat mijn zoontje van 7 er op het voetpad fietsen sinds hij daar uit zenuwachtigheid met zijn wiel in een diep rioolputje gesukkeld is en gevallen – op de brug – super gevaarlijk.

    Die brug is spijtig genoeg niet te vermijden wanneer we naar de Rozenbroeken fietsen – anders gebruiken we ze niet.

    We gebruiken nog altijd heel vaak de aanhangfiets en zijn heel selectief waar we met hem fietsen. maar hij moet het toch wel leren.

  3. Ik rij ook op het traject van -ikrijoveralover- bus 3, maar maak wel dat ik met mijn bakfiets steeds naast de kinderen rij en een beetje meer plaats inneem.

  4. Als ik met mijn kinderen fiets, maak ik me/ons zo breed mogelijk, om zoveel mogelijk veiligheid af te dwingen (meestal door de auto te dwingen achter ons te blijven en traag te rijden…)

    1. In het algemeen kan je beter niet te dicht tegen de kant gaan fietsen. Zo heb je altijd een beetje ruimte om uit te wijken indien nodig en je maakt het de autobestuurders moeilijker je in te halen, zeker op smalle wegen. Zo zorg je mee voor je eigen veiligheid. Dus met of zonder kinderen, je een beetje breed maken is altijd goede zaak. Ik rij meer dan eens gewoon in het midden van de weg om mijn eigen veiligheid te garanderen (een eind voor kruispunten, wegversmallingen, …)

  5. Mijn kinderen zijn nu al groot, en fietsen zelfstandig naar school. Ik hou nog altijd mijn hart vast.
    Toen mijn dochter in de tweede kleuterklas zat, ben ik begonnen met hen dagelijks met de fiets naar school te brengen.
    In het begin was dat: dochter op haar velootje op het voetpad, zoon achterop mijn fiets in een stoeltje. Bakfietsen en co. waren toen nog niet zo in zwang. Van aan het Heirnis (ongeveer), naar De Wijze Boom. Dus ook de Dendermondsesteenweg over.
    Ik kan het samenvatten in drie woorden: bloed. zweet. tranen.
    Ik heb afgezien, maar echt. Afgezien. Niet normaal.
    Dat lolletje heb ik volgehouden tot het einde van het vijfde leerjaar van mijn dochter. Alleen naar school laten fietsen? Niet goed wijs. Vooral omdat mijn zoon het moeilijker had met de combinatie fietsen/verkeer in de gaten houden/overzicht.
    Vanaf het zesde leerjaar ging dochter alleen, en zoon met een schoolbus naar een andere school.
    Ik deed dat trouwens ook, van zodra ze op straat fietsen. Dochter voorop, zoon in het midden, ik achteraan (overzicht over hen, niet uit het oog verliezen) en ik een stuk meer naar het midden van de weg rijden. Zodat de auto’s ons moeilijker voorbij kunnen. Want kinderen hebben de neiging zo dicht mogelijk bij de borduur te rijden. En dan hebben automobilisten de neiging hen totaal klem te rijden.

    1. Gisteren zag ik aan Colruyt (Sint-Amandsberg) een mama aanzetten, met haar kleintje op de kinderfiets ACHTER haar… En dat op een overvolle en bijzonder drukke parking. Kindje had wel een achterlicht op de fiets, maar haar rok hing erover. Gelukkig reed het meisje wat verder wel op het fietspad.
      Blijkbaar is het nog niet overal doorgedrongen dat kinderen altijd VOOR mama of papa moeten rijden.
      Vorige week idem dito aan de Visserij, waar een auto het kind zonder vertragen voorbijging (ook al mag het helemaal niet).
      Het is niet echt veilig op veel plaatsen, neen, maar je kunt er zelf ook wel wat aan doen.
      Niettemin: alle respect voor de ouders die hun kinderen van jongsaf aan met de fiets in het verkeer leren rijden.

  6. Wij rijden al ettelijke jaren dagelijks via de Antwerspesteenweg over de Dampoort de binnenstad in naar De Harp (Bagattenstraat, aan Vooruit).
    In het begin nog met fietsstoeltje en aanhangfiets, op een gegeven moment met de drie kinderen.
    Ondertussen twee in het middelbaar (derde en eerste) en nog eentje in het lager.
    We hopen dat we ze, door ze van jongsafaan mee te nemen in het verkeer, met de fiets, ze hierdoor toch geleerd worden om verantwoord en veilig te fietsen.
    (terzijde: de oudste twee gaan met de fiets (moeten wel niet zover), maar dragen wel geen helm meer. De oudste ook geen fluo meer.
    De mama en ik blijven wel helm en fluo dragen, net als de jongste.)

    Regelmatig verbaas ik me er nog over dat in ‘onze school’ er eigenlijk heel veel kinderen met de fiets komen. Ook al komen de meesten niet van achter de hoek, maar net van alle kanten rondom Gent. En toch staat de fietsparking steeds goed gevuld. Zelfs bij minder goed weer.

    En ’t is nu niet om te zeggen dat de omgeving van de Zuid of de Verloren Kost fietsvriendelijke omgevingen zijn :/
    Dus chapeau aan al die ouders die het aandurven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s