Home

Snelheid (3)

10 september 2013

Misschien zag u dit debat in de Zevende Dag.
Een prima, opbouwend debat.
Voor de woordvoerder van “Ouders van Verongelukte Kinderen” is het woord “snelheid” het sleutelwoord.
Was het onderwerp niet zo tragisch, ik sprong bij deze kernzin een gat in de lucht.

De minister was in het debat – euh… -een minister.
Ze kon in de verf zetten dat ze 100 miljoen Euro per jaar voor fietspaden “vrijmaakt”.
Dàt – en de inhaalbeweging die nodig is- zegt tussen de lijntjes zéér veel over het beleid van haar voorgangers.
Applaus voor deze minister.
Ze is duidelijk fietsminnend.
Het vergoelijkend spreken over “men mag 50 rijden, men rijdt een beetje sneller…” deed dan weer mijn tenen krullen.
Het STOP-principe kwam niet aan bod.
De Vlaamse regering promoot dat niet.
De Fietstoets ook niet.
Hoe komt het dat anno 2013 onderstaande heraanleg nog mogelijk is?
Een streepjesfietspad zonder afscheiding van het autoverkeer:

07jul13, 14u17, Kortrijksesteenweg

07jul13, 14u17, Kortrijksesteenweg

De afslag is fietspadloos:

07jul13, 14u17, Kortrijksesteenweg

07jul13, 14u17, Kortrijksesteenweg

En naast zo’n streepjesfietspad mogen auto’s 70 per uur rijden.
De Fietsersbond pleit in zo’n situatie -terecht- voor 50 km/uur.

07jul13, 14u18, Kortrijksesteenweg

07jul13, 14u18, Kortrijksesteenweg


Ik schrok van deze asfaltvlakte.
Is dit een heraanleg anno 2013?
De logica is kilometersver zoek.
De Vlaamse Gemeenschap promoot een “eenduidig wegbeeld”, maar asfalteert hier het tegendeel.
De Kortrijksesteenweg kreeg een paar jaar terug van Sint-Martens-Latem tot de Drie Sleutels een verhoogd fietspad, gescheiden van de rijweg door een parkeerstrook.
Tussen Drie Sleutels en spoorwegtunnel is er bovenstaande asfaltvlakte.
Eenmaal voorbij de spoorwegtunnel is dit het veiliger wegbeeld:
07jul13, 14u21, Kortrijksesteenweg

07jul13, 14u21, Kortrijksesteenweg


Kort samengevat: door de asfaltvlakte in het hart van Sint-Denijs-Westrem blijft de Kortrijksesteenweg een weg voor assertieve fietsers, met een wegbeeld waar autodoorstroming de (top)prioriteit is.
De investeringen in de goede fietspaden worden hierdoor ondermijnd.
Een missing link voor niet assertieve fietsers.
Op deze manier duurt het nog 90 jaar voor niet assertieve fietsers veilig op de fiets durven.

13 Responses to “Snelheid (3)”

  1. ward Says:

    Helemaal juust!

  2. Frans Says:

    Een fietser mag dan nog assertief zijn, dat verandert niets aan het onverantwoord risico dat de wegbeheerder hier heeft genomen. Het is een illusie te denken dat een volle witte streep even efficiënt is als een vangrail. Of bedoelt fietsbult dat de assertieve fietser op het trottoir rijdt?

    • 3S Says:

      Fietsbult bedoelt met “assertieve fietsers” fietsers die willen fietsen op zo’n “moordstrookje”.

      Het zijn eerder niet-assertieve fietsers die de neiging zouden hebben hier op het trottoir te fietsen (als dat er al is).
      Maar ik denk eerder dat niet-assertieve fietsers hier helemaal niet fietsen…

  3. Renaat Says:

    Ik vind het heel verontrustend om steeds maar weer vast te stellen dat bepaalde overheden (en dan denk ik in het bijzonder aan het AWV) er niet in blijken te slagen om echt degelijke infrastructuur aan te leggen, zelf als er veel geld wordt geïnvesteerd.

    Zo is er onlangs veel geïnvesteerd in Boom en Willebroek (N177, Hoeikensstraat, Ooievaarsnest). De fouten die daar zijn gemaakt zijn niet op één hand te tellen. Voor bijna hetzelfde geld had deze situatie voor de fietsers veel beter kunnen gemaakt worden, zonder dat dit ten koste zou zijn gegaan van andere weggebruikers. Ik kan geen enkele logische positieve verklaring vinden voor talloze van de keuzes die daar werden gemaakt en kan slechts vaststellen dat er nu dus heel veel geld is gebruikt om een oncomfortabele en gevaarlijke situatie te creëren.

    • Richard Severijns (verkeerskundig ingenieur met Nederlands fietsbloed in de aderen) Says:

      Bij AVW werken vooral bejaarde ingenieurs die nog nooit op de fiets hebben gezeten en die nog in de jaren 1960 leven. Ze ontwerpen perfecte biljartlakengladde wegen voor de auto’s en hobbelpaden voor de fietser. Zo van: “Och ja die fietsers, die moeten er ook nog bij. Doe ze maar een randje aan de kant. En snel rijden die toch niet. Die kunnen gerust een boordsteen af en weer op zoals de voetgangers.”

      Het is voor mij echt hemeltergend om te zien hoeveel imbiciele prutsingenieurs rondlopen die zoiets nog durven te ontwerpen. Maar ook de politici die zo’n ontwerp goedkeuren zijn net zulke grote imbicielen. We zouden die politici en ontwerpers verantwoordelijk moeten stellen voor ongevallen die er op deze slecht ontworpen en aangelegde wegen gebeuren. Wanneer ik gewond raak door een fabricagefout in een product dat ik gebruik dan kan ik de fabrikant aansprakelijk stellen. Hoog tijd dat we dat ook met de overheid doen in het geval van gebrekkige infrastructuur!

      • Renaat Says:

        Ik kan u helemaal volgen, al heb ik niet de indruk dat het bij de jongere opvolgers allemaal zo gunstig is.
        Wat me ook zo verbaast is dat het niet enkel aan het nodige inzicht ontbreekt, maar dat het blijkbaar standaard is om nooit toe te geven dat men in de fout is gegaan. Ook als men een kleine maar duidelijke fout in het ontwerp aankaart (b.v. het aanleggen van een komgoot door een fietspad of het plaatsen van verkeersborden die in strijd zijn met de wegcode of het geïllustreerd reglement van de wegbeheerder) geeft men nooit toe dat men inderdaad een fout heeft gemaakt en er aanpassingen nodig zijn.

        • rdv Says:

          Ik heb ooit een calvarietocht ondernomen om een ontbrekend bord snelheidsbeperking op de N60 thv de brug over de ringvaart terug te plaatsen. AWV ontkende dat er een bord moest komen, ook toen ik hen met uitreksels uit het verkeersreglement duidelijk maakte dat dit wel moest. Uiteindelijjk ben ik via de politie moeten gaan vooraleer AWV een ontbrekend bord snelheidsbeperking op de N60 heeft teruggeplaatst. Nooit een mailtje teruggekregen van AWV om hun fout toe te geven.

  4. Karel J Says:

    Even ingaan op de laatste foto.
    Zo veilig is het nochtans niet als je op de plaats van die laatste foto nog iets verder rijdt als fietser…
    Ondertussen staan daar lichten bij de afrit van de autosnelweg, die wel niet gelden voor de fietsers. Gevolg: auto’s, … krijgen rood, voertuigen die van de snelweg komen zien dat de auto’s, … op de Kortijksesteenweg stoppen, dus rijden zonder te stoppen/vertragen de steenweg op, maar zien daarbij meestal niet dat er nog fietsers kunnen langs komen die geen rood krijgen en die bovendien niet goed zichtbaar zijn achter struiken, afsluiting, … Ik voorspel dat daar nog doden gaan vallen de komende tijden 😦

    Door de lintbebouwing is de Kortijksesteenweg tussen Deinze en Gent – ondanks de heraanleg van een groot deel van de fietspaden – sowieso onaangenaam om te fietsen. Ik fiets eigenlijk over het grootste deel van de steenweg over parallelle wegen (Astene, Deurle, Latem, …)

  5. C. Says:

    Bovendien, het is een gewestweg dus mag je verwachten dat men de eigen richtlijnen gaat toepassen. Bij een snelheidsregime van 70km/u horen vrijliggende fietspaden. Punt. Gewoon een het fietsvademecum raadplegen. Ofwel gaan we daar naar 50 ofwel komen er vrijliggende fietspaden? Neen?

    http://www.mobielvlaanderen.be/vademecums/vademecumfiets01.php

    • Renaat Says:

      Men gaat vaak erg ver in het niet naleven van de richtlijnen. In de situatie die ik hierboven beschreef heeft men o.a. een nieuw tweerichtingsfietspad aangelegd van 1,50 meter breed (en een werkelijk bruikbare breedte van op sommige plaatsen van ongeveer 1 meter) en dit terwijl er op die locatie ruimte genoeg was voor bredere fietspaden. Ook de aanleg van komgoten door fietspaden is tegen de bestaande richtlijnen (vlakheidsnormen) in zowel het fietsvademecum als in het standaardbestek 250.

  6. joris Says:

    Is er bij de (her)aanleg van een weg geen bouwvergunning nodig? Indien zo, dan kan iedereen toch vooraf de plannen inkijken en indien nodig een bezwaarschrift indienen om zulke toestanden te vermijden?

    • Renaat Says:

      Meestal is er inderdaad een stedenbouwkundige vergunning nodig al zijn er wel uitzonderingen. Dat er een stedenbouwkundige vergunning nodig is, is overigens geen garantie dat de overheid deze vergunning ook (tijdig) aanvraagt. Ik heb de afgelopen jaren diverse voorbeelden gezien van overheden die in strijd met de wet werken uitvoeren.

      Maar ook als er een stedenbouwkundige vergunning nodig is, is er nog niet altijd sprake van een openbaar onderzoek en dus niet altijd sprake van de mogelijkheid om een bezwaarschrift in te dienen. Zo zullen de meeste werkzaamheden aan wegen vrijgesteld zijn van openbaar onderzoek als er geen lengte van meer dan 200 meter wordt overschreden of er geen fundamentele wijzigingen in het wegprofiel gebeuren.

      En zelf indien er wel een openbaar onderzoek dient te gebeuren en gebeurt dan moet men dat als burger (of belangenvereniging) tijdens de maand van uithangen opmerken en de kans zien om binnen die periode de plannen te gaan raadplegen en een bezwaarschrift op te stellen. M.a.w. als men ergens 2-3 weken toevallig niet komt is men meestal te laat.

      Ik kan u garanderen dat het voor belangenverenigingen in grote steden ondoenbaar is om via de weg van openbare onderzoeken alle belangrijke werkzaamheden tijdig op te merken en zo nodig een onderbouwd bezwaarschrift in te dienen. (En gezien er in bijna alle gevallen ontwerpfouten worden gemaakt zou men dus heel veel bezwaarschriften moeten opstellen.).

      Bovendien zijn goede plannen nog geen garantie van een juiste uitvoering van die plannen (vaak sluipen er fouten in tijdens de uitvoering) en is de kans relatief klein dat er rekening wordt gehouden met opmerkingen gemaakt tijdens het openbaar onderzoek. Dit heeft te maken met de manier waarop die bezwaren beoordeeld kunnen/moeten worden en met het gegeven dat grondige aanpassingen aan de plannen aan de hand van opmerkingen tijdens het openbaar onderzoek het opnieuw opstarten van de procedure tot het bekomen van een stedenbouwkundige vergunning inhoudt. Men moet het als overheid dus al erg gortig maken voor een bezwaarschrift aanleiding geeft tot het aanpassen van die plannen.

      Maar enkel overheden van de oude stempel vinden dat het volstaat om inspraak aan te bieden via de organisatie van het openbaar onderzoek. Een goede moderne overheid beschouwt inspraak niet als een vervelende verplichting waarmee ze met zeurende belangenverenigingen geconfronteerd worden maar beschouwt constructief voorafgaand overleg met burgers en belangenverenigingen als een waardevol instrument om een ontwerp te optimaliseren en een draagvlak voor werkzaamheden te creëren. Deze vorm van goed bestuur is spijtig genoeg nog niet algemeen doorgedrongen bij overheden en ambtenaren.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: