Home

Bewust-zijn en mobiliteit

2 oktober 2014

Something totally different.
Michael over fietsers en rode lichten.

Ja, als ik een fietser door het rood zie rijden, spreek ik hem daarop aan (als ik tenminste de stoplicht-time-out achterstand kan goedmaken). Een soort leergierige vraag. De vraag of de fietser bewust het rood verkeerslicht heeft genegeerd en de achterliggende reden.

Ik stel vragen zonder oordeel, het is niet aan mij te oordelen of diens keuze acceptabel is, dat is enkel aan hem of haarzelf. Ik kan de persoon enkel wakker proberen krijgen door hem zichzelf in vraag te stellen, zichzelf bewust te worden en niet te handelen uit onwetendheid, uit automatismen, groepsdruk, cultuur, irrationele gedachten en zodus vaak on-bewust-zijn.

Ik stel meestal maar een tweetal vragen en vervolg daarna mijn weg (tot nu toe steeds in een positieve sfeer, mensen voelen zich immers niet aangevallen als je geen oordeel velt).

05sep14, 08u49, Heuvelpoort

05sep14, 08u49, Heuvelpoort

Maar zouden ze zich bewust zijn van…

  • kinderen en jongeren die zijn/haar slecht voorbeeld zouden kunnen volgen, en hun eigen gedrag op die manier goedpraten
  • waarom automobilisten dan nog überhaubt aan de verkeersregels zouden moeten houden: jij verwacht van hen dat ze dat doen, wel, misschien verwachten zij dat ook van jou
  • wat als automobilisten het rechtvaardig zouden vinden dat als ze ‘te laat zijn en zich moeten haasten’, ook maar gewoon het rood stoplicht mogen negeren
  • dat als wij geen respect tonen voor voetgangers, waar zouden wij dan het recht vandaan halen en verwachten dat automobilisten ons met respect behandelen (tijdens de autoloze zondag werd dit gedrag nog meer zichtbaar)

Iedereen maakt fouten, daar gaat het niet om. Het gaat niet over veroordelen. Het gaat erom elkaar te helpen tot inzicht te komen en open te staan voor suggesties, hopen dat de ander het goed voorheeft met jou. De ander helpen te begrijpen, vanuit zijn eigen gedachtegang en niet vanuit een dogmatische houding. Kortom het gaat over bewustzijn en bewust worden. Wees de verandering die je wilt zien…

35 Responses to “Bewust-zijn en mobiliteit”

  1. lisamarechal Says:

    Beste moraalridder Michael,
    Heb je er ooit al eens bij stilgestaan dat de verkeersinfrastructuur veelal ontworpen is voor auto’s? Dat je daar dan staat met je fietsje, te wachten tot het groen wordt voor de auto’s en jij dan ook weer mag vertrekken. Wist je dat de meeste mensen, en dus ook fietsers, een niet te onderschatten portie ‘gezond verstand’ bezitten en dus meestal wel weten wanneer het geoorloofd is om het rode stoplicht te negeren. Spreek je ook elke roker aan om te vragen of hij er zich van bewust is dat kinderen zijn gedrag kunnen nadoen? Ik lees dat je de fietsers vragen stelt. Het verbaast me sterk dat je hun antwoorden niet weergeeft, of toch enkel degene die je veroordeelt.

    De verandering die ik wil zien gaat enerzijds inderdaad over respect. Respect voor fietsers, die zwakke weggebruikers zijn en zeer kwetsbaar. Die met hun getrap zeer weinig plaats innemen in het verkeer en volledig op eigen kracht, zonder brandstof, zonder uitstoot, door de regen ploeteren, terwijl meneer en mevrouw de automobilist aangenaam en droog, naast elkaar (!) zitten keuvelen in hun cocoon van veiligheid en comfort.

    Ik hoop dat je even inkijk hebt gehad ik mijn wereld, en dat je mij en de andere fietsers nu beter begrijpt. Iedereen maakt fouten, maar een automobilist rijdt met een moordwapen rond. Als hij een fout maakt, heeft die helaas vaak iets grotere gevolgen dan als een fietser een fout maakt. Dus, beste automobilist, ik ben heel blij dat je je verantwoordelijkheid neemt, en niet door het rood rijdt.

    Groeten,
    Lisa

    • Michael Says:

      Lisa, kun jij mij een argument geven uit de tekst waaruit je afleidt dat ik mijn normen zou opdringen aan anderen?

      • lisamarechal Says:

        Michael, het spijt me van mijn scherpe reactie. Ik vraag me gewoon af waarom we elkaar altijd allerlei dingen moeten verwijten? Je veroordeelt inderdaad niet letterlijk degenen die door het rood rijden, maar door de vraag te stellen impliceer je wel dat er iets mis mee is. Onrechtstreeks veroordeel je dan toch. Iedereen maakt fouten, schrijf je ook, waarmee je opnieuw impliceert dat door het rijden een fout is. Waarom kunnen we elkaar niet wat meer laten doen?
        Ik rijd regelmatig met mijn fiets door het rood. Dat doe ik enkel als het veilig kan en als ik vind dat het stoplicht voor onverklaarbaar oponthoud zorgt. Ik volg de regels waarvan ik het nut inzie, niet de regels die er zijn omdat iemand in het verleden niet goed nagedacht heeft.
        Tot slot nog enkele bedenkingen:
        Kinderen bootsen het gedrag na van hun ouders, niet van vreemden. Jouw argument daarover en mijn repliek over rokers vallen daarbij in het niet.
        Het gedrag van automobilisten vergelijken met dat van fietsers is een beetje appelen met peren vergelijken. Elkeen moet, zoals je zegt, zijn verantwoordelijkheid nemen, maar ik verwacht van elkeen dat hij dat doet in overeenstemming met de situatie én het voertuig waarmee hij rijdt.
        Groeten,
        Lisa

        • Chris Scuri Says:

          Dit getuigt in elk geval van een gezonder, objectiever, realistischer standpunt dan dit van Michael.

        • Michael Says:

          Lisa, bedankt voor je reactie. Iedereen ervaart de werkelijkheid op een andere manier, ziet de wereld door zijn eigen gekleurde bril. Het enige waar ik op uit ben is te leren zien door anderen hun bril en leren begrijpen hoe die wereld er bij hen uitziet.

          Mensen vragen stellen over hun gedrag kan moraliserend overkomen (en de grens is soms flinterdun, veel hangt af op welke manier je communiceert), maar waarom zou het niet evengoed kunnen voortkomen uit bezorgdheid, medeleven voor de mede-fietser? Als ik iets verkeerd doe, of ik ga uit van verkeerde standpunten, dan zou ik heel graag hebben dat anderen mij iets willen bijleren, misschien daarom ook dit artikel. Zie het als een soort van experiment, zowel op de weg, als dit artikel. Een experiment dat je probeert te verfijnen na iedere praktijktest, een experiment waar je soms al eens hevige reacties krijgt.

    • JanG Says:

      Ik lees toch duidelijk dat Michael niet veroordeelt, maar vraagt. Iemand kan een goede reden hebben om door het rood te rijden (het mag niet volgens de wet, maar het is dan wel begrijpelijk), maar iemand kan ook straal die lichten negeren. In beide gevallen is de actie dezelfde, maar de achterliggende redenering verschilt. Sterker nog: wie zoiets straal negeert, die redeneert niet. Of wat moet je denken van fietsers die tijdens de spits aan de Overpoort door het rode licht rijden, bijvoorbeeld?

      • Chris Scuri Says:

        ’t Is een vanuit eenzijdig standpunt halfbakken preek.

      • Frederik Says:

        Bijna elke fietser rijdt daar technisch gezien door het rood, om zich op te stellen voorbij (en vanaf de tiende fietser ook op) het zebrapad. Ook dat is denk ik een geval van een gebrek aan redeneren. Men wint er niets mee en het is heel vervelend voor voetgangers en andere fietsers.

    • Tofke Says:

      Beste Lisa

      Leg mij eens uit hoe je denkt respect te bekomen van voetgangers, automobilisten, vrachtwagenbestuurders, tram- en buschauffeurs terwijl je voor hun neus verkeersgedrag ontwikkelt welke zij als onaanvaardbaar beschouwen?

  2. JanG Says:

    Wijze woorden, Michael.
    Ik vraag me ook dikwijls af wat die mensen bezielt. Vermoedelijk is het net als bij vele andere weggebruikers: “de wegcode is er vooral voor anderen”.
    Heb je van de mensen die je erop aansprak ook antwoorden gekregen? Is er daar een grootste gemene deler in te vinden?

    • Michael Says:

      1: non-verbaal: ‘huh, er spreekt mij hier een wildvreemde gewoon aan, wat krijgen we nu’
      2: ze luisteren niet écht naar mijn vraag, want ze zijn al bezig aan het redeneren hoe ze hun denkkader kunnen rechtvaardigen
      3: ofwel volgt er een excuus-uitleg ofwel stamelen ze ‘euh, ok’ (= non-verbaal interpreteer ik dat als een schuldbekentenis, maar daar was ik dus niet op uit)
      4: ik stel eventueel nog een tweede vraag, of ik bevestig dat ik de boodschap ontvangen heb en fiets gewoon verder

      ik vraag me dan steeds af of ze denken dat ik van de politie ben, aangezien dat nog de enige mensen zijn die anderen op hun gedrag bevragen volgens mij? Ik hoop ook nog steeds eens het antwoord te krijgen: ‘ja, ik ben mij daarvan bewust’ 🙂

  3. Hilde Says:

    Wijze woorden inderdaad, maar soms staan er verkeerslichten op voor fietsers zinloze plaatsen (vb. Frère Orbanlaan waar je moet stoppen voor de tram die …. je helemaal niet kruist, maar waar gemakshalve de beide tramrichtingen gelijk op rood gaan). Dan heb ik het toch soms lastig om voor niets te moeten stoppen. Daar zou eigenlijk de infrastructuur moeten aangepast worden, net als aan een hoop kruispunten waar RADR zou kunnen ingevoerd worden.

  4. Wouter Says:

    Ik kan zowel Michael als Lisa volgen, want het geheel is vanzelfsprekend niet zwart/wit. Ik zie ook fietsers aan de Sint Lievenspoort oversteken bij rood, omdat het lang wachten is – vind ik levensgevaarlijk. Tweehondermeter verder richting Hundelgemsesteenweg komende van rond punt Ledeberg is het dan weer levensgevaarlijk om als fietser over te steken bij groen, en daar rijd ik dus zelf vrolijk door rood, want het is veiliger!

    • Michael Says:

      Zou het dan niet effectiever zijn om de oorsprong van het probleem te gaan aanpakken, dan het probleem gewoon te negeren? Zo schieten we toch niets op, niet?

      • Wouter Says:

        Daarvoor moeten we het probleem eerst goed in kaart brengen, want alle regels en infrastructuur ten spijt vertrekken de beslissingen van iedere weggebruiker uit zichzelf. Genre: “ik kan hier veilig oversteken, zelfs bij rood”, “als ik snel nog even optrek ben ik die fietser nog voor op het rond punt” enz…
        Naar mijn mening is er meer empathie nodig naar de andere weggebruikers toe -en dus sensibilisering- ipv alles structureel proberen op te lossen en meer regeltjes en uitzonderingen en dus mogelijke verwarringen te creëren.
        Ik negeer het probleem niet, probeer zelfs een kleine bijdrage te doen door als fietser assertief mijn plaats in het verkeer in te nemen, en zoveel mogelijk rekening te houden met andere weggebruikers als ik met de auto rijd. Maar er is nog héél veel werk aan de winkel…

  5. Frans Says:

    Bedankt, Michael, voor deze bijdrage van niveau. Het wegblazen van de nuances die erin voorkomen met clichés als “moraalridder”, “gezond verstand” of “moordwapen” verandert daar niets aan.
    Natuurlijk zijn er plaatsen waar het rood licht absurd is voor de fietser (aan de ingang van de Timichegtunnel zelfs OP het fietspad), maar daar kan met een nieuw verkeersbord snel een mouw aan gepast worden. In Brussel gebeurt het massaal, terwijl Gent blijkbaar blijft steken in de “proeffase”.

  6. Chris Scuri Says:

    Ach zo, je beweert niet te oordelen maar onderwijl geef je hier een zedenpreek? Terwijl je dat ten stelligste ontkent.
    Bovendien rammelen de redeneringen langs alle kanten.

    Mocht je me zo aanspreken op straat: ik geef je zo’n donderpreek dat je met beschaamde kaken wegrijdt! Uit mijn ogen!

    Bent u een politieman dan?

    Bezoek eens een politierechtbank: ge verschiet u een bult hoeveel chauffeurs (ja ja, automobilisten) door het rood rijden! Dagelijks!
    Bovendien zou het zo zijn dat wie minder dan 30 km/h door het rood rijdt, technisch niet kan geflitst worden.

    Voetgangers zijn ook geen doetjes: uit onderzoek blijkt dat 8/10 wel eens door het rood voetgangerslicht stappen.

    Je hebt het over fietsers, maar impliciet heb je het daarbij over een specifieke leeftijdsgroep: volwassenen.
    Immers, bij punt 1 van uw opsomming gaat het over ‘de opvoeding van kinderen en jongeren.’
    Ge zoudt u nógmaals een bult verschieten van hoeveel jongeren door het rood licht rijden, niet volwassenen.
    Laatst stond ik voor het rood licht t.h.v. de Kanaalstraat in Zelzate. Ik moest naar rechts, de Assenedesteenweg in.
    Fietsten daar gewoon 3, 4, 5, 6 … 10 kids door het rood licht terwijl ik, den dwazen, daar nog braafjes stond te wachten. Alsjemenou! Het was schoolgaande jeugd die daar alle dagen fietst en gewoon
    weet dat het daar veilig is om naar rechts door te fietsen. Mijne eurocent viel na een tijdje. Ik zie jou al achter 10 kids rijden, enne, wie ga je dan aanspreken? Kid nr 1, nr 7 of nr 10?

    Punt 4 van de opsomming gaat over die sukkels van voetgangers en toch verwijs je naar de engelen-automobilisten die het gedrag van fietsers ‘moeten’ misprijzen?
    De autoloze zondag was blijkbaar ook één foute boel?

    Punt 2 en 3 gaan ook over dé automobilisten… ik ga er geen woorden meer vuil aan maken.

    Of spreekt u geen jongeren aan? Let toch maar op, ze zijn véél franker dan pakweg 20 jaar terug.
    Spreekt u geen voetgangers aan?
    Spreekt u geen chauffeurs aan?
    Spreekt u geen beleidsmensen aan, die er verdomme niet in slagen onze infrastructuur dusdanig in te richten dat fietsers zoveel mogelijk in één flow veilig kunnen doorrijden. Die al lang veel meer borden B22 en B23 hadden moeten laten plaatsen . Zoals op het einde van de Orchideestraat, om naar rechts af te slaan. Het kan in bijna 80% van de gevallen zegt de Fietsersbond.

    De Sint van aartsengel Sint-Michaël verdien je voorlopig niet, ook niet met kleine s.
    Ga maar opnieuw aan uw schrijftafel zitten en herdoe jouw huiswerk.
    En zie dat ge de bultrug niet té bult maakt.

    Foei!

    Wie maakt de volgende preek?

  7. NVL Says:

    Onlangs in Gentse deelgemeente , een kind van ongeveer tien jaar gezien. Wordt voorbij gestoken door drie volwassenen waar onder ik . Kruispunt gaat op rood. De volwassen stoppen alle drie maar kind rijdt door rood. En hij ging niet simpelweg rechtdoor , maar nog eens 90° naar links een straat in , over een brede twee vak baan.
    Dat zijn er met een dood wens voor mij.
    Als ik er achter kon , had ik hem bij de lurven gegrepen.
    Verkeersopvoeding is alles , eerst en dan infrastructuur.

    • Chris Scuri Says:

      Uiteraard levensgevaarlijk.

      Maar ‘bij de lurven pakken’? Wat zoudt ge dan doen? ’t Jonk een pak slaag geven of wa?

      Maar hoe eenzijdig is dit toch allemaal hier toch op dit blogthema?
      Het is niet verkeersopvoeding tuto en numero uno; het is steeds een samenspel vàn. Ge zult maar schoon staan op de baan met alle verkeersregels van buiten kennende, als de inrichting zodanig is dat het er onveilig is, nochtans perfect wettelijk in orde. Het is ettelijke malen bewezen dat infrastructuur het verkeersgedrag enorm beïnvloedt.
      Het zal ieder een worst wezen welk element nu het meest doorweegt, dit is ook nog eens situationeel gebonden.

      Het is én én én.

      • NVL Says:

        Verantwoordelijkheid leren , acties hebben gevolgen.
        Verkeersopvoeding is de eerste stap , hij ziet drie mensen stoppen en hij besluit ” no way dat ik stop ”
        Misschien ben ik dan nog van de tijd dat een kind een volwassen voorbeeld volgt.
        Infrastructuur lossen we individueel niet op, daar is massa voor nodig zoals Fietserbond. Dat beseffen is al veel waard en dan besef je dat je zelf persoonlijk al iets kan doen.

  8. Lodewijk Antheunis Says:

    Duidelijke afspraken zijn nodig zodat mensen veilig de weg kunnen gebruiken.
    De wegcode is hiervoor opgemaakt.

    Het STOP-principe is een goede leidraad voor een verkeer op mensenmaat.
    De wegcode hanteert, voor zover ik weet, het STOP-principe.

    De oorzaak van het niet naleven van de wegcode lijkt me vaak doordat de infrastructuur niet voldoende op mensenmaat is ontworpen.

    Er kunnen wel wat opvoedingsproblemen opduiken bij de weggebruikers, maar dat kan aangepakt worden met voldoende educatie en voldoende controle.

    De weginfrastructuur aanleggen volgens het STOP-principe lijkt me dus een goede en logische keuze.
    Het is aan de wegbeheerder om dit ook zo te doen.

    De grootste verandering lijkt me dus vooral nodig in de hoofden van de wegbeheerders.

  9. Frederik Says:

    Ik denk dat het probleem hem in de nuance zit. Het is duidelijk uit deze discussie dat iedereen hier zijn eigen regels heeft over wanneer en op welke kruispunten het wel en niet redelijk is om door een rood verkeerslicht te rijden. Jammer genoeg laten de verkeerslichten zelf deze nuance niet toe: rood is rood.

    Mocht men de regels wat versoepelen waar het kan, dan zouden fietsers dit niet zelf moeten doen, en kan men de regels streng houden waar het nodig is. Een eerste stap was het invoeren van rechtsaf door rood. Natuurlijk moet men dan wel die borden effectief plaatsen overal waar het mogelijk is. Het niet geplaatst zijn van zo’n bord moet een krachtig signaal zijn aan fietsers dat rechtsaf door rood hier echt niet veilig is. Op dit moment is het vooral een signaal dat de wegbeheerder incompetent is.

    Een tweede stap zou zijn om verkeerslichten toe te laten die afwisselen tussen groen en oranje knipperlicht. Vaak zijn de fiets-/voetgangersverkeerslichten bij oversteekplaatsen enkel nodig tijdens de spits, of voor oudere mensen. Er is vaak helemaal geen veiligheidsrisico, die lichten worden dan geplaatst puur om het comfort van de zwakke weggebruikers tijdens het oversteken te verhogen. Maar jammer genoeg betekent het plaatsen van lichten dat er altijd moet gewacht worden op groen. Ook automobilisten staan daar trouwens vaak zinloos voor rood. De mensen zien ook dat dit absurd is en negeren gewoon het rode licht.

    De oplossing lijkt mij dus dat deze kruispunten standaard oranje knipperlichten hebben voor zowel fietsers/voetgangers als auto’s. Wanneer er op de knop geduwd wordt, verandert dit naar groen voor fietsers/voetgangers, rood voor auto’s. Opnieuw gaat dit ervoor zorgen dat fietsers weer respect hebben voor kruispunten waar het licht echt rood wordt, omdat de wegbeheerder ze echt onveilig vindt. Rood is dan opnieuw een krachtig signaal dat oversteken echt niet kan.

    • 3S Says:

      Een derde, belangrijke stap om roodlichtnegatie te voorkomen is volgende aanpassing aan fiets/voetgangersoversteekplaatsen met drukknoppen.

      Neem bijvoorbeeld die aan de blauwe fietsbrug aan de Brugsevaart.

      Er is ten voordele van de autodoorstroming een bepaalde wachttijd dat het licht groen is voor auto’s (bv. 50 seconden).

      Maar stel nu dat er buiten de spits al vijf minuten lang geen fietsers overgestoken zijn. De auto’s hebben dus al een kwartier lang groen.
      Als de eerste fietser op de knop duwt, moet hij – in zijn ogen – eindeloos wachten tot het licht groen wordt.

      Een veel beter oplossing zou zijn dat het dan direct oranje en rood wordt voor auto’s. Er is geen enkele reden om de fietser te laten wachten, want het is al vijf minuten aan één stuk groen voor de auto’s….

      • didi Says:

        Dat is bv. een plek waar ik zo goed als altijd door het rood rijd. Je hebt daar als fietser in beide richtingen een heel duidelijk zicht op het aankomende verkeer en doordat je in twee stappen kan oversteken kan je dat ook bijna altijd vlot en veilig doen. Af en toe staat er daar zo’n kleinburgerlijk moraalriddertje als Michael dan wat te mopperen.. maar wat is het alternatief? De regeltjes volgen.. en dan.. ik (de fietser) moet lang staan wachten vooraleer ik kan oversteken en daarenboven laat ik dan ook nog eens de auto’s onnodig stoppen. Tijdsverlies aan alle kanten, maar nergens enig voordeel…

  10. M. Says:

    Ik kan zowel Michael als Lisa volgen… Er zijn inderdaad plaatsen waar het absurd is om als fietser te staan wachten op… niks, basically. Zeker wanneer het regent. Ik heb ook al gemerkt in Gent dat de wachttijden aan oversteekplaatsen aangepast worden ten voordele van de automobilist (lees: je moet langer wachten vooraleer het licht op groen springt en je kunt oversteken). Dat veroorzaakt frustraties en leidt tot overtredingen. Het is wel een toegenomen tendens in onze maatschappij dat mensen niet meer kunnen of willen wachten. Daarom dan toch maar snel door dat rood licht rijden of aan de verkeerde kant van de rijweg, want 2 minuten wachten om te kunnen oversteken, dat nooit hoor. Misschien ben ik te braaf omdat ik de regelkes volg, dat kan. Alleen merk ik dat mijn frustratie ten opzichte van (mede-)fietsers die gevaarlijke overtredingen begaan, toegenomen is. Omdat ze met hun gedrag mezelf en ook anderen in gevaar brengen.
    Nog iets: enkele weken terug ben ik (in Gent) omver gereden door een wagen die voorrang had moeten verlenen. Ik was dus in mijn recht, al verzacht dit nauwelijks het leed dat ik heb moeten doorstaan. Ik vraag me af wat er gebeurd zou zijn indien die wagen me aangereden had terwijl ik door het rood reed, of aan de verkeerde kant van de weg. Ik weet dat zwakke weggebruikers te allen tijde beschermd worden en automobilisten bij een ongeluk auto-fietser dus bijna steeds aansprakelijk worden gesteld, maar ergens voelt dat toch niet “eerlijk” aan ten opzichte van de automobilist. Maar misschien start ik hier een heel gevoelige discussie 😉

  11. agens Says:

    De aanname dat elke fietser zich als een ambassadeur van ‘ons ras’ zou moeten gedragen,
    komt mijn inziens vooral voort uit het feit dat we nog steeds zo’n schamelijk bedreigde diersoort zijn.

    Geen nood. Zelfs al volgen we alle regeltjes braaf, een groot deel van de automobilisten zal nog steeds op fietsers neerkijken
    als betweterige (fietskar)hippies die toch maar in de weg rijden.

    En geen nood, als kinderen een slecht rolmodel willen, dan hoeven ze maar op de rijweg te kijken.

    Rode lichten zijn nuttig en sommige waaghalzen op twee wielen spelen met hun korte leventjes.
    Anderzijds heeft het geen zin om dag en nacht voor elk stoplicht als een Oom Tom-fietser braaf je beurt af te wachten.
    Zeker niet in een stad op maat van auto’s.
    Voor je het weet wordt je opgeschept door een klojo die naar rechts afslaat.

  12. nalieke Says:

    In juni dit jaar heb ik een boete gekregen voor door het rood licht te rijden met mijn fiets om 06.45 des ochtends. Plek van de misdaad? Ik reed van de hofbouwlaan door het rood naar het rode licht op de charles de kerkhovelaan waar ik daar stopte om dat het rood was. ongeveer 20m dus. Boete 175€. Sindsdien stop ik voor elk rood licht, ik durf niet meer ….
    Wou het maar effe delen.

    • yves Says:

      Daar doe ik consequent het volgende: afstappen aan rood stoplicht Hofbouwlaan, fiets aan de hand via het voetpad verder stappen, wachten aan het rood stoplicht Charles de Kerkhovelaan, bij groen vrolijk verder fietsen. RADR is daar niet gepast, want te gevaarlijk door aanstormend autoverkeer richting Zwijnaardsesteenweg.

  13. Michael Says:

    Blijkbaar kan mijn artikel gecatalogeerd worden onder ‘ verkeersethiek ‘: http://www.ub.rug.nl/eldoc/dnpp/pp/vvd/lire/4005/010.pdf


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: