Home

’t Is voor de veiligheid

15 december 2014

Met dit argument kun je veel van tafel vegen. Zoals de, ondertussen bij elke Gentenaar gekende, vernieuwing van de Brusselsesteenweg.

En neen, ik wil het hier niet hebben over de tijdelijke omleggingen die niet altijd even veilig zijn. Ook niet over de soms onbegrijpelijke aanduidingen voor waar je nu met de fiets moet rijden.

Neen, ik wil het hebben over wat wellicht de definitieve aanleg moet zijn. Op deze blog kwamen al klachten binnen daarover, op de Facebookpagina van Fietsbult ook en in onze mailbox evenzeer. Het zal dus niet helemaal koosjer zijn, daar op die Brusselsesteenweg.

Wat doe je dan, als Fietsersbonder, als redacteur? Op de fiets stappen, genieten van een koude zondagmiddag en even ter plaatse plaatjes schieten.

Even de situatie schetsen: vroeger (toen alles beter was) liep er een fietspad parallel aan de rijvakken voor de auto’s. Ook waar die de E17 op- en afreden, ging het fietspad rechtdoor en had je dus voorrang als fietser. Ook in de richting van Gent, ter hoogte van de Land van Rodelaan, was dat het geval. Nu is AWV (de wegbeheerder) bezig met de heraanleg van dat hele kruispunt en wat blijkt: als fietser heb je geen voorrang meer! Maar er is nog meer aan de hand. Ik probeer dit te illustreren met enkele beelden van de situatie.

Voor de duidelijkheid: we gaan tegen de klok in. Het eerste beeld is te situeren als: komende van Gent, richting Melle, net voor de oprit naar de E17 (richting Zwijnaarde).

Brusselsteenweg, Gentbrugge

Brusselseteenweg, Gentbrugge

Op dit beeld zie je dat je nu eerst een slinger naar rechts moet maken als fietser, langs de oprit naar de E17. Niks bijzonders, behalve dat de verharding weer van de soort “binnen drie maanden putten” is gemaakt, terwijl de auto’s over effen asfalt rijden.

Brusselstesteenweg, Gentbrugge

Brusselstesteenweg, Gentbrugge

Dit is waar je die oprit dwarst. De auto’s hebben nu voorrang! (slik). Dat betekent dat ze zich lanceren om daarboven aan 120 km/u (dat wordt beschouwd als richtsnelheid, blijkbaar) te kunnen rijden. Fietsers? Geen belang, die moeten toch stoppen. (vermoedelijke visie van de ontwerper: “’t is voor de veiligheid van de fietsers”)

Als je zonder ongelukken de oprit over raakt, kun je kiezen: links (dubbelerichtingsfietspad) of rechts. Tijdens de avondspits passeren hier veel fietsers, dus kun je al verwachten dat de opstelstroken veel te klein zijn. Bemerk ook dat de verkeerslichten, speciaal voor de fietsers, veel te hoog opgesteld zijn. Wie aan de stopstreep staat, ziet het licht niet meer. Ergonomie? Niet voor fietsers…

We gaan verder richting Melle.

Brusselsesteenweg, Gentbrugge

Brusselsesteenweg, Gentbrugge

En kijk: waar amper voetgangers zijn, maar wel redelijk wat fietsers, is het zebrapad ongeveer dubbel zo breed als de oversteekplaats voor fietsers. Wat wel consequent is: de lichten staan weer veel te hoog en de opstelstrook is veel te klein.

Hier gaan we het kruispunt weer over, richting Land van Rodelaan(naar de park & ride onder de E17).

Brusselsesteenweg, Gentbrugge

Brusselsesteenweg, Gentbrugge

Dit is het beeld dat je als fietser hebt, net aan de stopstreep. Lichten? Onzichtbaar. Misschien rijdt de ontwerper met een hoge bi?

Brusselsesteenweg, Gentbrugge

Brusselsesteenweg, Gentbrugge

Dit is vanaf de overkant genomen. Hier is het fietspad, met dezelfde breedte, plots een tweerichtingspad geworden, uiteraard ook zonder voorrang op het afslaande autoverkeer (autodoorstroming, he, meneer). Voor de voetgangers ziet het er nog beter uit: hier ligt geen zebrapad. Goed, dat kan tijdelijk zijn en hopelijk moet het nog aangelegd worden.
Wie hier richting Gentbrugge (Land van Rodelaan) wil, moet nog enkele flinke chicanes nemen vooraleer een eind rechtdoor te kunnen rijden op een flink versleten fietspad.

We steken opnieuw over, deze keer richting Gent.

rich Gent 2Kijk: het fietspad is hier ook niet breder, maar je moet wel rekening houden met tegenliggers! Conflicten ingebouwd, zou je kunnen zeggen. Ook schuwafstand lijkt voor AWV een onbekend begrip, want de palen staan net naast het fietspad, waardoor de bruikbare breedte nog maar eens vermindert. Ook hier hebben voetgangers zowat de dubbele breedte ter beschikking.

We steken weer over en nemen de laatste oversteek, in de richting van de oprit naar de E17.

Brusselsesteenweg, Gentbrugge

Brusselsesteenweg, Gentbrugge

Ook deze mag je in beide richtingen nemen.

Merkwaardig: voor de auto’s zijn in alle richtingen twee rijvakken beschikbaar, met stroken voor voorsorteren en mooi aangelegde afslagen die de lichten vermijden.

Als je echter als fietser op deze plek (laatste foto) aan de overkant komt, heb je te maken met fietsers die van Gent komen langs de Brusselsesteenweg, fietsers die uit de De Smet De Naeyerdreef komen (van Ledeberg), fietsers die richting Melle rijden, fietsers die richting Land van Rodelaan moeten (tegenrichting) en fietsers die naar de De Smet De Naeyerdreef rijden. Die worden allemaal op een smalle strook geperst, zonder voorrangsaanduidingen. Voor de veiligheid, wellicht?

De wegbeheerder maakte een site speciaal voor de heraanleg. Ik vond er wel een plan op terug, maar absoluut geen detail over hoe het fietsverkeer daar zou lopen. Vergeten? Of camouflage, om alle protest vooraf te vermijden? Of zit het detailplan veel dieper verstopt?

Als dit typisch is voor hoe de grote wegen in Vlaanderen heraangelegd zullen worden, dan lijkt het erop dat de 21ste eeuw met toenemend fietsverkeer nog niet tot daar doorgedrongen is! En protest? Daarvoor is het, vrees ik, veel te laat.

31 Responses to “’t Is voor de veiligheid”

  1. Frans Says:

    Voor wegenontwerpers zijn fietsers een “restfractie”. Fietspaden ontwerpen ligt wellicht beneden de waardigheid van een ingenieur.

    • Dirk Coopman Says:

      Stedenbouw is een discipline die haar weg niet vindt. Ook als psycholoog of socioloog kan je mits enkele bijkomende vakken zgn. stedenbouwkundige worden. Vroeger kon je bij de VDAB met een A3 diploma een avondcursus stedenbouw volgen. Nogal wat studiebureaus – niet in het minst de grote – zijn gevuld met ongeïnspireerde ‘tekenaars’. De ingenieurs die wegeninfrastructuur uittekenen, en in extensie onze openbare ruimte, zijn onvoldoende geëngageerd om de complexiteit van een stad vorm te geven. Een opdracht binnenhalen aan het laagste tarief is bij het gros van deze studiebureaus het belangrijkste kunnen van de zaakvoerder. De complexiteit van het vormgeven van de stad is daar dan ook navenant ondermaats. Esthetiek en leefbaarheid zijn daar een te hoog gegrepen categorie voor deze bot infrastructurele ingestelden die ‘slechts’ beantwoorden aan de vraag. Wie meer wil aanreiken beantwoordt niet aan de opdracht. Om ‘juridische’ redenen kan een bestuur niet gunnen aan wie ‘de vraag’ ruimer ziet. Gelijkaardige referenties van ‘nietszeggend kunnen’ zijn daar trouwens een vereiste tot gunning.

      Wat kun je hiermee aanvangen? Controlerende overheidsdiensten zijn te loyaal tegenover andere overheidsdiensten tevens bakenen ze hun domein af en staan inmenging zelden toe. Ze kunnen ingrijpen maar doen het zelden. De onderlinge omzichtigheid is zo blijkt niet productief. Hoe dit belangrijk maatschappelijk veld dat gebouwde werkelijkheid heet, performanter te maken?

      Een ontwerper (besturen of studiebureau) is aansprakelijk voor zijn conceptuele fouten. Hij kan aangesproken worden ook als er zich geen accident heeft voorgedaan. Bij vaststelling van fout kan een rechtbank herstelmaatregelen opleggen. Wat ze in deze ook zou doen als iemand zich partij zou stellen. De openbare veiligheid dient immers steeds gewaarborgd te worden. Een fout met als gevolg lichamelijke schade én met voorkennis is zelfs correctioneel strafbaar. Terecht houden we niet van juridische complicaties. Evenwel is deze vorm van politiek bedrijven door de geëngageerde burger bijzonder vruchtbaar. Het vormt de politiek en vooral de samenleving, het stelt voorbeelden en werkt normatief met finaal ruime navolging als consequentie.

      Met de voorhamer gesproken: De aansprakelijke van een slecht concept dagvaarden kan een kind redden en exemplarische voorbeelden stellen met grote navolging. De bewering dat Stad Gent hier niets aan kon doen omdat het haar administratie niet is welke dit zou hebben besteld dan wel getekend, is niet juist. Zij keurt minstens de plannen goed.
      Weet: de veelheid aan immature stedenbouwkundige ingrepen hebben de bedoeling om na uitvoering er tientallen jaren zo bij te blijven liggen. Enerzijds het fietsen aanmoedigen en anderzijds weten wat fouten kunnen veroorzaken is in hoofde van de besturen onaanvaardbaar.

      Jarenlang fouten aan de kaak stellen is een lovenswaardig taak maar op een bepaald moment dient men ook hier verantwoordelijkheid te nemen. Een nieuw middenveld oprichten dat ‘Gebouwde Werkelijkheid’ heet welke tientallen organisaties en geëngageerde individuen groepeert zou bijzonder productief kunnen zijn.
      Nieuwsoortige geëngageerde advocaten die uitspraken bekomen die normen worden? Onderzoekers die scherpe objectieve analyses maken ‘à la Rekenhof’ ten aanzien van de gebouwde werkelijkheid ? Architecten die alternatieven creëren en laten circuleren tot creatie van een democratisch draagvlak en ondersteuning van een nieuwsoortig middenveld? Journalisten en media die ruimte geven aan wat opbouwend is ten aanzien van de gebouwde werkelijkheid? En finaal de politiek en de overheidsadministraties als uitvoerders van wat door dit werkzaam conglomeraat wordt bekomen ?

      Of blijf je bij uw aanklacht en geloof in een politicus die zegt en vooral denkt, ‘ik ben verkozen door zoveel duizenden en gij ?’
      of ook: ‘Ik doe wat ik kan maar het is niet gemakkelijk.’

      Samen met vele anderen menen wij dat vorm geven aan de gebouwde werkelijkheid een zaak is die velen aanbelangt en niet meer gedelegeerd kan worden aan de toevalligheid van een daar belande politicus dan wel een voor tientallen jaren ver aangestelde administrateur generaal. De immaturiteit van het resultaat dat ‘gebouwde werkelijkheid’ heet is vaststelbaar en vereist een andere dynamiek.

      Fietsbult + technische én esthetische oplossingen + breed draagvlak + juridische weerbaarheid = meer wensbare gebouwde werkelijkheid voor de fietser.
      Een koppeling met andere aspecten van de gebouwde werkelijkheid vereist mature vormgevers. De gebouwde werkelijkheid verdient dat.
      De richting die de samenleving uit wil gaan ten aanzien van de gebouwde werkelijkheid toont zich in de recente veelkleurige ontstane groeperingen en hun scherpe analyses en uitzichten.
      Nu nog de samenbundeling ervan.

      Dirk Coopman

      • Renaat Says:

        Sterk stuk …
        “Controlerende overheidsdiensten zijn te loyaal tegenover andere overheidsdiensten tevens bakenen ze hun domein af en staan inmenging zelden toe. Ze kunnen ingrijpen maar doen het zelden. De onderlinge omzichtigheid is zo blijkt niet productief.”

        Dat stel ik ook vast. Wat ik me eveneens al een paar keer heb aangevraagd is hoe die rapporten er uitzien die ‘verkeersdeskundigen’ opstellen na een ernstig ongeval. Is mijn vermoeden juist dat zij over het algemeen enkel beschrijven wat er gebeurt zou kunnen zijn maar nooit een uitspraak doen over de rol die slechte infrastructuur daarin speelt. Wat zou er gebeuren als in talloze van die rapporten de conclusie (terecht) zou zijn dat het ongeval mogelijk niet zou zijn gebeurd indien de infrastructuur beter was ingericht?

        “Terecht houden we niet van juridische complicaties. Evenwel is deze vorm van politiek bedrijven door de geëngageerde burger bijzonder vruchtbaar. ”

        Als ik kijk naar hoe sommige overheden met de burger of belangenverenigingen omgaat, ook als deze constructief proberen mee te denken of terecht problemen aankaarten, dan ben ik er ook meer en meer van overtuigd dat enkel de stap naar de rechtbank op termijn verbetering kan brengen.
        Maar van een advocate met kennis van zaken weet ik ook dat het in België blijkbaar veel moeilijker is dan in onze omliggende landen om de overheid juridisch aansprakelijk voor iets te stellen. En natuurlijk wil de overheid de regels niet aanpassen die er voor kunnen zorgen dat ze makkelijker aansprakelijk kunnen gesteld worden.

        Een ‘tussenstapje’ tussen gewoon klagen en de overheid voor de rechtbank dagen is naar de ombudsdienst stappen. Ook geen wondermiddel, maar ik heb toch het gevoel dat men dan iets ernstiger genomen wordt.

        “De bewering dat Stad Gent hier niets aan kon doen omdat het haar administratie niet is welke dit zou hebben besteld dan wel getekend, is niet juist. Zij keurt minstens de plannen goed.”

        Echt goedkeuren hoeven ze niet, maar ze geven op hun minst advies. Het gebeurt echter dat aan zo’n advies voorbij gegaan wordt. Hoewel een gemeentelijke overheid inderdaad weinig zeggenschap heeft in de heraanleg van gewestwegen, heb ik ook de indruk dat dat te snel gebruikt wordt als argument om de handen in onschuld te wassen. Daar leeft blijkbaar ook de schrikt om de ‘hogere overheid’ niet op de tenen te trappen. Ik geloof best wel dat vooral grote steden wel een behoorlijk invloed op het ontwerp van gewestwegen kan uitoefenen als ze de durf zouden hebben om zich heel duidelijk voor (of tegen) een bepaald ontwerp uit te spreken.

        • ChrisS Says:

          Renaat, je weet dat ik jouw gedachten genegen ben. Maar ik wil toch een lans breken voor gans mhr. Coopmans standpunt, ook het juridische aspect.

          Te weinig slagkracht
          ———————————

          Allerlei verenigingen en persoonlijke initiatieven, gaande van fiets- tot milieuthema’s zijn:
          – te versnipperd
          – politiek weinig slagkrachtig
          – juridisch te weinig onderlegd
          – financieel zwak
          – met een te klein draagvlak
          – …

          Ondanks de huidige aanstekelijkheid van vrijwilligers, van moedige burgers, van 98% hoffelijk fietsende volharders in weer en wind. Respect!

          Het is zelfs lastig om op stadsniveau iets te bekomen, laat staan op Vlaams niveau.
          Blogs, persberichten, samenkomsten, boeken,… het werkt allemaal te weinig.
          Bijvoorbeeld op deze blog krijgen we zelfs geen antwoord van een schepen van mobiliteit.

          Laten we eerlijk zijn: als een stad een dossier gunstig adviseert, goedkeurt, bekrachtigt… het komt toch neer op: groen licht geven!
          Een ombudsdienst is een tweedelijnsfunctie met amper slagkracht en het is tekenend voor hoe burgers er eigenlijk niet geraken.
          De Lijn krijgt 1 miljoen EUR (!) extra om perrons e.a. te wijzigen n.a.v. de komst van de Gentse supertrams.
          Zullen de fietsers ook van zo’n bedrag genieten om de Gentbrugse mikmak te heraanleggen?
          Zal de stad nu ook een antipromofilmpje maken over de AWV die een verregaand Gents fietsbeleid ondermijnt?

          We kunnen hier wat klagen, neuten, zagen, onderling twisten over details, … er verbindt ons uiteindelijk één ding: een beter fietsbeleid!

          Eén front!
          ——————

          M.a.w. wat mhr. Coopman zegt, blijft gelden én is baanbrekend.
          We moeten ons samen verenigen tot een krachtig front waarbij we kunnen strijden op alle niveau’s tegelijk: juridisch, politiek, financieel, architecturaal, qua aantal, qua acties.

          Zo kunnen juridische experts bvb. de lastige overheidsaansprakelijkheid aan de kaak stellen, het versnipperd en omzichtig mobiliteitsbeleid, het zwak openbaar aanbestedingsbeleid,.. ondersteund met acties enz. Vergeten we bvb. ook niet de te vaak onderschatte zgn. beginselen van behoorlijk bestuur.
          Laten we ons m.a.w. niet doen door de huidige juridische obstakels: met een paar juridische slimme bollen lukt het op de duur wel!

          Met zo’n frontvorming bereiken we ontelbare fietsers die bvb. zelfs geen lid hoeven te zijn, maar welwillend eens financieel bijdragen, of willen opkomen bij een actie, of een petitie willen ondertekenen… Het vraagt soms enkel wat goede wil!

          Het is tijd voor een grote wakkerschudding!
          De tijd van aanmodderen is voorbij!
          De beschamende vertoning op dit Gentbrugs dodenkruispunt kan een aangrijpingspunt zijn!
          Laten we de krachten van onze knappe denkers en koene doeners volhardend samenbundelen!
          Laten we doen wat NL 40 jaar geleden heeft gedaan!
          Laten we doen wat de tijdsgeest ons om smeekt!

          VERENIGINGEN PRO-FIETS ALLER REGIO’S: VERENIGT U IN EEN BEWEGING!

          Verenig en beweeg!

          • Renaat Says:

            Ik denk dat je me toch wat verkeerd begrepen hebt. Eigenlijk ging ik volgens mij nergens echt in tegen het standpunt van dhr. Coopman, hooguit bracht ik wat nuancering. Ik blijf van mening (en die mening is de laatste jaren behoorlijk versterkt door het toedoen van diverse overheidsinstanties) dat de juridische weg bewandeld moet worden. Maar het is belangrijk te beseffen dat het geen eenvoudige weg is. Als mensen met kennis van zaken die weg willen bewandelen, dan zullen ze in mij een medestander vinden.
            Het zou echter al mooi zijn moesten leken die die weg niet kunnen of willen bewandelen wel naar de ombudsdienst zouden stappen indien de overheid hen niet ernstig neemt.

          • ChrisS Says:

            Ah, jouw nuancering had ik teveel ongenuanceerd gebracht. 😉

            Wat vooral inspireert vind ik, is de oproep voor een samenbundeling van krachten, niet enkel het juridische.

      • winfriedhuba Says:

        >>Architecten die alternatieven creëren en laten circuleren tot creatie van een democratisch draagvlak en ondersteuning van een nieuwsoortig middenveld<<
        Niet nodig, wij weten sinds 20 jaar hoe je zo een kruispunt hoort aan te leggen. Liefst niet te creatief. Maar gewoon volgens de Nederlandse CROW-boekjes. Je mag ze bij mij eens komen inkijken.
        Een verplichte NORM, een verplichte STANDAARD, een verplichte FIETSTOETS.
        Anders blijven mooie parkeer- en mobiliteitsplannen galm en rook.
        Anders blijf je juridisch procederen in het luchtledige.

        • ChrisS Says:

          Dit is m.i. niet in tegenspraak met wat mhr. Coopman zegt.

          Met creatief wordt precies bedoeld volgens ‘de beste praktijken’, die in talloze Crow publicaties zijn opgenomen, zo bvb. de fietstoets. Dit i.t.t. het ouderwetse geknoei, tot op de dag van vandaag, in Vlaanderen. Dus niet creatief in de zin van ‘out of the blue’.

          Eigenlijk moet Vlaanderen ‘als een klein kind’ de goede voorbeelden ‘kopiëren’, ‘naäpen’ zo u wil. De mature, uitgerijpte voorbeelden volgen en zo mogelijk beter doen! Zoals Renaat zei en jij ook stelt: ‘we moeten het warme water niet uitvinden.’
          De realiteit is helaas dat onze beleidsmensen nog spelen – als een kind – vanaf het beleid tot en met de implementatie en daarmee ook speelt met de voetjes van de bevolking, die in veel opzichten volwassener is dan haar leiders.
          Ik weet wel, beleidsmensen zijn ook maar mensen, maar toch… er loopt teveel scheef.

          Dé boodschap van mhr. Coopman is vooral: we moeten de krachten bundelen om juist die kennis, ervaring, moed,… niet in rook op te laten gaan maar uit te laten groeien tot een slagkrachtige beweging en als een matuur antwoord op wat zoveel mensen verlangen.
          Nu blijft quasi alles teveel in het luchtledige, met als gevolg een bijna volledige vrijgeleide voor het beleid, dat – zoals we in talloze heraanleggingen zien – er weinig van bakt.

          Zijn we zelf voldoende matuur en moedig om zo’n beweging samen te maken? Ik mag hopen van wél!


  2. Pure incompetentie. En nog maar eens een bewijs dat de mensen die onze wegen uittekenen nooit met de fiets rijden.

  3. trijnewijn Says:

    Het ergste eraan vind ik dat auto’s aan beide kanten van het kruispunt mogen afslaan zonder lichten, terwijl voetgangers en fietsers maar zelf moeten zorgen dat ze veilig over geraken. Vlak voor de oprit van de E17 maakt het fietspad dan nog zo’n bocht waardoor je als fietser niet eens meer zichtbaar bent…

    Het is een *tuut*kruispunt geworden en ik vraag me af hoeveel ongelukken er zullen moeten gebeuren voordat het heraangelegd wordt of er verkeerslichten bijkomen. Ik ben zelf opgegroeid in de buurt van het Kennedy rond punt in Oostende. Het kruispunt Gistelsesteenweg-Elisabethlaan had in mijn jeugd ook aan alle kanten van die afslagstroken zonder lichten, ook naar de A10. Ik herinner me vooral dat je daar keihard moest opletten en dat er veel te vaak ambulances stonden. In Oostende waren ze zo slim om die stroken weg te werken bij de heraanleg van het kruispunt, terwijl ze hier nu aangelegd worden, op ongeveer dezelfde afstand van waar ik nu woon. Leve gent, waar kruispunten aangelegd worden op een manier die op andere plaatsen al bewezen heeft gevaarlijk te zijn.

    • JanG Says:

      Het probleem hier is dat het stadsbestuur in deze niets in de pap te brokken heeft (of toch zeer weinig): AWV (het Vlaamse gewest) is de wegbeheerder. Ik kan me niet voorstellen dat ons stadsbestuur, dat nu echt veel doet voor fietsers, hier gelukkig mee is.
      En jawel: dit is een inrichting à la jaren ’70, net als aan De Sterre, waar ik ook nog wel even een stukje over zal schrijven.

      • Jeroen Says:

        Dat kan stad gent wel! Zij verlenen advies aan de bouwvergunning, en als ze er echt negatief tegen overstaan kunnen ze dit tegenhouden. Zie maar naar de lange wapper in Antwerpen…
        Of men kan noch verder gaan. Stel een thematisch RUP fietsen op waarbij je de richtlijnen naar fietsinfrastructuur vastlegt. En dan Moet AWV of wie dan ook er zich aan houden.

      • agens Says:

        “ons stadsbestuur, dat nu echt veel doet voor fietsers.”

        Serieus?

        Dan had u even tegen de richting – en toch reglementair – tot aan de Schooldreef moeten fietsen.

        Wat daar oogluikend wordt toegestaan (onder het mom van lokale parkeergelegenheid) is je reinste waanzin.

        Ter hoogte van de Hell’s Angels verspert nu ook een kraan het voetpad, waardoor ook voetgangers op het veel te smalle fietspad gedwongen worden.
        En 50? 50?

        Of is de verkeersveiligheid langs gewestwegen ook helemaal geen stadsbevoegdheid?

  4. Wouter Says:

    voor de heraanleg voelde ik me daar regelmatig al loslopend wild, het zal nu nog méér opletten worden. En hopelijk gaat er ooit een auto stoppen, want anders ga je eeuwig kunnen staan wachten aan de oprit van de E17😦


  5. is er niemand bij AWV naar wie je dit kan doorsturen ??? er moet daar toch minstens 1 iemand zijn die ook soms eens met de fiets rijdt ?

  6. ChrisS Says:

    Leg dat voor aan de eerste de beste Nederlandse of Deense wegontwerper: ze lachen zich een bult. En wij maar huilen met de pet op.
    Beschamend criminele infrastructuur! Van onhoffelijkheid gesproken…

  7. Renaat Says:

    Het is erg, maar als het AWV iets aanlegt en het blijkt doordacht, echt fietsvriendelijk, veilig en volgens de wettelijke normen te zijn, dan ben ik oprecht verbaasd want dat zijn echt uitzonderingssituaties. Afgaande op de meeste infrastructurele ingrepen waar het AWV voor verantwoordelijk is, wijst niets er op dat men de kennis en/of kunde en/of wil aanwezig is om de fietser als een volwaardige modi te zien die gestimuleerd dient te worden.

    Ook hier hebben ze het weer nagelaten zich te houden aan de wettelijke regels. Een fietspad aangeduid met evenwijdige onderbroken strepen kan immers nooit een tweerichtingsfietspad zijn.

  8. ChrisS Says:

    Een uitgelezen punt om daar eens met ca. 500 à 1000 fietsers te protesteren. De kritische mass…
    Hoelang gaat de overheid nog met de fietsvoetjes spelen?

    • J. Says:

      Ik doe mee!
      En waarom installeren ze nog overal van die verkeerslichten voor fietsers die geen enkele fietser kan zien als hij ervoor staat? Zijn verkeerslichten op fietshoogte te duur? Of niet wettelijk? Het kan toch niet anno 2014 dat ze zelf dat nog niet door hebben bij awv…

      • Renaat Says:

        Fietslichten op ‘ooghoogte’ zijn op dit ogenblik enkel toegelaten als herhalingslichten dus maken de zaak inderdaad kostelijker. Maar rekening houdend met:

        – Kleinere herhalingslichten in het grote geheel van zo’n werken slechts een fractie van de kosten vertegenwoordigen.
        – De kosten van fietsinfrastructuur nog steeds weinig voorstellen t.o.v. de kosten voor autoinfrastructuur.
        – Het AWV zich wel vaker niets aantrekt van de wettelijkheid of onwettelijkheid van infrastructuur, verkeersborden, …

        is er geen enkele goede reden waarom het AWV geen lage lichten zou gebruiken.


  9. Ik wil hier best meedoen als er kritische massa nodig is. Een dergelijke miskleun in 2015 verdient het nodige protest

  10. Frans Says:

    Nog even herhalen dat de autoweg E3, nu E17, dwars door Gentbrugge werd aangelegd op uitdrukkelijke vraag van het Gents stadsbestuur om een afrit te krijgen “op fietsafstand van Gent”.

    • JanG Says:

      Dat is wel zowat een halve eeuw geleden. Gelukkig is de visie geëvolueerd. Ik lees zowaar in het strategisch mobiliteitsplan dat het Gentse stadsbestuur die hele viaduct nu weg wil (niet onmiddellijk, maar wel liefst zo snel mogelijk). Bij AWV wordt nog steeds vooral in termen van autodoorstroming gedacht, getuige deze heraanleg.

      • Lodewijk Says:

        Ze denken niet alleen in termen van verbetering van autodoorstroming maar ook tegelijkertijd in de verslechtering van fietsdoorstroming.

        De rest van mijn bedenkeningen waren te cynisch en zwartgallig.
        Die piste ga ik niet nemen. Want dat helpt niemand vooruit.

  11. Luc De Kock Says:

    Beste lezers,

    naar aanleiding van een ongeval met fietser vorige week ter hoogte van de werken op de Brusselse steenweg in Gent, wou ik toch even mijn ding kwijt bij één of andere organisatie die enige druk kan uitoefenen bij de wegbeheerders. Zo kwam ik terecht bij de “fietsersbond” en vond ik bovenstaande discussie over de gemiste kansen voor veilige en moderne fietsinfrastructuur.

    Eerst iets over het ongeval: deed zich voor op de zone van de werken waar het fietsverkeer nu tijdelijk in 2 richtingen over een smal fietspad moet. Zelf heb ik al meermaals in de remmen moeten knijpen en ervaar deze tijdelijke situatie als zeer gevaarlijk: niet alle fietsers zijn zich ervan bewust dat er uit de tegenovergestelde richting ook fietsers kunnen aangereden komen. Sommige fietsers willen tragere fietsers voorbijsteken en merken te laat op wanneer een fietser uit de tegenovergestelde richting komt. Heel vervelend, want er is geen mogelijk om uit te wijken. Ook automobilisten, of mensen die in hun geparkeerde auto willen stappen en vervolgens uit de parkeerplaats wegrijden, zijn zich niet altijd bewust van het feit dat fietsers uit de ‘verkeerde richting’ kunnen komen. Daarenboven valt een fietser ’s avonds (het is nu al donker om 17u, dan is het ook voor fietsers spitsuur). en vooral bij een nat wegdek helemaal niet op tussen het drukke verkeer. Voor mijn part is de situatie te gevaarlijk om nog toegelaten te worden. Bewijs: het ongeval van vorige week. Volgens omwonenden zouden er op die plaats nog ongevallen met fietsers gebeurd zijn, wat mij zeker niet verwondert. Vraag aan de fietsersbond: hebben jullie weet van het aantal ongevallen met fietsers op die plaats en gedurende de werken? Kan er via de fietsersbond druk uitgeoefend worden om de situatie veiliger te maken? We moeten toch niet wachten tot een volgende ongeval?

    Twee: ondanks het toch wel sterk verbeterde fietspad tussen Ledeberg en de oprit van de E17, zijn de minpunten die jullie opsommen ter hoogte van het op- en afrittencomplex terecht. Hoe reageert de fietsersbond? Gemotiveerd schrijven, actie indien geen gehoor? Steeds bereid om hieraan deel te nemen.

    • JanG Says:

      In eerste instantie is de link naar dit bericht doorgestuurd naar meldpuntfietspaden.be. We zullen eerst de reactie afwachten; Verder lijkt dit, helaas, het standaardrecept van AWV te zijn bij renovatie van kruispunten op gewestwegen overal in Vlaanderen (bron: Fietsersbond Nationaal). Het is dus niet enkel op dit ene kruispunt het geval. Actie zou dan niet gericht moeten zijn op dit ene geval, maar op het concept, op de visie van AWV (indien dit klopt, tenminste).

      • ChrisS Says:

        Jamaar… de Fietsersbond zal wel weten zeker waar in Vlaanderen zich al die AWV blunders zich bevinden?
        Kan er dan geen actie in gans Vlaanderen worden opezet, met fietsers op al die punten, op één en dezelfde dag? We komen gegarandeerd op VRT.
        En dàt kunnen Fietsersbonden en andere verenigingen, personen aangrijpen om een boodschap mee te geven én een discussie op gang te brengen. Wij, fietsers, zijn het halfbakken beleid beu. Ondertussen loopt de overheid wel te pronken he, met ‘wij hebben dit en dat gedaan voor fietsers..’ Ja, mijn botten! (euhm, pardon, mijn fietsschoenen)

  12. Luc De Kock Says:

    OK Jan, even afwachten. Maar niet te lang, ik zou niet graag nog een ongeval met een fietser zien gebeuren.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: