Home

Provincienest

1 juli 2016

Gent is geen dorp.
Maar is het wel een stad?
Is het -naar wereldnormen- niet eerder een provincienest?
En is het niet eigen aan provincienesten dat ze traag veranderen?
In wereldsteden als Berlijn of Parijs gaan kinderen al op jonge leeftijd – 10 à 12 jaar- alleen naar school.
In provincienesten blijven ouders hun kinderen behandelen als op het platteland.
Mijn achterbankkind, schoon achterbankkind!
Maar –opluchting!– het evolueert.
Na het steeds nadrukkelijker straatbeeld met kleine kinderen op de fiets nààst papa of mama verschijnt nu ook het zelfstandige kind in het Gentse straatbeeld:

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

29jun16, Graaf Van Vlaanderenplein

Verandering is altijd een moeizaam proces.
Mensen veranderen niet graag.
Wie herinnert zich nog de storm van protest toen het beleid de Zuid in juni 2013 autoluwer maakte?
Zonder die ingreep waren bovenstaande foto’s nooit de realiteit geworden.
Nu nog een stad waar ook bejaarden overal veilig kunnen stappen.

4 Responses to “Provincienest”

  1. Jan! Says:

    Op het platteland waar ik ben opgegroeid, ging ik als zesjarige al alleen met de fiets, hoor. Ik denk net dat plattelandskinderen veel meer alleen mochten (mogen?) rondlopen dan stadskinderen. Of dertig jaar geleden toch nog.

    He, bedankt om me oud te doen voelen!

  2. Frans Says:

    Anders dan de foto laat uitschijnen passeren op deze plek van ons provincienest meer dan duizend auto’s per uur: “lekker grootstedelijk” in bouwpromotoren- en architectenjargon.

  3. poezemie Says:

    Hoe lang is’t geleden dat je nog eens op ’t platteland kwam?
    Mijn plattelandskinderen gingen alleszins eerst achterop bij mij, later naast mij en nog later helemaal alleen op de fiets. En ze waren daarin geen uitzondering. Ze slaagden er ook al snel in (rond hun 10de) om alleen de trein te nemen naar de muziekschool zo’n 10 km verder.
    Zoals je zelf zei: “Verandering is altijd een moeizaam proces”. In àlle mensen hun hoofden, zelfs in die van progressieve fietsers🙂

  4. Chris S Says:

    “Nu nog een stad waar ook bejaarden overal veilig kunnen stappen.”
    Niet té veel ineens willen. 50 jaar voor wat meer fietsinfrastructuur, nadien 50 jaar voor bejaarde voetgangers, nadien 50 jaar voor spelende kinderen, nadien 50 jaar voor meer groen, nadien… In de veronderstelling dat Europa nog leefbaar is tegen al die opeenvolgende termijnen natuurlijk.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: