Home

Dodenwake Dine Van Hijfte, 8 oktober 2016 (2)

10 oktober 2016

Zaterdagvoormiddag, 10u30, organiseerde Fietsersbond Gent een dodenwake om het overlijden van Dine Van Hijfte te herdenken.
Dine werd op 2 augustus op de fiets aangereden door een auto die uit een zijstraat kwam, en overleed op 4 augustus.

02aug16, Brusselsesteenweg

02aug16, Brusselsesteenweg

De dodenwake werd bijgewoond door de broer van Dine, vrienden, familie en bekenden.
Een groep fietsers, waaronder schepen Watteeuw, fietste in groep van de Zuid naar de Brusselsesteenweg.

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg


Leden van Fietsersbond Gent deelden aan voorbijrijdende automobilisten, fietsers en voetgangers een flyer met een korte uitleg over de dodenwake uit.
De wijkpolitie regelde het verkeer.

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

Achtereenvolgens hielden Fietsersbond Gent, de broer van Dine en de vriendin die op het ogenblik van het ongeval achter Dine fietste een korte toespraak.

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

Na een minuut stilte legden vele mensen witte bloemen aan de ghostbike.

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

08okt16, Brusselsesteenweg

13 Responses to “Dodenwake Dine Van Hijfte, 8 oktober 2016 (2)”

  1. Yves Says:

    Het blijft een heel ongelijke ‘strijd’, zelfs tegenover een kleine auto aan lage snelheid. Men moet het er bij de bevolking blijven ‘inrammen’ om zo veel mogelijk het STOP-principe te volgen (eerst stappen, dan trappen, dan openbaar vervoer en als laatste optie een personenauto). Bij elk ongeval tussen fiets en auto kan ik het niet laten om me af te vragen voor welke afstand die auto gebruikt werd. Er zijn veel jonge, fitte en gezonde mensen die bij droog weer en voor een korte afstand tóch een auto gebruiken, en soms ook nog gehaast of verstrooid zijn. Een bewuster mobiliteitsgedrag zou veel leed kunnen besparen. Het zit soms in een klein hoekje, enkele seconden vroeger of later en er was waarschijnlijk niets gebeurd, en bij elk fataal ongeval worden er tientallen mensen voor het leven getekend.

    • Chris S Says:

      Het zit i.d.d. soms in een klein hoekje, zoals je zegt. Verstrooidheid kan een mensenleven kosten en zoveel miserie voor zoveel mensen.
      Toch ‘erger’ ik me als chauffeur aan de zovele slecht ingerichte oversteekpunten waardoor ik zowel óp het zebrapad als óp het fietspad moet wachten om veilig te kunnen oversteken of indraaien. Voorbeeld van wat verder op de Brusselsesteenweg: https://goo.gl/hNephO. Wie in godsnaam maakt nu zoiets?
      Dat heeft enkel te maken met ondoordachte infrastructuur want ik haat het op zo’n punten te moeten staan en tien ogen tegelijk te moeten gebruiken. Zo zijn er duizenden punten in ’t Vlaamse land: onveilig voor iedereen.
      Langs de andere kant zie ik soms fietsers op een fietspad in de tegenovergestelde richting fietsen, niet enkel illegaal maar zeer gevaarlijk. Als chauffeur verschiet men zich een bult en hopelijk kan een chauffeur de remmen nog toekloppen. Zijn die fietsers hun leven beu?
      (Waarmee ik niet wil zeggen dat dit dodelijk ongeval moet ‘verexcuseerd’ worden; ik ken de precieze omstandigheden niet, ik geef enkel de eigen ervaring).

      Teveel mensen durven gewoonweg niet fietsen in VL wegens té gevaarlijk. Elke fietsforenzer weet dat en dat moet men durven uitspreken. We zien meer en meer niet zo fraaie ‘action cam video’s’ opduiken, dankzij de microtechnologie. In feite moet men al halfgek zijn om in VL het woon-werkverkeer per fiets te doen, zeker over grotere afstanden.
      Daarom nemen zoveel Belgen de auto, óók voor korte afstanden: een gebrek aan moedige beleidsmensen voor een coherent duurzaam veilig verkeer – op hier en daar na een paar lokale durvers. Want zelfs een korte onveilige oncomfortabele fietsafstand demotiveert ook.
      Zelf houd ik mijn hart al vast als ik terug zou beginnen forenzen: alle dagen kwam ik wel iets tegen. Zou, want ik ben er nog niet aan uit.

      • Yves Says:

        “In feite moet men al halfgek zijn om in VL het woon-werkverkeer per fiets te doen”

        Dat is wel héél overdreven. Als je statistieken vergelijkt is ‘fietsangst’ vaak irrationeel. Per tijdseenheid is fietsen niet veel gevaarlijker dan autorijden of zelfs stappen. Rijden met een brom/motorfiets mét helm is 10x dodelijker dan fietsen (zonder helmplicht). Autorijden in ’99 was dodelijker dan fietsen in 2005 – en intussen is het nog verbeterd. Hoeveel mensen durfden in ’99 niet autorijden wegens ‘te gevaarlijk’? In Zweden is het percentage hoofdletsels bij kinderen ongeveer even groot te voet, per fiets als per auto, zowel voor als na de fietshelmplicht in 2005.

        Statistiek BIVV: https://static1.squarespace.com/static/555464d9e4b07a51644a94d3/t/55b4c324e4b0b782bedfa948/1437909796899/?format=750w

        Statistiek Zweden: http://ecf.com/files/wp-content/uploads/headinjuries1.jpg

        Als iedereen in de auto blijft zitten zal er nooit veel geld vrijgemaakt worden voor betere fietsinfrastructuur. Het is een kwestie van vraag en aanbod, dat is ook in fietslanden Nederland en Denemarken zo gegaan. Ahv de foto die je laat zien denk ik dat je met een auto niet op het fietspad moet wachten om aankomend verkeer te zien. Blijft natuurlijk wel vervelend voor voetgangers, maar echt gevaarlijk vind ik het niet. Wat daar wel fout is zijn de haaientanden, om goed te kunnen kijken zou je sowieso moeten stoppen, wat meteen ook de snelheid (en de gevolgen bij een ongeval) verlaagt.

        • Renaat Says:

          Maar gezien een auto over langere afstanden sneller gaat is het gevaar van een verplaatsing met de auto vaak toch kleiner dan het gevaar van dezelfde verplaatsing met de fiets.

          • jandefietser Says:

            Ik herinner me een campagne uit Kopenhagen onder het motto ‘fietsen is veiliger dan in de sofa zitten’. De verbetering van je gezondheidstoestand, met daaraan gekoppeld verminderde kans op vroegtijdig overlijden blijkt, in Denemarken toch, op te wegen tegen het risico van het fietsen zelf.

          • Yves Says:

            Auto’s leggen sowieso langere afstanden af. Je bekijkt het beter per tijdseenheid. Scroll hier eens naar beneden tot aan de oranje grafiek + begeleidende tekst: http://www.zeronaut.be/blog/auto-gevaarlijkste-vervoermiddel

        • Chris S Says:

          Fietsangst irrationeel? De aangehaalde cijfertjes zeggen me niet veel. Er zijn heel wat andere factoren en onderzoeksresultaten. Zoals de ervaringen van fietsers van o.a. nooit geregistreerde bijna-ongevallen, gevaarlijke toestanden, reële schrik die ze uitstaan bij hun woon-werkverkeer. Maar dat is allicht niet interessant om te blijven onderzoeken zeker – ’t is toch zo subjectief meneer. Als ik u zeg dat ik als fietser wel elke dag iets tegenkwam, dan is het beledigend dat iemand dit wegwuift als ‘irrationeel’.

          Je moet eens op die plek die ik aanwees bekijken op een voormiddag – zo tussen 08:00 – 10:00 u – om te ervaren dat het daar wel degelijk gevaarlijk is. De Google street view geeft een vals beeld want amper autoverkeer, weinig geparkeerde wagens, geen voetgangers, geen fietsers, … Als het vol geparkeerd is op de Brusselsesteenweg moet men met de auto op het fietspad staan om het autoverkeer links te zien aankomen. Chauffeurs stoppen daar sowieso. En dit is is maar één voorbeeldje uit de duizend, ook zo hier https://goo.gl/oGz6My waar ook de street view anders is dan de dagdagelijkse realiteit.

          Als iedereen in de auto blijft zitten zal er nooit veel geld vrijgemaakt worden voor betere fietsinfrastructuur. Het is een kwestie van vraag en aanbod, dat is ook in fietslanden Nederland en Denemarken zo gegaan.

          Dat moet u juist zeggen aan iemand die duizenden euro’s geïnvesteerd heeft in een ‘tussenvormfiets’ S-Pedelec die de overheid van hem afpakt door er een bromfiets van te maken en waarbij juist de eigenste Fietsersbond de mensen irreële angst heeft aangepraat over die ‘gevaarlijke elektrische fietsen’ in een na-aperij van de media. Onderwijl weet ik wie of wat irrationele angst creëert.
          In NL heeft de bevolking in de jaren ’70 massaal geprotesteerd, de overheid heeft geluisterd en er naar gehandeld door een doordacht beleid te voeren voor een duurzaam veilig verkeer tot op de dag van vandaag. Na de massale vraag kwam het aanbod fietsinfrastructuur dat een aanzuigeffect creëerde. Hier voert men tot op de dag van vandaag geen degelijk beleid voor een duurzaam veilig verkeer.
          Over Denemarken en Kopenhagen: Danish cyclists are increasingly scared to cycle. A recent press release from the city revealed that the number of people who feel safe cycling on the city’s streets has fallen from 47% to 40%. An officer from the city’s cycling programme is quoted as saying ‘More parents don’t want their children to ride.’ Met in de tekst o.a. een link naar subjective safety.
          Oh ja, de Nederlanders vinden de Belgen écht gek op vlak van fietsverkeer – niet halfgek.

          • Yves Says:

            “De aangehaalde cijfertjes zeggen me niet veel.”

            Statistieken tonen het reële gevaar. Slechts weinigen stappen met angst in een auto, maar hebben anderzijds wel schrik gekregen voor aanslagen op metro’s of treinen, terwijl laatstgenoemde 10x veiliger zijn (inclusief aanslagen). Te voet en per auto zijn er ook ‘bijna-ongevallen’ en gevaarlijke situaties, dus dat is niet alleen van toepassing op fietsen.

            “Dat moet u juist zeggen aan iemand die duizenden euro’s geïnvesteerd heeft in een ‘tussenvormfiets’ S-Pedelec”

            Je moet het niet persoonlijk opvatten, het is gewoon een negatieve spiraal die ik bij sommigen vaststel: “Het is te gevaarlijk met de fiets, dus ik ga wel met de auto” (vooral anderen in gevaar brengen). Tja, zo gaan we er natuurlijk nooit komen… Door onze ruimtelijke wanorde is het bijna onmogelijk om iederen genoeg plaats te geven, dus we zullen moeten roeien met de riemen die we hebben. Wat niet wegneemt dat ook ik vind dat er nog veel werk aan de winkel is.

            Als je vindt dat je half gek moet zijn om per fiets te pendelen, waarom heb je dan een S-pedelec gekocht? Dan zou ik toch de voorkeur geven aan een tragere fiets en wat langer pendelen. In de jaren 90 fietste ik ook al dagelijks, met een minder goeie fiets, minder goeie infra, minder ervaring, nog wat roekelozer, er waren hogere snelheids- en alcohollimieten, minder controles, minder fietsers (dus minder anticipering door anderen)… maar zelfs toen had ik nog geen angst. Het enige nadeel is dat het drukker geworden is.

            In vergelijking met thuis blijven is deelnemen aan het verkeer heel gevaarlijk, maar gelieve toch eea in perspectief te plaatsen.

          • JanG Says:

            ‘en waarbij juist de eigenste Fietsersbond de mensen irreële angst heeft aangepraat over die ‘gevaarlijke elektrische fietsen’ in een na-aperij van de media’
            Dat is wel heel selectief lezen. Diezelfde Fietersbond pleit er o.a. voor om de speed-pedelecs wel het recht op fietsvergoeding te laten behouden.
            http://www.fietsersbond.be/nieuws/wetgeving-speed-pedelec-zal-gebruik-ervan-ontmoedigen
            Wat ik wel kan bevestigen, als dagelijkse fietspendelaar, is dat je elke dag wel minstens iets meemaakt dat gevaarlijk kan zijn. Maar maakt dat fietsen gevaarlijker dan andere verplaatsingen? Dat denk ik niet. Daarvoor dienen net die statistieken.
            Het ervaren van gevaar is daarnaast een erg subjectief gegeven, zoals vele zaken. Door dit in de pers te benadrukken, wordt het nog meer ervaren, terwijl de cijfers net iets anders aantonen. Het is ook niet omdat meer mensen fietsen gevaarlijk vinden, dat dit ook het geval is. Misschien worden we met zijn allen simpelweg banger voor alles en nog wat? Het is nog nooit zo veilig geweest voor de fietsers en toch zie je meer en meer mensen met helmen, fluohesjes en alle mogelijke bescherming de weg op gaan, alsof het een dagelijkse strijd is.

        • Chris S Says:

          @JanG
          Het gaat niet zozeer over objectief of subjectief maar over het verwijt ‘irrationeel’ te zijn.

          Ik herinner me goed hoe negatief de Fietsersbond stond tegenover elektrische fietsen en zéker tegen S-Pedelecs – en dat laatste tot op heden. Men is er zelfs mee op het nieuws geweest. Anderhalf jaar lang hebben de media angst gezaaid tot men hier gans dolgedraaid was.
          De commentaar tot op heden op deze blog is met bijna opstekend vingertje: ‘maar waarom hebt gij een S-Pedelec aangeschaft en geen gewone fiets?’ Dat duidt toch op een middeleeuws denken met kleppen op, op z’n minst niet luisteren naar de behoefte. Op deze blog was er ooit discussie over (S-)Pedelecs en vanuit de Fietsersbond men ging zelfs een enquête voeren over hoe angstig dé mensen wel waren tegenover dé (S)-Pedelecs. Ja, men kreeg warempel kweetnie-hoeveel ‘telefoontjes van angstige mensen’. Dus men moet me hier niet komen vertellen wie er irrationeel handelde.
          Ik heb voldoende gewaarschuwd dat de EU-verordening een kwalijke zaak ging zijn voor een milieuvriendelijk Europees mobiliteitsbeleid, het is nu een voldongen feit. Als het kalf verdronken is, is het natuurlijk bon ton om dit en dat voor te stellen om enigszins de bittere pil zachter door te slikken, zoals fietsvergoeding voor S-Pedelecs (er is trouwens al een wetsvoorstel vanuit de CD&V). Vijgen na Pasen. Zelfs – weliswaar beperkte – studies over het feit dat er niet méér ongevallen gebeuren met S-Pedelecs konden niet overtuigen. Argumenten met een objectief snelheidsmodel: daar stak men zijn neus voor op. Laat staan mijn eigen ervaring met mijn S-Pedelec. Alle argumenten werden afgedaan als ‘subjectief’. Toch vreemd dan dat de Fietsersbond niet op TV komt tegen snelle wielrenners, die me steevast voorbij staken. Want ja, dat zijn échte fietsen he, en dat is pas gezond enz. Daarmee wil ik ook niet zeggen dat ik niet graag racefietsen zie op de baan – integendeel. Ik wil enkel de dubieuze houding aantonen.
          Tot op de dag van vandaag zal men trouwens vrijwel geen enkel Fietsersbondlid vinden die tegen de visie is vervat in de EU-verordening en nu in de BE wegcode; ze vinden het best OK dat een S-Pedelec een bromfiets is geworden.
          U zou eens moeten weten hoe mensen tegenover een velomobiel staan en hoe ik dit vehikel ‘moet’ verdedigen. Ik probeer wel te luisteren en soms geef ik ze deels gelijk, vaak ongelijk. (Werkelijk elke zaak in de wereld heeft voor- en nadelen.) Die rijwielen staan niet zo in the picture omwille van het verwaarloosbaar aantal. S-Pedelecs zijn een schietschijf want waren opkomend in aantal én (bewezen) echte alternatieven voor auto’s. Dat heeft men nu van superhogerhand afgeblokt. Men gaat de auto-buuziness niet in gevaar brengen.

          Natuurlijk, gevoelens kunnen grillig zijn. De mens is een denkend, voelend en willend wezen. Maar men kan zekerlijk een objectief gevoel voor zaken aanleren. Bv. over een kleur, laten we zeggen ‘rood’. Men kan daar allerlei eigen subjectieve gevoelens aan koppelen, zoals ‘ik heb dat graag, ik heb dat niet graag, een gevoel met een herinnering samenhangend’, enz. Maar men kan ook leren om objectief te voelen wat de kleur rood inhoudt. Een objectief gevoel is rationeel in die zin: het is op een wetenschappelijke manier opgebouwd. Men kan dat oefenen. Daarmee wil ik zelfs niet zeggen dat persoonlijke subjectieve gevoelens van geen tel zijn.

          Als het over mobiliteit gaat wordt het lastiger. We kunnen nu al zo moeilijk leren wat een objectief gevoel inhoudt – wordt dat zelfs wel aangeleerd? – als het over complexe zaken gaat zoals verkeer wordt het al helemaal moeilijk.
          Toch is dat belangrijk om mee te nemen in een beleid. Zie bv. http://www.aviewfromthecyclepath.com/2008/09/three-types-of-safety.html

          Yves Goossens stelt in zijn thesis, pag. 91 laatste §:
          “De belasting van de fietsostrade in pieken zorgt objectief gezien niet voor een capaciteitsprobleem. (…) Maar toch voelt een deel van de gebruikers de druk van het aantal fietsers: ze vragen om een bredere infrastructuur of de markering van baanvakken. En uiteindelijk is het het subjectieve beeld van een transportmodus dat bepaalt of men er gebruik van maakt of niet. Wil men voorkomen dat fietsers (terug) richting de auto gaan, dan zal men moeten vermijden dat gebruikers in de toekomst het idee krijgen dat de infrastructuur niet is aangepast aan de fietsersstroom.”
          Die jongen heeft dat m.i. goed bekeken.

          Statistieken en studies zijn belangrijk. Maar zijn ze ongenaakbaar? Neen. Iedereen weet dat men met statistiek veel kan aantonen. Zo toonde een leraar eens statistisch aan dat roken gezond is. Zo bestelde de NL overheid een studie bij een statisticus die moest aantonen dat fietsen met een helm niet veiliger is. Met achteraf ‘van buitenaf’ veel kritiek op zijn model – dat enkel wiskundigen begrijpen – maar ook op zijn methodische aanpak. Dus lees: de overheid heeft een man in dienst genomen die hun visie moest ‘bewijzen’.
          Studies worden tegenwoordig besteld, de neutraliteit is ver te zoeken, maar ook: logischerwijze wil iedereen vanuit het eigen standpunt argumenten aandragen.
          Zo staat de Fietsersbond niet te springen om onderzoek te presenteren die bv. aantoont dat fietsen niet altijd gezond is omwille van de inademing van fijn stof.
          Studies geven logischerwijze een deel van de realiteit weer, daarom wordt het onderwerp afgebakend.
          Juist wetenschappelijk is ook: een studie kan door een andere studie of visie onderuit worden gehaald of minstens gerelativeerd/genuanceerd. Men ziet daarbij dat bepaalde onderzoeken geweerd worden.
          Zo hadden we eens een enquête gevoerd en bewezen dat ‘een uitstroom náár’ quasi nihil is (ik zeg niet welk onderzoek uit discretie); dat was tegen de zin van het beleid omdat ze dan in een slecht daglicht zouden komen te staan en omdat de kans groot was dat men de geldkraan al dan niet deels ging dichtdraaien. Toch deinsde men er niet voor terug om de cijfers te manipuleren. Maar men kon dat niet met alles doorvoeren, het zou te grof zijn geworden. Gevolg: maandenlang onderzoek in de prullenmand. Nadien is men allerlei positieve zaken de wereld in gaan sturen, zogezegd gebaseerd op ‘objectieve cijfers’. Men moet daar dus voorzichtig mee zijn.
          Hoofdreden is: het geestesleven is de dag van vandaag in veel gevallen onvrij – ik duid hier op een maatschappelijk-structureel probleem dat ons te ver zou leiden.
          Dat bedoelde ik met ‘die cijfers die Yves aanhaalde zeggen men niks’: ze hebben niks te maken met mijn grieven en ervaringen ter plekke die elkeen objectief kan vaststellen. Natuurlijk niet de persoonlijke fietsbelevenissen, die – mocht ik een cameraatje hebben – wel voor een objectiever beeld zouden kunnen zorgen. Kijk, hier vlakbij de deur is het eigenlijk onveilig voor fietsers, maar er zijn gelukkig amper ongevallen. Ergo: objectieve cijfers zeggen dat het veilig is. Maar dat is vanuit een bepaald standpunt. Daarom zegt me dat niks.

          Samengevat: als men wil dat Vlamingen uit hun auto kruipen zal men wat straffer uit de hoek moeten komen.
          Daarbij zijn m.i. de 3 E’s nog steeds een leidraad (dank aan Renaat hiervoor).
          Luistert men niet naar wat mensen vertellen over hun fietservaring, dan zullen ze weer in de auto kruipen. Géén statistiek, geen leuzes, geen beloftes, geen bescheiden ondoordachte infrastructurele werkjes enz. zullen daarbij helpen.

        • Chris S Says:

          @JanG en Yves
          Veel fietsongevallen halen de statistieken niet. +85% méér da officiële cijfers. Onderzoek in Friesland. Ziet u hoe voorzichtig men moet zijn met zelfs (of vooral?) officiële statistiekjes. Men is dan nog zo eerlijk om dit wereldkundig te maken. De slechte of zelfs onbestaande registratie in BE kennende…

    • Chris S Says:

      Je bent niet mee met de kern van de zaak, voel ik. Ik luister regelmatig naar de fietservaringen van de eigen collega’s, kennissen en vrienden – zoals vandaag. 90% van mijn collega’s zegt dat fietsen gevaarlijk is in/naar het Gentse. Reëel. Met te beweren dat het om irrationele angst gaat, een vicieuze cirkel duiden, aandraven met statistieken, … dit help niks – al begrijp ik jouw standpunt. Ikzelf kruip echt niet met angst op de fiets. Maar onderweg…
      Het begint in het klein en groots tegelijk: echt luisteren naar de (behoeften van) de mensen.

      Ik heb destijds weloverwogen een S-Pedelec aangeschaft. Een gewone fiets was en is uitgesloten. Ik zie geen verband met gekte.

  2. Chris S Says:

    Chapeau voor de Fietsersbond om dit te organiseren voor de nabestaanden – geen makkelijke opgave. Ik lees dat schepen Watteeuw er opnieuw bij is, de man dwingt respect af.
    Sterkte aan de nabestaanden.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: