Home

De rechte lijn (2)

19 december 2017

Fietsen door parken, hoe gaan we daar mee om? In Gent zijn er 180(?) parken en parkjes. Moet de fietser overal en altijd hier rechtdoor kunnen? Moet de ruimte gedeeld worden met voetgangers of krijgt elk zijn eigen plaats?

Zo kunnen we nog wel enkele vragen stellen, maar we veronderstellen dat bij een (her)aanleg van een park alle diensten samen zitten en dan knopen doorhakken afgaande op een aantal richtlijnen, plannen, …:

  • Een fietskaart met de bestaande en gewenste fietsassen.
  • Feedback met buurtbewoners (over bestaande lijnen en gewenste verplaatsing daarvan).

Eens dit verwerkt is moet deze info doorgegeven aan de ontwerper. Als er dan in staat ‘we wensen een fiets/voetgangercorridor tussen punt A en B’, dan is het maar de bestaande richtlijnen toepassen en klaar is kees.

Wat is de praktijk? In het Victoria Regiapark was er voor de recente heraanleg (uitbreiding) een rechte doorsteek. Nadien: bochtenwerk. Welke visie zat hier achter?

Victoria Regiapark voor de heraanleg (bron: Google Maps

Bochten Victoria Regiapark

Bochten Victoria Regaipark

Een beetje verder ligt het Keizerpark. De bruggen liggen niet in rechte lijn (daar is niet veel aan te doen) maar de verbinding tussen de bruggen heeft iets te scherpe bochten en is iets te krap van breedte.

Chicane Keizerspark

07nov16, Keizerpark

Laat ons hopen dat de heraanleg van het Baudelopark zonder “scherpe” bochten zal zijn.

13 Responses to “De rechte lijn (2)”


  1. Blijkbaar moeten het racebanen zijn …

    • winfriedhuba Says:

      Wabanee, man, wat een cynisme alweer.
      Routes die door (veel) voetgangers en fietsers worden gebruikt moeten voldoende breed zijn en beschikken over voldoende wijde bochten: comfort en veiligheid. In het stadspark van Maastricht zijn de fietspaden 3m en de voetpaden ernaast 2m breed.

  2. Frans Says:

    Het spoor dat sneeuwruimers vorige week op fietspaden achterlieten, sprak boekdelen: wie die machines bestuurde, kon moeilijk rekening houden met het bochtenwerk van de ontwerpers.
    Er is evenwel een fundamenteel verschil tussen “bochtenwerk” in een park, wat landschappelijk verantwoord is, en op de openbare weg.

  3. winfriedhuba Says:

    De prijsgekroonde brug tussen Keizerpark en Visserij is helemaal om te wenen:
    door de ophanging in het midden van het brugdek vast te maken krijg je 2 te smalle stroken waar telkens maar één persoon kan staan/lopen/fietsen.
    De laatste foto is sprekend: man met hond rechts, dus moet de fietser wel naar links. Gelukkig is dit op een zondag om 8u20.

      • Etienne Says:

        De Bladblazer uit Hent. Maar alle gekheid op een stokje bij Copenhagenize.com schrijven ze over Desire Lines de lijnen die fietsers eigenlijk willen volgen om snel, efficiënt en veilig van A naar Z te fietsen. In natuuromgevingen hebben ontwerpers de neiging om de verblijfstijd van de mensen te verhogen door langere routes te creëren, maar voor de mensen die deze routes utilitair gebruiken is dit heel nadelig en wordt het contraproductief. Als er dan nog nauwelijks verlichting is wordt het traject nog beangstigend. Daar zal toch eens over nagedacht moeten worden door de gemeentes.

        • yves Says:

          Helemaal akkoord. En deed Copanhagenize die oefening ook niet voor de voetgangers? Ik fiets in Brugge dagelijks door een park waar de fietsers een mooi niet kronkelend / rechtlijnig fietspad hebben, en de voetgangers een kronkelpad. Een derde van de voetgangers neemt het fietspad. Misschien speelt daar ook de oncomfortabele (monumentenvriendelijke) ondergrond van het voetpad een rol in. Maar een voetganger op weg naar de trein (al dan niet met een roltas) wil meestal het snelste pad. Als ik stap neem ik de allerkortste weg, rècht naar de verkeerslichten, of récht naar mijn werk: dwars door het gras. 🙂

      • winfriedhuba Says:

        Haha, schitterend, pdpelsem. Ik had de foto niet vergroot…

  4. Lodewijk Says:

    Vraagje bij die laatste foto: storen die rode kabels die vanuit het midden van die brug komen niet? Een ligfietser zal er geen last van ondervinden, maar een rechtopfietser misschien wel?


    • Dat heb je goed gezien. Ik heb ze al eens op het laatste nippertje moeten vermijden. Net op dat smalste stuk liepen er voetgangers naast elkaar, en alhoewel ik al van veraf rinkelend de brug af kwam reageerden ze niet. Pas op het laatste moment stapten ze opzij, maar ipv naar rechts te gaan gingen ze naar links, terwijl ze net aan de linkerkant passeerde. gelukkig reed ik niet rap, maar ik moest flink bukken om niet tegen de kabel te botsen. Overigens is dat niet mijn grootste ergernis. De chicane op foto 4 is veel storender. Daar heb ik al meermaals een aanrijding kunnen vermijden. Dit pad is veel te smal voor het aantal gebruikers.

      • tuur Says:

        Goh, de chicane op zich is wel breed genoeg. Alleen denken een aantal fietsers niet na en snijden daar de bocht naar links af. Misschien zijn dit dezelfde mensen die als automobilist (nu, of later eens ze afgestudeerd zijn) op smallere stadswegen of op smalle landelijke wegen ook de (blinde) bochten afsnijden aan de verkeerde kant van de weg. U kent dat wel, als je met de auto op een smalle weg een bocht nadert waar je wegens de mais of een hoge haag geen zicht hebt voorbij de bocht, en je dan maar defensief quasi stapvoets met de wagen je bocht nadert, omdat je weet dat er plots een onverlaat (of ene met weinig verkeersinzicht) aan hoge snelheid zijn bocht kan afsnijden en recht op je afkomen.

        Hetzelfde met de fiets daar aan die chicane. Als je gewoon even je bocht breed genoeg maakt, dan is ze heus niet zó scherp en oncomfortabel met de fiets en kan je er aan hoge snelheid door. (Gewoon ook even met de voorrang van rechts rekening houden). Dan kan je er vlotjes doortrappen, én je tegenliggers kunnen er ook veilig door.

        • Lieven Says:

          ’t Gaat daar niet om de scherpte van de bocht, maar je hebt daar gewoon veel verschillende stromingen en snelheden: van/naar Fransevaart, van/naar Visserij, van/naar Gentbrugge, van/naar het uiteinde van’t park. Voetgangers, spelende kinderen, trage en snelle fietsers door mekaar.

          Bovendien is’t daar ’s avonds niet goed verlicht, en is er weinig zicht door de struiken.

          Ik moet daar gelukkig niet vaak in de spits passeren, maar ’t is een wonder dat daar (bij mijn weten) nog geen zware ongelukken zijn gebeurd.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: