Is ruimtelijke planning saai?

Begin november lazen we in HLN dat het stadsbestuur een participatietraject wou beginnen over de fietsstraat Groendreef – Gerard Willemotlaan. Citaat: “Er is nog niks definitief beslist en er komt nog een participatietraject met de buurt. Dat traject start midden november en zal normaal gezien een tweetal maanden duren. Tijdens die periode zullen we de knip waarschijnlijk nog aanhouden. Maar daar moeten we nog samen over zitten met schepencollege.”

Ondertussen zijn er beslissingen genomen: het proefproject blijft tot begin 2021, en er loopt een participatietraject. Mogen we u allen vriendelijk uitnodigen om hieraan deel te nemen via deze link? https://stad.gent/nl/mobiliteit-openbare-werken/mobiliteit/met-de-fiets-gent/enquete-fietsstraat-groendreef-gerard-willemotlaan

De bevraging is algemeen, dus niet louter voor buurtbewoners. Dus ook  voor mensen die niet in Gent wonen. Het lijkt me evident en fair dat enkel mensen die deze fietsas gebruiken (en kennen) reageren / participeren.

Ik heb gisteren mijn kleine bijdrage aan de participatie geleverd. Sta mij toe een enerzijds / anderzijds uit het schof te trekken. Enerzijds moeten we blij zijn dat u en ik en onze buren betrokken worden bij wat er in de stad gebeurt. Anderzijds miste ik in de bevraging toch heel wat informatie. Informatie die sommige mensen nodig hebben om tot een genuanceerd standpunt te komen. Want een mens leest op internet nogal wat nuanceloze “stellingen”…

De belangrijkste informatie is dat dit de ideale trage, groene verkeersas tussen Gent Centrum en de groenpool Vinderhoutse Bossen kan worden. Dat is informatie die reeds lang in mijn hoofd zit. Informatie die ik vond in een stedelijke brochure uit 2002: “Ruimtelijk Structuurplan Gent. Gent Morgen”.

Dat Structuurplan Gent was een lang, democratisch, èn complex proces over de richting waar onze ruimtelijke ordening heen ging. De vijf geplande jaren van dit denk- en beslissingsproject werden er uiteindelijk zes:

Dit is de officiële versie van het “richtinggevende plan”. Ik lees net dat het bekroond werd met de “Vlaamse Ruimtelijke Planningsprijs 2002”. De Stad deed hard zijn best om de complexiteit van het plan uit te leggen in drie kleurrijke, grote brochures: “Gent Gisteren”, “Gent Vandaag” en “Gent Morgen”. Elk nieuw gemeenteraadslid zou die drie brochures minstens moeten krijgen, en liefst ook lezen.  De eerste brochure kwam uit in 2000, onder schepen Sas van Rouveroi. De laatste verscheen in 2002 onder schepen Karin Temmerman.

De lectuur was voor een beginnend “mobiliteitszoeker” als ik eten en drinken tegelijk. (zoeker hé, niet: onderzoeker) Ze gaven inzicht in de uiterst complexe structuur van onze oude, historisch en daardoor vaak chaotisch gegroeide stad. Ik concludeerde uit die brochures: anno 2000 is een stad écht maakbaar, ook Gent is maakbaar. Als men maar wil. Een beetje zoals een nieuw vaccin: de ontwikkeling kan traag of snel gaan. Dat is een keuze. De uitrol van zo’n vaccin blijft uiteraard een avontuur. Niet àlles is voorspelbaar. En zo loopt het ook met de ontwikkeling van de vier groenpolen rondom Gent. Gent gaf vol gas, en ontwikkelde bovenop een vroeger stort de Gentbrugse Meersen, met het jaagpad langs de Schelde als evidente trage verkeersas erheen. De drie andere groenpolen kwamen trager uit de startblokken. Naar aanleiding van de coronacrisis stelde de VLM (Vlaamse LandMaatschappij) een aantal wandelingen in de Vinderhoutse Bossen open voor het publiek (lees hier).  De Groendreef en Willemotlaan is de evidente trage verkeersas daarheen.

Op termijn kan deze as ook een aansluiting krijgen met de Lieve tussen Brugsevaart en Waarschoot.

30okt20

Oei! Ik val uit mijn rol, want ik pleit hier in eerste instantie voor wandelroutes. (Voetgangersbeweging, wààààr bèèèn je?) En ik kon eind oktober, nadat mijn werk omwille van corona alweer de deuren sloot, alleen maar vaststellen dat een zéér lange wandeling met mijn teerbeminde (minstens!) even leuk is als samen fietsen.

30okt20

We stapten van de Dampoort naar Waarschoot, via de Coupure, het kanaal Gent-Oostende en de Lieve. In Waarschoot namen we de trein terug. (opgelet: dat station heeft geen publiek toilet)

30okt20

En jawel, we kwamen ook in de surrealistische wereld van Stapbult terecht. Dit is een voetpad op de brug van de R4:

30okt20, Brugsevaartbrug

Morgen het vervolg: “Is meetkunde saai? “


 

U schreef als lezer 2 belangrijke aanvullingen:

  • Kleine rechtzetting: het voortijdig openstellen van de Vinderhoutse Bossen is een initiatief en verdienste van Natuurpunt Gent, die het kerngebied heeft verworven.

 

 

Auteur: yves

Deze blog wil berichten over het fiets-wel en wee in een leuke stad.

10 gedachten over “Is ruimtelijke planning saai?”

  1. Kleine rechtzetting: het voortijdig openstellen van de Vinderhoutse Bossen is een initiatief en verdienste van Natuurpunt Gent, die het kerngebied heeft verworven.

  2. Twee toevoegingen :
    – Het voetpad op de brug is geen voetpad, maar een dienstpad (met standaardbreedte 80cm).
    – In de planningscontext ga je meestal top-down (Vlaanderen – Provincie – Stad/Gemeente) en hoort ook de fietssnelwegenkaart. (Gekoppeld aan het vademecum fietsvoorzieningen met de in inrichtingseisen fietssnelwegen, krijg je vanuit ruimtegebruik en infrastructuur slechts weinig opties voor de Groendreef / G. Willemotlaan).

      1. De fietssnelwegkaart is hoger in de planningshiërarchie dan GRS Gent, want Vlaams niveau. Dit betekent dat bij heraanleg van de Groendreef rekening gehouden moet worden met het fietssnelwegstatuut. Gezien de beperkte ruimte in het dwarsprofiel is enkel een fietsstraatprofiel (als je het goed doet, dus ook met autofilters) of een profiel vrijliggend fietspad (exit parkeerstrook) conform de planningscontext. De fietssnelwegenkaart zegt uiteraard niets over de (auto)circulatie in de achterliggende wijk.

    1. Sorry Karel, maar wanneer ik dienstpad opzoek kom ik bij de spoorwegen uit nl. Infrabel. Bij spoorwegen en spoorbruggen is het wel logisch dat er een dienstpad naast ligt voor inspectie en kleine ingrepen om een veilige opstelplaats te hebben, maar op bruggen met een fietspad is dat niet het geval. Ik denk dat het wel degelijk een (lamentabel) voetpad is , maar duidelijk niet geschikt voor rolstoelgebruikers. Iets wat ook bij veel fietsbruggen het geval is in Vlaanderen, wij in Nederland hebben er ook hoor maar tegenwoordig mogen ze geen trappen meer gebruiken voor fietsbruggen. In Duitsland ( bruggen over de Rijn) zijn trouwens de voetpaden veiliger dan de fietsstroken (achter vangrails zonder palen met scherpe punten en randen) en de meeste fietsers fietsen daar op het voetpad.

      1. Dag Etienne, ook op wegbruggen worden dienstpaden voorzien. Waar een fietspad ligt, wordt het, zoals je aangeeft, meestal gecombineerd. In de R4-brug over het water en N9 blijkbaar niet, geen idee waarom.
        Ik interpreteerde de foto als dienstpad omwille van de breedte, er geen toeleidende voetpaden zijn en er is ook maar één trap in de taluds, aan de Trekweg. Aan de andere kant (N9) zijn geen trappen. Het is geen wandelroute. Wat natuurlijk jammer is, omdat de voetganger aangewezen is op de fietsinfrastructuur, die hier grote omwegen en extra tijd betekenen voor de voetganger en weinig comfort geven.

        1. Bedankt Karel voor je antwoord. Op maps.google zag ik de hele route en je hebt inderdaad gelijk. Ook zag ik dat de betonnen jersey’s tussen rijbaan en fietsstrook maar aan één kant staan, vreemd. Hoe snel mogen de auto’s daar rijden? Ook zo’n lage vangrails is gevaarlijk voor fietsers als je ziet waar ze op zullen vallen als ze eroverheen vallen: uitstekende draadeinden (op de bevestiging van de balustade zitten wel ronde slotmoeren ), moeren, H-balken en een balustrade met vertikale, platte stalen spijlen. Bij de vervanging of aanpassing van die brug zullen ze het één en ander toch moeten verbeteren. Het voorruitperspectief is hier duidelijk te zien.

          1. Aan de binnenring van de R4 (richting Zelzate) mag je 90 km/u. Aan de buitenrichting, richting Merelbeke 70 (omwille van de bocht).
            Wat de afscherming betreft, vanuit het fietsvademecum : op basis van de snelheid, volstaat vrijliggend (met veiligheidstrook van 1m), maar op basis van wegenactegorisering (primaire weg 1) is een aparte fietsweg, fysiek afgeschermd, tweerichting vereist. Het fietspad aan de noordzijde is een afgeschermd tweerichtingsfietspad (redelijk conform, behalve de breedte). Aan de zuidzijde is het een éénrichtingsfietspad, wat wellicht het ontbreken van de jersey verklaart. Verder is het hier complex qua routes en netwerk, omdat de fietssnelweg F40 hier moet switchen van beide kanten van de R4 naar één kant, de Industrieweg (realisatie in project R4WO) en verknoopt met de F405 Gent – Lovendegem. (Verder krijg ik zo de indruk dat ze de fietspaden er achteraf hebben opgeduwd op de vluchtstrook, wat de doorlopende vangrails, maar dat kan fout zijn, is maar een indruk)
            Je hebt helemaal gelijk over de vormgeving en vergevingsgezindheid van die vangrails.

          2. Wat die vangrail aan dat voet- of dienstpad daar staat te doen wordt duidelijk als je naar de historische luchtfoto’s kijkt (zie https://www.geopunt.be/). Toen de brug gebouwd werd vond men het normaal om fietsers te laten rijden op een moordstrookje zonder afscheiding. Voetgangers werden tegen moorddadige fietsers beschermd door de vangrail. Tussen 2000 en 2005 heeft men de betonafsluiting gezet en het fietspad dubbelrichting gemaakt. De nutteloze vangrail heeft men daarbij laten staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s