Al die verongelukte fietsers, ben ik de enige die het zat is?

Kranten zetten sommige artikels achter een betaalmuur, wat voor vele redenen evident is. Een opiniestuk blijft de eigendom van de opiniemaker. Daarom vroegen we Kaat Opdenacker, met wie we al vaker contact hadden, of we haar opiniestuk uit De Standaard van 26 augustus mochten publiceren. En het mocht. Wil je ook jouw mening op Fietsbult? Mail: fietsbult@fietsersbondgent.be

In de dood is iedereen gelijk, in het verkeer niet. Kaat Opdenacker vraagt zich af waarom we het blijven pikken.

De Standaard richt zich bij de start van het schooljaar tot ouders met de vraag: ‘Bent u bezorgd dat uw kind dit schooljaar te weinig les zal krijgen?’ Nee, ik ben bezorgd dat mijn kind dit schooljaar van de weg gemaaid zal worden, met de fiets op weg naar school.

26 augustus 2022, Dok-Noord / Stapelplein

Zonder afbreuk te willen doen aan het schrijnende lerarentekort: het slagveld dat ons verkeer is, zeker voor fietsers, houdt mij uit mijn slaap. Elke ochtend voel ik dezelfde angst als ik mijn kinderen het leven in zie fietsen: zal ik ze ’s avonds heelhuids terugzien? En vice versa, want ook fietsende moeders blijven niet gespaard in dit op auto- en vrachtverkeer ingestelde land. Dat werd dinsdag in mijn thuisstad Gent nog maar eens op intrieste wijze bewezen. Een lerares Frans en Engels die op weg naar haar eerste werkdag met de collega’s van de weg werd gemaaid door een tankwagen. Een moeder en een lerares Frans minder, in één klap, door toedoen van een gevaarte op een drukke stadsring die krioelt van fietsers en voetgangers.

23 augustus 2022, Dampoort

Miserabel moordstrookje

Ben ik de enige die dit zat is? Deze week alleen al lieten drie fietsers het leven in het verkeer. Alle leeftijdscategorieën werden bediend: van een 19-jarige in Asse, over een 44-jarige in Gent, tot een 72-jarige in Ieper. In de dood is iedereen gelijk, in het verkeer niet. Waarom blijven we het pikken dat fietsers en voetgangers niet dezelfde infrastructuur krijgen als gemotoriseerd verkeer? De stadsring R40 in Gent telt twee rijbanen voor auto’s en vrachtwagens. Pal daarnaast ligt een miserabel moordstrookje voor fietsers. Het gemotoriseerd verkeer raast op minder dan een meter voorbij.

26 augustus 2022, Dok-Zuid

  Dagelijks fiets ik langs deze R40 naar mijn werk. Dagelijks fietst ook mijn minder fietservaren 13-jarige zoon via deze vreselijke weg naar school, want de iets veiligere route duurt een stuk langer. En elke minuut telt ’s ochtends, ook voor een 13-jarige. De gevaren op deze stadsring? Te veel vrachtverkeer, dat ook vaak rechtsaf wil, met alle dodehoekgevaren vandien. Te veel opgefokte automobilisten die zich niet houden aan de nochtans gulle snelheidslimiet van 50 kilometer per uur. Te veel kruispunten die niet conflictvrij zijn en waarvan ik als ervaren fietser goed weet dat ik er uit mijn doppen moet kijken. Maar mijn 13-jarige zoon met weinig fietservaring weet dat niet. Te veel verkeer voor dit ene moordstrookje: bromfietsen, e-bikes, e-steps, bakfietsen (al dan niet elektrisch), trage fietsers, snelle fietsers. Geparkeerde auto’s langs de weg, die soms achteruit rijden of hun deuren openslaan. En ondertussen tuffen de gemotoriseerde vrienden links van ons comfortabel verder op hun tweebaansweg.

10 augustus 2022, Vliegtuiglaan

Keizer Vrachtwagen

Ik ben het beu dat onze samenleving dit accepteert. Het land is te klein als er wordt gegrapt over een snelheids­limiet van 100 kilometer per uur op snelwegen. Maar geen haan kraait ernaar als er weer eens een kwetsbare weggebruiker veel te vroeg het leven laat. Een spijtig ongeval, collateral damage­, niets aan te doen, sterkte aan de familie.

Een spijtig ongeval, collateral damage, niets aan te doen, sterkte aan de familie

De verkeersminister probeert ons wijs te maken dat fietsveiligheid voor haar een prioriteit is en pocht dat ze ‘fors investeert’ in fietsinfrastructuur. Maar verzwijgt dat dat nog steeds een belachelijk bedrag is om van Vlaanderen een veiligere fietsplek te maken. Koning Auto krijg je niet zomaar van zijn troon, Keizer Vrachtwagen nog minder. De economie voor alles, ook voor de veiligheid van fietsers.

Ik wens alle ouders die hun fietsende kinderen straks weer loslaten in het verkeer goede moed toe. Ik wens alle leerlingen, leerkrachten en bij uitbreiding alle fietsers een veilig schooljaar toe. Ik wens alle automobilisten en vrachtwagenchauffeurs voorzichtigheid, concentratie en vooral veel discipline toe. En ik blijf hopen dat ons bestuur op een dag het licht zal zien, zoals men dat in Nederland jaren geleden al zag.

2 gedachten over “Al die verongelukte fietsers, ben ik de enige die het zat is?”

  1. Sterkte met de pogingen, maar zorg wel dat een mens moet blijven nadenken en de verkeersregels goed in de gaten houdt. Want ik denk wel eens als ik zie wat er in het “Veiligere” Nederland ook nog gebeurd. Onze wegen worden wel beter onderhouden en de fietsstroken en paden geen hobbels en putten en zo’n smal strookje niet langs een weg waar harder gereden wordt dan 50 km/u.

  2. Voor het fietspad langs de R40 (tussen Dampoort en Dok Noord) is er sinds kort een veiliger en aangenamer alternatief : een gloednieuw fietspad dat parallel loopt met de moordstrook naast de auto’s. Waarom de wegbeheerder het huidige fietspad niet gewoon afsluit is mij een raadsel. Of is het op zijn Kafkaiaans omdat de R40 door Vlaanderen wordt beheerd en het nieuwe fietspad door de stad Gent werd aangelegd?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: