Ademruimte in coronatijden

Het gebeurt niet vaak dat we dit zeggen, maar qua fietsbeleid gaat Gent deze week New York achterna. We knippen voor u de belangrijkste punten uit het bericht van de stad.


Op een aantal plekken is er weinig ruimte voor de vele wandelaars en fietsers om de regels rond social distancing goed te kunnen volgen. Daarom selecteerde de Stad Gent enkele locaties waar ze tijdelijk meer ruimte krijgen. In totaal gaat het om 4 kilometer op enkele wegen langs het water.

Lousbergkaai

De Ferdinand Lousbergskaai

wordt enkelrichtingsverkeer voor auto’s van de stadsring tot aan de Forelstraat. Een deel van de rijweg is voorbehouden voor voetgangers. Deze maatregel wordt vrijdag 24 april ingevoerd.


De Groendreef – Gerard Willemotlaan

wordt een fietsstraat van het Jan Van Hembysebolwerk tot de Trekweg. Daardoor mogen fietsers de hele rijweg gebruiken, auto’s blijven verplicht achter fietsers. Het bestaande fietspad wordt voorbehouden voor voetgangers. Ter hoogte van de blauwe voetgangers- en fietsbrug (tussen de Kempstraat en de Weefselstraat) wordt het autoverkeer in de Groendreef tijdelijk omgeleid. Deze maatregel wordt ingevoerd tussen 27 en 29 april.

De as Henleykaai – Neermeerskaai

langs het water wordt een fietsstraat. Daardoor mogen fietsers de hele rijweg gebruiken, auto’s blijven verplicht achter fietsers. Op het bestaande fietspad komt er zo meer ruimte voor voetgangers. Ook deze maatregel wordt ingevoerd tussen 27 en 29 april.

Wegpiraterij

Als Fietsersbond krijg je regelmatig berichten te zien over wegpiraterij. Soms vallen de gevolgen mee, vaak ook niet. Als ik de lijst van omgekomen fietsers in Gent overloop zie ik al direct drie doden door dronken chauffeurs. Ook zit er een slachtoffer tussen dat van de weg gemaaid werd door een chauffeur die veel te kortbij inhaalde en daarna nog vluchtmisdrijf pleegde ook. De dader is nooit gevat.

Ik dacht daar onmiddellijk aan terug toen we deze week het bericht kregen van een erg gelijkaardig ongeval. Deze keer waren de gevolgen minder erg (valpartij, elleboog in de plaaster, pijn overal en de (dure) fiets zwaar beschadigd), maar ook nu weer: onverantwoord gedrag en daarna vluchtmisdrijf.

Het ongeval (eigenlijk is dit geen ongeval meer, maar wel een aanrijding) gebeurde afgelopen dinsdagmiddag (3 maart, 13u40), op de Coupure Links ter hoogte van huisnummer 273, dus tussen Bijlokestraat en Rozemarijnbrug. Dat is een plaats waar voornamelijk auto’s komen die in de buurt moeten zijn en dus is er veel kans de auto in kwestie daar meer komt en dat hij al meer fietsers in gevaar gebracht heeft.

Vraag is dus: heeft iemand die wagen daar al in de buurt opgemerkt? Heb je eventueel zijn kentekennummer? De auto was een donkergrijze Audi Q3 of Q5. Het SUV model dus. Dat ziet er ongeveer zo uit:

De bestuurder was blank, droeg een bril en was zakelijk chique gekleed. Er bestaat een kans dat de auto licht beschadigd is aan zijn rechterzijde.

Als je info hebt: om privacyredenen niet publiek antwoorden op de blog, wel mailen naar fietsbult@fietsersbondgent.be. Of beter nog: rechtstreeks naar meldpunt@politie.gent.be met fietsbult@fietsersbondgent.be in cc.

Video!

Een tijd geleden werd achter het station van Brugge een rotonde aangelegd. Op voorhand kon iedereen door een videoanimatie bekijken hoe het eindresultaat voor de gebruiker zou aanvoelen. Het stukje voor de fietser ziet er zo uit:


Stationsomgeving Brugge

Dat is leuk om eens te bekijken, zal u zeggen. Maar zo’n filmpje is meer dan alleen maar kijkvoer. Het is ook een ontwerpmiddel. Het verplicht de ontwerper van infrastructuur zich in te leven in het standpunt van de gebruiker. Dat is iets waar het dikwijls aan ontbreekt. Denk eens aan alle miskleunen qua infrastructuur die je tegenkomt: de onmogelijke hoeken, de hinderlijke en gevaarlijke paaltjes, de onoverzichtelijke kruisingen. Allemaal zijn ze een gevolg van een gebrek aan inleving, van een gebrek aan (soms letterlijk) vooruitzien.

Ik pleit er dan ook voor dat zulke animatiefilmpjes verplicht wordt bij het ontwerp van elk stuk fietsinfrastructuur. Geen tunnel, geen brug, geen kruising zonder voorafgaande video. Oké, voor een paar standaardsituaties zullen standaardfilmpjes voldoende zijn, maar vergis je niet: zelfs bij de simpelste dingen gaat het mis. Ik kom net terug van een fietstochtje en op een gegeven ogenblik moest ik tussen twee betonblokken die 80cm van mekaar stonden. Dat is 20cm minder dan de toegelaten breedte voor een rijwiel dat als fiets geldt. Dertig meter verder had iemand in een bocht een paaltje op zo’n manier neergepoot dat ik voet aan de grond moest zetten. Het is wel duidelijk: had men eerst een filmpje gemaakt dan had een en ander er heel anders uitgezien. 3D-animatie zal dan wel wat kosten, maar zal vooral veel onheil voorkomen.

Nemen we eens een voorbeeld: de Sneppebrug.

30jan10, 10u34, Snepkaai

Onder de hoofding ‘Draisine’ hebben we het er al uitgebreid over gehad: een hoek van 180 graden inbouwen in een oprit van een brug is niet echt een goed idee. Voor al wie er passeert is de fout onmiddellijk duidelijk natuurlijk, vooral als er net iemand van de andere kant komt.

Maar voor de brug er lag waren de commentaren positief. Die waren gebaseerd op simpele statische tekeningetjes zoals deze:

simulatie Sneppebrug

Beeld je eens in wat er zou gebeurd zijn moesten we, voor men aan de bouw begon, een 3D-animatie zouden te zien gekregen hebben.

De kans dat het ontwerp gebleven zou zijn wat het was zou nihil geweest zijn. Met een filmpje was het voor iedereen, zelfs voor een ontwerper die nog nooit op een fiets gezeten heeft, duidelijk geweest: hoeken op een fietsweg, dat kan niet. Dat geldt hier zowel voor de knik in de opritten als voor de rechte hoeken in de doorgangen onder de brug.

Of nemen we een ander voorbeeld. Onderstaand filmpje is een animatie van AWV over rotondes met fietsers uit de voorrang.

Oké, het is niet echt een simulatie van een concreet ontwerp, en niet alles is op de juiste schaal getekend, maar de ontwerpfouten zijn duidelijk. De fietser komt aan de oversteek. De bedoeling is dat hij al zijn aandacht besteed aan het verkeer dat hij voorrang moet geven. Maar dat kan hij niet: hij moet ook nog eens al zijn aandacht besteden aan de dubbele bocht die hij moet maken. Anders knalt hij tegen het verkeersbord. Bovendien bevindt de auto op het moment dat hij het meest zichtbaar moest zijn schuin achter de fietser. De obstakels bevinden zich bijna recht voor, kwestie van die aandachtsverdeling zo moeilijk mogelijk te maken en dat net op het ogenblik dat de fietser de moeilijke bocht neemt en dus zijn hoofd heen en weer moet draaien net op het moment dat zijn evenwicht verstoord is. Voor wie het niet weet: de evenwichtsorganen van een fietser zitten in het hoofd.

Daarmee is het nut van dit filmpje duidelijk. Je hoeft niet eens de moeite te doen om het ontwerp te realiseren en te wachten op de klachten achteraf. Nee, je kan gewoon meteen een goed ontwerp maken. Veel goedkoper en veiliger.

Een verplicht filmpje geeft een proof of concept: een bewijs dat het ontwerp wel degelijk rekening houdt met de realiteit. En dat is nodig bij elk stuk fietsinfrastructuur, zelfs de meest banale. Bijvoorbeeld bij paaltjes. Kijk maar naar de nieuwe paaltjes aan Dampoort:

Kleindokkaai

Als er ooit eens iemand een animatie maakt die toont hoe een fietser door paaltjes laveert als hij een tegelijkertijd een bocht neemt is het voor eens en altijd duidelijk: in zo’n geval moet je ervoor zorgen dat de fietser schuin doorkan. Daarvoor moet de lijn tussen de paaltjes dwars staan op de rijlijn. Een filmpje laat dat duidelijk zien en zo’n filmpje kan dan dienen voor alle paaltjes-in-een-bocht. Zit er ergens een CGI-animator in de zaal?

Verse fietspaden (11): naar Coca-Cola

De kerstman heeft een rood-wit kostuum. Dat is geen toeval: rood en wit zijn de kleuren van Coca-Cola.

Waarschijnlijk wel toeval is dat vlak voor kerstmis er een nieuw fietspad vlak bij Coca-Cola openging. Het legt een verbinding tussen de Corneel Heymanslaan en de R4.

(bron kaart: OpenStreetmap)

Voor voetbalfans zowel als -haters: het vormt een alternatief voor de Ottergemsesteenweg om naar het voetbalstadion te gaan.

Een paar sfeerbeelden:

8dec19, Fietspad Coca-Cola.
8dec19, Fietspad Coca-Cola.

Er is zelfs een achterpoortje voorzien naar Het Huis van het Kind:

8dec19, Fietspad Coca-Cola.

Aan het einde zie je de doorgang waar de ontsluitingsweg voor Coca-Cola moet komen. Het fietspad zal die ontsluitingsweg kruisen en moet daar dan ook gedeeltelijk herlegd worden.

8dec19, Fietspad Coca-Cola.

Een punt van kritiek. Het fietspad sluit aan op het fietspad van de R4, juist op het punt waar dit laatste een scherpe, onoverzichtelijke bocht maakt. Op onderstaande foto zie je trouwens de spiegel en de middenlijn die men achteraf heeft toegevoegd om het punt minder problematisch te maken.

8dec19, Fietspad Coca-Cola.

Daar is op zich weinig aan te doen. Wat men wel had kunnen doen is de overgang met het nieuwe fietspad breder maken zodat wie de zichtlijn van de foto volgt rechtdoor had kunnen rijden.

Ecoveloduct

Wat hebben wilde beesten en fietsers met elkaar gemeen?

Dat ze allebei over een ecoveloduct mogen.

Het woord staat niet in mijn Van Dale (maar dat is dan ook een uitgave uit 1992) en behoeft misschien enige uitleg. Een ecoduct is een soort brug waarover dieren een obstakel zoals een autosnelweg veilig kunnen oversteken. Het wordt een ecoveloduct als niet alleen dieren maar ook fietsers er van gebruik kunnen maken, zoals hier aan de Cromekestraat die volgens AWV soms in Aalter en soms in Deinze ligt.

7nov19, Cromekestraat, Aalter of Deinze

.

Wilde beesten en fietsers mogen er dan wel allebei over, ze worden netjes gescheiden:

7nov19, Cromekestraat, Deinze

De kant voor de fietsers is al af en wordt druk gebruikt, al is het niet duidelijk of dat officieel wel mag. Aan de wilde-beestenkant is er nog wel werk. Bedoeling is dat er een strook komt met begroeiing zodat de genoemde wilde beesten zich een beetje thuis voelen.

7nov19, Cromekestraat, Deinze

Volgens lokale informatie is die vooral bedoeld voor herten. Er gebeuren nu namelijk nogal wat aanrijdingen op de E40 met die dieren en dat wil men met dit ecoveloduct in de toekomst voorkomen. Over een afstand van verschillenden kilometer worden er dan ook hekken geplaatst die de herten naar de brug moeten leiden.

De Westerring (2)

We waren gekomen bij de Hoosmolen, die overigens niets te maken heeft met de nabijgelegen Papiermolenstraat. Aan de voet van de molen begint het nieuwe fietspad naar de Brugsesteenweg. Op die manier moeten doorgaande fietsers niet meer door de Bourgoyendreef (je kan het ook omkeren natuurlijk: op die manier wordt de Bourgoyendreef verlost van de doorgaande fietsers). Het noordelijke gedeelte van het fietspad ligt er al een hele tijd. Het zuidelijk gedeelte was gepland voor het begin van het bouwverlof, maar die deadline is niet gehaald. Zoals op de foto’s te zien is is er nog heel wat werk aan de winkel. De bruggen zelf zijn al klaar, maar heel wat verbindingsstukken ontbreken nog.

Op de eerste foto is te zien hoe er een voorlopige loopbrug is gemaakt die voetgangers en (afgestapte) fietsers naar de Bourgoyendreef brengt.

31jul19, 11u20, Mahatma Gandhistraat.

De weg en de bruggen zijn ruim bemeten.

31jul19, 11u 30, tussen Mahatma Gandhistraat en Brugsesteenweg.
31jul19, 11u 30, tussen Mahatma Gandhistraat en Brugsesteenweg.

Zelfs is er ruim plaats voorzien voor weesfietsen.

31jul19, 11u 30, tussen Mahatma Gandhistraat en Brugsesteenweg.
31jul19, 11u 30, tussen Mahatma Gandhistraat en Brugsesteenweg.

Er is ook een aftakking met een brug. Als ik goed gekeken heb moet deze uitkomen in de Noormanstraat.

31jul19, 11u 30, tussen Mahatma Gandhistraat en Brugsesteenweg.

Ook het Kantientje is vlot bereikbaar via dit fietspad.

31jul19, 11u 30, tussen Mahatma Gandhistraat en Brugsesteenweg.

De Westerring (1)

Laten we het eens hebben over het Westerringspoor, en meer in het bijzonder de zuidkant die uiteindelijk het Sint-Pietersstation moet verbinden met de Brugse Poort. Een aantal grote werken, zoals de brug over de Watersportbaan, zullen nog wel wat op zich laten wachten, maar een groot stuk is (bijna) klaar.

(bron kaart: OpenStreetMap)

Het rode stuk had eigenlijk voor het bouwverlof klaar moeten zijn, maar dat is niet gelukt. In een volgende Fietsbult kunnen we al wel wat sfeerfoto’s geven.

Maar laten we beginnen aan de zuidkant, bij het Alice Béviairepad.

31jul19, 11u00, Malem.

Zoals het een goede verbindingsweg betaamd heeft hij vele aftakkingen. Via een brug kan je naar Malem.
.

31jul19, 11u00, Jenny Montignypad.

Vanuit Malem kan je dan weer naar de Leiekaai via een doorgang onder de R40. Die antieke doorgang is geen al te gelukkige constructie, maar daar moet na verloop van tijd verbetering in komen.

Het Jenny Montignypad gaat de andere kant uit, naar het recente woonproject en naar Park Halfweg.

31jul19, 11u00, Alice Béviairepad.

Zo komen we aan de Drongensesteenweg, waar komende jaren een fietstunnel komt.

31jul19, 11u05, Alice Béviairepad/Drongensesteenweg/Bunderweg.

Een tip hier: als je bij de lichten op het knopje voor fietsers drukt wordt alleen het fietslicht groen, niet het voetgangerslicht. Doe dus niet als deze twee wachtenden, die allebei al een groenfase gemist hebben.

Daarmee komen we bij de Bunderweg.

31jul19, 11u15, Bunderweg.

Die leidt ons tot de aan de voet van de Hoosmolen, waar het nieuw fietspad moet beginnen en waarvan we binnenkort al een aantal sfeerbeelden kunnen geven.

31jul19, 11u20, Mahatma Gandhistraat.

De Saskes (6)

De Saskes vormen een belangrijke fietsverbinding. Sinds mensenheugenis zijn ze ook een probleem. (Mensenheugenis vangt officieel aan met de eerste Fietsbult van 23 maart 2008. Die allereerste fietsbult ging dan ook over de Saskes.)

Nu is er in de loop der jaren toch al heel wat verbeterd. In 2008 moest je als fietser niet alleen de verhoogde sluisdeuren trotseren, maar ook nog twee hekken, een hindernis die als enig doel had fietsers het leven zuur te maken. De hekken zijn al lang geschiedenis en in 2015 zijn de sluisdeuren aangepast: de oversteek is verbreed en er kwamen schuine oprijvlakken. Nog altijd niet ideaal, maar toch een hele verbetering.

Meer en meer fietsers gebruiken ze dan ook. Vorig jaar telde het GMF er tijdens de ochtendspits tussen zeven en negen 463 fietsers stadsinwaarts. Ter vergelijking: de Gaardeniersbrug haalde toen 445 fietsers. Het wordt daar dus stilaan behoorlijk druk, met een piek van 7 fietsers per minuut.

Je kan je afvragen waarom er dan nog altijd geen echte fietsbrug ligt. Dat is een lang verhaal over bevoegdheidsverdelingen en langetermijnplannen en weet ik wat: geen stof voor vandaag. De huidige toestand is een tijdelijke oplossing, maar dan wel een die nog jaren dienst zal moeten doen.

In elk geval, omdat het er steeds drukker wordt krijg je meer en meer momenten dat er heen en weer moet gewacht worden. Dat gaat dan zo: een paar mensen wachten aan de ene kant terwijl men vanop de andere kant oversteekt.

20mrt19, 9u56, Saskes

Tegen dat de wachtenden oversteken vormt zich aan de overkant een wachtrij.

20mrt19, 9u57, Saskes

Zo gaat het heen en weer. Ik heb daar nog nooit meegemaakt dat de afwisseling tussen de twee richtingen niet vlot verliep. De etiquette zorgt ervoor dat er, ook bij grote drukte, altijd wel iemand is stopt als er een groep wachtenden aan de overkant staat.

Al bij al duurt het soms toch wel een tijdje. Per slot van rekening is het traject op de sluisdeuren 17 meter lang. Een voetganger doet daar pakweg 13 seconden over, een fietsende fietser minder dan de helft. Dus, als ik daar aankom vlak na een fietser die van de andere kant komt, dan hoop ik dat hij niet afstapt maar doorfietst: dan moet ik maar half zo lang wachten. Ben ik er net eerder dan iemand aan de andere kant, dan vind ik het onbeleefd om af te stappen, want dan moet hij dubbel zo lang wachten.

Alleen: je moet afstappen. Er staan borden die je verbieden om door te rijden. Vreemd is dat het ene bord er al stond voor de doorgang verbreed werd (toen het diende om te voorkomen dat fietsers hun nek braken door het 15 centimeter hoger gelegen brugdek op te rijden),

20mrt19, 9u52, Saskes.

maar dat het bord aan de overkant er pas gekomen is toen de nieuwe doorgang al een hele tijd open was (want het oude bord was met het hek verdwenen). In de tussentijd mocht je dus van de ene kant naar de andere rijden, maar je moest wel te voet terug.

20mrt19, 9u47, Saskes.

Blijkbaar –ik heb het ook maar uit derde hand– is de redenering dat je moet afstappen omdat de doorgang te smal is om mekaar te kruisen. Of men erover heeft nagedacht dat een afgestapte fietser veel meer plaats inneemt en dat je mekaar dus nog altijd zeker niet kan kruisen (twee voetgangers kunnen naast mekaar langs, een afgestapte fietser en een voetganger al niet meer) valt te betwijfelen. Dat het verbod het verkeer in toenemende mate belemmert speelt al helemaal geen rol.

Is dit nu een oproep om beleefdheid en vlot verkeer te laten primeren op het verkeersreglement?

Neen, zo zijn we niet. Ten eerste gaan we nooit aanbevelen om het verkeersreglement te overtreden, zelfs niet waar het absurd is, en ten tweede blijkt dat de politie er wel degelijk boetes uitdeelt. Maar het is wel de hoogste tijd om het verbod op te heffen. Toestanden zoals deze hinderen niet alleen het verkeer, ze zorgen ook voor normvervaging. Erger-dan-zinloze verboden leiden tot een mentaliteit van ‘waarom zou ik me iets van de regels aantrekken?’

Als je dan toch absoluut bordjes wil zetten dan moet je maar in het verkeersreglement “smalle doorgang” opzoeken. Dan vind je dit bordenpaar:

Dat is de signalisatie die bij een smalle doorgang voor auto’s gebruikt wordt (en niet, zoals je zou verwachten, een verplichting voor chauffeurs om uit te stappen en hun wagen voort te duwen). Niet dat het hier echt nuttig is: één kant altijd voorrang geven is niet goed voor de vlotte afwisseling. Maar het zou toch al minder erg zijn dan de huidige combinatie.

De technologie van de dode hoek

  1. Minder dan een jaar geleden was er in Oostakker de dodenwake voor Nikita Everaert. Zij kwam om in een ongeval met een rechtsafslaande vrachtwagen. Een paar dagen geleden werd een fietsster zeer zwaar gewond bij een ongeval aan de Grondwetlaan waar ze werd aangereden door een rechtsafslaande vrachtwagen. Op datzelfde kruispunt kwam in juni 2014 een fietser om bij een ongeval met een rechtsafslaande vrachtwagen.
  2. De zelfrijdende auto is nog niet voor morgen. Wel is het zo dat meer en meer van de technologie die daarvoor ontwikkeld is doorsijpelt naar gewone auto’s. Zelfs ik heb al gereden met een auto met achteruitrijcamera’s. Parkeersensoren die waarschuwingen geven als je te dicht in de buurt van een obstakel komt worden meer en meer de standaard, camera’s capteren en analyseren beelden van verkeersborden en geven de info door aan de chauffeur. Naarmate meer en meer auto’s uitgerust zijn met intelligente camera’s worden deze en goedkoper en betrouwbaarder.
  3. Moest een van de drie vrachtwagens vermeld in (1) een waarschuwingssysteem gehad hebben dat de aanwezigheid van de fietser duidelijk doorgaf aan de bestuurder dan zou het ongeval gewoon niet gebeurd zijn, of het nu een dodehoekongeval betreft of niet.
  4. De verplichting om vrachtwagens uit te rusten met een dodehoekspiegel dateert uit 2003. In het licht van de ontwikkelingen van de afgelopen jaren zijn dat de middeleeuwen.


Als je het allemaal op een rijtje zet dan is de conclusie duidelijk. De huidige systemen –dan bedoel ik de systemen die nu gebruikt worden– voldoen absoluut niet. Het kan ondertussen anders en veel beter en dus is het de allerhoogste tijd om de normen aan te passen.

Ondertussen (bedankt voor de tip, Yves) blijkt dat er in dat opzicht een en ander beweegt, en wel op het niveau waar het thuishoort: namelijk bij de Europese Unie. Ook daar is men er zich van bewust dat het een probleem is, zoals bijvoorbeeld blijkt uit de brief van een aantal regeringen, waaronder de Belgische, aan de bevoegde Europese commissaris.

Van de 26000 verkeersdoden in de EU per jaar zijn er 1000 die als fietser/voetganger omkomen bij een ongeval met een vrachtwagen; bij de meeste daarvan speelt het beperkte zicht van de chauffeur een rol.

Vanaf 14 maart begint het Europese Parlement aan onderhandelingen om een regeling op Europees niveau, die de huidige normen op nationaal niveau, zoals die van België en Nederland sinds 2003, te vervangen. Ook dan nog zal het jaren duren voor we het resultaat op onze wegen zullen zien. Maar toch: er beweegt wat.

De ware Vrede

Op 20 september worden de plannen voor de Verapazbrug aan het publiek voorgesteld. Over de brug zelf misschien een andere keer; nu gaan we kijken naar het ontwerp van het kruispunt dat het sluitstuk moet vormen van de R40 rond Gent: de aansluiting van de Verapazbrug met de Afrikalaan. Dat wordt een belangrijk kruispunt: het vormt de aansluiting van de stadsring met de Vliegtuiglaan en zo de poort naar de oostelijke haven. Je kan er dan ook op rekenen dat veel zwaar verkeer het traject Wiedauwkaai-R40-Vliegtuiglaan zal volgen. Ook voor fietsers is dit een belangrijk punt: een goede inrichting betekent een boost voor het toenemend woon-werkverkeer met de fiets. Wie van thuis uit de fiets neemt en van de Verapazbrug komt of wie vanuit Gent-Dampoort vertrekt zal langs hier komen op weg naar de haven.

Er is blijkbaar nog wel wat speelruimte in de plannen: AWV toont twee mogelijke varianten voor het kruispunt.

(bron: AWV)

Opvallend is dat de eerste variant veel meer capaciteit voor autoverkeer heeft dan de tweede: vier rijstroken komende van de brug en twee gaande naar de Vliegtuiglaan in het noorden, tegen drie en één in de tweede variant. Maar fietser en voetganger komen er in beide varianten bekaaid af.

Er is iets wat je niet kan zien op plannen: dat is het schema van de lichten. Het is natuurlijk mogelijk om een veilige lichtenregeling uit te denken. Maar op een driewegskruispunt als dit is uiteindelijk alle verkeer afslaand verkeer. Als je voetgangers en fietsers wegdenkt kan je bepaalde richtingen alternerend doorlaten, maar als je een groenfase voor overstekend verkeer nodig hebt neemt die een flinke hap uit je cyclus. Als je een voetganger twee rijstroken wil laten oversteken ben je al gauw meer dan tien seconden kwijt, zelfs al zou het voetgangerslicht maar één seconde groen worden. Op de plannen zien we oversteken over drie rijstroken, dus dat loopt op. Dan heb je de keuze: óf veilig oversteken óf vlotte autodoorstroming. Beide samen kan niet. Zo kom je aan een situatie die heel erg lijkt op die van Sint-Lievenspoort. Daar heeft men resoluut voor doorstroming gekozen met nefaste gevolgen voor de veiligheid. Nefaste gevolgen die men binnenkort hoopt weg te werken met een onderdoorgang.

Daarmee is het hoge woord eruit: een onderdoorgang voor fietsers en voetgangers. Niet goedkoop, maar het is natuurlijk veel goedkoper om zo’n doorgang van de eerste keer te maken dan om je kruispunt af te moeten breken zoals bij de Sterre, nog afgezien van de verkeersellende die daarbij hoort. Voor wie kijkt naar de ongelijkgrondse kruisingen van de R40 (Isabellakaai, Rooigemlaan, Palinghuizen-brug, Gaardeniersbrug, Visserij, het nog op te knappen Malem), die allemaal het verkeer veel veiliger maken enerzijds, en de ellende op kruispunten zoals Dampoort, Sint-Lievenspoort en Heuvelpoort anderzijds, is het onbegrijpelijk dat hier gekozen wordt voor een structuur die de problemen ingebakken heeft. Om het in het Frans te zeggen: het is typisch fin-de-siècle. In het achttiende jaar van deze eeuw loopt dat ver achter op de tijd.

Steun de fietser!

Ik had er al wel eens over gelezen (tenminste, dat denk ik toch. Mijn Deens is niet al te best): straatmeubilair om fietsers die aan een rood licht moeten wachten te ondersteunen. Dat ondersteunen moet je letterlijk nemen: voor een fietser is het handig als hij bij het stilstaan een voetsteun heeft zodat hij niet uit het zadel hoeft. Deze week was ik in Deinze en daar heb ik zo’n steun in het wild gezien:

11aug18, 13u39, Kortrijkstraat x Stationsstraat, Deinze

De meeste fietsers gebruiken de voetsteun,

11aug18, 13u39, Kortrijkstraat x Stationsstraat, Deinze

maar fietsers die hun voeten aan de pedalen willen houden (van hun sport- of ligfiets bijvoorbeeld) gebruiken de handrail.

Zomerkwis (4)

Het is de warmste en zonnigste zomer uit de geschiedenis van de mensheid (de geschiedenis van de mensheid begint, zoals u weet, op 23 maart 2008 met de eerste Fietsbult). Daarom hebt u recht op een extra aflevering van onze zomerkwis.

Twee jaar geleden schreef ik een niet echt lovend stukje over de kruising van de oude spoorweg in De Pinte met de Klossestraat. Daarin werd voorspeld dat er al wel gauw een en ander zou veranderen. De opdracht voor de kwis luidt dan ook: zoek de verschillen tussen nu en toen.

29mei16, 09u55, Klossestraat.
29mei16, 09u55, Klossestraat.
20aug18, 14u44, Klossestraat.
29mei16, 09u55, Klossestraat.
29mei16, 09u55, Klossestraat.
20aug18, 14u44, Klossestraat.
29mei16, 09u55, Klossestraat.
29mei16, 09u55, Klossestraat.
20aug18, 14u44, Klossestraat.