De lasagne van de Verapazbrug

Er zijn mensen die denken dat wij, de vrijwilligers van Fietsersbond Gent, met niets anders bezig zijn. Dat is natuurlijk niet zo. De twee companen die telkens weer de droeve dodenwakes organiseren hebben allebei een intense job. De compaan die focust op Wondelgem heeft een fulltime job. De compaan die alle verkeerscodes sinds de tweede wereldoorlog thuis liggen heeft (en naar mijn gevoel ook vanbuiten kent) heeft een fulltime job. De compaan bij wie je mails gericht aan gent@fietsersbond.be binnen komen en die het merendeel van onze Twitteraccount beheert heeft een fulltime job. Ik wil maar zeggen, deze suggestie (ernstig of grappig bedoeld?) gaat niet lukken:

Laat het ook een signaal zijn: wie goesting heeft, join us. Er is verjonging nodig. Er ligt veel werk op de plank. Alle profielen zijn zéér welkom. Voor inspiratie, lees:

Terug naar de Verapazbrug… dit is het vervolg op:

Voor wie Gent niet kent: het gaat om deze geografisch complexe hoek van Gent. De N424 rechts in beeld is de Afrikalaan, momenteel een wegenwerf.

bron: Google Maps

Vrijdagnamiddag werd ik gebeld door HLN, wat u hier leest. De journalist vertelde dat de vorige vergunning van de omleiding ifv de Verapazbrugwerf werd ingetrokken. Er komt een betere omleiding. Dat is een verbetering. Slechter kon het ook niet, oordeel zelf op basis van de foto’s verderop. Op de spitsuren zou geen werfverkeer mogen passeren. Nu, als administraties en een (Gentse) bouwfirma zèlf niet zagen dat ze gevaarlijk bezig waren, dan schort er iets. Of dan schorten er véél kleine dingen, en die maken samen één groot. Ook al wordt het roer van deze chaos omgegooid, toch doe ik een poging tot analyse.

Deze collectieve blunder is de som van véél kleine dingen. Een lasagne van omstandigheden en beslissingen. Er is véél ons niet bekend. Vanop onze stoel blijft het soms gissen. Maar sommige zaken zijn helder te benoemen. En er zijn veel vragen te stellen. Lees dit alles aub met de bril: hoe houden we Mathilde (zie vorige post) op de fiets? De perfecte omleiding bestaat zelden. Maar op de schaal tussen perfectie en waanzin zitten veel gradaties. Werven zullen altijd hinder veroorzaken. Hier naderden we de waanzin.

Het is met verstomming dat ik las dat dit een werf was van de Gentse firma Denys. Dezelfde firma bouwde de onderdoorgang aan de Nieuwewandeling, met meestal aandacht voor een vlotte doorgang van voetgangers en fietsers. Dezelfde firma vond bij sommige bouwprojecten vooruitstrevende oplossingen om de mobiliteitsknoop te ontwarren. Hét voorbeeld: bij een bouwproject in hartje Antwerpen lieten ze hun werknemers op Antwerpen Linkeroever vanuit hun werfcamionettes overstappen op de tram. Tijdswinst voor iedereen. Een bouwfirma met -anno 21e eeuw- een degelijk beleid / goede reputatie dus. Hier blunderen ze. Het is gissen waarom. Had de werfleider er geen zin in? Is hij/zij onervaren? Was de onderaannemer die de minderhinder moet aanpakken één van die vele firma’s die een omleidingsplan verzint met Google Maps, zonder een plaatsbezoek? Was er te weinig overleg? Zit er een dwingende clausule in het contract wanneer de werf moet klaar zijn? Moet deze werf -ten koste van gelijk wat- klaar zijn voor de nationale verkiezingen in mei 2024? Moet de opgelopen achterstand persé ingehaald worden? Zit er géén clausule in het contract die de aannemer verplicht om de fiets- en wandelas maximaal open te houden? Open vragen. Versta me niet verkeerd: ook wij wachten al jàààaren op deze brug. Maar laat het ons veilig houden.

Lasagnelaag 1: deze Verapazbrug is zéér gewenst, en had er reeds lang moeten liggen. Had het lokale zeepbedrijf niet jarenlang om politieke redenen tegen de brug geprocedeerd, de brug lag er al. Had de vorige minister van mobiliteit tussen 2016 en 2018 het partijpolitieke spel niet bikkelhard gespeeld, en de geldkraan richting Gentse projecten twee jaar lang dichtgedraaid, de brug lag er al. Wat we zelf blokkeren, blokkeren we beter. Zo zouden we niet in de crazy situatie terechtgekomen zijn dat er éérst nieuwe woningen en een nieuwe school en een nieuw park gebouwd werden, en dàn pas de brug die de kleine ring verplaatst naar de andere kant van het water. Zo komt het dat een brug zelfs van naam kan veranderen. 25 jaar geleden spraken we over de Handelsdokbrug. Sinds 2012 is het de Verapazbrug, lees de achtergrond hier.

Lasagnelaag 2: een doorgang voor voetgangers en fietsers langsheen de brugwerf blijft de beste optie.

Er is plaats voor tussen het deel waar er betonwerken zijn, en de helling erheen. Misschien / waarschijnlijk lukt dat niet nonstop. Maar een wandel- en fietsas die op een paar jaar tijd zoveel recreatieve én functionele bewegingen opleverde op 5 september voor meer dan twee winters bruutweg afsluiten is ènkel goed voor de aannemer. Eén oplossing voor twee jaar is voor de aannemer gegarandeerd de goedkoopste en eenvoudigste oplossing. Maar het is vanuit sociaal standpunt (met de Romagemeenschap én de woontoren vlakbij, met een nagelnieuwe school, met een bekroond stedelijk park) én vanuit mobiliteitsstandpunt (dit was en is de enige veilige fietsas tussen dit noordelijk deel van de stad en de Dampoort) een blunder. Dat vertaalt zich in deze reactie:

Als je mensen terug in de auto wil jagen moet je vooral zo’n as knippen. Op dit moment. Op deze manier. Bovendien: de huidige omleiding loopt over de bocht van Muidelaan naar Dok-Noord, waar in een volgende bouwfase van de Verapazbrug ook de schop in de grond gaat.

Lasagnelaag 3: deze belangrijke werf had nooit deze plotse fasering mogen krijgen. Wij volgen sinds 2021 namens de Fietsersbond de vergaderingen van Gent Op Weg. De puzzel in het noorden van Gent is complex: Meulestedebrugwerf, Verapazbrugwerf, Dampoortwerf, Nikitakruispuntwerf, Evergemsesteenwegwerf, more to come… . De structuur “Gent Op Weg” is nodig en zinvol om al die werven op elkaar af te stemmen. Daar wordt ernstig en open vergaderd. Wij wisten dat er een kans was dat de Koopvaardijlaan na Nieuwjaar een poos afgesloten kon worden. Misschien. Wij pleitten ervoor om de doorgang open te houden. Wij wisten ook dat de werf Afrikalaan éérst klaar moest zijn alvorens de werf Koopvaardijlaan hevig kon worden. De evidentie fasering zelve. Dat een aannemer zomaar kan beslissen om die gewenste fasering te doorbreken roept 47 vragen op. Ik ga ze hier niet opsommen. Behalve: als dit juridisch zomaar kan wordt het tijd om de regelgeving hieromtrent aan te passen. En: dit lijkt een beetje op de werf van de Ghelamco-arena. Daarmee bedoel ik: ook hier heeft de aannemer snelsnel iedereen voor voldongen feiten geplaats. De brief waarin de bouwheer de nieuwe school aan de Koopvaardijlaan waarschuwt dateert van 29 augustus. Een week later ging de knip erin.

07 september 2022, Melopee

Lasagnalaag 4: àls je dan een omleiding organiseert, doe het dan state of the art op een veilige manier. Het is lang geleden dat een Gentse werf zo’n onmogelijke / onveilige omleiding opleverde. De stadsdienst die een paar jaar geleden opgericht werd om omleidingen in goede banen te leiden functioneerde steeds beter. Dit was terug naar af. Fietsers door een Paris-Roubaixkasseienstraat jagen, waar ook vrachtwagens passeren? Check.

06 september 2022, Oceaniëstraat, al fietsend gefotografeerd
07 september 2022, Oceaniëstraat
06 september 2022, Oceaniëstraat / Koopvaardijlaan

06 september 2022, Oceaniëstraat

Fietsers die van en naar die kasseistrook willen géén veilige oversteekplaats geven? (de oversteekplaats van de Afrikalaanwerf ligt elders) Check!

06 september 2022, Oceaniëstraat / Afrikalaan

Fietsers door een omleiding sturen waarvan een deel ’s nachts pikdonker is (omdat de nieuwe straatverlichting nog niet klaar is). Check! Hopelijk is dit probleem al van de baan.

02 september 2022, N424 Koopvaardijlaan

Fietsers een te smal tweerichtingsfietspad geven, met x aantal plassen om u tegen te zeggen, en met een wirwar van palen, waar je met een bakfiets soms met moeite door kan (dus zonder regelmatige controle van de kwaliteit). Check.

04 september 2022, N424 Afrikalaan, ingezonden foto

07 september 2022, N424 Afrikalaan
07 september 2022, N424 Afrikalaan

07 september 2022, N424 Afrikalaan

Tel daar ook nog het dagelijks foutparkeren op noodfietspad bij, en je krijgt een situatie waar alleen assertieve fietsers -als vanouds – hun plan trekken.

06 september 2022, N424 Afrikalaan

Zondagavond 12 september dwarste ik rond half 6 op de Afrikalaan een zwaantje. “Fijn! Controles…” dacht ik. Maar 100 meter verder stond alweer een auto boenk op het fietspad geparkeerd. Had het zwaantje een andere belangrijke opdracht, of liet het zwaantje het blauwblauw? De Afrikalaan is een chaotische jungle, waar “de overheid” fietsers leert om te overleven en desnoods -junglegewijs- regels aan hun laars te lappen.

Zondagavond zag ik dat de werfomheining van de Koopvaardijlaan opengebroken was. Wij zijn daar als Fietsersbond geen voorstander van. Maar dat krijg je in een jungle.

Uiteraard is dit alles de vertaling van Lasagnelaag 3. Met een afgewerkte Afrikalaanwerf was dit een ander (ons onbekend) omleidingsverhaal. Op de schaal tussen perfectie en chaos zou de naald ferm opschuiven. Vrijdag 2 september stond ik aan de balie van een sanitaire groothandel op de Koopvaardijlaan. De man had een paar uur daarvoor telefoon gekregen van Agentschap Wegen en Verkeer om te melden dat de N442 eind oktober weer open zou gaan voor alle verkeer. Pas vanaf dan was een eventuele omleiding gepermitteerd.

Lasagnelaag 5: snelheidsregimes. Wie de Afrikalaan oprijdt mag 70km/u. Ik heb nooit begrepen waarom dit snelheidsregime afgelopen jaren niet naar beneden gehaald werd. Er wonen mensen die willen oversteken:

07 september 2022, Afrikalaan

Er zijn x aantal bedrijven met flink wat op- en afrijdend vrachtwagenverkeer. Maar je mocht/mag er 70km/u. De huidige signalisatie – onderdeel van de Afrikalaanwerf- brengt autoverkeer pas vlak voor de bochten naar 30 per uur.

06 september 2022, N424 Afrikalaan
06 september 2022, N424 Afrikalaan
07 september 2022, N424 Afrikalaan

Dat is een begrijpelijke bordenstrategie, maar eerder een strategie voor autosnelwegen. Plus: ik denk niet dat 10% zich aan de 30km/u-snelheid houdt. Ook de (brede) werftractoren niet.

07 september 2022, N424 Afrikalaan
07 september 2022, N424 Afrikalaan

Mocht u zich afvragen wat die fietser daar doet, wie uit de Oceaniëstraat, de kasseistraat, komt heeft geen flauw idee waar de plaats van de fietser is:

06 september 2022, Oceaniëstraat / N424 Afrikalaan

06 september 2022, Oceaniëstraat / N424 Afrikalaan

Lasagnelaag 6: fietsroutes. Gent heeft sinds 2018 een fietsroutenetwerk, en sinds kort ook bewegwijzerde fietsroutes. Laat dat de ruggegraat zijn van de omleidingsborden. Met andere woorden: wie deze routes doorbreekt zou daarop een omleiding moeten enten èn aanduiden, inclusief extra reistijd.

06 september 2022, Kapitein Zeppospark thv Aziëstraat

Ik denk dat ik aan de Dampoort reeds dergelijke omleidingsbordjes zag.

Lasagnelaag 7: het is zo klaar als een klontje dat x aantal administraties onderbemand zijn. Vooral bij Agentschap Wegen en Verkeer heb ik dat beeld, al moet je diep doorpraten om dat bevestigd te krijgen. Plus: iedereen weet dat corona overal / overal voor personeelsuitval zorgde & zorgt. Ook op menselijk vlak en qua personeelsbeleid is dit dossier ongetwijfeld een complex verhaal.

Conclusie: ja, de Verapazbrug is zeer gewenst. Ja, zoals het afgelopen weken liep stond alleen de werf voorop. Niet de verkeersveiligheid. Niet het STOP-principe. Niet de fietstoets. En zeker de Mathildes’s van deze wereld niet.

07 september 2022, N424 Afrikalaan

Laat bij elke puzzelstukjesbeslisser telkens weer deze vraag centraal staan: durf ik hier (mijn of andermans) kinderen van 14 jaar laten fietsen?

De redelijkheid voorbij

Het gaat hard vooruit met de ontwikkelingen rondom de Oude Dokken. Er wordt aan een fors tempo gesloopt en gebouwd, en dat is goed. En as we speak wordt de brug – die reeds sinds vorige eeuw op het Gentse verlanglijstje staat – gebouwd. Maar zoals wel vaker in dit land heeft niemand de èchte regie in handen. Wat we zelf versplinteren, versplinteren we beter.

De mobiliteitstransitie gaat ook hard vooruit. Het noorden van de stad was jarenlang het kneusje van dienst. Belangrijke mobiliteitsdossiers zoals de Verapazbrug en Meulestedebrug werden in Brussel twee jaar op een zijspoor / op droog zaad gezet. Pas na de gemeenteraadsverkiezingen was er weer zaad. Ook de huidige minister heeft de geldkraan verder open gezet, waarvoor dank. En ik herhaal nog eens: de tijd dat we als Fietsersbond moesten op tafel kloppen om van niets naar iets te evolueren is voorbij. Het is nu vooral een kwestie om mee erover te waken dat àlle mobiliteitsinvesteringen toekomstgericht ontworpen èn kwaliteitsvol uitgevoerd worden.

Na wat er zich de laatste weken rondom het Houtdok afspeelt zou ik er nog elementen willen aan toevoegen. Het is ook nodig om bij èlke werf een fietstoets uit te voeren. Met essentiële vragen zoals: wordt de verkeerssituatie tijdens deze werf al dan niet veiliger? Houden we de niet-assertieve fietsers op de fiets? Is de omleidingsroute kind- en bejaardenvriendelijk? De Verapazbrugwerf trekt zich duidelijk niks / nougaballen aan van dergelijke vragen. Dat is bizar, want de uitvoerende firma Denys heeft op meerdere vlakken een fietsvriendelijke reputatie opgebouwd. Ok, de hellingen van de (voor de rest bejubelde) onderdoorgang aan de Nieuwewandeling verdienen bijna een buis, wegens te hobbelig. Maar de omleidingen van de werf kregen van mij een 8 op 10, wat naar Belgische normen een grote onderscheiding is. Die reputatie ligt nu bij de duizenden recreatieve fietsers en stappers van de Kleindokkaai, Schipperskaai, Koopvaardijlaan en Houtdok aan diggelen. Om nog te zwijgen over de honderden fietsende bewoners en werknemers van en naar Meulestede, de Muide, Wondelgem, Oostakker en de Gentse haven.

Wat loopt er fout rondom de Verapazbrug? Het lijkt een lasagna van verwaarlozingen. Wat ook kan: de bouwfirma heeft maar één doel: een brug bouwen, als was het in een landsdeel zonder bewoners. Wat ook kan: de bouwheer (Agentschap Wegen en Verkeer) schreef in het lastenboek misschien geen dwingende voorwaarden om de drukke fietsroute via dit stukje Koopvaardijlaan te faciliteren. Het is dan ook de enige veilige route tussen het noorden en de Dampoort.

Laat me er voor de rest weinig woorden aan besteden, maar u vooral foto’s tonen. Uitgangspunt is: hier hoort een veilige stap- en fietsroute te blijven. Daar hangt een prijskaartje aan, dat klopt. In dichtbevolkte gebieden is dat een evidentie. In Londen zie je vaak werfwachters, die rondom een werf zwaar transport begeleiden. Recent zag ik die ook in Nederland. Een gracht langs een drukke fietsroute machinaal ruimen? Geen probleem. 2 werfwachters regelen het netjes dat een vrachtwagen rustig en veilig naar de gracht kan maneuvreren:

01 juli 2022, op de grens tussen Den Haag en Wassenaar
01 juli 2022, op de grens tussen Den Haag en Wassenaar
01 juli 2022, op de grens tussen Den Haag en Wassenaar
01 juli 2022, op de grens tussen Den Haag en Wassenaar

Veiligheid voor alles. Wat is “onze” methode aan de Koopvaardijlaan? 2 jaar afsluiten. TWEE JAAR.

07 september 2022, Koopvaardijlaan

Terwijl de weg die de omleidingsroute vormt, de Afrikalaan, tot eind oktober zèlf nog een fietsonvriendelijke werf is. Terwijl de andere kant van het water (Voormuide, Muidelaan en Dok-Noord) zo’n plek is waar louter fitte fietsers durven fietsen.

Maar bon, ik beloofde u foto’s. Dat wordt een volgende Fietsbult (want ik beloofde mijn teerbeminde om niet meer bloggend de nacht in te gaan). Behalve deze twee foto’s:

07 september 2022, Afrikalaan
07 september 2022, Afrikalaan

Ik zocht naar een naam en een leeftijd. Ik gok op Mathilde, 13 jaar. Misschien is ze 14 jaar, en boos op mij dat ik haar jonger inschat. Misschien is ze 12, en blij dat ik haar ouder inschat. Misschien heeft ze niet door dat ze in een chaos rondfietst. Misschien is ze boos omdat ze in een chaos rondfietst. Wat zeker is: ze is op weg naar school. En de dames en heren die hier verantwoordelijkheden dragen denken dat hier geen kinderen fietsen. Of…

Morgen toon ik u de chaos.

De open vragen

(dit stuk schreef ik grotendeels op de avond van het ongeval, maar ik druk nu pas op “publiceer” )

23 augustus 2022, Dok-Noord & Stapelplein

Gisteren, die vervloekte 23 augustus 2022, stierf een dame van 44 jaar op de kleine Gentse ring. Moeder van drie kinderen, en lerares. “Gegrepen door een vrachtwagen.” Volgens sommige media stapte het slachtoffer met haar fiets aan de hand op de oversteekplaats. Ondanks alle intense en immense emoties (ook bij mij) is het na een dergelijk ongeval altijd wijs en goed om – als je hart het toelaat- te wachten op de bevindingen van de verkeersdeskundige, die namens het parket de omstandigheden van het ongeval onderzoekt. Het bepalen van het gedrag en de verantwoordelijkheden van alle betrokkenen is daar een element van. De communicatie hierover blijft vaak (niet altijd) op de vlakte. Soms is dat vanuit laksheid. Soms is dat vanuit juridische redenen, want het draait ook om verantwoordelijkheden. De verantwoordelijkheden nààst de direct betrokkenen blijven te vaak buiten beeld. We willen hierbij alvast vragen om antwoord te krijgen op twee vragen.

Vraag 1 draait om de verantwoordelijkheid van de transportfirma. Was er een gegronde reden waarom deze vrachtwagen hier passeerde? Was de R40 de gekozen GPS-sluiproute, of een te verantwoorden reisroute? Met andere woorden: was het laden of lossen van deze vrachtwagen vlakbij de plaats van het ongeval, of niet? Wat was de reisroute van de vrachtwagen?

Er was een tijd dat de Heernislaan vol lag met graankorrels. Dat kwam door de zéér drukke vrachtwagentrafiek met graan tussen Frankrijk en Eurosilo in de haven. Op een bepaald ogenblik (20 of 25 jaar geleden?) kwamen er op de E17 richting B401 verbodsborden, want deze zware trafiek was nefast voor de technische houdbaarheid van de B401. Intense politiecontroles maakten dat het verbod ook realiteit werd. De R40 werd er een klein beetje leefbaarder door. Bij de werken op het brokkelviaduct zag ik op de Heernislaan vaak vrachtwagens die hier duidelijk “de kortste weg” zochten.

Aan de toog van het internetcafé “chez Facebook” vraagt men soms dat de Fietsersbond ervoor moet zorgen dat àlle fietsers 200% de regels volgen. Heeft iemand dat ooit al gevraagd aan de federaties van wegtransport? En jawel: àlle respect voor het zware werk van de duizenden vrachtwagenchauffeurs. Die mensen hebben vooral nood aan een degelijk loon, een degelijke opleiding en minder tijdsdruk.

Vraag 2 is even belangrijk, en draait om de verantwoordelijkheid van de wegbeheerder, het Vlaams Gewest. Had dit dramatisch ongeval vermeden kunnen worden door verkeerslichten op deze oversteekplaats? Daar zijn drie mogelijke antwoorden op: ja, nee of misschien. Maar lees de reacties op sociale media: vele voetgangers en fietsers ervaren dit kruispunt als zeer gevaarlijk / te vermijden. Terwijl aan de overkant reeds 10 jaar een fiets- en voetgangersbrug ligt te lonken, en sinds een paar jaar waterkanten om langs te flaneren. Hier hadden al 6 à 10 jaar verkeerslichten moeten staan. 6 jaar? Zolang zit een kind in de lagere school. En ja, we weten het: na de aanleg van de Verapazbrug wordt de kleine ring verlegd naar de Afrikalaan, en gaat deze as op de schop om een tramlijn aan te leggen. Maar je kan het toch niet maken om een nagelnieuwe school alleen maar onveilig bereikbaar te maken, net vanuit de wijk die deze school het meest nodig heeft?

In 2019 publiceerden we hier een memorandum over de R40. Daarin staat: Bijna alle andere fietsoversteekplaatsen zijn lichtengeregeld. In de zone tussen Verbindingskanaal en Dampoort is dat niet zo (foto). Een blinde vlek.

Mevrouw de minister, als u dit leest: deze ringweg heeft zorg nodig. Véél zorg. Om mensen te laten oversteken. Om voor fietsers en voetgangers de binnenstad te verbinden met de buitenstad. Het is goed dat er studies lopen over de Dampoort en de Heuvelpoort. Het is goed dat de Verapazbrug nu eindelijk / eindelijk / eindelijk in opbouw is (de vorige minister wéét waarom we boos zijn op hem). Maar het is onvoldoende. Ik herhaal onze vraag: zorg voor een ambtenaar die exclusief alleen maar met de R40 bezig is. Werk genoeg. Een voorbeeld: vanuit de Ferrerlaan met de fiets gaan werken op de Rooigemlaan is enkel voor assertieve fietsers weggelegd, want er zijn stroken zonder ook maar ièts van ruimte voor fietsers. Zelfs geen moordstrookje. Tolhuis: zelfde verhaal. Heernislaan: idem. We tonen u deze plaatsen op aanvraag. Maar ook de “kleine dossiers” vragen zorg: losliggende klinkers van voet- of fietspaden, lange wachttijden aan verkeerslichten voor voetgangers en fietsers, … . Stop de besparingslogica, ga voor de maximaal veilige logica.

Iemand vertelde me vandaag: “Ik ben afgelopen zomer tweemaal gaan fietsen in Nederland, en ik ben daarna tweemaal boos thuis gekomen. Pas als je in Nederland fietst realiseer je je hoe onveilig we het hier nog steeds organiseren.”

Gisterennamiddag ben ik kort gepasseerd langs de plaats van het ongeval. De emoties waren er prompt. Het was er oorverdovend stil. Mijn maag draaide. Foto’s nemen leek me snel zinloos. Van ver lukte het nog.

23 augustus 2022, Dok-Noord & Stapelplein

Dichtbij één foto. Daarna niet meer.

23 augustus 2022, Stapelplein

Nergens, nergens, nergens, nergens op het asfalt voor de oversteekplaats was een remspoor te bekennen. Geen foto. Een zwarte bestelwagen kwam de gruwelijke taak uitvoeren: het dode lichaam halen. Geen foto, natuurlijk niet! Niets brengt deze dame van 44 levensjaren weer tot leven. Niets. Niets. Niets. Maar laat ons niet aanvaarden dat dit “een lot” is. Laat ons dergelijke ongevallen maximaal proberen te vermijden. Verkeerslichten en ongevallenanalyses zoals in Nederland zijn een must. De kennis is er. De minister zegt dat de centen er zijn. Nu de wil nog.

Bewaakte Fieste

Al jaren zijn de Gentse Feesten, samen met het Lichtfestival, hèt grote Gentse voorbeeldevenement voor het fenomeen mobiliteit. Hoe organiseer je in en rond een historisch stadscentrum het komen en gaan van een MASSA² bezoekers ? Met openbaar vervoer en fietsstallingen tiens. Elk Gents stadsbestuur uit de 21e eeuw deed zijn best om verder te bouwen op de expertise van de vorige editie van de Fieste, en zo groeide een degelijke traditie van bewaakte Gentse Feesten-fietsstallingen. Het oudste fietsbultbericht over GF-stallingen dateert van 2008.

Het werd er alleen maar beter op, bijvoorbeeld hier:

Boomtown, het GF-jasje van Democrazy, gaat “lopen” met een primeurke: je kan vlak naast het festivalplein je elektrische fiets bijladen èn veilig achterlaten.

Persberichtquote 1: “Als eerste festival in België voorziet Boomtown dit jaar, in samenwerking met Bolt en de Gentse Fietsambassade, de allereerste elektrische fietsenparking. Je kan er jouw fiets opladen met lokale groene stroom, opgewekt door mobiele zonnepanelen via Bolt. “Want enkel zo fiets je écht duurzaam elektrisch”, zegt Pieterjan Verhaeghen, medeoprichter en CEO van Bolt.”

15 juli 2022, Kouter
15 juli 2022, Kouter
15 juli 2022, Kouter
15 juli 2022, Kouter
15 juli 2022, Kouter
15 juli 2022, Kouter

Quote 2: “De fietsenparking kan gratis gebruikt worden vanaf de opening van de deuren tot 2 u ’s nachts. Reservatie is niet nodig. Er is plaats voor 20 elektrische fietsen. Boomtown voorziet bewaking. De fietsenparking bevindt zich aan de hoofdingang van Boomtown.”

15 juli 2022, Kouter
15 juli 2022, Kouter

Eric Smout van Boomtown legt het hier op AVS uit. Voor wie voor de allereerste keer naar de Gentse Feesten komt: Boomtown staat op de Kouter. Let it roll!

Belangrijk: breng je eigen oplaadkabel mee. De eerste avond was de stalling nog niet bekend, en stond er geen enkele fiets te laden. Maar wie er nu al stand ging de dag erna terugkeren mèt oplaadkabel. Andere bezoekers van Boomtown die hun fiets veilig willen stallen kunnen terecht in de grote bewaakte Fietsambassadestalling van de Sint-Michielsparking:




15 juli 2022, Onderbergen

15 juli 2022, Onderbergen
15 juli 2022, Onderbergen
15 juli 2022, Onderbergen
15 juli 2022, Onderbergen

In het Lichtfestival 2021 was dit het resultaat:

Alle stallingsinfo van de Fietsambassade lees je hier.

Azuu een gruute bieste!

Ik zoek wat meer digitale rust. Minder bloggen. Minder sociale media. Minder waan van de dag. Meer verdieping. Meer in haar ogen kijken. Maar ja, minder sociale media, dat is zoiets als: minder chocolade eten. Het vraagt discipline, iets wat ik vooral ken tussen 1 en 4 uur ’s nachts.

Gisteren, donderdag 14 juli, passeerde dit bericht langs mijn oogbollen:

Ook al zien we de groei van het fietsen dagelijks zelf in de straten – tot zelfs in Knokke-Heist – meten is weten! Objectiveren! In ambtenarentaal: “met cijfers onderbouwen”. Wie nu nog durft zeggen dat er geen draagvlak is voor fietsinfrastructuur komt van een andere planeet.

Op de terugweg van het pendelstation loodsten mijn oogbollen de rest van het lichaam even weg van de kortste route om “het miljoen” zelf te aanschouwen.

14 juli 2022, Visserij

Twee stadsbesturen geleden hadden die bollen daar op de kop van de Visserij vaak auto’s en fietsen geteld. Dat waren de eerste jaren van de eerste fietsstraat van het land, geboren in 2011. Er zat toen op deze fietsas véél te véél autosluipverkeer.

14 juli 2022, Visserij

Dankzij het Circulatieplan en de uitbouw van fietsinfrastructuur zoals de Louisa D’Havébrug groeide het aantal fietsers tot een kritische massa, en verminderde het autoverkeer er drastisch.

Het lot wilde dat mijn oogbollen naast de miljoentelpaal ook “een gruute bieste” spotten:

14 juli 2022, Visserij
14 juli 2022, Visserij

Onderweg tussen R40 en Tweebruggenstraat moest de vrachtwagen om de haverklap stoppen voor de tegenliggerfietsen. Velen van hen kozen voor de veiligste oplossing, en schuilden in de zijstraatjes of tussen de geparkeerde auto’s.

14 juli 2022, Visserij

Het is daar dat uit de mond van een dame een Gentse quote rolde: “Azuu een gruute bieste!!!”. Er klonk angst én verontwaardiging in haar stem, een typisch Gentse emo-mix.

14 juli 2022, Visserij / Tweebruggenstraat

Wat deed deze bieste hier? Was ze er op haar plaats, op weg naar een Gentse Feestenpodium? Of was het een verloren schaap in de GPS-weide? Even volgen, nog een omwegje op weg naar huis. Het tweede dus, want hier draait hij de R40 weer op:

14 juli 2022, Kasteellaan
14 juli 2022, Kasteellaan

Een dier dat zijn weg niet vindt loopt nooit rechtdoor. Ik zag hem onderweg zoekend zwalpen. Aan het kruispunt met de R40 wou ik mijnheer de vrachtwagenchauffeur helpen. Maar onder zijn radeloze oogbollen bleef het stil. Ik vermoed dat hij mijn Nederlands niet begreep.

Op weg naar huis tolde de vraag rond: hoe houden we deze biesten weg uit de straten waar ze zelf niet willen zijn, en waar ze gevaar opleveren? Tot wie mij te richten? Dat leek me voor overheden onbegonnen werk. Ligt de hoofdverantwoordelijkheid niet bij de TomTom’s van deze wereld (met kantoor in Ledeberg)? Is het niet aan hen om systemen te ontwikkelen om sluipverkeer uit de wereld te halen, in plaats van het structureel in smalle straten te implementeren? Moeten ze niet dringend aan de slag met breedtes van straten?

Maar kijk: surprise! Deze morgen aan de afwas met het radionieuws van 8 uur klonk er een mogelijke overheidsoplossing uit de luidsprekers: Gemeenten mogen voortaan verbod vrachtwagens in schoolomgeving controleren met camera. Het is een wetsvoorstel van een Gents parlementslid / gemeenteraadslid.

De Visserij passeert een drukke schoolomgeving met 3 scholen. Is dit een oplossing?

Voor alle socialemediaduidelijkheid: ik heb niks tegen vrachtwagens. Vrachtwagens zijn zinvolle hulpmiddelen. Op voorwaarde dat ze de tools krijgen om zich veilig te verplaatsen. Dat moet méér zijn dan een waarschuwingssticker, die niet eens door alle kinderen begrepen wordt.

Werk op de plank (2): de Saskes

20 mei 2022, tijdelijke Muinkbrug

Van bij het eerste fietsplan in 1993 was de Stad Gent vragende partij om hier een degelijke fietsroute uit te bouwen, en Gentbrugge te verbinden met de Dampoort. Agentschap Wegen en Verkeer volgde dit plan, en bouwde een tweerichtingsfietspad (2009) en een oversteekplaats (2019). Waterwegen en Zeekanaal weigerde zeer lang élke medewerking, want een klein jachthaventje moest en zou er komen. Hun opvolger, De Vlaamse Waterweg, stopte dat plan.
In 2014 vroegen buurtbewoners een oplossing voor deze drukke voetgangers- en fietsas. Ze kregen een zeer kleine verbreding. De Vlaamse Waterweg plant in de verre toekomst hier ergens een fietsbrug.

31 mei 2022, de Saskes

Op 5 mei 2022 telden vrijwilligers van Gents Milieufront op de Saskes (tussen 7u en 9u) 328 fietsers stadinwaarts, en 685 fietsers staduitwaarts. Totaal = 1013 fietsers.

Onze vraag

=> Wacht niet langer, en leg hier zoals bij de werf aan de Nieuwewandeling of aan de Muinkbrug nog dit jaar een tijdelijke brug.

16 mei 2022, tijdelijke Tweegatenbrug aan de werf Nieuwewandeling

02 mei 2022, de Saskes
02 mei 2022, de Saskes
11 mei 2022, Vlaamsekaai

Bataviabrug (1)

Beginnen met het goede nieuws: de Bataviabrug is weer open. Ze is weer bruikbaar door voetgangers en fietsers. De probleemzone is beschermd, en we kunnen weer door.

10 mei 2022, Bataviabrug

Alle lof aan De Vlaamse Waterweg om zo snel in te grijpen, en de hinder voor voetgangers en fietsers zo hard te beperken in tijd. De brug was één nacht dicht.

10 mei 2022, Stapelplein / Bataviabrug
10 mei 2022, Bataviabrug

Nog goed nieuws: De Vlaamse Waterweg heeft een oplossingsvrachtwagen. Misschien hebben ze die altijd gehad. Het was de eerste keer dat ik hem zag.

10 mei 2022, Stapelplein
10 mei 2022, Stapelplein

Even terugspoelen naar circa 14 jaar geleden. We gingen namens Fietsersbond Gent voor het eerst aan tafel met de lokale directie van Waterwegen en Zeekanaal (ondertussen zijn ze gefusioneerd met De Vlaamse Waterweg). Het ging over prioriteiten. Wij hadden het over de Saskes. Zij had het over de Bataviabrug. We begrepen dat verhaal niet, en vroegen luidop waarom net déze nieuwe brug een prioriteit was. Zij begreep het ook niet.

Pas later begrepen we dat het in eerste instantie een verhaal van stadsontwikkeling was. Van PR voor een nieuw stadsdeel, dat zeker. Voor projectontwikkelaars dus, en voor een stadsproject. Maar nòg later zagen we dat het een belangrijke schakel was in een rijk toekomstbeeld qua mobiliteit: een nagelnieuw stadsdeel rondom het water, met degelijke voetgangers- en fietsverbindingen, vlakbij het stadscentrum, én vlakbij een treinstation. Met zuurstof voor de aangrenzende volkswijken. Knap. Allemaal op basis van een masterplan door het wereldberoemde OMA. Dat plan was véél ambitieuzer, en véél duurder. Met zijkanaaltjes en zo. Little Holland in Gent, zoiets. Ik ban fan van het huidige plan, met een architecturaal knappe school, en een schitterend park rondom het Houtdok. Knap. Van geen wonder dat er prijzen mee gewonnen zijn. De projectontwikkelaars tonen er zich van hun innovatiefste kant. Knap. Nog later leerden we dat de brug (en ook andere waterwerken in het Handelsdok) er kwamen met Europees geld. Europese subsidies hebben strenge regels, ook qua timing. Waardoor het kan en (vooral) moet vooruitgaan.

Ik ben ook niet blind voor de mindere kanten van dit verhaal. Het deed pijn aan de ogen om te zien hoe snel de Bataviabrug degenereerde, versleet. En dan heb ik het niet over deze scharnierpanne na minder dan 10 jaar gebruik. (Bizar trouwens hoe deze breuk sneller dan snel Wikipedia haalde, daar zit een Genste bruggenliefhebber)

Mijn teerbeminde wil gaan slapen. Weet je wat? Morgen schrijf ik verder.

Buktunnel

Al wie al eens een huis verbouwd heeft weet: de perfectie bestaat niet. Foutjes horen bij het leven. En als het tegen zit bega je zelf een blunder, waar je misschien wil (of erger: moet) mee leren leven. Je kan ook bewust het compromis zoeken. Zo hangt het zwevende terras achteraan onze woning lager dan onze woonkamer. Er zijn veel voordelen. Vanop die hoogte kijk je niet op het plat dak of in de badkamer van de buren. We zitten iets meer beschut tegen de wind en nieuwsgierige blikken. En naast de twee tredes richting woonkamer passen ook 2 banken. Het enige nadeel: de ruimte onder het terras is te laag om er rechtop te staan. En ook al weten we dat zéér goed, mijn schedel heeft het woord “zeer” er toch al bijna tien keer keihard gevoeld. Metaal is altijd harder dan bot.

Wat ging er om in het hoofd van de ingenieur die een kleine 10 jaar geleden de tunnel onder de spoorlijn Kortrijk-Gent renoveerde? Heeft hij/zij thuis een gang zo laag gemaakt dat volwassenen er telkens gebukt doorheen moeten? Of was dit een poging om in het blunderboek te geraken? Opdracht volbracht: voor de renovatie was dit een nipte fietstunnel, nà de –kuchkuch– “renovatie” werd het een buktunnel. Dit blijft met stip één van de grootste blunders in de Gentse wegenbouwgeschiedenis. Of vergis ik me?

01 mei 2022, Kortrijksesteenweg

Whatever: Agentschap Wegen en Verkeer, wordt het geen hoog tijd om deze fout recht te zetten? Zodat fietsers gezond rechtop kunnen fietsen? Wachten op de werf van tram 7 is écht geen gezond plan.

Ik weet het, mijnheer.

Zondagvoormiddag is waarschijnlijk het rustigste mobiliteitsmoment van de week. Ik verplaats me dan zelden, tenzij om te gaan werken. Of om boterkoeken te halen bij de bakker vlakbij. Meestal te voet, soms -in een staat van opperste ochtendluiheid- eens met de fiets.

Maar op de ochtend van 1 mei fiets ik – al bijna veertig jaar lang- naar Sint-Denijs-Westrem om te helpen bij een jaarlijkse grote kuis. Behalve als ik moet werken. Lang geleden kuisten we er soms met 30, allen in vuile kleren en met laarzen aan. Met de komst van de hogedrukreiniger waren er steeds minder handen nodig. Daardoor waren we deze morgen met 7 op het appel. Na de kuisklus volgt er reeds decennialang een wafelbak. Ook deze middag in 2022. In mijn fantasie zag ik Marc Sleen en Nero minzaam glimlachend mee aanschuiven.

1 mei 2022

Op weg naar de jaarlijkse afspraak passeerde ik naast het ICC dit tafereel:

01 mei 2022, Familie van Rysselberghedreef
01 mei 2022, Familie van Rysselberghedreef

Je kan je boos maken, want dit voelt respectloos en gevaarlijk. Je kan het negeren. Ik kies zo vaak als mogelijk voor een beschaafde vorm van verbale commentaar, in de hoop zo een paar hersencellen te activeren voor ander mobiliteitsgedrag erna. Het was een Franse bus, en ik wist dat de Gentse Floraliën hier bezig waren. Dus passeerde ik voorzichtig de bus via de bushalte van De Lijn. De chauffeur zat niet aan het stuur van zijn bus. Even stoppen aan de voorkant dus.

Ik haalde mijn allerbeste Frans boven (altijd een effort, want op school had ik Engels als tweede taal) en sprak op ernstige, maar neutraal-vriendelijke toon tegen de uitstappende passagiers: “Mesdames, messieurs, ceci est une piste cyclable!”. Ik hoopte hiermee de onvindbare buschauffeur te bereiken, en verwachtte me aan een correctie op mijn koeterfrans. In de plaats daarvan draaide een eerder schuchtere jongedame met op haar kledij het logo van de Floraliën zich om, en antwoordde vriendelijk in het Nederlands: “Ik weet het, mijnheer. Maar het is hier de ene bus na de andere, daarmee…”

Na zo’n doodeerlijk antwoord sta ik met mijn mond vol tanden. Want ja, ik begrijp dat je busladingen vol bejaarde mensen veilig wil laten uitstappen. En het is toe te juichen dat mensen zich vanuit alle dichtbije hoeken van Europa per touringcar naar Gent verplaatsen, in plaats van elk met de individuele blikken autodoos. Maar wil zo’n zinnetje nu ècht zeggen dat àl die busladingen bloemenliefhebbers gedropt èn afgehaald werden vanop het fietspad? En dat al dagen lang, en nog gans de week? “Ik weet het, mijnheer. Maar het is hier de ene bus na de andere, daarmee…” Of zit mijn fantasie hier in overdrive? Marc Sleen, zeg het me!

01 mei 2022, Familie van Rysselberghedreef

Het wil in ieder geval zeggen dat de organisatie van de Floraliën ergens een steek heeft laten vallen, en niet nagedacht heeft over een degelijke af- en opstapplaats voor busladingen vol bloemenbewonderaars. Of / of: wil het zeggen dat een degelijke afstap- en opstapplaats niet voldoende bekend gemaakt is bij de eigen onthaalmensen van de Floraliën? Want het klopt: busladingen (vaak oude) mensen laten afstappen op de bushalte van De Lijn, en met de massa een fietspad blokkeren, is even absurd. Elk evenement van deze schaal heeft toch een mobiliteitsplan?

Morgen is het weer school. Hopelijk blijft het fietspad dan vrij, en moet Jan en alleman met de fiets niet uitwijken naar de bushalte van De Lijn.

Eunice

Een storm toont de zwakheden van onze materie groot en klein, én van onze gebakken lucht. De reputatie van projectontwikkelaars die hun portefeuille vol winstmaximalisatie boven bouwkwaliteit plaatsen wordt ongenadig weggeblazen. Wie snel rijk wordt, doet dat vaak op de kap van een ander. If you pay peanuts, you get bullshit. Maar ook zieke bomen, uitgeleefde lantaarnpalen en andere verzwakte materie worden zonder pardon tegen de grond gewerkt.

Dan is het aan de helden van de brandweer om puin te ruimen. Zoals steeds: volle kracht vooruit, 24 uur per dag, en buiten de schijnwerpers. Volgens HLN telt de puinruimlijst 1600 adressen. Dat is een flinke berg werk. Van geen wonder dat het dak van mijn buren 31 uur na de melding richting brandweer nog niet gestabiliseerd is. En van geen wonder dat deze boom nog niet geruimd is:

19 februari 2022, Gaardenierspad
19 februari 2022, Gaardenierspad
19 februari 2022, Gaardenierspad

19 februari 2022, Gaardenierspad

Nieuw voor mij: het is écht aan te bevelen om het invulformulier op de website van het noodnummer voor “brandweerhulp bij storm of wateroverlast” te gebruiken: 1722.be . Toen ik vrijdag om 15u het 1722-nummer probeerde te bellen was de noodcentrale duidelijk gecrasht:

Dan is zo’n invulformulier verdomd handig. Vandaag zaterdag was het rond half twee 20 minuten wachten om de omgevallen boom telefonisch te kunnen melden. Ik was bijna thuis, en had de wegblokkade dus bijna via mijn laptop kunnen melden. Maar dan had ik niet kunnen antwoorden op de vraag van de dispatcher wat de diameter van de boom was. 🙂

Het grootste nadeel van het invulformulier op 1722.be is dat je weinig info kan neerschrijven: het aantal karakters is beperkt tot 100. Het formulier is ook niet 100% helder. Zo moet je bijvoorbeeld kiezen tussen:

Ik klikte het derde aan, want ik interpreteerde de dak-erker van de buren aan de straatkant als “privédomein en openbare weg”, en begreep niet dat de slash voor “Ik ben niet zeker” niet of maar en wilde zeggen. Zo las ik het toch in de antwoordmail die volgde:

Maar kijk: door nu op internet te zoeken merk ik dat Brandweerzone een eigen e-loket heeft (klik hier om het te zien) dat beter en helderder is dan het invulformulier van de 1722.be. En met flink meer schrijfmogelijkheden. Een aanrader voor wie in Brandweerzone Centrum woont. Weer wat bijgeleerd!

Slotbedenking 1: geen van beide websites geeft de mogelijkheid om een foto toe te voegen. Zou dat niet helpen voor een betere triage van de risico-inschattingen?

Slotbedenking 2: mocht de boom op het drukke Gaardenierspad nog niet weg zijn, en je woont in de buurt: passeer even met een handzaagje om de zijkant vrij te maken. Op drie minuutjes ben je erdoor. De mensen met een fietskar of bakfiets of kindje achterop zullen je dankbaar zijn.

Zwerfvuilfiets

De Stad Gent kocht 400 fietsen voor haar personeel en diensten. Bekijk hier bij AVS en lees hier. De groei van fietsgebruik bij het stadspersoneel is ronduit schitterend. Ook bij operationele diensten groeit het fietsgebruik. Neem nu deze “zwerfvuilfiets”:

26 januari 2022, Luc Lemiengrepad
26 januari 2022, Luc Lemiengrepad

Electrische bakfietsen zijn in veel stadsdelen een prima alternatief voor gemotoriseerde zwerfvuilbestrijders. En tussen haakjes: het is duidelijk “leesbaar” dat deze wandel- en fietsas meer aandacht krijgt van de reinigingsdiensten. Minpunt: deze drukke as heeft tussen Forelstraat en het Dampoortstation 2 (twee) vuinisbakjes, die dateren van toen het park aangelegd werd.

Plassenland

Plassenland is een groot land, bestaande uit vijf continenten. Wij leven in een fractietje van plassenland. Hoeveel plassen zouden er op de wereld zijn? Wie kan ze tellen?

Het kind in mij houdt -meestal- van plassen. Zeker in de zomer. Spingen maar! Met de fiets: benen omhoog! In de winter zijn er de bevroren plassen. Dat zijn val- en glijplassen. Te vermijden op fietspaden.

De klimaatzaak leerde ons om plassen te beminnen. Water vasthouden werd water “vast houden”. Het water laten binnen dringen in de bodem. Dat is goed. Denk maar aan de kurkdroge zomer van 2020. De klimaatzaal leert ons ook dat de natuur een grillig beest is. We dobberen nu op het natte andere uiterste. And more to come… . En dan duikt de vraag op: hoe houden we het veilig op onze wegen en fietspaden? Daar zijn categoriën in.

Er is de categorie “logische plassen“. Als een deel van het fietspadpad lager ligt dan de natuur errond, en geen afwatering heeft, dan wordt dat stuk fietspad de afwatering van de natuur. Logisch. Tot de natuur weer dorst heeft.

06jan18, Gaardenierspad
05 december 2021, Gaardenierspad
05 december 2021, Gaardenierspad
23sep15, Sidonie Verhelststraat
19 januari 2021, Sidonie Verhelststraat

De twee paden hierboven zijn al jaren bekend bij de stadsdiensten, en passeerden hier en hier in 2017 en in 2021 reeds de Fietsbultrevue in de rubriek “nattigheid“. Deze tijdelijke werfweg op de Loop op weg naar het vaccinatiecentrum is nu hopelijk verleden tijd:

11 december 2021, voorlopig deel van Raymonde de Larochelaan

Er is de categorie “onschuldige plasjes“. Behalve als het vriest natuurlijk.

05 december 2021, Bijlokestraat / Bijlokevest, Bijlokehof
05 december 2021, Bijlokestraat / Bijlokevest, Bijlokehof

Je kan en mag van onze overheden niet verwachten dat ze een land vol perfect vlakke biljartlakens beheren. Maar het kan beter.

05 december 2021, Griendeplein
05 december 2021, Groot-Brittaniëlaan

Plassen zijn duidelijk geen na te kijken issue bij de oplevering van wegenwerven, zoals bleek in aflevering drie van “nattigheid”. En aannemers van nutsbedrijven laten -naast een noodzakelijke reparatie of een zoveelste onmisbare extra nutsleiding -vaak ook miserie achter, waaronder extra nieuwe plassen.

Daarnaast is er de categorie “schuldige plassen“. Plassen die ontstaan door onze volkse mentaliteit om een rioolkolk te gebruiken om nagenoeg àlle denkbare smurrie te dumpen. Frietvet, sausen, en helaas ook bouwafval. Hoe vaak zagen we aannemers niet hun emmer met pleisterresten uitwassen boven een rioolkolk? Hoe vaak zagen we aannemers niet betonresten wegspuiten tot het in de rioolkolk zit? Ok, er zijn ook de ongelukjes, zoals dit “ongelukje” tijdens de COBRAwerken. Quizvraag: wat zou het hieronder zijn? Onze volkse aannemersmentaliteit, of een gat in de riolering?

05 december 2021, Dok Zuid / Klipperstraat

De quizvraag is iets voor een cafétoog. Deze situatie is te gevaarlijk om waar te zijn. Ik hoop vooral dat de overheden dit probleem niet laten aanslepen tot er hierdoor een zwaar ongeval (m/v, auto/fiets, bromfiets/moto) gebeurt. De schouders ophalen “omdat de weg binnen een paar jaar heraangelegd wordt” is geen optie.

05 december 2021, Dok Zuid / Klipperstraat

Toen ik er begin december passeerde heb ik de brandweer gebeld. Te gevaarlijk. Nadien hoorde ik van locals “dat het er regelmatig zo is. Al maanden. Dat de brandweer en Farys er al meerdere keren waren. Zonder blijvend resultaat helaas. Dat de riool wellicht dichtgecementeerd is tijdens de werken. Dat een duurzame oplossing nodig is.”

05 december 2021, Dok Zuid / Klipperstraat

Wie dit meemaakt: bel de brandweer. En vergis je niet (zoals ik wel deed): dit stukje weg heeft sinds 2019 een andere naam, de Klipperstraat. (verderop is het nog steeds: Stapelplein).

Ook in 2022 was het al prijs:

04 januari 2022, Klipperstraat

Dit weekend was het weer zover. De brandweer is alweer langs geweest. De hoeveelste keer al?

08 januari 2022, Klipperstraat (R40)
%d bloggers liken dit: