Home

Pas geverfd

11 juni 2019

De zorg waarmee de aannemers en de overheden omspringen met het Project Gent Sint-Pieters kan je samenvatten in dit beeld:

22mei19, Sint-Pietersstation

Het is een foto van 22 mei. Iemand wou verschillende soorten grijs uittesten. Zo lijkt het toch. Mijn eerste reflex was: “goed zo!” Alles begint bij correcte communicatie. Het was een domme reflex. Als de communicatie niet overeenkomt met de realiteit verdwijnt de geloofwaardigheid. Deze papieren communicatie hangt er vandaag 11 juni nog steeds. Exit de geloofwaardigheid. Deze papiertjes zijn louter een symbool voor het Project Gent Sint-Pieters. In een straal van 50 kilometer is er geen eindverantwoordelijke voor dit project te vinden. Iemand die het dagdagelijkse reilen en zeilen in het Projectgebied aanstuurt. In concrete details en in concrete hoofdzaken.

Erger is het met de geloofwaardigheid gesteld als de reizigers zonder roltrap en lift naar het perron gezet worden:

†

04jun19, Sint-Pietersstation

Hoezo, zonder roltrap en lift? Verderop is er toch nog één? Dat weet een deel van de dagelijkse stationgebruikers, de rest van de wereldbevolking weet dat niet. Ik kon het aantal foeterende / vloekende bejaarden die ik de klassieke lange trap naar perron 12 zag beklimmen niet tellen. Hun tochtje naar de zee begon met een pittige conditietraining.

22mei19, Sint-Pietersstation

In essentie zijn de werken aan de roltrappen een goede zaak. Weet iemand hoeveel pannes die roltrappen sinds de opening van het perron gehad hebben? Ik vroeg aan de werkmannen waarom deze werken nu zoveel tijd namen 4 weken per set), en of dit de eerste roltrappen van dit type waren. Bleek dat er ook in Brussel en Deinze roltrappen van dit lange type waren, maar dat de sturing in Gent in de vloer was ingebouwd , niet in aparte kasten naast de roltrap.

22mei19, Sint-Pietersstation

Bij elke Gentse storing diende bovenaan de roltrap 80 kilo getild te worden. Daarom verhuist de sturing naar de onderkant van de roltrap. Foutje. Een fout ontwerp, dat nu opgelost wordt. Ik ben daar mild voor: als het maar opgelost geraakt in functie van de lange termijn. En dit foutje zullen ze op perron 8 tot 1 niet meer maken. Hoop ik. Het zou wel eens kunnen dat het voor de aannemers een verrassing is dat de NMBS zo streng toekijkt op de afwerking van dit station. De NMBS had daar geen traditie in. Ze had -dixit de huidige CEO- vooral controlemechanismes voor het eigen personeel. Daarover morgen meer.

Minder mild ben ik voor de “voorlopige trap” naar perron 7 en 8. Dat blijft een ramp. De aannemer èn de overheid zeggen hier duidelijk foert tegen àlle normen van reizigerscomfort en – veiligheid.

Welk veiligheidsorganisme neemt hier de verantwoordelijkheid voor? Hoelang nog? Het is een oud zeer dat zelfs door de vorige burgemeester aangeklaagd werd:

Van: Burgemeester Termont Daniel <Daniel.Termont@stad.gent>
Verzonden: maandag 23 april 2018 23:49
Onderwerp: RE: perron 8

Mijnheer ,

Ik ben zelf gebruiker van de trein en moest vorige week de trein nemen op perron 8.  Ik heb het dus zelf gezien en ondervonden.

Ik heb de situatie zelf aangeklaagd.  U hebt meer dan gelijk.  De wijze waarop de NMBS hier met zijn klanten omgaat is beneden alles.

Daniel Termont

05okt18, Sint-Pietersstation

Hetzelfde telt voor hoe de aannemer de achterkant van het station, het Mathilde-ahum-“plein”, achterliet. Juridisch zal het wel kloppen. Zo zal het openbaar domein er misschien gelegen hebben de dag dat de aannemer er x aantal jaar geleden zijn eerste werfcontainers dropte. De doorsnee gebruiker van het station ervaart deze puzzel als een immense middelvinger. Klimaatzaak? Méér mensen het openbaar vervoer laten gebruiken? Zijde zot? Het conflict tussen de verschillende overheden / overheidsinstellingen en de aannemer zal ze worst wezen. Los het op! Ik vul de mail van gisteren over Stiefmoeder Mathilde aan met nog wat foto’s van het Kafkafietspad. Herinner u: ook Kafka liep verloren in het labyrint van overheden en “soms-verantwoordelijken”. Dit is het “slecht verwijderd paaltje waar je je banden op stuk kan rijden.” :

22mei19, Koningin Mathildeplein

Alan reageerde gisteren op Facebook met deze samenvatting: “De miserie daar begint -als je van de Kortrijksesteenweg komt- al meteen op dat kruispunt. Ooit vond men het een goed idee om midden op een kruispunt een tramhalte te bouwen. Nu is er daar geen tramhalte meer, maar de perrons nog wel. Waarom eigenlijk ? Wat een verloren ruimte ! Daarom moeten alle fietsers die van daar komen rond dat perron fietsen. Dan is er de Sint Denijslaan. Dat is een fietsstraat met afgebrokkelde fietssuggestiestroken ! Lekker duidelijk. En dan kom je aan dat plein waar meer voetgangers dan fietsers van het fietspad gebruik maken. Dat fietspad eindigt in een kuil ! Als je daar ’s avonds fietst en de buurt niet kent riskeer je een ongeluk. En op dat gedeelte rijden niet eens auto’s.”

22mei19, Koningin Mathildeplein

Dit is vermoedelijk een poging om hier minder ongevallen in de plassen en de tramsporen te hebben:

22mei19, Koningin Mathildeplein
26apr19, Koningin Mathildeplein
26apr19, Koningin Mathildeplein
22mei19, Koningin Mathildeplein

Voor wie in februari in het buitenland zat, dit is onze open brief waarin we smeken om dit station te geven wat het nodig heeft: “Red het klimaat, begin met het Station Gent Sint-Pieters.” Laat de échte eindverantwoordelijken nu eens opstaan, en de geloofwaardigheid van dit o zo nodige mobiliteitsproject herstellen. Dag aan dag.

Van: Bavo Van Eyken <bavo@gmail.com>
Verzonden: dinsdag 14 mei 2019 9:57
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: Stiefmoeder Mathilde

Beste Fietsbult,

Na maanden frustratie, even het hart luchten met deze ‘rant’, mag wat mij betreft integraal gepubliceerd worden op jullie blog.

Ik passeerde gisteren eerwaarde (dat is toch zijn titel, neen?) Filip Watteeuw op de oevers van de Schelde, en hij knikte goedkeurend naar mij en de vier andere aanwezigen op mijn fiets (mijn kinderen in de bakfiets). Ik zei hen: ‘kijk kindjes, dat is de baas van de fietspaden van Gent!’ En ze waren effectief onder de indruk.

Wat wij niet goed beseffen in Gent, is dat we in een sprookje leven als fietser. Uiteraard zijn er op sommige plaatsen fluitende vogeltjes, en doet iedereen zijn best, maar er zijn ook zoveel plaatsen waar fietsers (en voetgangers) stiefmoederlijk behandeld worden. Een voorbeeld: Vanochtend reed ik, zoals bijna elke ochtend, van de school van de kinderen in de Sint-Pietersaalststraat naar mijn werk op de Martelaarslaan. Ik neem daarbij ‘den achterkant van ’t station’. Dat is een zeer veelgebruikte fietsroute, want naast alle pendelaars die hun fiets daar parkeren passeert er uiteraard ook veel volk onderweg naar elders, zoals ikzelf.

Dat de werf Sint-Pietersstation een fiasco is op allerlei gebieden heeft al voldoende in de pers gestaan, en de moeilijkheden voor fietsers zijn ook al op Fietsbult gepasseerd, maar er is nog zoveel laaghangend fruit om het voor fietsers en voetgangers aangenamer te maken!

Vlak achter het station, zeker in de spits een heen en weer gewandel en gefiets, en iedereen is gehaast. Haal die drempels weg, maak dat fietspad drie meter breed en schilder het rood (dat kunnen ze ondertussen goed in Gent), en zorg voor een middensstreep en rijrichtingmarkeringen. Zorg daarnaast dat de voetgangerszone ook duidelijk is, en zet desnoods borden met ‘fietsers stapvoets’ aan het drukste punt, en schilder daar meteen ook een zebrapad. Is het trouwens echt noodzakelijk dat er hier aan de linkerkant fietsen geparkeerd kunnen worden?

De volgende hindernis, en zoveel gemiste kansen:

  • Waarom loopt dat fietspad niet gewoon mooi en vlak en rood rechtdoor? Bijna alle passerende fietsers gaan rechtsaf, vlak voor het extreem slecht geplaatste verkeersbord, en komen dan in een trechter terecht met voetgangers.
  • Opnieuw al die fietsen hier rechts, terwijl er links zeeën van ruimte is.
  • Een beetje verder uiteraard putten, ongebruikte tramsporen, en zelfs een slecht verwijderd paaltje waar je je banden op stuk kan rijden.

Nog een parel, en misschien zelfs de meest vervelende plek:

  • Wat is de bedoeling van dit korte stukje klinkers? Zowel fietsers als voetgangers gebruiken dit.
  • Opnieuw loopt het ook niet door, maar wordt het smaller om een idiote trechter te vormen, waar elke keer weer conflicten tussen voetgangers en fietsers ontstaan. 
  • Haal die fietsen hier ook weg, en trek het rode fietspad door tot aan de lichten.

Moest ik dit nu naar de dienst mobiliteit sturen, dan zouden ze wellicht redelijk snel antwoorden (weet ik uit ervaring), maar zou het antwoord wellicht zoiets zijn als: ‘ja maar we gaan dat wel doen hoor, maar de NMBS en de stad en Vlaanderen en de aannemer en de rechtszaak en de vertraging en bla bla bla.’ 

Hopelijk zorgen de verkiezingen voor een boost voor investeringen in fietsinfrastructuur, en wordt er standaard evenveel waarde en belang gehecht aan zwakke weggebruikers bij ELK infrastructuurproject van A tot Z.

We mogen toch dromen, nietwaar?

Met vriendelijke groet,

Bavo Van Eyken

Bond zonder Naam

8 juni 2019

Bel de Bond zonder Naam. We hebben er nog een. Geluk is: een slechte oplossing / omleiding zien veranderen in een betere oplossing.

Deze morgen bracht ik de belastingsbrief van mijn ouders naar de analoge verzameltoren. Gentenaars weten die toren staan. En voila: ik was prompt getuige van een zeer zinvolle uitgave van ons belastingsgeld. De gevaarlijke keitjesomlegging kreeg een laagje asfalt:

07jun19, Jaagpad Bovenschelde

De dag was nog niet om of er kwam reeds een volgende uiting van geluk:

Van: Tim <t@gmail.com>
Verzonden: vrijdag 7 juni 2019 17:57
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: Jaagpad bovenschelde

Beste 

Sinds vandaag is het blokje om aan het jaagpad Bovenschelde geasfalteerd. Heel fijn! 

Bedankt! 

Tim

Beste aannemer, de bedanking is uiteraard voor u.

Namens al die Fietsers zonder Naam.

Bijna

7 juni 2019

De Wondelgemse Meersen zijn bijna overwonnen. Bijna. Maar nog niet helemaal.

05jun19, Wondelgemse Meersen
05jun19, Wondelgemse Meersen
05jun19, Wondelgemse Meersen
05jun19, Wondelgemse Meersen / Driemasterstraat

Bijna dus. Was het beton op? Of wordt dit een kunstige bocht? Als het beton hier stopt, wordt het vervolg van dit fietspad dan in asfalt? Of is er hier iets onvoorspelbaars bezig, even onvoorspelbaar als de vorige geschiedenis van dit SoGent-project? Laat ons écht achteromkijken, waar het beton nog ligt uit te harden:

05jun19, Driemasterstraat
05jun19, Driemasterstraat

Het einde van de Driemasterstraat kreeg een nieuw verfjasje:

05jun19, Driemasterstraat

Hopelijk gaan deze kasseien snel op de schop.

Sticker (3)

3 juni 2019

Communicatie kan simpel zijn. Een basic sticker zoals deze hieronder lijkt me uitermate efficiënt.

28mei19, Ferdinand Lousbergskaai
28mei19, Ferdinand Lousbergskaai

Het maakt helder wie hier de eindverantwoordelijkheid neemt. Minpuntje: een website en een 09-nummer is niet de vlotste communicatievorm vanop de fiets. Is een app zoals de sluikstortapp van Ivago geen beter plan? Maar misschien moet ik het eens proberen, en na kantooruren een melding doen via het 09-nummer. Bijvoorbeeld van deze fiets, of wat ervan over blijft:

01jun19, Binnenring Zwijnaarde
01jun19, Binnenring Zwijnaarde

Melding: korreltjes

29 mei 2019

Even belangrijk als nullen op telpalen: de Parkbosbruggen kunnen een klein onderhoud gebruiken.

14mei19, André Denysbrug

De losse korreltjes van de “vloerbedekking” mogen eens opgeveegd worden. Korreltje per korreltje groeit het risico om bij het remmen te slippen.

14mei19, André Denysbrug

Als ik het goed begrijp worden de nieuwe stukken van Fietssnelwegen aangelegd door de Provincie, en na afwerking doorgegeven aan steden en gemeentes. Het onderhoud is dus aan de Stad Gent.

14mei19, André Denysbrug

Zoals u weet: voor alle meldingen groot en klein uit Gent moet je bij Gent Info zijn. Het préhistorische gewestelijke “meldpunt Fietspaden” is ondertussen opgedoekt, en vervangen door een meldpunt Wegen. De melding vertrok langs deze weg.

Kamagurka (2)

23 mei 2019

U ziet het goed. Dit is een tekening van Kamagurka.

Maandag had ik weekend, en zag bij toeval dat Kamagurka op de Facebook van de Standaard live tekende over de verkiezingen. Ik stuurde hem de vraag: “hoe vat je het het mobiliteitsbeleid van de afgelopen vijf jaar samen in 1 tekening?”. Hij dacht achtien seconden na, en begon aan deze tekening. Waanzin hoe snel die man denkt en tekent. Bij de eerste getekende lijnen dacht ik “ah nee, alwéér een auto…”. Tot hij zijn pointe uitrolde: vierkante wielen, als samenvatting van het beleid, èn als oplossing. Geniaal. Dat vierkante is ook mijn persoonlijke indruk van het nationale en gewestelijke mobiliteitsbeleid van de afgelopen jaren. Dat beeld heb ik trouwens al 20 jaar. Uiterààrd zijn we geen ontwikkelingsland (dat was ooit de verdediging de kabinetschef van minister Crevits, een zwaktebod pur sang…). Maar we zijn ook geen beschaafd ontwikkeld mobiliteitsland. Wat we zelf doen doen we niet beter. De meeste good practices worden ontwikkeld in de steden. Maar alweer: ik wil mild zijn voor de werknemers van AWV, de Lijn, de Vlaamse Waterweg, de Vlaamse Landmaatschappij, Infrabel en de NMBS. Ze roeien verder met een budget dat een pak kleiner is dan in gidsland Nederland. Sommigen zijn in de zomer van 2018 al begonnen aan hun onderhoudsbudget van 2019. Zo komen we uit bij de Brusselse politiek. Daar worden de budgetten beslist. Daar wordt beslist welke projecten niet mogen doorgaan, of wachten op andere tijden. Minstens even belangrijk: daar worden de structuren beslist. De versplintering van bevoegdheden wordt daar beslist. Een duidelijk, toekomstgericht plan om onze mobiliteit te organiseren heb ik nog niet gehoord. Zo’n plan is niet simpel. In mobiliteit heeft àlles wel degelijk met àlles te maken. Vraag dat maar aan de ontwerpers van het Gentse Circulatieplan. Dat plan was voor mij een echte eye-opener: het toonde dat gerichte keuzes maken minstens even belangrijk was als infrastructuurwerken. Niet dat het Brusselse beleid geen keuzes maakte: ze kozen decennialang consequent voor auto-infrastuctuur. Tot het marketingsucces van de handige machine op vier wielen in zijn eigen uitlaat / staart beet. Maar Gent koos dus om die ongelimiteerde vrijheid van autoverkeer een stukje aan banden te leggen: geen doorgaand autoverkeer meer. Stedelijke leefbaarheid als prioriteit. Ook in Kortrijk, Leuven en Brussel groeien de inzichten en keuzes. In Parijs zijn mobiliteitskeuzes te zien die we 20 jaar geleden met zijn allen onmogelijk vonden. Wat je hieronder ziet zijn fragmenten van een miljoenenstad:

12apr19, Paris
12apr19, Paris
13apr19, Paris
13apr19, Paris
13apr19, Paris
13apr19, Paris
13apr19, Paris
13apr19, Paris

Het zijn fragmenten. Ook in Parijs is de auto dominant. Parijs is niet het mobiliteitsparadijs. Deze fragmenten geven een tendens weer. En steden lopen hierin voorop. Je kan onmogelijk zeggen dat ons Gewestelijk en Nationale nivo onze steden hier volop in steunen. Een voorbeeld: naast de integrale heraanleg van deeltjes van gewestwegen worden er ook gewestwegen voorzien van nieuw asfalt, terwijl de behoeftes voor fietsers veel verder gaan dan dat. Erger nog: soms wordt een voorbeeldig concept niet verder gezet. Op grondgebied Merelbeke loopt een gewestweg met vrijliggende fietspaden:

27okt18, Zwijnaardsesteenweg
27okt18, Zwijnaardsesteenweg
27okt18, Zwijnaardsesteenweg

Op grondgebied Gent wordt het een ouderwetse weg met aanliggende fietspaden. Agentschap Wegen en Verkeer hield er in september 2017 een “onderhoudsbeurt”. Positief punt: de belijning met verf wordt voor fietsers iets beter dan voorheen. Het lijkt nu meer op een schrikstrook dan op een parkeerstrook.

27okt18, Adophe della Faillelaan
27okt18, Adophe della Faillelaan

Op dit kruispunt had rode coating moeten liggen. Besparing of vergetelheid? Sowieso is het not done. Bovendien stierf op dit kruispunt reeds een fietser.

27okt18, Adophe della Faillelaan
27okt18, Adophe della Faillelaan / Kappetragel

Negatief : dit is nog steeds geen fietspad waar je je kinderen met een gerust hart laat fietsen. Want het neigt af en toe naar een moordstrookje:

27okt18, Adophe della Faillelaan

Zo’n strookjes liggen er ook onder de E17. Net op de plaats waar er ruimte zat is voor een vrijliggend fietspad.

27okt18, Adophe della Faillelaan
27okt18, Adophe della Faillelaan
27okt18, Adophe della Faillelaan
27okt18, Adophe della Faillelaan

Het kruispunt is voor fietsers een rommeltje, dat uitnodigt om rommelig te fietsen.:

27okt18, Adophe della Faillelaan / Joachim Schayckstraat
27okt18, Adophe della Faillelaan / / Joachim Schayckstraat

Het gerucht ging dat deze weg na de herasfaltering overgedragen werd aan de lokale overheid, de Stad Gent. Dat zou pas een lepe besparingstruuk zijn. Ik vind hierover niks terug op internet, en ga er dus van uit dat het niet zo is. Maar de kans dat deze Gewestweg de komende 15 jaar heraangelegd wordt is na deze asfaltering nihil geworden, en dat is zonde.

Is zo’n “onderhoud” een vorm van besparing? Ik vermoed het. Zuinig zijn kan geen kwaad. Maar dit toont aan dat het fietsbeleid van de Vlaamse Gemeenschap er een is met een serieuze handrem op. Als we Gewestlijke ambtenaren vragen naar het wààrom van dit of van dàt, waarom het niet écht goed wordt, dan is het antwoord meestal: “er is geen geld voor”, gevolgd door een zucht van onmacht. Dat staat in scherp contrast met het gepoch van de minister dat hij het meeste geld uitgaf aan fietsinfrastructuur. Soms is het: “de procedures zijn te complex”. Als ik het goed heb is er aan die complexe procedures afgelopen vijf jaar weinig veranderd. Het fietsbeleid bij de Stad Gent kreeg pas een stroomversnelling doordat er 7 jaar geleden meer ambtenaren voor aangeworven werden. Enkel zo kunnen ze de procedures aan. Bij het Gewest merken we eerder een grote vermoeidheid, soms gelatenheid. Mij moet je dus niet wijs maken dat Brussel -lees: de minister- àlles deed om een degelijk fietsbeleid uit te bouwen.

Conclusie: gemiste kansen zoals de della Faillelaan kunnen we missen als kiespijn. Zolang fietsen op Gewestwegen niet overal aantrekkelijk, veilig en comfortabel is, en zolang er geen degelijk openbaar vervoer is, zullen de autofiles blijven bestaan. Zo krijg je vierkante autowielen.

%d bloggers liken dit: