Home

Brabantdam

19 mei 2017

Zaterdag 20 mei is lintjesdag.
Dan gaat de decennialang vervloekte Brabantdam kasseiloos open voor het tramverkeer.

07mei17, Brabantdam

Dat kasseiloze is héél belangrijk.
Help mijn hersencellen: was dit in Gent nu het allerlaatste stuk tramsporen met kasseien rond?
Oei, nog niet.
Coupure rechts telt niet mee: daar ligt een fietspad naast de rijweg met tramsporen, al hebben die antieke fietspadtegels de neiging om kassei te spelen, waardoor fietsers er vallen.
Ai.
De Veldstraat combineert de kassei met tramsporen in één richting.
Waar nog?
Sassevaart!
Waar nog?

Mijn cellen werken op dit nachtelijk uur op de trein nog verdomd goed.
Maar de hellevaart op de knotsige kasseien annex tramsporen van Papegaaistraat, Gebroeders Vandeveldestraat, Vogelmarkt en Brabantdam is definitief voorbij!
De Brabantdam kreeg uiteindelijk toch een andere look dan we ooit in de kranten zagen.
Voetgangers worden afgeschermd door paaltjes.
Fietsers blijven best een halve meter van die paaltjes.
Als de tramchauffeurs zich nu gedragen, en fietsers niet wegrinkelen, is het voetpadfietsen in de Brabantdam definitief verleden tijd.
In de kasseientijd was dit voor velen dè manier om te overleven.
De Kouter en Brabantdam krijgen er nu ook een busstrook bij:

07mei17, Kouter

Nogmaals wordt leesbaar waar de Stad en / of de Lijn de fietsers liefst zien fietsen:

07mei17, Brabantdam

Zalig trouwens dat de tramsporenkant van de Kouter mee opgekuist werd.

07mei17, Kouter

Wil dat zeggen dat je nu van Rozemarijntjesbrug naar Zuid kan fietsen op een tramroute met een nonstop egaal wegdek?
Helaas niet.
De Zonnestraat werd helaas niet mee aangepakt.
Dat is voor later, samen met het Koophandelsplein.
In de Zonnestraat zullen komende jaren nog veel fietsers vallen, tenzij de Lijn zijn verantwoordelijkheid neemt en zijn halve meter naast de sporen onderhoudt.

Wat opvalt: zo goed als alle de Gentse wegendossiers met tramsporen uit eind twintigste, begin éénentwintigste eeuw in de kuip van Gent waren of zijn al kapotgereden.
Dikke lagen gewapend beton en tramrailpanelen doen nu al een paar jaren hun intrede.
Hierover heb ik nog nooit een openbaar debat gehoord.
Niet om te fingerpointen naar politici en ambtenaren van de vorige decennia, maar om het maatschappelijk inzicht te vergroten.
Tussen haakjes: de opkuis van die erfenis -samen met de aanpak van de vooroorlogse straten en rioleringen- resulteert dat er komende decennia altijd, altijd, altijd wegenwerven aan de gang zullen zijn, ook op hoofdassen.
Bekijk bijvoorbeeld de staat van de Kortrijksepoortstraat en Nederkouter.
Fietsen is/wordt méér dan ooit de manier om je klokvast te verplaatsen.
Mobiliteit degelijk organiseren is een werk van lange adem, en een soort hinkstapspringen in een publieke opinie die de perfectie verwacht.
Het zou goed zijn mocht hier een soort van tienjarenplan bekend gemaakt worden, met uiteraard een helder verschil tussen ambitie en realiteit.

Een vraag: voelt voor u tussen de sporen fietsen aan als de correcte plaats?
Of verkiest u de rechterkant van de sporen?
In beide gevallen: waarom?

07mei17, Vogelmarkt

Het ongeval in Retie op maandag 15 mei met twee fietsdoden als droevige balans zindert nog na.
Hoe groot is de slagkracht van ons mobiliteitsbeleid?
Minister Ben Weyts en zijn Agentschap Wegen en Verkeer gaan over de tongen, en oogsten alwéér onvrede.
Kris Peeters fileerde “onze” mentaliteit vlijmscherp en 100% correct.
“Geen ongeval in Kasterlee, wel doden en zwaargewonden.”
De reactie van Agentschap Wegen en Verkeer in De Standaard van woensdag 17 mei gooide alleen maar olie op het vuur.
‘Al in januari 2016 hebben wij een dossier ingediend bij de Provinciale Commissie Verkeersveiligheid (PCV) om een verkeerslicht te laten plaatsen’, zegt burgemeester Meeus. ‘Ze zeiden dat we de uitslag van een fietstelling moesten afwachten. Die zou uitmaken of een verkeerslicht wel een meerwaarde zou zijn op die locatie.’
‘Mochten daar amper drie fietsers per dag voorbijrijden, kunnen we moeilijk zo’n grote investering verantwoorden’, verduidelijkt Jef Schoemaekers van het Agentschap Wegen en Verkeer.

Van zo’n reactie kan ik alleen maar boos worden.
Het is een paraplu, maar vol gaten.
Wie de kranten leest weét dat ook op kruispunten met véél fietsers deze techniek toegepast wordt.
Ik leerde: een onderzoek bestellen is de meest efficiënte manier om iets tegen te houden, of om niets te moeten doen.
Dat telt zowel voor politici als voor ambtenaren.
Lees het aantal artikels waarin ook nà dodelijke ongevallen AWV een korte termijnoplossing, het plaatverkeerslichten, afwijst.
Op sommige plaatsen komt er pas na zééér lang aandringen van bewoners en lokale overheden dan toch lichten.
De oversteekplaats op het kruispunt Gandastraat / Kasteellaan is zo’n frappant voorbeeld, de perfecte illustratie van wat Kris Peeters in DS verwoordde:
‘Lokale politici weten goed genoeg waar de gevaarlijkste locaties liggen, maar hun vragen en besognes dringen niet door in Brussel’, zegt Peeters. ‘Als de burgemeester aangeeft dat het ongeval gebeurde op een “voor het fietsroutenetwerk cruciale oversteekplaats”, waarom moet de administratie dan eerst ellenlange tellingen uitvoeren? De gevolgen zijn bekend. Je moet geen verkeerskundige zijn om te zien dat zich in dit geval veiligheidsproblemen stellen.’
Ondanks een paar dodelijke ongevallen en een intense voetgangers- en fietstraffiek duurde het op de Kasteellaan méér dan vijf jaar voor er verkeerslichten kwamen.
En ik weet het.
Enkel op politici mag je boos worden.
Boos worden op ambtenaren is contraproductief.

Mijn secce analyse is kort en droog.
AWV (Agentschap Wegen en Verkeer) heeft drie topprioriteiten: maximale autodoorstroming, minder verkeersdoden en minder verkeersongevallen.
Dit is het resultaat:

16mei17, HLN


Het aantal fietsdoden blijft zo goed als stabiel.
Het wordt niet beter.
BIVV, die andere autoverdedigersclub remmende administratie sust hierin nog wat:
“Maar dat betekent niet dat er niet goed gewerkt wordt rond een veiliger verkeer voor fietsers.”
In deze redenering klopt iets niet.
Het aantal autokilometers blijft stijgen, en die statistieken evolueren wèl positief.
Nee, niet boos worden, het zijn ambtenaren.

De enige echte vraag is: wat doet minister Ben Weyts en zijn Agentschap om fietsen fors te stimuleren, en om het aantal autokilometers naar beneden te krijgen?
Maken ze moedige keuzes?
Neen.
Staan ze op de rem van een snelle omslag naar véél méér fietsers?
Zo lijkt het in de daden.
Zolang AWV (en het BIVV) geen topprioriteit maken van een andere modal split, van méér mensen op de fiets te krijgen zal de droeve statistiek van fietsdoden niet dalen.
Het lijken administraties vol goed bedoelende technisch denkende mensen met een autobril.
Zolang deze administraties louter technici zijn en er geen gedragswetenschappers naast zitten blijf ik pessimistisch.
Ik hoor uit hun monden te weinig geloof dat het anders kan.
Een soort van berusting.
De eindverantwoordelijkheid ligt bij de minister.
De man doet zijn best qua woorden, maar niet qua daden.
Het budget voor fietsinfrastructuur is vergeleken met de vorige bestuursperiode niet gestegen, dat blijft steken op 100 miljoen Euro per jaar.
Het budget voor autowegen blijft ontiegelijk hoog.
De autowegenwerven draaien volle bak.
In Merelbeke wordt een brug van de E40 vervangen.
In één beweging wordt er toekomstgericht
Wanneer zien we die toekomstgerichtheid in de en passant meegenomen fietsinfrastructuur?
Krijgen fietsbruggen ook een toekomstgerichte breedte?
Wat zou zo’n extra rijbreedte van een E40-brug kosten?
Is dat de budgettaire schaarste?
Terwijl 20% méér fietsers, en 20% minder automobilisten het economisch autoverkeer op een goedkope manier vlot zou trekken.
Nog eens de basiswet herhalen: “Infrastructuur trekt gebruikers aan”.
Hoe méér geld je pompt in extra autowegen, hoe méér autoverkeer je genereert.
Idem voor fietswegen.

Wat hebben we afgelopen decennia in Gent geleerd?
Er was een tijd dat de politie het verkeersbeleid bepaalde.
Eén probleem: -ik citeer hen- ze waren alleen opgeleid in autoverkeer.
Dus/en hield een kleine cel agenten zo lang ze konden fietvriendelijke maatregelen tegen.
Zo verdedigden ze in vergaderingen over het ontwerp van nieuwe fietspaden vooral de autoparkeerplaatsen.
Terwijl een correcte objectieve analyse van ongevallen net noodzakelijk en waardevol is om mobiliteitsbeleid te steunen.
Dat is nog steeds niet aan de orde, hopelijk is het ergens in ontwikkeling.
Het Gentse mobiliteitsbeleid kreeg na de laatste verkiezingen slagkracht door een stijging van het budget én door een stijging van het aantal ambtenaren.
Er was een tijd dat als de fietsambtenaar met zwangerschapsverlof ging er niemand was om de fietsdossiers op te volgen.
Nu heeft Gent een fietscel van 6 mensen.
De fusie eind vorige bestuursperiode tussen de Mobiliteitsdienst en het Stedelijk Parkeerbedrijf is een ander positief element: alweer wat minder ambtelijke versplintering.
De combinatie met politieke moed resulteerde in het Circulatieplan.
Ook bij de provincie Oost-Vlaanderen gaat het sinds de laatste verkiezingen de goede kant op.
We hopen ook in het Gentse snel resultaten te zien.
Ik vermoed dat het aantal ambtenaren bij AWV de afgelopen jaren niet gestegen is.
Dat is een manco, want fietsinfrastuctuur is een arbeidsintensieve zaak, waar detailwerk belangrijk is.
Is er bij AWV een specialistencel voor fietsinfrastructuur actief?
I’m afraid so.

De minister weet wat er nog schort aan zijn Agentschap: een “verkokering” noemt hij het.

Lokaal, ledenblad van VVSG, lente 2016

En ook:

Lokaal, ledenblad van VVSG, lente 2016

Lokaal, ledenblad van VVSG, lente 2016

Ik hoor van ambtenaren uit verschillende provincies dat de minister en de top van AWV “mee zijn in het fietsverhaal”‘maar dat het probleem daaronder zit: daar gaat de vinger op de knip.
Zit daar de reden dat nieuwe verkeerslichten nog steeds niet standaard een fietslicht op ooghoogte krijgt?
Is dat de reden dat bij nieuwe fietspaden de vlakheidsnorm nog steeds niet correct uitgevoerd wordt?
Is dat de reden dat de lagere overheden jàààren moeten aandringen op verkeerslichten?
Of schort er toch iets aan de beschikbare budgetten?

Sommige mensen noemen De Tijd de beste krant van het land.
En soms lijkt dat zo, bijvoorbeeld over mobiliteit.
Lees nu dit citaat in DT van 4 april:
“Mobiliteit is geen eenvoudig onderwerp, daar ben ik me van bewust. Met 11 miljoen verkeersdeskundigen in ons land vind je voor ieder voorstel altijd wel een tegenstem. Maar als we zelfs voor een afstand van 600 meter in de wagen stappen, is het tijd voor drastische keuzes. Als ik lees dat minister Weyts ‘denkt’ dat een kilometerheffing werkt en binnenkort een onderzoeksbureau zal aanstellen om dat te onderzoeken, begint het te kriebelen. In juli is onze minister van Mobiliteit drie jaar op post. De tijd van denken en onderzoeken zou nu toch voorbij mogen zijn.”

Ik kan gaan slapen.
Mijn boosheid kreeg een uitlaatklep.
Mijn ongeduld niet.
Volgende week toont Fietsbult een frappant voorbeeld van Vlaams uitstelgedrag bij verkeerslichten.

Leeftijden

15 mei 2017

De impact van het Circulatieplan op het woon-werk en op het woon-schoolverkeer van afgelopen weken is groot.

09mei17, Visserij

De files blijven groeien 😉 .

11mei17, Sint-Lievenspoort

11mei17, Charles de Kerchovelaan


11mei17, Godshuizenlaan / Martelaarslaan

De fiets komt elke dag uitdrukkelijker in het Gentse straatbeeld.
Let eens op de vele nieuwe blinkende fietshelmen, ook buiten de R40.
Let op de vele kinderen, ook in het weekend en in het stadshart tussen de gevreesde tramrails:

07mei17, Geldmunt / Rekelingestraat

07mei17, Geldmunt / Rekelingestraat

07mei17, Brabantdam

05mei, Korte Meer

Raar maar waar, deze jongen genoot van de paardenlatten op de Zuivelbrug:

07mei17, Zuivelbrug

Naast kinderen zijn ook bejaarden steeds nadrukkelijker op de fiets aanwezig.
Net als bij beginnende fietsers is hun rijgedrag trager en onzekerder dan bij de doorsnee fietser:

11mei, Sint-Lievenspoort

06mei17, Sint-Pietersnieuwstraat

06mei17, Sint-Pietersnieuwstraat

10mei17, Recollettenlei

Voor mij zijn kinderen en bejaarden de belangrijkste doelgroepen van het Circulatieplan, zowel als voetganger, als fietser, als tram- en busgebruiker.
Pas als hun zichtbaarheid in het Gentse straatbeeld komende jaren blijft groeien is het plan 100% gelukt.

File

8 mei 2017

Er circuleren momenteel flink wat beelden van Gent voor én na het Lussenplan uit 1997.
We kunnen langzaamaan beginnen aan de beelden voor en nà het Circulatieplan 2017.
Vandaag: de file in de Kortedagsteeg in 2015 en in 2017.

05okt15, Kortedagsteeg

06mei17, Kortedagsteeg

06mei17, Kortedagsteeg

Alle mensen zijn verschillend.
Bach.
Brian Wilson.
Miles David.
Metallica.
Onze muzikale smaken zeggen iets over die verschillen, niet alles.
Er zijn mensen die rondom zich constant auto’s en permanent autogeluiden verwachten.
Of wensen.
Er zijn mensen die vlak naast een autostrade een huis bouwen.
Anderen zoeken rust en stilte.
Wat doet dat met een mens?
Volgens sommige stadsmensen kan je stilte enkel op het platteland vinden.
Ze dwalen.
Rust en stilte vindt je zelden op “den buiten”.
De stiltegebieden werden om zeep geholpen door onze uitdeinende ruimtelijke ordening.
Eigen verkaveling eerst.

Eén van de meest verbazende realisaties van het Circulatieplan is dat je op vrij veel plaatsen plots weer louter stemmen en/of vogels kan horen.
Die ervaring was vroeger voorbehouden aan de uren voor de ochtendspits, of de zondagmorgen.
Nu kan dit ook tijdens de volle ochtendspits.
Uiteraard niet overal.
Autoverkeer blijft de stadskern binnen komen.
Maar de stilte verrast, creëert rust in lijf en leden, en maakt gelukkig.
Want ook dat valt op: doordat er minder autoverkeer is rijden bussen en taxis een pak rustiger dan voorheen.
En ook het autoverkeer is minder jachtig.
De sfeer is relaxer, meer ontspannen.
En dat maakt dat je om de haverklap lachende gezichten kan spotten.
Tel daar nog een speeltuig bij van de makers van de Muur, en je kan dergelijke scène vol rust en liefde spotten:

30apr17, 19u06, Koophandelsplein

Nieuw in Gentbrugge

3 mei 2017

Ruimte is alles.
Met een fiets een weg van meer dan 10 meter breedte dwarsen wordt zoveel veiliger als er een middeneiland is, en auto’s in elke richting maar één rijvak hebben.
Ik ervaar dat dagelijks aan de Jan Delvinlaan.

Gentbrugge heeft een autostrade met daaronder een spoorweg met dààronder nog een steenweg en een kluts gemeentewegen.
Wegen gebouwd als knikkerbanen in het zand op het strand van Middelkerke.
Mobiliteit in etages / verdiepingen.
Racebaantjes stapelen.
Afgelopen eeuw waren planners en wegenbouwers daar sterk in.
Allemaal droomden ze mee met de Franse architect Le Corbusier.
De brave man had mooie ideeën, en overdreef als een parvenu.
Een soort van tè utopisch vooruitgangsdenken.
Stapelen in beton voor gevorderden.
Bekijk dit plan voor een parkeergarage over de Seine in Parijs:

22apr17, Gemeentemuseum Den Haag


Van bovenaf bekeken is dit een estetisch object.
Maar beeld je deze molog in, zwevend boven de kronkelende Seine…

Ondanks dat racebaantjes stapelen bleef er voor fietsers in het Gentse vooruitgangsdenken decennia lang geen plaats over.
Want fietsen was toch iets voor arme mensen?
De huidige generatie stedebouwkundigen en mobiliteitsplanners hebben dus veel kromme ideeën / vlakke asfaltvlaktes recht te zetten.
In Gentbrugge loopt een werf om doorheen de Land van Rodelaan een veilige fietsoversteekplaats te leggen.
Dit is de zone:

Het zou me niet verbazen mocht de Oude Brusselseweg ooit een fietsstraat worden, een fietsas van Melle tot hartje Gent:

02mei17, Oude Brusselseweg

02mei17, Oude Brusselseweg

02mei17, Oude Brusselseweg

Realitycheck… ogen dicht… dit was het voorheen:

Oude Brusselseweg cfr Google, augustus 2014

Dit is de oversteekplaats:

02mei17, Oude Brusselseweg / Land van Rodelaan

02mei17, Oude Brusselseweg / Land van Rodelaan

02mei17, Oude Brusselseweg / Land van Rodelaan

02mei17, Oude Brusselseweg / Land van Rodelaan

02mei17, Oude Brusselseweg / Land van Rodelaan

02mei17, Land van Rodelaan

02mei17, Land van Rodelaan

02mei17, Land van Rodelaan

Ook hier weer: kinderen met blinkend nieuwe fietshelmen, omringd door een ijverig wijzende ouder.

02mei17, Land van Rodelaan

02mei17, Land van Rodelaan

Toeval?
Inbeelding?
Of ook hier het Circulatieplaneffect?

02mei17, Land van Rodelaan / Henri Pirennelaan

02mei17, Land van Rodelaan / Henri Pirennelaan

02mei17, Henri Pirennelaan


Het kruispunt Henri Pirennelaan / Watertorenstraat is nog een werfzone:

02mei17, Henri Pirennelaan

02mei17, Henri Pirennelaan

Wie wil er nog terug naar dit?

Land van Rodelaan cfr Google, augustus 2014

Onder de sporen

29 april 2017

Afgelopen decennia heb ik geleerd om een project pas ècht te geloven als de schop in de grond gaat.
Krantenpapier is zeer verdraagzaam.
Een timing voor een werf is geen exacte wetenschap.
Het doolhof van de procedures staat niet in de Efteling, maar in het Stadhuis, of eerder in het Parlement / de Parlementen.
Maar kijk, als de Stad vorige week een dergelijk bord plaatst lijkt het menens:

26apr17, Bijgaardepark

Oh wat kijk ik hiernaar uit.
Ook al had ik op dit tunneltje gehoopt/gewenst/ gewild toen Lady L 13 jaar was en naar de grote school stadinwaarts trok.
We zullen het tunneltje met onze armen wijd open onthalen, luid een Gloria Halleluja zingend.
Het zal ons traject naar het Dampoortstation zoveel korter en veiliger maken.
Het zal mijn laatste gram chagrijn over een gebroken verkiezingsbelofte in 1994 helemaal wegspoelen.
Misschien vertelde ik dit verhaal ooit al op Fietsbultige manier.
We kochten ons huis in 1995.
Hat jaar daarvoor hadden we in verkiezingspropaganda gelezen dat er onder de sporen een veilige fietsverbinding richting stadscentrum ging komen.
En we geloofden dat.
Lady L ging in 1996 naar de lagere school in onze buurt, dus 6 jaar later (2002) zou die puberveilige fietsroute er zeker liggen.
Dachten we.
Zo werd ik een boze, angstige vader.
En werd ik een paar jaar later actief lid van Fietsersbond Gent.
Lady L, T & S fietsten naar de grote school & de nog grotere school langs het mottige kruispunt Forelstraat / Heernislaan.
Lady L is binnen 1 maand en 2 dagen 27 jaar.

Het wordt dus hopelijk / vermoedelijk 2018 à 2019, met dank aan het huidige stadsbestuur, en de schepen die het meent.
Een wandeling naar het stadscentrum via de Sint-Baafsabdij en Portus Ganda wordt zo een evidentie.
Ik hoop/verlang op een concept naar Nederlands model, waar fietsers en voetgangers niet gemengd worden, maar elk hun ruimte krijgen:

21apr17, Amsterdam Centraal

21apr17, Amsterdam Centraal

22apr17, Den Haag Holland Sppor

%d bloggers liken dit: