Home

20170323-NIEUWS-20 from AVS on Vimeo.

Gents MilieuFront (GMF) en Fietsersbond Gent vragen dat wachttijd voor fietsers maximum 20 seconden bedraagt en doen voorstellen voor een veilige en vlotte doorstroming over de R40

De Gentse stadsring (R40) deelt de stad op in twee delen – het gebied binnen de ring, en het gebied buiten de ring. Veel fietsers moeten de stadsring dagelijks oversteken en dat is niet altijd eenvoudig. De R40 is immers de belangrijkste auto-as in de stad, met de fiets geraak je daar niet zo gemakkelijk voorbij. GMF en Fietsersbond Gent merken op dat, naar aanleiding van de invoering van het circulatieplan, de stad Gent en het Vlaams Gewest er alles aan doen om een vlotte doorstroming van het autoverkeer te stimuleren. We hopen dat dit niet in het nadeel van het fietsverkeer uitdraait. De R40 is al op veel plekken moeilijk oversteekbaar. De invoering van het circulatieplan mag er niet toe leiden dat de R40 een stadsmuur voor fietsers wordt.

GMF en Fietsersbond Gent onderzochten daarom meer dan 25 kruispunten en gingen onder andere volgende zaken na: de oversteektijd aan de kruispunten, de wachttijd voor het rode licht, de werking van drukknoppen en het aantal voorbijgaande fietsers op elk kruispunt/fietsbrug/fietsonderdoorgangen in kaart gebracht. Die kaart kan je hier raadplegen.

Onze inventarisatie toont aan dat de R40 nu al als barrière voor fietsers werkt. “Op sommige plaatsen moeten fietsers meer dan anderhalve minuut wachten om groen te krijgen, zoals bijvoorbeeld ter hoogte van de Rozemarijnstraat”, zegt GMF-woordvoerder Steven Geirnaert. “GMF en de Fietsersbond vragen dat de wachttijd voor fietsers maximum 20 seconden bedraagt, zo wordt de doorstroming van fietsers gegarandeerd. Ook een te korte oversteektijd is een probleem. Op sommige plaatsen krijgen fietsers maar 15 seconden om over te steken. Als er grote groepen fietsers zijn leidt dat tot gevaarlijke situaties. Omdat de opstelruimte voor fietsers niet ruim genoeg is, staan sommige fietsers dan noodgedwongen een stukje op de rijbaan, zoals dagelijks gebeurt ter hoogte van de Bijloke. Dat kan toch echt niet.”

GMF en de Fietsersbond Gent willen dat het stadsbestuur en het Vlaams Gewest elke oversteekplaats screenen op veiligheid en doorstroming voor het fietsverkeer. Op een meerderheid van de kruispunten is er ruimte voor verbetering. We stellen voor dat de kruispunten waar de meeste fietsers en voetgangers passeren en waar de ongevalscijfers het hoogste zijn, als eerste worden aangepakt. De drukste gelijkgrondse kruispunten zijn volgens onze tellingen Dampoort(straat), Sint-Lievenspoort, Heuvelpoort en Bijlokehof. Onze tellingen vind je hier.

De overheid moet ook verder werk maken van het doorbreken van de ring als stadsmuur, zoals ze in het verleden al deed door de aanleg van fietsbruggen en -onderdoorgangen die fietsers veilig en snel onder of over de ring loodsen, zoals ter hoogte van de Stropkaai. Maar ook de gelijkgrondse oplossing aan de Gandastraat kan ons – qua afmetingen en infrastructuur – bekoren.

GMF en de Fietsersbond doen graag verdere suggesties om de infrastructuur veiliger te maken en de doorstroming te verbeteren. Hieronder vind je enkele van onze voorstellen.

Infrastructuur

  • Oversteekplaatsen
    • Oversteekplaatsen voor fietsers zijn dikwijls te smal. Voetgangers krijgen terecht een breed zebrapad. Fietsersoversteekplaatsen verdienen – gezien hun aantal en de snelheid waarmee ze zich bewegen – ook meer ruimte. (Klik hier voor een voorbeeld – Beneluxplein)
    • In aanloop naar sommige oversteekplaatsen ontbreekt fietsinfrastructuur (geen fietspad bv in aanloop Wondelgembrug). Fietsers gebruiken hier vaak – bij druk autoverkeer – noodgedwongen het voetpad. Daardoor kunnen fietsers niet op veilige of legale manier het kruispunt bereiken.
    • Om van aan de Brusselsesteenweg vlot de Ferdinand Lousbergskaai te kunnen bereiken zou een tweerichtingsverkeer voor fietsers toegestaan worden (zie hier). Zo hoeven fietsers de R40 niet nodeloos te kruisen.
    • Op het kruispunt Ham-Fievestraat-R40 ontbreken verkeerslichten en oversteekinfrastructuur als je uit de Ham richting Bataviabrug rijdt. Meer info vind je hier.
  • Bruggen en tunnels
    • Bij nieuw aan te leggen kruispunten (bv Heuvelpoort, Dampoort en het toekomstige kruispunt aan de Verapazbrug) op de R40 willen we dat de stad en het Vlaams Gewest investeren in tunnels zodat fietsers en auto’s gescheiden worden.
    • Een ontbrekende mogelijke fietsbrug over de R40 zou er kunnen komen van de Ijskelderstraat naar de Magnoliastraat. Zo kunnen fietsers de drukke Wondelgembrug vermijden.
    • De fietsonderdoorgang tussen Leiekaai en Malem moet opgewaardeerd worden. Hij is te smal en de aanloophellingen zijn niet logisch. Met het nieuw aangelegde Westerringspoor langs Malem is dit een ontbrekende schakel in een grote fietsas van Brugse Poort- Rabot richting Sint-Pietersstation.

Oversteekbaarheid (ifv werking lichten)

  • Algemeen kunnen we zeggen dat de oversteekbaarheid van de kruispunten voor fietsers nog altijd samenhangt met autoverkeer. Als de auto ook het kruispunt over moet is er meestal geen probleem qua oversteektijd, wachttijd en zichtbaarheid. Soms ontbreken er wel fietsopstelstroken (bv op het kruispunt Brugsesteenweg).
  • Men plaatst momenteel verkeerslichten aan de oversteekplaats aan het rondpunt van de Dampoort. Dit kruispunt is volgens onze fietstelling van 12 mei 2016 de drukste stadspoort in de ochtendspits. Verkeerslichten zijn misschien een goede ingreep om de veiligheid te verhogen, maar het kan niet dat de doorstroming van het fietsverkeer op één van de belangrijkste fietsassen van de stad wordt gestremd.
  • Aan Bijlokehof staan ‘s morgens per roodlichtcyclus tientallen fietsers te wachten. Het smalle fietspad, het feit dat er ook tegenliggers (fietsers) toegelaten zijn en de korte oversteektijd (21 seconden) maakt dat de fietsers nooit veilig in één tijd over kunnen.
  • Aan vele kruispunten, zoals bv aan de Eendrachtstraat, heb je een verwarrende situatie. In de Eendrachtstraat heb je een drukknop voor fietsers. Het is voor automobilisten niet zichtbaar dat fietsers groen hebben (want het voetgangerslicht blijft op rood). Daardoor zijn automobilisten niet geneigd om rekening te houden met overstekende fietsers. Meer info hier.
  • Leesbaarheid: op elke oversteekplaats willen we dezelfde infrastructuur: soms is er een okergele coating, soms pijlen of soms zelfs niets. Bovendien lijkt het ons logisch dat fietsers standaard fietslichten op ooghoogte krijgen (zoals bv hier)
  • .

Toelichting bij de metingen/vaststellingen op de kaart.
De metingen werden uitgevoerd in december 2016. Alle oversteekpunten zijn tussen 15u30 en 19u gemeten, dus tijdens de “grote avondspits”. Soms werden er verschillen gemeten in de oversteektijd of wachttijd. De boven- en ondergrens zijn dan aangegeven. Het was ons niet altijd duidelijk wat de verschillen veroorzaakt.
De kaart toont de belangrijkste kruispunten en heeft niet de pretentie volledig te zijn.

Begrip

23 maart 2017

Onze wervencultuur is duidelijk anders dan in Nederland, Denemarken of Duitsland.
Niet dat àlles daar feilloos verloopt, dàt nu ook weer niet.
Maar het respect voor voetgangers en fietsers is er overduidelijk groter dan bij ons.
Vandaag zag ik weer een staaltje van “onze” cultuur:

22maa17, Martelaarslaan

Niks van aanduiding dat je in een put rijdt.
Ook niks van afgebakende zone om veilig verder te fietsen.
Ik nam foto’s, vervolgde mijn weg naar het station, en besloot aan de Albertbrug om terug te keren.
Op de Martelaarslaan had ik in de verte een gele auto van Wegen en Verkeer gezien, en hoopte hun hierover aan te spreken.

22maa17, Martelaarslaan

Dat was een dom idee.
Ik zag niemand van Wegen en Verkeer, en toonde de foto hieronder dan maar aan mensen met een witte helm van wegenbouwfirma ASWEBO.

22maa17, Martelaarslaan


Daarbij de vraag: “Zou u uw kinderen hier laten fietsen?”
Veel begrip viel er niet te rapen.
Eén van de mannen reageerde: “Wat is het probleem?”
Maar misschien lag dat gebrek aan begrip ook wel aan mezelf.
Ik denk dat ik weinig rust uitstraalde, eerder boosheid.
Boze mensen krijgen hoogstzelden begrip van mensen die zich aangevallen voelen.
Heren van ASWEBO, mocht ik u onbeschoft toegesproken hebben: mijn excuses.
Wie deze blog volgt weet dat mijn respect voor het zware werk van bouwvakkers groot is.
Niet voor hun werfmethodes.

De komende 10, 20, 30 jaar zal Gent nog massààl veel wegenwerven meemaken.
Er is nog een hoop “achterstallig onderhoud”.
Servosturen helpen wegen sneller om zeep.
En sommige wegen verslijten wel verdacht snel.
Ik kan zo uit mijn hoofd een paar zeer noodzakelijke en / of al jarenlang aangekondigde werven opsommen.
Daar gaan we.
De N9 Brugsevaart tussen Palinghuizen en R4.
De Antoon Cantriestraat.
De Zonnestraat.
De as Kortrijksepoortstraat- Nederkouter.
De Serafijnstraat.
Het Tolhuis.
De Parklaan.
De Henegouwenstraat.
De R4 in de haven van Gent.
De Langerbruggestraat.
De Groenebriel.
De Bagattenstraat.
Een stuk Dendermondsesteenweg.
Het kruispunt Forelstraat – Heernislaan.
De Lourdesstraat.
De Vera Pazbrug met aansluitingen op de Afrikalaan en Muidelaan.
Vul maar aan met honderd andere straten.
Een stad in evolutie heeft in feite altijd wegenwerven.

Het aspect “veiligheid” is één van de allergrootste redenen waarom mensen niet willen fietsen.
Als we de wegenbouwers op hun klassieke (voetgangers- en) fietsonvriendelijke manier laten verder werken zullen ze nog jàààrenlang mensen afschrikken om de fiets te nemen.
Wie wil zijn kinderen door zo’n chaos sturen?

22maa17, Martelaarslaan

22maa17, Martelaarslaan

22maa17, Martelaarslaan

Hoe krijg je die mentaliteit verandert?
Een individu kan niks.
Eén werfopzichter kan niks.
Eén ploegbaas kan niks.
De groepsdruk van de bedrijfscultuur bepaalt alles.
Of is het het gebrek aan degelijke controle door de overheid?
Zolang de wegbeheerders deze toestanden door de vingers zien zullen bedrijven hun werfcultuur niet aanpassen.
Vraag is: menen de werfbeheerders het ècht met het beleid om méér mensen op de fiets te krijgen?
Dus bij deze: dames en heren wegbeheerders, als je het ècht meent met het beleid om méér mensen op de fiets te krijgen, start met een doortastend en efficiënt werfbeleid en werftoezicht.
Jullie weten ongetwijfeld zelf wat de beste manier is: de strenge manier, de beloningsmanier, of de creatieve manier.
Maar maak alsjeblieft dat ook jullie kinderen of kleinkinderen er veilig kunnen fietsen.

Terug naar Oosterweel

16 maart 2017

Officieel is het nog winter, maar vandaag is het lenteweer.
De zon schijnt.
En dan vergeten we graag even de zorgen.
De trauma’s van gisteren.
De realiteit van vandaag.
De angsten voor de toekomst.
Genieten maar.

Wat gisteren in Antwerpen op mobiliteitsvlak gebeurde is zéér belangrijk.
Na jarenlang armworstelen kwamen het Antwerpse stadsbestuur, de Vlaamse regering en drie beresterke actiegroepen tot een vergelijk over de toekomst van de Antwerpse mobiliteit.
Wie de persconferentie live op internet beluisterde hoorde zowel vreugde als opluchting.
Vergeleken met de vroegere plannen moet koning auto er fors inbinden.
De leefbaarheid van de stad staat vanaf nu voorop, met dank aan Straten-Generaal.
De recent opgebouwde inzichten over fijnstof kregen in de nieuwe plannen hun plaats, met dank aan Ademloos en Ringland.
Dat zijn drie trendbreuken in het Belgisch lapje van de wereldbol, waar sinds Wereldoorlog 2 automobiliteit als spil van de maatschappij uitgebouwd werd.

Hoe kwam dit akkoord tot stand?
Niet door “de politiek”, toch niet rechtstreeks.
Het is (vermoed ik toch) de verdienste van de politiek dat ze een neutrale bemiddelaar vonden èn aanstelden.
Iemand met kennis van zaken op technisch vlak, met ervaring en kennis over dergelijke projectschaal, en met een diplomatiek talent.
Een algemeen belanger, en een partijloze specialist en generalist in één.
Maar de allergrootste verdienste ligt bij de drie actiegroepen Straten-Generaal, Ademloos en Ringland, die elk op een uiterst professionele manier een brede expertise èn een breed draagvlak opbouwden.
Ze doorbraken via juridische weg (de Raad van State) het monopolie van politiek en administraties.
Dat “doorbreken” op zich is niet het belangrijkste.
Wèl het doorbreken van oude denkpatronen.
Ook het feit dat de Vlaamse politieke meerderheid èn oppositie hier -even toch- het klassieke politieke spel achter zit lieten is hoopgevend.
We kennen dit verhaal van oude denkpatronen ook van grote Gentse dossiers, zoals de Loop en het project Gent Sint-Pieters.
De realiteit is meestal de volgende: complexe bouwkundige dossiers kunnen pas tot stand komen als meerdere administraties hun zegen en middelen geven.
Vaak zijn daar meerdere bestuursniveau’s (stad, gewest, staat) bij betrokken.
Dat op zich is al een immense oefening in “overeenkomen”.
Daarbovenop is de regelgeving op menig beleidsdomein babylonisch complex geworden.
Al dan niet tezelfdertijd moeten ook de verantwoordelijke politici hun zegen geven, of willen zij koerscorrecties.
Dat is een complex en langzaam beslissingsproces, en leidt vaak tot compromissen.
An sich is daar niks mis mee.
Het is wel de reden dat van zodra zo’n dossier in de openbaarheid komt er door wakkere burgers met moeite nog een halve letter kan gewijzigd worden.
Het vooraf bereikte akkoord / compromis wordt belangrijker dan de kwaliteit of de inbreng van burgers.
Het NIMBY-fenomeen is daar het excuus voor.
En toegegeven, ik kan me inbeelden dat het soms moeilijk inschatten is wanneer contra-argumenten ingegeven zijn door eigenbelang of algemeen belang.
Feit is dat politieke partijen het algemeen belang vaak verwarren met hun partijbelang: het aan de macht blijven.
Dat is hun goed recht.
Maar wat is nog het nut van een openbaar onderzoek als een overeenkomst tussen administraties, politiek en andere (private) partners onwrikbaar beslist is?
Wat is de functie van een openbaar onderzoek als enkel de Raad van State een bereidheid tot gemeend overleg tussen overheid en burgers oplevert?
Lees dit boeiende standpunt in de Standaard.
Lees ook de artikels in de Morgen van vandaag, waar de spelers een beetje het achterste van hun tong tonen, onder andere over onze vergadercultuur.

Mobiliteit is voor individuen vaak iets emotioneels.
Mobiliteit is in de praktijk de optelsom van individuele keuzes op vlak van verplaatsingswijze en tijdstip.
Maar door zijn complexiteit, impact èn kostprijs vraagt mobiliteit van de overheid een uiterst rationele aanpak èn een realistisch toekomstbeeld.
Een paar jaar geleden hield Mikael Colville-Andersen voor Fietsersbondleden een fenomenale lezing over de geschiedenis van mobiliteitsorganisatie en wegenbouw.
Kort samengevat: na Wereldoorlog 2 gaven politici all over Europa aan ingenieurs de opdracht om structuur te brengen in onze mobiliteit, want door de forse groei van het autogebruik vielen er véél tevéél doden.
Ingenieurs verzonnen / ontwikkelden -ahum- tijdloze oplossingen.
De Kennedytunnel is er zo een.
Grandioos op technisch vlak.
Kortzichtig als “oplossing”.
Helemaal in de tijdsgeest, tot het vastliep.
Want de basiswet van mobiliteit is en blijft: infrastructuur trekt gebruikers aan.
Ingenieurs zijn steengoed in beton gieten, in techniek, in kortetermijnoplossingen.
Maar mobiliteit organiseren vraagt een andere blik, die van gedragswetenschappers.
Of van mobiliteitsdeskundigen en stedebouwkundigen.
in ieder geval: een blik op lange termijn, wat ook haaks staat op het gros van het politiek denken.
Ik lig hier met kranten en weekbladen uit vorige eeuw waar specialisten de huidige autostilstand, maar vooral ook de impact op steden, haarfijn voorspelden.
Laat me concluderen.
Ik smeek de Vlaamse regering: laat ingenieurs niet meer solo slim beslissen over onze mobiliteitskeuzes.
Misschien was dat in Antwerpen wel het grootste gevecht.
Groter dan het gevecht tegen de behoudsgezinde “macht der gewoonte”, het boze spook van èlke mens.
Politici van àlle partijen, ook van de oppositie, weten vaak zéér goed wat de toekomst brengt.
Antwerpen toonde gisteren dat vooral een open dialoog nodig is tussen onmisbare en geniale ingenieurs en visionaire niet-technische gesprekspartners.
Techniek hoort in functie te staan van…
En we hopen samen met u dat Vlaanderen nu nog geld over heeft voor de leefbaarheid van àndere steden.

De grootste verdienste van het komende Gentse circulatieplan is dat er beslissingen genomen zijn, goed wetende dat niet àlle Gentenaars bereid zijn om zijn dagelijkse gewoontes aan te passen.
Dat waren de harde lessen van 1987 en 1997.
Het huidige plan is grondig onderbouwd, véél grondiger dan de vorige.
De lobben zijn een veelvuldig en beproefd model, dat in andere historische steden goed werkt.
Uit wat ik hoor zijn de gesprekken over het plan breed gevoerd.
Het plan is maximaal gescreend om autobereikbaarheid garant te stellen.
U kan het raar vinden dat de Fietsersbond zo’n autovriendelijk plan steunt.
Dat komt omdat het deuren opent naar andere mobiliteitsgewoontes.
Voor sommigen zal het niet ver genoeg gaan.
En omdat uit gesprekken met vele ambtenaren op meerder bestuursniveaus blijkt dat er open en zonder dogma’s naar de toekomst gekeken wordt.
Het verandert de spelregels voor autogebruik.
Het aantal fietsers steeg afgelopen vier jaar al fenomenaal.
Benieuwd wat dit wordt nà 3 april.
Want dat hangt toch altijd weer af van de individuele keuzes van honderduizenden.
En ja, we lezen tussen de regels toch één dogma: de grote veranderingen in deze bestuursperiode liggen niet buiten de R40.
De drie trendbreuken die we in Antwerpen zien lezen we ook in het komende Circulatieplan.
Maar in in concreto zijn ze voorbehouden aan Gent Centrum.

Het allergrootste nadeel van het plan is dat het niet in de vorige besturen bedacht en/of ingevoerd werd, toen de perceptie leefde dat we met z’n allen elke dag rijker werden.
In tijden dat mensen dat gevoel niet meer hebben ligt dat moeilijker.
De wijken buiten de kleine ring R40 hebben ook behoefte aan zo’n plan, maar moeten wachten.
Koning auto is nog steeds oppermachtig, het centrum van alle denken, en bepalend in het debat.
Maar iedereen weet dat zijn rijk eindig is, want het razendsnel groeiend inzicht in de effecten van fijnstof op onze gezondheid verlegt het emotioneel debat van “mijn auto, mijn vrijheid” naar “mijn longen, mijn leven”.
En de zon schijnt.
En alle kranten staan vol met artikels over fietsen, fietgebruik en fietsmobiliteit.
Nu nog een degelijk èn ambitieus èn toekomstgericht stadsgewestelijk fietsrouteplan.
Zolang dat niet op tafel ligt worden kostbare vierkante meters ingenomen voor andere doeleinden.
En dan is er nog het monster van de versnippering.

Zondag aanstaande willen honderden mensen vrolijk, vriendelijk en rinkelend hun bezorgdheid over het fijnstof uitdrukken.
Op het einde van de wandel- en fietstocht krijgen de fractieleiders van de zes partijen die momenteel in de gemeenteraad zitten een zak met een attentie voor “hun” gemeenteraadsleden.
Eén van de initiatiefnemers van de Rinkeltocht ging die attenties ergens in Europa ophalen.
Ook zo benieuwd?

Circulez! (2)

8 maart 2017

Niet iedereen volgt het nieuws.
Niet iedereen leest het stadsmagazine.
Velen weten het al.
U weet het zeker, u zit hier in de bubbel van mobiliteitsvolgers.
Velen weten het nog niet.
Op 3 april veranderen in Gent de mobiliteitsspelregels.
Changez!
Overheden kiezen steeds meer wèlke vervoersmiddelen wààr gestimuleerd worden.
Circulez!
Net zoals in Antwerpen nu reeds de spelregels veranderen door het invoeren van een LEZ (een Lage EmissieZone), zo veranderen in Gent met het komende Circulatieplan de spelregels voor het autoverkeer.
Binnen de kleine ring R40 wordt het onmogelijk om per auto dwars doorheen het centrum te rijden.
Waarom?
Onder andere omdat “mijn auto, mijn vrijheid” op meerdere vlakken in zijn eigen staart bijt.
Dat (groei)verhaal is eindig, dat weten de autoconstructeurs en leasefirma’s als de beste.
Maar vooral omdat we (lees: de overheden) sinds Wereldoorlog 2 de vierkante meters openbaar domein aan machines gaven, aan auto’s.
Nuttige machines hoor!
De vraag is of we die nuttige machines ook in hun commerciële verpakking van comfortmachine zoveel m² blijven geven.
Of willen we de ruimte / de straat deels teruggeven aan de gezonde verplaatsingswijzes, aan fietsers en voetgangers?
En hoeveel m² dan wel?

De Stad en het Gewest schuiven momenteel met wat vierkante meters.
Het gaat er 21e eeuws aan toe.
Koning auto krijgt een aangepaste en efficiëntere kleine ring.
Prins fiets krijgt ook zijn deeltje van de koek.
Anders gezegd: er wordt breed gekeken om het tezelfdertijd voor verschillende vervoersmodi beter te maken.
Voorbeeld één is simpel:

27feb17, Keizervest

De auto’s krijgen een langere afslagstrook.
Het fietspad wordt een beetje opgeschoven naar rechts, exit een paar struiken en wat gazon.
Positief neveneffect: een oncomfortabele overgang tussen asfalt en fietspad- een èchte oncomfortabele fietsbult die het Gewest jarenlang niet belangrijk vond om af te vlakken – verdwijnt eindelijk.

28feb17, Keizervest

Aan het Bijlokehof (kruispunt Godshuizenlaan – Louis Pasteurlaan – Martelaarslaan) is er een leukere verrassing.
Ook hier is een autoafslagstrook de trigger voor een verbetering van het fietspad:

03maa17, Godshuizenlaan / Louis Pasteurlaan

Ik hoop dat ik me niet vergis, maar dit ziet eruit als een aanzet om een fietspad stadinwaarts aan te leggen op deze véél te brede parkeerstrook:

03maa17, Louis Pasteurlaan

Indien zo, dan is het een zéér slimme optimalisatie van de vierkante meters, en een vreugdegilletje waard.
Een fietspad vlak naast het voetpad maakt het voor fietsers veiliger, en houdt fietsers van een stuk rotte kasseien.
De autoparkeerplaatsen in de hoefijzertegels moeten er niet sneuvelen.
Ze worden zo kort als een standaardauto.

03maa17, Louis Pasteurlaan

Je merkt dat dit plan niet vanachter een buro, maar ter plekke op het terrein verzonnen is.
Allez, dat vermoed/hoop ik toch.
Let ook op de materiaalkeuze.
Dit zijn alle ingrepen op de R40.
Circulez!

Na even googelen:
de plannen van het Bijlokehof.
de plannen van de Sint-Lievenspoort.

Op de buiten

22 februari 2017

Met de toenemende populariteit van de fiets als verplaatsingsmiddel en natuurlijk ook met het groeiend aantal elektrische fietsen zijn er ook buiten de steden meer en meer fietsers te zien. Nu, fietsen buiten de stad is niet altijd een pretje. Recreatieve fietsers kunnen altijd een rustig plekje zoeken om recreatief te fietsen, maar als je ergens naartoe wil bots je nogal eens op flinke barrièrres. Zoals deze hier:

Kaartdata: copyright OpenStreetMap

Kaartdata: copyright OpenStreetMap

Van Gijzenzele tot bijna in Zottegem, een afstand van ruim 9 kilometer, geraak je als fietser nergens veilig over de N42. Oké, er zijn twee kruispunten met verkeerslichten, maar om daar te geraken moet je langs een drukke baan zonder fietspaden en met veel, snel (70 km/uur) en zwaar verkeer. Op de andere kruisingen moet je maar zien dat je aan de overkant geraakt, zonder enige beveiliging. Er wordt daar meer dan behoorlijk snel gereden en het verkeer is druk, zodat je moeilijk een gaatje vindt.

Nemen we als voorbeeld de kruising met de Kwaadbeek, net ten noorden van Oosterzele. Deze kan alleen door fietsers en voetgangers gebruikt worden. Dat ziet er zo uit:

26apr15, Kwaadbeek, Oosterzele

26apr15, Kwaadbeek, Oosterzele

Zoals gemakkelijk te zien is: er is wel moeite gedaan om fietsers duidelijk te maken dat ze een weg moeten oversteken, maar niet om die oversteek ook te beveiligen. Wat zegt AWV, de wegbeheerder in dit geval, eigenlijk zelf over dit soort oversteken?

Ons buikgevoel zegt ons dat een zebrapad een goede oplossing is, maar dat is helaas niet altijd het geval. In verkeersomgevingen biedt een zebrapad vaak enkel een schijnveiligheid. De betere oplossing in dergelijke situaties is een middenberm zodat de voetganger en/of fietser de rijweg kan oversteken in 2 keer. De oversteeklengte is dan beperkt, meestal maar 3 ā 4 m, het verkeer komt maar uit 1 richting en ook de wachttijden zijn vrij kort. […] Deze aanpak biedt ook de beste keuze voor mindervalide voetgangers. Voor hen in het bijzonder is het essentieel om de oversteeklengte zo kort mogelijk te maken zodat ze op een veilige manier kunnen oversteken.

Oké, dat schreef AWV over de toestand aan de Ghelamco Arena, niet over de N42. Of ze wat ze zelf schrijven ook hier willen toepassen is niet duidelijk. Wel duidelijk is dat ze hier niet veel mindervalide voetgangers verwachten (ik eigenlijk ook niet), gezien het lastige drempeltje.

26apr15, Kwaadbeek, Oosterzele

26apr15, Kwaadbeek, Oosterzele

De overkant lijkt wel erg ver weg en het enige rustpunt is een geschilderd verdrijvingsvak in het midden dat niet echt een veilig gevoel geeft.
Nochtans, men had hier gemakkelijk meer kunnen doen. Vroeger was er hier een afslagstrook en bovendien waren er fietspaden. Met de ruimte die vrijgekomen is had men gemakkelijk een comfortabel en veilig middeneiland kunnen inrichten.

Nu ik het toch over de fietspaden op de N42 heb: die zijn dus weg. Je mag niet meer op de N42 fietsen. Gedeeltelijk is dat een vooruitgang: het ging hier over fietspaden met streepjeslijnen: levensgevaarlijk dus. Maar er is een reden als zo’n weg dan toch door fietsers gebruikt wordt: dat betekent dat er geen alternatief is. Voor een goed alternatief is er nog altijd niet gezorgd: zo heeft de parallel lopende Geraardsbergsesteenweg (de ‘andere’ Geraardsbergsesteenweg: niet de N42 maar de N465a), ook geen rustig landweggetje, geen fietspaden, zelfs niet met streepjeslijnen. Dit maakt dat, als je in die streek met de fiets ergens naartoe wil, je altijd wel in de problemen komt. De fiets, zegt het Vlaams parlement, is een volwaardig vervoermiddel. Dat is duidelijk niet overal zo.

De manier waarop de Ghelamco Arena in 2013 opende zijn deuren opende is nog steeds een doodzonde.
Er was simpelweg geen degelijk onderbouwde mobiliteitsvisie.
Geen.
In Gentbrugge kwam één derde van de supporters met het openbaar vervoer.
En hier?
Match na match toont de realiteit hoe groot het fietserspotentieel is: immens.
Beeld je eens in hoe groot het succes van de fiets hier zou geweest zijn mochten er in 2013 vanuit àlle windrichtingen state of the art fietspaden gelegen hebben.
Ik vermoed dat we dan minstens (minstens!) dubbel zoveel Velo Buffaloërs zouden zien.

16feb17, Ghelamco

16feb17, Ghelamco

16feb17, Ghelamco

16feb17, Ghelamco


Hoe zou het ondertussen zijn met de ingenieur bij wie ik in 2012 de rondleiding van de PPS Ringvaart-Zwijnaarde volgde?
Zou hij nog naar de voetbal geweest zijn?
De man vond al die fietspaden rondom de Ghelamco -ik citeer- “weggesmeten geld”.
In realiteit zijn de paden te smal, en is er al ingegrepen om verdere ongevallen te vermijden:
16feb17, Binnenring Zwijnaarde

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

De ingreep met verf is hopelijk maar een eerste stap.
Er is voldoende plaats om het pad te verbreden.
En nee, ook een PPS (een publiek private samenwerking, kort samengevat: de privé als wegbeheerder) moet veilig zijn en blijven.
Zoals een fietspad ook een degelijke afwatering moet hebben, bleek na de aanleg:

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

Het autoparkeergedoe aan de andere kant van de ringvaart werd proper opgelost:

08dec16, Buitenring Zwijnaarde

08dec16, Buitenring Zwijnaarde

08dec16, Buitenring Zwijnaarde

08dec16, Buitenring Zwijnaarde

08dec16, Buitenring Zwijnaarde

08dec16, Buitenring Zwijnaarde

Al zal onderhoud nonstop nodig zijn:

08dec16, Buitenring Zwijnaarde

08dec16, Buitenring Zwijnaarde

Wat kan er vandaag voor de massa Velo Buffaloërs nog snel beter worden?
Ik beperk me tot een paar simpele TO DO’s.

Eén
Maak dat het licht van de fietsstalling brandt:

16feb17, fietsstalling bij Ghelamco

16feb17, fietsstalling bij Ghelamco

Pas dan zullen de achterste rekken vol geraken.
Nu kunnen enkel fietsers met losse fietslichtjes hun fiets in het donker terugvinden:

16feb17, fietsstalling bij Ghelamco

16feb17, fietsstalling bij Ghelamco

Twéé.
Beste mensen van de politie, verzin aub een andere oplossing voor dit stukje slecht theater:

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

Bij elke match is fietsverkeer naar Oudenaarde in de praktijk afgesloten.
En dat als sinds 2013.
Een boulevardcomedie dus.
Is hier ergens een logica aanwezig?
Misschien is het zinvoller om de stallingen langs de Bricoplanet vanuit Merelbeke en de Hamerlandtragen vlot bereikbaar te maken?

Drie.
Anticipeer op de komst van het fietspad op de Hamerlandtragel, en verzin nu al een oplossing voor de autoparkeerders op deze fietsroute:

16dec17, Hamerlandtragel

16dec17, Hamerlandtragel


Ik weet het, dit zal samenwerking vragen, en een rondje “wie zal dat betalen?”
Maar het is de toekomst.

Vier.
Plaats verlichting op het fietspad langs de Binnenring.
Basisveiligheid voor honderden voetgangers en fietsers.

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

De zwartste vlek van dit verhaal is ondertussen al deels verlicht:

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

16feb17, Binnenring Zwijnaarde

16feb17, Binnenring Zwijnaarde


Een wereld van verschil, maar vooral: 200% veiliger.
Nu nog de rest van het fietspad tot aan de tramlijn op de Zwijnaardsesteenweg.

Vijf.
Ga eens praten met de mensen die in de kantoortorens werken.
Bevraag hen over hoe moeilijk het is om hier veilig met de fiets te raken.
En los dat op.
Mensen die voor een ziekenfonds werken kennen er alles van.
Behalve hun werkgever blijkbaar.
Al zegt deze foto àlles: vier rijstroken voor auto’s, en wie aan de fietsstalling wil geraken trekt zijn plan wel.

08dec16

08dec16


Er is plaats genoeg om het op te lossen.

Zes.
Blijf grapjes maken.

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

08dec16, Binnenring Zwijnaarde

Zeven.
Geniet van elke match.
Van elke club.
Van elke sport.

Drie jaar geleden nam de stad Gent het initiatief om op een aantal kruispunten het verkeersbord te plaatsen waarbij je als fietser het rood licht mag negeren om rechtsaf te rijden.
Ondertussen kan je ‘rechtsaf door rood’ op 18 Gentse kruispunten.
Gents Milieufront (GMF) en de Fietsersbond vinden dit een uitstekend idee.
Beide organisaties deelden op Valentijn ter hoogte van het kruispunt Charles De Kerchovelaan – Fernand Scribedreef, onder het motto ‘rechtsaf door rood, de snelste weg naar je lief’ een flyer uit waarin we uitleggen waarom rechtsaf door rood uitbreiding verdient.
Door ‘rechtsaf door rood’ ben je immers – op Valentijn of niet – sneller bij je lief (of je huis of bij de bakker).

valentijn_folder_fietsersbond-foto2-hr-page-001

Drie jaar na de invoering in Gent zijn er geen meldingen van ongevallen gebeurd.
Ook in Brussel kan je op een aantal kruispunten rechtsaf door rood, en de invoering ervan werd door het Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid (BIVV) positief geëvalueerd.
Het BIVV constateerde geen problemen of conflicten.
Reden genoeg voor het GMF en de Fietsersbond om te vragen het systeem uit te breiden naar àlle kruispunten in Gent en niet enkel die onder het beheer van de stad vallen.
De Vlaamse overheid blijft zich – ondanks de positieve resultaten in Gent en Brussel – verzetten tegen ‘rechtsaf door rood’.
Daardoor staan fietsers in Gent vaak nodeloos te wachten aan kruispunten beheerd door het Vlaams gewest.
Rechtsaf door rood is nochtans erg gemakkelijk in te voeren en betekent opnieuw een stap richting een fietsvriendelijker Gent.
Met deze actie willen GMF en de Fietsersbond de Vlaamse overheid sensibiliseren om haar verzet te laten vallen.

GMF en de Fietsersbond onderzochten ook op welke kruispunten rechtsaf door rood veilig kan.
Daarbij denken de organisaties onder andere aan het kruispunt Burggravenlaan-Krijgslaan, Burggravenlaan-Kortrijksesteenweg en Antwerpsesteenweg-Schoolstraat.
Er zijn ook nog enkele kruispunten in beheer van stad Gent waar rechtsaf door rood zou kunnen worden ingevoerd: bijvoorbeeld de Koning Albertlaan met de Meersstraat.
Een volledig overzicht van onze meer dan 30 voorgestelde locaties vind je op onderstaande kaart.

 

 

 

Fietsers staan 10% van hun fietsrit nodeloos stil. Vlaanderen talmt met rechtsaf door rood

De Fietsersbond berekende aan de hand van 360 fietsritten hoeveel tijd verloren gaat bij fietsers door te wachten aan een verkeerslicht. De gemiddelde verliestijd is 10%. In Gent is het iets minder (9%), in Antwerpen iets meer (12%). Gemiddeld staan fietsers stil voor vijf stoplichten. De Fietsersbond ijvert voor een lichtenregeling op maat van fietsers en het plaatsen van ‘rechtsaf door rood’ bordjes in Vlaanderen, in navolging van Brussel.

Verkeerslichten zijn afgesteld op het autoverkeer, met als gevolg dat fietsers vaak nodeloos moeten wachten. Sinds lang ijvert de Fietsersbond ervoor om fietsers naar rechts te laten afslaan daar waar ze zinloos staan te wachten. Twee mogelijke oplossingen. Plaats de verkeerslichten zodat ze niet gelden voor fietsers, aan de linkerkant van het fietspad. Dat is onze voorkeursoplossing. Het kost niets, althans niet bij een nieuwe weginrichting. Als dat niet kan, plaats dan een bordje dat fietsers rechtsaf mogen door het rood. Dat kost weinig.

Brussel voert snel in. Vlaanderen hinkt achterop.

De federale ministers van mobiliteit voelden nooit veel voor het voorstel. Gelukkig kwam het parlement met een initiatief. De wet is er sinds 28 december 2011. Brussel ging er meteen mee aan de slag. Er werden bordjes geplaatst op acht kruispunten tijdens een proeffase. Het BIVV beoordeelde de proef en vond geen problemen. Logischerwijs besliste het Brusselse gewest RADR bordjes te hangen op alle kruispunten, op enkele uitzonderingen na.

In Vlaanderen blijven RADR bordjes echter een zeldzaamheid. We zien er enkele in Gent en andere gemeenten waaronder Kontich en Waarschoot. In Mechelen wordt het ernstig overwogen. De Vlaamse gemeenten willen wel, maar de Vlaamse overheid niet. En vermits de meeste verkeerslichten op de kruisingen van gewestwegen of van gewestwegen met gemeentewegen staan, blijven ze schaars.

Waarom is de Vlaamse overheid tegen?

Zij vreest dat fietsers zouden denken dat het voortaan altijd en overal mag en dat het verwarring zou scheppen bij kinderen. Dat wordt tegengesproken door de bevindingen in Brussel en Gent.

Vlaanderen vindt ook dat verkeerslichten aan de ‘correcte’ kant moeten staan ten opzichte van de fietser. Daar is de Fietsersbond het mee eens. Bij het plaatsen van nieuwe verkeerslichten gebeurt het echter nog niet stelselmatig. En een verkeerslicht verplaatsen, kost veel tijd en veel geld. Fietsers zijn geduldig en wachten reeds lang op meer en beter fietsbeleid. Maar oneindig veel verkeerslichten verplaatsen zou hun geduld wel al te zeer op de proef kunnen stellen. En waarom iets duur maken als het ook goedkoop kan?

Rechtsaf door rood, altijd en overal?

De Fietsersbond vindt van niet. Alleen waar het veilig kan. Dat zijn kruisingen waar andere verkeersdeelnemers nauwelijks merken dat fietsers naar rechts gaan door het rood. We boden onze leden criteria om op zoek te gaan naar zulke plekken. Op deze kaart vind je terug welke kruisingen ze aanduidden. Hier vind je een selectie van telkens 5 kruisingen in 5 steden in Vlaanderen waarvan we zeker weten dat het kan. (Mechelen, Gent, Antwerpen, Leuven en Sint-Niklaas)

 

%d bloggers liken dit: