Home

AWV en licht

23 november 2017

Het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) heeft de afgelopen jaren geen fietsvriendelijke reputatie opgebouwd.
Geen geld hebben voor standaard lage fietsverkeerslichten, maar wèl om fietsoversteekplaatsen weg te frezen?
Tja, zo bouw je verder aan een reputatie van autoverkeeradministratie.
Zoals we ooit leerden van Mikael Colville-Andersen, de “Richard Dawkins van het fietsen”: lang geleden kregen ingenieurs van politici een mandaat om verkeersonveiligheid op te lossen, en ze doen dat wereldwijd niet door keuzes te maken, maar door -vaak dure- betonconstructies.
Zo werd “wegenbeleid” decennia geleden synoniem voor “autodoorstromingsbeleid”, met dank aan de toenmalige politici en topambtenaren.
Analyses van menselijk gedrag annex een toekomstgericht èn integraal mobiliteitsbeleid waren niet aan de orde.
Mathematische modellen die autofiles al dan niet voorspelden bleken soms/af en toe/vaak fout.
En wat we ook merkten: analyses werden gemaakt op basis van de cijfers van gisteren en vandaag, niet op basis van een gewenste stad van morgen.
Zo krijg je in een autodominante omgeving nooit een performante fietsvriendelijke infrastructuur.

Jullie, geacht fietsbultpubliek, zijn vaak bikkelhard voor AWV.
Naar mijn gevoel: soms té hard.
Want elke organisatie kan evolueren.
Elke.
Een reputatie is vaak hardnekkiger dan de realiteit.
Net deze week meldde Frans dat de nieuwe verkeerslichten van de Drongensesteenweg met het Westerringspoor nu ook laag geplaatste fietsverkeerslichtjes kregen.
Kleine hint: zou het niet véél goedkoper èn minder arbeidsintensief zijn om zo’n kleine lichtjes van bij aanvang standaard te voorzien bij elk fietsverkeerslicht?
Voor zij die twijfelen, als volwassen fietser kijk je zo naar een hoog verkeerslicht:

20maa17, nieuwe lichten Kasteellaan

20maa17, nieuwe lichten Kasteellaan

(Idem voor de stad Gent trouwens: de nieuwe verkeerslichten op de De Pintelaan mankeren de lage lichtjes)
Met de instroom van jonge mensen is er ook een instroom van ander ideeëngoed.
Het was dan ook goed nieuws toen Agentschap Wegen en Verkeer een paar jaar geleden verklaarde dat zij wensten het Gentse Mobiliteitsplan te volgen.
Zo krijg je één concept, geen optelsom van compromissen tussen administraties.
In de loop der jaren gingen we als Gentse Fietsersbond het gesprek aan.
Mijn persoonlijke ervaring: de organisatie toont steeds meer een gedragen fietsvriendelijkheid.

De basisvraag van Fietsersbond Gent aan gelijk welke (van de vele) administratie(s) is steeds meer: wat doet uw organisatie om meer mensen op de fiets te krijgen?
De fase dat we als Fietsersbond telkens opnieuw infrastructuur moeten eisen is bijna voorbij.
De discussie verschuift steeds meer naar een vraag om naast kwantiteit vooral ook kwaliteitsvolle en toekomstgerichte infrastructuur uit te bouwen.
Je merkt dat administraties -vergeleken met vijf jaar geleden- hun best doen, maar gaan voor kwantiteit.
Terwijl goede fietsinfrastructuur zorgvuldig detailwerk vraagt.
Er is nog werk aan de winkel.
De vlakheidsnorm.
Bochtstralen.
Breedte van fietspaden.
Onderbroken strepen op dubbelrichtingsfietspaden.
Leesbaarheid.
Nog veel meer… .
En -zeer belangrijk- licht.

De situatie op de R4 aan de Ghelamco Arena leek ons (en anderen) ronduit gevaarlijk.
Wat als er ooit voetbalrellen uitbraken, en de supporters via de pikdonkere fietspaden proberen weg te komen?
En: fietsers die op de R4 tegen tegen de autostroom inreden werden vaak verblind door de koplampen van de auto’s.
Iemand (wie?) had het onlangs zijdelings gemeld, en zondag zag ik ze voor het eerst:

19nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

Technisch is dit het ei van Columbus.
Gedaan met al die stroomkabels.
Een simpel zonnepaneeltje annex batterij en LEDlampen klaart de energieklus.
Elke paal is een unit.

(Correctie na deze melding)

Als voormalig theatertechnicus was ik benieuwd naar de uitwerking.
Zou het licht aangenaam en gelijkmatig zijn?
Dinsdag na het werk fietste ik een ommetje, en jawel: alles prima in orde.

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

Een vraag -puur uit nieuwsgierigheid- hoe schakelt het licht aan en uit?
Astronomen klagen vaak over de overdaad aan straatverlichting.
Nu ik de fietspadverlichting vergelijk met de overige armaturen kan ik me daar beter in inleven.
Bekijk de uitval van licht vèr voorbij het doel:

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

Nog een vraag: wordt dit verder uitgebouwd?
Op de Buitenring zag ik een deel verlicht, een deel onverlicht.
En wie neemt de verantwoordelijkheid voor de pikdonkere op- en afritten?
De stad of AWV?

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem / afrit naast Kortrijksesteenweg

Maar kort samengevat: AWV, knap werk, en doe zo verder!

Speeltijd

13 november 2017

Gisteren, zondag 12 november, knipte minister Schauvlieghe het lintje de ketting van de fietssnelweg van De Pinte tot aan Gent:

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

Na de opening van het eerste deel van de Oude Spoorweg – tussen Klossestraat en Rijvisschestraat in Gent en tussen Stationsstraat en Louis Van Houttepark in De Pinte— werkten de drie partners de voorbije twee jaar aan de Oude Spoorweg fase 2.
Realisaties:
• Een nieuwe brug over de Duivebeek.
• De inrichting van een gedeelte van de Oude Gentweg en het Louis Van Houttepark als eerste fietsstraat voor de gemeente De Pinte.
• Een vrijliggend fietspad voor de Oude Gentweg.
• Een volledig nieuwe inrichting van het kruispunt Oude Gentweg/Hemelrijkstraat. Auto’s moeten nu via de Kleine Hemelrijkstraat tot aan de Klossestraat. Zo kunnen fietsers een veiligere oversteek maken ter hoogte van de Klossestraat.
• Vernieuwde riolering in de Hemelrijkstraat, een gedeelte van de Oude Gentweg en de Stijn Streuvelslaan.

U herkent het wel, hierboven citeren we een persbericht.
De oversteek van de Klossestraat is namelijk geen veilig kruispunt.
Het is een oversteekplaats op een raceweg.
Net zomin als de toekomstige oversteek van het Rijvisschepark naar de Parkbosbruggen een fietsveilige situatie zal zijn.
Volgende lente openen de Parkbosbruggen.
Als de bruggen open gaan is de speeltijd over, en wordt het ernst met deze fietssnelweg.
De fietsverbinding De Pinte – Gent is dan een feit.
Van zodra de verbinding open is verwachten we er een stevige fietstraffiek.
Studenten die in De Pinte wonen, mensen die in De Pinte wonen en in Gent werken, de personeelsleden van de Gentse Groendienst die vlak op de fietsroute werken.
Vrij snel daarna volgt een mogelijke stroom uit Deinze.
Vanop de trein zag ik dat er weer aan een strook en een paar oversteekplaatsen gewerkt wordt:

11nov17, tussen De Pinte en Deinze

11nov17, tussen De Pinte en Deinze

En dan komt er op termijn in de Pinte nog een afslag voor een fietssnelwegstroom van en naar Oudenaarde.

Het voordeel van zo’n lintjeskettingknip is dat mensen geinformeerd geraken over de evolutie, en naar zo’n fietsverbinding richting Gent uitkijken.
Ik ken er.
Er is dus nog dringend werk aan de winkel.
Waar?
We schreven hier al over de oversteekplaats van de N60.
En al een paar keer over het kruispunt met de Klossestraat.
De Pinte werkt aan een Mobiliteitsplan met voor de Klossestraat regime 50, maar anderzijds het statuut van een echte verbindingsweg.
Zullen verkeerslichten de eerste fase van de snelweg veiliger maken?
Zal een fietstunnel de degelijke toekomstoplossing worden?
Of krijgt de fietssnelweg voorrang op de Klossestraat?
De Rijvisschestraat moet sowieso af van zijn sluipverkeer tussen de Oudenaardsesteenweg en de Kortijksesteenweg.
En van zin snelheidsregime van 70 per uur.
Die weg is daar al decennialang niet op voorzien.
Tijd voor zone 30 en een digitale knip voor “uitgezonderd plaatselijk verkeer”?
Er is ook de staat van het fietspad in De Pintelaan tussen N60 en Zwijnaardsesteenweg.
We gaan toch niet wachten op een Coupure Links bis?

De onbereikbare haven (1)

3 november 2017

Wie in de haven wil werken heeft een auto nodig. Enkel zo geraak je er heelhuids.
Dat is de stelling die de wegeninfrastructuur van en naar de Gentse haven uitstraalt.
Ergens in de jaren 80 groef het Vlaamse Gewest een autotunnel onder het goederenspoor tussen het rangeerstation en de haven.
Auto’s stonden er vaak in de file voor alwéér een lange goederentrein.
Een tunnel was “de oplossing”.
Het werd een megatunnel.
Volgens de plannen van de jaren 70/80 zou de de tunnel overgaan in een een viaduct over de spoorlijn Gent-Eeklo, om vervolgens via een flyover aan te komen op Dok-Zuid.
Een B401 vanuit de haven, zoiets.
Na de aanleg van de brede, dure tunnel viel het project stil wegens geldgebrek.
De fundering voor het viaduct over de spoorlijn ligt er “te liggen”.
Gelukkig maar.
Het is zo’n relict uit de jaren dat bij wegeninfrastructuurwerken exclusief aan autoverkeer gedacht werd.
De tijdsgeest, quoi?
Of was het: de automoloch versus de spoormoloch?
De tunnel was een autoproject pur sang.
Fietsers en voetgangers werden straal genegeerd.
Die hoorden niet / niet / niet in de haven te komen.
Openbaar vervoer eigenlijk ook niet.
Anno 2017 swingen ook in de haven de files de pan uit, en weten we beter.
Dat goederenspoor boven de tunnel is het spoor waar -als de verzamelde politici doorzetten- hopelijk ooit een personenspoorlijn naar Terneuzen komt:

01nov17, Darsen

01nov17, Darsen

Zo komt de tunnel misschien ooit ècht van pas.

Dit is het huidige kluwen van auto- water- en spoorwegen rondom de tunnel:

De plek heeft een naam: de Darsen.
Op dit plan van de haven zie je klaar en duidelijk hoe belangrijk dit knooppunt is.
Darsen is de ultieme, extreme stadsmuur.
Wie in de haven wil werken heeft een auto nodig. Enkel zo geraak je er heelhuids.
Méér dan de helft van de Gentenaars die van of naar de haven wil fietsen moet voorbij dit knooppunt.
Wondelgem. Mariakerke. Drongen. Muide. Meulestede. Een flink deel van het centrum. …
In de vorige bestuursperiode had AWV ambitie om dit knooppunt uit te zuiveren voor àlle verkeer, maar de NMBS/Infrabel speeldde dwarsligger.
Een thuismatch.

De vroegere weg ligt er nog bij als relict:

01nov17, Darsen


Wie in de haven wil werken heeft een auto nodig. Enkel zo geraak je er heelhuids.
Uiteindelijk kregen fietsers deze restfractie.
Degelijke directe fietspaden ontbreken:

01nov17, Darsen

De oude weg, en dus het fietspad richting Muide, verzakt:

01nov17, Darsen

Met deze spoorwegovergangen zonder slalomparcours waren we een paar jaar geleden al blij als een kind:

01nov17, Darsen

01nov17, Darsen

01nov17, Darsen

Enkel de flank Gentbrugge, Sint-Amandsberg en Oostakker kreeg eind 2013 een aanzet tot een 21e eeuwse oplossing: een fietsbrug over de John F kennedylaan.
De evolutie om de Haven fietsvriendelijk te maken verloopt aan een slakkengang.

01nov17, Farmanstraat

01nov17, Darsen

De evolutie om vanuit de woonstad fietsroutes tot aan de poorten van de Haven, de handenarbeidsstad, te krijgen evenzeer.
Daar zit Aquafin, die andere moloch, voor iets tussen.
Vaak kan er pas aan wegenis gewerkt worden als éérst Aquafin “gepasseerd is”.
Iedereen weet dat Aquafin vaak gaat voor de dure, trage betonoplossingen.
Ik heb overd iebetonoplossingen geen mening, behalve dat ik merk dat hun agenda vaak verlammend werkt.
Het zou me boeien om te weten waar in Gent Aquafin nog “aan zet is”.
Met andere woorden: waar zij vanuit Aartselaar in Gent de mobiliteitsagenda bepalen of blokkeren.

Aquafin is nu al jaren aan het graven rondom Darsen.
Het zijn het soort werven waar het woord “fietsvriendelijkheid” onbekend is.
Momenteel zijn ze aan de slag rondom de Veenakkerstraat en de Noordveenakkerstraat.
Daar wordt een rietgracht gesaneerd.

01nov17, Noordveenakkerstraat

Dat is nog even “uitzweten”.
Bovenop de Aquafinput onder de Hogeweg groeit voor fietsers iets hoopvols:

01nov17, Hogeweg / Noordveenakkerstraat

01nov17, Hogeweg

01nov17, Hogeweg

01nov17, Hogeweg

Van hieruit komt langsheen de volkstuintjes een fietsas tot aan de Veenakkerstraat.
Knocking on the Haven’s door?

01nov17, Hogeweg / Farmanstraat

Of wordt dit een eerste aanzet om autoslaapstad Oostakker op de fiets te krijgen?

Alweer een dodelijk fietsongeval in Antwerpen. Het derde op twee weken tijd. Drie keer op rij in gelijkaardige omstandigheden: het slachtoffer werd gegrepen door een auto die rechtsaf draaide en waarvan de chauffeur de fietser niet opmerkte. Het is bijna cynisch dat de Antwerpse gemeenteraad de avond voordien, ondanks de talrijke oproepen vanuit het middenveld en de academische wereld, een motie verwierp om versneld werk te maken van conflictvrije kruispunten en venstertijden voor vrachtverkeer op schoolroutes. Het contrast tussen Gent en Antwerpen wordt stilaan pijnlijk groot. In Gent viel het afgelopen jaar geen enkele fietsdode. Sinds de invoering van het circulatieplan is de verkeersveiligheid in de binnenstad gestegen. Het fietsgebruik zit in de lift.

Maar laat ons wel wezen. Ook in Gent kan er op veel kruispunten – zeker die met gewestwegen – elk moment een fataal ongeval gebeuren, en bij uitbreiding overal in Vlaanderen. De kruispunten waar fietsers tegelijk groen krijgen met rechts afslaand vracht- of autoverkeer zijn amper te tellen. Fietsers riskeren op die plekken elke dag letterlijk hun leven. Wie krijgt dat trouwens uitgelegd aan een kind? Het is groen, maar veilig oversteken zit er toch niet in, zorg maar dat je ogen hebt op je rug?

Een aantal weken geleden buisde het Rekenhof Vlaanderen en haar fietsveiligheidsbeleid in een vernietigend rapport. De conclusie liet weinig aan de verbeelding over: voor fietsers is de verkeersveiligheid afgenomen. Het aantal fietsslachtoffers lag nog nooit zo hoog als in de periode 2014-2016. Nochtans, de recepten voor meer fietsveiligheid zijn bekend: Fietsers en snel rijdend auto- en vrachtverkeer fysiek scheiden. Sluipverkeer uit woonwijken, schoolomgevingen en zone 30’s halen. Kruispunten inrichten op maat van fietsers en voetgangers. Snelheidsbeperkingen van 30 km/u afdwingen. De kans immers dat een voetganger of fietser overlijdt bij een aanrijding met een auto die aan 50 km/u rijdt, is 50%, aan 30 km/u is dat ‘slechts’ 5%.

Waarom worden die recepten niet toegepast? Ik kan bijna niet anders concluderen dat veel beleidsmakers op papier de mond vol hebben van fietsen en zichzelf graag laten fotograferen op de fiets, maar dat wanneer puntje bij paaltje komt en ze moeten kiezen tussen autodoorstroming en fietsveiligheid, ze toch hun staart intrekken.

We kunnen nog eens onderzoeken wat we eigenlijk al weten, en we kunnen ons nog wat verder verstoppen achter praktische argumenten en flauwe excuses als zou het onmogelijk zijn om conflictvrije kruispunten in te richten of om vrachtwagens te weren op fietsroutes. Of we kunnen in actie schieten en de levensbelangrijke keuze maken: willen we dat mensen zich veilig voelen op de fiets, willen we het aantal fietsslachtoffers naar omlaag? Of willen we de rode loper blijven uitrollen voor de auto en beschouwen we fietsongevallen als onvermijdelijke collateral damage? Tijd dat onze steden en gemeenten en het Vlaams gewest kleur bekennen.

Tot zover het opiniestuk van Eva Van Eenoo vandaag 18 oktober in de Standaard.
Bij het lezen ervan op de trein van mijn werk naar Gent zat ik hevig ja te knikken.
En soms diep te zuchten.
Het is de perfecte samenvatting van die verdomd harde “weer” in onze samenleving.
De fiets is afgelopen jaren doorgedrongen tot in de hoofden van de beleidsmakers -politici en ambtenaren- maar méér dan de helft ervan durft te niet springen voor een sluitend veilig fietsbeleid.
Durft zijn/haar nek niet uit te steken.
Want wat als de “mijn-auto-mijn-vrijheid-denkers” zich zullen roeren?
En ondertussen blijven we maar verkeersslachtoffers begraven.
En jaja, we kennnen de klassieke quote “Er worden inspanningen geleverd”.
Hopeloos onvoldoende inspanningen.
Gent begon twee bestuursperiodes terug aan een FietsUrGENTieplan.
Toen ik daar in de vorige bestuursperiode naar verwees was het excuus: Jamaar, dat is van de vorige bestuursperiode hé.

Er is véél tijd verloren.
Bij het huidige Gentse bestuur gaat het steeds meer vooruit.
Die dynamiek mag niet stilvallen.
Er is nog massaal veel werk op de plank.

05okt17

Met Fietsersbond Gent hebben we reeds lang het relatief eenvoudige pad van actievoeren op straat aangevuld met het tijdsintensieve model van overleg en praten.
Overleg is iets “officieels”.
Praten is off the record.
Steeds meer ambtenaren en politici zijn bereid om open te praten.
Niet om te “beschadigen”, maar om inzicht te geven in (te) complexe processen van ambtenarij en politiek.
Je krijgt inzicht, zonder 100% helicopterview te bereiken.
Het inzicht blijft dus fragmentarisch.
Maar aan de zijlijn zie je andere zaken en verbanden als op het veld, en kan je linken leggen tussen het overleg en het praten.

09okt17, Sint-Lievenspoort

Vorige week bezochten we met ambtenaren één van de onveiligste kruispunten van de stad.
Een overleg on the spot.
Het helpt om de denkpatronen te begrijpen.
Het helpt om de kracht van “het bestaande” te begrijpen.
Het helpt om de onveiligheid van dat kruispunt live te tonen, iets wat ze uiteraard uit hun statistieken al wisten.
Mails van fietsers spreken over “bijna-doodervaringen”.
Auto’s die bij groen licht plots opzij opduiken.
Kort samengevat: als rechtdoor fietsende fietser met groen licht op een breed tweerichtingsfietspad riskeer je een afslaande auto langs of over je heen te krijgen.
Dat zijn auto’s die in de logica van de ambtenaar “het kruispunt ontruimen”.
Over de makkelijke zaken waren we het vlot eens.
Over de gevaarlijke situaties eigenaardig genoeg niet.
Een paar keer viel het zinnetje ”maar dan krijg je fileopbouw”.
Of “dat zal de Stad niet graag horen”.
Aandringen op sluitende verkeersveiligheid, waarbij groen voor fietsers gelijk staat aan heldere veiligheid, het heeft iets Kafkaiaans.
Bekijk dit filmpje over het verwarrende eraan.
En dan vraag ik me af: komt dat nu door een gebrek aan mankracht, of een gebrek aan middelen, of een gebrek aan durf?
Of een gebrek aan eensgezindheid onder de vele beslissers aan tafel?
Waarop de jurist het overneemt?
Want ja: vaak kwamen juridische argumenten zoals “het kruispunt ontruimen” naar boven, waarop wij enkel konden reageren met “jama, dat is toch 100% onveilig?”.
Het juridische regeert het land, zonder het veilig te maken, zoiets?
Hier duikt Eva haar stelling op: is dit de collatoral damage van het mobiliteitsbeleid?
Het blijft door mijn hoofd spoken: waarom kan het niet om morgen te beslissen om kruispunten als dit verkeersveilig te maken voor fietsers en voetgangers?
Waarom die onveiligheid accepteren?
Welke mentale druk zit daar achter?
Of: welke bril?

Er zijn volgens mij maar twee dwingende zaken om ingrepen in het verkeer te bekijken.
– Is het veilig voor iedereen?
– Kan mijn kind hierlangs naar school stappen of fietsen?
De bril van de niet-assertieve fietser.
Jong en oud.
Dat is de bril die de dames en heren politici en ambtenaren dringend cado moeten krijgen.

15okt17, Wiedauwkaai

7kmclub

4 oktober 2017

Vandaag kwam ik in Zwijnaarde Tuub tegen.
Hij was op de terugweg van een ganse dag reparaties op een bedrijf.
Het bedrijf huurde hem 3 weken lang 1 dag in om fietsen van werknemers bij te werken.
De werknemers betaalden enkel de onderdelen.
Applaus voor zo’n werkgever!

Het daagt bij werkgevers en overheden dat de fiets voor velen ideaal is voor woon-werkverkeer.
Een campagne van de Vlaamse Overheid in samenwerking met Bike to Work mikt nu op woon-werkverkeer onder de zeven kilometer.
En daar hoort verfwerk bij:

03okt17, Jan Delvinlaan

03okt17, Jan Delvinlaan

03okt17, Jan Delvinlaan

Langerbruggestraat

29 september 2017

Onlangs kregen we een mailtje over de vernieuwing van de Langerbruggestraat en de kruising met de Kennedylaan. De schrijver ervan was niet erg gelukkig met de nieuwe situatie. Reden voor ons om eens een kijkje te gaan nemen. Volg mij even, van de overzet van Langerbrugge naar Oostakker.

– Van het eerste stuk fietspad, van de overzet tot aan de Göteborgstraat, geen foto. Het fietspad is met betonblokken afgezet.

– Van Göteborgstraat tot rondpunt.

fietspad

fietspad

Het tweerichtingsfietspad is nauwelijks verhoogd en smaller dan voorheen. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat dit de definitieve versie is, want dit is dit schandalig slecht.

– Aan rondpunt Volvo.

oversteek nr 1

Tenzij je een uilennek hebt is dit niet te doen zonder af te stappen en je fiets 90° te draaien.

oversteek nr 2

Afmetingen en technische uitvoering goed, maar zeer gevaarlijk omdat auto’s en vrachtwagens met een rotvaart het rondpunt verlaten.

oversteek nr 2

– Naar/van de Volvofabriek.

oversteek nr 3

Afmetingen en technische uitvoering goed, maar het is zeer gevaarlijk omdat auto’s bij het verlaten van de fabriek aan een rotvaart uit de bocht komen.

Op foto zie je overigens een auto vlotjes over de witte lijnen gaan.

– Naar de volgende kruising.

op de brug

Dit is een goed afgescheiden fietspad.

Volvo trap

Hier is ook een trap met fietsgoot. Voor wie die oversteek nr 3 wil vermijden?

– Oprit R4 richting Gent

oversteek nr 4

Technisch is dit minder. Aan de kant Oostakker is een (geel gemarkeerde) verhoging. Die is een hindernis (de foto geeft het niet goed weer).

Ook hier weer hetzelfde als bij de andere oversteken: de snelheid waarmee verkeer deze oversteekplaats nadert maakt ze onveilig.

– Het laatste stuk naar Oostakker.

Fietstunnel

Aansluiting Langerbruggestraat

Mijn besluit :Welke zin en verbetering heeft dit voor de fietser meegebracht.?

Persoonlijk zet ik dit bij lijstje “na heraanleg te mijden punten”

  • De Sterre.
  • Op- en afrittencomplex E17 t.h.v. Brusselsesteenweg.
  • Drie Sleutels.

En nog dit: nog voor de aanvang van de werken hadden een aantal mensen bij het inkijken van de plannen de bui al zien hangen. Van achter een tekentafel is het anders als van op de fiets.

Alcohol en moordstrookjes

11 september 2017

Zelfs als op 24 uur tijd twee jonge fietsers op moordstrookjes –ambtenarenjargon voor aanliggende smalle geschilderde fietspaadjes zonder bufferzone– omvergemaaid worden door een dronken, wegvluchtende automobilist kan je op het digitale café toogpraat lezen over fietsverlichting.
De politieke overheid -los van partijkleur- zal het alweer behandelen als een spijtig voorval, en overgaan tot de orde van de dag.
Of is dit de gruwelijke druppel(s) teveel?
Is dit een deel van onze cultuur?
Blijft het vervangen van moordstrookjes door vrijliggende fietspaden naar Nederlands model een werk dat aan het huidige tempo -vermoedelijk- afgerond zal zijn in 2117?
Wat hebben we de afgelopen 10 jaar al gehad aan Vlaamse excuses?
Het onteigenen is federale materie.
Vervolgens: de overdracht en opstart op Vlaams nivo verloopt met vertraging.
Vervolgens: de 100 miljoen geraakt niet op, terwijl het lijkt alsof het Gewest steeds minder ambtenaren inzet om fietspaden te ontwikkelen. Technisch tekenaars vloeien af.
Hoeveel kilometer moordstrookjes zijn er de afgelopen 10 jaar vervangen door kwaliteitspaden?
Hoeveel kilometer moordstrookjes zijn er nog te vervangen?
Dit is zo’n voorbeeld van beloftes en zéér traag handelen.

En jawel, dit is ook een èn-ènverhaal.
Wat is er afgelopen jaren gerealiseerd qua preventie van dronken autorijden?
Hoe ver zit het met het rijbewijs met punten?
Is onze alcoholcultuur zo heilig?
En ik citeer Bart V: “Onze auto’s zitten vol met de meest gesofisticeerde prullen….ze parkeren volledig autonoom, rijden zelfstandig van a naar b…maar vermijden dat een dronken iemand achter het stuur kruipt lukt blijkbaar niet. Zorgen dat een auto remt voor onverwachte hindernissen lukt niet…
De auto koppelen aan een gps met snelheidsbegrenzer lukt niet…
Ooit komt de dag dat de mensen die nu de instrumenten en de middelen in handen hebben om deze doden te vermijden ter verantwoording geroepen worden.”

Op de dag van de architecuur zag ik dit apparaat hangen, een alcolab:

10sep17, Volta, Nieuwewandeling

10sep17, Volta, Nieuwewandeling

Het werd in 2012 geschonken door het fonds Emilie Leus, fietsslachtoffer van een dronken autobestuurder.
Het apparaat bestaat.
De overheid negeert het.
Nu nog verplicht aan elke uitgang van een drankgelegendheid hangen?
Ach, zolang mobiliteit bekeken wordt als een sidekick van economie, en “de achterban” belangrijker is dan “het algemeen belang” durft onze Brusselse overheid mobiliteitsmisdaden niet handelen.
Ze durft niet met evenveel slagkracht, mankracht en middelen handelen als ze doet met misdaden door extremisme.
Of is extreem alcholgebruik een aanvaarde vorm van extremisme, en de doden een neveneffect?

%d bloggers liken dit: