Home

De eerste paal

12 juli 2019

De Sint-Lievenspoort is vermoedelijk het kruispunt met het meeste wrevel tussen automobilisten en fietsers. Vandaag maakte ik het alwéér mee: je hebt als fietser groen licht, maar de automobilisten met groen kunnen dat groen licht voor fietsers niet zien. Gevolg: geroep, geclaxoneer, verwijten. Je kan het ze niet verwijten. Automobilisten zien enkel het rode licht halfweg de oversteekplaats. Het groene licht voor fietsers is niet te zien. Hoe komt dat? Omdat ergens in Brussel een ambtenaar dat nodig vond. Hij/zij vond het nodig om een verdrag uit Wenen waarin verkeerslichtenregelingen aan bod komen ànders te interpreteren dan de rest van Europa, en de rest van AWV moet die richtlijn blindelings volgen. Dat is evident, richtlijnen zijn er om gevolgd te worden. Je wil het niet meemaken dat elke ambtenaar zijn eigen interpretaties geeft. Maar zo’n “foute” of achterhaalde richtlijn kan lang meegaan. Véél te lang. Niemand wil gezichtsverlies lijden, zeer menselijk is dat. Daardoor plaatst AWV geen veilige – lees: door àlle weggebruikers duidelijk leesbare- verkeerslichten. Hopelijk slaagt de volgende Vlaamse regering er in om deze kemel af te schaffen, lees: er budget en ambtenaren voor te voorzien. De aanvaarding van het principe van vierkant groen is een lichtpunt in het Vlaamse verkeerslichtenbeleid.

Sint-Lievenspoort, 22/03/2012, 17u-18u

Naar mijn gevoel spelen er twee zaken. Eén: het gebrek aan mensen en middelen bij AWV (behalve voor autostrades, grappig hoe ze dat altijd ontkennen, welke politicus koopt eens een goede rekenmachine?). Twéé: de nog steeds dominante mentaliteit om autodoorstroming als topprioriteit te nemen. De wachtende mens/automobilist is blijkbaar een hitsig wezen. Na jaren Fietsersbondactievoeren is er voor de Sint-Lievenspoort een oplossing in uitvoering: een onderdoorgang van het kruispunt. De werf startte op 3 april 2019. Die oplossing van de onderdoorgang ziet er op plan degelijk uit: het wordt een tweerichtingsfietspad. De enige angel is dat er vanuit de Heuvelpoort drie rijstroken voor auto’s komen. Een rationele beslissing, of een zoeken naar draagvlak bij de Brusselse politiek en zijn achterban? “Het is een grote investering, maar we doen ook iets voor de auto’s”. Het spiegelbeeld van de immense autoinvesteringen aan de Oosterweel, de Brusselse Ring en Gentse Noordelijke R4: “… maar het wordt ook voor fietsers beter, we doen er ook fietsinvesteringen…”. De belangrijkste angel: het blijft afwachten of de fiets-en voetgangersveilige ingrepen in de vier andere “armen” van het kruispunt ook uitgevoerd worden. Hopelijk is dat reeds beslist. Wordt er gekozen voor 100% fietsveiligheid, of voor “jamaar, juridisch is alles correct”. Idem voor voetgangers trouwens. Want het zal nog wel een paar decennia duren voor de fly-over er verdwijnt… vermoeden we. En néé: het rondpunt aan Speurder in Ledeberg is voor vele fietsers géén veilig alternatief. De assertieve fietsers trekken er hun plan, de anderen blijven er weg.

Tatààà! Over naar de vreugde van de dag: de eerste paal is er!! Tatàààà!! Een kleine paal voor de mensheid. Een grote paal voor Gent. Tatààà!! Néé, geen verkeerslichtenpaal, maar een “onderdoorgangpaal”:

12 juli 2019, Zeeschelde aan Sint-Lievenspoort
12 juli 2019, Zeeschelde aan Sint-Lievenspoort
12 juli 2019, Zeeschelde aan Sint-Lievenspoort
12 juli 2019, Zeeschelde aan Sint-Lievenspoort

In theorie is de werf klaar in december 2019. We zijn al op zoek naar cadotjes om de betrokken politici en ambtenaren te danken voor deze onderdoorgang. Alle suggesties zijn welkom!

Verapaz, the sequel

18 juni 2019

Dienstmededeling: de “bouwaanvraag” voor de Verapazbrug hangt uit.

16 jun19, Koopvaardijlaan
16 jun19, Koopvaardijlaan

Deze bouwaanvraag is belangrijk. Niet omdat de brug een lange voorgeschiedenis heeft, een dikke Franse roman of een Amerikaanse realityreeks waardig (lees daarover een stukje hier en hier). Wèl omdat de brug deze -complexe en belangrijke- hoek van Gent voor de komende decennia in een andere plooi legt. Zo zag deze hoek er anno 1912 uit:

16jun19, collectie Anglo Belgian Corporation.

De brug komt linksonder, ongeveer op de E van Bassin de CommercE, het Handelsdok. Op onderstaande kaart zie je de witte daken van nieuwe loodsen van Christiaens Christeyns :

De Verapazbrug zal rechts daarvan landen. Het wordt uitkijken of bij het eindontwerp rekening werd gehouden met onze bezorgdheden omtrent fietsveiligheid. Of de nieuwe aangelegde kruispunten voor fietsers en voetgangers 100% conflictvrij zullen zijn. En of de nieuwe tramrails en het tweerichtingsfietspad elkaar haaks dwarsen. Op dit plan uit 2017 is dat niet zo. Fietsveiligheid is méér dan een fietspad aanleggen. Mocht u tijd hebben om de plannen in te kijken, laat ons uw analyse hierover weten. Meer officiële info hier.

Links en rechts van de zone waar -hopelijk binnen een paar jaar- de brug komt wordt driftig gebouwd aan het project Oude Dokken. Naast de woontorens en het nagelnieuwe Stadsgebouw met Basisschool en Wijksporthal wordt ook gewerkt aan de heraanleg van de Kleindokkaai en de aanleg van het Kapitein Zeppospark rondom het Houtdok.

Dit is de werf Kleindokkaai:

16jun19, Kleindokkaai
16jun19, Kleindokkaai
16jun19, Kleindokkaai
16jun19, Kleindokkaai
16jun19, Kleindokkaai
16jun19, Kleindokkaai, vanop de Dampoort

Het werk aan de paden rondom het Houtdok gaat traag gestaag vooruit. Morgen een fotoreeks hiervan. Kijk, de verlichtingspalen zijn aangekomen:

16jun19, Houtdok, toekomstig Kapitein Zeppospark

Vraag is of deze twee deelprojecten – Kleindokkaai / Schipperskaai en Houtdok / Kapitein Zeppospark – ook snel met elkaar verbonden zullen worden, zodat Muide en Meulestede langs hier een veilige fietsverbinding met de centrumstad en Dampoortstation krijgen. Ik hoop het.

Hoeveel jaar zal het duren voor deze twee helften elkaar zullen vinden? Ik lees: wachten op herlokalisatie van het bedrijf. Of zal de werf aan de Verapazbrug deze bijna-fietsas voor een paar jaar in de diepvrieze stoppen?

16jun19, Houtdok, toekomstig Kapitein Zeppospark
16jun19, Houtdok, toekomstig Kapitein Zeppospark
01apr19, Schipperskaai / Koopvaardijlaan

In de tussentijd is hier een paar meter degelijk asfalt nodig:

31mei19, Koopvaardijlaan

Vergis je niet. Hier passeren in spitsuren veel fietsers van en naar het schiereiland Muide/Meulestede, een stadsdeel met een steeds jongere bevolking, en dus met een immens fietspotentieel.

29apr19, Koopvaardijlaan
29apr19, Koopvaardijlaan
29apr19, Koopvaardijlaan

†

29apr19, Koopvaardijlaan

De verkeersafwikkeling rondom de aansluitingen met de Verapazbrugwerf zal complex zijn, of niet zijn. Deze fietsas kan een kans zijn om véél mensen op de fiets te krijgen.

29apr19, Koopvaardijlaan

Bruggen

6 mei 2019

Het leven is een opeenvolging van bijleren. Zo leerde ik dat je een bouwwerf pas ècht mag geloven als de schop in de grond gaat. Krantenpapier is nu eenmaal geduldig. De schop in de grond is de wàre start van de relatie. De bouwaanvraag is de verloving. Of is de bouwaanvraag niet eerder het voltrekken van het huwelijk, en is de schop in de grond het begin van de zwangerschap?

04mei19, Stropkaai
04mei19, Stropkaai

Tussen die schop in de grond en de geboorte van het project kan er nog vanalles fout lopen. Iedereen kijkt uit naar een happy end. Maar iederéén weet diep van binnen dat er uitzonderingen zijn, en zwijgt hierover. Dat is bij technische zwangerschappen niet anders. De opening / bevalling is vaak een opluchting, en een reden tot feest.

04mei19, jaagpad Bovenschelde

De werf aan de Zuiderpoortbrug, alias Louisa D’Havébrug start deze week. In 2013 vroegen we samen met Ledeberg Breekt Uit en GMF alternatieven voor de Stropbrug en de Sint-Lievenspoort. De D’Havébrug zal voor een flink deel van Ledeberg en Gentbrugge de mogelijkheid geven om aan te takken op de fietsroute langs de Schelde en Muinkschelde richting Zuid. We hebben geen idee wanneer de wegenwerf aan de Stropbrug, Burggravenlaan en Achilles Heyndrickxlaan start. Die bouwaanvraag dateert van december 2017. Als de stad deze werf slim plant kan de D’Havébrug een poos de omleiding voor fietsers tussen Ledeberg en Sint-Pietersstation zijn.

29apr19, Stropbrug

Vandaag, maandag 7 mei, begint het èchte werk, dat zal duren tot de lente van 2020. De Stropkaai blijft 100% toegankelijk / bruikbaar voor fietsers en voetgangers. Meer info lees je hier.

04mei19, Stropkaai
04mei19, Stropkaai

Ondertussen hangt in het Noorden van de stad de trouwgelofte uit van de nieuwe Meulestedebrug(gen). De bedoeling is om er twee bruggen te bouwen. De stokoude brug wordt pas afgebroken als de eerste nieuwe brug klaar is.

29apr19, Meulestedebrug

Het is nog wachten op de schop in de grond, maar een trouwgelofte geeft hoop. Het openbaar onderzoek loopt tot 18 mei.

29apr19, Meulestedebrug

De méést versleten bewegende brug van het land krijgt na decennialange beloftes uit Brussel hopelijk snel een vervanging. En hopelijk breekt ze niet onder de stijgende druk van zware vrachtwagens, en blijft ze befietsbaar.

29apr19, Meulestedebrug
29apr19, Meulestedebrug

Bailey(s)

18 april 2019

Er is de Britse drank, en er is de Britse brug.
Baileys en Bailey.
Ze zijn allebei in ons leven aanwezig.
Ik leerde Baileys kennen op de terugweg van Oxford naar Gent.
Daar was niks high society aan.
Er waren minder geslaagde alibi’s om de plas over te steken met de ferry Oostende-Dover.
Ik vergezelde vrienden op een treintocht heen en terug omdat één van hun medebewoners met zijn Gents/internationaal theatergroepje een paar voorstellingen speelde in een keldertheater in Oxford.
Ik weet niet meer precies of we in London al dan niet onze aansluiting naar Dover misten.
In all cases: we had to wait some hours for our train home.
Alweer volgde ik de boezemvrienden hun voorbeeld.
Ze introduceerden me in de zwoele smaak van Baileys.
Begin jaren 80 denk ik, toen fietsers in Gent zombies waren.
Nooit van gehoord!
Irish Cream!
Even zwoel als Kind of Blue van Miles Davis.
Ik ben ze er nog altijd dankbaar voor.
Net als om ons de tip te geven dat het huis rechtover het hunne te koop stond.
Dat was half de jaren 90.
Het werd een zware verbouwing, die eindigde met onze verhuis op 21 juli 1996.
Een jaar lang hadden we heen en weer gefietst tussen ons stekje in de Kerkstraat en ons nieuwe nest.
Fietszakken vol met werfmateriaal, flessen water, stalen van tegels, boterhammen.
Heen en terug over de smalle, hobbelige Saskes, laverend tussen de anti-fietshekkens.
De stad Gent lanceerde in die jaren de piste om over de Saskes – officiëel de Sluizenweg- een fietsroute te leggen.
Het moddert daar nog altijd aan, want de Vlaamse Waterweg, de opvolger van Waterwegen en Zeekanaal, wil het niet echt.
Deels daarom lanceerden we met de Fietsersbond in 2007 een oproep om fietsbeleid te bekijken met de bril “als was het oorlog”.

Michiel Hendryckx kan zoveel beter fotograferen én schrijven dan ik.
In de tijd van mijn kennismaking met Baileys knipte ik zijn zwart wit foto’s met zwart randje uit de krant De Gentenaar.
Momenteel heeft de Muinkparkenaar, met roots in De Panne (wat zou Gent zijn zonder die Westvlamingen!), een grandioze reeks op de laatste pagina van DS Weekblad: “Altijd ergens, altijd iets”
Hendryckx kan er zich als gepensioneerde globetrotter ten volle in uitleven.
Op 30 maart 2019 verscheen zijn stuk over de Baileybrug in Sint-Laureins, 51°14’25,61’’N | 3°29’06,38”O.
Lees het hier.
Citaat:
“Het wonder van de baileybrug is het samengaan van stevigheid en eenvoud. Ze kan snel worden gebouwd en in een mum van tijd weer worden afgebroken. De brug bestaat uit elementen die door zes man kunnen worden gedragen. Voor het bouwen van een volledige brug zijn in wezen niet meer manschappen nodig. De verschillende delen worden als een meccano met ­pennen en moerbouten aan elkaar gezet. Volgens de ­gewenste draagkracht kan de brug opgebouwd worden tot drie lagen.”

Dat is wat er reeds jarenlang aan de Saskes moest liggen: een eenvoudig te plaatsen en eenvoudig weg te nemen Baileybrug.
Als in een oorlog.
Zo een die door zes man te bouwen is.
Fietsers (en de Stad Gent) wachten hier al meer dan 20 jaar op een goede brug.
Misschien moeten we hiervoor een crowdfunding houden (met of zonder miljonair), en zelf op een nacht bouwen, want “wat we zelf doen, doen we beter”?

De oversteekplaats op de R40 aan de Eendrachtstraat gaat ergens dit jaar op de schop.
Ze wordt vervangen door een oversteekplaats vanuit de Zalmstraat.
Op die manier kan het fietsverkeer in een rechte lijn naar de Saskes fietsen.

De fluotekens op het asfalt doen vermoeden dat de werf binnenkort start.

16apr19, Vlaamsekaai

16apr19, Vlaamsekaai

Het archeologisch onderzoek is alvast begonnen:

16apr19, Vlaamsekaai

Heb je dat ook?
Dat als er iets plaats vindt waar je eigenlijk héél héél blij zou moeten mee zijn, dat dan eerst de ergernis uit het rotte verleden naar boven spuit?
Dat je jezelf bijna moet verplichten om blij te zijn?
Dat lukt meestal pas als de frustratie over wat niet was plaats ruimt voor de blijdschap over de andere toekomst.
Ik heb dat soms.

De schop die de grond raakt is het belangrijkste moment om van een gevaarlijk punt iets anders te maken.
De openstelling is het tweede belangrijkste moment.
Vorige week ging de schop in de grond.
Pas dan weet je dat er hoop is.
Tot aan de opening van de onderdoorgang onder de autostrade B401 is de Sint-Lievenspoort één van de ergste stadsmuren, waar fietsers en voetgangers oversteken op eigen risico.
Het is dè plek bij uitstek waar bleek dat de Vlaamse overheid de auto centraal bleef stellen in haar mobiliteitsbeleid.
Waar bleek dat verkeerslichtenbeleid een restant was uit de vorige eeuw, zonder middelen, en zonder mankracht.
Een middelgrote Nederlandse stad als Maastricht heeft méér kruispunt- en verkeerslichtenambtenaren in dienst dan de Vlaamse Overheid voor zijn ganse grondgebied.
Als er in Vlaanderen vergaderd wordt over de herinrichting van een kruispunt, dan is zonder een verkeerslichtenspecialist aan tafel.
Waar automobilisten luid claxoneerden naar overstekende fietsers, en waar je het ze niet eens kwalijk kon nemen omdat hun blik enkel het tweede licht op rood kon zien, en niet het eerste licht, dat voor fietsers op groen stond.
Waar de palen herschilderen in geel en zwart een prioriteit was.

Genoeg!
De schop zit in de grond, en daar ben ik blij om.
De helse oversteek van de Sint-Lievenspoort krijgt een onderdoorgang.
Vanaf dan fietsen we onder de hel.
Daarna is het hopelijk de beurt aan de hel van het Tolhuis.

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Sint-Lievenslaan / Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde / Sint-Lievenslaan

05apr19, Bovenschelde

Hier blijft het wachten op een verhoogd tweerichtingsfietspad. Er is plaats zat:

05apr19, Bellevue

05apr19, Keizervest

05apr19, Bovenschelde, kant Keizervest

De Saskes (6)

25 maart 2019

De Saskes vormen een belangrijke fietsverbinding. Sinds mensenheugenis zijn ze ook een probleem. (Mensenheugenis vangt officieel aan met de eerste Fietsbult van 23 maart 2008. Die allereerste fietsbult ging dan ook over de Saskes.)

Nu is er in de loop der jaren toch al heel wat verbeterd. In 2008 moest je als fietser niet alleen de verhoogde sluisdeuren trotseren, maar ook nog twee hekken, een hindernis die als enig doel had fietsers het leven zuur te maken. De hekken zijn al lang geschiedenis en in 2015 zijn de sluisdeuren aangepast: de oversteek is verbreed en er kwamen schuine oprijvlakken. Nog altijd niet ideaal, maar toch een hele verbetering.

Meer en meer fietsers gebruiken ze dan ook. Vorig jaar telde het GMF er tijdens de ochtendspits tussen zeven en negen 463 fietsers stadsinwaarts. Ter vergelijking: de Gaardeniersbrug haalde toen 445 fietsers. Het wordt daar dus stilaan behoorlijk druk, met een piek van 7 fietsers per minuut.

Je kan je afvragen waarom er dan nog altijd geen echte fietsbrug ligt. Dat is een lang verhaal over bevoegdheidsverdelingen en langetermijnplannen en weet ik wat: geen stof voor vandaag. De huidige toestand is een tijdelijke oplossing, maar dan wel een die nog jaren dienst zal moeten doen.

In elk geval, omdat het er steeds drukker wordt krijg je meer en meer momenten dat er heen en weer moet gewacht worden. Dat gaat dan zo: een paar mensen wachten aan de ene kant terwijl men vanop de andere kant oversteekt.

20mrt19, 9u56, Saskes

Tegen dat de wachtenden oversteken vormt zich aan de overkant een wachtrij.

20mrt19, 9u57, Saskes

Zo gaat het heen en weer. Ik heb daar nog nooit meegemaakt dat de afwisseling tussen de twee richtingen niet vlot verliep. De etiquette zorgt ervoor dat er, ook bij grote drukte, altijd wel iemand is stopt als er een groep wachtenden aan de overkant staat.

Al bij al duurt het soms toch wel een tijdje. Per slot van rekening is het traject op de sluisdeuren 17 meter lang. Een voetganger doet daar pakweg 13 seconden over, een fietsende fietser minder dan de helft. Dus, als ik daar aankom vlak na een fietser die van de andere kant komt, dan hoop ik dat hij niet afstapt maar doorfietst: dan moet ik maar half zo lang wachten. Ben ik er net eerder dan iemand aan de andere kant, dan vind ik het onbeleefd om af te stappen, want dan moet hij dubbel zo lang wachten.

Alleen: je moet afstappen. Er staan borden die je verbieden om door te rijden. Vreemd is dat het ene bord er al stond voor de doorgang verbreed werd (toen het diende om te voorkomen dat fietsers hun nek braken door het 15 centimeter hoger gelegen brugdek op te rijden),

20mrt19, 9u52, Saskes.

maar dat het bord aan de overkant er pas gekomen is toen de nieuwe doorgang al een hele tijd open was (want het oude bord was met het hek verdwenen). In de tussentijd mocht je dus van de ene kant naar de andere rijden, maar je moest wel te voet terug.

20mrt19, 9u47, Saskes.

Blijkbaar –ik heb het ook maar uit derde hand– is de redenering dat je moet afstappen omdat de doorgang te smal is om mekaar te kruisen. Of men erover heeft nagedacht dat een afgestapte fietser veel meer plaats inneemt en dat je mekaar dus nog altijd zeker niet kan kruisen (twee voetgangers kunnen naast mekaar langs, een afgestapte fietser en een voetganger al niet meer) valt te betwijfelen. Dat het verbod het verkeer in toenemende mate belemmert speelt al helemaal geen rol.

Is dit nu een oproep om beleefdheid en vlot verkeer te laten primeren op het verkeersreglement?

Neen, zo zijn we niet. Ten eerste gaan we nooit aanbevelen om het verkeersreglement te overtreden, zelfs niet waar het absurd is, en ten tweede blijkt dat de politie er wel degelijk boetes uitdeelt. Maar het is wel de hoogste tijd om het verbod op te heffen. Toestanden zoals deze hinderen niet alleen het verkeer, ze zorgen ook voor normvervaging. Erger-dan-zinloze verboden leiden tot een mentaliteit van ‘waarom zou ik me iets van de regels aantrekken?’

Als je dan toch absoluut bordjes wil zetten dan moet je maar in het verkeersreglement “smalle doorgang” opzoeken. Dan vind je dit bordenpaar:

Dat is de signalisatie die bij een smalle doorgang voor auto’s gebruikt wordt (en niet, zoals je zou verwachten, een verplichting voor chauffeurs om uit te stappen en hun wagen voort te duwen). Niet dat het hier echt nuttig is: één kant altijd voorrang geven is niet goed voor de vlotte afwisseling. Maar het zou toch al minder erg zijn dan de huidige combinatie.

Van: B
Verzonden: dinsdag 20 november 2018 12:20
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: Vernieuwing fietsonderdoorgang Marie Popelinkaai

Beste fietsbult,

Mijn pendeltraject van Sint-Amandsberg tot Sint-Denijs-Westrem loopt langs de schelde, en ook de fietsonderdoorgang aan de Marie Popelinkaai (onder de vieze snelweg die de stad daar instroomt).
Blijkbaar zijn ze deze nu aan het vernieuwen, wat gezien de losliggende en luid klepperende metalen dwarsliggers misschien geen slecht idee is.


Geen idee tot wanneer deze werf duurt, maar voorlopig nog enkele weken omrijden dus.

Met vriendelijke groet,
B

%d bloggers liken dit: