Home

Bailey(s)

18 april 2019

Er is de Britse drank, en er is de Britse brug.
Baileys en Bailey.
Ze zijn allebei in ons leven aanwezig.
Ik leerde Baileys kennen op de terugweg van Oxford naar Gent.
Daar was niks high society aan.
Er waren minder geslaagde alibi’s om de plas over te steken met de ferry Oostende-Dover.
Ik vergezelde vrienden op een treintocht heen en terug omdat één van hun medebewoners met zijn Gents/internationaal theatergroepje een paar voorstellingen speelde in een keldertheater in Oxford.
Ik weet niet meer precies of we in London al dan niet onze aansluiting naar Dover misten.
In all cases: we had to wait some hours for our train home.
Alweer volgde ik de boezemvrienden hun voorbeeld.
Ze introduceerden me in de zwoele smaak van Baileys.
Begin jaren 80 denk ik, toen fietsers in Gent zombies waren.
Nooit van gehoord!
Irish Cream!
Even zwoel als Kind of Blue van Miles Davis.
Ik ben ze er nog altijd dankbaar voor.
Net als om ons de tip te geven dat het huis rechtover het hunne te koop stond.
Dat was half de jaren 90.
Het werd een zware verbouwing, die eindigde met onze verhuis op 21 juli 1996.
Een jaar lang hadden we heen en weer gefietst tussen ons stekje in de Kerkstraat en ons nieuwe nest.
Fietszakken vol met werfmateriaal, flessen water, stalen van tegels, boterhammen.
Heen en terug over de smalle, hobbelige Saskes, laverend tussen de anti-fietshekkens.
De stad Gent lanceerde in die jaren de piste om over de Saskes – officiëel de Sluizenweg- een fietsroute te leggen.
Het moddert daar nog altijd aan, want de Vlaamse Waterweg, de opvolger van Waterwegen en Zeekanaal, wil het niet echt.
Deels daarom lanceerden we met de Fietsersbond in 2007 een oproep om fietsbeleid te bekijken met de bril “als was het oorlog”.

Michiel Hendryckx kan zoveel beter fotograferen én schrijven dan ik.
In de tijd van mijn kennismaking met Baileys knipte ik zijn zwart wit foto’s met zwart randje uit de krant De Gentenaar.
Momenteel heeft de Muinkparkenaar, met roots in De Panne (wat zou Gent zijn zonder die Westvlamingen!), een grandioze reeks op de laatste pagina van DS Weekblad: “Altijd ergens, altijd iets”
Hendryckx kan er zich als gepensioneerde globetrotter ten volle in uitleven.
Op 30 maart 2019 verscheen zijn stuk over de Baileybrug in Sint-Laureins, 51°14’25,61’’N | 3°29’06,38”O.
Lees het hier.
Citaat:
“Het wonder van de baileybrug is het samengaan van stevigheid en eenvoud. Ze kan snel worden gebouwd en in een mum van tijd weer worden afgebroken. De brug bestaat uit elementen die door zes man kunnen worden gedragen. Voor het bouwen van een volledige brug zijn in wezen niet meer manschappen nodig. De verschillende delen worden als een meccano met ­pennen en moerbouten aan elkaar gezet. Volgens de ­gewenste draagkracht kan de brug opgebouwd worden tot drie lagen.”

Dat is wat er reeds jarenlang aan de Saskes moest liggen: een eenvoudig te plaatsen en eenvoudig weg te nemen Baileybrug.
Als in een oorlog.
Zo een die door zes man te bouwen is.
Fietsers (en de Stad Gent) wachten hier al meer dan 20 jaar op een goede brug.
Misschien moeten we hiervoor een crowdfunding houden (met of zonder miljonair), en zelf op een nacht bouwen, want “wat we zelf doen, doen we beter”?

De oversteekplaats op de R40 aan de Eendrachtstraat gaat ergens dit jaar op de schop.
Ze wordt vervangen door een oversteekplaats vanuit de Zalmstraat.
Op die manier kan het fietsverkeer in een rechte lijn naar de Saskes fietsen.

De fluotekens op het asfalt doen vermoeden dat de werf binnenkort start.

16apr19, Vlaamsekaai

16apr19, Vlaamsekaai

Het archeologisch onderzoek is alvast begonnen:

16apr19, Vlaamsekaai

Heb je dat ook?
Dat als er iets plaats vindt waar je eigenlijk héél héél blij zou moeten mee zijn, dat dan eerst de ergernis uit het rotte verleden naar boven spuit?
Dat je jezelf bijna moet verplichten om blij te zijn?
Dat lukt meestal pas als de frustratie over wat niet was plaats ruimt voor de blijdschap over de andere toekomst.
Ik heb dat soms.

De schop die de grond raakt is het belangrijkste moment om van een gevaarlijk punt iets anders te maken.
De openstelling is het tweede belangrijkste moment.
Vorige week ging de schop in de grond.
Pas dan weet je dat er hoop is.
Tot aan de opening van de onderdoorgang onder de autostrade B401 is de Sint-Lievenspoort één van de ergste stadsmuren, waar fietsers en voetgangers oversteken op eigen risico.
Het is dè plek bij uitstek waar bleek dat de Vlaamse overheid de auto centraal bleef stellen in haar mobiliteitsbeleid.
Waar bleek dat verkeerslichtenbeleid een restant was uit de vorige eeuw, zonder middelen, en zonder mankracht.
Een middelgrote Nederlandse stad als Maastricht heeft méér kruispunt- en verkeerslichtenambtenaren in dienst dan de Vlaamse Overheid voor zijn ganse grondgebied.
Als er in Vlaanderen vergaderd wordt over de herinrichting van een kruispunt, dan is zonder een verkeerslichtenspecialist aan tafel.
Waar automobilisten luid claxoneerden naar overstekende fietsers, en waar je het ze niet eens kwalijk kon nemen omdat hun blik enkel het tweede licht op rood kon zien, en niet het eerste licht, dat voor fietsers op groen stond.
Waar de palen herschilderen in geel en zwart een prioriteit was.

Genoeg!
De schop zit in de grond, en daar ben ik blij om.
De helse oversteek van de Sint-Lievenspoort krijgt een onderdoorgang.
Vanaf dan fietsen we onder de hel.
Daarna is het hopelijk de beurt aan de hel van het Tolhuis.

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Sint-Lievenslaan / Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde / Sint-Lievenslaan

05apr19, Bovenschelde

Hier blijft het wachten op een verhoogd tweerichtingsfietspad. Er is plaats zat:

05apr19, Bellevue

05apr19, Keizervest

05apr19, Bovenschelde, kant Keizervest

De Saskes (6)

25 maart 2019

De Saskes vormen een belangrijke fietsverbinding. Sinds mensenheugenis zijn ze ook een probleem. (Mensenheugenis vangt officieel aan met de eerste Fietsbult van 23 maart 2008. Die allereerste fietsbult ging dan ook over de Saskes.)

Nu is er in de loop der jaren toch al heel wat verbeterd. In 2008 moest je als fietser niet alleen de verhoogde sluisdeuren trotseren, maar ook nog twee hekken, een hindernis die als enig doel had fietsers het leven zuur te maken. De hekken zijn al lang geschiedenis en in 2015 zijn de sluisdeuren aangepast: de oversteek is verbreed en er kwamen schuine oprijvlakken. Nog altijd niet ideaal, maar toch een hele verbetering.

Meer en meer fietsers gebruiken ze dan ook. Vorig jaar telde het GMF er tijdens de ochtendspits tussen zeven en negen 463 fietsers stadsinwaarts. Ter vergelijking: de Gaardeniersbrug haalde toen 445 fietsers. Het wordt daar dus stilaan behoorlijk druk, met een piek van 7 fietsers per minuut.

Je kan je afvragen waarom er dan nog altijd geen echte fietsbrug ligt. Dat is een lang verhaal over bevoegdheidsverdelingen en langetermijnplannen en weet ik wat: geen stof voor vandaag. De huidige toestand is een tijdelijke oplossing, maar dan wel een die nog jaren dienst zal moeten doen.

In elk geval, omdat het er steeds drukker wordt krijg je meer en meer momenten dat er heen en weer moet gewacht worden. Dat gaat dan zo: een paar mensen wachten aan de ene kant terwijl men vanop de andere kant oversteekt.

20mrt19, 9u56, Saskes

Tegen dat de wachtenden oversteken vormt zich aan de overkant een wachtrij.

20mrt19, 9u57, Saskes

Zo gaat het heen en weer. Ik heb daar nog nooit meegemaakt dat de afwisseling tussen de twee richtingen niet vlot verliep. De etiquette zorgt ervoor dat er, ook bij grote drukte, altijd wel iemand is stopt als er een groep wachtenden aan de overkant staat.

Al bij al duurt het soms toch wel een tijdje. Per slot van rekening is het traject op de sluisdeuren 17 meter lang. Een voetganger doet daar pakweg 13 seconden over, een fietsende fietser minder dan de helft. Dus, als ik daar aankom vlak na een fietser die van de andere kant komt, dan hoop ik dat hij niet afstapt maar doorfietst: dan moet ik maar half zo lang wachten. Ben ik er net eerder dan iemand aan de andere kant, dan vind ik het onbeleefd om af te stappen, want dan moet hij dubbel zo lang wachten.

Alleen: je moet afstappen. Er staan borden die je verbieden om door te rijden. Vreemd is dat het ene bord er al stond voor de doorgang verbreed werd (toen het diende om te voorkomen dat fietsers hun nek braken door het 15 centimeter hoger gelegen brugdek op te rijden),

20mrt19, 9u52, Saskes.

maar dat het bord aan de overkant er pas gekomen is toen de nieuwe doorgang al een hele tijd open was (want het oude bord was met het hek verdwenen). In de tussentijd mocht je dus van de ene kant naar de andere rijden, maar je moest wel te voet terug.

20mrt19, 9u47, Saskes.

Blijkbaar –ik heb het ook maar uit derde hand– is de redenering dat je moet afstappen omdat de doorgang te smal is om mekaar te kruisen. Of men erover heeft nagedacht dat een afgestapte fietser veel meer plaats inneemt en dat je mekaar dus nog altijd zeker niet kan kruisen (twee voetgangers kunnen naast mekaar langs, een afgestapte fietser en een voetganger al niet meer) valt te betwijfelen. Dat het verbod het verkeer in toenemende mate belemmert speelt al helemaal geen rol.

Is dit nu een oproep om beleefdheid en vlot verkeer te laten primeren op het verkeersreglement?

Neen, zo zijn we niet. Ten eerste gaan we nooit aanbevelen om het verkeersreglement te overtreden, zelfs niet waar het absurd is, en ten tweede blijkt dat de politie er wel degelijk boetes uitdeelt. Maar het is wel de hoogste tijd om het verbod op te heffen. Toestanden zoals deze hinderen niet alleen het verkeer, ze zorgen ook voor normvervaging. Erger-dan-zinloze verboden leiden tot een mentaliteit van ‘waarom zou ik me iets van de regels aantrekken?’

Als je dan toch absoluut bordjes wil zetten dan moet je maar in het verkeersreglement “smalle doorgang” opzoeken. Dan vind je dit bordenpaar:

Dat is de signalisatie die bij een smalle doorgang voor auto’s gebruikt wordt (en niet, zoals je zou verwachten, een verplichting voor chauffeurs om uit te stappen en hun wagen voort te duwen). Niet dat het hier echt nuttig is: één kant altijd voorrang geven is niet goed voor de vlotte afwisseling. Maar het zou toch al minder erg zijn dan de huidige combinatie.

Van: B
Verzonden: dinsdag 20 november 2018 12:20
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: Vernieuwing fietsonderdoorgang Marie Popelinkaai

Beste fietsbult,

Mijn pendeltraject van Sint-Amandsberg tot Sint-Denijs-Westrem loopt langs de schelde, en ook de fietsonderdoorgang aan de Marie Popelinkaai (onder de vieze snelweg die de stad daar instroomt).
Blijkbaar zijn ze deze nu aan het vernieuwen, wat gezien de losliggende en luid klepperende metalen dwarsliggers misschien geen slecht idee is.


Geen idee tot wanneer deze werf duurt, maar voorlopig nog enkele weken omrijden dus.

Met vriendelijke groet,
B

Snelheid (4)

6 augustus 2018

Snelheid vernielt.
Dat telt voor alle weggebruikers.
Wie hard rijdt heeft een grotere kans op vernieling.
Dan is niks veilig.
Ook de afsluitingen om het veiliger te maken niet.

04aug18, Dampoort

Hoe meer je voertuig weegt, hoe groter de vernielkans.
Een fiets zal meer schade aanrichten dan een step.
Een vier maal vier zal meer schade aanrichten dan een Fiat Punto.
Een vrachtwagen zal meer schade aanrichten dan een camionet.
Kijk eens naar de verkreukelde lantaarnpaal op de Kasteellaan.
Auto, camionet of vrachtwagen?
Geen idee.
Ooit had ik de fantasie om een blog te starten met louter foto’s van carcrashvernielingen in het Gentse.
Te deprimerend.
Te véél.
Een eindeloze lijst ballustrades, lantaarnpalen, boompjes, betonblokken, verkeerslichten, snelheidsremmers,…
Je vraagt je af wie die facturen betaalt.

Het huidige weer is perfect om regelmatig vanuit mijn werk in Brugge naar huis te fietsen.
Het fietspad langs de Brugsevaart (Gérard Willemotlaan) begint te kraken, af te breken richting oever.
Dat is nog beperkt, maar je ziet het groeien.

05aug18, Gérard Willemotlaan


Het pad werd twee à drie jaar geleden geherasfalteerd.
Ik was aan het fantaseren wat de oorzaak van de barsten kon zijn, toen een mogelijke oorzaak in rotvaart voorbijvloog.

05aug18, 20u51, Brugsevaart

Snelheid vernielt.
Ook op het water.
Willen die gasten overàl flitspalen?

Zomerkwis (3)

26 juli 2018

Het valt niet echt te ontkennen als je op de thermometer kijkt: het is zomer. Tijd dus voor de drieëneenhalfste aflevering van onze zomerkwis. Zoals gewoonlijk is er maar één vraag.

Tijdens het bouwverlof kom je als fietser traditioneel minder wegomleggingen tegen. Logisch: men probeert dikwijls een werf af te werken voor het bouwverlof en het gebeurt niet zo vaak dat men een nieuwe werf begint vlak voor het verlof. Maar soms kom je omleidingen tegen die niets te maken hebben met wegenwerken. Zoals deze:

25jul18, 19u19, Aard, Schellebelle.

De vraag is: waarom is er hier een wegomlegging?

Het antwoord is…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

25jul18, 19u19, Aard, Schellebelle.

Hoop

11 januari 2018

2017 eindigde pikzwart: er vielen twee fietsdoden op één maand tijd.
Komende maanden volgen dus twee droeve dodenwakes.
Twee mannen.
Twee veertigplussers.
Na twee zo’n drama’s is het verdomd moeilijk om 2017 een positief Gents fietsjaar te noemen.
Maar objectief bekeken is er veel positiefs gebeurd, en staat er veel op stapel.
Er gebeurt genoeg om èlke dag een Fietsbult te vullen met werfnieuws.
De krant De Gentenaar inventariseerde eind mei 2017 zo’n 65 fietsinfrastructuurprojecten.
Welke werven zijn daarin beloofd / aangekondigd voor 2018?
– De Papiermolenstraat, een verbinding tussen de Nekkerputstraat en het Westerringspoor.
– De Oud-Strijderslaan in Malem, alweer een aantakking op het Westerringspoor.
– De brug over de Watersportbaan, een vervolg op wat er nu ligt qua Westerringspoor (start: mei 2018)
– Vissersdijk – Aan De Bocht, flaneren langs de Leie.
– Fietsstraat Coupure Links, nu moet het er ècht van komen.

– Fietsonderdoorgang Nieuwewandeling, het vervolg op de Rozemarijnonderdoorgang
– De vervanging van de Tweegatenbrug, je weet wel, die brug met die grote plas tussen Nieuwewandeling en Bargiebrug
– Een renovatie van de hopeloos verouderde onderdoorgang Ekkergembrug, van de Leiekaai onder de Rooigemlaan naar Malem
– De start van de werken aan (fietsstraat) Bagattenstraat, Savaanstraat en tussenstraatjes.
– Het overzicht vermeldt geen jaartal bij de afwerking van de aansluiting tussen Zuid en de fietsenstalling van de Krook via de Albertina Sisulubrug… die werken zijn volop bezig.

08jan18, de Krook

– Steve Bikobrug, tussen Krook en Brabantdam. Aan de breedte op de PR-afbeeldingen te zien is dit eerder een voetgangersbrug. Even afwachten wat de realiteit wordt.
– Onderdoorgang Sint-Lievenspoort, het gevaarlijkste punt van Gent. Het zal voor fietsers een immense verbetering worden, maar aangezien dit project ook een extra autorijstrook inhoudt zal er in fietsroutes geknipt worden, en vrezen we dat het niet voor àlle fietsers die dit kruispunt benutten een verbetering wordt. Afwachten.
– Fiets- en voetgangersbrug Stropkaai naar Zuiderpoort.
Burggravenlaan / Stropbrug / Achilles Heyndrickxlaan, één van de drukste fietsassen van Gent. De Stropbrug heeft geen alternatieve fietsroute, tenzij de fiets- en voetgangersbrug Stropkaai naar Zuiderpoort reeds klaar is.
– De Hundelgemsesteenweg is reeds bruikbaar, en wordt in 2018 verder afgewerkt. Wàt een verbetering! (Ledeberg)

– De Dendermondsesteenweg… . Dit wordt geen vervolg op de heraanleg tussen Dampoort en Heernisplein. Weg met de streefbeeldstudie uit begin deze eeuw. De voetpaden zijn vernieuwd, en in 2018 volgt de bovenlaag van het asfalt. En fietssuggestiestroken. Afwachten wat dàt wordt: een zwaktebod of geslaagd low budget-pragmatisme? (Sint-Amandsberg)
– Fietsstraat Oude Brusselseweg heeft 2017 niet gehaald, dus 2018? (Gentbrugge)
– Er komen fietspaden en suggestiestroken als onderdeel van de heraanleg van Braemkasteelstraat en Emanuel Hielstraat (Gentbrugge)…
– … en betonstroken naast de kasseien van de Koningsdonkstraat (Gentbrugge)
– Moscou / Arsenaal, de meest versleten/verwaarloosde hoek van Gent, krijgt fietspaden bij de heraanleg van Peter Benoitlaan, Jules de Saint-Genoisstraat, Gontrodestraat en Biebuycklaan.

– De Parkbosbruggen… tatààà! De Pinte wordt vlot bereikbaar/befietsbaar. De mannen en vrouwen van de Groendienst zullen bij zijn.
– De al decennia geleden beloofde tunnel onder de sporen aan de Dampoort. Het wordt een poort naar een flink deel van Sint-Amandsberg, Oostakker en Destelbergen. Omgekeerd: een fietspoort naar de Centrumstad èn het Dampoortstation.
– De Gandastraat kreeg reeds een paar aanpassingen, maar werd in 2017 geen fietsstraat. 2018 dan maar.
– De Verapazbrug, en het eeuwige zinnetje “als alles volgens plan verloopt starten de werken in…”. We kijken bezorgd naar het resultaat van het kruispunt met de Afrikalaan.
– Nog zo’n project dat riskeerde om een monster van Loch Ness te worden: de Meulestedebrug. Zal het er nu ècht van komen? In het huidige ontwerp wordt een fietsonderdoorgang langs het water voorzien. Waarvoor merci!

Oostakkerdorp, het hart van deze slaapstad nokvol auto’s, ziet eruit als het eerste hoopvolle fietsvriendelijke project in Oostakker. We zijn niet wild van de huidige heraangelegde straten, waar massa’s nutteloze parkeerplaatsen ingetekend èn uitgevoerd werden, eerder teleurgesteld. Fietspaden? Waar?
– De EDUGOcampus aan de rotte Sint-Jozefstraat wordt eindelijk-eindelijk-eindelijk aangepakt. Het protoptype van decennialange verwaarlozing door de vorige stadsbesturen. Hoe fietsonvriendelijk kan/kon een schoolomgeving zijn? Benieuwd naar het ontwerp, het tweede teken van Oostakkerse hoop … .
– De werken aan de Groenestaakstraat en Botestraat zijn normaal gezien deze week gestart (ipv in 2017). (Wondelgem)

Het volledige overzicht uit mei 2017 kan je hier lezen.
Deze 28 (van de 65) projecten geven hoop op een beter befietsbare stad, met dank aan de vele administraties en politieke nivo’s.
Het kost geld, en met deze slagkracht zal het ook renderen.
Het goede nieuws is dat er nog mèèr projecten in uitvoering zijn.
Morgen of overmorgen toont Fietsbult zo’n verborgen, groot project.
Het is een project waar de fietstoets toegepast is.
Grondig èn degelijk.
Dit is een tip van de sluier:


Helaas staan er ook een paar Fietsbulten in de stijgers over hoe-is-het-toch-mogelijk-situaties.
Hoop en wanhoop zijn familie van elkaar.

4 nieuwe fietsstraten ontbreken in het lijstje van de Gentenaar uit mei 2017: het lint Muinkkaai, Isabellakaai, Stropkaai, en de ventweg aan de Hundelgemsesteenweg.
En de fietsstraatas Henegouwenstraat-Volderstraat krijgt nieuw (rood?) asfalt.
Deze grote lijst wil ook zeggen: er zal her en der hinder zijn voor fietsers.
Maar vooral: het zal een broodnodige verbetering van de Gentse fietsinfrastructuur opleveren.
Wie de lijst bekijkt ziet dat er in fietsroutes gedacht wordt, en aan fietsroutes gewerkt wordt.
Dat is bijna èven belangrijk als de kwantiteit.
Hoop voor de toekomst.

Zonder ondankbaar te willen zijn: het mag nòg méér zijn.
Het thema Mobiliteit beroert onze maatschappij, met dank aan het succes van het grote beest, de auto, dat in zijn eigen staart bijt.
De dynamiek van het huidige stads- en provinciebestuur om fietsers respectvolle infrastructuur onder de wielen te schuiven mag niet stoppen.
Het is een deel van de oplossing.
Het zal nog een paar bestuursperiodes duren voor de Terneuzense collega’s van het Gentse Havenbedrijf North Sea Port onbevreesd Gent komen befietsen.
Maar kijk, dààr hebben ze het warm water al uitgevonden.
Laat die kennis maar komen… .
En: het Circulatieplan heeft getoond dat gedurfde keuzes ook een grote -ahum- “fietsstap voorwaarts” kunnen betekenen.
Dergelijke keuzes zijn buiten de R40 evenzeer gewenst.
Niet enkel voor de fietsers, maar evenzeer voor de voetgangers, de taxi’s, De Lijn en de algemene leefbaarheid.
Auto’s blijven gewenst, als nuttige instrumenten.
Niet als hoofdtransportmiddel voor iedereen en voor èlk doel.
Net als binnen de R40 zal er één à twee jaar gemord worden.
Net als binnen de R40 zal een groot aantal mensen opgelucht ademhalen dat het èindelijk zover is.
En net als binnen de R40 zal het voor àlle weggebruikers één à twee jaar wennen zijn, voor de een wat meer als voor de ander.
Het vraagt tijd om je in een vernieuwd woonhuis of werkplek 100% comfortabel te voelen.
Dat is niet anders in een vernieuwde “verplaatsingsomgeving”.
Het zal vooral zaak zijn om de forse groei aan fietsers niet op de oude smalle strookjes te houden, maar op een rationele manier de ruimte te geven.
Respectvolle infrastructuur zal mobiliteitsrust creëren.

Bedtijd.
Afronden met een herhaling van wat Frans gisteren schreef over de éven belangrijke kleine werfjes:
Fietscomfort zit soms in een detail. In het midden van het beboomde gedeelte van de Groendreef vertoonde het fietspad sinds jaren een serieuze bult onder druk van een stevige boomwortel. Bij mooi weer nauwelijks zichtbaar, bij regen een dam met een brede plas. De technische dienst heeft dit net geëffend. Een fietsbult minder. Applaus!

%d bloggers liken dit: