Home

Moeilijke doorgang

6 april 2015

Na snoeiwerken langs het jaagpad was het een dagje moeilijk om erlangs te raken.

Zwijnaarde, 11 maart 2015

Zwijnaarde, 11 maart 2015

De Visserij

16 maart 2015

De Visserij zoals ze nu is, is nu een uithangbord voor het fietsbeleid van de stad Gent.

bord fietsstraat

Sta me toe eerst even een stap terug te zetten in de tijd, tot voor de huidige toestand.

Art 40ter van het Belgische verkeersreglement stelt o.a. “Hij moet een zijdelingse afstand van ten minste één meter laten tussen zijn voertuig en de fietser of bestuurder van een tweewielige bromfiets.” (over het gedrag van een automobilist tegenover fietsers en bestuurders van tweewielige bromfietsen).
Laten we aannemen dat een fiets 80 cm breed is en pakweg 50 cm van de rand wegblijft; daar komt dan 1 m vrijgelaten ruimte bij en minstens breedte 1,6 m voor de auto, die aan de linkerkant ook een halve meter van de geparkeerde auto’s blijft. Dat wil zeggen dat de rijweg, naast de geparkeerde auto’s, minstens 4,60m breed moet zijn om te mogen inhalen.

Deze regel lijkt in de praktijk weinig gekend of minstens amper gerespecteerd te worden, maar het betekent in elk geval dat je in de Visserij hoe dan ook op de meeste plaatsen niet mag inhalen. Datzelfde geldt overigens voor heel veel andere straten in het stadscentrum.

Fast forward naar 2011: het past in de propagandamachine van “Gent fietsstad” om als eerste Belgische stad een fietsstraat te hebben. De wettekst was nog niet verschenen in het Belgisch Staatsblad (van kracht vanaf 27/12/2012, in Gent realiteit vanaf 2011) of de borden stonden er al, vergezeld van een amateuristisch aangebrachte rode coating. Wie weet het nog: om de paar meter koos je voorwiel het luchtruim omdat er een grove voeg lag.

Ter herinnering: wat is een fietsstraat?

Volgens artikel 22novies: “In fietsstraten mogen de fietsers de ganse breedte van de rijbaan gebruiken voor zover deze slechts opengesteld is in hun rijrichting en de helft van de breedte langs de rechterzijde indien de rijbaan opengesteld is in beide rijrichtingen. Motorvoertuigen hebben toegang tot fietsstraten. Zij mogen de fietsers evenwel niet inhalen. De snelheid mag in een fietsstraat nooit hoger liggen dan 30 kilometer per uur.”

Dat wordt duidelijk aangekondigd met een bord (zie bovenaan dit bericht), dat onderweg nog enkele keren herhaald wordt.

In die fietsstraat liggen ter hoogte van de twee cités ook nog eens verkeersdrempels, waarover het verkeersreglement stelt (artikel 22ter): “is elk links inhalen verboden op deze inrichtingen”.

Tot zover de mooie theorie, waaruit je kunt afleiden dat je hier als fietser de rode loper uitgerold krijgt. Dat is ook het beeld dat opgehangen wordt van een fietsstraat.

ideaalbeeld

Het ideaalbeeld van de fietsstraat (in rijrichting van de auto’s)

ideaalbeeld

De fietsstraat zoals wij, fietsers, ze wensen

 

Nu volgt de praktijk, aan de hand van het wedervaren van dochterlief onlangs. Ze maakt geregeld gebruik van de Visserij als weg om van Gentbrugge naar Gent-centrum te fietsen. Als dochter van ervaren fietsers kent ze de regels en haar rechten. Ze weet dat ze in de Visserij haar plek moet opeisen omdat veel (ik durf niet niet zeggen: de meeste) automobilisten ofwel de wegcode onvoldoende kennen (fietsstraat, hoezo, fietsstraat?) ofwel vierkant aan hun laars lappen.

Dagelijkse realiteit

Dagelijkse realiteit

Als ze inhalen, gebeurt dat zeker op minder dan die reglementaire meter – die ruimte is er eenvoudigweg niet – en dikwijls sneller dan het toegestane maximum van 30 km/u. Dus rijdt ze, zoals de meeste assertieve fietsers, wat meer naar links, zodat er niet voldoende ruimte is om in te halen. Het mag toch niet.

Geregeld hoor je dan geïrriteerde automobilisten voortdurend gas geven en afremmen, om op een agressieve manier duidelijk te maken dat je in de weg rijdt. Herkenbaar, niet?

Neen, dit is echt niet uitzonderlijk!

Neen, dit is echt niet uitzonderlijk!

Die keer was het ook weer zo. Gas geven, remmen, tot op enkele centimeters van haar achterwiel komen rijden… Zodra de man de kans zag, scheurde hij voorbij. Daarbij bevestigde hij, zoals we achteraf hoorden (zie verder) alle clichés:

  • hij kende de situatie, want woont in de straat
  • de auto was een BMW (of course)
  • de auto was een leasingwagen
  • de man was van het “vlotte jongens”/wie doet me wat-type
Zo eentje. Deze stond, niet toevallig, in de straat geparkeerd.

Zo eentje. Deze stond, niet toevallig, in de straat geparkeerd.

Op het einde van de straat moest hij stoppen, want voor hem stond een andere wagen stil. Toen dochterlief aan kwam gereden, was het raampje al naar beneden en volgde een hele scheldtirade. De essentie was “pestgedrag”, “de wet kan me niet schelen”, “je bent niet hoffelijk als fietser” (juist, een jonge vrouw uitschelden is blijkbaar wel hoffelijk) en “als ik je omver gereden had, zou je wel anders piepen”. Toen ze haar telefoon bovenhaalde om zijn nummerplaat vast te leggen, volgde een smalend “doe maar, je kunt er toch niets mee”.

Helemaal overstuur belde ze me en we beslisten naar de politie te stappen om klacht neer te leggen. De inspecteur was vriendelijk en geduldig, maar kon helaas niets doen. Blijkbaar moet je eerst aangereden of in elkaar geslagen worden eer een pv kan opgemaakt worden… Zelfs een getuige blijkt niet te volstaan. Dat maakt dat de agressie die je dagelijks meemaakt als fietser in die straat, niet rechtmatig kan aangeklaagd worden.

Helaas horen we, bij de Fietsersbond, al jaren dergelijke zaken. Veel fietsers rijden met tegenzin langs de Visserij of, sterker nog, vermijden ze als het maar enigszins kan. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Een “fietsstraat” is toch bedoeld om het fietsen aan te moedigen? In de praktijk is het een route die enkel tot conflicten leidt. De reden: de Visserij wordt heel vaak gebruikt als sluipweg om de Brusselsepoortstraat en Lange Violettestraat te omzeilen. Dat impliceert dat die automobilisten vinden dat het sneller moet kunnen en, gefrustreerd omdat het niet zo is, dan moeten de fietsers het ontgelden.

Sommigen zeggen: “wees hoffelijk en laat ze passeren”. Jazeker: als jonge ouder, met een kind op de fiets voor je, zal je auto’s rakelings langs laten rijden omdat je anders klappen riskeert? Sommigen zeggen: “als je je plaats opeist, pest je de automobilisten”, maar de meesten (dit is een schatting) moeten wellicht niet eens in die straat zijn. Wie pest dan wie?

De oplossing werd indertijd ook voorgesteld toen het toenmalige bestuur met het concept kwam aandraven: zorg ervoor dat enkel wie in de straat moet zijn erin komt. Het autoverkeer zal meer dan halveren en de conflicten zullen dan ook verminderen. De eenvoudigste manier kan een bord “uitgezonderd plaatselijk verkeer” zijn, dat echter zonder politiecontrole niets uithaalt. Paaltjes die in de grond verdwijnen door middel van een kaart bijvoorbeeld, kunnen ook een oplossing zijn, maar in Gent zijn we daar sinds de experimenten aan de Vanderdoncktdoorgang blijkbaar bang voor.

Eenvoudig de politie frequente controles laten uitvoeren in de Visserij (en op de Trekweg in Mariakerken en in de Voldersstraat, …), zou ook al kunnen helpen. Fietsers inhalen mag daar namelijk niet. Nooit. Punt.

Het vervelendste is dat het huidige stadsbestuur ook wel beseft dat het daar niet koosjer is, maar er gebeurt niets. Wel worden nieuwe fietsstraten aangekondigd (Voldersstraat, het tweede deel van de Visserij), maar de problemen die het concept veroorzaakt, worden niet aangepakt. De Gentse fietsers zouden er wel dankbaar voor zijn.

 

Een fietsroute, anno 2015

26 februari 2015

De Achilles Musschestraat, naast de spoorweg parallel aan de Burggravenlaan, staat op de Gentse fietsrouteplanner in het oranje aangeduid. Geen hoofdfietsroute, maar toch druk gebruikt door fietsers. De straat is geknipt voor autoverkeer en dus een pak rustiger en veiliger dan de Burggravenlaan. Je verwacht dan ook dat ervoor gezorgd wordt, bij werken aan de spoorweg, dat die straat zoveel mogelijk wordt vrijgehouden en dat er enige zorg wordt besteed aan de werfsignalisatie.

Nu is men aan het werken, waardoor de onderdoorgang van de Uilkenstraat is afgesloten en, inderdaad, men heeft nogal wat aandacht besteed aan het vlot doen lopen van het verkeer in die buurt.

Voor auto’s heeft men een complete omleiding voorzien, uitgebreid bewegwijzerd, waarvoor men zelfs de rijrichting in een stuk van de Achilles Musschestraat heeft omgedraaid. Die verandering is ook wel nodig: de afgesloten doorgang is normaal de toegang tot de wijk.

Voor fietsers is het iets minder. Pal op de fietsroute staat er gewoon een bord dat je niet meer verder mag. Voor de rest mag je je plan trekken.

25feb15, hoek Achilles Musschestraat en Uilkensstraat.

25feb15, hoek Achilles Musschestraat en Uilkensstraat.

Van de andere kant komend mag je wel door, al ziet het er zeker na zonsondergang niet al te fraai uit.

25feb15, Achilees Musschestraat.

25feb15, Achilles Musschestraat.

Wat zegt u? U ziet het probleem niet. Dat is juist het probleem: je ziet het probleem niet. Alles licht op als je een goed voorlicht hebt: verkeersborden, de reflectoren van auto’s en fietsen, maar niet de hindernis op je weg. Er hangen werflantaarns aan, maar die schijnen wel in de ander richting. Een foto genomen bij daglicht en vanuit een andere gezichtshoek laat het probleem wel zien:

25feb15, Achilles Musschestraat

25feb15, Achilles Musschestraat

Ik kan me niet voorstellen dat zo’n ingrijpende wijziging in de verkeerscirculatie wordt opgezet zonder instemming van de politie, die trouwens ook instaat voor de controle ervan. Het is dus, weer eens, duidelijk dat er in Gent nog heel wat zal moeten veranderen voor de politie haar werk behoorlijk uitvoert.

Bilk

9 februari 2015

Volgens het Groot Woordenboek Der Nederlandsche Taal is bilk

een mannelijk zelfstandig naamwoord `dat inzonderheid in West-Vlaanderen inheemsch is; bij DE BO [1873] verklaard met ”beluik voor beesten, bocht, omsloten weide, omheind perk”’.

Zo, daarmee weten we tenminste waar nieuwe straatnamen zoals Biesbilkstraat, Liefbilkstraat, Bloembilkstraat en Meulenbilkpad vandaan komen. Een Korenveldstraat is er ook, maar ik vermoed dat u al weet wat een korenveld is. Alles wijst erop dat de plaats waar het woonproject RieteDries verrijst, tussen de Morekstraat en de Westergemstraat in Wondelgem, vroeger erg landelijk was. Laat ons eens kijken naar wat er nu van gemaakt wordt.

Op papier en op het bord ter plaatse ziet het er allemaal zeer mooi uit.

25jan15, 15u15, Biesbilkpad

25jan15, 15u15, Biesbilkpad

Zoals je in een moderne woonwijk zou verwachten is er geen plaats voor doorgaand autoverkeer: op die manier is RieteDries een klein lobje in het Gentse lobbenplan. Actieve weggebruikers vinden een aantal paden en paadjes om overal naartoe te kunnen. Als het alleen om lokale fietsers gaat zijn paadjes met gemengd verkeer best te doen, als er doorgaand fietsverkeer is kan meer afscheiding en een grotere wegbreedte nodig zijn. Ik heb geen goed zicht op het fietsverkeer in die buurt, maar het lijkt me dat de wijk toch gedeeltelijk als alternatief kan dienen voor de Morekstraat. Zo druk als fietsas Coupure zal het wel nooit worden.

Goed, weg van de plannen en kijken naar de uitwerking. Die is niet in één woord samen te vatten. Wel in twee woorden: afschuwelijk knoeiwerk. Het is niet te doen om alle fouten op te sommen. Een statistiekje: van de in totaal 12 aansluitpunten zijn er drie in orde. Omdat we positief ingesteld zijn is hier een voorbeeldje:

25jan15, 15u24, Korenveldstraat

25jan15, 15u24, Korenveldstraat

De andere twee mag je zelf zoeken.

De overblijvende negen kruis- en aansluitpunten zijn zo slecht dat ze moeten opnieuw aangelegd worden voor ze bruikbaar zijn. Er zijn nog een paar punten niet afgewerkt: die heb ik niet meegeteld. Zo loopt het Appelterrepad voorlopig dood, maar je mag vermoeden dat dit wordt doorgetrokken zodra er een betere plaats voor het woonwagenveld gevonden is.

Een paar voorbeelden.

We beginnen in het midden, met de kruising tussen de twee centrale paden. Fietsers mogen hier blijkbaar alleen rechtdoor rijden.
Wie wil afslaan moet in elk geval de weg af, want afgeronde hoeken zijn niet voorzien. Gegarandeerd heb je hier bij regenweer vier modderpoelen naast de kruising. Om zeker te zijn dat je niet op de weg blijft rijden, staan er dan ook nog eens paaltjes op het kruispunt, nog wel op een plaats waar toch al geen auto’s kunnen komen.

 25jan15, 15u20, kruispunt  Biesbilkpad en Appelterrepad

25jan15, 15u20, kruispunt Biesbilkpad en Appelterrepad

Maar het kan natuurlijk erger.

Zo is men blijkbaar vergeten dat er wel eens iemand van het Biesbilkpad naar het Maarkpad zou kunnen willen gaan. Mocht je het wel willen: op de foto zie je het Biesbilkpad op de voorgrond en het Maarkpad op de achtergrond. Je kan niet zeggen dat die overgang niet gebruikt wordt: je ziet het olifantenpaadje al ontstaan.

25jan15, 15u36, Biesbilkpad

25jan15, 15u36, Biesbilkpad

Maar het kan natuurlijk nog erger.

Het Biesbilkpad loopt grotendeels naast de Biesbilkstraat. Nu kan je met de auto wel vanuit de straat naar de zijstraten maar voor fietsers is zoiets niet voorzien. Deze keer moet je niet alleen gras, maar ook een opstaande stoeprand voorbij.

 25jan15, 15u22, kruispunt  Biesbilkpad en Holmerestraat

25jan15, 15u22, kruispunt Biesbilkpad en Holmerestraat

Maar het kan natuurlijk nog erger.

Als je erg goed kijkt naar de volgende foto dan zie je dat er een doorgangetje is naar links. Dat is de aansluiting van het Appelterrepad met de Fabriekstraat.

25jan15, 15u16, Appelterrepad.

25jan15, 15u16, Appelterrepad

Maar het kan natuurlijk nog erger.

Dit is het begin van het Appelterrepad. Ook hier is geen commentaar nodig.

25jan15, 15u36, Appelterrepad

25jan15, 15u36, Appelterrepad

Zucht.

Ongevallen

30 december 2014

U heeft het misschien al wel gehoord of gelezen: de ongevallenstatistieken voor 2014 zijn erger dan die voor 2013. Fietsers komen er wel heel slecht uit: voor de eerste negen maanden van het jaar is het cijfer voor de letselongevallen 11,2 % groter in 2014 dan in 2013.

Dat ziet er niet goed uit en een beetje analyse is dus wel nodig. Een eerste vaststelling: sinds haar oprichting in 1995 vraagt de Fietsersbond betrouwbare ongevallencijfers. Die hebben we nog altijd niet en dus kan je op basis van de cijfers niet veel conclusies trekken.

22nov14, 14u07, Sint-Lievenspoort

22nov14, 14u07, Sint-Lievenspoort

Zijn er meer fietsers gewond geraakt bij een ongeval in 2014 dan in 2013? Waarschijnlijk wel, al is er geen mens die het zeker weet. Onlangs bracht een onderzoek aan het licht dat pakweg 80 % van de zwaargewonde fietsers niet tot in de statistieken geraakten (dat kan je trouwens zo afleiden uit bepaalde cijfers, maar laat me niet te technisch worden). Als dat donkere getal (Engelsen spreken van the dark number) gedaald is tot 77,8 %, heb je je stijging al verklaard. Nog een voorbeeld? Voor de laatste drie jaar waarvoor we de cijfers voor Gent hebben kunnen bekijken had de Fietsersbond 50% meer dodenwakes dan het aantal dode fietsers volgens de politie (9 tegen 6). Nog een voorbeeld? Voor de eerste zes maanden van 2014 was de stijging bij letselongevallen 24 %. Dat werd uitgelegd door het feit dat het weer beter was dan in de eerste zes maanden van 2013. Dat geeft voor juli-september een daling van pakweg 13 %. De statistieken lijken dus meer op een jojo dan een jojo zelf.

Met zo’n statistieken is natuurlijk elk verkeersveiligheidsbeleid nattevingerwerk. Wat gaat er mis? We weten het niet. Halen bepaalde maatregelen iets uit? We weten het niet, tenzij de effecten wel heel zwaar doorwegen (alcohol- en snelheidscontroles leveren wel resultaat op, bijvoorbeeld). Meer specifiek voor fietsers? Dodelijke dodehoekongevallen, dat is wel geminderd na een aantal maatregelen, maar voor de rest: geen idee.

Een paar trends zijn me wel opgevallen de laatste jaren. Vraag me niet om er veel cijfers op te plakken: zoals gezegd, die zijn er niet.

    • Telefoneren achter het stuur. Dat is een trend die al jaren bezig is natuurlijk, maar onlangs kregen we te lezen dat de gemiddelde automobilist 3% van zijn tijd al telefonerend doorbrengt. Vermoedelijk heeft elke fietser al wel meegemaakt wat ik al een paar keer heb meegemaakt: dat ik ternauwernood kon ontsnappen aan een telefonerende automobilist die geen flauw idee had dat hij bijna iemand het ziekenhuis had ingereden. Telefoneren en autorijden is even gevaarlijk als dronken autorijden en gebeurt blijkbaar meer. Fietsers zijn daar uiteraard meer het slachtoffer van dan voetgangers (het moet al een heel geanimeerd telefoongesprek zijn voor de auto op het voetpad belandt). In Frankrijk worden ondertussen bij een ongeval systematisch de GSM-gegevens van de betrokkenen opgevraagd.  Hier (zie boven) heeft men nog niet eens door dat er een probleem is.
    • Er komen meer en meer fietsers. Moeilijk om de invloed daarvan op ongevallencijfers in te schatten. In Denemarken en Nederland lijkt daarbij een 3-1-2-regel te gelden: 3 % meer fietsers betekent 1 % meer ongevallen, wat betekent dat je als fietser 2 % minder kans op een ongeval hebt.
    • Sommige instanties vinden veiligheid voor fietsers heel erg onbelangrijk. We hebben het al geciteerd op Fietsbult, maar het heeft nog niets van zijn actualiteit verloren. Een voorbeeldje.

      20 jaar geleden, in het najaar van 1994, verscheen in de Reflector (het ledenblad van Perpetuum Mobile, de voorganger van Fietsersbond Gent) volgende tekst: Stel je de situatie voor: Spitsuur bij de St. Lievenstunnel. Je komt van de Heuvelpoort en wilt het kruispunt over naar de Vlaamse Kaai. Er is daar een mooi gescheiden fietspad met speciale verkeerslichten voor de fietsers. Maar deze lichten worden pas groen als de stroom afslaand autoverkeer richting snelweg goed op gang zijn gekomen. Daar mogen fietsers hun leven wagen om over te steken. Kunnen a.u.b. de lichten zo geregeld worden dat de fietsers eerst groen krijgen? Wanneer die veilig zijn overgestoken mogen de auto’s vertrekken.

      Het punt is nog altijd even gevaarlijk als toen.

22nov14. 14u17, Sint-Lievenspoort

22nov14. 14u17, Sint-Lievenspoort

Zolang er in dit land instanties zijn die op dergelijke manier blijven omgaan met verkeersveiligheid kan je natuurlijk niet verwachten dat de toestand er echt op vooruit gaat.

Daarmee is het tijd voor onze nieuwjaarswens.

We wensen u toe dat u in 2015 niet in de ongevallenstatistieken mag terecht komen en dat u ook gespaard mag blijven van ongevallen.


Het kan lijken alsof deze blog dient om te polariseren.
Ik kan u gerust stellen.
Er zitten wel degelijk x aantal positieve bijdragen in de wachtrij.
Helaas blijft het minder positieve in de mailbox landen.
Daarom twee dagen na elkaar iets over de Lijn.
We blijven pleiten voor openbaar vervoer.
En we blijven pleiten voor uitmuntend verkeersgedrag door professionele chauffeurs.
Dààr hoort de voorbeeldfunctie te zitten.

———- Oorspronkelijk bericht ———-
Van: B D K
Aan: klantendienst.ovl@delijn.be
Cc: Gentinfo , “fietsbult@fietsersbondgent.be”
Datum: 16 december 2014 om 20:01
Onderwerp: Verkeersagressie busschauffeur
Vanochtend deed zich volgend incident voor met een lijnbus.

Trekweg, Mariakerke is een fietsstraat. Enkele richting voor auto’s. Bussen van de lijn mogen in beide richtingen rijden.

03okt11, 08u12, Trekweg

03okt11, 08u12, Trekweg

Kort nadat ik thuis (aan het begin van de fietsstraat) met de fiets was vertrokken met mijn twee dochters (2 en 4 jaar) hoor ik de bus achter ons rijden. De ervaring leert dat er nogal “pusherig” gereden wordt door buschauffeurs. Ook deze keer merk ik dat de chauffeur, naar mijn gevoel, geen veilige afstand bewaart. Ik voel mij niet veilig en probeer de chauffeur er attent op te maken dat hij wat meer afstand zou moeten houden. Zonder gevolg.
De bus moet uitwijken en stoppen om tegemoetkomende auto’s te laten kruisen. Ik kan doorfietsen.
Net voor het einde van de fietsstraat rijdt de bus terug achter mij. Hij is er dus in geslaagd van op zeer korte tijd mij in te halen (?) in een zone 30. De chauffeur komt opnieuw kort achter ons rijden om mij rakelings te passeren en met open deur “Klootzak” te roepen. Een bus vol passagiers zal dit kunnen getuigen.

We weten dat het geen makkelijke situatie is voor buschauffeurs. Meestal wachten we tot de bus voorbij is voor we met onze fiets vertrekken.

Er deden zich al een hele reeks vergelijkbare situaties voor, maar een fietser met twee kleine kinderen die op een rechtmatige manier gebruik maakt van de openbare weg, op een dergelijke manier in gevaar brengen en op te koop toe uitschelden tart alle verbeelding:
– overdreven snelheid
– zwakke weggebruikers in gevaar brengen, tot twee maal toe
– fietser voorbijsteken op minder dan een meter
– fietser voorbijsteken in een fietsstraat
– verkeersagressie

Dergelijk gedrag verwacht ik niet van een professionele chauffeur, in een fietsstraat.

Details van het voorval:
Trekweg, Mariakerke
lijn 69 richting Gent Zuid (7.40u aan halte Uranusstraat)

Bushalte

16 december 2014

De prijs voor de meest schandalige bushalte van Vlaanderen gaat nog steeds onverkort naar deze halte op de Heernislaan.
En dan zullen er nog wel een tiental andere zijn waar je als reiziger van de Lijn voelt dat de Lijn zichzelf centraal stelt.
Zo zijn er ook situaties, noem het: erfenissen, waar je merkt dat de Lijn het STOPprincipe niet erkent.
Neem nu deze bushalte op de Parklaan:

27nov14, 08u29, Parklaan

27nov14, 08u29, Parklaan

Welke creatieve geest lost dit op?
Of blijven we bij het standaardantwoord: als Gent Sint-Pieters klaar is?
Want de rusttijden van de chauffeurs moeten toch ergens gebeuren?
En de lengte van de bussen is wat ze is.
Zouden ze dan denken: Fietsers kunnen toch slalommen?
Het ganse kruispunt met de Fortlaan is trouwens een parodie op verkeersveiligheid.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 1.031 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: