De eindeloze quiz

Politiek is een eigenaardig bedrijf. De kloof tussen het interne verhaal en de externe communicatie is er vaak groot. Deze onwezenlijke coronatijden geven meer inzicht in het politieke bedrijf. De specialisten geven de input, soms met verschillende mogelijke scenario’s. De politici maken hieruit de keuzes. En ze “leggen accenten“. Een goede politicus is in de eerste tweede plaats vooral een goede communicator. Het voordeel van deze coronacrisis is dat we nu ook nonstop de specialisten hun kennis kunnen horen. Dat is nieuw. En dat helpt om te objectiveren.

Politiek is een hard bedrijf. Als een politievakbond op de frontpagina van een populaire krant om duidelijker regels mag vragen is het aan “de politiek” om hierop te reageren. Het Nieuwsblad focuste vandaag met haar kop op de fietsers: “ZELFS POLITIE WEET NIET HIE VER WE MOGEN FIETSEN”.

Applaus op de redactie van deze krant, want ze scoren! In medialandschap wil dat zeggen: hun voorpagina domineert het nieuws de rest van de dag. Het VRT-middagnieuws haakt hierop in, en legt de minister het vuur aan de schenen. De minister uit Aalter pareert met “De speeltijd is voorbij” en zet individuele lange fietstochten gelijk aan privéfeesten. Communicatief is dat een flater.

Alle (àlle) partijen te lande schoven vorig jaar op in de richting van fietsvriendelijk beleid. Sommigen met woorden, anderen met woorden èn daden. CD&V, de partij van de minister, profileert zich als een èchte fietsvriendelijke partij. Dat zegt niet àlles. De meeste weerstand om te evolueren zit altijd in de eigen partij. Sommige CD&V-burgemeesters leveren grandioos pionierswerk. Anderen doen het omgekeerde. Wie Aalter kent weet dat het één van minst fietsvriendelijke gemeentes te lande is. De empathie en kennis over wat een stad of gemeente nodig heeft om uit te groeien tot ander mobiliteitsgedrag is er ver te zoeken.

Marc Van Ranst moet ik u niet meer voorstellen. Afgelopen twee weken zat ik in isolatie, en had daardoor tijd met hopen om via hem urenlang bij te leren over de do’s en don’ts van virussen groot en klein. Maar ik keek met evenveel interesse naar hoe Van Ranst meesterlijk in staat was om zijn mening te geven zònder de verantwoordelijke politici in de wind te zetten. De topprioriteit van nationale politici is om gezichtverlies te vermijden. De perceptie is het belangrijkste. Een frontale aanval op een nationale politicus werkt meestal contraproductief. Wie bij politici gehoor wil krijgen moet zijn boodschap vriendelijk doen landen. Van Ranst heeft op dat vlak een andere reputatie. Maar hij maakt afgelopen maanden duidelijk een verschil tussen de zéér vrij sprekende mens en de verantwoordelijkheidslievende viroloog. Zo ook vanavond in De Afspraak. Geen frontale aanval op de minister. Wel een helder betoog: “In deze crisis moeten we de ware virologische leer volgen. … Het aantal kilometers dat je fietst haalt niks uit.”

26maa20, Stropkaai

Gisteren maakte ik na een halve dag thuiswerk mijn eerste virusvrije wandeling met de teerbeminde. De zon scheen. Het advies na twee weken uitzieken was: bewegen. Vanavond maakte ik mijn eerste fietstocht doorheen de stad. Het viel telkens op hoeveel mensen er stappend of fietsend op straat waren. Het viel me nog méér op hoe àl die verplaatsingen te voet of per fiets per twee of per gezinnetje gebeurden. Ik zag geen enkele, maar dan ook geen enkele groep.

25maa20, Scheldekaai

Wat wel opviel: je kon het verschil zien tussen fietsers en wielertoeristen. Fietsers genoten van het weer, en van bewegen. Wielertoeristen genoten van het weer, en van snelheid. Soms ongepast (te) snel laverend tussen fietsers, wandelaars en joggers. Wat is het verschil tussen een sportieve loper en een sportieve fietser?

26maa20, Verlorenkost

Een sportieve loper verplaatst zich traag. Of heb jij al veel lopers vollen bak door de stad zien lopen? Daar kunnen wielertoeristen iets van leren. In een stad is trààààg de norm. Professor dr. Peter Adriaenssens hield in De Afspraak een grandioos pleidooi: “Wees wijs! En beweeg mee!” Fysiek èn mentaal bewegen is het belangrijkste. Alléén al dààrom herhaal ik zijn vraag om “de eindeloze quiz” – mag het 25 of 50 kilometer?- te stoppen. Geef de mensen die liever sportief fietsen de buiten. Laat ze niet rond de stedelijke kerktorens draaien. Bij sommigen is de afstand belangrijker dan de snelheid. En de specialisten zeggen: het is virusvrij gezond.

Bahamontes is een wielertijdschrift. Ze dropten vandaag een brief aan de minister op Facebook. Net als Van Ranst kennen ze hun wereld. Ze hebben – afgaande op onderstaande tekst- de kennis en empathie om te weten wat een politicus nodig heeft:

Beste meneer De Crem, liefste Pieter (ja, we blijven vriendelijk),

Laten we het eens over je recente woorden hebben. ‘Fietstochten van 50 kilometer kunnen niet meer.’ Eerst en vooral: neen, wij zijn geen virologen. En eigenlijk zijn zij het die over dit soort belangrijke, specifieke dingen moeten beslissen. Dus als zij ons straks zullen tegenspreken, leggen we ons daar meteen bij neer. (En eigenlijk nemen wij met Bahamontes sowieso niet graag standpunten in, zeker niet als er politiek mee gemoeid is, maar soms moet het dus een keertje.)

Maar toch al even een paar bedenkingen. Waarom zou een fietstocht van 50 km niet meer mogen? Verspreidt het virus zich sneller eenmaal het weet dat de houder zich buiten een bepaalde perimeter van zijn huis bevindt? En houdt het virus zich koest als je onder je eigen kerktoren blijft? Dat dachten we dus niet. Is het niet veel verstandiger gewoon strenger te zijn inzake het fietsen in gezelschap? Dat kan de politie ook makkelijk(er) controleren, want daar draait het, begrijpelijkerwijs, om. En dus: enkel nog ‘alleen gaan fietsen’ is toegestaan, of met iemand die onder hetzelfde dak woont (dat gaat de Corona-verspreiding wel degelijk tegen).

Maar alstublieft: laat ons blijven bewegen, laat ons blijven fietsen (en niet enkel rondjes onder onze kerktoren). En straf niet zij die zich aan de regels (willen) houden, maar zij die er hun voeten aan vegen.

Waarvoor dank! #ridealone #ridesolo #beatcorona #fuckcorona

Sportieve Groet,

De steeds alleen fietsende Adelaar

11dec19, Lady T

Lady T is een straffe madam. Om 14u19 stuurde ze ons dit bericht, gevolgd door “Nu ween ik echt“. 47 Whatsappberichtjes later stuurde ze om 20u20 deze tekst:

Volledig eens met Bahamontes. Als reactie op de uitspraken van Pieter De Crem vandaag, mijn persoonlijke beleving.
Outside is free. Fietsen is mijn vrijheid. Fietsen is momenteel nog meer dan anders mijn mentale en fysieke uitlaatklep, mijn manier om op te laden. Ja, voor mij is fietsen essentieel. Al is het gewichtig dat woord in de mond te nemen dezer dagen.
Als maatschappelijk werker binnen ouderenzorg is het de voorbije weken heel hectisch geweest. Corona is continu aanwezig en beheerst de volledige werking in het LDC en ons team. We doen alles om de meest kwetsbaren te blijven ondersteunen, in moeilijke omstandigheden.
Ik besef zeker dat ik niet de enige ben die hectiek ervaren heeft. Corona beperkt momenteel ieders vrijheid en geeft vele mensen zorgen. De fiets gaf me steeds de nodige zuurstof.
Na de oproep om te blijven bewegen en sporten vrees ik nu helaas een andere boodschap. Een strikte maatregel: fietsen in een bepaalde perimeter van de woonplaats. Maar zeg nu zelf, dit laat ons nog dichter op elkaar zitten? In ons volgebouwde Vlaanderen is er al weinig open ruimte. Vanuit de stad zal het moeilijker zijn om rustige wegen op te zoeken. Nog meer mensen op een kleinere oppervlakte.
Laat ons uitzwermen op onbevolkte wegen. Laat ons zuurstof en immuniteit tanken. En drive om verder te doen met deze strikte manier van leven. Ik ben de eerste om richtlijnen van social distancing te volgen, mijn sociale cirkel tot het minimum te beperken (mijn lief en mijn collega’s) en zoveel mogelijk in mijn kot te blijven. Het sociale aspect van het fietsen (met mijn geliefde Vitesse peleton) berg ik met pijn in het hart, maar evenveel inzicht in de noodzaak ervan, op. Maar deze uitspraken begrijp ik niet.
De beslissing moet uiteraard nog vallen, ik hoop op gezond verstand. Dit is mijn kleine persoonlijke boodschap in coronaland.

Straf, en helder. Daar word deze vader stil van.

Het wordt uitkijken naar de wetenschappelijke adviezen die minister De Crem opvolgt, en daarna helder en wetenschappelijk communiceert.

Tolhuis

“Afgelopen jaren is er in Gent veel ten goede veranderd.” De kans is groot dat sommige slachtoffers van recente fietsongevallen deze zin emotioneel niet aankunnen. In sommige delen van Gent ligt de kleine ring R40 er exact hetzelfde bij als 40 jaar geleden. Het Tolhuis is

17feb20, Tolhuis

Het is bizar. De kennis is er reeds decennia. Als een drukke weg een bypass heeft, of een conflictzoekende verkeersregeling, dan weet je dat er vroeg of laat meerdere slachtoffers vallen. Maar de overheden zijn het gewend. U en ik zijn het gewend. Na de emotie van het ongeval blijft de emotie enkel de dagelijkse realiteit van het slachtoffer en zijn familie over

17feb20, Tolhuis

Afgelopen jaren is mijn respect voor politici enorm gegroeid. Het is een rotjob. Een hondejob. Altijd weer wordt je afgerekend op de erfenis van je voorgangers. Of op wat de ambtenarij wel of net niet deed. Maar afgelopen jaren is mijn respect voor het politieke bedrijf enorm gedaald. Doden in het verkeer zijn géén prioriteit.

17feb20, Tolhuis

Ik weet niet wat schrijven. Waarom niet? Omdat ik vorige week een krant uit 1998 in mijn handen had, De Gentenaar van donderdag 2 juli 1998. “Fietsers houden grimmige dodenwake”. “Baldewijn kop van Jut na recente dodelijke ongevallen”. “Het ongenoegen bij de fietsers zit zeer hoog, na dodelijke ongevallen in Schilde, Poederlee, Opwijk en Gent. Woensdagmiddag zakten ze met zowat 150 af naar het belangrijkste verkeersknooppunt van Gent en blokkeerden er een half uur lang alle toegangswegentot de rotonde. Met die actie wilden ze de vijftienjarige Stefanie Bogaert herdenken die vorige week in Wondelgem onder een rechts afslaande vrachtwagen terechtkwam. “

Die laatste zin bleef hangen. Wat een beschaving! Ondanks ministers van verschillende partijen, ondanks plan A, B, C, D en het UrGENTieplan hebben we anno 2020 in Gent nog stééds kruispunten waar autodoorstroming belangrijker is dan verkeersveiligheid. 20 jaar na Stefanie Bogaert was Nikita Everaert het slachtoffer. Nikita stierf op woensdag 19 februari 2018. Haar ouders wachten nog steeds op de rechtszaak, wat erg is. Wat even erg is is dat de Russische roulettekruispunten bekend zijn. Overal waar fietsers en vrachtwagens gelijk kunnen vertrekken kan het prijs zijn. En overal waar vanop een drukke weg een bypas vertrekt kan het prijs zijn. Het Tolhuis is er zo één van.

17feb20, Tolhuis

De man heeft het ongeval op het Tolhuis overleefd, en daar zijn we blij om. We hopen dat minister Peeters een minister met ballen is. Een minister die niet de handpop is van de autodoorstroming, maar van verkeersveiligheid. Het gaat om levens. Mensenlevens. Ze heeft tot eind dit jaar om dat te bewijzen.

17feb20, Tolhuis

Mevrouw Peeters -onder ons-misschien moet u eens -dringend!- een koffie gaan drinken met uw partijgenoot Sas Van Rouveroi. Die stelde in 1998 voor om per provincie een fietsambtenaar aan te stellen. “We hebben al herhaaldelijk gevraagd om – in navolging van de stad- per provincie een fietsambtenaar aan te stellen, maar die vraag valt in dovemansoren.” Eén fietsambtenaar voor gans Vlaanderen is onvoldoende, zeker als die ene man dan nog te weinig ambitie vertoont. Studies moet u niet bestellen. Die zijn er teveel. Uw ambtenaren kennen de punten. Ze hebben alleen te weinig mankracht en middelen om ze aan te pakken. Let u er vooral op hen in te prenten: “Vanaf nu is verkeersveiligheid belangrijker dan autodoorstroming”. Telkens weer. Telkens weer. Bij elke vergadering. We rekenen erop. Nog nood aan inspiratie? Uw streekgenoot professor Mieremans verwoordde het 2 jaar geleden zo: “Veiligheid ernstig nemen, betekent absolute snelheidsverlaging, geen afslagstroken, geen bypasses. En verkeerslichten zo regelen dat ze echt conflictvrij zijn. Dat een fietser nooit geconfronteerd wordt met afslaande wagens.” Nog inspiratie nodig? Lees deze open brief aan uw voorganger. We hopen u niet te betrappen op dezelfde dommigheden.

Wallebeekmeers

De wondere wereld der administraties maakt dat een fietspad dat in september 2019 – met vertraging- klaar was, pas in januari 2020 officieel een naam krijgt èn straatverlichting. Een stadsadministratie is een moloch, groter en complexer dan we kunnen bevatten, vandaar… . Een beetje zoals Google, dat er niet in slaagt om nieuwe wegen of paden op hun kaarten up to date te houden. Het is dan ook mooi om zien dat een open platform als OpenStreetMap de Wallebeekmeers nu reeds op de kaart heeft: kijk hier. Bij Google Maps is dat noppes. De naam Wallebeekmeers werd op 20 januari in de Gentse gemeenteraad definitief goedgekeurd. En kijk: de straatverlichting die half november in de gemeenteraad aangekocht werd (lees: de aankoop werd er goedgekeurd) is nu reeds geplaats. Naar stadsnormen is dat lekker snel. Vraag is of deze montage afgerond is, of halfweg.

Het was Anton Straetmans die eergisteren, 10 februari, een foto van de brandende lampjes op de Fietsbult-Facebook dropte (waarvoor dank!). Vanavond gingen we in die buurt op ziekenbezoek. Mits een klein ommetje konden we het vloerlicht zelf zien.

12feb20, Wallebeekmeers

De context, uit een krantenartikel uit november: Het nieuwe fietspad loopt langs de grens van de Bourgoyen-Ossemeersen, een natuurgebied waar veel vogels overwinteren. Aan de ene zijde zorgt de R4 al voor veel geluids- en lichthinder. Om te voorkomen dat het nieuwe fietspad extra lichtvervuiling oplevert, besloot het stadsbestuur te investeren in speciale ledverlichting. Het schepencollege bestelde deze week 123 armaturen met ledlampen die zonder kabels kunnen worden geïnstalleerd en werken op zonne-energie. “Het gaat veeleer om het geleiden van de fietsers dan het verlichten van het hele pad”, zegt Filip Watteeuw (Groen), schepen van Mobiliteit. “Dit is de minst schadelijke vorm van verlichting voor de lokale fauna en flora.” En dit was ons verslag in september.

Op dit ogenblik zijn er rondom het betonnen fietspad drie verschillende methodes: een strook met fluobanden op de zijkanten, stroken mèt vloerlichtjes, stroken zonder iets. Ik vermoed dat de plaatsing / de werf nog niet rond is, klopt?

De strook startend aan de Mahatma Gandhistraat heeft fluobanden:

12feb20, Wallebeekmeers

In het donker heeft dat best effect:

12feb20, Wallebeekmeers

Dit is het andere uiterste deel van Wallebeekmeers, het asfalten fietspad kant Brugsesteenweg: old school lichtarmaturen.

12feb20, Wallebeekmeers

Het nivoverschil aan de eerste houten brug blijft verrassen. Het is wachten op mensen die hier vallen. Ik ben ook benieuwd hoelang die old school bruggen zullen meegaan.

12feb20, Wallebeekmeers

Ikzelf had het in het donker bijna zitten tegen de paaltjes, die ik in het doorgaan zéér bewust gefotografeerd had:

12feb20, Wallebeekmeers

Overdag werkt dit goed, in de huidige nachtelijke situatie is het onvoldoende. Ik begrijp dat het omwille van het compromis met de beheerders van de Bourgoyen nodig is om te experimenteren. Het zou goed zijn om dergelijk experiment te laten beoordelen door ongeinformeerde fietsers, dus niet door fietsers die er dagdagelijks passeren en de gevaren en de bochten kennen. (of door mensen die deze Fietsbult lezen 🙂 )

Ogen hebben tijd nodig om zich aan te passen aan andere lichtintensiteiten. Op dit pad ga je van old school straatlicht naar geen licht, naar vloerlichtjes, naar een zeik licht van het sportveld, naar vloerlichtjes, naar geen licht, naar fluo, naar old school straatlicht. Het contrast met het sportlicht is immens:

12feb20, Wallebeekmeers

Dit zijn de vloerlichtjes:

12feb20, Wallebeekmeers
12feb20, Wallebeekmeers
12feb20, Wallebeekmeers

De zone aan het sportveld en aan de bocht naar de middelste brug heeft – tot nu toe?– geen voetlichtjes. De zone aan de bocht zonder lichtjes voelde scary: uitkijken is de boodschap. De zones met de lichtjes werkten:

12feb20, Wallebeekmeers

Verse fietspaden (12): Makelaarspark

Een paar maanden geleden stonden er op het einde van de Muidepoort aankondigingsborden voor een nieuw parkje, het Makelaarspark. Daarop stond ook het woord fiets. Dus dacht ik dat er langs daar een fietsverbinding op komst was om Mariakerke en Wondelgem -eindelijk- een fietslink te geven met de Gentse haven kant Oostakker. Fout gedacht…

Het fietspad ligt er sinds kort, startend op de vreselijke -helaas nog steeds?- beschermde kasseien van de Terneuzenlaan.

06feb20, Terneuzenlaan
06feb20, Makelaarspark
06feb20, Makelaarspark / Terneuzenlaan
06feb20, Makelaarspark
06feb20, Makelaarspark

Het park komt uit in de Makelaarsstraat.

06feb20, Makelaarspark / Makelaarsstraat

Teleurstelling! Het pad loopt niet door tot aan de Muidepoort:

06feb20, Makelaarspark

Dat wordt een wandelpad. Oei, wat heb ik gemist? De stad heeft toch de ambitie om hier een hoofdfietsas te creëren? Dit is de ambitie van de stad tot 2030, het Stadsregionaal Fietsnetwerk:

De ambitie is duidelijk leesbaar:

Maar op het ontwerpvoorstel van het park (hier te zien) staat inderdaad slechts een fietspad van Terneuzenlaan naar Makelaarsstraat.

De kaart op OpenStreetMap brengt raad. Een kort fietspad tussen Terneuzenlaan en Makelaarsstraat opent de mogelijkheid voor een fietsroute Koopvaardijlaan (Houtdok) – Roerstraat – Loodsenstraat – Makelaarsstraat – Makelaarspark – Terneuzenlaan. Dat creëert een fietsverbinding van Wondelgem naar Dampoort. Dat lijkt me een goed idee.

De kaart leert ook dat het bouwproject Kobenhavn niet àlle grond heeft. Tussen dat bouwproject en de spoorlijn naar Eeklo zie je nog een grondstrook waar een fietspad op past. Het is vermoedelijk wachten op de (trage) afwerking van dit woningbouwproject. De projectontwikkelaars doen trouwens -zoals overal te lande- alsof de buurt van hen is:

06feb20, Terneuzenlaan
06feb20, Kopenhagenstraat & Oslostraat

Of laten de nutsmaatschappijen hier een modderige steek vallen? Het is een steek die er al zéér lang ligt.

14dec19, Terneuzenlaan
14dec19, Kopenhagenstraat – Oslostraat
14dec19, Oslostraat

Ooit zou ik graag de objectieve geschiedenis van de “making of” van dit stadsdeel willen lezen…

Afronden met nog een positief nieuwtje: er hangt een omgevingsvergunning uit voor de aanleg van “aansluiting fietspaden van de Wiedauwkaaispoortbrug op de Terneuzenlaan”.

06feb20, Terneuzenlaan

————————————————————–Info via een facebookgroep : “Zo complex is het nu ook weer niet. Het nieuwe fietspad doorheen het Makelaarspark is een lokale verbinding. Ze creëert ook een mogelijke doorsteek van de spoorwegbrug naar het Houtdok en de Dampoort, maar dat is niet de primaire bedoeling. Belangrijkste is dat er – hopelijk binnenkort – wordt gestart met de aanleg van een fietspad aan de andere kant van de spoorweg. Tussen de sporen en de projectontwikkeling van Cores. Het is de ontwikkelaar die dit fietspad realiseert zoals voorzien in zijn verkavelingsvergunning.”

“Die bouwvergunning van de Stad Gent gaat over dit stukje van de Voorhavenlaan en voorziet in een betonnen aanleg tussen het nieuwe fietspad van het Makelaarspark en de aansluitende fietspaden van de spoorwegbrug en Terneuzenlaan:

Daarop zie je ook al meteen het toekomstige Cores-fietspad.”

Staal, modder en twijfel.

Goed nieuws, modder en twijfel, dat staat u hieronder te wachten. De Gontrode Heirweg moet even wachten voor de volgende stap in de “making of de Sint-Lievenspoortfietsonderdoorgang”.

Half december kreeg een van de twee “landingshoofden” van de onderdoorgang een “kostuumpas”. Tenminste, dat was mijn fantasie.

16dec19, Sint-Lievenslaan

Woensdag stond de werfpoort nog laat wijd open, een teken van grote maneuvers:

29jan20, Sint-Lievenslaan

En jawel: de werken aan het stalen vloervlak van de onderdoorgang zijn afgelopen weken ècht begonnen.

29jan20, Sint-Lievenslaan
29jan20, Sint-Lievenslaan

Dit technisch concept heb ik nog nergens gezien: alle palen krijgen een soort van kroonkurk, waar de vloerelementen aan bevestigd worden. Knap!

29jan20, Sint-Lievenslaan

Zoals we al schreven, kant Keizervest is het fietspad reeds tijdelijk opengesteld. Later komt nog de eindlaag van het asfalt. Op twee plaatsen in de bocht zijn er reeds vierwielers de scheidingsberm ingesukkeld (?) / ingevlogen (?) / ingeraced (?):

10jan20, Keizervest
29jan20, Keizervest
29jan20, Keizervest

Enerzijds mag de aannemer wel even een eenvoudige schop ter hand nemen (zo een metalen schijf met een lange steel aan) om het fietspad vrij te maken. Anderzijds maak ik me zorgen over het vervolg. Hoe zal het fietspad in deze bocht beveiligd worden tegen autostraderacers?

En dan is er nog de twijfel over de breedte van het fietspad. De twijfel gaat over deze lokatie:

23jan20, Keizervest
13jan20 Keizervest
13jan20, Keizervest

Dit wordt een intens kruispunt van fietsverkeer. Er komen vier stromen: 1) vanuit de verkeerslichten rechtdoor, 2) vanuit de verkeerslichten naar de onderdoorgang, 3) vanuit de onderdoorgang naar rechts richting Dampoort, 4) vanuit de onderdoorgang naar links richting verkeerslichten. Mijn twijfel is: is er in het ontwerp voor alle stromen rekening gehouden met de draaicirkels van de fietsers? Is er voldoende (of: maximale) ruimte voor genomen? Ik twijfel, maar kan uiteraard helemaal mis zijn. Momenteel kan ik enkel de breedte van het fietspad lezen. Bij de start van het kruispunt is het – net als aan de verkeerslichten- circa drie meter. Op het einde van het kruispunt is er méér dan een meter minder:

13jan20 Keizervest
13jan20 Keizervest

Dat laatste begrijp ik niet goed. Is hier in deze afzink ook geen maximale breedte gewenst? Kortom: ik ben benieuwd hoe men de verkeersafwikkeling tussen deze vier fietsstromen organiseert. Misschien maak ik me nodeloos ongerust, ik zie het gewoon niet voor me . Misschien zit de oplossing in de breedte van het “landingshoofd”?

Nog even kijken wat er te zien is op de website van Wegen en Verkeer.… niet echt veel. Ik zie enkel haaientanden, geen voorstorteerstroken of andere belijning. Hebben de ontwerpers rekening gehouden met de hellingen? Fietsgedrag van dalende en klimmende fietsers is totaal anders dan op vlakke paden.

Op de website staan ook al foto’s van de stalen elementen. 🙂 En de melding dat er vanavond en morgenavond van 20u tot 06u gewerkt wordt vanop de afrit Sint-Lievenslaan. Voetgangers en fietsers kunnen passeren, autoverkeer kan niet door.

Ik knip en plak nog even het kaartje van de website:

Op de website kan je het plan iets groter bekijken. Eenmaal de werf klaar is zullen er vanuit de Sint-Lievenslaan drie autorijstroken liggen (volgens kwatongen heeft dat te maken met autodoorstroming). Kant Schelde zal het fiets- en voetgangersverkeer louter ondergronds kunnen vermoed ik (er staan op het kruispunt geen pijltjes, maar het plan is duidelijk onvolledig: de fietsstroom vanuit de Callierlaan heeft ook geen pijltjes) Of blijven daar toch verkeerslichten voor voetgangers? De onderdoorgang is sowieso gemengd verkeer, met vrij veel voetgangerstrafiek. (ik vermoed: het meeste van àlle onderdoorgangen in Gent, zeker als het verkeerslicht afgeschaft wordt). Op plan is het fietspad kant Sint-Lievenslaan louter éénrichting naar de onderdoorgang, wat fietsverkeer vanuit Heuvelpoort richting Zuiderpoort onmogelijk maakt. Bizar. Een foutje op het plan?

Ik vermoed dat dit (kant Keizervest) een trap wordt:

13jan20 Keizervest

Kant Zuidpark blijft de fietsstroom in één richting, louter richting Heuvelpoort. Hopelijk gaat het daar ook snel op de schop, al was het maar om het voor voetgangers 21e eeuws te maken. Mensen met kinderwagen, rollator of rolstoel hebben er geen andere keuze dan het fietspad te gebruiken. Hoog tijd dat iemand Voetgangersbond Gent opricht?

21okt12, 09u26, Sint-Lievenspoort

Video!

Een tijd geleden werd achter het station van Brugge een rotonde aangelegd. Op voorhand kon iedereen door een videoanimatie bekijken hoe het eindresultaat voor de gebruiker zou aanvoelen. Het stukje voor de fietser ziet er zo uit:


Stationsomgeving Brugge

Dat is leuk om eens te bekijken, zal u zeggen. Maar zo’n filmpje is meer dan alleen maar kijkvoer. Het is ook een ontwerpmiddel. Het verplicht de ontwerper van infrastructuur zich in te leven in het standpunt van de gebruiker. Dat is iets waar het dikwijls aan ontbreekt. Denk eens aan alle miskleunen qua infrastructuur die je tegenkomt: de onmogelijke hoeken, de hinderlijke en gevaarlijke paaltjes, de onoverzichtelijke kruisingen. Allemaal zijn ze een gevolg van een gebrek aan inleving, van een gebrek aan (soms letterlijk) vooruitzien.

Ik pleit er dan ook voor dat zulke animatiefilmpjes verplicht wordt bij het ontwerp van elk stuk fietsinfrastructuur. Geen tunnel, geen brug, geen kruising zonder voorafgaande video. Oké, voor een paar standaardsituaties zullen standaardfilmpjes voldoende zijn, maar vergis je niet: zelfs bij de simpelste dingen gaat het mis. Ik kom net terug van een fietstochtje en op een gegeven ogenblik moest ik tussen twee betonblokken die 80cm van mekaar stonden. Dat is 20cm minder dan de toegelaten breedte voor een rijwiel dat als fiets geldt. Dertig meter verder had iemand in een bocht een paaltje op zo’n manier neergepoot dat ik voet aan de grond moest zetten. Het is wel duidelijk: had men eerst een filmpje gemaakt dan had een en ander er heel anders uitgezien. 3D-animatie zal dan wel wat kosten, maar zal vooral veel onheil voorkomen.

Nemen we eens een voorbeeld: de Sneppebrug.

30jan10, 10u34, Snepkaai

Onder de hoofding ‘Draisine’ hebben we het er al uitgebreid over gehad: een hoek van 180 graden inbouwen in een oprit van een brug is niet echt een goed idee. Voor al wie er passeert is de fout onmiddellijk duidelijk natuurlijk, vooral als er net iemand van de andere kant komt.

Maar voor de brug er lag waren de commentaren positief. Die waren gebaseerd op simpele statische tekeningetjes zoals deze:

simulatie Sneppebrug

Beeld je eens in wat er zou gebeurd zijn moesten we, voor men aan de bouw begon, een 3D-animatie zouden te zien gekregen hebben.

De kans dat het ontwerp gebleven zou zijn wat het was zou nihil geweest zijn. Met een filmpje was het voor iedereen, zelfs voor een ontwerper die nog nooit op een fiets gezeten heeft, duidelijk geweest: hoeken op een fietsweg, dat kan niet. Dat geldt hier zowel voor de knik in de opritten als voor de rechte hoeken in de doorgangen onder de brug.

Of nemen we een ander voorbeeld. Onderstaand filmpje is een animatie van AWV over rotondes met fietsers uit de voorrang.

Oké, het is niet echt een simulatie van een concreet ontwerp, en niet alles is op de juiste schaal getekend, maar de ontwerpfouten zijn duidelijk. De fietser komt aan de oversteek. De bedoeling is dat hij al zijn aandacht besteed aan het verkeer dat hij voorrang moet geven. Maar dat kan hij niet: hij moet ook nog eens al zijn aandacht besteden aan de dubbele bocht die hij moet maken. Anders knalt hij tegen het verkeersbord. Bovendien bevindt de auto op het moment dat hij het meest zichtbaar moest zijn schuin achter de fietser. De obstakels bevinden zich bijna recht voor, kwestie van die aandachtsverdeling zo moeilijk mogelijk te maken en dat net op het ogenblik dat de fietser de moeilijke bocht neemt en dus zijn hoofd heen en weer moet draaien net op het moment dat zijn evenwicht verstoord is. Voor wie het niet weet: de evenwichtsorganen van een fietser zitten in het hoofd.

Daarmee is het nut van dit filmpje duidelijk. Je hoeft niet eens de moeite te doen om het ontwerp te realiseren en te wachten op de klachten achteraf. Nee, je kan gewoon meteen een goed ontwerp maken. Veel goedkoper en veiliger.

Een verplicht filmpje geeft een proof of concept: een bewijs dat het ontwerp wel degelijk rekening houdt met de realiteit. En dat is nodig bij elk stuk fietsinfrastructuur, zelfs de meest banale. Bijvoorbeeld bij paaltjes. Kijk maar naar de nieuwe paaltjes aan Dampoort:

Kleindokkaai

Als er ooit eens iemand een animatie maakt die toont hoe een fietser door paaltjes laveert als hij een tegelijkertijd een bocht neemt is het voor eens en altijd duidelijk: in zo’n geval moet je ervoor zorgen dat de fietser schuin doorkan. Daarvoor moet de lijn tussen de paaltjes dwars staan op de rijlijn. Een filmpje laat dat duidelijk zien en zo’n filmpje kan dan dienen voor alle paaltjes-in-een-bocht. Zit er ergens een CGI-animator in de zaal?

Memorandum R40 (update!)

De R40 zal komende jaren onze aandacht blijven opeisen. Daarom gaven we deze Fietsbult van 28 april 2019 een grote kuis met flink wat updates.

Fietsbult

Critical Mass Gent, Fietsersbond Gent, Velo-droom en Gents MilieuFront presenteren dit Memorandum R40 een maand voor de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen. We vragen aan alle politieke partijen van de Gentse Gemeenteraad en van het nieuwe Vlaams Parlement om werk te maken van een mensvriendelijk ringweg. Het is een vervolg op ons pleidooi uit maart 2017: De Gentse kleine ring mag geen stadsmuur worden.
De R40 moet de modal shift mee waar maken: van automuur naar een veilige ring voor álle weggebruikers. Slimme mobiliteit vraagt moderne verkeerslichten, met veiligheid en comfort voorop, met conflictvrije kruispunten en geen moordstrookjes. In dit memorandum nemen we u mee op een tocht langs verleden, heden en de gewenste toekomst van de R40. Zet deze bril op: kunnen hier kinderen en bejaarden fietsen?

Een beetje geschiedenis

R40, alias “de kleine ring”, is de dertien kilometer lange ringweg rondom het centrum van Gent. Een groot deel…

View original post 3.559 woorden meer