Home

7kmclub

4 oktober 2017

Vandaag kwam ik in Zwijnaarde Tuub tegen.
Hij was op de terugweg van een ganse dag reparaties op een bedrijf.
Het bedrijf huurde hem 3 weken lang 1 dag in om fietsen van werknemers bij te werken.
De werknemers betaalden enkel de onderdelen.
Applaus voor zo’n werkgever!

Het daagt bij werkgevers en overheden dat de fiets voor velen ideaal is voor woon-werkverkeer.
Een campagne van de Vlaamse Overheid in samenwerking met Bike to Work mikt nu op woon-werkverkeer onder de zeven kilometer.
En daar hoort verfwerk bij:

03okt17, Jan Delvinlaan

03okt17, Jan Delvinlaan

03okt17, Jan Delvinlaan

Anita Foesters (1961 – 2017)


Deze week heeft Anita ons bedroefd achtergelaten. Samen met haar partner Harrie Mol behoorde ze in de beginjaren tot de vaste kern van Perpetuum Mobile. Anita bleef liever op de achtergrond, maar leverde op originele manier -strijdbaar en verrassend- een niet te verwaarlozen bijdrage. Er was toen geen internet, geen sociale media en alles ging op papier. Anita zorgde voor de interne post tussen de leden van het zootje ongeregeld dat toen Fietsersbond speelde…

Zo hadden we ook een ledenblad, maar geld voor postzegels spaarden we liever uit. De oplossing kwam van Anita. Ze werkte in een autorijschool en met haar leerlingen reed ze naar alle adressen waar het boekje in de bus moest vallen. Wij vonden dat fantastisch. Zo was er in de strijd voor een betere fietscultuur in Gent tenminste één auto voor een nuttige reden aan het rondrijden.

Dat paste ook perfect bij het rebelse karakter van Anita. Ex-vrachtwagenchauffeur, nergens bang voor. Niet voor fascisten, niet voor kwade automobilisten. We missen haar enthousiasme en optimisme.

Anita Foesters (1961 – 2017)

Cycle Chic (2)

22 september 2017

Onze drie dochters zijn mijn smaakpolitie.
Met grote regelmaat leggen ze een colleke van mijn hemd in de enige echte corrècte plooi.
Af en toe sturen ze me naar de kapper.
“Het wordt wel tijd hé, pappa?”
Daar hoort een kritische blik bij.
Schoenen worden gekeurd op hun hipheid.
Meestal afgekeurd.
Elk nieuw kledingstuk wordt uitbundig geevalueerd.
Streng maar rechtvaardig.
Ik heb leren hemden kopen.
Fashion!
Je merkt het.
Ik zou het nooit, maar dan ook nooit in mijn hoofd halen om blauwe schoenen te kopen.
Gelukkig is er het scherpe oog van mijn teerbeminde.
Deze zomer op verkenning in Freiburg (wat is mythe? wat is werkelijkheid?) belandden we in een grote schoenenwinkel.
Ik kocht er degelijke slippers in afprijzing.
My most beloved – die een hekel heeft aan verjaardagscado’s kopen- greep haar kans.
Een paar weken voor de Happy Birthday kreeg ik een paar hippe blauwe sneakers. (zeg ik dat correct?)
Uiteraard niet in afprijzing.
Hip is zelden een afdankertje.
Het was onze laatste vakantiedag… dus leve de extra bagage… .
En jawel: terug in Gent klonk uit drie jonge damesmonden bewonderend gefluit / “goed zo papa” / “amai papa, zo hip”, …
Mission accomplished.
De smaakpolitie kan weer een jaartje de boom in.

Dit alles om uit te leggen hoe weinig affectiviteit ik heb met Cycle Chic.
Bij de lancering een paar jaar geleden snapte ik er niks, helemààl niks van.
Ok, het was een kind van het grandioze Copenhagenize.
Maar moet onze fietsersbeweging hier nu mankracht en middelen in stoppen?
Ondertussen denk ik: Het antwoord is ja.
Pas na het lezen van (een deel van 🙂 ) TERRA REVERSA, De transitie naar rechtvaardige duurzaamheid van Peter Tom Jones & Vicky De Meyere begreep ik hoeveel irrationele factoren hun invloed hebben op ons mobiliteitsgedrag.
Onhippe slonzigaards zoals ik hebben zo’n theorie nodig om de hipheidsfactor van fietsen te apprecieren.
Pas daarna begreep ik hoe groot de impact is van winkeletalages met hippe fietsen als decor.
Of modebladen met modellen op of rond glanzend blinkende fietsen.

Even blinkend als de retro racewagen uit de volgende -ahum- reportage/fotoshoot.
Modebladen verhogen de acceptatiegraad van gelijk wat.
Net als soaps zoals Thuis.
Tiens, wordt er in soaps gefietst?

Terug naar mijn blauwe schoenen.
Gisteren deed ik ze aan om te gaan werken.
Ik ben er zuinig op.
Zo mag het niet regenen.
Of mag ik geen werkdag hebben met veel stapkilometers.
En jawel, ook op het werk hadden twee female collega’s de schoenen prompt /onmiddellijk / tout de suite gespot.
Mèt loftrompetten.

De Fietsersbond doet tijdens de Week van de Mobiliteit een fotoronde van Vlaanderen om fietsers te fotograferen op hun cycle chicst.

21sep17, station Brugge

Donderdagmorgen was het station van Brugge hun decor.
Ook de fotografe van Cycle Chic had prompt mijn blauwe stappers in de lens.

21sep17, station Brugge

Dat paste zo mooi bij de Blue Bike.
Tja, dan kon ik toch niet achter blijven?

21sep17, Brugge

22 april 2014 gaf Jandefietser op deze blog een Engelse les.
Daarin promootte hij de sharrow.
Aan het Sint-Pietersstation duikt een variant van de sharrow op.

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

29aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

Het Koningin Maria-Hendrikaplein is al jaren een ongestructureerd zootje.
Mijn chérie komt er gemiddeld éénmaal per maand, en vloekt na afloop steevast op de onleesbaarheid om “de put” (haar koosnaampje voor de ondergrondse stalling) te bereiken.
Ze is niet de enige.
Ik heb er al veel stationsgebruikers de weg gewezen, want ook fietsbewegwijzering (zelfs richting centrum of UZ) ontbreekt.
Een integrale heraanleg is (cfr de huidige info) gepland in de eindfase van de stationswerken, lees: pakweg 2025/2026. (dus pas na twee gemeenteraadsverkiezingen, die van 2018 en die van 2024)
Tot zolang moeten we het met de huidige tramsporen, loop- en fietslijnen uitzingen.
De beschermde bomencirkel op het oude plein is -samen met stationsluifel- de dominant bepalende factor, wat de bewegingsruimte van de verkeersplanners uitdagend beperkt.
De toegang tot de ondergrondse fietsenstalling-in-aangroei leek (anno 2000) ergens tussen de soep en de patatten in het project geschoven.
Meer nog: een toekomstgericht mobiliteitsplan voor fietsers van en naar de grote ondergrondse stationsstalling ontbrak van bij aanvang.
Werden ondertussen even dominant bepalend: de autoinrit voor de kiss & ride, de helling naar het VAC (Vlaams Administratief Centrum), de hellende tuin, de eerste helft van het(ondertussen al deels heraangelegde) busstation, en de helling naar de fietsenstalling.

Fietsersbond Gent zit sinds pakweg 2006 mee aan tafel in de klankbordgroep van het project Gent Sint-Pieters (alle verslagen hier.
Ons doel is simpel: de evolutie van het complexe project opvolgen, en waar nodig de fietsfailures aankaarten.
In het begin leek dat hopeloos.
De NMBS bleek soms de grootste tanker ter wereld.
Of was het De Lijn?
Of Eurostation, de vastgoedpoot van de NMBS?
Of de Stad?
Of de aannemers?
In ieder geval: niemand had de eindregie over de aannemers, laat staan de eindverantwoordelijkheid van het totale project.
Herinner je bijvoorbeeld deze Fietsbult met als titel “Lomp²”.
Dit zijn alle Fietsbulten met “Project Gent Sint-Pieters”.
Maar kijk, ook een vloot tankschepen kan keren.
Jaar aan jaar steeg de gevoeligheid om fietsverkeer (dan toch) ernstig te nemen.

De leesbaarheid van het stationsplein- of beter: het gebrek daaraan- is op de klankbordgroep al een paar jaar een complex thema.
De uitvoering liet op zich wachten.
Afgelopen weken kwamen er eindelijk ook daden.
Op het eerste zicht lijkt het me een forse verbetering.
Het pad tussen Koning Boudewijnstraat/Koningin Fabiolalaan en Koning Albertlaan werd ontdubbeld:

29aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

Zebrapaden krijgen een (op Vlaams nivo ontwikkelde) waarschuwing voor de trams, voertuigen met eeuwigdurende voorrang:

29aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein


Daar ontbreekt nog de rode verf.
Ook de fietsoversteken kunnen zo’n waarschuwing gebruiken, of wordt het dan teveel van het goede?

De combinatie van scharrows, klassieke pijlen op kruispunten en fietssymbolen werkt.
Op deze nieuwe fietsroute richting Koning Albertlaan ontbreekt op het kruispunt nog een pijl rechtdoor en linksaf.
De eerste keer dat ik er passeerde vond ik het fietspad richting Albertlaan niet vanzelf.
Als een schaap volgde ik de sharrows. 🙂
Zijn ze het simpelweg vergeten schilderen? (dit schilderwerk is een complexe klus)

29aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

Belangrijkste pluspunt: er loopt nu een bijna rechte fietsas tussen de Prinses Clementinalaan, de hoofdingang van het station, en de helling naar de overdekte fietsstalling.

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein


Dat is ook handig voor de snel groeiende groep plooifietsers.
De centrale voetgangersas kreeg het juridische statuut van woonerf:

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

Dat lijkt me de juridische vertaling van “shared space”.
Het is er eventjes geen fietspad.
Fietsers worden geacht zich aan te passen aan de (vaak immense) voetgangersstroom, een concept dat me evident lijkt.

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

Deze oversteek is de enige die me zorgen baart:

29aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein


Is hij veilig genoeg?

We waren als Fietsersbond ook vragende partij voor een leesbare fietsoversteek op de Koningin Elisabethlaan, fietsend vanuit de Koningin Astridlaan.
Daar is nog geen spoor van te zien.

30aug17, Koningin Elisabethlaan


De verfwerken zijn nog niet rond.
Hopelijk is deze oversteekplaats voor begin september.

Wat denkt u als dagelijkse passant van de verschillende nieuwe situaties?
Ik ben in ieder geval fan van deze vorm van leesbaarheid.
Ze kan helpen om onverwachtse en complexe tramspoor- en kruispuntsituaties helderder te krijgen.
Een voorbeeld?
Gisteren reed ik dit mij onbekende fietspad knal voorbij.

30aug17, Sint-Pietersaalststraat

Hoe kwam dat?
(1) het verkeersbord staat verstopt achter de blauwe paal van de Lijn
(2) ik focus op het wegdek met tramrails, op de kwaliteit van het putdeksel tussen de rails (die zijn vaak gevaarlijk oneffen) en op het naderende kruispunt.
Drie sharrows zijn hier welkom.

30aug17, Sint-Pietersaalststraat

Sinds de invoering van het circulatieplan in Gent mogen fietsers tussen 11u en 18u niet langer fietsen in enkele winkel-wandelstraten.
Fietsersbond Gent en Gents Milieufront stelden vast dat er nog te veel fietsers niet op de hoogte zijn van het verbod of het verbod niet respecteren.
Daarom organiseerden ze vandaag een fietshoffelijkheidsactie aan de Kalandeberg.
Fietsers die de straat passeerden met de fiets aan de hand, kregen een zoet chocolaatje in de vorm van een Gentse draak.
De fietsers die niet afstapten kregen een zure spek.

02mei17, Kalandeberg


Gents Milieufront en Fietsersbond Gent willen de nieuwe regeling bekender maken bij fietsers, en duidelijk maken dat ze de maatregel steunen.
Eva Van Eenoo: “We vinden het belangrijk dat fietsers respect hebben voor de voetgangersstraten. Zelf willen we ook dat automobilisten de zone 30 en de fietsstraten respecteren zodat wij veilig kunnen fietsen. Fietsers hebben ook de verantwoordelijkheid om hun gedrag aan te passen zodat voetgangers in alle rust kunnen wandelen”.

02mei17, Kalandeberg

De maatregel heeft in ieder geval een groot draagvlak bij de leden van Gents Milieufront en Fietsersbond Gent.
Bij een bevraging liet 70% weten dat ze akkoord gaan met het fietsverbod tussen 11u en 18u.
15% had liever gezien dat fietsers konden blijven doorfietsen.
15% heeft begrip voor de maatregel hoewel de voetgangersstraten deel uitmaken van hun dagelijkse fietsroute.
Deze fietsers moeten dus op zoek naar een alternatief parcours.
Zeker bijvoorbeeld de Mageleinstraat en de Koestraat waren voor heel wat fietsers onderdeel van hun vaste reisweg.
Zij moeten nu allemaal een alternatief zoeken.
Het is dan ook belangrijk dat de parallelle routes goed zijn aangeduid en de nodige kwaliteit hebben.
Hindernissen zoals kasseien of tramsporen, en zeker de combinatie van de twee, zijn uit den boze.

02mei17, Kalandeberg

Deze opinie verschijnt vandaag, 27 april, in De Standaard.

Volgens Unizo hebben sommige handelaars en horeca-uitbaters sinds de invoering van het circulatieplan in Gent te maken met omzetdalingen van 30 tot 50 procent (DS 26 april).
De zelfstandigenorganisatie is geen tegenstander van het circulatieplan en erkent dat die omzetdaling niet het gevolg is van het circulatieplan alleen, maar dat het ‘wel de kers op de taart is voor die mensen’.
Het is een kers die zuur smaakt.
Dat de omzet nu een dip toont, is niet helemaal onverwacht – die was ook zichtbaar in Groningen, kort na de invoering van het lussenplan – maar de lokale handel herstelde zich snel.
Bovendien zijn er nog redenen voor optimisme.

Lokale handel kleurt de stad en geeft ­elke wijk een specifieke identiteit.
Je lokale handelaar maakt niet alleen dat je te voet brood kunt gaan kopen, maar draagt ook bij aan de sociale cohesie van je buurt.
Dat het Gentse circulatieplan handelaars zorgen baart, moeten we ernstig nemen.
Maar het is te gemakkelijk om een oorzakelijk verband te leggen tussen een autoknip en een dalende omzet.

23apr17, Kouter

Onderzoekers bogen zich al meermaals over de vraag wat de impact is van auto­werende maatregelen op de omzet van lokale handelaars.
De conclusie is telkens dezelfde. Extra ruimte geven aan fietsers en voetgangers heeft ofwel geen ofwel een positieve impact op de omzet.
En, handelaars overschatten het aantal klanten dat met de auto winkelt.
De auto is níét het favoriete verplaatsingsmiddel van lokale consumenten.
De meeste klanten zijn dan ook meer gebaat met een fietsenstalling, een breed voetpad of een bus- of tramhalte voor de deur dan met extra parkeerplaatsen.
Klanten die te voet of met de fiets winkelen, geven bovendien meer uit dan wie met de auto boodschappen doet.
Autogebruikers spenderen per winkeltrip meer, maar fietsers gaan vaker naar de winkel en geven daardoor alles samengeteld meer uit.

19apr17, Dampoortstraat

Zou de concurrentie van Bol.com en ­Zalando niet veel harder snijden dan een autoknip?
Want door die autoknip ontstaat er een aantrekkelijke publieke ruimte, een unieke omgeving die mensen naar een lokale handelaar kan lokken, in plaats van naar inspiratieloze baanwinkels of Zalando.
Blijven roepen dat Gent onbereikbaar is geworden, is niet alleen een loopje met de werkelijkheid nemen, het versterkt het risico op een selffulfilling prophecy.
Mensen zullen op den duur echt geloven dat je Gent niet meer in of uit kunt. Voor wie niet in het circulatieplan wil geloven, het zij zo.
Maar, voorstander of niet, wandel naar je lokale handelaar en doe daar je inkopen.
Neem je fiets en ga koffiedrinken op een nieuw terras.
Laat de kers op de taart van de lokale handel zoet smaken.

Eva Van Eenoo & Steven Geirnaert
Voorzitter Fietsersbond Gent & coördinator Gents Milieufront.

Sint-Barbara

20 april 2017

Het Sint-Barbaracollege in de Savaanstraat ondergaat een transformatie.
Het wordt een school om jaloers op te zijn.
Zoals ze het zelf formuleren: de veiligste school in het hart van Gent.
De straat waar de verschillende schoolpoorten op uitkomen werd binnen het Circulatieplan per 3 april een deel van het voetgangersgebied, met als statuut “woonerf”.
Toen ik in de jaren 90 als theatertechnicus met grote regelmaat de auto of camionet van het gezelschap ging ophalen in de Savaanstraat (of terugbrengen) was ik er rond half vier vaak getuige van een file auto’s met wachtende ouders of grootouders.
Chaos, want de 20e auto die “volgeladen” was moest wachten tot de eerste ook “vol” was.
“Vol” was meestal: één kind.
Vaak was dat een puber, voorzien van ogen, oren, armen en benen.
Na een paar maanden was het duidelijk: de Savaanstraat was tussen drie en half vijf best te mijden.
De paters Jezuïeten verhuurden er een gebouw vol parkeerplaatsen.
Het goddeloze theatergezelschap, met standplaats in de Vooruit, huurde bij de paters een aantal parkeerplaatsen.
Gen probleem, de parkeermarkt kende geen zuilen of andere beperkingen.
Dat waren ook de jaren dat ik àlle sluipwegen van Gent kende èn gebruikte.
Zo kon ik vrolijk fluitend alle files in de Gentse binnenstad ontwijken.
Toen stonden er amper files aan de Kennedytunnel.
De as Antwerpen-Brussel was nog geen automuur, maar het verkeer (àlle verkeer) in de Gentse binnenstad stond vaak muurvast.
Voetgangers in bijvoorbeeld Langemunt, Korenmarkt en Veldstraat laveerden tussen de auto’s, remember Laurens De Keyzer.
Ik geloofde nog dat files oplossen een kwestie was van extra wegen aanleggen.
Ik dwaalde.

Is het toeval dat op de plaats van dat parkeertorentje nu een frisse lagere school staat?
Is het toeval dat de ouders van deze school in 2013 een petitie lanceerden om de allereerste autoknip van schepen Watteeuw te bekampen?
Lees de commentaren uit 2013, en vergelijk met de huidige situatie.
Wat een verschil.
Is het toeval dat deze school emotioneel èn intellectueel vandaag ver genoeg staat om bij de start van het Circulatieplan dat plan te omarmen en een driedaagse fietshappening te organiseren, in aanwezigheid van de burgemeester en meerdere schepenen?
Toeval bestaat.
Prettig toeval ook.

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

In 2011 bezochten we bij toeval de unieke, creatief gevonden fietsstalling van het college.
Die stalling is verder uitgebreid:

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

Maar de school investeerde ook in een groot aantal stallingen in de nieuwe school:

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

Mocht Sint-Barbara nog een slogan nodig hebben: een school met zijn voeten vol in de 21e eeuw.

%d bloggers liken dit: