Home

Aanrijding in Heirnis

5 juni 2015

31mei15, Engelstraat

31mei15, Engelstraat

31mei15, Engelstraat

31mei15, Engelstraat

Dromen

25 april 2015

Die ochtend in de krantenwinkel:

25apr15, De Gentenaar

25apr15, De Gentenaar

De drie dagen ervoor werd het Fietsbeleid op de weegschaal gelegd.
Zo’n reeks verdient wat reclame:
Deel 1: Gent scoort 67 procent als fietsstad
Deel 2: Met schepen Watteeuw naar fietsstad Utrecht
Deel 3: Met Watteeuw naar Utrecht: “Succes fiets zo groot dat het bijna een probleem wordt”
Ook het “GENT GEWOGEN”-editoriaal vandaag in de krant geeft hoop.
We typen het integraal over. (c: De Gentenaar)

LEVE EEN TRAGE BINNENSTAD
Karel Van Keymeulen

Nee, niet iedereen is enthousiast over de invoering van zone 30 in het grootste deel van de binnenstad. Sommigen ervaren die beslissing als ‘autotje pesten’. Wie van de kleine ring (R40) het centrum binnenrijdt, mag maar 30 kilometer per uur meer rijden.
En er zit nog meer in de pijplijn. Tegen de zomer van volgend jaar wordt het mobiliteitsplan ingevoerd, met het knippen van straten en een verdubbeling van de voetgangerszone. Die maatregelen komen er om het doorgaand verkeer uit de stad te weren. Ook daarvoor staat niet iedereen klaar om te applaudisseren.
Maar wie kan nu tegen de invoering van een grote zone 30 zijn? Met trager verkeer kom je vlugger aan een aangenamere, veiligere stad. Bovendien leidt trager verkeer tot minder ongevallen.
Als je maar 30 rijdt, is de kans op bokken maker minder groot. Voetgangers kunnen veiliger oversteken, auto’s kunnen sneller stoppen, bij ongelukken verkleint de kans op schade en lichamelijke verwondingen. Fietsers én autobestuurders zullen meer op hun gemak zijn. Minder auto’s in de stad zal de uitstoot verminderen en de bedenkelijke luchtkwaliteit verbeteren.
Vanaf juni zullen boetes worden uitgeschreven. Maar de achilleshiel van de zone 30 blijft de controle. Met een mobiele flitser kan de politie hoogstens wat prikacties houden. De ervaring leert dat de invoering van nieuwe snelheidsregels slechts langzaam in de geesten binnen sijpelt. Een recent onderzoek van het Belgisch instituut voor de Verkeersveiligheid (BIVV) wijst uit dat 90 procent van de Belgen de zone 30 negeert, vooral in schoolomgevingen.
Nergens in West-Europa sterven meer jonge mensen in het verkeer dan in ons land. Veel zal afhangen van de goede wil van de autobestuurders. Maar er is hoop. Op de kleine ring houden veel chauffeurs zich al aan de maximumsnelheid van 50 km/uur, waar de meesten vroeger met 70, 80 en 90 per uur voorbij zoefden. Bijna niemand betwijfelt nog dat een autoluwe voetgangerszone een weldaad is voor de stad. De zone 30 is er vooral om jet leven aangenamer en, jawel, veiliger te maken.

Het stond op gisteren in De Gentenaar: de kasseien in de Limburgstraat worden herlegd. Oef, zullen velen zeggen.

Zo ook de schrijver van deze lezersbrief, gericht aan de voorzitter van de nationale Fietsersbond.

geachte Mr De Cleen,

Graag nodig ik u uit om eens een fietstocht te doen in de Gentse binnenstad om u op het verloederde fietsgedeelte van stad Gent te wijzen en wat er aan kan gebeuren om veiliger te fietsen. Ooit had ik in Gent een ongeval per fiets met schade als gevolg. De lijdensweg die je als fietsgebruiker moet ondergaan om uw recht op te eisen is onvoorstelbaar. Men wordt heel vakkundig van politie (wat denk je wel, daar hebben we geen tijd voor… ) naar ombudsvrouw, naar stad Gent gestuurd om nadien doorverwezen te worden naar de gerechtelijke dienst van Gent die u doorverwijst naar De Lijn (in mijn geval) om u terug u te sturen naar de verzekering van stad Gent die u terug doorverwijst naar hun verzekering Ethias. En die vragen dan om aan te tonen of mijn fiets al niet beschadigd was??????? . hoe kan je nu in Godsnaam aantonen na een ongeval, in welke staat uw voertuig zich bevond…….???, Help me hoe kan dat nu???

Bij een aangifte van een ongeval, vertelde de politie mij dat ik, indien ik weet heb van een slecht wegdek, daar dan als gebruiker geen gebruik mag van maken………… dus in Gent mag er niet meer gefietst worden???

Wel fietsautostrades aanleggen en voetbalarena’s uit de grond stampen maar deftige fietsvoorzieningen ter beschikking stellen, daar is dan geen geld meer voor.

De Lijn schreef mij ooit een brief dat ik heel voorzichtig moet rijden, wel sedertdien doe ik dat. Tot ergernis van de achteropkomende trams….

En de fietsersbond zou daar beter ook aan mee werken.

Hoogachtend,

L.P.

—————————————————————————————————————————————————————————–

zo ligt Gent erbij, dan zou men willen dat de mensen met de fiets komen, ……………… Gent een fietsstad?????????????

wegdek

Een aantal vaststellingen :

* Het lijkt alsof FB verantwoordelijk is voor slechte staat van de wegen. Niets is minder waar: we herhalen deze terechte opmerking telkens we in gesprek gaan met stad Gent en andere spelers (oa. het gewest).

* Politie en De Lijn trachten het slachtoffer af te wimpelen: een oud zeer. We mogen niet veralgemenen, maar er is langzaam beterschap.

DE OPLOSSING :

* Op onze website staan de adressen van de meldpunten. Meld dergelijke klachten altijd en stuur ze (in cc/kopie) naar ons.

* WORDT LID VAN DE Fietsersbond. Met hoe meer we zijn, hoe krachtiger onze stem. Als extra we hebben voor onze leden een goede rechtsbijstandsverzekering. Die kan je onder andere juridisch verder helpen als je door de slechte staat van de weg een ongeval hebt.

(Blogger Ivan Deboom dropte op 25 juni onderstaande krachtige brief op internet)

We moeten nog even wachten op een nieuwe Vlaamse minister voor Mobiliteit.
Toch wil ik hem of haar al een brief schrijven.

Beste minister, (M/V)

U heeft ongetwijfeld de kranten gelezen, gisteren en vandaag. Er stond iets over een onderzoek van het BIVV, dat kinderen die naar school fietsen tot 63 keer meer kans maken op een ongeval dan kinderen die met de auto gebracht worden.

Ik werd misselijk van het volgende fragment:

“Het grootste gevaar is er bij kinderen die pas kunnen fietsen”, zegt hoofdonderzoekster Heike Martensen van het BIVV. “Ze kennen de verkeersregels te weinig en schatten de snelheid van het andere verkeer fout in.”

Het “gevaar” wordt hier eenduidig gekoppeld aan de ondeskundigheid van een kind.
Ik vind dat wal-ge-lijk.

Of wat ik gisteren las in deze analyse op Zeronaut.be:

Het mag dan ook niet verwonderen dat veel media de feiten in een zeer beperkt kader geven. De ondertoon is steeds: ‘Het slachtoffer is verantwoordelijk, want hij is bepalend voor alle parameters die we kennen.’ Alsof je iemand een verkiezingsnederlaag toeschrijft omdat hij 1m73 is en graag koffie drinkt. ‘Blaming the victim’ m.a.w. en dit door het BIVV, het instituut dat net voor alle weggebruikers moet opkomen.

Die perceptie heeft het BIVV vandaag proberen rechtzetten met een een interessante opinie van Karin Genoe.

Beste nieuwe minister, ik vind het BIVV nodig maar er is meer nodig. Ik pleit voor de oprichting van een Vlaamse Verkeersinspectie. Naar analogie met de Vlaamse Wooninspectie die sommige huizen met onmiddellijke ingang onbewoonbaar kan verklaren, zou deze Verkeersinspectie met onmiddellijke ingang een aantal straten kunnen afsluiten wegens on-verkeer-baar. (laat alvast die oranje vierkante borden maken: ‘AUTO’S AFSTAPPEN’)

Maar ik wil het met u even hebben over wat niet in de kranten staat, over het slagveld zelf. En over de conclusies die u aan dat onderzoek van het BIVV zou moeten koppelen, u als nieuwe eindverantwoordelijke.

Mijn dochter was 3,5 jaar toen ze door een auto werd aangereden. De chauffeur was verblind door de zon of iets anders. (de fluo-vlag en het fluo-hesje ten spijt) Dat Zita nog leeft, heeft ze te danken aan haar pluimgewicht en aan de goed gesmeerde spil van het aanpikfietsje. En ook aan haar fietshelm. En ook aan het wonderbaarlijke feit dat er toevallig geen andere auto in de buurt was. Mazzel in het kwadraat.

Een ongeval zonder fysieke gevolgen… maar een ervaring voor het leven. Mijn dochter herinnert zich niks meer, dus ze weet niet precies waarom ze, nu 3 jaar later, steeds blokkeert en begint te wenen als er plots een auto te dicht komt of in de remmen gaat. Ikzelf weet wel waarom ik vaak ‘s nachts wakker schiet, na alweer een angstdroom over hoe het allemaal anders had kunnen aflopen. Omdat het voor vele ouders inderdaad anders afloopt.

Zita is nu 6 jaar. Op onze dagelijkse fietsroute van 950 meter liggen 2 levensgevaarlijke punten. Minstens een keer per week zijn we er getuige van een bijna-ongeval of maken we er zelf een mee. Die “63 keer” van het BIVV, dat zegt mij niks. Ons onveiligheidsgevoel kan je niet in getallen vatten. Het is precies dat onveiligheidsgevoel dat ouders de auto injaagt. (zeggen ze dan) (hoe gemakkelijk is dat) (“ja maar het BIVV zegt het ook!”)

10jun14, 08u16, Toekomststraat

10jun14, 08u16, Toekomststraat

Maar ik had het over de kranten en wat er niet in stond, namelijk: de conclusies. Volgens mij – dagelijks woonwerkfietser en meefietsende ouder – zijn dit de belangrijkste conclusies:

Conclusie 1:

X Probleem: Er rijden veel mensen met de auto die eigenlijk niet met de auto zouden mogen rijden.
X Oplossing: Voer een verplichte levenslange bijscholing in, zowel voor theorie als voor praktijk. Ik verwijs u nogmaals door naar het opinie-stuk van Karin Genoe.
Maar een veel drastischer oplossing zou kunnen zijn: geef het rijbewijs alleen aan wie het nodig heeft. Dat moet ik even uitleggen. Ik begeleid dagelijks mensen die studeren voor hun theorie-examen Rijbewijs, het overgrote deel van die mensen woont in de stad. Als ze werken, dan werken ze in dezelfde stad. Hebben ze (nu) een rijbewijs nodig? Absoluut niet. Denken ze (nu) na over de fiets als alternatief voor de auto? Absoluut niet. Is het aan u, als minister voor Mobiliteit, om te bepalen of iemand een rijbewijs nodig heeft? Absoluut niet, maar het is wel uw verantwoordelijkheid om die mensen voldoende te sensibiliseren en te faciliteren. Dat heeft uw voorganger, Hilde Crevits, met glans verzuimd.

Beste nieuwe minister, u zal moeten kiezen.
Ik zeg: kies voor de fiets.

Conclusie 2:

X Probleem: Fietsers krijgen niet genoeg ruimte.
X Oplossing: Geef fietsers meer ruimte.
Het klinkt belachelijk simpel. Uw voorganger, Crevits, heeft een aantal verhoogde gescheiden fietspaden aangelegd. Dat is goed. Alleen: het was véél véél véél te weinig. Ik zou cijfers kunnen geven, bijvoorbeeld hoe haar investering in veilige fietspaden voor heel het Vlaams Gewest slechts een fractie is van het geld dat nu al gespendeerd is aan een auto-ringverbinding voor 1 stad, een ringverbinding die nog niet aangelegd is. Crevits wist dat, dat die cijfers schandalig zijn, dat ze zeer licht uitvallen t.o.v. het geld voor autowegen, vooral tegenover de aanleg van zelfs een nieuwe autostrade of de verbreding van de R0 of ga zo maar door. Dus sprak ze steevast over het aantal ‘kilometers fietspaden’, dat klinkt beter.

Beste nieuwe minister, u zal moeten kiezen.
Ik zeg: kies voor het fietspad.

Conclusie 3:

X Probleem: Fietsers hebben soms voorrang, soms helemaal niet, soms een beetje.
X Oplossing: Geef fietsers de absolute voorrang. Overal. Altijd.
Uw voorganger, Hilde Crevits, heeft zichzelf heus niet alleen op de borst geklopt voor die fietspaden. Ze heeft zichzelf ook gefeliciteerd voor meer dan 70 fietstunnels en -bruggen die ze gebouwd heeft. Wel, ik vind dat een schande. Het aanleggen van tunnels en bruggen voor fietsers – uitgezonderd die over het water – betekent eigenlijk dat je als minister absolute prioriteit geeft aan gemotoriseerd verkeer, dat je eerste bekommernis is dat de files kleiner worden en dat die eindeloze stroom aan auto’s vooral niet gehinderd wordt door overstekende fietsers. Dus verplicht de minister die fietsers om te investeren in een degelijk versnellingsapparaat: klimmen en dalen is vanaf nu de boodschap, extra afstand afleggen ook, zolang die fietsers maar uit het zicht blijven. Dat is eigenlijk mobiliteit uit de jaren ’60, dat is onverbloemd kiezen voor de auto. Maar van u, beste nieuwe minister, verwacht ik exact het tegengestelde. U mag nog zo keihard “midden de mensen” staan maar toch: er bestaat geen “En/En”-beleid voor mobiliteit. U gaat toch ook “for zero”?

Beste nieuwe minister, u zal moeten kiezen.
Ik zeg: kies voor de fietser.

Inmiddels verblijf ik,
Met beleefde groeten,
Hoogachtend op de fiets,

Ivan Deboom

P.s. Nog vergeten: wat de Fietsersbond zegt: “Passagiers doen geen verkeerservaring op”. Samengevat: fietsen is niet gevaarlijk, kinderen met de auto naar school brengen is dat wel. De sleutel ligt in de handen van de ouders (en het is geen autosleutel).

De Fietsersbond wijst ook op het ‘Safety by numbers’ principe. In landen waar veel gefietst wordt is het veiliger om te fietsen. Denemarken en Nederland zijn daardoor de veiligste landen om je het in het verkeer te begeven, en niet alleen voor fietsers. “Niet minder maar juist meer fietsen is dus de oplossing” besluit Roel De Cleen van De Fietsersbond.

Het meest grimmige aspect van de werking van Perpetuum Mobile waren de dodenwakes. In die tijd vielen er veel doden op de weg in Gent.

affichedodenwakec

 

Ter vergelijking: je had als fietser zowat vijf keer meer kans op een dodelijk ongeluk  in het begin van de jaren negentig dan nu (Gent is nog altijd geen echt veilige fietsstad:  fietsen hier is ongeveer twee of drie keer gevaarlijker dan fietsen in Amsterdam).Wat de verontwaardiging nog deed toenemen was de manier waarop dit werd afgedaan. Een dode fietser was goed voor vijf lijntjes op de regionale bladzijden van de krant. Voor zover iemand er een probleem van maakte waren er twee opties.

Ofwel (dat was de fietsvriendelijke optie) beschouwde men het gevaar als een probleem waaraan niets te verhelpen was. Maatregelen waren overbodig, want ze zouden toch niets uithalen. Als je verder doorvroeg bleek dat men niet zozeer geen passende maatregelen kon bedenken, maar dat men fietsers gewoon de moeite niet waard vond. Infrastructuur voor veiligheid? Te duur. Snelheidsbeperking? Hindert `het verkeer’ (alsof fietsers geen verkeer zijn). Alles wat het probleem kon verhelpen was `niet realistisch’.

Ofwel (dat was de meest verspreide optie) legde men de schuld bij het slachtoffer. Een citaat: ‘Natuurlijk veroorzaken niet alleen technische mankementen [van fietsen] ongevallen. Bij volwassen fietsers zijn die ook  te wijten aan de eigen instelling’.
Of nog: ‘De veiligheid van de fietsers begint met zelfdiscipline, naleven van de wegcode en respect voor de anderen. Dat alles negeren de fietsers spijtig genoeg vaak volledig.’ Dat de oorzaak ook wel eens bij andere weggebruikers zou kunnen liggen wordt absurd gevonden. Als Perpetuum Mobile bij een dodenwake op de Stropkaai opmerkt dat de fietser voorrang had, haalt de journalist van dienst de voltooid verleden toekomende tijd (…zou voorrang hebben gehad..) boven om zijn ongeloof uit te drukken. Meer nog, niet alleen hebben de fietsers al het gevaar aan zichzelf te wijten, ze zijn er nog blij mee ook. Fietsers zoeken het gevaar, ze vinden het spannend zijn twee andere citaten. Maar de hoofdvogel in deze categorie schoot de Gentse burgemeester, Gilbert Temmerman, in 1993 af: zelfmoordenaars.

De Gentenaar(?), januari 1993

De Gentenaar, januari 1993


Telkens een fietser omkwam in het verkeer werd er, meestal een week of zo nadien, een druk kruispunt gedurende de avondspits voor een half uur geblokkeerd. Een krantenartikel spreekt van guerillatactieken en dat is een correcte omschrijving. Het was een krachttoer om zonder het medeweten van de politie een paar honderd actievoerders bij mekaar te krijgen. Veel automobilisten reageerden bijzonder agressief (niet allemaal, sommigen toonden echt wel respect voor het slachtoffer en steunden de actie) zodat je als actievoerder ook nog klappen riskeerde, al is het bij een beetje trekken en duwen gebleven.
foto Perpetuum Mobile, zonder datum

foto Perpetuum Mobile, zonder datum


Begin 1993 was de trieste lijst van de affiche aangevuld met nog drie namen. De Gentse burgemeester gebruikte dan ook het woord terrorisme. Een gepaste term, zo zou je denken na zeven doden, maar vreemd genoeg wees hij met een beschuldigende vinger naar de fietsbeweging. Dat fietsers en voetgangers (een of twee van de slachtoffers waren voetgangers) omkwamen in het autoverkeer was nog tot daaraan toe, maar dat om de paar weken een kruispunt geblokkeerd werd, dat was terrorisme. Er werd gedreigd met vervolging (gelukkig waren er nog geen GAS-boetes in die tijd) en inbeslagname van de fietsen die bij de blokkade gebruikt werden.

De Morgen, 11 maart 1993

De Morgen, 11 maart 1993

De acties waren echter erg succesvol in het overbrengen van de boodschap. Niemand kon er nog omheen: het verkeer was moordend en het was dringend nodig om daar iets aan te doen. De pers berichtte vrij uitgebreid over de acties en dus ook over de eisen en de verontwaardiging van de actievoerders. Morgen maken we een balans op van vijf jaar actievoeren.

 

perpetuumEen tweede tekst op de floppy geeft een voorstelling van Perpetuum Mobile.

In 1989 stak een groep jonge enthousiastelingen de koppen bij elkaar om iets te doen aan de hoge snelheid van het autoverkeer in de stad. ‘Dat racen mag misschien leuk zijn voor de bestuurder, het is levensgevaarlijk voor andere automobilisten en helemaal voor de ‘zachte weggebruikers: voetgangers, fietsers en gehandicapten’, zo redeneerde men.  De eerste akties van de groep waren dan ook gericht op het verlagen van de toegestane snelheid van de auto in de stad van 60 (toen nog, naar 50 km/h).

Het Volk, 10 januari 1994

Het Volk, 10 januari 1994

 De Gentse Fietsersbond Perpetuum Mobile was hiermee geboren.  In vijf jaar is de ‘aktiegroep’ uitgegroeid tot een degelijke ledenvereniging die opkomt voor de belangen van de dagelijkse fietser in de brede zin van het woord.  Het jonge is niet meer zo nadrukkelijk aanwezig, het enthousiasme des te meer.  In dit artikeltje een korte voorstelling.

De bond, is de afgelopen twee jaar nadrukkelijk in het nieuws gekomen met de zogenaamde ‘dodenwakes’ die ze in samenwerking met een aantal andere fietsersverenigingen organiseerde.  Zo’n wake houdt in dat iedere keer dat er een ongeval gebeurt in het Gentse, waarbij een fietser om het leven komt, er een belangrijk kruispunt in de buurt van het ongeval een half uur wordt geblokkeerd.  Dit gebeurt iedere keer om vijf uur in de namiddag, het hoogtepunt van de avondspits.  Hiermee willen de fietsers de aandacht vragen voor de gevaren van het gemotoriseerd verkeer én voor de slechte voorzieningen voor de zachte weggebruikers.

Deze akties maken enorm veel los bij de Gentse bevolking.  Sommigen kunnen er niet mee lachen dat ze de laatste twee jaar 11 keer vast stonden vanwege verongelukte fietsers.  Anderen hebben wel begrip voor de eisen van de fietsers, maar vinden dat het nu wel lang genoeg geduurd heeft.  De fietsers zijn vooral geschrokken dat ze zo vaak de straat op moesten.

Die dodenwakes zijn misschien wel spectaculair.  Het is echter maar een klein deel van de aktiviteiten die Perpetuum Mobile onderneemt.

Laten we in dit verband een hardnekkig en misschien wel begrijpelijk misverstand uit de weg ruimen;  Perpetuum Mobile is niet tegen de auto.  Sommige van onze beste leden hebben er een.  De Gentse Fietsersbond vind wel dat met die auto verstandig moet worden omgesprongen.  Het is nu eenmaal zo dat het steeds drukker wordt op de weg en een auto met één persoon erin is dan een erg inefficiënt gebruik van die beperkte ruimte, zeker als je het vergelijkt met de ruimte die een fiets inneemt.

De aktiviteiten van de bond richten zich vooral op drie vlakken:  studie en informatie, cursussen en natuurlijk de akties.

Studie en informatie:

Affiche, 1993

Affiche, 1993

We willen niet enkel staan roepen dat de zaken niet goed zijn.  We nemen de problemen van de Gentse fietsers onder de loep en proberen zelf oplossingen daarvoor aan te dragen. Daarvoor zijn er binnen de vereniging een aantal groepen aktief die zich in specifieke zaken verdiepen en bijscholen. Zo hebben we bv. aan het Gentse stadsbestuur een dossier over fietsparkeerplaatsen aangeboden.  Hiervan is dankbaar gebruik gemaakt bij de ontwikkeling van het ‘Gentse Fietsrek’ dat nu overal in de stad opduikt.  Wij hebben ook mee gediscussieerd over het ruimtelijk struktuurplan en het Fietsbeleidsplan van de stad Gent.  En nog steeds is er regelmatig, persoonlijk kontakt met de fietsambtenaar van de stad.

Momenteel zijn we ook met de NMBS in gesprek over de fietsvoorzieningen aan het Sint-Pietersstation.  Wij denken dat het belangrijk is om aan dergelijke instellingen de stem van de fietser, de gebruiker van hun diensten te laten horen.

Een belangrijke bron van informatie voor de leden van de vereniging is het ledenblad ‘de Reflector’.  Dit blad komt zes maal per jaar uit en geeft informatie over ontwikkelingen die belangrijk zijn voor fietsers in Gent en de rest van de wereld.

Cursussen

Goed onderhouden fietsen zijn sneller en veiliger.  In samenwerking met de volkshogeschool Elcker-Ik organiseren we regelmatig een kursus fietsonderhoud.

Aan beginnende fietsers, of aan iedereen die zich onveilig voelt in het huidige verkeer bieden wij een kursus Zelfbewust Fietsen aan.

Akties

Als fietsersbond blijven we een belangenvereniging.  Naast het overleg schuwen we doeltreffende, geweldloze akties niet om duidelijk te maken wat er mank loopt in het Gentse verkeer.  We tonen aan dat fietsers en voetgangers meer rechten en ruimte moeten krijgen.

Een adres:

Wie meer informatie wil over de aktiviteiten van Perpetuum Mobile kan kontakt opnemen met het secretariaat: .

Harrie Mol

Vandaag is het vier maand geleden dat Gaëtane Hitchins omkwam op de John F. Kennedylaan. Ze was op weg naar haar werk in Zelzate toen ze werd gegrepen door een auto die van de weg afreed. Op een baan waar 90 km/u mag worden gereden heb je zo geen enkele kans.

23feb14, 13u01, John F Kennedylaan

23feb14, 13u01, John F. Kennedylaan

Familie, vrienden, collega’s hebben geprobeerd om afscheid te nemen en op de plaats van het ongeval werd een gedenkteken aangebracht. Sinds kort staat daar een witte ghostbike naast, geplaatst door de Gentse Fietsersbond.

23feb14, 13u02, John F Kennedylaan

23feb14, 13u02, John F. Kennedylaan

Hij staat daar als memento aan dit slachtoffer van het verkeer. Dit ongeval is gebeurd en valt niet meer terug te draaien. Daarom is deze ghostbike niet alleen een memento, maar ook een oproep aan alle verantwoordelijken om alles te doen om de veiligheid op dit punt en elders te verhogen.

In samenspraak met de familie van het slachtoffer werd beslist om op deze plaats geen dodenwake te organiseren.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 1.152 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: