De eindeloze quiz

Politiek is een eigenaardig bedrijf. De kloof tussen het interne verhaal en de externe communicatie is er vaak groot. Deze onwezenlijke coronatijden geven meer inzicht in het politieke bedrijf. De specialisten geven de input, soms met verschillende mogelijke scenario’s. De politici maken hieruit de keuzes. En ze “leggen accenten“. Een goede politicus is in de eerste tweede plaats vooral een goede communicator. Het voordeel van deze coronacrisis is dat we nu ook nonstop de specialisten hun kennis kunnen horen. Dat is nieuw. En dat helpt om te objectiveren.

Politiek is een hard bedrijf. Als een politievakbond op de frontpagina van een populaire krant om duidelijker regels mag vragen is het aan “de politiek” om hierop te reageren. Het Nieuwsblad focuste vandaag met haar kop op de fietsers: “ZELFS POLITIE WEET NIET HIE VER WE MOGEN FIETSEN”.

Applaus op de redactie van deze krant, want ze scoren! In medialandschap wil dat zeggen: hun voorpagina domineert het nieuws de rest van de dag. Het VRT-middagnieuws haakt hierop in, en legt de minister het vuur aan de schenen. De minister uit Aalter pareert met “De speeltijd is voorbij” en zet individuele lange fietstochten gelijk aan privéfeesten. Communicatief is dat een flater.

Alle (àlle) partijen te lande schoven vorig jaar op in de richting van fietsvriendelijk beleid. Sommigen met woorden, anderen met woorden èn daden. CD&V, de partij van de minister, profileert zich als een èchte fietsvriendelijke partij. Dat zegt niet àlles. De meeste weerstand om te evolueren zit altijd in de eigen partij. Sommige CD&V-burgemeesters leveren grandioos pionierswerk. Anderen doen het omgekeerde. Wie Aalter kent weet dat het één van minst fietsvriendelijke gemeentes te lande is. De empathie en kennis over wat een stad of gemeente nodig heeft om uit te groeien tot ander mobiliteitsgedrag is er ver te zoeken.

Marc Van Ranst moet ik u niet meer voorstellen. Afgelopen twee weken zat ik in isolatie, en had daardoor tijd met hopen om via hem urenlang bij te leren over de do’s en don’ts van virussen groot en klein. Maar ik keek met evenveel interesse naar hoe Van Ranst meesterlijk in staat was om zijn mening te geven zònder de verantwoordelijke politici in de wind te zetten. De topprioriteit van nationale politici is om gezichtverlies te vermijden. De perceptie is het belangrijkste. Een frontale aanval op een nationale politicus werkt meestal contraproductief. Wie bij politici gehoor wil krijgen moet zijn boodschap vriendelijk doen landen. Van Ranst heeft op dat vlak een andere reputatie. Maar hij maakt afgelopen maanden duidelijk een verschil tussen de zéér vrij sprekende mens en de verantwoordelijkheidslievende viroloog. Zo ook vanavond in De Afspraak. Geen frontale aanval op de minister. Wel een helder betoog: “In deze crisis moeten we de ware virologische leer volgen. … Het aantal kilometers dat je fietst haalt niks uit.”

26maa20, Stropkaai

Gisteren maakte ik na een halve dag thuiswerk mijn eerste virusvrije wandeling met de teerbeminde. De zon scheen. Het advies na twee weken uitzieken was: bewegen. Vanavond maakte ik mijn eerste fietstocht doorheen de stad. Het viel telkens op hoeveel mensen er stappend of fietsend op straat waren. Het viel me nog méér op hoe àl die verplaatsingen te voet of per fiets per twee of per gezinnetje gebeurden. Ik zag geen enkele, maar dan ook geen enkele groep.

25maa20, Scheldekaai

Wat wel opviel: je kon het verschil zien tussen fietsers en wielertoeristen. Fietsers genoten van het weer, en van bewegen. Wielertoeristen genoten van het weer, en van snelheid. Soms ongepast (te) snel laverend tussen fietsers, wandelaars en joggers. Wat is het verschil tussen een sportieve loper en een sportieve fietser?

26maa20, Verlorenkost

Een sportieve loper verplaatst zich traag. Of heb jij al veel lopers vollen bak door de stad zien lopen? Daar kunnen wielertoeristen iets van leren. In een stad is trààààg de norm. Professor dr. Peter Adriaenssens hield in De Afspraak een grandioos pleidooi: “Wees wijs! En beweeg mee!” Fysiek èn mentaal bewegen is het belangrijkste. Alléén al dààrom herhaal ik zijn vraag om “de eindeloze quiz” – mag het 25 of 50 kilometer?- te stoppen. Geef de mensen die liever sportief fietsen de buiten. Laat ze niet rond de stedelijke kerktorens draaien. Bij sommigen is de afstand belangrijker dan de snelheid. En de specialisten zeggen: het is virusvrij gezond.

Bahamontes is een wielertijdschrift. Ze dropten vandaag een brief aan de minister op Facebook. Net als Van Ranst kennen ze hun wereld. Ze hebben – afgaande op onderstaande tekst- de kennis en empathie om te weten wat een politicus nodig heeft:

Beste meneer De Crem, liefste Pieter (ja, we blijven vriendelijk),

Laten we het eens over je recente woorden hebben. ‘Fietstochten van 50 kilometer kunnen niet meer.’ Eerst en vooral: neen, wij zijn geen virologen. En eigenlijk zijn zij het die over dit soort belangrijke, specifieke dingen moeten beslissen. Dus als zij ons straks zullen tegenspreken, leggen we ons daar meteen bij neer. (En eigenlijk nemen wij met Bahamontes sowieso niet graag standpunten in, zeker niet als er politiek mee gemoeid is, maar soms moet het dus een keertje.)

Maar toch al even een paar bedenkingen. Waarom zou een fietstocht van 50 km niet meer mogen? Verspreidt het virus zich sneller eenmaal het weet dat de houder zich buiten een bepaalde perimeter van zijn huis bevindt? En houdt het virus zich koest als je onder je eigen kerktoren blijft? Dat dachten we dus niet. Is het niet veel verstandiger gewoon strenger te zijn inzake het fietsen in gezelschap? Dat kan de politie ook makkelijk(er) controleren, want daar draait het, begrijpelijkerwijs, om. En dus: enkel nog ‘alleen gaan fietsen’ is toegestaan, of met iemand die onder hetzelfde dak woont (dat gaat de Corona-verspreiding wel degelijk tegen).

Maar alstublieft: laat ons blijven bewegen, laat ons blijven fietsen (en niet enkel rondjes onder onze kerktoren). En straf niet zij die zich aan de regels (willen) houden, maar zij die er hun voeten aan vegen.

Waarvoor dank! #ridealone #ridesolo #beatcorona #fuckcorona

Sportieve Groet,

De steeds alleen fietsende Adelaar

11dec19, Lady T

Lady T is een straffe madam. Om 14u19 stuurde ze ons dit bericht, gevolgd door “Nu ween ik echt“. 47 Whatsappberichtjes later stuurde ze om 20u20 deze tekst:

Volledig eens met Bahamontes. Als reactie op de uitspraken van Pieter De Crem vandaag, mijn persoonlijke beleving.
Outside is free. Fietsen is mijn vrijheid. Fietsen is momenteel nog meer dan anders mijn mentale en fysieke uitlaatklep, mijn manier om op te laden. Ja, voor mij is fietsen essentieel. Al is het gewichtig dat woord in de mond te nemen dezer dagen.
Als maatschappelijk werker binnen ouderenzorg is het de voorbije weken heel hectisch geweest. Corona is continu aanwezig en beheerst de volledige werking in het LDC en ons team. We doen alles om de meest kwetsbaren te blijven ondersteunen, in moeilijke omstandigheden.
Ik besef zeker dat ik niet de enige ben die hectiek ervaren heeft. Corona beperkt momenteel ieders vrijheid en geeft vele mensen zorgen. De fiets gaf me steeds de nodige zuurstof.
Na de oproep om te blijven bewegen en sporten vrees ik nu helaas een andere boodschap. Een strikte maatregel: fietsen in een bepaalde perimeter van de woonplaats. Maar zeg nu zelf, dit laat ons nog dichter op elkaar zitten? In ons volgebouwde Vlaanderen is er al weinig open ruimte. Vanuit de stad zal het moeilijker zijn om rustige wegen op te zoeken. Nog meer mensen op een kleinere oppervlakte.
Laat ons uitzwermen op onbevolkte wegen. Laat ons zuurstof en immuniteit tanken. En drive om verder te doen met deze strikte manier van leven. Ik ben de eerste om richtlijnen van social distancing te volgen, mijn sociale cirkel tot het minimum te beperken (mijn lief en mijn collega’s) en zoveel mogelijk in mijn kot te blijven. Het sociale aspect van het fietsen (met mijn geliefde Vitesse peleton) berg ik met pijn in het hart, maar evenveel inzicht in de noodzaak ervan, op. Maar deze uitspraken begrijp ik niet.
De beslissing moet uiteraard nog vallen, ik hoop op gezond verstand. Dit is mijn kleine persoonlijke boodschap in coronaland.

Straf, en helder. Daar word deze vader stil van.

Het wordt uitkijken naar de wetenschappelijke adviezen die minister De Crem opvolgt, en daarna helder en wetenschappelijk communiceert.

Mail: F7 Fietssnelweg of Slijkweg Gent-Deinze?

Van: Koen Puttemans
Verzonden: donderdag 27 februari 2020 11:00
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: Fwd: F7 Fietssnelweg of Slijkweg Gent-Deinze?

Beste, Ik forward u deze mail in reactie op de vraag ” welke was de laatste plas die jij meldde?  ” in het laatst verschenen artikel  Plassen 
MVG, Koen

————————————————————–

Van: Koen Puttemans
Verzonden: woensdag 5 februari 2020 16:28
Onderwerp: F7 Fietssnelweg of Slijkweg Gent-Deinze?

Beste,

Hopelijk staat u mij toe dat ik mij in deze mail rechtstreeks tot u richt, omdat ik vermoed dat de oplossing voor onderstaand probleem wellicht enkel op een hoger politiek niveau kan worden gevonden (vermoedelijk via een parlementair initiatief?)

Hoewel het probleem op het grondgebied Gent zich nu al bijna 4 jaar stelt, ontstond dit doordat de Vlaamse Administratie Onroerend Erfgoed destijds heeft besloten dat een deel van het traject van de F7 moest worden uitgevoerd in “halfverhard gestabliseerd porfier”. Het probleem is dat deze halfverharding mijns inziens absoluut ongeschikt is voor een fietssnelweg. Iedereen die in het natte seizoen (midden oktober – mei) al eens de stukken van de F7 in deze halfverharding is doorgefietst (300m van Zoë Borluutbrug tot Rijvisschestraat + 1100m Oudespoorweg van Rijvisschepark tot Klossestraat), heeft het ongetwijfeld al aan de lijve ondervonden:

Schoenen en fiets zijn bij natte ondergrond steeds weer besmeurd met een grijze, kleverige slijkmassa.

Omdat ik 2 x per dag deze route fiets, is dit in mijn geval sinds midden oktober bijna iedere dag zo geweest.
Want deze halfverharding heeft blijkbaar de eigenschap om de neerslag zeer lang vast te houden: als alle omliggende straten al lang zijn opgedroogd, blijven deze stukken nat en bijgevolg zelfs slijkerig.
Zo kan ik op de terugweg ’s avonds gegarandeerd een tweede maal ‘genieten’ van het opspattende water/slijkmengsel dat er nog ligt omdat het bijvoorbeeld 18 uur eerder eens geregend heeft.
(Naar mijn aanvoelen krijg je dus in plaats van de gemiddelde 7% regentijd, minstens 70% ‘smurrie-tijd’ op deze stukken van de fietssnelweg F7.
Deze kleverige grijze massa hecht zich daarenboven ook nog eens zo goed vast, dat ze niet eenvoudig kan worden weggespoeld, maar er daadwerkelijk moet worden vanaf gewreven.
En kettingen, tandwielen en kogellagers houden hier absoluut niet van…



Maar er is meer, we kennen namelijk ook nog een ‘droog seizoen’: perioden met weinig of geen neerslag.
Bij aanhoudende droogte ontstaan er hier onaangename stofwolken, in het bijzonder wanneer er hier ‘snel’ wordt doorgefietst (wat te verwachten valt op een fiets’snel’weg natuurlijk).
Ook deze stofwolken zijn niet echt de beste vrienden van kettingen, tandwielen en kogellagers…

Daarom vermoed ik dat deze uitvoering veel minder “gestabiliseerd” is dan de bedoeling was, en denk dat deze best vervangen wordt door een duurzamer en comfortabeler alternatief.

En omdat beelden vaak meer vertellen dan bovenstaande tekst, stuur ik u in bijlage nog een kleine selectie van een aantal foto’s die ik vorige week bij valavond maakte (sorry voor de matige kwaliteit) van de besmeurde fietsen van passanten.

Ik heb bovenstaande ook reeds doorgegeven aan de wegbeheerder van de Stad Gent, maar zoals gezegd kan deze weinig ondernemen wegens de eis van de Vlaamse Administratie Onroerend Erfgoed.

Daarom hoop ik dat u uw volle politieke gewicht in de schaal gooit om hierin een doorbraak te realiseren, want dat slijk komt er nu al bijna letterlijk langs mijn oren uit 😉

Sportieve fietsgroeten,

Koen Puttemans 

————————————————————–

Voldersstraat

Dienstmededeling: Ruben is een verse Fietsbulter. Veel leesgenot!

Wie bedenkt het in godsnaam om de Voldersstraat over de gehele breedte te blokkeren‽

Voldersstraat, 28 februari 2020, 12u

De Voldersstraat is al sinds jaar en dag een deel van de stedelijke Oost-Westfietsroute tussen Mariakerke en Sint-Amandsberg, maakt deel uit van verschillende recreatieve fietsroutes en werd in 2014 met een knip voor autoverkeer en een transformatie tot fietsstraat een nog belangrijkere as door het centrum. Moet ik zelfs hier de fiets af en het trottoir op, of op eigen houtje (want geen oranje omleidingspijlen in zicht) een route zoeken in deze ring van tramsporen (Veldstraat – Zonnestraat – Korte Meer – Sint-Niklaasstraat – Cataloniëstraat)?

Dat was toch mijn eerste reactie. Nog voordat ik de situatie volledig in me had opgenomen, nam ik aan dat het “weer van dat” was. Niet geheel zonder aanleiding – nog maar vijf jaar geleden was de normale gang van zaken een bordje “fietsers hier afstappen” (zoals gewoonlijk zonder enige juridische waarde), terwijl nauwelijks de helft van de breedte van de rijweg ingenomen is.:

Voldersstraat, 25 juni 2014, 17u45

Een tweede blik brengt de realiteit echter aan het licht:

Voldersstraat, 28 februari 2020, 12u

De hele breedte van de rijweg was wel degelijk ingenomen, maar de parkeerstrook in kasseien ernaast kreeg een laagje asfalt (zelfs inclusief middellijn) en een verkeersbord om aan te geven dat het een fietspad is. Het asfalt was niet zo vlak als we normaal gezien zouden wensen, maar het lag er beter bij dan de permanente wegbedekking op sommige plaatsen in het Gentse (zoals de Vlasmarkt, bijvoorbeeld). In elk geval: chapeau aan wie dit bedacht! De lat ligt hiermee alweer wat hoger voor de volgende werf.

Via Messenger: Oostakker

20/02/2018 09:28

Beste,
Jammer genoeg is er gisteren terug een dodelijk ongeval met een fietser gebeurt.
Zelf heb ik al meerdere malen een email gestuurd naar dhr watteeuw en naar de burgemeester van gent om aan te tonen dat de verkeersveiligheid voor voetgangers en fietsers in de gemeenten rond gent zeer slecht en gevaarlijk zijn .
En dan krijg ik een antwoord dat ik bedankt ben om mijn bekommernis ivm de verkeersveiligheid en meer niet.
Ikzelf kan zeer veel punten aantonen die echt onveilig zijn en echt wel eenvoudig op te lossen zijn . Om 1 voorbeeld te geven is er aan de school edugo in oostakker lourdes een wonder dat daar niet meer ongevallen gebeuren .
Iedere dag komen daar honderden leerlingen naar school en als je naar daar gaat heb je vier toegangswegen waarvan 1 weg met een voetpad, de andere drie wegen hebben geen voetpad en fietspad waardoor de voetganger op de rijbaan of in de berm moet lopen wat voor zeer gevaarlijke situaties zorgt.
Ik begrijp niet op een plaats waar zoveel kinderen iedere dag van en naar school gaan de dag van vandaag nog geen fiets en of voetpad ligt .
Het wordt tijd dat ze eens naar een gewone burger luisteren ivm verkeersveiligheid . Ikzelf ken enorm veel plaatsen in de randgemeenten van gent die aantonen dat het echt triestig gesteld is met de verkeersveiligheid voor de zwakke weggebruiker, maar naar een gewone burger willen ze niet luisteren,
Ze zeggen ook altijd dat het teveel geld kost maar sommige gevaarlijke punten zijn echt gemakkelijk op te lossen en niets kan volgens mij te veel geld kosten als het over veiligheid van een persoon gaat.
Sterkte aan familie en vrienden van het meisje dat gisteren is overleden.
Mvg Andy Van vlaender

19/02/2020 13:28

Beste, Er worden tegenwoordig overal inspanningen gedaan om het fietsverkeer veiliger en aangenamer te maken wat ik zeer positief vind. Maar ik denk dat ze dit in Oostakker vergeten zijn om het fietsen veiliger te maken. Ik kan verschillende punten aantonen die echt zeer onveilig zijn als fietser en voetganger. Ik ga het maar aan 1 zeer onveilig punt houden en dat is de situatie rond edugo de brug en de toren. Normaal gezien starten dit jaar nog wegenwerken rond de school edugo in de Sint jozefstraat en eksaardserijweg. Wij als bewoners hebben de plannen al een tijd geleden mogen inkijken en onze mening hierover mogen zeggen. Mijn mening was dat het op fiets en voetgangers veiligheid veel beter kon maar daar werd niet naar geluisterd. Als je kijkt op de plannen zie je dat er 4 toegangswegen zijn naar de school maar daar is maar 1 voetpad in de Sint jozefstraat en de andere drie hebben er geen en daar moeten de schoolgaande kinderen in de grasberm of op straat lopen. De gevaarlijkste situatie is op de brug van de eksaardserijweg naar de Sint jozefstraat waar er iedere week aanrijdingen en valpartijen gebeuren. Daar komt enkel een fiets suggestie strook en geen voetpad, alhoewel er plaats genoeg is om van de berm een voet en fietspad te maken. Ik vroeg of dit niet mogelijk was om dit aan te passen want er gaan toch iedere dag honderden kinderen met de fiets en te voet over de brug maar dit ging niet want voor een voetpad aan te leggen moest er eerst een telling gebeuren! Ik denk als men daar 1 dag ter plaatse gaat gaan kijken dat het overduidelijk is dat dit echt wel nodig is om het daar veiliger te maken. Hopelijk moet er geen telling komen van de ongevallen die daar gebeuren. Zelf zou ik graag met mijn zoon van zeven iedere dag naar school fietsen maar de situatie op de brug is niet normaal en onveilig. Als je daar fietst of te voet over de brug gaat voor of na school dan rijden de auto’s u bijna van de weg en roepen ze dat je in de weg rijdt of stapt en je maar in de graskant moet gaan zodat zij vlotter kunnen doorrijden. Als de situatie zo blijft kan ik al voorspellen dat er zware ongevallen gaan gebeuren. Ik hoop dat die plannen nog kunnen aangepast worden zodat alle kinderen veilig van en naar school kunnen gaan. In bijlage zitten er foto’s om het duidelijk aan te tonen dat het daar echt onveilig is. Mvg Andy Van Vlaender.

Redactie: we vonden de plannen hier. Het plan van de Eksaardsrijweg zie je hier. Ook wij vinden dit ontwerp van een integrale heraanleg in een schoolomgeving onbegrijpelijk onvoldoende. Men beweert in de media dat er zandoverschot is. Dat wil zeggen dat de hellingen naar de brug verbreed kunnen worden. Opgelet: het plan is een voorontwerp, niet het eindontwerp. Ook als is het hoog tijd dat het er verandert- het zou ons verbazen dat er dit jaar reeds een werf start.

Tolhuis

“Afgelopen jaren is er in Gent veel ten goede veranderd.” De kans is groot dat sommige slachtoffers van recente fietsongevallen deze zin emotioneel niet aankunnen. In sommige delen van Gent ligt de kleine ring R40 er exact hetzelfde bij als 40 jaar geleden. Het Tolhuis is

17feb20, Tolhuis

Het is bizar. De kennis is er reeds decennia. Als een drukke weg een bypass heeft, of een conflictzoekende verkeersregeling, dan weet je dat er vroeg of laat meerdere slachtoffers vallen. Maar de overheden zijn het gewend. U en ik zijn het gewend. Na de emotie van het ongeval blijft de emotie enkel de dagelijkse realiteit van het slachtoffer en zijn familie over

17feb20, Tolhuis

Afgelopen jaren is mijn respect voor politici enorm gegroeid. Het is een rotjob. Een hondejob. Altijd weer wordt je afgerekend op de erfenis van je voorgangers. Of op wat de ambtenarij wel of net niet deed. Maar afgelopen jaren is mijn respect voor het politieke bedrijf enorm gedaald. Doden in het verkeer zijn géén prioriteit.

17feb20, Tolhuis

Ik weet niet wat schrijven. Waarom niet? Omdat ik vorige week een krant uit 1998 in mijn handen had, De Gentenaar van donderdag 2 juli 1998. “Fietsers houden grimmige dodenwake”. “Baldewijn kop van Jut na recente dodelijke ongevallen”. “Het ongenoegen bij de fietsers zit zeer hoog, na dodelijke ongevallen in Schilde, Poederlee, Opwijk en Gent. Woensdagmiddag zakten ze met zowat 150 af naar het belangrijkste verkeersknooppunt van Gent en blokkeerden er een half uur lang alle toegangswegentot de rotonde. Met die actie wilden ze de vijftienjarige Stefanie Bogaert herdenken die vorige week in Wondelgem onder een rechts afslaande vrachtwagen terechtkwam. “

Die laatste zin bleef hangen. Wat een beschaving! Ondanks ministers van verschillende partijen, ondanks plan A, B, C, D en het UrGENTieplan hebben we anno 2020 in Gent nog stééds kruispunten waar autodoorstroming belangrijker is dan verkeersveiligheid. 20 jaar na Stefanie Bogaert was Nikita Everaert het slachtoffer. Nikita stierf op woensdag 19 februari 2018. Haar ouders wachten nog steeds op de rechtszaak, wat erg is. Wat even erg is is dat de Russische roulettekruispunten bekend zijn. Overal waar fietsers en vrachtwagens gelijk kunnen vertrekken kan het prijs zijn. En overal waar vanop een drukke weg een bypas vertrekt kan het prijs zijn. Het Tolhuis is er zo één van.

17feb20, Tolhuis

De man heeft het ongeval op het Tolhuis overleefd, en daar zijn we blij om. We hopen dat minister Peeters een minister met ballen is. Een minister die niet de handpop is van de autodoorstroming, maar van verkeersveiligheid. Het gaat om levens. Mensenlevens. Ze heeft tot eind dit jaar om dat te bewijzen.

17feb20, Tolhuis

Mevrouw Peeters -onder ons-misschien moet u eens -dringend!- een koffie gaan drinken met uw partijgenoot Sas Van Rouveroi. Die stelde in 1998 voor om per provincie een fietsambtenaar aan te stellen. “We hebben al herhaaldelijk gevraagd om – in navolging van de stad- per provincie een fietsambtenaar aan te stellen, maar die vraag valt in dovemansoren.” Eén fietsambtenaar voor gans Vlaanderen is onvoldoende, zeker als die ene man dan nog te weinig ambitie vertoont. Studies moet u niet bestellen. Die zijn er teveel. Uw ambtenaren kennen de punten. Ze hebben alleen te weinig mankracht en middelen om ze aan te pakken. Let u er vooral op hen in te prenten: “Vanaf nu is verkeersveiligheid belangrijker dan autodoorstroming”. Telkens weer. Telkens weer. Bij elke vergadering. We rekenen erop. Nog nood aan inspiratie? Uw streekgenoot professor Mieremans verwoordde het 2 jaar geleden zo: “Veiligheid ernstig nemen, betekent absolute snelheidsverlaging, geen afslagstroken, geen bypasses. En verkeerslichten zo regelen dat ze echt conflictvrij zijn. Dat een fietser nooit geconfronteerd wordt met afslaande wagens.” Nog inspiratie nodig? Lees deze open brief aan uw voorganger. We hopen u niet te betrappen op dezelfde dommigheden.

De test

Ooit – làààng geleden- toen de fietsen nog spraken, was Gent een voorloper in de strijd tegen fietsdiefstallen. Dat resulteerde in een type fietsstalling met de naam “Type Gent”, zoals te zien onderaan de catalogus van dit metaalbedrijf.

Làààng geleden is volgens mijn beperkte kennis: de jaren 90 van vorige eeuw. (wie kent de details?) Het hielp om fietsers duidelijk te maken dat stap één tegen fietsdiefstal was: je fiets op slot zetten aan een vast voorwerp. Dat was ook de tijd dat weesfietsen ruimen in Gent not done was.

In mei 2008 – 2 maand na de start van Fietsbult- lanceerde de Stad een “zoektocht naar de perfecte fietsstalling“. Uit De Standaard: “Op dit ogenblik hebben we twee belangrijke types fietsenstallingen’, zegt schepen van Mobiliteit Karin Temmerman (SP.A). ‘Het type-Gent – grote metalen beugels – en het paaltjessysteem waarbij je je slot door een oogje moet steken. Het probleem is dat ze allebei nogal wat nadelen hebben. De stallingen van het type-Gent zijn weliswaar heel veilig en gebruiksvriendelijk voor de fietsers, maar ze zijn plomp. Om heel eerlijk te zijn: ze zijn gewoon lelijk; zeker in de buurt van historische monumenten steken ze soms schril af. De paaltjes zijn veel esthetischer in het straatbeeld. Zolang er geen fietsen in staan, tenminste. Want die fietsen vallen vaak om – sommige, zoals de mijne, passen er zelfs gewoon niet in.’ Kort samengevat: de Stad zag en formuleerde de beperkingen van “Type Gent.”

Op de Zuid stonden 9 prototypes die Gentenaars konden testen. Daarna werd het stil. Het zette ons aan het dromen. Is het haalbaar om een stallingstype te ontwerpen dat -vanuit het standpunt van de gebruikers – voldoet aan de volgende normen: – geschikt voor alle bandentypes, zonder dat de wielen plooien – geschikt voor alle stuurtypes, zonder dat remmen of versnellingen schade oplopen – geschikt voor fietsen met mandjes of bagagedragers voorop – diefstalvermijdend: fietsers moeten hun fiets vlot kunnen vastmaken met hun fietsslot. Ook bejaarden of minder lenige mensen moeten dit vlot kunnen. – en dè uitdaging voor de komende decennium: ook zware elektrische fietsen moeten vlot erin geplaatst en eruit gehaald kunnen worden. Alweer: ook door minder sterke / lenige mensen. – Ben ik iets vergeten? Daarnaast zijn er natuurlijk ook de normen van de beheerder (de Stad dus): de look is belangrijk, de robuustheid en weersbestendigheid (zeg maar: de duurzaamheid), … . Het beheer lijkt me het allerbelangrijkste criterium: handelbaarheid bij transport, stapelbaarheid, onderhoudsvriendelijkheid. Complèèèèx dus. Bekijk de tientallen (of meer) Fietsbulten van afgelopen jaren over “stallingen”via deze link. (ook te vinden hierboven bij “thema’s”). Ik scrolde er net even door: er is al véél veranderd. 🙂

14feb20, Woodrow Wilsonplein

We zijn bijna 12 jaar verder, en de Stad heeft ons allen nogmaals keer nodig. Elf jaar na de vorige zoektocht creëerden ze een nieuw prototype:

14feb20, Woodrow Wilsonplein
14feb20, Woodrow Wilsonplein

Net als in 2008 geleden dropten ze het aan de Zuid, ditmaal vlak voor het Administratief Centrum. Fiets erheen! Doe de test! Kijk en keur! En laat ons weten wat je ervan vindt. Maak desnoods je eigen Fietsbult… . Ik houd mijn mening nog even voor mezelf (al heb ik ze al), maar passeer komende periode nog eens met de meetlat en schuifmaat om de verschillen op te meten. Het nieuwe prototype staat er broederlijk naast het oude “type Gent”.

14feb20, Woodrow Wilsonplein

Oh ja, beste mensen van de Stad, nog een kleine tip. Een lege stalling testen is een beetje absurd. Het is de helft van de realiteit. Als jullie nu zelf in de tweede beugel zelf één standaard fiets vastmaken, en in de vierde beugel een eerder breed model met mand, dan is dit testmodel helemààl testklaar.

Verse fietspaden (12): Makelaarspark

Een paar maanden geleden stonden er op het einde van de Muidepoort aankondigingsborden voor een nieuw parkje, het Makelaarspark. Daarop stond ook het woord fiets. Dus dacht ik dat er langs daar een fietsverbinding op komst was om Mariakerke en Wondelgem -eindelijk- een fietslink te geven met de Gentse haven kant Oostakker. Fout gedacht…

Het fietspad ligt er sinds kort, startend op de vreselijke -helaas nog steeds?- beschermde kasseien van de Terneuzenlaan.

06feb20, Terneuzenlaan
06feb20, Makelaarspark
06feb20, Makelaarspark / Terneuzenlaan
06feb20, Makelaarspark
06feb20, Makelaarspark

Het park komt uit in de Makelaarsstraat.

06feb20, Makelaarspark / Makelaarsstraat

Teleurstelling! Het pad loopt niet door tot aan de Muidepoort:

06feb20, Makelaarspark

Dat wordt een wandelpad. Oei, wat heb ik gemist? De stad heeft toch de ambitie om hier een hoofdfietsas te creëren? Dit is de ambitie van de stad tot 2030, het Stadsregionaal Fietsnetwerk:

De ambitie is duidelijk leesbaar:

Maar op het ontwerpvoorstel van het park (hier te zien) staat inderdaad slechts een fietspad van Terneuzenlaan naar Makelaarsstraat.

De kaart op OpenStreetMap brengt raad. Een kort fietspad tussen Terneuzenlaan en Makelaarsstraat opent de mogelijkheid voor een fietsroute Koopvaardijlaan (Houtdok) – Roerstraat – Loodsenstraat – Makelaarsstraat – Makelaarspark – Terneuzenlaan. Dat creëert een fietsverbinding van Wondelgem naar Dampoort. Dat lijkt me een goed idee.

De kaart leert ook dat het bouwproject Kobenhavn niet àlle grond heeft. Tussen dat bouwproject en de spoorlijn naar Eeklo zie je nog een grondstrook waar een fietspad op past. Het is vermoedelijk wachten op de (trage) afwerking van dit woningbouwproject. De projectontwikkelaars doen trouwens -zoals overal te lande- alsof de buurt van hen is:

06feb20, Terneuzenlaan
06feb20, Kopenhagenstraat & Oslostraat

Of laten de nutsmaatschappijen hier een modderige steek vallen? Het is een steek die er al zéér lang ligt.

14dec19, Terneuzenlaan
14dec19, Kopenhagenstraat – Oslostraat
14dec19, Oslostraat

Ooit zou ik graag de objectieve geschiedenis van de “making of” van dit stadsdeel willen lezen…

Afronden met nog een positief nieuwtje: er hangt een omgevingsvergunning uit voor de aanleg van “aansluiting fietspaden van de Wiedauwkaaispoortbrug op de Terneuzenlaan”.

06feb20, Terneuzenlaan

————————————————————–Info via een facebookgroep : “Zo complex is het nu ook weer niet. Het nieuwe fietspad doorheen het Makelaarspark is een lokale verbinding. Ze creëert ook een mogelijke doorsteek van de spoorwegbrug naar het Houtdok en de Dampoort, maar dat is niet de primaire bedoeling. Belangrijkste is dat er – hopelijk binnenkort – wordt gestart met de aanleg van een fietspad aan de andere kant van de spoorweg. Tussen de sporen en de projectontwikkeling van Cores. Het is de ontwikkelaar die dit fietspad realiseert zoals voorzien in zijn verkavelingsvergunning.”

“Die bouwvergunning van de Stad Gent gaat over dit stukje van de Voorhavenlaan en voorziet in een betonnen aanleg tussen het nieuwe fietspad van het Makelaarspark en de aansluitende fietspaden van de spoorwegbrug en Terneuzenlaan:

Daarop zie je ook al meteen het toekomstige Cores-fietspad.”