Home

Zomerkwis (3)

26 juli 2018

Het valt niet echt te ontkennen als je op de thermometer kijkt: het is zomer. Tijd dus voor de drieëneenhalfste aflevering van onze zomerkwis. Zoals gewoonlijk is er maar één vraag.

Tijdens het bouwverlof kom je als fietser traditioneel minder wegomleggingen tegen. Logisch: men probeert dikwijls een werf af te werken voor het bouwverlof en het gebeurt niet zo vaak dat men een nieuwe werf begint vlak voor het verlof. Maar soms kom je omleidingen tegen die niets te maken hebben met wegenwerken. Zoals deze:

25jul18, 19u19, Aard, Schellebelle.

De vraag is: waarom is er hier een wegomlegging?

Het antwoord is…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

25jul18, 19u19, Aard, Schellebelle.

Het was de negende luie zomerse Feestendag op rij.
We fietsten de stad in, en zagen alwéér die massa fietsen.
Méér als ooit tevoren.
Op zo’n dagen zie je live hoeveel mensen een fiets bezitten, en die nu ook gebruiken.
Op het Rond Punt was er een kleine opstopping van fietsers.
Een spreeuwenopstopping.
Iedereen keek naar iedereen.
Iedereen surplacete, of deed zijn best om te surplacen, én keek wat de anderen deden.
Oogcontact tot de zevende macht.
Een dame zette voet aan de grond, en vertrok weer.
Het loste op zijn dooie gemakje op, als zat er glijmiddel tussen de fietsen.
Geen gesakker.
Geen gejaag.

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

Doe je ogen dicht, en beeldt je deze situatie in tussen automobilisten.
Hoor het geluid van claxons.

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dit was de sfeer die ik dagenlang ook elders in de binnenstad proefde.
Of zoals een vriend uit Eindhoven het formuleerde: hier blijft iedereen kalm.
Gentse Feesten in Nederland zou na 5 dagen relletjs geven.
Hier niet.
Met dank aan de puike organisatie en aan de vele vormen van sfeerbeheer.

Verderop in de stad zag ik voor het eerst de lichtreclame met:

21jul18, Cataloniëstraat


Prima initiatief, met als bedenking: min-dertigjarige mannen kennen het begrip “hoffelijkheid” niet.
Doe de test.
Net / vooral die mannen moet je met dergelijke boodschap bereiken.
Bekijk onze hoffelijkheidsflyer: we gebruiken het woord hoffelijkheid nergens.

En dan kom je thuis, en lees je over de Feestenburgemeester zijn fantasietje.
Ach.
De verkiezingen naderen zeker?
Een achterban verlangt wat forse taal.
Op Facebook is het bon ton om op fietsers te schelden.

Fietsers zijn “het grote gevaar”.
En dan valt om de haverklap het woord fietsterrorist.
Ach.
Alsof we die duizenden automobilisten met hufterig gedrag autoterroristen zouden noemen.
Zelfs zij die iemand omver rijden en vluchtmisdrijf plegen noemen we niet zo.
Een fietser met wat hufterig gedrag is prompt…
Ach.

Laat me er nu al over beginnen.
In 2013 verscheen het boek “De Fietsrepubliek”.
Het boek vertelt de geschiedenis van de fiets in Amsterdam, maar door de bril van een Amerikaan.
Ik kocht het op aanraden van een ambtenaar, maar liet het liggen.
Deze zomer las ik het uit.
Het is een boek vol nuance.
De fiets is heilig, de fietser niet.

Geachte schepen Peeters, de Fietsrepubliek is een boek voor u om te lezen.
Ik begrijp je colére.
Als een onbeschofterik mij als surplus een middelvinger cado doet zou ook ik boos zijn.
Ik begrijp uw uitval in de media niet.
Mocht ik over èlk incident waarbij ik door een automobilist persoonlijk in gevaar gebracht voel een blogstukje schrijven, ik zou geen tijd meer hebben voor deze blog.
Ook ik zie af en toe een hufter op een fiets.
Ik herinner me een paar incidenten waarbij de andere fietser geen aangepaste snelheid had.
Twee maal vond ik het zéér gevaarlijk.
De eerste keer was drie jaar geleden.
Een jongen van 16 racetje met zijn hoofd naar omlaag door de Visserij alsof hij op weg was naar de overwinning van een wielerwedstrijd.
Links op de weg kwam hij rècht op mij af.
Hij keek niet voor zich.
Enkel racen.
Precies of hij anabool steroïden geslikt had.
De laatste maal was drie/vier maand terug.
Een man tussen de 30 en 40 vlamde met zijn speed pedelec aan véél te snel langs het allerdrukste zebrapad van Brugge, dat aan de oversteekplaats aan het station.
Daar moet je 100% focussen op de dromende homo touristtown, dus ik heb er altijd de handen klaar op de rem, en fiets er traag.
Hij kwam slalommend tussen de touristen plots recht op me af, ik kon nog nèt uitwijken.
Het begrip “aangepaste snelheid” telt voor èlke/èlke/èlke weggebruiker.
Ook voor die 100 meterspurter in station Gent Sint-Pieters, op weg van de inkomhal naar perron 11.
Ik ben pro politie-aanwezigheid tussen voetgangers en fietsers, dat werkt matigend.
Ik ben ook pro opvoeding.
Verkeersopvoeding is decennialang louter een zaak geweest van “autorijbewijs halen”.
Dan moeten we niet verbaasd zijn dat er een generatie is die de verkeersregels niet kent.
Of die geleerd heeft om als fietser en voetganger zijn/haar plan te trekken.
Want dat wordt de moeilijkste opdracht voor het komende decennium: een “we-trekken-als-fietsers-ons-plan-generatie” de overgang maken naar een verantwoordelijke cultuur in de straten, waar het recht van de zwakste telt.
Voor wie dat begrip “zwakste” niet zou kennen: dat zijn de ouderen op de fiets, de kinderen naast hun ouders op de fiets, de voetgangers, de mensen in alle soorten rolstoelen,… .
Kortom: de eerder tragen.
Zij zijn de norm, de nieuwe norm.
Die overgang maken is de uitdaging.
Daar is zowel educatie, sensibilisering als repressie voor nodig.
De politieman/vrouw met gezond verstand en heldere blik ziet het verschil wel tussen aangepast en onaangepast rijgedrag.
Ik vind het normaal dat deze mensen hun werk doen.
Ik vind het niet normaal dat ik in kranten politieke uitspraken lees als “Maar misschien moeten we daarover nadenken om de Gentse feesten vanaf 13 uur vrij te maken voor alle voertuigen, dus ook de fietsers. Het is tijd dat we nozems op twee wielen aanpakken.”
Ik wens u veel succes om bijvoorbeeld deze dame te overtuigen:

21jul18, Sint-Baafsplein


Aangepaste snelheid, dààr draait het om.
De kans dat de hufter die uw pad in de Belfortstraat dwarste een krant leest lijkt me uiterst gering.
Maar uw achterban zal ongetwijfeld tevreden zijn.
En ondertussen blijft het wachten op een veilige fietsstad buiten de R40, met veilige verkeerslichten.
Want mijn bijna-dood-ervaringen waren telkens met een onvoorzichtige of hufterige automobilist, in combinatie met gevaarlijke verkeerslichten.
Bijvoorbeeld aan de Sint-Lievenspoort.
Groen is geen groen.
Het is Russische roulette.

A propos: bij opening van de Parkbosbruggen beloofden we als Fietsersbond Gent aan de gouverneur, de minister, de deputé en uw collega van mobiliteit Watteeuw als dank voor de bruggen een klein cadotje.
Het boek De Fietsrepubliek.
U weet waar u het kan lenen.

Wat is fietscultuur?
In mijn visie heeft dat niks te maken met eigendom.
Is er een fietscultuur als iedereen een fiets bezit?
Is er een stofzuiger als iedereen een stofzuiger bezit?
Of wat met de boormachine- of wasmachinecultuur?
In mijn beleving is er een fietscultuur als àlle (of minstens: een flink pak) geledingen van de maatschappij zorg dragen voor het vlot en veilig verloop van ons aller fietsgedrag.
Zorg.
Zorg dragen.
Zorg dragen voor.
En verantwoordelijkheid nemen.
Dat wil zeggen: voldoende fietsstallingen.
Dat wil zeggen: politie met aandacht voor de fietsroutes.
Dat wil zeggen: fietsers die elkaar aanspreken op huftergedrag.
Dat wil zeggen: dat èlke fietser ook de deur kan uitstappen en niet eerst 100 meter op het voetpad moet fietsen voordat het veilig wordt (of hoe denk je dat de bewoners van -bijvoorbeeld- de Heernislaan of de Kortrijksepoortstraat of Rozemarijnstraat thuis met de fiets vertrekken?)
Dat wil zeggen: voldoende fietsreparatiecapaciteit.
Dat wil zeggen: fietsverzekeringen.
Dat wil nog véél meer zeggen.
Vééééééél meer.

De Gentse Feesten is een jaarlijkse mastodont, die erin slaagt om het oude maar frisse mega-event elk jaar opnieuw nòg beter te organiseren dan het jaar ervoor, met als kers op de taart: elk jaar nòg fietsvriendelijker.
Alle ergernissen over stadsdiensten die “tijdens het jaar” soms naast of -erger!- tegen elkaar werken verdwijnen tijdens de Fieste als ijsjes voor de zon.
Wat even mooi is: ook de pleinorganisatoren tonen soms hun liefde voor de fiets.
Zo haalt het uitmuntende straattheaterfestival Miramiro een fietshersteller naar hun festivalterrein:

17jul18, Coyendanspark

17jul18, Coyendanspark

En zo heeft het even grandioze Boomtown een hoogst originele sponsorstand:

17jul18, Kouter

17jul18, Kouter

17jul18, Kouter

17jul18, Kouter

Meterstand

2 juli 2018

Zondag 01 juli, 12u20, Leebeekstraat
(foto: Pieter Demeyer)

Vijftig tinten wit

19 juni 2018

Zwarte punten voor fietsers: ze zijn de laatste tijd, helaas, veel in het nieuws geweest. De betekenis van de term lijkt duidelijk: het zijn plaatsen waar het voor de fietser gevaarlijk is.

Als er zwarte punten zijn dan moeten er ook witte punten zijn. Dat zijn dan punten waar je als fietser veilig langs kan.

Maar als je oplet dan blijkt niet iedereen hetzelfde idee te hebben over wat een wit punt is. Wit is duidelijk een kleur met vele tinten.

Een voorbeeld: er gebeuren veel zware ongevallen doordat een auto of vrachtwagen aan verkeerslichten rechtsaf slaat en daarbij een fietser aanrijdt. Soms komt de fietser daarbij om, zoals in februari in Oostakker en in december 2015 in Ertvelde. Ook deze week weer: een dode in Leuven en een zwaargewonde in Wilrijk. Het is het soort ongevallen dat in Nederland niet kan gebeuren omdat verkeerslichten daar conflictvrij zijn: als je groen hebt kruis je niet het pad van iemand anders die ook groen heeft.

Daarom is de eis ontstaan om kruispunten hier ook conflictvrij te maken. De Fietsersbond is hierbij de vragende partij, daarin gesteund door alle deskundigen. Nu blijkt echter dat je moet oppassen met wat je vraagt: je zou het namelijk kunnen krijgen.

Na het ongeval in Oostakker kwam AWV aanzetten met een lijst van kruispunten die ze al, geheel of gedeeltelijk, conflictvrij hadden gemaakt. Dat is interessant: hoe vermijdt AWV dan de conflicten? Tijd om de lijst eens op te vragen en een kijkje te nemen. Via een parlementaire vraag belandde de lijst in mijn mailbox.

Dat was even slikken. Het eerste kruispunt dat opvalt in de lijst is dat van de Brusselsesteenweg en de Land Van Rodelaan.

27apr18, 13u22, Brusselsesteenweg

Dat kruispunt is na de heraanleg hier in deze rubriek al aan bod gekomen. Dat was niet bepaald omdat het een toonbeeld van veiligheid was geworden: integendeel.

Het is inderdaad niet meer zo dat fietsers die bij groen licht rechtdoor willen in conflict kunnen komen met auto’s die groen hebben om rechtsaf te slaan. Neen, fietsers die rechtdoor willen komen nu in conflict met auto’s die rechtsaf willen buiten de lichtenregeling. Op een bypass dus. Het oordeel van alle specialisten voor zo’n ding is unaniem: dit is veel gevaarlijker dan de oorspronkelijke regeling.

Bovendien lijkt dit kruispunt erop te wijzen dat het ontworpen is door iemand die erop uit was de situatie zo verwarrend mogelijk te maken. Als dat inderdaad de bedoeling was dan is het kruispunt zeer geslaagd. (Waarschuwing: lijken de komende zinnen verward en verwarrend? Dan geven ze goed de realiteit weer.) Fietsers krijgen aan de bypass wel een bord dat ze geen voorrang hebben, maar auto’s krijgen niet te zien dat ze wel voorrang krijgen (er is rechtspraak van het Hof van Cassatie die zegt dat de blokmarkering niet voldoende is om fietsers uit de voorrang te halen). Om juist te zijn: met de auto op de bypass moet je wel voorrang geven aan auto’s die van links komen en die groen hebben, maar niet aan fietsers die van links komen en die groen hebben (dat komt door de fictie dat de bypass een aparte weg is die niets met het kruispunt te maken heeft). Volgens de signalisatie die die auto’s die van links komen hebben, moeten zij dan weer voorrang geven, want zij hebben geen voorrangsteken: voor hen geldt voorrang van rechts. Je kan natuurlijk wel zeggen dat zij de haaientanden voor het van rechts komend verkeer kunnen zien, maar dat is niet belangrijk. Er is namelijk jurisprudentie die zegt dat je niet mag concluderen dat je voorrang hebt uit tekens die voor de anderen bestemd zijn: je moet je baseren op de tekens die er voor jou zijn. Wat voetgangers betreft: zelfs ik heb er geen idee van of het nu de bedoeling is of voetgangers die de bypass oversteken voorrang hebben of niet. Dat hangt ervan af of je de bypass als een aparte weg beschouwt: zoja dan zijn het de voetgangers die volgens artikel 19, paragraaf 5, voorrang hebben, zonee dan hebben de auto’s voorrang. Tenzij natuurlijk je ervan uitgaat dat de voetgangers een deel van dezelfde weg volgen: dan hebben ze voorrang volgens artikel 19, paragraaf 4. Of tenzij je ervan uitgaat dat de auto’s tegen dat ze bij de voetganger komen hun afslaande beweging al voltooid hebben of er nog niet aan begonnen zijn: dan is artikel 19 niet van toepassing en hebben zij weer wel voorrang. Petite histoire: toen ik probeerde een foto te nemen van een auto die over de oversteekplaats voor fietsers reed, was dat gewoonweg onmogelijk.

27apr18, 13u23, Brusselsesteenweg.

Ik stond dan wel op een paar meter van de stoeprand en had een fototoestel voor mijn kop, maar zelfs dan nog stopte letterlijk elke auto om mij te laten oversteken. Dat is misschien dan nog het enige positieve aan heel de toestand: alles is zo gevaarlijk en verward dat iedereen er extra voorzichtig is.

Zo is het ook met andere kruispunten op de lijst. Industrieweg/Eversteinlaan x Evergemsesteenweg/Zeeschipstraat bijvoorbeeld, waar voor de afwisseling de fietsers wel voorrang hebben op het autoverkeer op de bypass, maar dat door de begroeiing extra onoverzichtelijk is.

20mei18, 11u29, Industrieweg.

Een kruispunt dat, opvallend genoeg, niet op de lijst staat is de andere kant van de Zeeschipstraat, het kruispunt met de Wiedauwkaai. Het is nochtans ook gedeeltelijk uitgerust met ‘conflictvrije’ bypasses.

23mei18, 5u55, Zeeschipstraat.

Alleen, net op een van die bypasses is een paar jaar geleden een dodelijk ongeval gebeurd.

23mei18, 5u55, Zeeschipstraat.

Misschien staat het kruispunt daarmee op de zwarte lijst en is het zelfs voor AWV iets te gortig om een kruispunt zowel op de lijst van zwarte punten als op de lijst van witte punten te zetten, zelfs al hoort het er volgens hun criteria wel bij.

En daarmee is de cirkel rond. Blijkbaar is niet alleen wit een kleur met evenveel tinten als zwart, er is meer: sommige tinten wit zijn ook tinten zwart.

Mail: Burgstraat

25 mei 2018

Van: IgnaceB [mailto:ignaceb@p.be]
Verzonden: vrijdag 25 mei 2018 9:23
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: verdubbeling van het aantal tramsporen in de Burgstraat

Dag allen,

De toestand van het wegdek in de Burgstraat is de laatste tijd toch wel schandalig gevaarlijk geworden.
De trams waggelen door de gebrekkige fundering van de tramsporen, zelfs in die mate dat de straatverharding wordt verschoven.
Het resultaat is eigenlijk spectaculair: naast de sporen ontstaan er geulen van 12 à 13 cm diep, tot op de dwarsliggers, met een breedte gelijk aan een de dikte van een fietswiel.
De geplande heraanleg van de Burgstraat later dit jaar wordt blijkbaar gebruikt als alibi om zelfs geen noodherstellingen uit te voeren.
Hoe je als wegbeheerder dan nog op beide oren kan slapen, begrijp ik niet goed.

MVG,

IgnaceB

WATT

23 mei 2018

Ik kijk te weinig TV, denk ik soms.
Bloggen, kranten lezen, veel avondwerk.
TV is voor mij synoniem aan het nieuws kijken.
En soms eens zappen.
Zo kwam ik dinsdagavond bij toeval op WATT terecht.
Ik kende het programma niet, maar landde bij de start van het thema dat me meest boeit.
Bekijk het onderwerp “mobiliteit”, vanaf minuut 28.

De quote over fietsbeleid is me zeer dierbaar.
U kijkt geen tv zeker?

En dan zegt hij: alleen voor voetgangers en fietsers.
Of omgekeerd: alleen voor fietsers en voetgangers.

Zo te zien is er niemand tegen een fietsbeleid op zijn Kopenhaags.
Tijd voor daden op nationaal vlak?
Met het I-woord?
INFRASTRUCTUUR.
Oh ja, er is ook een fijne quote over protest tegen veranderende mobiliteit.
Kijken maar…

%d bloggers liken dit: