Home

Mijnheer Murphy

23 mei 2017

Alles van waarde is weerloos, ook techniek.
Wie dagelijks met technische zaken -groot of klein- werkt kent mijnheer Murphy.

Hoe méér electronica, hoe kwetsbaarder.
Ook u heeft uw wasmachinehersteller of garagist al horen zuchten over alwèèr een kapotte printplaat.
Digitaliteit is schitterend, zolang het functioneert…
Een “moderne” bus kan zomaar stilvallen, en de weg blokkeren.
Dat is pech.

22mei17, Kastellaan / Ferdinand Lousbergskaai


Het digitale bordje “BUITEN DIENST” blijft ook dan nog werken.

Maar er zijn ook nog steeds de harde zaken, zoals metaal.
Wissels kunnen kuren krijgen door vorst of sneeuw.
Of door hitte.
Of door mijnheer Murphy.
Dan schiet telkens de helpdesk in gang.
Dat is in elk bedrijf zo, ook bij de Lijn.
Vandaag passeerde ik net nà het bezoekje van mijnheer Murphy aan het Koningin Maria Hendrikaplein.

23 mei, Koningin Maria-Hendrikaplein

Dit was het gevolg:

23mei17, Prinses Clementinalaan

Sta me toe de Lijn twee kleine adviesjes te geven.
Hoe hou je een stad bij dergelijk incident ook veilig voor andere weggebruikers.
Eén: bij een file hou je best wat afstand, maar dat houdt je best beperkt, zodat ook de volgende elfde tram er nog bij kan, en het kruispunt achterop niet blokkeert.
Twee: ook als het dringend is je kan je helpdesk / resqueteam nog steeds galant parkeren, en kijken hoe ze fietsers het minst hindert.
Dit is geen ongeval met gewonden.

23 mei, Koningin Maria-Hendrikaplein

23 mei, Koningin Maria-Hendrikaplein


Willen of niet: de Lijn is een onderdeel van een (mobiliteits)geheel, en in essentie een partner van voetgangers en fietsers.

Op de buiten (2)

10 mei 2017

Soms, als je langs de Vlaamse wegen fietst, kom je situaties tegen die niet zouden misstaan in een roman van Franz Kafka. Nemen we bijvoorbeeld het jaagpad langs de Schelde net ten zuiden van Oudenaarde. Vroeger was het niet prettig rijden daar. Het wegdek was in abominabele straat: boomwortels, putten, u kent dat.

Toen een paar jaar geleden het wegdek werd vernieuwd leek er dus reden tot blijdschap. Dat bleek na de werken nogal tegen te vallen. Over verschillende kilometer zit het nieuwe wegdek vol groeven.

16maa17, 15u15, Jaagpad Oudenaarde

Op een aantal plaatsen zijn die groeven zo diep dat je wiel er moeilijk uit geraakt. Niet zo erg dat je onmiddellijk valt, maar toch: zeer onaangenaam en met een zeker risico.

Om te zien wat er hier gebeurd is moet je naar de zijkant van de weg kijken. Je ziet duidelijk dat de betonrand uitsteekt boven het wegdek.

16maa17, 15u15, Jaagpad Oudenaarde

Dat is niet normaal natuurlijk: zo’n betonrand mag niet hoger komen dan het wegdek, alleen al omdat je anders geen behoorlijke afwatering krijgt. Men is hier gewoonweg vergeten (vergeten?) om de bovenlaag aan te brengen. De groeven moeten er voor dienen dat de hechting tussen boven- en onderlaag goed is.

De reden waarom er geen toplaag ligt is niet duidelijk. Misschien is de aannemer failliet gegaan? Misschien heeft hij de laatste laag maar weggelaten omdat dat hem goedkoper uitkwam? In elk geval zal het budget wel zo’n toplaag voorzien hebben, dus had men wel manieren om, met dezelfde of een andere aannemer, de weg af te werken.

De wegbeheerder, dat zal AWZ geweest zijn, heeft het probleem op een andere manier opgelost. Vermits het probleem lastig is voor fietsers, is het probleem ook de schuld van fietsers. Om dat duidelijk te maken en alle verantwoordelijkheid af te schuiven koop je dus gewoon een aantal verkeersborden met de klassieke formule ‘fietsers afstappen’.

16maa17, 15u20, jaagpad Oudenaarde

Voilà! Nu ervoor zorgen dat je genoeg borden hebt, zodat fietsers zeker niet kunnen zeggen dat ze de borden niet gezien hebben.

16maa17, 15u20, jaagpad Oudenaarde

Uiteraard is er geen mens die afstapt en een half uur te voet gaat.

16maa17, 15u20, jaagpad Oudenaarde

Maar als het mis gaat is het de fietser zijn schuld.

Nieuw in Gentbrugge

3 mei 2017

Ruimte is alles.
Met een fiets een weg van meer dan 10 meter breedte dwarsen wordt zoveel veiliger als er een middeneiland is, en auto’s in elke richting maar één rijvak hebben.
Ik ervaar dat dagelijks aan de Jan Delvinlaan.

Gentbrugge heeft een autostrade met daaronder een spoorweg met dààronder nog een steenweg en een kluts gemeentewegen.
Wegen gebouwd als knikkerbanen in het zand op het strand van Middelkerke.
Mobiliteit in etages / verdiepingen.
Racebaantjes stapelen.
Afgelopen eeuw waren planners en wegenbouwers daar sterk in.
Allemaal droomden ze mee met de Franse architect Le Corbusier.
De brave man had mooie ideeën, en overdreef als een parvenu.
Een soort van tè utopisch vooruitgangsdenken.
Stapelen in beton voor gevorderden.
Bekijk dit plan voor een parkeergarage over de Seine in Parijs:

22apr17, Gemeentemuseum Den Haag


Van bovenaf bekeken is dit een estetisch object.
Maar beeld je deze molog in, zwevend boven de kronkelende Seine…

Ondanks dat racebaantjes stapelen bleef er voor fietsers in het Gentse vooruitgangsdenken decennia lang geen plaats over.
Want fietsen was toch iets voor arme mensen?
De huidige generatie stedebouwkundigen en mobiliteitsplanners hebben dus veel kromme ideeën / vlakke asfaltvlaktes recht te zetten.
In Gentbrugge loopt een werf om doorheen de Land van Rodelaan een veilige fietsoversteekplaats te leggen.
Dit is de zone:

Het zou me niet verbazen mocht de Oude Brusselseweg ooit een fietsstraat worden, een fietsas van Melle tot hartje Gent:

02mei17, Oude Brusselseweg

02mei17, Oude Brusselseweg

02mei17, Oude Brusselseweg

Realitycheck… ogen dicht… dit was het voorheen:

Oude Brusselseweg cfr Google, augustus 2014

Dit is de oversteekplaats:

02mei17, Oude Brusselseweg / Land van Rodelaan

02mei17, Oude Brusselseweg / Land van Rodelaan

02mei17, Oude Brusselseweg / Land van Rodelaan

02mei17, Oude Brusselseweg / Land van Rodelaan

02mei17, Oude Brusselseweg / Land van Rodelaan

02mei17, Land van Rodelaan

02mei17, Land van Rodelaan

02mei17, Land van Rodelaan

Ook hier weer: kinderen met blinkend nieuwe fietshelmen, omringd door een ijverig wijzende ouder.

02mei17, Land van Rodelaan

02mei17, Land van Rodelaan

Toeval?
Inbeelding?
Of ook hier het Circulatieplaneffect?

02mei17, Land van Rodelaan / Henri Pirennelaan

02mei17, Land van Rodelaan / Henri Pirennelaan

02mei17, Henri Pirennelaan


Het kruispunt Henri Pirennelaan / Watertorenstraat is nog een werfzone:

02mei17, Henri Pirennelaan

02mei17, Henri Pirennelaan

Wie wil er nog terug naar dit?

Land van Rodelaan cfr Google, augustus 2014

Onder de sporen

29 april 2017

Afgelopen decennia heb ik geleerd om een project pas ècht te geloven als de schop in de grond gaat.
Krantenpapier is zeer verdraagzaam.
Een timing voor een werf is geen exacte wetenschap.
Het doolhof van de procedures staat niet in de Efteling, maar in het Stadhuis, of eerder in het Parlement / de Parlementen.
Maar kijk, als de Stad vorige week een dergelijk bord plaatst lijkt het menens:

26apr17, Bijgaardepark

Oh wat kijk ik hiernaar uit.
Ook al had ik op dit tunneltje gehoopt/gewenst/ gewild toen Lady L 13 jaar was en naar de grote school stadinwaarts trok.
We zullen het tunneltje met onze armen wijd open onthalen, luid een Gloria Halleluja zingend.
Het zal ons traject naar het Dampoortstation zoveel korter en veiliger maken.
Het zal mijn laatste gram chagrijn over een gebroken verkiezingsbelofte in 1994 helemaal wegspoelen.
Misschien vertelde ik dit verhaal ooit al op Fietsbultige manier.
We kochten ons huis in 1995.
Hat jaar daarvoor hadden we in verkiezingspropaganda gelezen dat er onder de sporen een veilige fietsverbinding richting stadscentrum ging komen.
En we geloofden dat.
Lady L ging in 1996 naar de lagere school in onze buurt, dus 6 jaar later (2002) zou die puberveilige fietsroute er zeker liggen.
Dachten we.
Zo werd ik een boze, angstige vader.
En werd ik een paar jaar later actief lid van Fietsersbond Gent.
Lady L, T & S fietsten naar de grote school & de nog grotere school langs het mottige kruispunt Forelstraat / Heernislaan.
Lady L is binnen 1 maand en 2 dagen 27 jaar.

Het wordt dus hopelijk / vermoedelijk 2018 à 2019, met dank aan het huidige stadsbestuur, en de schepen die het meent.
Een wandeling naar het stadscentrum via de Sint-Baafsabdij en Portus Ganda wordt zo een evidentie.
Ik hoop/verlang op een concept naar Nederlands model, waar fietsers en voetgangers niet gemengd worden, maar elk hun ruimte krijgen:

21apr17, Amsterdam Centraal

21apr17, Amsterdam Centraal

22apr17, Den Haag Holland Sppor

Sint-Barbara

20 april 2017

Het Sint-Barbaracollege in de Savaanstraat ondergaat een transformatie.
Het wordt een school om jaloers op te zijn.
Zoals ze het zelf formuleren: de veiligste school in het hart van Gent.
De straat waar de verschillende schoolpoorten op uitkomen werd binnen het Circulatieplan per 3 april een deel van het voetgangersgebied, met als statuut “woonerf”.
Toen ik in de jaren 90 als theatertechnicus met grote regelmaat de auto of camionet van het gezelschap ging ophalen in de Savaanstraat (of terugbrengen) was ik er rond half vier vaak getuige van een file auto’s met wachtende ouders of grootouders.
Chaos, want de 20e auto die “volgeladen” was moest wachten tot de eerste ook “vol” was.
“Vol” was meestal: één kind.
Vaak was dat een puber, voorzien van ogen, oren, armen en benen.
Na een paar maanden was het duidelijk: de Savaanstraat was tussen drie en half vijf best te mijden.
De paters Jezuïeten verhuurden er een gebouw vol parkeerplaatsen.
Het goddeloze theatergezelschap, met standplaats in de Vooruit, huurde bij de paters een aantal parkeerplaatsen.
Gen probleem, de parkeermarkt kende geen zuilen of andere beperkingen.
Dat waren ook de jaren dat ik àlle sluipwegen van Gent kende èn gebruikte.
Zo kon ik vrolijk fluitend alle files in de Gentse binnenstad ontwijken.
Toen stonden er amper files aan de Kennedytunnel.
De as Antwerpen-Brussel was nog geen automuur, maar het verkeer (àlle verkeer) in de Gentse binnenstad stond vaak muurvast.
Voetgangers in bijvoorbeeld Langemunt, Korenmarkt en Veldstraat laveerden tussen de auto’s, remember Laurens De Keyzer.
Ik geloofde nog dat files oplossen een kwestie was van extra wegen aanleggen.
Ik dwaalde.

Is het toeval dat op de plaats van dat parkeertorentje nu een frisse lagere school staat?
Is het toeval dat de ouders van deze school in 2013 een petitie lanceerden om de allereerste autoknip van schepen Watteeuw te bekampen?
Lees de commentaren uit 2013, en vergelijk met de huidige situatie.
Wat een verschil.
Is het toeval dat deze school emotioneel èn intellectueel vandaag ver genoeg staat om bij de start van het Circulatieplan dat plan te omarmen en een driedaagse fietshappening te organiseren, in aanwezigheid van de burgemeester en meerdere schepenen?
Toeval bestaat.
Prettig toeval ook.

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

In 2011 bezochten we bij toeval de unieke, creatief gevonden fietsstalling van het college.
Die stalling is verder uitgebreid:

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

Maar de school investeerde ook in een groot aantal stallingen in de nieuwe school:

19apr17, Savaanstraat

19apr17, Savaanstraat

Mocht Sint-Barbara nog een slogan nodig hebben: een school met zijn voeten vol in de 21e eeuw.

Humooooooooor.
Gentenaars lachen met alles.
Het editoriaal van HLN van 4 april begon ermee:

Om daarna het Circulatieplan 100% te steunen.
U leest het goed.
De hoofdredactie van Het Laatste Nieuws.
Jan Segers heeft het onder andere hierover:
Afgelopen weken hoorde ik nog die verhalen.
Hoe mensen uit de Ham met de auto op café gingen naar het Damberd, en als ze geen parkeerplaats vonden op de Korenmarkt doorreden naar Studio Scoop of de Vooruit.
Ook mijn teerbeminde ging zo uit.
Met de auto van de Willem Wenemaerstraat naar de Vlasmarkt.
Ik ben een deel van die autogeneratie, ik ken die romantiek.
Bij terugkeer van vakantie reden we soms met de auto eerst nog eens langs de drie torens.
Of eerst frieten eten bij Helga in de Zuidstationstraat, en dan pas naar huis in Gentbrugge.
Romantiek kan soms onnozel zijn.
In de Gentenaar van 30 maart beschreef Karel Van Keymeulen zijn eigen mobiliteitsverleden, een schitterend statement:

Een groot contrast met de onderbuikfabels van Zaki:

Elk zijn waarheid.
Ook op Facebook, de toog van het internetcafé.
Aan de toog valt veel positiefs of humor te horen/lezen:

Dorst

13 april 2017

Café’s zijn oorden van dorst en geen dorst.
Fietspaden zijn oorden van veiligheid.
Fietspaden naast café’s dorsten soms naar veiligheid.

07apr17, Dampoortstraat

07apr17, Dampoortstraat

07apr17, Dampoortstraat

07apr17, Dampoortstraat

Heren van Jupiler, als jullie volgende keer nà de geleverde arbeid nog aan de toog uw dorst wil lessen, of een toilet bezoeken, of uw haar kammen, doe dan aub minstens/minstens/minstens de klep van uw vrachtwagen dicht.
Zeker als je met je klep op de Dampoort staat.
Zeker als je met je klep op een fietspad staat.

%d bloggers liken dit: