Merelbekestraat, Melle

Op 11 juni 2018 begon ik met het schrijven van deze post.
Ondertussen gebeurde er van alles, kindjes worden geboren, men verandert eens van werk, een virusje hier en daar, … kortom: het leven.
Heel recent las ik onderstaand berichtje van Fietsersbond Melle op twitter wat mij aan dit verhaal deed denken.
Tijd voor die schop onder m’n gat en de grove borstel door het artikel. Tijd om nog eens op pad te gaan.

Al fietsend haal ik geregeld mensen in, om dan iets verder aan een stoplicht samen aan een stopstreep te staan wachten. Veelal gaat dit gepaard met een glimlach of een hoofdknik, een begroeting onder fiets-genoten. Af en toe ontstaat er een leuk gesprek waar je iets van meeneemt.

Zo fietste ik langs de N9-Brusselsesteenweg, richting Gent. Aan het kruispunt met de Land Van Rodelaan werd ik bijgehaald. “Is dat een camera? “, vroeg ze, wijzend met een vinger naar de bovenkant van haar hoofd. Een positief antwoord hierop leidde tot de logische vraag: “…en wat is daarvan de bedoeling? “.

Terwijl het groen werd en we samen verder fietsten langs het Park De Vijvers door de De Naeyerdreef, somde ik een aantal voor de hand liggende redenen op. Gaande van het vluchtmisdrijf waar ik mee te maken heb gehad en het vaak voorkomende ik had u niet gezien (terwijl de bestuurder aan het gsm-en was achter het stuur) tot het filmen van de reigers of regenbogen in en boven de plassen waar ik langsheen fiets en het gebruik van de beelden om onveilige situaties aan te tonen.

26 mei 2016, Scheldetragel, Heusden (Destelbergen)

Op het thema veilig fietsen wist ze direct in te pikken met een perfect voorbeeld van een missing link. De Merelbekestraat (grondgebied Melle, aan de rand met Gent), was net de reden waarom ze zelf de kinderen met de auto naar een school bracht in Melle.
Weer zo’n typisch verhaal van een onveilige schoolfietsroute die voor meer autovervoer zorgt, wat de route dan weer minder veilig maakt voor anderen die wèl met de fiets gaan.

Na een vraag van haar of ik dat op sociale media post, kon ik enkel wat reclame maken voor de Fietsersbond en mezelf een schop onder de kont geven. De aanzet tot dit artikel was gegeven.

Dit verhaal over een missing link is typerend. Veilige fietsroutes van en naar school en/of werk blijven de essentie om mensen op de fiets te krijgen. Voor fietsers lijkt dit begrip heel anders ingevuld als voor de verantwoordelijke gemeentebesturen. De wensen en de veiligheid van de bewoners, voetgangers en fietsers worden nog steeds te vaak ondergeschikt gemaakt aan het gemak van zij die de auto verkiezen.

Komende van Heusden kan je met de fiets tot aan Melle Leeuw over een fietspad. Het oversteken over de N9-Brusselsesteenweg is geregeld met stoplichten, niet conflictvrij en zeker vatbaar voor vele verbeteringen, maar naar huidige maatstaven zijn de basisvoorziening aanwezig.
Ditzelfde punt is een aankooppunt voor fiets verkeer uit Gentbrugge en -zolang de fietssnelweg F2 niet afgewerkt is- voor fietsers uit Wetteren.

Meteen na dit kruispunt verdwijnen alle fietsvoorzieningen in de Merelbekestraat tot na de rotonde net voor de spoorbrug.

25 juni 2021, N9-Brusselsesteenweg / Merelbekestraat, Melle

Het begin van de Merelbekestraat is breed genoeg om een fietspad te krijgen. De hoeken van deze straat met de N9, Brusselsesteenweg (richting Gent) missen nog een by-pass voor fietsers. Een inrichting die wel voorzien is op de 3 andere hoeken van dit kruispunt.

25 juni 2021, Merelbekestraat, Melle

Al snel wordt de straat wat smaller, doch breed genoeg om parkeervakken op het wegdek te voorzien. Deze parkeervakken zijn gericht op de bewoners via bewonerskaarten of korte bezoeken via parkeerschijf.
Tot aan de Hovenierstraat heeft elk huis hier minstens 1 privéparking en/of een eigen garage.

25 juni 2021, Merelbekestraat, Melle


Na de Hovenierstraat wordt de straat nog iets smaller en hebben minder huizen een privéparking ter beschikking. Dit resulteert in een smalle corridor waar 2 kruisende auto’s snelheid moeten minderen om elkaar veilig te kunnen kruisen. Het kruisen van een bus of vrachtwagen gaat maar erg nipt en het voetpad wordt hier regelmatig gebruikt om over uit te wijken. Net in het midden van dit smalle deel is een nieuwe zijstraat aangelegd.
Een puur cosmetische toets in de vorm van een niet verhoogd verkeersplateau dient bestuurders tot een kalmer tempo aan te manen.

25 juni 2021, Merelbekestraat, de drempelloze-drempel, Melle


Als fietsers wordt je hier al snel ingehaald, autobestuurders zien op dit rechte stuk tegenliggers al van ver aankomen. Dit betekent echter ook dat veel auto’s niet het geduld hebben om achter de fietser te blijven. Met een manoeuvre “het past nog nèt wel” tot gevolg. Voor de fietsers is dit vaak een “het past nèt niet, dus ik rem maar en ga verder naar rechts gaan rijden“- situatie.

25 juni 2021, Merelbekestraat / Vogelstraat, Melle

Bij het volgende kruispunt, met de Vogelstraat, heb ik als fietser de reflex om uit de baan van de auto’s te gaan rijden. De buitenbocht dus. Helaas heeft deze zijstraat een verkeerseilandje in het midden, wat net te ver inspringt op de Merelbekestraat. Hierdoor wordt de fietser terug in de lijn van de auto’s geduwd.
Op de hoofdbaan, de Merelbekestraat, is hier meer dan ruimte genoeg om dit veilig in te richten voor de voetgangers en fietsers. Minstens zou voor de lengte van de erg lange kruising een fietspad voorzien kunnen worden.

Merelbekestraat / Vogelstraat, met een beetje verbeelding

Vervolgens zijn er enkel parkeervakken voorzien voor de huizen die geen privé parkeerplaats hebben voorzien in hun voortuin, de rest van de baan is erg breed en is er een ruimte zo breed als 3 baanvakken. Dit bredere gedeelte komt gevaarlijker over voor de fietsers, omdat de snelheid van de auto’s  hier omhoog gaat.

25 juni 2021, Merelbekestraat, Melle

Uiteindelijk volgt er net voor de rotonde een stukje zone 30, met een middenberm of verdrijvingsvlakken welke de middenberm moet nabootsen / aankondigen.

25 juni 2021, Merelbekestraat, begin zone 30, Melle

Aangekomen bij de rotonde zien we dat zelfs bij de aanleg van die rotonde er geen duidelijk doorlopend fietspad richting de school is aangebracht. Dit lijkt een bewuste keuze geweest te zijn, aangezien de ruimte voor een fietpad omheen drie kwart van de rotonde zeker aanwezig is.

Ik begrijp dus het sentiment van de bezorgde moeder die voor de auto koos om haar kinderen naar school te brengen. Deze baan lijkt aangelegd te zijn onder druk van autodoorstroming en snelheidsremming, maar op geen enkel punt is er rekening gehouden met de veiligheid van fietsers. De ingrepen die hier nu reeds kunnen gebeuren met een beetje verf en enkele borden zouden al een groot verschil maken voor de gehele uitstraling van deze ‘missing link’.

In deze straat kan de grootste meerwaarde gehaald worden door de de volledige verkeersas zone 30 te maken, zelfs al kan hier over een groot deel van de straat eenvoudigweg een fietspad toegevoegd worden. Deze straat heeft een groot fietspotentieel, maar niet met deze verkeersinrichting en met dit snelheidsregime.

Drie jaar nadat ik op deze situatie gewezen werd is er -helaas!- weinig veranderd. Buurtbewoners , de Fietsersbond Melle en Critical Mass Melle willen nu een lans breken om deze situatie aan te kaarten en al minimaal een uitbreiding van de zone 30 te eisen. En u?

Teken de petitie hier.

Kom dinsdag 29 juni naar onze critical mass. Start om 20u aan het Lijsternest in de Wautersdreef.  Meer info hier.

Applausactie op wereldfietsdag 2021

De Fietsersbond is per definitie … . En toen stopte ik even met typen, en zocht op de website van de Fietsersbond naar de missie. Hun missie. Onze missie.

“De Fietsersbond is een onafhankelijke vereniging, die met steun van leden, vrijwilligers en bondgenoten de belangen van alle fietsers in Vlaanderen en Brussel behartigt.” 

en…

“We lobbyen op alle overheidsniveaus, bij bedrijven en het middenveld en promoten er de fiets als hefboom om duurzame oplossingen te realiseren op vlak van mobiliteit en ruimtelijke ordening, economie, klimaat, milieu en gezondheid. We maken daarbij ook gebruik van de expertise van onze leden, voeren onderzoek en eigen programma’s uit, leveren diensten. Zo trekken we met kennis van zaken de kop van het peloton en inspireren, enthousiasmeren en motiveren we alle stakeholders om mee onze visie – fietsen is vanzelfsprekend – te realiseren.”

Voila, het woord staat er: ” enthousiasmeren“. Dat zie je hieronder en masse, op 12 (twaalf!) locaties. U krijgt een bloemlezing van wat we aan foto’s doorgespeeld kregen. We tonen ze van noord naar zuid, te beginnen met de eigen foto’s van de applausactie aan de kleuter- en lagers school Mariavreugde in Wondelgem. Wat een ambiance was dàt! Het begon eerder rustig, maar zwol aan tot een enthousiasmerende fietsstraat:

03 juni 2021, 07u55, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u02, Vroonstallestraat

03 juni 2021, 08u02, Vroonstallestraat / Vinkeslagstraat
03 juni 2021, 08u02, Vroonstallestraat

03 juni 2021, 08u04, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u06, lagere school Mariavreugde
03 juni 2021, 08u10, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u11, Vinkeslagstraat
03 juni 2021, 08u13, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u13, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u16, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u17, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u17, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u18, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u19, Vroonstallestraat / Vinkeslagstraat
03 juni 2021, 08u19, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u20, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u20, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u23, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u24, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u24, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u25, Vroonstallestraat

Altijd boeiend, zo’n schoolingang. Altijd beangstigend, zo’n schoolingang met zo’n grote stroom autoverkeer. Daarover later meer in een aparte Fietsbult, want er waren nog 11 andere applausacties. We gaan verder van noord naar zuid.

03 juni 2021, Eksaardserijweg / Sint-Jozefstraat
03 juni 2021, Eksaardserijweg / Sint-Jozefstraat
03 juni 2021, Groendreef / Westerringspoorbrug
03 juni 2021, Gaardeniersbrug / Opgeeistenlaan
03 juni 2021, Gaardeniersbrug / Opgeeistenlaan
03 juni 2021, Gaardeniersbrug / Opgeeistenlaan
03 juni 2021, Groendreef / Beukelaarstraat
03 juni 2021, Groendreef / Beukelaarstraat
03 juni 2021, Luc Lemiengrepad
03 juni 2021, Forelstraat / Heernislaan
03 juni 2021, Forelstraat / Heernislaan
03 juni 2021, Visserij
03 juni 2021, Visserij
03 juni 2021 Marie Sassepad / Louisa d’Havébrug
03 juni 2021, UZ Gent
03 juni 2021, UZ Gent
03 juni 2021, UZ Gent

U zag 10 van de 12 locaties. Dank aan allen wiens handen applaudisseerden!

Nog even terug naar de missie van de Fietsersbond. Daarin staat ook het woord “onafhankelijk”. Dat wil onder anderen zeggen: ongebonden, niet ontstaan uit, of als onderdeel van een politieke partij. Dat is belangrijk, want om het simpel te zeggen: één van onze doelen is dat liefst àlle politieke partijen de fiets als een evidentie zien, én behandelen. Dat was jarenlang niet zo. In één partij was het altijd zo: pro fiets. Bij een andere was dat nooit zo: eigen auto eerst. Bij àlle andere partijen leefden de twee stromingen, of beter de drie stromingen: pro fiets / onverschillig / contra. Zo’n stromingen lees je natuurlijk nooit in verkiezingsprogramma’s of partijcommunicatie. Daar is het altijd: één gedacht. Niet meer, soms minder. Minder: dat was de dan “afdeling onverschilligheid”. Dat laatste, de onverschilligheid, is recent verdwenen. Bij de laatste verkiezingen kwam het woord “fiets” voor in àlle partijpublicaties (van de Vlaamse partijen die verkozen zijn). Dat was nieuw, en een signaal dat niemand nog naast de fiets kon kijken. Ook niet bij de partijen die tot dan toe de jammerklachten van autogebruikers (excuus!) autobezitters (het fileprobleem, het parkeerprobleem, … ) de allerbelangrijkste mobiliteitsvraagstukken vonden. De vraag is nu: hoe zal het komende jaren evolueren? Zijn alle partijen in staat om op de Wereldfietsdag 2022 voor de fiets te applaudisseren? Ik hoop het. Bij de bevolking is het draagvlak niet meer te negeren.

Signalisatiebult XXL: de Fietspadwa(t)ch(t)er.

Ik zat met een ei. Het werd een groot ei. Met veel tekst, foto’s en nuances.

Er wordt wat afgevloekt op sociale media. Vooral automobilisten klagen steen en been over omleidingen. Zijn ze net als ganzen in een rij niet gewend om flexibel te zijn? Of realiseren ze zich nog altijd niet dat de files er zijn omdat ze met teveel op hetzelfde ogenblik op plaats x willen rijden? Mocht een auto de afmeting hebben van het aantal personen dat erin zit, er waren een pak minder files. Maar anderzijds begrijp ik de automobilisten wel: er lopen momenteel zéér veel wegenwerven. Dat is wennen. En dat is goed.

Waarom? Omdat er afgelopen decennia véél te weinig wegenwerven waren (en ook toen werd er vaak en véél geklaagd). Er is decennialang ondergeïnvesteerd in wegenonderhoud, én in het updaten van onze mobiliteitsinfrastructuur. Maar kijk: overal / overal zijn de overheden bezig aan de Grote Inhaaloperatie. Infrabel is bezig, ook in Gent. De Vlaamse Waterweg is bezig, ook in Gent. Het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) is bezig, ook in Gent. De spin-off van AWV, de Werkvennootschap is bezig, sinds kort ook in Gent. En Stad Gent is natuurlijk ook zelf bezig. Net als North Sea Port. Net als de VLM, de Vlaamse LandMaatschappij. In Gent zelf zie ik momenteel geen fietspadwerven waarvan de Provincie de uitvoerende trekker is, maar die verwacht ik toch komende jaren. Zeker nu De Grote Versnelling opgestart is. Voor alle duidelijkheid: de Provincie stopt wel centen in Gentse projecten.

Wie zijn we vergeten? Haa! De nutsmaatschappijen natuurlijk! Farys, Proximus, Eandis, Telenet, … . Soms is dat in voorbereiding op vakjargonalert #1!– “een integrale heraanleg” (àlles op de schop en vernieuwd). Soms omdat er een nieuw speeltje onder de grond moet (vooral voor internet breekt men de Vlaamsche grond overal / overal open). Soms omdat de aanwezige leiding straffer moet, méér moet aankunnen (vooral het stroomnet, soms ook het water- of gasnet). Soms omdat de leiding lekt of stuk is. De afdeling reparaties quo. En dan vergeet ik nog de aansluitingen met nieuwe gebouwen en projectontwikkelingen. Dit alles maar om te zeggen: er wordt nogal wat in de Gentse grond gewroet. De aannemers vervelen zich niet. En dju (!!): ik vergat nog de kampioen in het opbouwen van achterstand in wegenonderhoud waar fietsers last van hebben: De Lijn. Zij zijn verantwoordelijk voor het wegdek tussen én vlak naast de tramsporen.

Je merkt het: de voetpaden, fietpaden en rijwegen langswaar we ons verplaatsen zijn deeltjes van een complex spinnenweb. Het zijn puzzelstukjes uit een XXXL- grote doos, met daarin een driedimensionele (!) megapuzzel. U vraagt zich al af: hoe kan het dat dit alles lukt? Daar is een woord voor: beschaving. Het is prettig om merken dat na jàààren van bewuste en onbewuste uitsluiting, ook fietsinfrastructuur belangrijke puzzelstukjes zijn geworden. Ook dàt is: beschaving.

Want hoe zullen we de autofiles oplossen? Juist: door méér plaats te geven aan voetgangers, fietsers en openbaar vervoer. Enkel daardoor zal er méér plaats vrijkomen voor wie de auto ècht nodig heeft. Want naast de vele mensen voor wie de auto een god is of hun broodwinning, zijn er ook veel mensen die met de auto rijden omdat dit hun enige mogelijkheid is om zich bij een verplaatsing veilig te voelen. Dat laatste is iets dat veel mensen uit de wegenbranche zich niet kunnen inbeelden. Véél mensen willen wel degelijk stappen of fietsen, op voorwaarde dat ze er zich veilig bij voelen. Het zijn bijna-fietsers. Het zijn vaak niet-assertieve mensen. Ze willen wel, maar… . De fietsverkoop boomt niet alleen om op zondag een uitstapje te maken.

Dat is de uitdaging van het ogenblik: de vele wegenwerven groot en klein zodanig organiseren dat nog véél meer mensen de dagelijkse overstap naar de fiets durven maken. We kunnen alleen maar blij zijn met de vele wegenwerven. Ze zijn nodig. Kwestie is om ze even ingenieus te organiseren als de rest van de driedimensionele megapuzzel. We zagen afgelopen jaren op dat vlak in Gent een fors positieve evolutie, met dank aan een relatief nieuwe stadsadminstratie “Innames Publieke Ruimte”. De kwaliteit van de omleidingen groeide. De fietsvriendelijkheid ervan groeide. Het nazicht van de kwaliteit en het dagelijks nazicht “boots on the ground” groeide niet evenredig mee. Of wat denk je van dit willekeurige fietstochtje op 12 maart 2021?

12 maart 2021, Antwerpsesteenweg
12 maart 2021, Antwerpsesteenweg
12 maart 2021, Hogeweg
12 maart 2021, Hogeweg
12 maart 2021, Oslostraat
12 maart 2021, Neuseplein

En er waren er nog die ik niet fotografeerde… Blijven lachen! (Vandaar de foto met de spandoek.) Als ik tijd heb stop ik soms om zo’n overlastbord op zijn plaats te zetten. Nee, niet zo’n toilet…

Afgelopen weken en maanden zag je hier vaak een Fietsbult over signalisatie. Ruben was de geduldige, analyserende Fietsbulter van dienst. Eigenlijk is het aan de Stad om die zaken zelf te zien en vast te pakken. Ik blijf met de indruk zitten dat er in Gent stukken nonchalanter omgegaan wordt met aannemers dan in Brugge, waar ik werk. Wat de Stad nodig heeft is één of twee mensen die nonstop op de fiets zitten, en de ronde doen van de werven groot en klein. Controle die naam waardig dus. Noem het: gespecialiseerde Stadswachters, nonstop op de fiets. Met kennis van zaken. Fietspadwachters. Of Fietpadwatchers. Kies maar! Die ook putten en plassen en omvergetrokken verkeersborden kunnen melden aan de collega’s. Met een fors telefoonboekje op zak of in de smartphone. Met daarin alle spilpersonen van àlle werven groot en klein, van alle administraties groot en klein. Van alle aannemers actief in Gent. Alle signalisatiefirma’s. En met een mandaat om in te melden en in te grijpen. Ik had lang de illusie dat ambtenaren de ogen van het stadsbestuur kunnen zijn. Maar ambtenaren schromen zich om als privépersoon zaken te melden aan hun collega’s.

Nu is het aan de brave burger om Gentinfo te mailen, en te hopen dat die mail snel terecht komt bij een gedreven ambtenaar die de tijd en het engagement heeft om ter plaatse te gaan, en nagels met koppen te slaan. Dat gebeurt vaak, en even vaak niet. Een paar jaar geleden was ik getuige van zo’n interventie aan de stelplaats van De Lijn op de Brusselsesteenweg, en die ambtenaar liet gewoon begaan. Ik weet ook van andere cases, bijvoorbeeld waarbij de ambtenaar erop bleef toezien dat de (appartements)werf een veilige doorgang voor fietsers bleef behouden. (Dat doet er me aan denken dat dé voorbeeldwerf van fietsvriendelijke werfsignalisatie dringend op Fietsbult moet komen. Vakjargonalert #2! Good practices zijn belangrijk om te tonen aan andere Fietsersbondafdelingen / steden en gemeentes.)

Maar het gaat dus beter. We zien steeds meer pijlen in het straatbeeld waarop ook een bestemming staat, zoals deze:

05 januari 2021, Baudelokaai

En zelfs deze:

01 februari 2021, Lievekaai
01 februari 2021, Lievekaai

Waarom niet? Dat helpt. Geplastifieerde A4-straatplannetjes kunnen ook helpen. Of een velcrosysteem om namen vlot te veranderen. Of het Nederlandse systeem met letters op gele borden. Die afmetingen passen sowieso beter op en rond fietspaden. De klassiek oranje pijl is verzonnen in funcite van autoverkeer, en vaak te breed om naast een fietspad te staan.

Wat ik vooral wil zeggen: de kwaliteit van de werfsignalisatie en de bijhorende omleidingen bepalen mee of mensen al dan niet de overstap maken naar de fiets. Of bepalen mee of ze niet terug overstappen naar de auto. Bijvoorbeeld omdat ze schrik hebben dat hun kind zal vallen. De bril voor elke verantwoordelijke hoort te zijn: durf je je kind of je bejaarde ouder hier te laten fietsen? Bij deze werf aan een schoolgebouw is daar goed over nagedacht:

02 maart 2021, Dries Morelpad

Het bestaande fietspad werd een werfstraat, met knal ernaast een tijdelijk, uitbreekbaar wandel- en fietspad. Good practice!

Want signalisatieplannen uitwerken is één. Ze ter plaatse nakijken of ze ok zijn is twee. Want als de aannemer het tijdelijk pad hierboven regelmatig blokkeert met werfwagens staan we even ver. Daarom is het nodig dat er regelmatig controle is.

Vorige week stuurde iemand aan Fietsbult dit bericht: Beste fietsbult, moest u eens in de buurt zijn kan ik u hartelijk de fietsomlegging van de hundelgemsesteenweg naar de moriaanstraat aanbevelen. Die is er om werken aan de Botermarkt te omzeilen. Een tip: zet uw fietslicht aan in de tunnel onder de spoorweg. groeten, Bart Is het wijn of azijn? Azijn. De tunnel is met moeite een meterenhalf hoog, je moet er op je stuur liggen 😂Hoe ouderen dat moeten doen, ik denk dat stad ons voor pygmeeën houdt… Dit is de tunnel in kwestie langs waar de officiële omlegging loopt voor fietsers: https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141204_01412214

We zijn er nog niet geraakt. Maar de signalisatie van die werf (Botermarkt / Vervaenestraat) is overduidelijk vanop een digitaal plan uitgewerkt. Er is niet nagekeken wat er kan en niet kan. En er is niet gekeken hoe te synchroniseren met de andere werven in de buurt. Op weg naar het station botste ik op deze behoorlijk verwarrende situatie:

23 april 2021, Hundelgemsesteenweg / Achilles Heyndrickxlaan, onder B401

Omleiding twee (werf Botermarkt) overrulet hier omleiding één (Stropbrug). Ik ken de weg, dus ik trek mijn plan, en gebruik richting station verder omleiding 1. Het gaat om de vele anderen die op een dag naar het station willen fietsen. Of -godbetert! – naar het vaccinatiecentrum op Flanders Expo (waarover later deze week méér). Zij die niet weten dat hier 2 omleidingen naast elkaar bestaan. Bovendien blokkeert omleiding 2 flaggrant omleiding 1, waardoor fietsers alweer geleerd worden om zich op het voetpad te smijten.

27 april 2021, Hundelgemsesteenweg

Om het nog gekker te maken ontrolt er zich ook een derde werf (van AWV), zonder signalisatie. Gewoon blokkeren. Trek uw plan. Neem het voetpad.

27 april 2021, Hundelgemsesteenweg

De timing van deze derde werf is evident. Maar niet op deze manier. En ook werf 0, de werf Parkeergarage Ledeberg, is voor fietsers met kleine kinderen allesbehalve een pretje:

27 april 2021, Hundelgemsesteenweg
27 april 2021, Hundelgemsesteenweg

Nog een voorbeeld: wie de hoofdfietsroute langs de Bagattenstraat neemt krijgt anno vandaag nog 1 pijl te zien, de rest is verdwenen. Bovendien bracht de uitgezette omleiding fietsers (die de weg kennen, en verder de stedelijke fietsroute willen volgen) naar een overtreding op de Nederkouter.

24 maart 2021, Bagattenstraat

Nu, de perfectie zal nooit bestaan. De beste controleur kan nooit àlle / àlle omvergewaaide, gevandaliseerde, gestolen of verplaatste signalisatieborden remediëren. Maar het kan beter.

22 februari 2021, Langerbruggestraat
10 maart 2021, Afrikalaan
19 april 2021, Hoogpoort

Er zijn in Gent steeds meer werven waar het ok tot zeer ok is. Maar werven evolueren, dus signalisatie moet mee evolueren, en correct zijn of niet zijn. Dat was de kloterij van de eindfase van de werf aan de Vliegtuiglaan. De sfeer – wat zeg ik: de realiteit (!)- van “trek uw plan!”. De fietsroute afsluiten met één pijl richting Dampoort, and that’s it:

18 maart 2021, Vliegtuiglaan – Afrikalaan

Deze dame zocht haar weg:

18 maart 2021, Vliegtuiglaan – Afrikalaan
18 maart 2021, Vliegtuiglaan – Afrikalaan
18 maart 2021, Afrikalaan
18 maart 2021, Afrikalaan

De fietster vond er een route, daar waar de boordsteen stopte. Fietsers horen plantrekkers te zijn. En dàt op een route waar flink wat schooljongeren naar en van Oostakker EDUGO fietsen:

22 februari 2021, Motorstraat
22 februari 2021, Vliegtuiglaan
22 februari 2021, Vliegtuiglaan

Dat wil dus zeggen dat al deze jongeren ’s morgens in deze junglesituatie richting Oostakker terecht kwamen. Van geen wonder dat velen nog niet durven fietsen.

Ook de werftoezichters van de vele spelers (in deze case: Agentschap Wegen en Verkeer) hebben een belangrijke verantwoordelijkheid, en laten (samen met hun oversten) de aannemers al te vaak begaan. Ik weet het: het is vaak complex, maar willen we het veilig of niet? Willen we jongeren opvoeden in een verkeersjungle, of niet? Willen we meer mensen op de fiets, of niet? Of alleen maar de asservieven, de roekelozen en de moedigen?

Vorige maand was ik de situatie aan de Vliegtuiglaan zoals hierboven getoond eventjes kotsbeu. In een wanhoopspoging probeerde ik dan maar de wegenfirma te bereiken. Dat haalt niks uit. Je komt uit bij vriendelijke mensen “op den buro”, en die kunnen niet anders zeggen dan “ik zal het doorgeven mijnheer”. En daarna geloven ze hun mensen /collega’s, waarna de situatie er even erg de jungle blijft. Ik stuurde dan maar een bericht per messenger. Dit is een deel van hun reactie op deze Fietsbult: “Wat is het belangrijkste fietsveiligheid of het meeste volgers op facebook? Als fietsveiligheid het belangrijkste is, is samenwerken de beste optie. Mag ik vragen als je in de toekomst een constructief voorstel hebt om de veiligheid te verhogen, ons dit door te mailen naar info.persyn.be? Messenger wordt niet dagelijks bekeken.” En de dag erna: “reactie van onze werfleider : Dit is reeds aangepast op de dag zelf en is nu niet meer van toepassing (andere fasering). De borden + signalisatie stonden volgens vergunning stad gent + AWV.” Uiteindelijk zit dààr het grote probleem: de mensen op de werf. Zij moeten presteren, en zijn niet bezig met de wereld rondom hen. Het is voor hen ook niet makkelijk, maar dat is geen excuus. Het helpt soms (soms) om de werkmannen rechtstreeks vriendelijk (!) aan te spreken. Die mannen zijn vaak van goede wil. Ergens in de herfst verplaatsten zeer bereidwillige mannen (na een vriendelijk gestelde vraag) een afsluiting die al een poos nodeloos op het fietspad stond te blinken.

Mijn punt is: een dagelijkse fietsronde langsheen de vele werven zou veel werven fietsvriendelijker kunnen maken of houden dan nu het geval is. Het zou de aannemers bij de les houden / “heropvoeden”. Dat vraagt ambtenaren met diplomatisch haar op de tanden èn een sterke fietsruggegraat.

De werf aan de Stropbrug is een voorbeeld van werfsignalisatie die langzaamaan verbeterde.

19 januari 2021, Burggravenlaan

Op deze lege ruimte fietste je vaak tussen de geparkeerde werfwagens. Nu is er een duidelijke ruimteverdeling:

27 april 2021, Burggravenlaan

Er is een potentieel om het beter te doen dan gisteren: veilig van bij aanvang van de werf.

Uw onveiligheid èn uw onveiligheidsgevoel moet eruit. Onze en uw rol is om koppig te blijven melden via Gent Info . Ook al blijven die meldingen vaak te lang hangen, de ambtenaren van de Stad zijn verplicht om meldingen via dit kanaal te beantwoorden en er iets mee te doen. Als het écht te gevaarlijk voor woorden is mogen we de politie bellen. Stop dit in uw smartphone: Gent Info = 09 210 10 10 of gentinfo@stad.gent . Politie = 101. Zorg dat je de locatie goed kan benoemen. Bel Gent Info alleen als je je kalm genoeg voelt. Boze communicatie is meer emotie dan informatie, en dus moeilijk te begrijpen.

Het kan dus. Het kan dus beter. Met de focus op de behoeftes van jongeren, ouderen en zij die niet goed durven fietsen. We zullen komende jaren in Gent en daarbuiten nog veel wegenwerven meemaken. Basistip voor fietsers blijft: vertrek ruim op tijd. Blijf kalm, en remember: vergeleken met de gemeentes rond Gent gaat het hier (meestal) relatief goed. Tussen Kaprijke en Lembeke laat Agentschap Wegen en Verkeer fietsers op deze manier de E34-werf oversteken (op een knooppuntenroute):

20 april 2021, tussen Kaprijke en Lembeke

Of deze werf in Evergem, waar je na een lange fietsrit op een fietsroute onaangekondigd totaal niet meer door kan, omwille van… een fietspadwerf:

02 maart 2021, eindpunt Baron Van Loolaan, Evergem

Misschien is het idee van de ambtenaar op dagelijkse fietsronde maar haalbaar na deze harde coronacrisis. Het zijn voor iederéén bizarre en/ of barre tijden. Want weet maar zeker dat ook ambtenaren èn aannemers behoefte hebben aan een schouderklopje. Zowel in woorden als op de rug.

Coronatip #6: fietsen door Oost-Vlaanderen

Dames en heren, u leest een nieuwe pen / fotograaf: Jan Vanseveren!

In het voorjaar van 2020 leerden we een nieuw fenomeen kennen, en of je het nu met grote of kleine “c” schrijft, iedereen zat aan huis gekluisterd. Iedereen? Of toch niet helemaal…. Ondanks verwoede pogingen van minister De Crem om het fietsen aan banden te leggen, mocht je als fietser gaan en staan waar je wilde.  Als dàt geen opportuniteit was!  

De E40 tijdens de eerste lockdown: onwaarschijnlijk rustig

En dus sprong ondergetekende – met veel vrije tijd, want enkele maanden technisch werkloos door, jawel: corona – op de fiets om de ruime regio rond Gent te verkennen. Met de welwillende ondersteuning van de weergoden. 

Even kijken… hoe pakken we dit aan? Wel, laten we niet te ambitieus beginnen. Hoeveel deelgemeenten (gemeenten van vóór de fusie dus) zouden zich binnen een straal van 25km rond Gent bevinden? Iemand een gokje? Schrik niet, het zijn er maar liefst tweehonderd en zes! Wie heeft al gehoord van Ressegem, Mespelare, Godveerdegem, Oeselgem? Misschien hoor je het donderen in Keulen, maar toch liggen deze leuke dorpjes op maximaal 25km van Gent.

Eindelijk gevonden waar de Hundelgemsesteenweg naartoe loopt.

Daarmee lag de doelstelling vast: alle 206 deelgemeenten in en rond Gent per fiets langsrijden. Zo kwamen lusvormige dagtochten per fiets rond Gent tot stand van 50, 60, 80 km.

Wat dan volgde was een parelsnoer van onbekende juweeltjes van dorpjes. De weidse landschappen van het krekengebied met tot de verbeelding sprekende plaatsen als St-Jan-in-Eremo of Waterland-Oudeman, doorploegd door eeuwenoude dijken waarmee beetje bij beetje land kon worden veroverd op zee of op de Westerschelde. Of Dikkele, “tucked away” – zoals de Engelsen dat zo mooi verwoorden – in een plooi van het landschap in de Vlaamse Ardennen. Niet voor niets een beschermd dorpsgezicht trouwens. 

Dikkele, een juweeltje aan de voet van de Vlaamse Ardennen

Sommige fietstochten waren ingegeven door noodzaak (nu ja, noodzaak?) als dochterlief via een zoekertjessite een leuke tweedehandsjas wou kopen en die ook zelf wou afhalen. Trein of auto waren streng verboden, dus kwam de vraag “Ligt Sint-Truiden binnen fietsafstand”? (neen, toch niet). “En Eeklo?” (ja, daar kunnen we wel naartoe fietsen). Van de nood een deugd maken, heet zoiets dan.  

Moortsele

Na de zomer stak corona opnieuw de kop op, een vervolgverhaal lag voor de hand. Maar intussen bood zich een nieuwe opportuniteit aan, in de vorm van gratis treintickets voor mens én fiets. Van de weeromstuit konden we zomaar helemaal gratis een dagje gaan fietsen in pakweg Limburg of Henegouwen. 

Daardoor ben ik er (nog) niet in geslaagd om alle 206 steden, dorpen en dorpjes langs te fietsen, maar met het lengen van de dagen kan een mens weer beginnen dromen. Van fietsen langs de resterende 50 deelgemeenten, en uiteindelijk ook van een herhaling mét heerlijke geopende terrasjes onderweg.

Wat horeca betreft lijken de eerste en de tweede lockdown verdacht veel op  elkaar

Enkele tips, voor wie het ook wil proberen: het netwerk van fietsknooppunten doorkruist het hele land, dus ook  onze provincie. Een interessante kapstok om fietstochten te plannen, vaak langs rustige routes. 

Check op voorhand het weerbericht (nogal evident zal je denken), en zeker ook de windrichting. Let er op dat de wind na de middag vaak een tandje bijsteekt: voor de middag met een zacht briesje tegenwind vertrekken, en daarna terug naar huis waaien is dubbel zo aangenaam. De website van het KMI (www.meteo.be) geeft een (redelijk) betrouwbare voorspelling van windrichting en –snelheid per gemeente en per uur.

Sint-Margriete, met de Hollandersgatkreek (sic!)

Gewoontebeesten

Dez morgen organiseerde Fietsberaad een boeiend webinar met als titel ‘FietsDNA, cijfers over het fietsen in Vlaanderen’. U kan alles hier herbekijken of herlezen. Een aanrader!

Wat bleef er prompt in mijn hoofd hangen? Twee dingen.

  • 10% van de ondervraagden hadden in de afgelopen 2 jaar 2020 een fietsongeval beleefd. (bij de vorige bevraging in 2018: 8%). En daar waren niet toevallig véél snelle fietsers bij: onder de eigenaars van een speed pedelec beleefde 42% een fietsongeval.

30% van de ongevallen was een eenduidig ongeval, lees: zonder een andere partij / een tegenpartij. Bij 19% was het een ongeval met een andere fietser, bij 9% een  voetganger.

In zo’n cijfers mis ik altijd de factor “verantwoordelijkheid”. Toegegeven, dat is een moeilijk te objectiveren factor, en soms een juridisch kluwen. Het maakt de cijfers die de politie vrijgaf over de voetgangers- en fietsongevallen in de wijken Oud-Gentbrugge en Dampoort zo moeilijk interpreteerbaar (hier betalend te lezen in de Gentenaar) . Maar als twee van de negen zwaargewonden op de Scheldekaai vielen, dan zou ik toch graag méér weten dan dit:

Hoofdvraag is: kan hier geleerd worden over de aanwezige  infrastructuur, of over het menselijk gedrag. Voor de niet-Gentenaars: op de Scheldekaai rijden hoogstens de camionettes van IVAGO, de groendienst, of een leverancier van stookolie voor een woon-binnenvaartschip. Voor de rest: enkel voetgangers, fietsers en brommers. En jawel: ik durf er af en toe een (te) snelle fietser (meestal jonge mannen) vragen om te dimmen. Racen is niet voor in de bebouwde kom, ook niet op de fiets.

Noot: het verschil tussen zwaargewond en lichtgewond is bij de politie natte vingerwerk. De ene agent noteert dit, de andere dat. Hun cijfers bevatten ook alleen maar de ongevallen waarvan een pv opgemaakt werd. Dat is een vangnet met zéér grote gaten.  Er is ook op geen enkele manier een aftoetsing met de cijfers van de ziekenhuizen. Dat lijkt mij het minste wat er nodig is om tot een zweem van volledigheid te komen. Elke ziekenwageninterventie of spoeddienstpassage door een verkeersongeval is ernstig genoeg om in de statistieken terecht te komen. De rest kan je inderdaad negeren. Door die koppeling wordt het natte vingerwerk minder “nat”, dichter bij de realiteit. Maar toegegeven: de ziekenhuizen kreunen nu al onder de administratie. Over naar de verzekeringsmaatschppijen dan maar?

    • Shit, ik ben weer aan het afdwalen. Uit de cijfers van schepen Watteeuw bleek dat door het Circulatieplan er méér fietsers waren, en – raar maar waar- minder voetgangers.

De uitleg van de schepen klinkt in onze oren zeer herkenbaar: er waren méér voetgangers die door het plan durfden fietsen. Ook het gebruik van openbaar vervoer steeg ferm.

Maar die voetgangersdaling vond ik geen goed nieuws. Voetgangers horen de koning van de weg te zijn. Al vermoed ik dat de cijfers van 2020 reeds een gans ander verhaal zal vertellen dan die van 2018.  U weet wel waarom, iets met een c.  Dat neemt niet weg dat dat aspect zorg en aandacht verdient. Het was dan ook prettig om vast te stellen dat de Stad Gent vorig jaar een voetgangersambtenaar aanstelde. De dame was de pionier van de Gentse Fietsstraten, kent de stad door en door, en weet van aanpakken.

En kijk: vandaag zag ik bij toeval een resultaat van haar werk. De voetpaden op fietsstraat Coupure Links – voormalige fietspaden- kregen vandaag een ballustradeke om het fietsen te ontraden. Aan het stofspoor van de boorwerken was te zien dat de ingreep recent was:

23 februari 2021, Coupure Links

En aan het aantal voetgangers op het huidige voetpad / voormalige fietspad zag je waarom een ballustradeke als reminder geen kwaad kan:

23 februari 2021, Coupure Links

Daar mag een kind tussen fietsen, maar geen groot kind of volwassene.

Mensen zijn gewoontebeesten. Fietsers zijn mensen. Véél fietsers zijn gewoontebeesten. Ik zou er zelfs nog een voetgangerssjabloon bij zetten, want rode klinkers geven velen nog altijd een fietspadgevoel.

Een uurtje later waren de werkmannen verderop actief :

23 februari 2021, Coupure Links

Zittend op een bankje zag ik  in de verte de voetgangersambtenaar foto’s nemen van de werkmannen in actie. (nee, geen foto van haar, ik gun haar de anonimiteit).  Het zijn ballustradekes zoals er op het voetpad tussen Dampoortstation en Luc Lemièngrepad staan, maar dan zonder de opvallende extra:

23 februari 2021, tussen Dampoortstation en Luc Lemièngrepad

(Bizar hé, hoe sommige mensen met de fiets liever de trap nemen in plaats van de vlotte helling?)

23 februari 2021, tussen Dampoortstation en Luc Lemièngrepad

Dat stedenbouwkundig bepaald donkergroen is inderdaad zéér estetisch (volgens sommigen: somber estetisch, maar dat is een kwestie van smaak), maar het heeft nadelen. Grootste nadeel ervan: de ballustradekes vallen bij duisternis in hun stedelijk donkergroen totaal niet op. Een beetje fluo kan dus geen kwaad, voor pakweg de komende vijf jaar  🙂 . Want botsende gewoontebeesten komen dan misschien wel/ misschien niet in de statistiek van eenduidige ongevallen terecht.

Werfnieuws uit het noorden: John Kennedylaan

Dit is een bericht voor de vele havenfietsers onder u. Op 15 februari 2021 gaat het lange fietspad op de John F. Kennedylaan tussen Darsen en Langerbruggestraat / Volvo dicht voor werken (tot juli). Dat is het fietspad dat door betonblokken gescheiden wordt van de raceweg. Ergens tussen Darsen en Volvo takt de R4 Dwight Eisenhouwerlaan aan op de Kennedylaan. Daar komt als eerste stap in de omvorming van de R4WO een turborotonde / turboverkeersplein. In één beweging wordt het fietspad er verbreed naar fietsnelwegbreedte.   Meer weten? Dit is de webpagina ervan.

Bij de omvorming van de R4WO wordt hard ingezet op het uitbouwen van een degelijk fietspadennetwerk in de Gentse haven. Dat juichen we uiteraard toe. Maar tijdens de werf is het belangrijk om de vele (en groeiende groep) havenwerkfietsers op de fiets te houden. Omleidingen zijn voor hen vaak een marteling. Maar daarnaast doorkruisen steeds meer recreatieve fietsers de haven in het weekend. Sommigen zijn goed in GPSgebruik. Anderen niet.

Het is reeds jaren dat Fietsersbond Gent pleit om fietsers te helpen door een grondplannetje met de omleidingsroute op te hangen. Dat helpt om je te oriënteren, en om te beslissen waar je van de route af gaat. In 2013 schreef Jan G hierover deze Fietsbult.  De Werkvennootschap pikte het idee op, en maakte er deze versie van:

31 januari 2021, Langerbruggestraat kant Oostakker

31 januari 2021, Langerbruggestraat kant Oostakker

De borden staan op 5 cruciale fietslocaties.

31 januari 2021, Langerbruggestraat kant Volvo Cars

Hoe ervaart u deze borden? Mocht u zich afvragen waarom de omleidingsroute het westen van de spoorlijn neemt, en niet doorheen Oostakker: dat is omdat u daar in andere wegenwerven zou terechtkomen.  Het centrum van Oostakker is momenteel één grote wegenwerf. En er zijn in de lente nog wegenwerven op komst in dit noordelijk deel van Gent: het vervolg aan  Darsen (Motorstraat, Singel,…) , de Lourdesstraat,… . Het zal voor alle fietsers en àlle andere weggebruikers een kwestie zijn om zich regelmatig te informeren. Fietsbult probeert mee de vinger aan de werfpols te houden. Ziet u gevaarlijke toestanden? Bel aub de politie. Andere “toestanden” meldt je best aan Gent Info, eventueel met Fietsbult in cc. (Fietsbult@fietsersbondgent.be)

Melding: buisje

Plassen zijn vaak fun. Laarzen aan, en springen maar. Maar in de winter kunnen plassen bevriezen. Zeker op fietspaden is dat no fun at all. Wie de fietspadwerven van de laatste 10 jaar bekijkt weet dat het vaak opgeleverd is zonder aandacht voor plasvorming. Kijk bijvoorbeeld naar de fietspaden van pakweg 10 jaar geleden rondom het UZ op de De Pintelaan. Of het fietspadenkruispunt in het Keizerpark.

19 januari 2021, Keizerpark

De recente ingreep aan de ondertunneling van de spoorlijn Gent-Antwerpen heeft het druppelen vanuit de spoorlijn niet gestopt. Plasvorming blijft er nederdalen. Dat is ook logisch, want een toplaag leem – of was het klei ?- toevoegen aan de bodem ernaast zal dat niet stoppen. Al is het niet zeker , en dus afwachten of het hier opnieuw een zondvloed wordt.

Er is nog zo’n euvel dat al jarenlang aansleept. Het “fietspad met de klinkersstreepjes om voetgangers te zeggen dat dat hun plaats is” heeft al jaren een “herhalingsplas”.

20 december 2019, Sidonie Verhelststraat

Het is simpel: de grond ernaast kan de hoeveelheid regenwater niet slikken. Ik dacht dat ik het afgelopen jaren al twee maal gemeld had, maar ik kan me vergissen. Oh, mijn geheugen is beperkt. Er was hierover al een Fietsbult op 1 december 2017. Het was zelfs een reeks van zes bulten over “Nattigheid”. Glad vergeten. Goed dat Fietsbult rechtsboven een zoekfunctie heeft. In ieder geval: deze week was het weer van dàt. Leuk voor wie met laarzen in een plas wil springen. Minder leuk voor een deel van de voetgangers of fietsers die er dagelijks passeert.

19 januari 2021, Sidonie Verhelststraat

Is dit een zeer gevaarlijk punt? Tuurlijk niet. Het is goed dat het water in de bodem kan dringen. Maar liever niet op deze manier. Het mag wel eens aangepakt worden. De vraag is: door wie? Het pad werd ooit aangelegd door het toenmalige Waterwegen en Zeekanaal (anno vandaag: De Vlaamse Waterweg). De verantwoordelijke ingenieur  was een zeer beminnelijke èn fietsminded man. Het idee om voetgangers een eigen zone te geven kwam van hem. Helaas is dit het enige pad met deze “taal”, en er is dan ook niemand die deze taal leest, laat staan correct leest. Ook voetgangers en joggers hebben liefst een biljarttafelvlakke ondergrond. Zelfs ouders met kinderwagens verkiezen de klinkerloze zone, terwijl een baby die klinkers nooit als hinderlijk zal ervaren. Maar mensen met een rolstoel zullen uiteraard de klinkers vermijden. Hadden de klinkers aan de waterkant gelegen, dan hadden de lopers en wandelaars er misschien wèl voor gekozen…  . Kortom: bij renovaties en herstellingen zou ik de klinkerstrepen skippen, en gaan voor breed beton.  (Xusi, dit is écht geen Fietsbult waard, maar nu we toch over dit pad bezig zijn… )

Terug naar de waterplas, met de vraag wie het kan en wil fixen. Ik was vorig jaar als eens met een spade gepasseerd om de grond doordringbaarder te maken. Een geultje richting Schelde leek me de ideale oplossing, maar ik heb uiteraard niet het recht om een gat te maken in een kaaimuur.

19 januari 2021, Sidonie Verhelststraat

Vlak voorbij de plas waren drie stadswerkers aan de slag. Die mensen weten als ambtenaar vaak méér dan ik. Dat zijn vaak interessante gesprekken. En jawel, ook zij kenden het probleem. Méér nog: één van hen had het zelf al driemaal gemeld, zonder gevolg. De melder kende zelfs een mogelijke oplossing: een buisje, dat ik nog nooit gezien had. Hij toonde het me:

19 januari 2021, Sidonie Verhelststraat

Kortom: er zit al een buisje. Vermoedelijk is dat een afvoerbuis uit het roeste verleden van die buurt. Nu nog een vers afvoertje dat aansluit op de buis, en klaar! Meer moet het niet zijn.

19 januari 2021, Sidonie Verhelststraat

19 januari 2021, Sidonie Verhelststraat

Liefste Kerstman!

Fietsersbond Gent ijvert al jaren voor veiliger fietswegen. Er is nog zéér veel werk te verzetten, maar méér dan ooit gaat het de goede kant op.

In oktober 2020 verklaarde minister Peeters hier“Ik wil ook de punten aanpakken die nu blijven liggen omdat er wordt gewacht op de vernieuwing van rioleringen en andere nutsleidingen. We gaan sommige punten gewoon aanpakken en als dan blijkt dat ze binnen een paar jaar opnieuw moeten worden opengebroken, is dat maar zo.”

Dat is een zeer welkome koerswijziging. Rioleringsdossiers hebben een abonnement op de processie van Echternach. Door hun complexiteit slepen ze administratief lang aan. En als er dan nog tramsporen bovenop liggen wordt het helemaal complex. Kijk maar naar de Vervaenestraat in Ledeberg, een werf die hier in 2013 aangekondigd werd.

De kans dat de wegenwerf Kortrijksepoortstraat, Nederkouter, Koophandelsplein en Zonnestraat in deze bestuursperiode snel opstart schatten we laag in. Daarom pleiten we in deze Kerstwens om de Zonnestraat rondom de tramsporen snel een nieuwe asfaltlaag te geven. De Zonnestraat is een belangrijke, korte en drukke winkelstraat, vol putten en fietsbulten, waardoor er af en toe fietsers vallen.

We vragen minister Lydia Peeters via deze Kerstwens om De Lijn hiervoor de middelen te geven.

Is meetkunde saai?

Ook deze Fietsbult staat in het teken van de Groendreef – Gérard Willemotlaan, ditmaal over de breedtes van de fietspaden.

Naar aanleiding van deze en deze Fietsbulten over deze fietsas las ik wat de Gentse medemens erover schreef op het wereldwijde web. Eén van de meest voorkomende contra-stellingen was: “daar ligt toch een breed fietspad?”. Dat wil ik hier met cijfers tegenspreken. Daarvoor trok ik Stanleyrolmetergewijs van de Coupure naar de Trekweg. Maar eerst: wat zeggen de specialisten van het Vlaams kenniscentrum Fietsberaad? Onderstaande dia  met cijfers komt uit de presentatie die Wout Baert van Fietsberaad op 10 december gaf aan de commissie Mobiliteit van het Vlaams Parlement:

c Fietsberaad

De volledige hoorzitting over Fietsbeleid kan je hier bekijken. (hoorzitting vanaf 1:45:30)  Volgens deze normen hoort de Willemotlaan ooit een fietspad van 6 meter breed te krijgen. Volgens de huidige norm: 4 meter.

Tot zover “de theorie” anno 2020. Over naar de praktijk van nu, ontworpen en aangelegd in het verleden.  Hoe breed zijn de fietspaden tussen Verlorenkost en Trekweg?

Coupure Links tussen Sint-Agnetabrug en Hospitaalbrug (nu voetpad)          = 3 meter breed (exclusief boordsteentjes)

03nov20, Coupure Links

03nov20, Coupure Links

Coupure Links tussen Hospitaalbrug en Bijlokestraat (nu voetpad)  = 2 meter 32

03nov20, Coupure Links

Coupure Links voorbij de bocht (nu voetpad)  = 2 meter 07

03nov20, Coupure Links

onderdoorgang onder Rozemarijnbrug (fiets- en voetgangerspad)  = 3 meter 52 (tot aan de ballustrade)

Coupure Links tussen Rozemarijnbrug en Nieuwewandeling  (nu voetpad, het laatste stukje is weer fietspad) = 2 meter 37

onderdoorgang Bargiebrug = 2 meter 97 (tussen de 2 ballustrades)

Zuidkaai = 3 meter 06

Groendreef =2 meter 70 + apart voetpad

03nov20, Groendreef

onderdoorgang Rooigemlaan = 2 meter 70

03nov20, onderdoorgang Rooigemlaan

03nov20, onderdoorgang Rooigemlaan

Let op de trap links op de foto. Iets voor voetbult.

03nov20, onderdoorgang Rooigemlaan

Groendreef (nu tijdelijk voetpad) = 2 meter 56

Gérard Willemotlaan (nu tijdelijk voetpad) = 2 meter 13

03nov20, Gérard Willemotlaan

03nov20, Gérard Willemotlaan

Op de foto hierboven zie je helder de versmalling. Als je het vergelijkt met de Belgische fietspaden uit de 20e eeuw is die 2 meter 12 van de Willemotlaan best breed. Maar in mijn herinnering was het Nederlandse tweerichtingsfietspad langswaar ik in de jaren 60 en 70 naar het zwembad van sas van Gent fietste toen al breder dan 2 meter 12. Weet je wat: ik ga dat binnenkort eens opmeten.

Deze fietsas is met stip de meest succesvolle verbinding van randgemeenten met de centrumstad. Infrastructuur trekt nu eenmaal gebruikers aan. Komende jaren zal het aantal fietsers er alleen maar stijgen. Idem voor voetgangers, tenminste als deze situatie behouden blijft. Alle stappers met wieltjes zullen hier héél blij mee zijn met het asfalt.

30okt20, Gérard Willemotlaan

Volgens de normen van Fietsberaad hoort de Willemotlaan ooit een fietspad van 6 meter breed te krijgen. Volgens de huidige norm: 4 meter. Een fietsstraat is hier dus op zijn plaats. Ik kan alleen maar concluderen: het is een zeer goede zaak dat het fietspad van de Coupure Links aan de voetgangers gegeven werd. En het zou het even goede zaak zijn om dat ook met de Groendreef en Willemotlaan te doen. (Voetgangersbeweging, wààààr bèèèèn je?)

Deelt u die mening (en gebruik je soms deze wandel- en  fietsas)? Doe dan mee aan deze  enquête van de Stad Gent. Zodat niet alleen tegenstemmen aan bod komen.

 

 

 

Dieven, uitroepteken

Een fiets in de modder van de Zeeschelde onder Gentbruggebrug heeft nog iets romantisch.

01 maart 2020, onder Gentbruggebrug

Ook een vondst van een magneetvisser kan mijn glimlachspieren activeren:

11 november 2020, Limburgstraat

Een immense stapel fietsen die jaarlijks met kleine bootjes uit het water geplukt worden, en via de container naar de hoogsovens versassen, daar is geen greintje romantiek te bespeuren.

20 november 2020, Scheldekaai

Het is letterlijk en figuurlijk smerig. Daar draait mijn maag van. Ik kan geen mosselfietsen meer zien!

20 november 2020, Scheldekaai

Sluit je ogen. Denk aan kanalen en rivieren vol auto’s. Denk aan honderden Gentenaars die jaarlijks hun auto niet meer terug vinden. Het kot zou te klein zijn. En terecht. Met fietsen vinden we dat – euh… – normaal. Want ja, die vandalen kan je toch niet klissen. Dat woord “vandaal” klopt natuurlijk niet. Het dagelijkse woord “sluikstorter” is nòg te vriendelijk. Het zijn dieven verdomme, uitroepteken! Ze pakken iemands eigendom, en gooien die in het water. Dàt spelletje is al decennia bezig, en nièmand heeft er oog voor. Wat drijft die (plaats hier uw lelijkste bijvoeglijk naamwoord) gasten? Ik kan het niet bewijzen, maar iets zegt me dat alleen jongens / mannen dit doen. Machogedrag? Vervelingsklootzakkerij? Alcohol? De veilige duisternis van de nacht?

20 november 2020, Scheldekaai

Deze -kuch- “traditie” kost onze maatschappij jaarlijks veel geld. Overheidsgeld om de Gentse binnenwateren bevaarbaar te houden. Die mannen die vanuit kleine bootjes de grote kuis doen doen grandioos werk. Privégeld om de eigen fiets / fietsslot / kinderzitje / fietskar te vervangen.

20 november 2020, Scheldekaai

20 november 2020, Scheldekaai

Want jawel: volgens de vissers staat minstens de helft van de opgeviste fietsen op slot. In de vangst van dit jaar zaten zelfs 2  fietsen die samen op slot stonden.

20 november 2020, Scheldekaai

Bakfietsen zijn gelukkig te zwaar om in het water te kieperen. Electrische fietsen ook. Of is dat omdat de eigenaars hiervan hun dure fiets beter op slot zetten? Met beter bedoel ik: slotvast aan een paal of ballustrade. Of is het omdat jongeren denken dat een slot voldoende is? (Voor de niet-Gentenaars: het verlagen van het waterpeil is een jaarlijkse traditie, zodat huiseigenaars de kans krijgen aan hun watermuur te werken)

20 november 2020, Scheldekaai

De twee moedige vissers lazen me hun vangst voor: 225 fietsen, 7 brommers, 1 sigarettenautomaat, 15 verkeersborden, 2 herashekkens, 4 winkelkarren, en… 1 kluis:

20 november 2020, Scheldekaai

 

En dat alles enkel en alleen in hun viszone, want Gent Centrum werd door de firma Gent Dredging gedaan. En ook enkel en alleen wat zichtbaar op de boorden lag, en wat vanop de bodem aan hun haken bleef hangen.

20 november 2020, Scheldekaai

Conclusies?

Voor de fietsers: al wie in Gent zijn fiets in de buurt van een kanaal of rivier stalt maakt zijn slot best ook vast aan een paal, ballustrade, of… fietsstalling. Dat scheelt al de helft van de in het water gesmeten fietsen.

Voor de stad: misschien verdienen deze straten langs het water extra veel fietsstallingen? Om te beginnen: Ter Platen en de Muinkkaai. Waarom deze twee? Volgens de vissers haalden ze in de Muinkschelde tussen Kinepolis en de Vooruit de helft van hun vangst boven. Niet toevallig in de afzink van het zuipend Heuvelpoortvolkje, vraagteken?

03 november 2020, Muinkschelde

Voor de Gentse politie: mits een kleine inspanning is het mogelijk om de gemerkte fietsen er vantussen te halen. Dat haalt de ophelderingsgraad van gemerkte fietsen omhoog. En door contact met de vissers weet je waar een ontradingsproject zinvol kan zijn.  Of is het zoeken naar gemerkte fietsen eerder een projectje voor vrijwilligers? Bijvoorbeeld: vrijwilligers van de Fietsersbond? Vorig jaar belden de vissers op eigen initiatief naar de Fietsambassade, want één van de fietsen zag er nog nieuw uit. En inderdaad: die fiets van StudentENmobiliteit was half november uit het water gehaald, en vanaf half oktober verhuurd.

20 november 2020, Scheldekaai

Laat ons stoppen met deze vieze traditie te aanvaarden. Ongetwijfeld zijn er nog mogelijke conclusies te trekken. Wat zijn de uwe?

 

Als proper nagerecht: een goed fietsslot is goud waard, en kan -mits wat creativiteit- altijd mee op tocht:

20 november 2020, Visserij

 

Coronatip #5: de verloren handschoen

Het leven blijft zijn rare coronagang gaan. We passen ons aan, en we passen ons aan, en we passen ons aan. Lockdown 2 is een feit. Voor velen is het zwaar. Voor anderen niet. Maar als maatschappij doen we verder. In Gent zeggen ze: “Nie pleuje!”.

05okt20, Vliegtuiglaan

In de lente gaven we de Stad een paar tips. Coronatip  #1, #3 en #4 werden vervuld, waarvoor dank. Tip #2 zou nog steeds veel fietsers blij maken. Maar de maatschappij is méér dan de overheden. Daarom leest u hier af en toe een coronatip om het voor mekaar wat prettiger te maken.

Coronatip #5 gaat over die honderden handschoenen die u en ik op straat zien liggen. Het zijn vaak schipbreukelingen:  samen met de zakdoek uit de jaszak buitenboord gevlogen. Of zo. Boef de straat op, maar dan zonder het harde geluid van hout of metaal. Een vallende handschoen hoor je nooit landen, zelfs niet in een verlaten, windstille straat.

05okt20, Vliegtuiglaan

In december 2017 kon u deze Fietsbult lezen over Zwerfhandschoenen. Vrij snel daarna bleek dat amper een straat verder nog een man zich het lot van de zwerfhandschoenen aantrok. Dit is zijn blog anno 2020: “De Eenzame Handschoen”. 

05okt20, Vliegtuiglaan

Wie a zegt moet ook h zeggen. Het wordt tijd om iets te doen aan die eenzaamheid. Verbinden is het toverwoord. We kunnen dan wel niet veel zoenen of knuffelen, maar laat ons elkaar warmte brengen door elkaars gescheiden handschoenen te herenigen.

05okt20, Vliegtuiglaan

Het is simpel. Het gros van de fietsers volgt dagelijks dezelfde route. Sommigen doen zelfs de moeite om stante pede / onverwijld op zoek te gaan naar hun most beloved half handschoenenpaar. Laat ons elkaar helpen door elke gevonden handschoen vlakbij de vindplaats tentoon te stellen. Hoe meer mensen een verloren eenzame handschoen oprapen en tentoonstellen, hoe meer er herenigd worden. Simpel. Bijvoorbeeld zo:

30okt20, Rozebroekenpad

Of zo:

30okt20, tussen Haantjen en Boterhoek, Evergem

Velen onder ons hebben momenteel wat meer tijd. Het is een creatieve daad van handschoenlievendheid. Even remmen, oprapen, ergens ophangen, klaar! Iemands kledingstuk aanraken hoeft niet vies meer te zijn. We hebben nu allemaal toch standaard handgel in de rugzak, of niet soms?  Daarmee kan het contact proper coronaproof afgerond worden. (Zo’n handgel is ook altijd handig als je onderweg frieten met mayonaise eet! Of  na een dringend plasje tegen een boom. Of… )

Oh ja, ook al zijn mutsen en sjaals einzelgängers, en vergeleken met handschoenen minder on the road, ze verdienen een identieke liefdevolle tentoonstelling.

Mail: Reactie op artikel ‘Zuurstof’

Van: WS
Verzonden: vrijdag 16 oktober 2020 10:15
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: Reactie op artikel ‘Zuurstof’

Dag Fietsbult-redactie,

Ik schreef een reactie op jullie artikel ‘Zuurstof‘, over de fietsstraat en knip in Mariakerke. Ik bekeek meningen van buurtbewoners, en de argumenten van de tegenstanders van de fietsstraat en knip, en zette alles even op een rij.

Ik hoop dat jullie hier wat aan hebben.

Groeten,

WS

 

Beste Fietsbult,

In het anders zo rustige Mariakerke is een heftige discussie uitgebroken. In het stukje ‘Zuurstof’ op de blog leggen jullie de wonde op de zere plek. En óf ze zeer doet. 

Voorstanders van de fietsstraat, en de knip, worden weggezet als “groen gespuis”. Ze durven zich amper uitspreken. Daar wil ik nu verandering in brengen. Veel mensen die voor zijn (en heel wat met ook gegronde opmerkingen over aanpassingen) durven zich niet te ‘outen’, omdat de discussies bijzonder heftig en haatdragend geworden zijn. En toch: het zou zonde zijn om enkel de tegenstanders een stem te geven.

Eerst wat duiding, voor wie nog niet helemaal mee is: in volle corona-uitbraak werd dit voorjaar beslist om van de Gérard Willemotlaan en de Groendreef (Mariakerke en Brugsepoort) een fietsstraat te maken, en om de weg te knippen aan het ‘blauwe brugje’, om fietsers meer ademruimte te geven. Wat meerdere mensen beamen die dagelijks de route gebruiken op weg naar station of stad: het voelde ook als een echte verademing. Eindelijk meer plaats voor alle fietsers op de as Vinderhoute-Mariakerke-Gent. Die as sluit aan op de as Westerringspoor richting Wondelgem, en op de langeafstandsas richting Brugge. Een echte fietsroute, dus.

Toch zijn buurtbewoners het er niet mee eens, en werd er een petitie opgestart tegen de fietsstraat. Doodzonde. De keuze ligt nu bij de stad: wil ze opnieuw een stap achteruit zetten, door de vroegere veel te krappe situatie opnieuw in te voeren? Of durft ze de discussie open te breken in het voordeel van de fietsers?

Wat dragen de initiatiefnemers van de petitie aan?

  • De communicatie of informatie vanuit de stad.
    Zelf ben ik geen rechtstreekse bewoner van deze buurt, wel van Mariakerke. Ik kan dus niet zeggen hoe de communicatie met de buurtbewoners verliep. Maar ik kan me voorstellen dat het best chaotisch ging. In een tijdelijke situatie denk ik dat wat begrip opbrengen aan de orde is. De buurtbewoners moeten gehoord worden, maar wat met inspraak van de gebruikers van de fietsroute?
  • Het risico op besmetting tijdens het fietsen is laag of onbestaande.
    Op welk onderzoek ze zich daarvoor baseren, is onduidelijk. Wat wél duidelijk is, is dat de World Health Organization het uitbreiden en verbeteren van fietsnetwerken als een prioriteit naar voor schuift. Een argument dat Gent, dat zich toch als dé Vlaamse fietsstad wil profileren, niet bepaald links kan laten liggen, lijkt me?

“Improving walking and cycling networks is a key recommendation of the World Health Organization to increase physical activity and reduce sedentary activity for better health.2  Promoting active transport can also improve air quality and reduce carbon emissions to tackle climate change.3 During a COVID-19 outbreak, these benefits can be amplified. Cycling networks can help essential workers move around a city during rigorous quarantine measures and can also reduce crowding on public transport when movement restrictions are relaxed. From Berlin to Lima, cities around the world have been turning to cycling networks to provide residents with a safe mode of transport during the pandemic.”
Zie https://www.who.int/news-room/feature-stories/detail/expanding-cycling-infrastructure-to-fight-the-covid-19-pandemic-lima-peru#_edn1 

  • De motivatie voor de verlenging is zeer vaag, aldus de initiatiefnemers van de petitie.
    In de communicatie van de stad staat dat de fietsstraat goed werkt. Er werden fietsers en auto’s geteld, en er werd een zeer hoog aantal fietsers vastgesteld aan het kruispunt Groendreef/Westerringspoor. De mensen die zich tegen de fietsstraat kanten, willen dus een beter inzicht in de methode van tellen, het uur, etc. Dat lijkt me een goed idee. Nog beter in kaart brengen hoeveel fietsers hier passeren, en niet enkel aan dat kruispunt, zal meer argumenten voor dan tegen een fietsstraat aandragen.
  • Veiligheid fietsers.
    In een overzichtelijk document wordt dit geschetst als een bezorgdheid tegenover de fietsers. Een terechte bezorgdheid, want door de tijdelijke maatregel, en het feit dat niet iedereen vertrouwd is met het concept fietsstraat, komt de veiligheid soms in het gedrang. De vele zijstraten die uitkomen op de fietsstraat, de auto’s die alsnog inhalen… Dit is een teer punt dat absoluut moet aangepakt worden van zodra dit een definitieve fietsstraat wordt.
  • Er is een breed aangelegd fietspad, waardoor auto- en fietsverkeer gescheiden kan worden.
    Er is een fietspad. En daarmee is ongeveer alles gezegd. In de voorbije jaren (ik gebruik deze fietsas zelf al meer dan 10 jaar) is het aantal fietsers hier fel gestegen. En terecht. Steeds meer mensen zien de voordelen van fietsen in: het is gezond, goed voor het milieu, goedkoop, snel, handig… Een fantastische evolutie. Net door die evolutie was dit fietspad al een hele tijd te smal voor kruisend fietsverkeer. De vele auto’s die de Willemotlaan als ideale sluipweg zien (of nu: zagen) konden vlotjes hoge snelheden halen, terwijl ze rakelings langs het fietspad scheerden. 
  • Route brandweer door de knip: er gaat kostbare tijd verloren, en dit kan mensenlevens kosten.
    Die vraag moet aan de brandweer gesteld worden. Wat vinden zij ervan? Als ik de knips in het stadscentrum zie, dan zijn die heel duidelijk aangeduid en kunnen hulpdiensten dus perfect door. Ik ga ervan uit dat het dus ook voor de hulpdiensten een grote vooruitgang zou zijn om hier snel definitief een knip te installeren, zodat ze geen hinder ondervinden van de gele betonblokken in het midden.
  • Verkeersdruk in de wijken: het lokale autoverkeer moet ofwel langs een fietsstraat, ofwel door woonwijken.
    Voor het lokale autoverkeer is het inderdaad wennen. Alleen is de vraag: welke auto’s op de Groendreef-Willemotlaan waren echt lokaal? Wie zag dit als een prima manier om de N9 of Brugsesteenweg te vermijden? Dit is uiteraard een drukke buurt, maar als je enkel lokaal verkeer bent, dan hoef je die fietsstraat geen 1,5km te volgen, want dan ben je snel waar je moet zijn. Uiteraard is signalisatie en goede communicatie hierbij absoluut noodzakelijk. De tijdelijke situatie heeft aangetoond dat louter een fietsstraat maken en een knip introduceren niet voldoende is.
  • Verkeersdruk op de Brugsesteenweg: er ontstaan files op de binnenring.
    Voor zover ik in de auto zit: dat heb ik ook al vastgesteld. Maar ik woonde een aantal jaren op de Brugsesteenweg, en het was altijd al een drukke weg, zeker in het weekend. Momenteel komen daar bvb ook werken bij aan de Mariakerkebrug, waardoor er files ontstaan aan de verkeerslichten daar. Er zijn alternatieven, zoals de N9 of de R4 (of de fiets 😉 ), maar die moeten uiteraard goed gecommuniceerd worden.

In het overzichtsdocument positioneren de initiatiefnemers zich als mild en gematigd: het is geen vraag om een fietsstraat zomaar af te schaffen. In de link naar de petitie staat echter: “GEEN fietsstraat en knip Groendreef/Gerard Willemotlaan.” Een duidelijke vraag naar afschaffing, lijkt me dat.

Dat brengt me bij achterliggende, en meer onrustwekkende argumenten en reacties van tegenstanders (dit is louter een greep uit de vele reacties):

  • Pestgedrag van fietsers naar autobestuurders: staat letterlijk in de punten bij de petitie. De Fietsersbond startte onlangs een sensibiliseringscampagne op voor hoffelijk gedrag, bij fietsers. Het is zeker nodig dat een stad als Gent dat soort campagnes ondersteunt. Hoe meer fietsers er bij komen, hoe meer verschillend fietsgedrag er wordt gesteld. Dat bewustzijn bij fietsers komt er niet vanzelf. Maar eerlijk? Ik zit dagelijks op de fiets, en zie fietsers soms onnozele dingen doen. Maar ik heb al veel vaker toeterende en boze autobestuurders gehad dan dat ik fietsers actief autobestuurders zie pesten.
  • Hopelijk komt er een verstandige oplossing uit de bus, zonder veel inmenging van onwetenden. > Als een reactie op een fietser die niet in de buurt woont, maar de fietsstraat wel als zeer positief bestempelt.
  • Dat de fietsers denken dat alles mag en kan , de auto maar moet wijken voor hun fietsplezier. Verdraagzaamheid is ver te zoeken.
  •  Heel Gent is gevaarlijk rijden sinds de fietsers er als keizers mogen rijden……links rijden, dwars oversteken, zwalpen……
  • Bakfietsen uit de handel nemen dat lijkt mij veeeeeeeel beter

Ik verzamelde reacties van buurtbewoners die zich vóór de fietsstraat uitspreken:

  • Ja ik vind het ook geweldig maar wel heel vervelend dat er zo veel drempels zijn, niet goed voor de fietsbanden… en op bepaalde stukken mag je niet meer op de baan maar moet je toch op het fietspad dus is helemaal niet duidelijk!
  • De fietsstraat mag moet zeker blijven, heb ze deze morgen nog gebruikt.
  • Ik vind de fietsstraat ook wel leuk
  • Drempels weg, oud fietspad eruit en bomenrij in de plaats, wandel/jogpad ernaast en fietsers op fietsstraat. En een betere inrichting aan blauw brugje. Ik ben fan. Dat de fietsstraat op de groendreef weg is, vind ik jammer.
  • Lang leve die fietsstraat! 
  • Idd positief voor de vele schoolgaande fietsertjes!
  • Ook mijn pendelroute per fiets van Mariakerke tot aan de Blandijnberg- een waar genot; en geen overbodige luxe, het fietspad was zeer te smal en gevaarlijk zelfs voor de Corona met al die verschillende snelheden tijdens de spits (elektrisch, bakfiets, kinderen, racefietsen, etc) in beide richtingen. Heb ook al wel accidenten gezien…
  • Deels akkoord met de petitie. Zeer terechte opmerkingen. Maar onder huidige vorm kan ik ze niet ondertekenen. De situatie voor fietsers en voetgangers op het fietspad werd elk jaar gevaarlijker door de drukte en het verschil in snelheid tussen schoolgaande fietsende kinderen vs brommers/pedelecs. De nood voor meer plaats en positieve stimulatie voor fietsers bestaat. Maar idd, in huidige vorm is ze niet goed. Zeker thv de groendreef is het erg gevaarlijk geworden.
  • Voor de grote aantallen fietsers en commuters van Mariakerke, maar ook Lievegem en Merendree en verder, is de fietsstraat een zegen. En daarvoor waren de betonblokken vermoedelijk een noodzaak. De opmerkingen over brandveiligheid, en verkeersveiligheid vind ik persoonlijk nogal vergezocht, want door de vermindering van auto’s en bredere rijweg voor fietsers is de verkeersveiligheid serieus verbeterd. Ik denk dat er wel moet gekeken worden naar het verhoogde aantal auto’s in de zijstraten, en eventueel rijrichtingen te veranderen, maar globaal denk ik dat de nadelen niet opwegen tegen de voordelen. Naar Gent fietsen met mijn zoontje is nu geen superstresserende rit meer, maar echt een aangename rit geworden…
  • Ik denk dat iedereen bezorgd is over verkeersveiligheid en een veiligere buurt wil om in te wonen. Dat de bewegwijzering beter kan, en dat er soms een vrachtwagen verkeerd rijdt en voor tumult zorgt, zijn geen argumenten om een fietsstraat terug af te schaffen. Inspraak is goed, maar de weg is er nog steeds voor alle gebruikers, ook voor de passanten. Het gaat hier om een drukke hoofdas voor fietsers, met een explosieve groei in aantal, dus groeipijnen zijn onvermijdelijk. Wie de baan al 30 jaar kent, weet dat je vroeger als fietser amper 50 cm fietspad had, en dat de auto’s er lekker gas konden geven. Je kon er niet fietsen zonder te vrezen voor je leven. Ik denk dat iedereen weet dat dit een tijdelijke situatie is, en dat de pijnpunten wel zullen aangepakt worden. Sommige mensen duiden graag een schuldige aan, of durven wel eens een verkeersbord wegnemen om de boel te saboteren. Verandering vergt moed en een open geest. Een probleem aankaarten is iedereens recht, en wordt in Gent wel degelijk aangemoedigd, maar zorg dan wel dat je argumenten gegrond zijn. Iedere keer je gal spuwen over de LEZ, de speed-pedelecs, het stadsbestuur.. het wordt een beetje oud…
  • Ik voelde me persoonlijk vroeger veiliger, apart op het fietspad. Ik ben al verschillende keren van de weg gereden (gelukkig dat het fietspad er dan lag zodat ik erop kon springen) door kwade automobilisten. Waren zij onwetend en dachten ze echt dat ik daar niet mocht fietsen of waren zij gefrustreerd…? Niemand die het weet. Duidelijkere signalisatie is dus zeker nodig. Maar ook meer verdraagzaamheid!
  • Ik kan de petitie ook niet ondertekenen. In het begin vond ik de knip ook vervelend en hoefde het voor mij niet, maar alles went. Intussen hebben de fietsers massaal de fietsstraat ontdekt en zou het ‘brede’ fietspad in de spits niet volstaan. Dat ikzelf met de auto iets minder snel weg ben richting R40 of R4 weegt niet op tegen de voordelen: er wordt minder gevlamd en het vele sluipverkeer (vanuit Vinderhoute en verder) is er niet meer.
    Akkoord dat de signalisatie beter kan, vermoed dat de stad dit wel zal aanpakken, alsook het analyseren van verkeersdruk in de zijstraten. Ook gps systemen zullen met tijd de aangepaste omstandigheden wel kennen zoals Google Maps en Waze dat vandaag al doen.
  • Dagelijks fiets ik door de fietsstraat om mijn 7-jarige dochter naar school te brengen en ik ben blij dat er nu meer ruimte is voor fietsers. Het was daar voor corona al druk, het is nu nog drukker geworden. Op dat stuk heb je veel fietsers die verschillende snelheden halen: ouders met (jonge) kinderen, tieners samen met hun vrienden, mensen op weg naar het werk, …. En door die fietsstraat is er ruimte voor iedereen zonder dat het gevaarlijk wordt.
    En ja, de auto’s moeten soms een beetje geduld hebben, maar de veiligheid van fietsers primeert. Er kan zeker nog iets verbeterd worden aan de signalisatie, maar het is tenslotte begonnen als een tijdelijk project.
    Ik denk trouwens ook dat het voor voetgangers fijn is om naast het water te kunnen wandelen. Dat is toch mooier en gezelliger.
    Dus, nee, ik teken die petitie niet!
  • Ik heb er gisteravond en vanochtend eens op gelet: het fietspad in de huidige fietsstraat is in dezelfde staat als de straat. De fietsers volgen de regels. Wel krijg ik een dikke middelvinger als ik een voorbij jagende auto op zijn fout wijs.
  • Voor gewone fietsen is het fietspad breed genoeg. Maar met een bakfiets wordt het al vrij moeilijk om in te halen. De verkeersdrempels zijn idd ni te fameus meer.
  • Zou super zijn moest dat zo blijven! Duim duim.
  • Fietsers mogen op dat stuk nu niet op het fietspad rijden: het is een tijdelijke fietsstraat dus fietsers moeten op de openbare weg rijden en het fietspad is nu voetpad. En het fietspad is niet breed genoeg, hoor. Ik fiets daar dagelijks en het wordt daar steeds drukker. Zeker als je fietst met kinderen is de ruimte beperkt. Het fietspad breder maken zou ook kunnen natuurlijk. 

Is het dan allemaal rozengeur en maneschijn? 

Nee, laat dat duidelijk zijn. De eerste stap is gezet: de straat is geknipt en er is een fietsstraat. Maar er zijn ingrepen nodig: de verkeersheuvels zijn niet aangepast op fietsers. De straat is niet altijd in even goede staat. Het voormalige ‘fietspad’ moet absoluut aan voetgangers en lopers gegeven worden, op een veilige, aangename en duidelijke manier. Er moet aandacht zijn voor de schrik van sommige fietsers om in zo’n fietsstraat voor een auto te rijden. Als de straat breed genoeg is, en je rijdt er alleen, dan kan het best stresserend zijn om een auto in je kielzog te hebben. Er moet een zeer goede signalisatie zijn die alle verwarring wegneemt, zowel bij fietsers als autobestuurders, en die duidelijkheid schept over de voorrang tegenover de zijstraten die erop uitkomen. Maar hé, dit is niet de eerste fietsstraat die de stad aanlegt. En ik ben niet de expert terzake. Dus dit lijken me geen onoverkomelijke problemen?

 

Reflecties om af te sluiten

En dan nog dit: alle mensen die nu, door de coronacrisis, het fietsen hebben (her)ontdekt: gaan we die echt terug op dat pad jagen, terwijl we eigenlijk weten dat het te smal is als tweerichtingsfietspad?

Alle auto’s die de sluipweg Groendreef-Willemotlaan gebruikten om niet de parallelle Brugsesteenweg te nemen: hebben die daar echt iets te zoeken?

Alle fietsers daar, onder welke vorm dan ook, zitten op hun fiets. En dus niet in de auto. Ze verminderen dus de impact van autoverkeer (en verkeersdrukte) op de wegen. Ze hebben bestaansrecht. En recht op een fietsroute die op hun maat gemaakt is. Of zien we nu plots de Brugsesteenweg als een veilig alternatief voor deze fietsers?

Dus, beste Fietsbult, bedankt om dit mee aan te kaarten.

Dus, beste Stad Gent, aan jullie om te tonen waar de prioriteiten liggen in jullie verkeersbeleid. Laat Mariakerke niet links liggen. Denk aan alle mensen die de petitie niet tekenden. Er wonen veel jonge ouders, er zitten studenten op kot, er zijn middelbare scholen. Zorg dat al die groepen een veilige plek hebben om te fietsen in beide richtingen, en op kruispunten met andere fietsroutes. Niet alleen tijdens de coronacrisis, maar ook lang erna. Zorg dat er overleg is met buurtbewoners én met gebruikers van de fietsas, en zorg voor goede communicatie en signalisatie. Bedankt.

Met vriendelijke groet,

Een actieve fietser
met reacties van buurtbewoners en actieve gebruikers van de knip en fietsstraat aan de Groendreef en Gérard Willemotlaan

Dwars door Gent

Stefaan gidst ons vandaag van zijn woon- naar zijn werkplek. 

Elke werkdag start hetzelfde: twee potjes koffie en twee stuutjes met choco. Daarna spring ik op mijn stalen ros en begeef ik mij van Uustakker naar Zwijnaarde. Alle mogelijke routes probeer ik, sinds kort gewapend met mijn fototoestel… Het begint opnieuw te kriebelen om te fotograferen.

Ik hoop dat alle overheden de kansen van trage wegen benutten om een veilig alternatief te creëren voor de drukke wegen. Deze route gaat langsheen de Dampoort waar ik bewust geen foto’s van gemaakt heb. Iedereen weet dat dit een pijnpunt is, maar de oplossing zal helaas nog niet voor morgen zijn. Je zal zien: deze route bevat zowel wijn als azijn, maar ik zie vooral opportuniteiten.

Op de Eksaardserijweg geniet je van een mooie zonsopgang of -ondergang, maar is het vooral opletten voor het autoverkeer.

 

Foto’s van fietsinfrastructuur moet ik niet nemen want dat kennen ze hier niet. De stad plant hier werken, wat in de toekomst de veiligheid van de vele fietsers zou moeten verbeteren.

Oostakker en de scholen van Edugo kijken hier alvast reikhalzend naar uit.

Het Waterdreefpad is een trage weg ideaal om rustig en veilig te fietsen.

Maar wat staat dat paaltje daar zo te doen….

 

Ter hoogte van het Bernmaaieplein hebben ze nog wat werk, daar moeten ze nog een stukje aanleggen:

 Gelukkig rijd ik met de MTB naar het werk. Hopelijk gaan deze paaltjes op de schop na de screening van stad Gent.

Ter hoogte van de Hogeweg steken we door naar de volkstuintjes en het Veenakkerpad. Nog paaltjes die op schop mogen, of op zijn minst op correcte afstand zodat fietsers er vlot doorheen kunnen:

Kinderen rijden nog niet altijd stabiel rechtdoor, bakfietsen en fietskarren moeten er ook vlot door kunnen.

Het Veenakkerpad is een mooi, rustig en breed fietspad:

 

Dit pad wordt nog te weinig gebruikt. Ik vermoed dat wanneer de werken van het project R4WO ten einde zijn, en fietsen naar de Gentse Haven veilig en comfortabel kan,  het fietsverkeer hier zal stijgen.

De fietsstraat Visitatiestraat – Halvemaanstraat is de eerste fietsstraat in Sint-Amandsberg:

 De auto’s moeten nog wat wennen en handhaving door de politiediensten zou hier meer dan welkom zijn.

 

Het water oversteken aan de Vlaamsekaai doen we over een schamel brugje en langs de bulten van de kinderkopjes, daar maken we geen foto’s van. Aan deze oversteek moet je soms wat geduld hebben: er is veel fietsverkeer en weinig plaats, wat zorgt voor een fietsfile. We kunnen echter wel genieten van een ritje langs het water. 

 

De Sidonie Verhelststraat: vlot fietsen langs het water, zonder auto’s in de buurt.

Het Emiel Hullebroeckplein, dat nog niet zolang geleden een make-over gekregen heeft, brengt ons naar het Keizerspark.

 

En de Edward Pynaertkaai brengt ons via de onderdoorgang van de B401 naar het nieuwste monument van Gent.

De Louisa d’Havé brug is de laatste nieuwe fietsverbinding. Deze hoeft niet veel uitleg want deze dame is al door menig fietser bejubeld.

We vervolgen de weg langs de Toemaattragel richting Warmoezeniersweg. Hier rijden auto’s maar het verkeer is beperkt, dus aangenaam fietsen.

Paaltjes die echt weg moeten… slecht wegdek, te smalle doorgang en fietsers in beide richtingen.

Genieten… autovrij, vogeltjes die fluiten en frisse lucht. Het fietspad kan beter hier en daar een bult, een putje en de paaltjes van de vorige foto. Is dit geen mooi project voor de Vlaamse Waterweg?

Via de Hamerlandtragel naar het gescheiden fietspad langs de R4 met uitzicht op de mooie brug ter hoogte van de Ghelamco Arena.

Dan rijden we richting de Gestichtstraat in Zwijnaarde om langs het gescheiden fietspad op de Heerweg-Noord naar de eindbestemming te trappen.

Via de Rooskenstraat waar we nog een wegeltje nemen met heel wat putten en bulten rijden we het Technologiepark binnen.

 

Langs dit wegeltje rijden dagelijkse een heleboel fietsers (studenten van de Ugent maar ook van de andere scholen in de buurt, werknemers, inwoners van Zwijnaarde….) Misschien moet de stad eens kijken om dit op te waarderen.

 

Technologiepark Zwijnaarde is mijn eindhalte.  Een fietsstraat waar de auto jammer genoeg nog steeds de lakens uitdeelt samen met zijn trouwe luitenant de pakjesbezorger. Maar er zijn plannen voor het technologiepark.  Sommige voor de nabije toekomst.  Andere op langere termijn.

Wat is jouw favoriete woon-werkroute? Laat het ons weten! Schrijf je “Dwars door Gent”, en geef zo anderen de kans om nieuwe fietsroutes te ontdekken.

Verwarming

Ik heb het niet zo voor wielplooiers. Fietswielen zijn te belangrijk om tussen twee metalen buizen te proppen. Goede fietsstallingen maken dat een fiets niet té snel in onderhoud moet. Tot op heden zijn er niet zoveel modellen die dat waarmaken. Al zag ik onlangs een grandioos model dat fietsen tegen de muur plakt, daarover later dit jaar wat beelden.

Vandaag een retromodel. Enkel geschikt voor fijne bandjes. In essentie een wielplooier. En  in de winter lekker warm.

27sep20, Gent

Al weet ik niet of die warmte een goede zaak is voor fietsbandjes.

27sep20, Gent

Via Messenger: Een fietsmirakel voor Lourdes en Sint-Bernadette

Wat een heerlijk gevoel is het om over de gloednieuwe Louisa d’Havé brug te fietsen.

22sep20, Louisa d’Havébrug

Voor mij zijn het enkele minuten afgepitst van mijn werk-crèche traject, maar voor de dames en heren van ‘Ledeberg breekt uit’ is het een heuse overwinning na een jarenlange strijd voor een betere fiets- en wandelontsluiting van hun wijk. In 2014 richtten ze nog een tijdelijke veerdienst over de Schelde in om hun eisen kracht bij te zetten, zes jaar later kunnen ze de vruchten van hun protest plukken. Zelf woon ik nog enkele maanden in Gentbrugge. Van alle Gentse randbewoners zijn de Gentbrugse fietsers wellicht het best bediend: via twee fietsbruggen aan het Keizerspark komen ze op de Visserij uit, waar het roodgetinte asfalt hen als een rode loper naar het stadscentrum lokt. Ik herinner me de tijd dat die bruggen er nog niet waren: de verplaatsing van mijn ouderlijk huis in het centrum naar de muziekschool in Gentbrugge was beslist geen pretje. Ervan uitgaand dat de feiten intussen verjaard zijn durf ik zelf toegeven dat er spookrijden op de Keizersbrug aan te pas kwam. Om maar te zeggen: zo’n fietsbrug maakt echt een verschil.

Ik verhuis eind dit jaar echter naar fietswoestijn Oostakker-Lourdes, een buurt waar wat betreft fietsveiligheid nog veel werk aan de winkel is, en waar men nog even verstoken blijft van een wijkmobiliteitsplan dat wel al in Zwijnaarde, Gentbrugge en de Dampoortwijk wordt uitgerold. Bovendien is het ook geen sinecure om je van daaruit naar het stadscentrum te begeven. De aanpalende Sint-Bernadettewijk en de nieuwe woonwijk aan de Hogeweg in Sint-Amandsberg lijden aan hetzelfde euvel: wie naar Gent wil heeft de keuze tussen de chaotische Dampoort en het desolate Darsen, de wirwar van druk bereden autowegen en nauwelijks gebruikte spoorwegen op de weg naar de Weba en het Houtdok. Hoewel schepen Watteeuw liet weten dat er in die zone wegenwerken aankomen waardoor fietsers beter gescheiden zullen worden van het vele vrachtverkeer dat er passeert, ziet het er niet naar uit dat het een aangenaam alternatief voor de Dampoort wordt. Ook de vorig jaar geopende tunnel ten zuiden van de Dampoort biedt weinig soelaas: voor inwoners van Oostakker en het noordelijk deel van Sint-Amandsberg is het niet enkel een omweg, maar ook een hachelijke onderneming met het kruisen van drie steenwegen (van Noord naar Zuid de Antwerpsesteenweg, de Land Van Waaslaan/Victor Braeckmanlaan en de Dendermondsesteenweg).

Oostakker en het noordelijk deel van Sint-Amandsberg kunnen zich dus spiegelen aan het succes van ‘Ledeberg breekt uit’. Alleen is de hindernis voor hen van een andere orde dan de gemakkelijk overbrugbare Schelde. Tussen de Dampoort en het aanlokkelijke nieuwe fietspad aan de Oude Dokken ligt immers een honderden meters brede bundel spoorwegen. Een tunnel of brug halverwege de Dampoort en Darsen is in termen van ontsluiting de beste optie, maar daar is de sporenbundel het breedst. Voor minder dan het budget nodig voor die oversteek kan het stadsbestuur misschien twee fietstunnels of –bruggen overwegen: de eerste van de volkstuintjes aan de Slotenkouter naar de Lübeckstraat, en een tweede van de Serafijnstraat naar de Koopvaardijlaan.

Er zijn de laatste jaren op het gebied van fietsinfrastructuur al veel mirakels verricht. Kunnen we,  met een daadkrachtig stadsbestuur dat zich consequent inzet voor fietsers en voetgangers, ervan uitgaan dat de inwoners van Oostakker en Sint-Amandsberg niet naar de grot van Oostakker-Lourdes moeten om een nieuw fietsmirakel af te smeken?

David De Pue