Home

Hi yvanovich
Eentje voor de fietsbult:


het is op die plek onmogelijk om met je auto niet op het fietspad te staan wegens: parkeerplek veel te dicht en een bord + parkeermeter in het zicht
heb al veel discussies gezien
fietsers zijn begrijpelijk vaak boos als de auto op het fietspad staat
maar er is geen andere mogelijkheid omdat je niets kunt zien
da’s waar de posthoornstraat uitkomt op de brusselsesteenweg
sowieso al een raar gat om uit te rijden
laat staan dat er dan nog geparkeerde wagens en een parkeermeter in het zicht staan
voila
getekend
Stefaan Gruyaert
een bezorgde burger ūüôā

Langs de ladder (1)

11 december 2018

Stel: je verbouwt je huis, en daarom ga je een paar maanden op zolder wonen.
Kamperen in je eigen huis, want de vloer van het gelijkvloers wordt vervangen: gezellig!
Je weet dat er een moeilijke week zal zijn, waarbij de voordeur en de gang tot aan de trap een week lang verboden terrein is.
Het stuk vloer tussen de voordeur en de trap moet kunnen uitharden.
De enige oplossing is om als een dief via een ladder achteraan het huis naar het raam op de eerste verdieping te klimmen.

De planning is helder, denk je.
Wat nodig is is nodig.
Maar op de dag des heren stuurt de aannemer niet zijn werfploeg, maar een zwarte kat.
Dat merk je pas als je ’s avonds reeds de ladder beklommen hebt, en even de trap afdaalt om het resultaat te bekijken.
Weg is het vertrouwen.
Maar de aannemer sust je aan de telefoon.
De volgende dag zal hij er zeker / zéker zijn.
But same player shoots again.
Weg is de geloofwaardigheid, waard om geloofd te worden…
Gedoe.

Aannemers van wegenwerven mogen dit nonstop doen.
Ze mogen een onderaannemer signalisatie laten plaatsen, en daar mag je van geloven wat je wil.
Zo staat dit bord nu al een paar weken te blinken:

03 december 2018, Forelstraat

De dag dat de werf (vernieuwing van een strook asfalt) er effectief doorgaat zal er weer gesakkerd worden op die fietsers die zich nergens aan verkeersborden houden.
Zo’n bord mag zich nog een dag vergissen.
Hoogstens twee.
Maar geen twee weken.
Wat absoluut niet kan: een fietspad afsluiten zonder werf.
Zoals maandag 10 december het pokkedrukke tweerichtingsfietspad onder de rechtse boog van de Dampoort afgesloten werd:

10dec18, Dampoort

10dec18, Dampoort


Wie zoiets plaats heeft nog nooit een stationsomgeving in de ochtendspits meegemaakt.
Of: hoe veroorzaak je conflicten in plaats van ze op te lossen.
Blij dat ik er morgen de trein niet hoef te nemen.

(noot: deze middag waren de borden aan de Dampoort aan de kant gezet)

Het was de negende luie zomerse Feestendag op rij.
We fietsten de stad in, en zagen alwéér die massa fietsen.
Méér als ooit tevoren.
Op zo’n dagen zie je live hoeveel mensen een fiets bezitten, en die nu ook gebruiken.
Op het Rond Punt was er een kleine opstopping van fietsers.
Een spreeuwenopstopping.
Iedereen keek naar iedereen.
Iedereen surplacete, of deed zijn best om te surplacen, én keek wat de anderen deden.
Oogcontact tot de zevende macht.
Een dame zette voet aan de grond, en vertrok weer.
Het loste op zijn dooie gemakje op, als zat er glijmiddel tussen de fietsen.
Geen gesakker.
Geen gejaag.

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

Doe je ogen dicht, en beeldt je deze situatie in tussen automobilisten.
Hoor het geluid van claxons.

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dit was de sfeer die ik dagenlang ook elders in de binnenstad proefde.
Of zoals een vriend uit Eindhoven het formuleerde: hier blijft iedereen kalm.
Gentse Feesten in Nederland zou na 5 dagen relletjs geven.
Hier niet.
Met dank aan de puike organisatie en aan de vele vormen van sfeerbeheer.

Verderop in de stad zag ik voor het eerst de lichtreclame met:

21jul18, Cataloni√ęstraat


Prima initiatief, met als bedenking: min-dertigjarige mannen kennen het begrip “hoffelijkheid” niet.
Doe de test.
Net / vooral die mannen moet je met dergelijke boodschap bereiken.
Bekijk onze hoffelijkheidsflyer: we gebruiken het woord hoffelijkheid nergens.

En dan kom je thuis, en lees je over de Feestenburgemeester zijn fantasietje.
Ach.
De verkiezingen naderen zeker?
Een achterban verlangt wat forse taal.
Op Facebook is het bon ton om op fietsers te schelden.

Fietsers zijn “het grote gevaar”.
En dan valt om de haverklap het woord fietsterrorist.
Ach.
Alsof we die duizenden automobilisten met hufterig gedrag autoterroristen zouden noemen.
Zelfs zij die iemand omver rijden en vluchtmisdrijf plegen noemen we niet zo.
Een fietser met wat hufterig gedrag is prompt…
Ach.

Laat me er nu al over beginnen.
In 2013 verscheen het boek “De Fietsrepubliek”.
Het boek vertelt de geschiedenis van de fiets in Amsterdam, maar door de bril van een Amerikaan.
Ik kocht het op aanraden van een ambtenaar, maar liet het liggen.
Deze zomer las ik het uit.
Het is een boek vol nuance.
De fiets is heilig, de fietser niet.

Geachte schepen Peeters, de Fietsrepubliek is een boek voor u om te lezen.
Ik begrijp je colére.
Als een onbeschofterik mij als surplus een middelvinger cado doet zou ook ik boos zijn.
Ik begrijp uw uitval in de media niet.
Mocht ik over èlk incident waarbij ik door een automobilist persoonlijk in gevaar gebracht voel een blogstukje schrijven, ik zou geen tijd meer hebben voor deze blog.
Ook ik zie af en toe een hufter op een fiets.
Ik herinner me een paar incidenten waarbij de andere fietser geen aangepaste snelheid had.
Twee maal vond ik het zéér gevaarlijk.
De eerste keer was drie jaar geleden.
Een jongen van 16 racetje met zijn hoofd naar omlaag door de Visserij alsof hij op weg was naar de overwinning van een wielerwedstrijd.
Links op de weg kwam hij rècht op mij af.
Hij keek niet voor zich.
Enkel racen.
Precies of hij anabool stero√Įden geslikt had.
De laatste maal was drie/vier maand terug.
Een man tussen de 30 en 40 vlamde met zijn speed pedelec aan véél te snel langs het allerdrukste zebrapad van Brugge, dat aan de oversteekplaats aan het station.
Daar moet je 100% focussen op de dromende homo touristtown, dus ik heb er altijd de handen klaar op de rem, en fiets er traag.
Hij kwam slalommend tussen de touristen plots recht op me af, ik kon nog nèt uitwijken.
Het begrip “aangepaste snelheid” telt voor √®lke/√®lke/√®lke weggebruiker.
Ook voor die 100 meterspurter in station Gent Sint-Pieters, op weg van de inkomhal naar perron 11.
Ik ben pro politie-aanwezigheid tussen voetgangers en fietsers, dat werkt matigend.
Ik ben ook pro opvoeding.
Verkeersopvoeding is decennialang louter een zaak geweest van “autorijbewijs halen”.
Dan moeten we niet verbaasd zijn dat er een generatie is die de verkeersregels niet kent.
Of die geleerd heeft om als fietser en voetganger zijn/haar plan te trekken.
Want dat wordt de moeilijkste opdracht voor het komende decennium: een “we-trekken-als-fietsers-ons-plan-generatie” de overgang maken naar een verantwoordelijke cultuur in de straten, waar het recht van de zwakste telt.
Voor wie dat begrip “zwakste” niet zou kennen: dat zijn de ouderen op de fiets, de kinderen naast hun ouders op de fiets, de voetgangers, de mensen in alle soorten rolstoelen,… .
Kortom: de eerder tragen.
Zij zijn de norm, de nieuwe norm.
Die overgang maken is de uitdaging.
Daar is zowel educatie, sensibilisering als repressie voor nodig.
De politieman/vrouw met gezond verstand en heldere blik ziet het verschil wel tussen aangepast en onaangepast rijgedrag.
Ik vind het normaal dat deze mensen hun werk doen.
Ik vind het niet normaal dat ik in kranten politieke uitspraken lees als “Maar misschien moeten we daarover nadenken om de Gentse feesten vanaf 13 uur vrij te maken voor alle voertuigen, dus ook de fietsers. Het is tijd dat we nozems op twee wielen aanpakken.”
Ik wens u veel succes om bijvoorbeeld deze dame te overtuigen:

21jul18, Sint-Baafsplein


Aangepaste snelheid, dààr draait het om.
De kans dat de hufter die uw pad in de Belfortstraat dwarste een krant leest lijkt me uiterst gering.
Maar uw achterban zal ongetwijfeld tevreden zijn.
En ondertussen blijft het wachten op een veilige fietsstad buiten de R40, met veilige verkeerslichten.
Want mijn bijna-dood-ervaringen waren telkens met een onvoorzichtige of hufterige automobilist, in combinatie met gevaarlijke verkeerslichten.
Bijvoorbeeld aan de Sint-Lievenspoort.
Groen is geen groen.
Het is Russische roulette.

A propos: bij opening van de Parkbosbruggen beloofden we als Fietsersbond Gent aan de gouverneur, de minister, de deputé en uw collega van mobiliteit Watteeuw als dank voor de bruggen een klein cadotje.
Het boek De Fietsrepubliek.
U weet waar u het kan lenen.

Mail: Burgstraat

25 mei 2018

Van: IgnaceB [mailto:ignaceb@p.be]
Verzonden: vrijdag 25 mei 2018 9:23
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: verdubbeling van het aantal tramsporen in de Burgstraat

Dag allen,

De toestand van het wegdek in de Burgstraat is de laatste tijd toch wel schandalig gevaarlijk geworden.
De trams waggelen door de gebrekkige fundering van de tramsporen, zelfs in die mate dat de straatverharding wordt verschoven.
Het resultaat is eigenlijk spectaculair: naast de sporen ontstaan er geulen van 12 à 13 cm diep, tot op de dwarsliggers, met een breedte gelijk aan een de dikte van een fietswiel.
De geplande heraanleg van de Burgstraat later dit jaar wordt blijkbaar gebruikt als alibi om zelfs geen noodherstellingen uit te voeren.
Hoe je als wegbeheerder dan nog op beide oren kan slapen, begrijp ik niet goed.

MVG,

IgnaceB

Messenger: R4 Drongen

10 mei 2018

Hoi fietsbult,
het fietspad langs de R4 tussen Vinderhoute en Drongen, kant Drongen, is nu zowat al een maand afgesloten voor rioleringswerken die helemaal niets met dat fietspad te maken hebben…

Het zou nochthans poepsimpel zijn om het zeer ondiepe gat met een smal metalen oversteekje te overbruggen…

Groetjes,
Kristel

Lintetiquette

19 februari 2018

Het verhaal van collega E passeerde hier al in mei 2012.
Een bekkenbreuk door een wapperend signalisatielint is niet min.
Sindsdien stop ik af en toe om z’n rondwaaiend roodwit gevaar cowboygewijs op te rollen, en vast te knopen aan het starpunt van het lint.
Signalisatielinten zijn bedoeld voor korte interventies, maar tieren welig met √†lle – maar dan ook √†lle- mogelijke -ahum- “veiligheids”toepassingen.
Het gezond verstand is soms wel eens zoek, en dan blijkt het vriendje van het ongezond verstand – iets met gemak en zucht- op bezoek te zijn.

In voetgangersgebieden kan langdurig gebruik van zo’n linten geen slachtoffers maken:

14feb18, Sint-Pietersstation

Voor korte werven zijn het -gelijk waar- ideale hulpmiddelen:

14feb18, Sint-Pietersstation

14feb18, Koning Albertlaan


Werfje afgelopen, lintje opgeborgen.
Maar van dergelijke dagenlange lintendiaree op een fietsroute, verlos ons heer:

14feb18, Lammerstraat

14feb18, Lammerstraat

14feb18, Lammerstraat


Tijd voor wat lintetiquette?

Tiens, zou het kunnen dat de Ghelamco Arena momenteel in de belangstelling staat?
Wij van onze kant bekijken al jàààren alle hoeken en kanten van het mobiliteitsverhaal rond de voetbaltempel.
Voelt iemand nattigheid?
Ondanks de werken van vorige winter is de afwatering van de fietspaden er nog steeds niet in orde:

03jan18, Binnenring Zwijnaarde


Voor wie vragen heeft over de financiering: dit is een onderdeel van een PPS, een publiek-private-samenwerking.
De overheid huurt dit stuk wegeninfrastructuur.
Een beetje complex, met voor- en nadelen voor de overheid.
Hopelijk blijft dit geen jaren aanslepen.
Want zoals je vandaag kon merken: soms regent het hevig.

%d bloggers liken dit: