Home

Zomerkwis (3)

26 juli 2018

Het valt niet echt te ontkennen als je op de thermometer kijkt: het is zomer. Tijd dus voor de drieëneenhalfste aflevering van onze zomerkwis. Zoals gewoonlijk is er maar één vraag.

Tijdens het bouwverlof kom je als fietser traditioneel minder wegomleggingen tegen. Logisch: men probeert dikwijls een werf af te werken voor het bouwverlof en het gebeurt niet zo vaak dat men een nieuwe werf begint vlak voor het verlof. Maar soms kom je omleidingen tegen die niets te maken hebben met wegenwerken. Zoals deze:

25jul18, 19u19, Aard, Schellebelle.

De vraag is: waarom is er hier een wegomlegging?

Het antwoord is…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

(wacht even)…

25jul18, 19u19, Aard, Schellebelle.

Het was de negende luie zomerse Feestendag op rij.
We fietsten de stad in, en zagen alwéér die massa fietsen.
Méér als ooit tevoren.
Op zo’n dagen zie je live hoeveel mensen een fiets bezitten, en die nu ook gebruiken.
Op het Rond Punt was er een kleine opstopping van fietsers.
Een spreeuwenopstopping.
Iedereen keek naar iedereen.
Iedereen surplacete, of deed zijn best om te surplacen, én keek wat de anderen deden.
Oogcontact tot de zevende macht.
Een dame zette voet aan de grond, en vertrok weer.
Het loste op zijn dooie gemakje op, als zat er glijmiddel tussen de fietsen.
Geen gesakker.
Geen gejaag.

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

Doe je ogen dicht, en beeldt je deze situatie in tussen automobilisten.
Hoor het geluid van claxons.

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

21jul18, Brabantdam / Vlaanderenstraat

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dit was de sfeer die ik dagenlang ook elders in de binnenstad proefde.
Of zoals een vriend uit Eindhoven het formuleerde: hier blijft iedereen kalm.
Gentse Feesten in Nederland zou na 5 dagen relletjs geven.
Hier niet.
Met dank aan de puike organisatie en aan de vele vormen van sfeerbeheer.

Verderop in de stad zag ik voor het eerst de lichtreclame met:

21jul18, Cataloniëstraat


Prima initiatief, met als bedenking: min-dertigjarige mannen kennen het begrip “hoffelijkheid” niet.
Doe de test.
Net / vooral die mannen moet je met dergelijke boodschap bereiken.
Bekijk onze hoffelijkheidsflyer: we gebruiken het woord hoffelijkheid nergens.

En dan kom je thuis, en lees je over de Feestenburgemeester zijn fantasietje.
Ach.
De verkiezingen naderen zeker?
Een achterban verlangt wat forse taal.
Op Facebook is het bon ton om op fietsers te schelden.

Fietsers zijn “het grote gevaar”.
En dan valt om de haverklap het woord fietsterrorist.
Ach.
Alsof we die duizenden automobilisten met hufterig gedrag autoterroristen zouden noemen.
Zelfs zij die iemand omver rijden en vluchtmisdrijf plegen noemen we niet zo.
Een fietser met wat hufterig gedrag is prompt…
Ach.

Laat me er nu al over beginnen.
In 2013 verscheen het boek “De Fietsrepubliek”.
Het boek vertelt de geschiedenis van de fiets in Amsterdam, maar door de bril van een Amerikaan.
Ik kocht het op aanraden van een ambtenaar, maar liet het liggen.
Deze zomer las ik het uit.
Het is een boek vol nuance.
De fiets is heilig, de fietser niet.

Geachte schepen Peeters, de Fietsrepubliek is een boek voor u om te lezen.
Ik begrijp je colére.
Als een onbeschofterik mij als surplus een middelvinger cado doet zou ook ik boos zijn.
Ik begrijp uw uitval in de media niet.
Mocht ik over èlk incident waarbij ik door een automobilist persoonlijk in gevaar gebracht voel een blogstukje schrijven, ik zou geen tijd meer hebben voor deze blog.
Ook ik zie af en toe een hufter op een fiets.
Ik herinner me een paar incidenten waarbij de andere fietser geen aangepaste snelheid had.
Twee maal vond ik het zéér gevaarlijk.
De eerste keer was drie jaar geleden.
Een jongen van 16 racetje met zijn hoofd naar omlaag door de Visserij alsof hij op weg was naar de overwinning van een wielerwedstrijd.
Links op de weg kwam hij rècht op mij af.
Hij keek niet voor zich.
Enkel racen.
Precies of hij anabool steroïden geslikt had.
De laatste maal was drie/vier maand terug.
Een man tussen de 30 en 40 vlamde met zijn speed pedelec aan véél te snel langs het allerdrukste zebrapad van Brugge, dat aan de oversteekplaats aan het station.
Daar moet je 100% focussen op de dromende homo touristtown, dus ik heb er altijd de handen klaar op de rem, en fiets er traag.
Hij kwam slalommend tussen de touristen plots recht op me af, ik kon nog nèt uitwijken.
Het begrip “aangepaste snelheid” telt voor èlke/èlke/èlke weggebruiker.
Ook voor die 100 meterspurter in station Gent Sint-Pieters, op weg van de inkomhal naar perron 11.
Ik ben pro politie-aanwezigheid tussen voetgangers en fietsers, dat werkt matigend.
Ik ben ook pro opvoeding.
Verkeersopvoeding is decennialang louter een zaak geweest van “autorijbewijs halen”.
Dan moeten we niet verbaasd zijn dat er een generatie is die de verkeersregels niet kent.
Of die geleerd heeft om als fietser en voetganger zijn/haar plan te trekken.
Want dat wordt de moeilijkste opdracht voor het komende decennium: een “we-trekken-als-fietsers-ons-plan-generatie” de overgang maken naar een verantwoordelijke cultuur in de straten, waar het recht van de zwakste telt.
Voor wie dat begrip “zwakste” niet zou kennen: dat zijn de ouderen op de fiets, de kinderen naast hun ouders op de fiets, de voetgangers, de mensen in alle soorten rolstoelen,… .
Kortom: de eerder tragen.
Zij zijn de norm, de nieuwe norm.
Die overgang maken is de uitdaging.
Daar is zowel educatie, sensibilisering als repressie voor nodig.
De politieman/vrouw met gezond verstand en heldere blik ziet het verschil wel tussen aangepast en onaangepast rijgedrag.
Ik vind het normaal dat deze mensen hun werk doen.
Ik vind het niet normaal dat ik in kranten politieke uitspraken lees als “Maar misschien moeten we daarover nadenken om de Gentse feesten vanaf 13 uur vrij te maken voor alle voertuigen, dus ook de fietsers. Het is tijd dat we nozems op twee wielen aanpakken.”
Ik wens u veel succes om bijvoorbeeld deze dame te overtuigen:

21jul18, Sint-Baafsplein


Aangepaste snelheid, dààr draait het om.
De kans dat de hufter die uw pad in de Belfortstraat dwarste een krant leest lijkt me uiterst gering.
Maar uw achterban zal ongetwijfeld tevreden zijn.
En ondertussen blijft het wachten op een veilige fietsstad buiten de R40, met veilige verkeerslichten.
Want mijn bijna-dood-ervaringen waren telkens met een onvoorzichtige of hufterige automobilist, in combinatie met gevaarlijke verkeerslichten.
Bijvoorbeeld aan de Sint-Lievenspoort.
Groen is geen groen.
Het is Russische roulette.

A propos: bij opening van de Parkbosbruggen beloofden we als Fietsersbond Gent aan de gouverneur, de minister, de deputé en uw collega van mobiliteit Watteeuw als dank voor de bruggen een klein cadotje.
Het boek De Fietsrepubliek.
U weet waar u het kan lenen.

Wat is fietscultuur?
In mijn visie heeft dat niks te maken met eigendom.
Is er een fietscultuur als iedereen een fiets bezit?
Is er een stofzuiger als iedereen een stofzuiger bezit?
Of wat met de boormachine- of wasmachinecultuur?
In mijn beleving is er een fietscultuur als àlle (of minstens: een flink pak) geledingen van de maatschappij zorg dragen voor het vlot en veilig verloop van ons aller fietsgedrag.
Zorg.
Zorg dragen.
Zorg dragen voor.
En verantwoordelijkheid nemen.
Dat wil zeggen: voldoende fietsstallingen.
Dat wil zeggen: politie met aandacht voor de fietsroutes.
Dat wil zeggen: fietsers die elkaar aanspreken op huftergedrag.
Dat wil zeggen: dat èlke fietser ook de deur kan uitstappen en niet eerst 100 meter op het voetpad moet fietsen voordat het veilig wordt (of hoe denk je dat de bewoners van -bijvoorbeeld- de Heernislaan of de Kortrijksepoortstraat of Rozemarijnstraat thuis met de fiets vertrekken?)
Dat wil zeggen: voldoende fietsreparatiecapaciteit.
Dat wil zeggen: fietsverzekeringen.
Dat wil nog véél meer zeggen.
Vééééééél meer.

De Gentse Feesten is een jaarlijkse mastodont, die erin slaagt om het oude maar frisse mega-event elk jaar opnieuw nòg beter te organiseren dan het jaar ervoor, met als kers op de taart: elk jaar nòg fietsvriendelijker.
Alle ergernissen over stadsdiensten die “tijdens het jaar” soms naast of -erger!- tegen elkaar werken verdwijnen tijdens de Fieste als ijsjes voor de zon.
Wat even mooi is: ook de pleinorganisatoren tonen soms hun liefde voor de fiets.
Zo haalt het uitmuntende straattheaterfestival Miramiro een fietshersteller naar hun festivalterrein:

17jul18, Coyendanspark

17jul18, Coyendanspark

En zo heeft het even grandioze Boomtown een hoogst originele sponsorstand:

17jul18, Kouter

17jul18, Kouter

17jul18, Kouter

17jul18, Kouter

Meterstand

2 juli 2018

Zondag 01 juli, 12u20, Leebeekstraat
(foto: Pieter Demeyer)

Zondag

13 mei 2018

Ik geraak vandaag niet aan deel 3 van de W(eek) van Wondelgem.
Dat is voor morgen of maandag.

Er was een gaslek op mijn pendelroute tussen werk en station.
De Brugse politie hielp mensen bij de omleiding de ringweg dwarsen, the only way to trainstation:

03mei18, Koning Albert I-laan

Elk nà heb zijn voor.
Ik botste op de pas geopende, langverwachtte spoortunnel en fietsbrug.
Het is een prachtige fietsrealisatie.
Ze is toekomstgericht, want breed genoeg om het groeiende fietsverkeer aan te kunnen:

03mei18, fiets- en voetgangerstunnel Boeveriepoort

03mei18, fiets- en voetgangerstunnel Boeveriepoort

03mei18, fiets- en voetgangerstunnel Boeveriepoort

Enig minpunt: terwijl in deze uitgebreide presentatie (uit 2015) voetgangers en fietsers elk hun plaats kregen is uiteindelijk een shared space gerealiseerd.
Of is ook dat een toekomstgericht pluspunt?

03mei18, fiets- en voetgangerstunnel Boeveriepoort staduitwaarts

03mei18, fiets- en voetgangerstunnel Boeveriepoort stadinwaarts

03mei18, fiets- en voetgangerstunnel Boeveriepoort stadinwaarts, links Buiten Bouverievest

Zoals je in de presentatie kon zien: deze tunnel is een onderdeel van een route tussen de kernstad en de wijken achter de spoorlijn.
Fietsbult schreef er al over in juni 2016 en oktober 2016.
Waarom zo’n bulten over Brugge?
Omdat we merkten dat Vlaamse ambtenaren vaak niet weten wat er buiten hun werkgebied aan good practices gerealiseerd wordt.
Wij zetten de positieve zaken in de rubriek “wijn”. 🙂

Bij spannende verhalen durft de verhalenverteller soms beginnen met de boodschap: “al wie het einde kent moet zwijgen”.
Zullen we zo afspreken?
Al wie onderstaande fietspad reeds kent moet even zwijgen.
Tot vrijdag.
Tot deel (3) van “De W(eek) van Wondelgem”.
Ook de ongeduldigen onder ons.
Vrijdag is niet lang hé?

Op 18 januari begon ik erover te schrijven.
De titel van die fietsbult was “Old school bedrijventerrein?”
Ik was er namelijk reeds in september gepasseerd, en toen dacht ik aanvankelijk dat dit een ouderwets bedrijventerrein in opbouw was.
Zo’n bedrijventerrein met véél plaats: meestal in de vorm van brede pelouses tussen een ballustrade langs de weg en het kantoorgebouw, soms in combinatie met een autoparkeerterrein.

In de vorige bestuursperiode ging het fietspad dat de Gaardeniersbrug (een tram-fietsbrug) verbindt met de Maisstraat bijna ongemerkt open.
Geen persbericht.
Geen lintjesknippen.
Maar wel een prettige verrassing.
Het bracht (een deel van) Wondelgem een beetje op veiliger fietsafstand van Gent.

In deze bestuursperiode was er weinig vervolg op het Gaardenierspad merkbaar.
Integendeel.
De Lijn bleef passief niks doen aan zijn broodnodige nieuwe stelplaats.

06jan 18, Hakkeneistraat

De Hakkeneistraat, die hobbelige missing link in het Westerringspoor bleef een aftandse, gevaarlijke weg die ligt te wachten tot de Lijn in gang schiet.

11maa18, Hakkeneistraat

De fietsverbinding met de spoorwegbrug richting Meulestede was af en toe een modderige werfchaos.
De spoorwegovergang aan het einde van het Gaardenierspad had soms meer weg van een cyclocrossparcours.
Elke maand anders, maar nooit goed.
En: in het achterliggende stadsdeel was duidelijk een industrieterrein in wording, een KMO-zone in ontwikkeling.
In september , bij een eerste bezoek aan het bedrijventerrein, dacht ik: wa is da??!
Een old school bedrijventerrein?

10sep17, Buitensingel


Zou het waar zijn?
Een nieuw industriepark, en geen grammetje fietspad te zien!
Grumble!
waar is de fietstoets???
Waar zijn de fietspadgoden gebleven!$?

10sep17, Zeilschipstraat

Mijn bloed werd prompt anderhalve graad warmer.
Tot ik op het einde van de Zeilschipstraat toekomstsporen van een fietspad las.
Fundamenten van wat – naar mijn vermoeden- ooit een fietspad zou worden.

10sep17, Zeilschipstraat


Daar was ook de opdrachtgever te lezen:

09sep17, Zeilschipstraat / Wiedauwkaai

Als een echte sporenzoeker volgde ik de fundamenten, tot ik uitkwam bij mijn eigen blindheid:

10sep17, Buitensingel

Totaal gefocust links afslaand hadden mijn ogen hadden enkel het kwade, the old school, gezien, terwijl het goede recht voor mij ongezien was gebleven:

10sep17, Buitensingel

Al dat bloed voor niks opgewarmd… een Zeeschipstraat lang.
Zo koelt een mens af.
Maar zo zot dat ik hier nog niks over gelezen had…
Is dit de replay van het Gaardenierspad?
Mannen, laat ons iets wree wijs doen, maar in den duik!
Maar kijk, net als in de sprookjes bloeide deze bizarre bruine blubberzone 5 open tot een prachtig fietspad richting Wondelgem:

15okt15, Wiedauwkaai / Zeeschipstraat


Wat een verschil met 5 weken ervoor…

15okt15, Zeeschipstraat

15okt15, Zeeschipstraat

15okt15, Zeeschipstraat

15okt15, Zeeschipstraat


Dit fietspad wordt duidelijk een deel van een fietsroute van en naar Wondelgem:

15okt15, Wondelgemse Meersen

15okt15, Wondelgemse Meersen

15okt15, Wondelgemse Meersen

Mirakel!
Van bij aanvang zijn er aftakkingen naar de zijstraten:

15okt15, Wondelgemse Meersen


Het lijkt evident, maar in dit landje zelden getoond.

15okt15, Wondelgemse Meersen


De obligate betonzot passeerde ook hier.
Jammer, maar helaas:

15okt15, Wondelgemse Meersen


En de tijd versteek.
Het werd 2018.

06jan18, Wondelgemse Meersen

06jan18, Zeeschipstraat

06jan 18, Wondelgemse Meersen


Het werd maart.

11maa18, Wondelgemse Meersen

Kort samengevat: hier is een knappe nieuwe fietsroute in opbouw.
We zijn de maand mei.
Zoals je kan zien zijn er afgelopen maanden reeds flink wat bedrijfsgebouwen in opbouw.
De projectomschrijving van de opdrachtgevers lees je hier.

%d bloggers liken dit: