Home

Het stond op gisteren in De Gentenaar: de kasseien in de Limburgstraat worden herlegd. Oef, zullen velen zeggen.

Zo ook de schrijver van deze lezersbrief, gericht aan de voorzitter van de nationale Fietsersbond.

geachte Mr De Cleen,

Graag nodig ik u uit om eens een fietstocht te doen in de Gentse binnenstad om u op het verloederde fietsgedeelte van stad Gent te wijzen en wat er aan kan gebeuren om veiliger te fietsen. Ooit had ik in Gent een ongeval per fiets met schade als gevolg. De lijdensweg die je als fietsgebruiker moet ondergaan om uw recht op te eisen is onvoorstelbaar. Men wordt heel vakkundig van politie (wat denk je wel, daar hebben we geen tijd voor… ) naar ombudsvrouw, naar stad Gent gestuurd om nadien doorverwezen te worden naar de gerechtelijke dienst van Gent die u doorverwijst naar De Lijn (in mijn geval) om u terug u te sturen naar de verzekering van stad Gent die u terug doorverwijst naar hun verzekering Ethias. En die vragen dan om aan te tonen of mijn fiets al niet beschadigd was??????? . hoe kan je nu in Godsnaam aantonen na een ongeval, in welke staat uw voertuig zich bevond…….???, Help me hoe kan dat nu???

Bij een aangifte van een ongeval, vertelde de politie mij dat ik, indien ik weet heb van een slecht wegdek, daar dan als gebruiker geen gebruik mag van maken………… dus in Gent mag er niet meer gefietst worden???

Wel fietsautostrades aanleggen en voetbalarena’s uit de grond stampen maar deftige fietsvoorzieningen ter beschikking stellen, daar is dan geen geld meer voor.

De Lijn schreef mij ooit een brief dat ik heel voorzichtig moet rijden, wel sedertdien doe ik dat. Tot ergernis van de achteropkomende trams….

En de fietsersbond zou daar beter ook aan mee werken.

Hoogachtend,

L.P.

—————————————————————————————————————————————————————————–

zo ligt Gent erbij, dan zou men willen dat de mensen met de fiets komen, ……………… Gent een fietsstad?????????????

wegdek

Een aantal vaststellingen :

* Het lijkt alsof FB verantwoordelijk is voor slechte staat van de wegen. Niets is minder waar: we herhalen deze terechte opmerking telkens we in gesprek gaan met stad Gent en andere spelers (oa. het gewest).

* Politie en De Lijn trachten het slachtoffer af te wimpelen: een oud zeer. We mogen niet veralgemenen, maar er is langzaam beterschap.

DE OPLOSSING :

* Op onze website staan de adressen van de meldpunten. Meld dergelijke klachten altijd en stuur ze (in cc/kopie) naar ons.

* WORDT LID VAN DE Fietsersbond. Met hoe meer we zijn, hoe krachtiger onze stem. Als extra we hebben voor onze leden een goede rechtsbijstandsverzekering. Die kan je onder andere juridisch verder helpen als je door de slechte staat van de weg een ongeval hebt.

Naar aanleiding van de bijdrage over de vaak erg hoge boetes waar fietsers
mee te maken krijgen (DS Regio 9 december), wil ik graag een getuigenis
toevoegen. In januari 2013 sloeg ik in Gent met de fiets rechtsaf, waarbij
ik een rood licht negeerde. Er was geen verkeer, en ik kon op die plek
onmogelijk iemand in gevaar brengen – ook mezelf niet. En inderdaad, ik had
even geen zin om in de vrieskou te wachten op een licht in de woestijn.
Over de weinig fietsvriendelijke inrichting van het kruispunt in kwestie
had ik eerder al contact opgenomen met de stad, die mij in grote lijnen
gelijk gaf en zei dat er op termijn verbetering zou komen. Dat was buiten
een achteropkomende motoragent gerekend, die mij staande hield en prompt
een minnelijke schikking van 150 euro voorstelde. Ik betaalde de boete
niet, en diende bezwaar in bij de politierechtbank, met als belangrijkste
argument dat de hoogte van de boete niet in verhouding was met de aard van
het misdrijf, waartoe ook de inrichting van het kruispunt had bijgedragen.
De advocaat die ik voor mijn dagvaarding inschakelde, vond dat duidelijk
een domme zet en had weinig zin om mijn stelling te verdedigen. Ik werd
veroordeeld, en kreeg van de rechter uiteindelijk een rekening
gepresenteerd van in totaal 385,49 euro, alsook een lijntje in het
strafregister.

Anders dan wat het BIVV daarover denkt, is dit wat ik echt een fout signaal
zou durven noemen.

Kobe Boussauw, professor ruimtelijke planning en mobiliteit (VUB)

noot: het gaat in concreto over de magistrale verkeerslichtensoap op het “kruispunt” Voskenslaan / Sint-Denijslaan

Draagvlak

11 december 2014

De brief van Jan Naert & Pascal Debruyne slaagde in zijn opzet: een debat op gang brengen.
Omdat niet iedereen Facebook of Gentblogt leest publiceren we hier de heldere repliek van schepen Watteeuw, gevolgd door reacties vanop Gentblogt en de Facebookpagina van Fietsbult.
Morgen een paar eigen bedenkingen hierover.
De fotokeuze sluit aan bij de mail van gisteren.
Bescherming voor fietsers: zero.
Politiewagens die ik er zag passeren: twee.

————————————————————————————————————————————

Op de weg…

Eergisterenavond stond ik met de fiets voor het rood licht aan de Lammerstraat. Plots flitst er links van mij een fietster voorbij. Recht door het rood licht. Zij had het wel goed berekend. Ongeveer vijftien meter had ze over voor een aankomende wagen. Oef!

Gisterenmiddag wandel ik in de Hoogpoort (gelukkig verlost van de fietsonvriendelijke karrensporen). Een vrij jonge fietser rijdt vrij snel rakelings langs een bejaarde. De fietser kon fietsen en had zijn fiets goed onder controle maar de bejaarde man schrok duidelijk.

Vervelende situaties. Deze fietsers zijn zich blijkbaar van geen kwaad bewust. In hun ogen zijn zij verantwoordelijk voor zichzelf. Dat is ook zo. Maar wat die kleine minderheid aan fietsers niet ziet als ze roekeloos en weinig respectvol door de stad flitsen, is dat ze de ‘fietszaak’ niet dienen. Ze laten het draagvlak voor een verregaand fietsbeleid afbrokkelen.

Ondanks het feit dat het ook voor mij allemaal te traag gaat (dat is een algemeen voorkomend probleem in Vlaanderen) is er momenteel in Gent nog nooit zoveel geld uitgeven aan fietsinfrastructuur. Mijn diensten zijn momenteel wel bezig met fietspaden aan de Gasmeterlaan, Nieuwe Vaart, Brusselse steenweg, Antwerpse steenweg, Kasteellaan, Hundelgemse steenweg, Zuiderlaan,…. en ze werken ook nog aan een tunnel onder de spoorwegbedding aan de Dampoort, een fietsbrug over de Watersportbaan, een onderdoorgang aan de Rozemarijnbrug en ook aan de Contributiebrug. Ze zijn bezig met de Parkbosbruggen en de onderdoorgang aan de Nieuwe Vaartbrug en nog pakken andere (al dan niet kleinere) maatregelen.

Maar om een echte fietsstad te worden moet er wel nog veel meer gebeuren. Met het mobiliteitsplan willen we dat ook. Voor al die noodzakelijke fietsmaatregelen is een breed draagvlak, dat verder gaat dan de fietsers nodig. Ook de niet-fietsers moeten dit fietsbeleid ondersteunen. Want als ik en mijn diensten bijvoorbeeld voor iedere parkeerplaats die we schrappen in functie van fietsinfrastructuur telkens weer een zwaar gevecht moeten aangaan, dan verliezen we bij elk dossier enorm veel tijd en energie. Ook moet het budget voor fietsinfrastructuur nog stijgen. Zeker in financieel moeilijke tijden krijgen we dat enkel voor elkaar als er een draagvlak is.

Maar die kleine minderheid, roekeloos en weinig respectvol voorbij flitsende, fietsers tast het draagvlak voor dat verregaand fietsbeleid aan, ze geeft voer aan niet-fietsers om te zeggen dat een fietsbeleid onzalig is. Want: “gaan we naar een dergelijk soort stad…?” De echte versnelling naar een fietsstad zullen we krijgen als ook andere weggebruikers het nut en de meerwaarde inzien. Als ze fietsinfrastructuur ondersteunen in plaats van iedere keer opnieuw het gevecht aangaan. Interessant is het ook om eens te kijken naar steden waar fietsers nu al de belangrijkste groep weggebruikers zijn. Kopenhagen en Amsterdam zijn allebei fietssteden maar Amsterdam zal eerder op zijn fietsgrenzen botsen. Nu al worden fietsinvesteringen er in vraag gesteld. Gewoon omdat fietsers er elkaar en voetgangers in gevaar brengen. In Kopenhagen is dat niet zo en gaat het stadsbestuur met een breed draagvlak verder met fietsinvesteringen.

Filip Watteeuw

————————————————————————————————————————————

10dec14, 13u04, Burggravenlaan

10dec14, 13u04, Burggravenlaan

————————————————————————————————————————————

Beste mijnheer de Schepen,

Vorig jaar, omtrent deze periode, kreeg ik een kleurrijk glossy brochure van u in mijn brievenbus omtrent de heraanleg van de bocht aan het begin van de Kerkstraat te Gentbrugge. Er zou hier een fietsoversteekplaats komen en de bocht zou zo veel veiliger worden voor ons fietsers. Hoezee!

De bocht is heraangelegd (de bus van De Lijn had immers moeite er door te geraken). Die oversteekplaats is echter in geen velden of wegen te bekennen. De verkeersspiegel die daar voorheen goed stond in die bocht is ook weg. Er loopt nu een stukje fietspad over het voetpad. En het is er voor de fietser gevaarlijker dan ooit. Het is bovendien nu ook gevaarlijk mijn deur uit te komen, er rijden, voor hun veiligheid, immers fietsende ouders met fietsende kinders op de borduur en oversteken doen we hier als fietsers maar niet. Er is immers geen oversteekplaats en geen spiegel om te zien welke gemotoriseerde voertuigen er aan +30km/u de bocht om gesjeesd komen. Kom het hier zelf maar eens bekijken op uw fiets.

Ik nodig u ook uit om eens gezellig rond te fietsen aan het Sint Pietersstation. Als fietser mag u daar proberen aan de voorkant de weg te snappen, zonder aanrijdingen met voetgangers, andere fietsers, trams, bussen en auto’s. In de bustunnel staat u de uitdaging te wachten om bochten in hoeken van 90° te nemen, lantaarn- en andere palen pal OP het fietspad te vermijden en daarbij geen tegenligger aan te rijden.
Ook aan de Sterre kunt u uw lol op. U kunt kiezen voor de weg langs de muur die zowel fietser als auto vakkundig verstopt om het oversteken tot een ware uitdaging te maken of de zigzaggende oversteek die uitnodigt uw fietsende tegenliggers frontaal mee te hebben.

Is dit geld wel besteed? Is de ontbeerde hoffelijkheid van het door Gent en masse aangetrokken studerend publiek belangrijker te veralgemeniseren naar elke fietsende Gentenaar en hiermee automobilisten een soort vrijbrief te geven zich nog gevaarlijker tav fietsers te gaan gedragen dan de veiligheid van onze fietswegen in het Gentse? Het ligt immers allemaal aan die onhoffelijke fietser?

Ik heb licht op mijn fiets, altijd. Ik steek niet alleen mijn hand uit voor ik afsla, ik kijk eerst achter mij om een grondige inschatting van al wat rijdt voor, naast en achter mij te maken. Ik moet echter langs onlogische nieuw aangelegde paden fietsen, de rijbaan op omdat er auto’s, groot materieel van bouwwerven en veel meer er niet thuishorend materiaal op het fietspad staan, zoals een put met een hekje eromheen dat er zo drie weken blijft staan aan een druk kruispunt, etc etc etc.

Wist u dat het veel gevaarlijker is iemand met een auto aan te rijden dan met een fiets? Dat wanneer een massa fietsers dezelfde overtreding aan een stoplicht maakt er misschien wel iets ontbreekt aan het praktisch ontwerp van dit kruispunt tov zijn gebruikers? Dat het geld voor de fietspaden in Gent niet altijd wel besteed is en er ontwerpers aan de tekentafels zitten die niet snappen dat fietsers geen bochten van 90° kunnen maken, het uitermate onpraktisch is dat er zich lantaarn- en andere palen MIDDEN op een fietspad bevinden, zigzaggende oversteekplaatsen levensgevaarlijk zijn, laat staan onnuttige muren die alle mogelijke gebruikers vakkundig wegsteken en dat wanneer je je als fietser over kuilen, putten, onnodige randen, en meer van dies dient te begeven het moeilijk wordt je geen cowboy op een geautomatiseerde rodeostier te wanen?

Kom eens met mij rondfietsen en dan nog eens beweren dat hoffelijkheid het belangrijkste is dat omtrent fietsen in Gent aangepakt moet worden!
Spreek daar aub gewoon het (studerend) volkje in Overpoort en wandelgebied op aan. Gent is echter groter dan dat en fietsen doen we ook met velen elke dag daarbuiten. Mét verlichting, mét hoffelijkheid maar op veel te veel plaatsen in Gent ZONDER deftige fietspaden!

Om over de automobilisten nog maar te zwijgen.

Karen

————————————————————————————————————————————

Mag ik de fietsende Schepen uitnodigen om eens met zijn fiets rond te fietsen aan het Sint Pietersstation, langs bochten van 90°, lantaarnpalen die OP het fietspad staan en een volslagen onduidelijk en verwarrend af te leggen parcour aan de voorkant van het station en dan nog eens na te denken over hoe welbesteed de centen voor deze uitbreiding van het fietswegennet waren? De fiets parkeren aan het station gaat zeer vlotjes, die parking bereiken is echter geen sinecure. Om de oefening te vervolledigen mag hij dan ook eens gaan rondfietsen aan de Sterre waar danig zigzaggende oversteekplaatsen het aanrijden van een medefietsende tegenligger bijna onvermijdelijk maken en waar een muur (zonder enig nut) het zicht op naderende auto’s danig verhindert dat ook naderende auto’s de fietser achter de muur bijna niet kunnen opmerken? Was dat toevallig dezelfde bouwkundig ingenieur die hier dacht dat fietsers konijnen zijn? Enfin, ik kan hem beter eens proberen mailen ivm al mijn fietsklachten te Gent zekers?

Kar Ma

————————————————————————————————————————————

Hoe drukker het fietsverkeer wordt, hoe meer discipline onder fietsers nodig is.
Mijn zoon fietst sinds kort zelf mee naar school, en daarbij vind ik andere fietsers soms eerder problematisch dan automobilisten.
En dan bedoel ik niet zozeer ‘roekeloze voorbijflitsende fietser’, maar eerder het soort dat op zijn gemakje rechts voorbijsteekt, een stukje op het voetpad afsnijdt, spookrijdt of zonder licht rond rijdt. Het type dat eens onnozel lacht wanneer ze je als voetganger bijna omver rijden op het zebrapad.
Ze bedoelen het niet slecht, maar zien de ernst van sommige situaties niet in.
Veel daarvan heeft te maken met onervarenheid. Wie zelf niet met de auto rijdt beseft bv niet ten volle hoe slecht zichtbaar een fietser zonder licht kan zijn, en hoe gevaarlijk dat is. Ik denk dat meer verkeersopvoeding welkom zou zijn – ook bv aan de universiteit en hogeschool.

In die zin zou ik zeggen dat het, behalve wat respectvoller, vooral wat serieuzer mag.

Ik hoor je wel graag zeggen dat de politie goed moet nadenken over de acties die ze voert: de onlangs gevoerde actie waarbij fietsers aan de heuvelpoort beboet werden omdat ze zich aan het verkeerde opstelvak opstelden lijkt mij een voorbeeld van hoe het duidelijk niet moet.
Je kan niet zeggen dat ze fout zijn hier boetes uit te delen – het is de letter van de wet.
Maar dit is een zo goed als ongevaarlijk fenomeen, dat zelfs voordelen heeft voor de algemene verkeersdoorstroming, zeker ook voor auto’s. En bovendien is er gewoon te weinig plaats.
Laat de politie dan alstublieft prioriteit geven aan echt zinvolle acties, tegen situaties waarbij fietsers anderen of zichzelf echt in gevaar brengen.

S

————————————————————————————————————————————

Gisteren stond ik met de fiets aan het rood licht in de Sint-Salvatorstraat, ik zag nog twee auto’s snel door het rood rijden van de R40 naar de Muidepoort. Gelukkig gebeurt dat daar elke dag, elke keer als het rood is in de spits en wacht iedereen braaf tot de auto’s weg zijn of er zouden nog ongelukken gebeuren. Oef!

Nadien halen negen auto’s mij in op de Muidepoort, de verplichte zijdelingse afstand van 1 meter compleet negerend. Gelukkig ben ik een stabiele fietser en is er niets gebeurd. Oef!

Anecdotes zijn wat ze zijn.
Wat mensen u verwijten meneer Watteeuw, is niet dat fietsers niets te verwijten valt, (en er mag best wat meer hoffelijkheid zijn), maar dat deze actie fietsers er uitlicht, alsof zij het grootste, het enige probleem zouden zijn.

Ik ben heel vaak automobilist, en voetganger, maar ook fietser. En als fietser erger ik mij mateloos aan de schaduwwegcode die als “hoffelijkheid” verkocht wordt, en die er simpelweg op neer komt dat fietsers geacht worden altijd en overal plaats te maken voor auto’s.

En ik lees dat er een kwart miljoen boetes uitgedeeld zijn aan automobilisten, een kwart miljoen! Is de nood aan opvoeding daar dan niet vele malen groter?

Pieter

————————————————————————————————————————————

– Als dagelijkse fietser door de stad voel ik mij zeer bedreigd door andere fietsers die onaangekondigd links en rechts voorbijsteken of plots afzwenken.

– Door een belletje of handgebaar bij het afdraaien kan veel frustratie vermeden worden. Automobilisten kijken veelal dankbaar als je met de arm de richting toont waar je naar toe gaat. (is dat trouwens niet meer verplicht?)
Beter communiceren met de automobilisten maakt het voor ons veel veiliger.

-In Kopenhagen kent men ondertussen ook al verkeersagressie onder fietsers, vooral aan de stoplichten. We zijn niet beter dan de rest.

eric vdP

———- Oorspronkelijk bericht ———-
Van: E D B
Aan: kern@fietsersbondgent.be
Datum: 9 december 2014 om 5:52
Onderwerp: [Kern] zo is het hier al maanden

Geachte leden van de fietsbond,

Wij hebben er lang mee gewacht.
Het artikel van deze morgen in De Standaard maakte ons pissig.
Ondanks herhaalde klachten werd en wordt er niet ingegrepen.
Wij zijn 65 + en durven de straat niet meer op.
De plannen om te verhuizen rijpen.
Dit is een stad om te feesten, niet om te wonen.
Bitter, maar bewezen.

Dank voor jullie inzet

met vriendelijke groeten

D B – C
Burggravenlaan xxx
9000 Gent

mijn vrouw is lid , Erik

Jan Naert & Pascal Debruyne

“I want to ride my bicycle, I want to ride it where I like!”, zong Freddy Mercury van Queen. Die vrije fietser kreeg op 29 november volgende boodschap in de Gentenaar Dit filmpje moet Gentse fietsers meer manieren leren in het verkeer.” [1] Een titel die kan tellen en die voor veel fietsers in Gent waarschijnlijk een wrange bijklank heeft. Het is de baseline van een campagne van het Gentse stadsbestuur die door middel van filmpjes de fietsers (voorgesteld als een ‘wild dier’) wil opvoeden tot hoffelijkheid. Ze zouden andere weggebruikers de pas afsnijden en zich niets aantrekken van verkeersregels. Deze pedagogische gids voor de hoffelijke fietser, nog steeds de kwetsbare weggebruiker, is een aanfluiting en een bedenkelijke investering van publieke middelen. De filmpjes creëren immers een negatief imago van de fietser, die teveel plaats inneemt en het andere weggebruikers als de voetganger en auto moeilijk maakt.

Enkele vervelende beestjes maken de kudde niet
Gent kent een gestage stijging van fietsers die zich bewegen in de stad [2] met ongeveer 180.000 fietsverplaatsingen per dag. [3] Dat dit fricties oplevert met andere weggebruikers is geen wonder. We ontkennen ook niet dat enkele beestjes in deze groter wordende kudde het soms te bont maken. Wat we ten stelligste ontkennen is dat dit fenomeen opweegt tegen de lasten die deze grote groep fietsers ondervinden in de stad. De balans is niet in evenwicht. We krijgen het fenomeen van de omkering: in plaats van het beestje in verdrukking nog beter te verzorgen, krijgt het beestje een les in hoffelijkheid.

De plaats van het beest in de stad
Ook wat betreft de ruimte voor fietsers wordt er aan omgekeerde beeldvorming gedaan. In het filmpje komt o.a. aan bod hoe er sprake is van brede en veilige fietspaden in Gent. Hierbij wordt het bekende fietspad tussen binnenring en het Woodrow Wilsonplein getoond, dit fietspad ligt tussen bomen en los van de rijweg. Dit is een goed voorbeeld van hoe het zou kunnen zijn, maar is helaas ver van de realiteit. Dit mooie fietspad is, naast het fietspad langs de Coupure Links, vrijwel het enige veilige fietspad. De fietser wordt op veel plaatsen letterlijk verdrukt door rijdende en geparkeerde auto’s die plaats innemen van ongeveer zes fietsers. Dat hierbij het risico bij confrontaties vooral bij de fiets ligt als kwetsbaar dier is duidelijk, het beest auto is immers gepantserd. Naast plaatsgebrek zijn ook de andere condities voor de fiets weinig benijdenswaardig, fietspaden met obstakels en in slechte staat en ongezonde dieseldampen zijn geen pretje. De parkeer- en mobiliteitsplannen van schepen Watteeuw doen al heel wat om autoverkeer uit het centrum te weren. Maar de druk op de 19de eeuwse gordel blijft zonder antwoord. Het is ook daar dat betere fietsinfrastructuur en alternatieve connecties ontbreken.

Verzorg het beestje, het is kwetsbaar
De fietsvriendelijkheid moet veel beter. Fietsers zijn immers kwetsbaar en ingrepen blijven teveel beperkt tot lapmiddelen. Zo zijn fietsstraten die telkens onderbroken worden door ‘niet fietsstraten’, en rode of gele asfaltstroken op de rijweg slechts aardige pogingen, maar in de realiteit niet werkbaar. Die stroken op de straat in een kleurtje bijvoorbeeld, komen niet tegemoet aan het probleem. Het zijn immers geen veilige en ruime fietspaden afzonderlijk van de rijweg. In realiteit blijven fietsers op deze stroken gevangen tussen auto’s. Bovendien houden veel auto’s geen rekening met deze zogenaamde voorrangsstroken. Ingrepen voor de fietser gaan dus te weinig ver in vergelijking met de grote ongelijkheid tussen auto en fiets in de stad. Als er voldoende fietspaden zouden zijn die voldoende breed zijn en die los liggen van de autoweg, dan zou het aanspreken op hoffelijkheid nog enigszins verdedigbaar zijn.

Conclusie, geef het beestje wat zuurstof
Het gaat ons dus over prioriteiten. In plaats van geld te besteden aan bijsturing, is net meer zorg voor de fiets noodzakelijk. De controles voor verkeerd fietsgedrag werden deze week opgedreven. Maar wat met de automobilisten? Wat is daar de pakkans? Elke ochtend zien we tientallen overtredingen door automobilisten die veel ergere gevolgen kunnen hebben: van parkeren op het fietspad tot geen voorrang verlenen aan zwakkere weggebruikers, tot fietsers de pas afsnijden en overdreven snelheid. Deze overtredingen worden te zelden aangepakt.
Als een fietser een auto de pas afsnijdt is het risico voor de automobilist op schade behoorlijk wat minder dan omgekeerd. Dat dergelijk promomateriaal geproduceerd wordt, is onrespectvol ten aanzien van de grote groep fietsers die zich elke dag in Gent bewegen en die, op risico van lijf en leden, toch blijven volharden om tussen auto’s te laveren. Naast de verloren kost, hebben deze filmpjes ons inziens zelfs een negatief effect, omwille van een foute representatie van de fietser als potentieel vervelend in de stad. Laat dus het fietsbeestje wat zuurstof en koester het in plaats van het met een paternalistisch vingertje te wijzen op hoe hoffelijk het moet zijn.

[1] http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141128_01401055

[2] http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20140902_01246775

[3] http://www.mobiliteitgent.be/met-de-fiets/fietsbeleid/fietsen-cijfers

PERSBERICHT – Het Verlanglijstje van het ‘Gentse Mobiliteitsmiddenveld’.

10421219_395758337254092_2736249228670282044_n(foto: Messchendorp)

Steeds meer Gentse bewoners verzamelen zich om in hun wijk of deelgemeente te onderzoeken hoe de dominantie van autoverkeer kan omgebogen worden naar meer leefbaarde vormen van mobiliteit. Vaak draait het om fietsinfrastructuur, lokale verkeerscirculatie en stadsbarrières door gewestwegen, water- en spoorwegen. Nu Stad Gent een nieuw Mobiliteitsplan op tafel heeft gelegd, vond Fietsersbond Gent het tijd om het lokale Mobiliteitsmiddenveld eens uit te nodigen voor een grondige analyse van het plan.

Ledeberg Breekt Uit, Velo-Droom, werkgroep Sint-Pieters-Buiten, Actiegroep Openbaar Vervoer, GMF, UGent1010, Trage Wegen, ViaduKaduk en Fietsersbond Gent hebben flink wat terreinkennis en wensen betrokken te worden bij toekomstige Mobiliteitsplannen. Zij beoordelen het huidige Mobiliteitsplan gematigd positief. Het STOP-principe wordt eindelijk de leidraad: daardoor krijgen voetgangers, fietsers en openbaar vervoer binnen de stadsring meer ademruimte. Ook samenwerking met de omliggende gemeentes komt op de agenda.

Het kan echter beter en duurzamer. In onze schoen voor de Sint staken we het volgende verlanglijstje. We hopen dat deze tien mooie ideeën nog een plaats krijgen in de zak van het Mobiliteitsplan.

1. “Prins auto” krijgt binnen en buiten de R40 nog steeds koninklijk veel ruimte toebedeeld. Dat is jammer. Op de autoroutes die overlappen met openbaar vervoer moet de doorstroming van openbaar vervoer prioritair zijn. Op fietsroutes die overlappen met autoroutes, is de veiligheid van de fietsers prioritair. Binnen het lobbenplan worden echter nog veel compromissen gemaakt ten voordele van de auto. Zo wordt de recente fietsroutes langs Bijlokekaai en Lindelei en die langs Lousbergkaai/Van Eyckbrug nu terug gecombineerd met autoverkeer stadinwaarts. We verwachten dan ook dat ze verkeersonveiliger zullen worden. In de drukke woonwijken buiten de R40 worden nu geen concrete keuzes gemaakt. Wij vinden dat alle wijken die opgenomen zitten in het parkeerplan, ook in het lobbenplan moeten worden opgenomen.

2. De ambities op lange termijn worden sterker met een concreet stappenplan.
Niet alles kan morgen gerealiseerd worden. De toekomstvisie over modal-split (aantal voetgangers, fietsers, tram&bus en autoverkeer), fietsroutenetwerk en autowegen (E17, B401, Sifferverbinding) toont lange-termijndoelen. Dat is positief. Maar een duidelijk stappenplan ontbreekt. Op korte termijn is er vooral vraag naar realistische streefdata voor de opmaak van mobiliteitsplannen per wijk of deelgemeente.

3. De kleine ring R40 mag geen automuur blijven.
Een efficiëntere R40 voor àlle weggebruikers is gewenst. Met een vlotte doorstroming van het openbaar vervoer, maar geen barrière voor fietsers en voetgangers. Innovatieve concepten als “rechtsaf-door-rood” en “alle richtingen groen voor voetgangers en fietsers” moeten in Gent worden geïntroduceerd en zijn de sleutel tot meer verkeersveiligheid. Op termijn moet de R40 uitgroeien tot een aangename stadsboulevard met intensief openbaar vervoer en tweerichtingsfietspaden.

4. Tramsporen en tram- en bushaltes verdienen extra zorg en aandacht.
Momenteel wordt tramgebruik niet verzoend met een groeiend aantal voetgangers en fietsers. Intensief onderhoud, aangepaste materialen rondom de sporen en grote leesbaarheid van tramtrajecten doorheen het voetgangersgebied (bijvoorbeeld met LEDstrips) zijn nodig. Fietsers horen naast de tramsporen: voor hun veiligheid en voor betere doorstroming van de tram. Ook de haltes vragen na elke heraanleg een gedetailleerde evaluatie op het terrein, zeker in functie van andersvaliden.

5. Gent moet de leiding nemen in het grootstedelijk mobiliteitsbeleid.
Door de afhankelijkheid van gewestelijke administraties voor hoofdwegen, waterlopen of openbaar vervoer, heeft Gent te weinig slagkracht om zijn eigen mobiliteitbeleid door te voeren. We vragen voor Gent een grotere autonomie en een groter budget voor mobiliteit. En Gent moet zijn idealen naar andere administraties duidelijk formuleren. Gewestelijke administraties zijn steeds vaker bereid om lokale Mobiliteitsplannen te volgen. Alleen geeft het huidige Mobiliteitsplan deze overheden teveel de vrijheid om autodoorstroming als topprioriteit te handhaven. Op grotere schaal ontbreekt ook een geïntegreerd regionaal ontwikkelingsperspectief voor de verkeersassen E17/E40/R4/R40/B401, het waterwegennet en de spoorweginfrastructuur.

6. Burgers hebben behoefte aan een realistische communicatie over wegenwerken. Gent zal blijven groeien en evolueren. Altijd zullen er ergens in Gent wegenwerven bezig zijn. Dat is normaal. Ook de R40 gaat de komende jaren nog niet de voorgenomen superefficiënte ringweg kunnen zijn. De illusie dat Gent een stad wordt zonder ellenlange files klopt niet. Mensen worden best realistisch voorgelicht, zodat ze hun mobiliteitsgedrag hieraan kunnen aanpassen.

7. Zone 30’s vragen intense opvolging. Binnen de R40 pleiten we voor intense handhaving met een duidelijke pakkans, bv. door een uitgebreide fietsbrigade. Mensen moeten doorhebben dat tijdverlies ook een sanctie is. Op en buiten de R40 moet de klemtoon liggen op méér aangepaste infrastructuur. Naast verlaagde snelheid legt de zone 30 ook de nadruk op leefbaarheid: afleiding van doorgaand verkeer en oplossingen voor de parkeerdruk.

8. We kijken uit naar MEER INSPRAAK in het verkeersgebeuren:
Gent plant de opstart van een ambitieus Mobiliteitsforum.
In zo’n forum kunnen belangengroepen al vroeg bij planning worden betrokken. Maar ook beoordeling van uitvoering en afwerking (bv. tram- en bushaltes, bestrating in parken) horen bij een degelijke inspraak. Binnen het Mobiliteitsforum is er plaats voor werkgroepen rond bepaalde thema’s (bv. voorkomen van conflicten tussen voetgangers en fietsers) en lokale werkgroepen (bv. met Velo-Droom en Fietsersbond Gent over fietsroutes door Sint-Amandsberg ). Bij INSPRAAK OP WIJKNIVEAU moet mobiliteit een vast onderwerp worden: “Wijk Aan Zet”, buurtopbouwwerk, belangengroepen, en allerhande wijkwerkingen worden aangemoedigd en ondersteund in het meedenken en mee werken aan mobiliteit in hun wijk. In het Mobiliteitsplan ontbreek een LOKETFUNCTIE VOOR VERKEERSVRAAGSTUKKEN (vergelijkbaar met Gentinfo) waardoor ook de niet-georganiseerde burger kan meevolgen en meedenken. Functies van een verkeersloket zijn: advies op maat, ombudsfunctie en doorgeefluik van opmerkingen.

9. De uitbreiding van het Voetgangersgebied klinkt zeer aanlokkelijk. Wat echter met tram- en fietsassen door voetgangersgebieden? Er moet een verschil gemaakt worden tussen voetgangersgebied (waar de fiets ondergeschikt is aan het voetgangersverkeer), en een as zoals de Sint-Pietersnieuwstraat met een doorgangsfunctie voor de fiets. Naast het model “Voetgangersgebied” bestaat ook het “Shared space” model: een uitvergroot woonerf waarin zich iedereen stapvoets door elkaar verplaatst. Er moet worden gezocht naar manieren om de conflicten tussen fietsers, trams en voetgangers in deze gebieden te voorkomen: bv. de wegen in deze gebieden moeten voldoende ruim en leesbaar ingericht worden, zodat er ook bij druk gebruik conflicten tussen voetgangers en fietsers kunnen worden voorkomen.

10. Elk adres in Gent moet veilig en comfortabel bereikbaar zijn met de fiets.
Fietsen komt uitgebreid aan bod in het Mobiliteitsplan, maar een concreet fietsplan ontbreekt nog. Waar komen de nieuwe fietsbruggen, de tunnels en de onderdoorgangen? En wie neemt daarin het initiatief? Wat is de timing en wat zijn de budgetten? Verder moet er een fietstoets komen: dit betekent dat bij elke steen die in Gent wordt verlegd, wordt bekeken of er kansen en mogelijkheden zijn om iets voor de fiets te verbeteren. Dit kan gaan van het verlagen van een boordsteen tot de realisatie van een volwaardig fietspad of bijkomende fietsenstallingen. Dit principe wordt toegepast door alle Gentse administraties, niet alleen door de mobiliteitsdienst. Het Mobiliteitsplan noemt geen normen voor de breedte van fietsinfrastructuur: we vinden zelfs de normen in het huidige Vademecum Fietsvoorzieningen te mager voor een ontluikende fietsstad. We verwachten dat Gent haar ambitieniveau wat betreft breedtes optrekt (bvb 1,75 meter als minimumnorm ipv 1,50 meter, fietssnelwegen van minstens 4 meter etc).

sinterklaas-sintbus-detail

Politie St Amandsberg komt de deur uit en letterlijk voor hun deur. Controle, fietsers berispen dat ze in de onderdoorgang niet mogen fietsen!
Volgende maal beboeten?
Regels zijn regels, toepassen en verstand op nul?
Of moeten we nu en dan eens de vraag stellen: is dit verkeersbord wel juist, en kunnen we deze toestand niet anders inrichten?

St Amandsberg

St Amandsberg

Hierbij nog twee locaties in Sint-Amandsberg waar men zich kan uitleven om de regels toe te passen.
Of gaan we fietsvriendelijk worden en er een bordje onder plaatsen “uitgezonderd fietsers”.
Dit is een kleine moeite, maar een wereld van verschil voor de fietsers.
Een realistische bewegwijzering, dan kan de aandacht van de ambtenaren van de wet naar echte problemen gaan.

St Amandsberg
St Amandsberg

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 1.093 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: