Home

Tramspoorfietsen

17 november 2017

Met de Fietsersbond vragen we het stadsbestuur al jaren om de Fietstoets in te voeren, want ons betreft samen met een voetgangerstoets.
Daar wordt niet op ingegaan.
We blijven het vragen, en op de agenda zetten voor de volgende verkiezingen.

Wat is die Fietstoets?
Eva omschreef het hier als volgt:
Concreet betekent de fietstoets dat er bij elke steen die in Gent wordt verlegd, er wordt nagegaan of er kansen zijn om iets voor de fiets te verbeteren. Dit gaat over het verlagen van een boordsteen tot de realisatie van een volwaardig fietspad of bijkomende fietsenstallingen. Niet enkel het Mobiliteitsbedrijf, maar àlle Gentse administraties moeten dit principe toepassen: Stedenbouw, Groendienst, Haven…
Enkel zo krijg je een stad op mensenmaat.

Het einddoel is een stad waar alle weggebruikers zich veilig en respectvol kunnen verplaatsen.
Een stad waar fietsers zich niet in de jungle voelen, en bescherming zoeken op het voetpad.
Dat is een complex parcours, dat veel zorg en werk vraagt van àlle stadsdiensten.

Eén van de zegeningen van de laatste 10 jaar is dat de meeste Gentse kinderen een lagere school in hun eigen buurt aangeboden krijgen.
Dat zorgt voor een pàk minder autokilometers, en veroorzaakt méér stappen en fietsen.
Een ongewilde Fietstoets, maar het toont hoe goed beleid over de beleidsdomeinen heen in elkaar kan klikken.

Tramsporen zijn voor fietsers valkuilen, of beter: valsporen.
De Lijn heeft hier de verantwoordelijkheid in.

17sep17, Cataloniëstraat

21jul13, 16u29, Cataloniëstraat

21jul13, 16u29, Cataloniëstraat

Je kan je in deze jungle maar beter staande leren houden.
Deze cursus van de stedelijke Sportdienst is hierin een zegen:

17sep17, Sint-Baafsplein / Emile Braunplein

17sep17, Sint-Baafsplein / Emile Braunplein

17sep17, Sint-Baafsplein / Emile Braunplein

17sep17, Sint-Baafsplein / Emile Braunplein

17sep17, Sint-Baafsplein / Emile Braunplein

Je kon de cursus “tramspoorfietsen” op de verkeersvrije zondag in september live bekijken.
Grandioos hoe die dames/tramspoorvalinstructrices aan fietsers de kneepjes van het tramsporen dwarsen leerden.
Pure klasse.

17sep17, Sint-Baafsplein / Emile Braunplein

17sep17, Sint-Baafsplein / Emile Braunplein

17sep17, Sint-Baafsplein / Emile Braunplein

17sep17, Sint-Baafsplein / Emile Braunplein

Speeltijd

13 november 2017

Gisteren, zondag 12 november, knipte minister Schauvlieghe het lintje de ketting van de fietssnelweg van De Pinte tot aan Gent:

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

12nov17, De Pinte

Na de opening van het eerste deel van de Oude Spoorweg – tussen Klossestraat en Rijvisschestraat in Gent en tussen Stationsstraat en Louis Van Houttepark in De Pinte— werkten de drie partners de voorbije twee jaar aan de Oude Spoorweg fase 2.
Realisaties:
• Een nieuwe brug over de Duivebeek.
• De inrichting van een gedeelte van de Oude Gentweg en het Louis Van Houttepark als eerste fietsstraat voor de gemeente De Pinte.
• Een vrijliggend fietspad voor de Oude Gentweg.
• Een volledig nieuwe inrichting van het kruispunt Oude Gentweg/Hemelrijkstraat. Auto’s moeten nu via de Kleine Hemelrijkstraat tot aan de Klossestraat. Zo kunnen fietsers een veiligere oversteek maken ter hoogte van de Klossestraat.
• Vernieuwde riolering in de Hemelrijkstraat, een gedeelte van de Oude Gentweg en de Stijn Streuvelslaan.

U herkent het wel, hierboven citeren we een persbericht.
De oversteek van de Klossestraat is namelijk geen veilig kruispunt.
Het is een oversteekplaats op een raceweg.
Net zomin als de toekomstige oversteek van het Rijvisschepark naar de Parkbosbruggen een fietsveilige situatie zal zijn.
Volgende lente openen de Parkbosbruggen.
Als de bruggen open gaan is de speeltijd over, en wordt het ernst met deze fietssnelweg.
De fietsverbinding De Pinte – Gent is dan een feit.
Van zodra de verbinding open is verwachten we er een stevige fietstraffiek.
Studenten die in De Pinte wonen, mensen die in De Pinte wonen en in Gent werken, de personeelsleden van de Gentse Groendienst die vlak op de fietsroute werken.
Vrij snel daarna volgt een mogelijke stroom uit Deinze.
Vanop de trein zag ik dat er weer aan een strook en een paar oversteekplaatsen gewerkt wordt:

11nov17, tussen De Pinte en Deinze

11nov17, tussen De Pinte en Deinze

En dan komt er op termijn in de Pinte nog een afslag voor een fietssnelwegstroom van en naar Oudenaarde.

Het voordeel van zo’n lintjeskettingknip is dat mensen geinformeerd geraken over de evolutie, en naar zo’n fietsverbinding richting Gent uitkijken.
Ik ken er.
Er is dus nog dringend werk aan de winkel.
Waar?
We schreven hier al over de oversteekplaats van de N60.
En al een paar keer over het kruispunt met de Klossestraat.
De Pinte werkt aan een Mobiliteitsplan met voor de Klossestraat regime 50, maar anderzijds het statuut van een echte verbindingsweg.
Zullen verkeerslichten de eerste fase van de snelweg veiliger maken?
Zal een fietstunnel de degelijke toekomstoplossing worden?
Of krijgt de fietssnelweg voorrang op de Klossestraat?
De Rijvisschestraat moet sowieso af van zijn sluipverkeer tussen de Oudenaardsesteenweg en de Kortijksesteenweg.
En van zin snelheidsregime van 70 per uur.
Die weg is daar al decennialang niet op voorzien.
Tijd voor zone 30 en een digitale knip voor “uitgezonderd plaatselijk verkeer”?
Er is ook de staat van het fietspad in De Pintelaan tussen N60 en Zwijnaardsesteenweg.
We gaan toch niet wachten op een Coupure Links bis?

RADR (4)

8 november 2017

In 2000 schreef de Gentse Fietsersbond, die toen nog de naam Perpetuum Mobile hoog in het vaandel droeg, een rapport voor het Gentse stadsbestuur over rechtsaf door rood. RADR bestond al een jaar of tien in Nederland, maar was hier totaal onbekend. In ons rapport bekeken we de mogelijkheden. Voor 27 kruispunten met verkeerslichten onderzochten we de mogelijke problemen en wat er kon gebeuren. Op veel plaatsen bleek het mogelijk rechtsaf naast rood in te voeren: door een bypass kunnen fietsers dan rechtsaf slaan zonder voor het rode licht te moeten wachten. Dit werd, waar mogelijk, vrij algemeen doorgevoerd en in Gent zijn er een aantal kruispunten waar kort nadien RANR (rechtsaf naast rood) werd ingevoerd.

Verder keken we ook waar RADR niet mogelijk was: als de afslagbeweging kon leiden tot gevaarlijke toestanden werd RADR beter achterwege gelaten. Dat er zo’n plaatsen zijn is de reden dat RADR wordt doorgevoerd met een bord: zou RADR overal veilig zijn dan had je geen bord nodig, want dan kon je het gewoon overal toestaan.

Een belangrijk punt daarbij is dat de fietser die rechtsaf moet de situatie voorbij de hoek moet kunnen inschatten.
Eén citaatje uit ons rapport van 2000: Als er vlak na het kruispunt voor de afslaande fietser een onverwachte situatie of een obstakel is, zoals een bushalte of een extra zijweg, kan men daarentegen RADR best achterwege laten.

Het Vademecum Fietsvoorzieningen formuleert het analoog: Uiteraard moeten verrassende of onoverzichtelijke kruispunten en situaties vermeden worden bij de toepassing van de borden B22 en B23.

De meeste mensen vinden dit evident, maar dat geldt blijkbaar niet voor iedereen. En zo kan het gebeuren dat je als fietser in de Patijntjestraat een RADR-bord tegenkomt:

28aug17, 18u08, Patijntjesstraat.

Mooi, denk je. Er is een fietspad dat doorloopt, dus je kan veilig door zonder gemotoriseerd verkeer te hinderen. Maar als je pech hebt wordt je geconfronteerd met dit,

28aug17, 18u09, Gebroeders De Cockstraat

een bus die over het fietspad naar de halte vlak achter de hoek rijdt. Ik kan u verzekeren: dat is schrikken. Nu vraag ik mij af: als men dit kruispunt als geschikt voor RADR bestempelt, wat voor kruispunt is er dan niet geschikt voor?

De onbereikbare haven (1)

3 november 2017

Wie in de haven wil werken heeft een auto nodig. Enkel zo geraak je er heelhuids.
Dat is de stelling die de wegeninfrastructuur van en naar de Gentse haven uitstraalt.
Ergens in de jaren 80 groef het Vlaamse Gewest een autotunnel onder het goederenspoor tussen het rangeerstation en de haven.
Auto’s stonden er vaak in de file voor alwéér een lange goederentrein.
Een tunnel was “de oplossing”.
Het werd een megatunnel.
Volgens de plannen van de jaren 70/80 zou de de tunnel overgaan in een een viaduct over de spoorlijn Gent-Eeklo, om vervolgens via een flyover aan te komen op Dok-Zuid.
Een B401 vanuit de haven, zoiets.
Na de aanleg van de brede, dure tunnel viel het project stil wegens geldgebrek.
De fundering voor het viaduct over de spoorlijn ligt er “te liggen”.
Gelukkig maar.
Het is zo’n relict uit de jaren dat bij wegeninfrastructuurwerken exclusief aan autoverkeer gedacht werd.
De tijdsgeest, quoi?
Of was het: de automoloch versus de spoormoloch?
De tunnel was een autoproject pur sang.
Fietsers en voetgangers werden straal genegeerd.
Die hoorden niet / niet / niet in de haven te komen.
Openbaar vervoer eigenlijk ook niet.
Anno 2017 swingen ook in de haven de files de pan uit, en weten we beter.
Dat goederenspoor boven de tunnel is het spoor waar -als de verzamelde politici doorzetten- hopelijk ooit een personenspoorlijn naar Terneuzen komt:

01nov17, Darsen

01nov17, Darsen

Zo komt de tunnel misschien ooit ècht van pas.

Dit is het huidige kluwen van auto- water- en spoorwegen rondom de tunnel:

De plek heeft een naam: de Darsen.
Op dit plan van de haven zie je klaar en duidelijk hoe belangrijk dit knooppunt is.
Darsen is de ultieme, extreme stadsmuur.
Wie in de haven wil werken heeft een auto nodig. Enkel zo geraak je er heelhuids.
Méér dan de helft van de Gentenaars die van of naar de haven wil fietsen moet voorbij dit knooppunt.
Wondelgem. Mariakerke. Drongen. Muide. Meulestede. Een flink deel van het centrum. …
In de vorige bestuursperiode had AWV ambitie om dit knooppunt uit te zuiveren voor àlle verkeer, maar de NMBS/Infrabel speeldde dwarsligger.
Een thuismatch.

De vroegere weg ligt er nog bij als relict:

01nov17, Darsen


Wie in de haven wil werken heeft een auto nodig. Enkel zo geraak je er heelhuids.
Uiteindelijk kregen fietsers deze restfractie.
Degelijke directe fietspaden ontbreken:

01nov17, Darsen

De oude weg, en dus het fietspad richting Muide, verzakt:

01nov17, Darsen

Met deze spoorwegovergangen zonder slalomparcours waren we een paar jaar geleden al blij als een kind:

01nov17, Darsen

01nov17, Darsen

01nov17, Darsen

Enkel de flank Gentbrugge, Sint-Amandsberg en Oostakker kreeg eind 2013 een aanzet tot een 21e eeuwse oplossing: een fietsbrug over de John F kennedylaan.
De evolutie om de Haven fietsvriendelijk te maken verloopt aan een slakkengang.

01nov17, Farmanstraat

01nov17, Darsen

De evolutie om vanuit de woonstad fietsroutes tot aan de poorten van de Haven, de handenarbeidsstad, te krijgen evenzeer.
Daar zit Aquafin, die andere moloch, voor iets tussen.
Vaak kan er pas aan wegenis gewerkt worden als éérst Aquafin “gepasseerd is”.
Iedereen weet dat Aquafin vaak gaat voor de dure, trage betonoplossingen.
Ik heb overd iebetonoplossingen geen mening, behalve dat ik merk dat hun agenda vaak verlammend werkt.
Het zou me boeien om te weten waar in Gent Aquafin nog “aan zet is”.
Met andere woorden: waar zij vanuit Aartselaar in Gent de mobiliteitsagenda bepalen of blokkeren.

Aquafin is nu al jaren aan het graven rondom Darsen.
Het zijn het soort werven waar het woord “fietsvriendelijkheid” onbekend is.
Momenteel zijn ze aan de slag rondom de Veenakkerstraat en de Noordveenakkerstraat.
Daar wordt een rietgracht gesaneerd.

01nov17, Noordveenakkerstraat

Dat is nog even “uitzweten”.
Bovenop de Aquafinput onder de Hogeweg groeit voor fietsers iets hoopvols:

01nov17, Hogeweg / Noordveenakkerstraat

01nov17, Hogeweg

01nov17, Hogeweg

01nov17, Hogeweg

Van hieruit komt langsheen de volkstuintjes een fietsas tot aan de Veenakkerstraat.
Knocking on the Haven’s door?

01nov17, Hogeweg / Farmanstraat

Of wordt dit een eerste aanzet om autoslaapstad Oostakker op de fiets te krijgen?

Een echte bult

2 november 2017

Fietsbult

Fietsbult

Lourdesstraat Oostakker: een echte fietsbult. Laat ons hopen dat de plannen voor heraanleg vlug overgaan in uitvoering, dan kan deze bult naar het fietsbultenmuseum.

Stapvoets (2)

26 oktober 2017

Volgens ingewijden wil een schouw van het Gentse stadhuis een duikvlucht richting Hoogpoort nemen.
Daarom werd een stuk van de straat afgezet.
De verkeersborden bij deze wegversmalling zijn exact zoals het hoort.

25okt17, Hoogpoort

Hoe minder ruimte fietsers en voetgangers te delen hebben, hoe lager de snelheid van fietsers hoort te zijn.
“Fietsers stapvoets” is daar zoveel evidenter dan “fietsers afstappen”.
Soms is dat “stapvoets”: de nobele kunst van het surplacen.
Zeker niet: langs voetgangers vliegen, of ze opzij bellen.
Gewoon: traag fietsen alsof je door een plas rijdt en je broek niet nat wil maken.
Of: even traag alsof je langs een groepje peuters fietst.

25okt17, Hoogpoort

25okt17, Hoogpoort

We zagen soortgelijke borden al in september 2016.
Nu is het enkel een kwestie om die borden ook buiten de perimeter van het stadhuis ingang te doen vinden.
Er zijn voldoende werven waar dat de beste oplossing is om fietsers en voetgangers op een smalle strook te mengen.

Alweer een dodelijk fietsongeval in Antwerpen. Het derde op twee weken tijd. Drie keer op rij in gelijkaardige omstandigheden: het slachtoffer werd gegrepen door een auto die rechtsaf draaide en waarvan de chauffeur de fietser niet opmerkte. Het is bijna cynisch dat de Antwerpse gemeenteraad de avond voordien, ondanks de talrijke oproepen vanuit het middenveld en de academische wereld, een motie verwierp om versneld werk te maken van conflictvrije kruispunten en venstertijden voor vrachtverkeer op schoolroutes. Het contrast tussen Gent en Antwerpen wordt stilaan pijnlijk groot. In Gent viel het afgelopen jaar geen enkele fietsdode. Sinds de invoering van het circulatieplan is de verkeersveiligheid in de binnenstad gestegen. Het fietsgebruik zit in de lift.

Maar laat ons wel wezen. Ook in Gent kan er op veel kruispunten – zeker die met gewestwegen – elk moment een fataal ongeval gebeuren, en bij uitbreiding overal in Vlaanderen. De kruispunten waar fietsers tegelijk groen krijgen met rechts afslaand vracht- of autoverkeer zijn amper te tellen. Fietsers riskeren op die plekken elke dag letterlijk hun leven. Wie krijgt dat trouwens uitgelegd aan een kind? Het is groen, maar veilig oversteken zit er toch niet in, zorg maar dat je ogen hebt op je rug?

Een aantal weken geleden buisde het Rekenhof Vlaanderen en haar fietsveiligheidsbeleid in een vernietigend rapport. De conclusie liet weinig aan de verbeelding over: voor fietsers is de verkeersveiligheid afgenomen. Het aantal fietsslachtoffers lag nog nooit zo hoog als in de periode 2014-2016. Nochtans, de recepten voor meer fietsveiligheid zijn bekend: Fietsers en snel rijdend auto- en vrachtverkeer fysiek scheiden. Sluipverkeer uit woonwijken, schoolomgevingen en zone 30’s halen. Kruispunten inrichten op maat van fietsers en voetgangers. Snelheidsbeperkingen van 30 km/u afdwingen. De kans immers dat een voetganger of fietser overlijdt bij een aanrijding met een auto die aan 50 km/u rijdt, is 50%, aan 30 km/u is dat ‘slechts’ 5%.

Waarom worden die recepten niet toegepast? Ik kan bijna niet anders concluderen dat veel beleidsmakers op papier de mond vol hebben van fietsen en zichzelf graag laten fotograferen op de fiets, maar dat wanneer puntje bij paaltje komt en ze moeten kiezen tussen autodoorstroming en fietsveiligheid, ze toch hun staart intrekken.

We kunnen nog eens onderzoeken wat we eigenlijk al weten, en we kunnen ons nog wat verder verstoppen achter praktische argumenten en flauwe excuses als zou het onmogelijk zijn om conflictvrije kruispunten in te richten of om vrachtwagens te weren op fietsroutes. Of we kunnen in actie schieten en de levensbelangrijke keuze maken: willen we dat mensen zich veilig voelen op de fiets, willen we het aantal fietsslachtoffers naar omlaag? Of willen we de rode loper blijven uitrollen voor de auto en beschouwen we fietsongevallen als onvermijdelijke collateral damage? Tijd dat onze steden en gemeenten en het Vlaams gewest kleur bekennen.

Tot zover het opiniestuk van Eva Van Eenoo vandaag 18 oktober in de Standaard.
Bij het lezen ervan op de trein van mijn werk naar Gent zat ik hevig ja te knikken.
En soms diep te zuchten.
Het is de perfecte samenvatting van die verdomd harde “weer” in onze samenleving.
De fiets is afgelopen jaren doorgedrongen tot in de hoofden van de beleidsmakers -politici en ambtenaren- maar méér dan de helft ervan durft te niet springen voor een sluitend veilig fietsbeleid.
Durft zijn/haar nek niet uit te steken.
Want wat als de “mijn-auto-mijn-vrijheid-denkers” zich zullen roeren?
En ondertussen blijven we maar verkeersslachtoffers begraven.
En jaja, we kennnen de klassieke quote “Er worden inspanningen geleverd”.
Hopeloos onvoldoende inspanningen.
Gent begon twee bestuursperiodes terug aan een FietsUrGENTieplan.
Toen ik daar in de vorige bestuursperiode naar verwees was het excuus: Jamaar, dat is van de vorige bestuursperiode hé.

Er is véél tijd verloren.
Bij het huidige Gentse bestuur gaat het steeds meer vooruit.
Die dynamiek mag niet stilvallen.
Er is nog massaal veel werk op de plank.

05okt17

Met Fietsersbond Gent hebben we reeds lang het relatief eenvoudige pad van actievoeren op straat aangevuld met het tijdsintensieve model van overleg en praten.
Overleg is iets “officieels”.
Praten is off the record.
Steeds meer ambtenaren en politici zijn bereid om open te praten.
Niet om te “beschadigen”, maar om inzicht te geven in (te) complexe processen van ambtenarij en politiek.
Je krijgt inzicht, zonder 100% helicopterview te bereiken.
Het inzicht blijft dus fragmentarisch.
Maar aan de zijlijn zie je andere zaken en verbanden als op het veld, en kan je linken leggen tussen het overleg en het praten.

09okt17, Sint-Lievenspoort

Vorige week bezochten we met ambtenaren één van de onveiligste kruispunten van de stad.
Een overleg on the spot.
Het helpt om de denkpatronen te begrijpen.
Het helpt om de kracht van “het bestaande” te begrijpen.
Het helpt om de onveiligheid van dat kruispunt live te tonen, iets wat ze uiteraard uit hun statistieken al wisten.
Mails van fietsers spreken over “bijna-doodervaringen”.
Auto’s die bij groen licht plots opzij opduiken.
Kort samengevat: als rechtdoor fietsende fietser met groen licht op een breed tweerichtingsfietspad riskeer je een afslaande auto langs of over je heen te krijgen.
Dat zijn auto’s die in de logica van de ambtenaar “het kruispunt ontruimen”.
Over de makkelijke zaken waren we het vlot eens.
Over de gevaarlijke situaties eigenaardig genoeg niet.
Een paar keer viel het zinnetje ”maar dan krijg je fileopbouw”.
Of “dat zal de Stad niet graag horen”.
Aandringen op sluitende verkeersveiligheid, waarbij groen voor fietsers gelijk staat aan heldere veiligheid, het heeft iets Kafkaiaans.
Bekijk dit filmpje over het verwarrende eraan.
En dan vraag ik me af: komt dat nu door een gebrek aan mankracht, of een gebrek aan middelen, of een gebrek aan durf?
Of een gebrek aan eensgezindheid onder de vele beslissers aan tafel?
Waarop de jurist het overneemt?
Want ja: vaak kwamen juridische argumenten zoals “het kruispunt ontruimen” naar boven, waarop wij enkel konden reageren met “jama, dat is toch 100% onveilig?”.
Het juridische regeert het land, zonder het veilig te maken, zoiets?
Hier duikt Eva haar stelling op: is dit de collatoral damage van het mobiliteitsbeleid?
Het blijft door mijn hoofd spoken: waarom kan het niet om morgen te beslissen om kruispunten als dit verkeersveilig te maken voor fietsers en voetgangers?
Waarom die onveiligheid accepteren?
Welke mentale druk zit daar achter?
Of: welke bril?

Er zijn volgens mij maar twee dwingende zaken om ingrepen in het verkeer te bekijken.
– Is het veilig voor iedereen?
– Kan mijn kind hierlangs naar school stappen of fietsen?
De bril van de niet-assertieve fietser.
Jong en oud.
Dat is de bril die de dames en heren politici en ambtenaren dringend cado moeten krijgen.

15okt17, Wiedauwkaai

%d bloggers liken dit: