Wegpiraterij

Als Fietsersbond krijg je regelmatig berichten te zien over wegpiraterij. Soms vallen de gevolgen mee, vaak ook niet. Als ik de lijst van omgekomen fietsers in Gent overloop zie ik al direct drie doden door dronken chauffeurs. Ook zit er een slachtoffer tussen dat van de weg gemaaid werd door een chauffeur die veel te kortbij inhaalde en daarna nog vluchtmisdrijf pleegde ook. De dader is nooit gevat.

Ik dacht daar onmiddellijk aan terug toen we deze week het bericht kregen van een erg gelijkaardig ongeval. Deze keer waren de gevolgen minder erg (valpartij, elleboog in de plaaster, pijn overal en de (dure) fiets zwaar beschadigd), maar ook nu weer: onverantwoord gedrag en daarna vluchtmisdrijf.

Het ongeval (eigenlijk is dit geen ongeval meer, maar wel een aanrijding) gebeurde afgelopen dinsdagmiddag (3 maart, 13u40), op de Coupure Links ter hoogte van huisnummer 273, dus tussen Bijlokestraat en Rozemarijnbrug. Dat is een plaats waar voornamelijk auto’s komen die in de buurt moeten zijn en dus is er veel kans de auto in kwestie daar meer komt en dat hij al meer fietsers in gevaar gebracht heeft.

Vraag is dus: heeft iemand die wagen daar al in de buurt opgemerkt? Heb je eventueel zijn kentekennummer? De auto was een donkergrijze Audi Q3 of Q5. Het SUV model dus. Dat ziet er ongeveer zo uit:

De bestuurder was blank, droeg een bril en was zakelijk chique gekleed. Er bestaat een kans dat de auto licht beschadigd is aan zijn rechterzijde.

Als je info hebt: om privacyredenen niet publiek antwoorden op de blog, wel mailen naar fietsbult@fietsersbondgent.be. Of beter nog: rechtstreeks naar meldpunt@politie.gent.be met fietsbult@fietsersbondgent.be in cc.

Mail: F7 Fietssnelweg of Slijkweg Gent-Deinze?

Van: Koen Puttemans
Verzonden: donderdag 27 februari 2020 11:00
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: Fwd: F7 Fietssnelweg of Slijkweg Gent-Deinze?

Beste, Ik forward u deze mail in reactie op de vraag ” welke was de laatste plas die jij meldde?  ” in het laatst verschenen artikel  Plassen 
MVG, Koen

————————————————————–

Van: Koen Puttemans
Verzonden: woensdag 5 februari 2020 16:28
Onderwerp: F7 Fietssnelweg of Slijkweg Gent-Deinze?

Beste,

Hopelijk staat u mij toe dat ik mij in deze mail rechtstreeks tot u richt, omdat ik vermoed dat de oplossing voor onderstaand probleem wellicht enkel op een hoger politiek niveau kan worden gevonden (vermoedelijk via een parlementair initiatief?)

Hoewel het probleem op het grondgebied Gent zich nu al bijna 4 jaar stelt, ontstond dit doordat de Vlaamse Administratie Onroerend Erfgoed destijds heeft besloten dat een deel van het traject van de F7 moest worden uitgevoerd in “halfverhard gestabliseerd porfier”. Het probleem is dat deze halfverharding mijns inziens absoluut ongeschikt is voor een fietssnelweg. Iedereen die in het natte seizoen (midden oktober – mei) al eens de stukken van de F7 in deze halfverharding is doorgefietst (300m van Zoë Borluutbrug tot Rijvisschestraat + 1100m Oudespoorweg van Rijvisschepark tot Klossestraat), heeft het ongetwijfeld al aan de lijve ondervonden:

Schoenen en fiets zijn bij natte ondergrond steeds weer besmeurd met een grijze, kleverige slijkmassa.

Omdat ik 2 x per dag deze route fiets, is dit in mijn geval sinds midden oktober bijna iedere dag zo geweest.
Want deze halfverharding heeft blijkbaar de eigenschap om de neerslag zeer lang vast te houden: als alle omliggende straten al lang zijn opgedroogd, blijven deze stukken nat en bijgevolg zelfs slijkerig.
Zo kan ik op de terugweg ’s avonds gegarandeerd een tweede maal ‘genieten’ van het opspattende water/slijkmengsel dat er nog ligt omdat het bijvoorbeeld 18 uur eerder eens geregend heeft.
(Naar mijn aanvoelen krijg je dus in plaats van de gemiddelde 7% regentijd, minstens 70% ‘smurrie-tijd’ op deze stukken van de fietssnelweg F7.
Deze kleverige grijze massa hecht zich daarenboven ook nog eens zo goed vast, dat ze niet eenvoudig kan worden weggespoeld, maar er daadwerkelijk moet worden vanaf gewreven.
En kettingen, tandwielen en kogellagers houden hier absoluut niet van…



Maar er is meer, we kennen namelijk ook nog een ‘droog seizoen’: perioden met weinig of geen neerslag.
Bij aanhoudende droogte ontstaan er hier onaangename stofwolken, in het bijzonder wanneer er hier ‘snel’ wordt doorgefietst (wat te verwachten valt op een fiets’snel’weg natuurlijk).
Ook deze stofwolken zijn niet echt de beste vrienden van kettingen, tandwielen en kogellagers…

Daarom vermoed ik dat deze uitvoering veel minder “gestabiliseerd” is dan de bedoeling was, en denk dat deze best vervangen wordt door een duurzamer en comfortabeler alternatief.

En omdat beelden vaak meer vertellen dan bovenstaande tekst, stuur ik u in bijlage nog een kleine selectie van een aantal foto’s die ik vorige week bij valavond maakte (sorry voor de matige kwaliteit) van de besmeurde fietsen van passanten.

Ik heb bovenstaande ook reeds doorgegeven aan de wegbeheerder van de Stad Gent, maar zoals gezegd kan deze weinig ondernemen wegens de eis van de Vlaamse Administratie Onroerend Erfgoed.

Daarom hoop ik dat u uw volle politieke gewicht in de schaal gooit om hierin een doorbraak te realiseren, want dat slijk komt er nu al bijna letterlijk langs mijn oren uit 😉

Sportieve fietsgroeten,

Koen Puttemans 

————————————————————–

Voldersstraat

Dienstmededeling: Ruben is een verse Fietsbulter. Veel leesgenot!

Wie bedenkt het in godsnaam om de Voldersstraat over de gehele breedte te blokkeren‽

Voldersstraat, 28 februari 2020, 12u

De Voldersstraat is al sinds jaar en dag een deel van de stedelijke Oost-Westfietsroute tussen Mariakerke en Sint-Amandsberg, maakt deel uit van verschillende recreatieve fietsroutes en werd in 2014 met een knip voor autoverkeer en een transformatie tot fietsstraat een nog belangrijkere as door het centrum. Moet ik zelfs hier de fiets af en het trottoir op, of op eigen houtje (want geen oranje omleidingspijlen in zicht) een route zoeken in deze ring van tramsporen (Veldstraat – Zonnestraat – Korte Meer – Sint-Niklaasstraat – Cataloniëstraat)?

Dat was toch mijn eerste reactie. Nog voordat ik de situatie volledig in me had opgenomen, nam ik aan dat het “weer van dat” was. Niet geheel zonder aanleiding – nog maar vijf jaar geleden was de normale gang van zaken een bordje “fietsers hier afstappen” (zoals gewoonlijk zonder enige juridische waarde), terwijl nauwelijks de helft van de breedte van de rijweg ingenomen is.:

Voldersstraat, 25 juni 2014, 17u45

Een tweede blik brengt de realiteit echter aan het licht:

Voldersstraat, 28 februari 2020, 12u

De hele breedte van de rijweg was wel degelijk ingenomen, maar de parkeerstrook in kasseien ernaast kreeg een laagje asfalt (zelfs inclusief middellijn) en een verkeersbord om aan te geven dat het een fietspad is. Het asfalt was niet zo vlak als we normaal gezien zouden wensen, maar het lag er beter bij dan de permanente wegbedekking op sommige plaatsen in het Gentse (zoals de Vlasmarkt, bijvoorbeeld). In elk geval: chapeau aan wie dit bedacht! De lat ligt hiermee alweer wat hoger voor de volgende werf.

29

Een man van 29 jaar stierf op 2 maart op zijn fiets. Een man van 27 zijn rijbewijs werd ingetrokken voor 15 dagen.

Het gebeurde op 2 maart 2020 diep in de Gentse haven (lees de krant hier). Het is geweten dat de haven nog wegen heeft zonder fietspaden, en dat de evolutie er traag gaat. Zoals zovelen dacht ik eerst dat het ongeval aan Darsen gebeurde, één van de meest verloederde mobiliteitspunten in Gent. Maar een haven is een bizarre plek, waar 2 straten – de Farmanstraat en de Singel elkaar tweemaal dwarsen. Er zijn dus twee kruispunten Farmanstraat / Singel. Dit is de plaats van het ongeval:

Op de plaats van het ongeval is er een degelijk fietspad. Hopelijk gebeurt er een degelijke ongevallenanalyse die verder gaat dan het bepalen van de verantwoordelijkheid. Minstens even belangrijk is om te kijken hoe dergelijk ongeval in de toekomst kan vermeden worden.

Op basis van de krantenartikels en foto’s van Stefaan kunnen we een paar gissingen doen. Ik heb er een paar neergeschreven. En daarna weer geschrapt. Met gissingen krijgen we die man van 29 niet terug. Het enige wat we 100% zeker weten: de vrachtwagen kwam uit de poort van het bedrijf rechts van dit fietspad.

02maa20, Singel

We weten niet in welke richting de fietser reed. Hij was op weg naar zijn werk, dus reed vermoedelijk de haven in. In dat geval reed hij op de “klassieke rijrichting”.

02maa20, Singel

De jongeman van 29 stierf 1 jaar en 9 dagen na het ongeval van Thibault Joncheere op de Kortijksesteenweg.

22feb20, Kortrijksesteenweg

De electrische duw

Je ziet het vaak. En het kwam hier al aan bod in 2012 en 2019. Dat waren foto’s van spierduwtjes: de sterke fietser helpt de minder sterke met een duwtje in de rug. Sterke tederheid. Nu is er ook de electrische duw:

15feb20, Stropbrug

De Stropbrug is zo’n kuitenbijter uit de jaren 60/70. Uit de jaren dat overheden ervan uitgingen dat fietsers een uitstervende weggebruiker waren. Ophaalbruggen waren verloren tijd voor auto’s. Later werden ophaalbruggen synoniem met “personeelskost”.

15feb20, Stropbrug

Op de Stropbrug kan de tegenwind zéér tegen zijn. Elk duwtje is er welkom.

Ik zag ondertussen ook wel al de zotte, roekeloze, onstuimige electrische duw. Student A trekt student B zo snel als mogelijk. Zoals brommers soms doen. Een vorm van racegedrag, wat ik in een stedelijk kader verafschuw. Ik nader de 60. Misschien is er tussen mijn twee oren een generatiekloof in ontwikkeling. Maar ik verkies toch de rustige, verbindende duw. De duw als middel om even bij te babbelen:

15feb20, Stropbrug

Tolhuis

“Afgelopen jaren is er in Gent veel ten goede veranderd.” De kans is groot dat sommige slachtoffers van recente fietsongevallen deze zin emotioneel niet aankunnen. In sommige delen van Gent ligt de kleine ring R40 er exact hetzelfde bij als 40 jaar geleden. Het Tolhuis is

17feb20, Tolhuis

Het is bizar. De kennis is er reeds decennia. Als een drukke weg een bypass heeft, of een conflictzoekende verkeersregeling, dan weet je dat er vroeg of laat meerdere slachtoffers vallen. Maar de overheden zijn het gewend. U en ik zijn het gewend. Na de emotie van het ongeval blijft de emotie enkel de dagelijkse realiteit van het slachtoffer en zijn familie over

17feb20, Tolhuis

Afgelopen jaren is mijn respect voor politici enorm gegroeid. Het is een rotjob. Een hondejob. Altijd weer wordt je afgerekend op de erfenis van je voorgangers. Of op wat de ambtenarij wel of net niet deed. Maar afgelopen jaren is mijn respect voor het politieke bedrijf enorm gedaald. Doden in het verkeer zijn géén prioriteit.

17feb20, Tolhuis

Ik weet niet wat schrijven. Waarom niet? Omdat ik vorige week een krant uit 1998 in mijn handen had, De Gentenaar van donderdag 2 juli 1998. “Fietsers houden grimmige dodenwake”. “Baldewijn kop van Jut na recente dodelijke ongevallen”. “Het ongenoegen bij de fietsers zit zeer hoog, na dodelijke ongevallen in Schilde, Poederlee, Opwijk en Gent. Woensdagmiddag zakten ze met zowat 150 af naar het belangrijkste verkeersknooppunt van Gent en blokkeerden er een half uur lang alle toegangswegentot de rotonde. Met die actie wilden ze de vijftienjarige Stefanie Bogaert herdenken die vorige week in Wondelgem onder een rechts afslaande vrachtwagen terechtkwam. “

Die laatste zin bleef hangen. Wat een beschaving! Ondanks ministers van verschillende partijen, ondanks plan A, B, C, D en het UrGENTieplan hebben we anno 2020 in Gent nog stééds kruispunten waar autodoorstroming belangrijker is dan verkeersveiligheid. 20 jaar na Stefanie Bogaert was Nikita Everaert het slachtoffer. Nikita stierf op woensdag 19 februari 2018. Haar ouders wachten nog steeds op de rechtszaak, wat erg is. Wat even erg is is dat de Russische roulettekruispunten bekend zijn. Overal waar fietsers en vrachtwagens gelijk kunnen vertrekken kan het prijs zijn. En overal waar vanop een drukke weg een bypas vertrekt kan het prijs zijn. Het Tolhuis is er zo één van.

17feb20, Tolhuis

De man heeft het ongeval op het Tolhuis overleefd, en daar zijn we blij om. We hopen dat minister Peeters een minister met ballen is. Een minister die niet de handpop is van de autodoorstroming, maar van verkeersveiligheid. Het gaat om levens. Mensenlevens. Ze heeft tot eind dit jaar om dat te bewijzen.

17feb20, Tolhuis

Mevrouw Peeters -onder ons-misschien moet u eens -dringend!- een koffie gaan drinken met uw partijgenoot Sas Van Rouveroi. Die stelde in 1998 voor om per provincie een fietsambtenaar aan te stellen. “We hebben al herhaaldelijk gevraagd om – in navolging van de stad- per provincie een fietsambtenaar aan te stellen, maar die vraag valt in dovemansoren.” Eén fietsambtenaar voor gans Vlaanderen is onvoldoende, zeker als die ene man dan nog te weinig ambitie vertoont. Studies moet u niet bestellen. Die zijn er teveel. Uw ambtenaren kennen de punten. Ze hebben alleen te weinig mankracht en middelen om ze aan te pakken. Let u er vooral op hen in te prenten: “Vanaf nu is verkeersveiligheid belangrijker dan autodoorstroming”. Telkens weer. Telkens weer. Bij elke vergadering. We rekenen erop. Nog nood aan inspiratie? Uw streekgenoot professor Mieremans verwoordde het 2 jaar geleden zo: “Veiligheid ernstig nemen, betekent absolute snelheidsverlaging, geen afslagstroken, geen bypasses. En verkeerslichten zo regelen dat ze echt conflictvrij zijn. Dat een fietser nooit geconfronteerd wordt met afslaande wagens.” Nog inspiratie nodig? Lees deze open brief aan uw voorganger. We hopen u niet te betrappen op dezelfde dommigheden.

De test

Ooit – làààng geleden- toen de fietsen nog spraken, was Gent een voorloper in de strijd tegen fietsdiefstallen. Dat resulteerde in een type fietsstalling met de naam “Type Gent”, zoals te zien onderaan de catalogus van dit metaalbedrijf.

Làààng geleden is volgens mijn beperkte kennis: de jaren 90 van vorige eeuw. (wie kent de details?) Het hielp om fietsers duidelijk te maken dat stap één tegen fietsdiefstal was: je fiets op slot zetten aan een vast voorwerp. Dat was ook de tijd dat weesfietsen ruimen in Gent not done was.

In mei 2008 – 2 maand na de start van Fietsbult- lanceerde de Stad een “zoektocht naar de perfecte fietsstalling“. Uit De Standaard: “Op dit ogenblik hebben we twee belangrijke types fietsenstallingen’, zegt schepen van Mobiliteit Karin Temmerman (SP.A). ‘Het type-Gent – grote metalen beugels – en het paaltjessysteem waarbij je je slot door een oogje moet steken. Het probleem is dat ze allebei nogal wat nadelen hebben. De stallingen van het type-Gent zijn weliswaar heel veilig en gebruiksvriendelijk voor de fietsers, maar ze zijn plomp. Om heel eerlijk te zijn: ze zijn gewoon lelijk; zeker in de buurt van historische monumenten steken ze soms schril af. De paaltjes zijn veel esthetischer in het straatbeeld. Zolang er geen fietsen in staan, tenminste. Want die fietsen vallen vaak om – sommige, zoals de mijne, passen er zelfs gewoon niet in.’ Kort samengevat: de Stad zag en formuleerde de beperkingen van “Type Gent.”

Op de Zuid stonden 9 prototypes die Gentenaars konden testen. Daarna werd het stil. Het zette ons aan het dromen. Is het haalbaar om een stallingstype te ontwerpen dat -vanuit het standpunt van de gebruikers – voldoet aan de volgende normen: – geschikt voor alle bandentypes, zonder dat de wielen plooien – geschikt voor alle stuurtypes, zonder dat remmen of versnellingen schade oplopen – geschikt voor fietsen met mandjes of bagagedragers voorop – diefstalvermijdend: fietsers moeten hun fiets vlot kunnen vastmaken met hun fietsslot. Ook bejaarden of minder lenige mensen moeten dit vlot kunnen. – en dè uitdaging voor de komende decennium: ook zware elektrische fietsen moeten vlot erin geplaatst en eruit gehaald kunnen worden. Alweer: ook door minder sterke / lenige mensen. – Ben ik iets vergeten? Daarnaast zijn er natuurlijk ook de normen van de beheerder (de Stad dus): de look is belangrijk, de robuustheid en weersbestendigheid (zeg maar: de duurzaamheid), … . Het beheer lijkt me het allerbelangrijkste criterium: handelbaarheid bij transport, stapelbaarheid, onderhoudsvriendelijkheid. Complèèèèx dus. Bekijk de tientallen (of meer) Fietsbulten van afgelopen jaren over “stallingen”via deze link. (ook te vinden hierboven bij “thema’s”). Ik scrolde er net even door: er is al véél veranderd. 🙂

14feb20, Woodrow Wilsonplein

We zijn bijna 12 jaar verder, en de Stad heeft ons allen nogmaals keer nodig. Elf jaar na de vorige zoektocht creëerden ze een nieuw prototype:

14feb20, Woodrow Wilsonplein
14feb20, Woodrow Wilsonplein

Net als in 2008 geleden dropten ze het aan de Zuid, ditmaal vlak voor het Administratief Centrum. Fiets erheen! Doe de test! Kijk en keur! En laat ons weten wat je ervan vindt. Maak desnoods je eigen Fietsbult… . Ik houd mijn mening nog even voor mezelf (al heb ik ze al), maar passeer komende periode nog eens met de meetlat en schuifmaat om de verschillen op te meten. Het nieuwe prototype staat er broederlijk naast het oude “type Gent”.

14feb20, Woodrow Wilsonplein

Oh ja, beste mensen van de Stad, nog een kleine tip. Een lege stalling testen is een beetje absurd. Het is de helft van de realiteit. Als jullie nu zelf in de tweede beugel zelf één standaard fiets vastmaken, en in de vierde beugel een eerder breed model met mand, dan is dit testmodel helemààl testklaar.