Werfnieuws: Dampoort (fase 2)

De werken aan de Dampoort schuiven door. Sinds 2 oktober zijn de bushaltes verplaatst naar o.a. de Kasteellaan en werden daar de fietspaden verschoven.

Van de Dampoort weg werd één rijstrook voorbehouden voor bussen en rijden fietsers over de parkeerstrook.

Richting Dampoort werd een omleiding over de NMBS-parking voorzien, met een stukje nieuw comfortabel asfalt. (Zeker comfortabeler dan het bestaande klinkerfietspad.)

Sinds 18 oktober wordt er ook gewerkt aan de Dendermondedoorgang, de boog het dichtst bij het station. Daarvoor wordt het fietspad langs de bogen onderbroken en worden fietsers richting Sint-Amandsberg afgeleid langs de Dendermondsesteenweg. Helaas loopt er op het omleidingsfietspad ook een onaangekondigde werf en stond er op de rijbaan een bestelwagen geparkeerd. Het is moeilijk te begrijpen dat deze werken niet beter op elkaar worden afgestemd. Ook de tijdelijke inrichting van het laatste stukje Dendermondsesteenweg kon beter: nu reden de meeste automobilisten deels op het fietspad.

Over het algemeen is de signalisatie in deze fase goed, al wordt meteen duidelijk dat vele weggebruikers tijd nodig hebben om aan een nieuwe situatie te wennen.

Het gewenste compromis?

De lang beloofde wijkmobiliteitsplannen voor Dampoort en Oud-Gentbrugge zijn geboren. Een dag te vroeg, zeggen sommigen. Een jaar te laat, zeggen anderen. Deze plannen hadden ingevoerd moeten zijn voordat de Dampoortwerf begon. Het wordt nu: nà de Dampoortwerf. Logisch voor de Dampoortwijk, maar doodjammer. Al lijkt het me even logisch om het plan van Oud-Gentbrugge wèl zo snel als mogelijk in te voeren.

Dat vat mijn eerste commentaar op dit plan goed samen. Er spreekt géén dringende klimaatambitie uit. Géén. Het voelt aan als: een fors compromis. Dat gevoel had ik minder bij het Circulatieplan. Dat plan gaf een gevoel van hoop. Er waren mindere aspecten aan, maar bij de invoering in de lente van 2017 bleken de positieve effecten zoveel groter dan ik verwacht had. De mindere punten kwamen er vooral waar “de politiek” niet wilde luisteren naar “de ambtenarij”, bijvoorbeeld in de sector rond de Sleepstraat. Mobiliteit is zoals geneeskunde: halve oplossingen / compromis-oplossingen werken niet. Denk aan de onbestaande fietsverbinding tussen Rabot en het centrum. Denk aan de Rozemarijnstraat, waar bewoners niet stadinwaarts mogen fietsen. We weten dat er afgelopen jaar lang politiek onderhandeld is. Lees: geschaafd en getimmerd aan het ambtenarenplan. Vandaar mijn eerste huiver. Maar zelfrelativering is hier op zijn plaats. Het is een eerste indruk. Hopelijk spreekt de concrete detailuitwerking mij tegen.

Ik vroeg de companen van de Fietsersbond om een reactie. Jan G schreef:

Moeilijk. Is om te beginnen blijkbaar een politiek compromis. Compromissen zijn nooit ideaal. Uiteraard zal er weer protest zijn, want dat was er al bij de voorstellen en de meningen waren en zijn verdeeld.

Als ik het als fietser bekijk, zijn er nog veel onduidelijkheden. In de persvoorstelling van de stad wordt gewag gemaakt van fietsstraten en dergelijke, maar op het plannetje vind ik die niet terug. Verder is het afwachten: wat op een plan staat en wat als aanduidingen op de weg komt, is niet noodzakelijk hoe de verkeersdeelnemers zich gedragen. Ik bedoel: neem de fietsoversteekplaats aan het Graaf Van Vlaanderenplein. Daar hebben de automobilisten theoretisch voorrang. In de praktijk is het de gewoonte dat fietsers voorrang krijgen. Dergelijke zaken zijn moeilijk in te schatten.

Zeker in de beginperiode verwacht ik dat bepaalde straten heel wat meer verkeer te slikken zullen krijgen (Waterkluiskaai) en andere natuurlijk weer minder (Gentbruggestraat).

Het belangrijkste en moeilijkste punt is Gentbruggebrug. Mijn vermoeden is dat die brug door de ingreep helemaal niet veiliger wordt, want die zal niet of amper minder verkeer te slikken krijgen. Het verschil is dat de autostroom aan de kant van Sint-Amandsberg de Waterkluiskaai op gestuurd wordt. De Gentbruggestraat wordt wel beter, want er zal geen doorgaand verkeer meer mogelijk zijn (afhankelijk van hoe die filtering in de praktijk uitgevoerd wordt), maar de brug blijft voor fietsers even onveilig. M.a.w. je kind van 8 met de fiets over die brug sturen, zal je nog steeds niet doen.

Over naar de wondere wereld van de perceptie. Je merkt aan alles dat we alweer vertrokken zijn voor een rondje “nieuw woord kiezen”. Na 1997 was het woord “circulatieplan” lang taboe. Niet enkel het woord: ook het heldere recept. Allemaal door dat liberale verkiezingstrauma, het “Van Rouveroi-trauma”. Anno vandaag is er een duidelijk taboe op het woord én op het succesvolle recept “autoknip”. Het succesvolle recept van het Circulatieplan om de natuurlijke grens van een rivier of kanaal optimaal te benutten, mocht niet herhaald worden. Gentbruggebrug kreeg hierdoor een -deels opgeklopte- symboolfunctie. De perceptie over dit plan moet en zàl zijn dat het een compromis is. En de vier partijen zullen publiek in koor zeggen dat het een zéér goed plan is. At first sight lijkt niemand gelukkig met het plan voor Gentbruggebrug. Zoals Jan G schreef: wie zal zijn kind hierover durven sturen? Dat is trouwens een kernvraag voor àlle ingrepen. De Gentbruggestraat en “de vijfhoek” zullen zeker veiliger aanvoelen. Sommige straten zullen in de ochtendspits stadinwaarts veiliger aanvoelen, bijvoorbeeld het stukje Forelstraat tussen R40 en Wolterslaan. Daar komt overduidelijk ochtendspitszuurstof. Maar wat in de avondspits? En wat met de dwarsing met de Fietssnelweg F400? (zie verderop)

Ondertussen staan zowel de klassieke als de sociale media vol met de mogelijke autosluiproutes doorheen de Dampoortwijk. Doorgaand autoverkeer wordt niet 100% uit de wijken gehaald: het wordt moeilijker gemaakt. Voldoende moeilijk om op sociale media x aantal scheldtirades te doen oplaaien. Dat wijst op het ontmoedigende karakter van het plan: autobestuurders zien in de eerste plaats dat hun gewoontes doorbroken worden. Vanuit mijn standpunt: positief. Maar het maakt voor mij de modal shift onvoorspelbaar. Dat was bij het Circulatieplan anders: er was hierover een zekerheid en het viel nog beter uit dan gehoopt. We weten dat autoverkeer als water is. Vraag: hoe zullen de Wazes en Google Maps van deze wereld hiermee omgaan? Zullen vrachtwagens die blind op hun GPS draaien zich vastrijden? En zullen de onderbetaalde koerierbedrijven nog meer rodeo’s rijden of in deze wijken overschakelen naar andere modi? (zie het bestuursakkoord verderop)

De allerbelangrijkste vraag is niet: zullen deze plannen minder autoverkeer door de wijken jagen? De vraag is vooral: zal dit plan mensen stimuleren om meer te stappen, te fietsen of het openbaar vervoer te gebruiken? Zo ja, wat is het streefdoel qua modal shift en op welke termijn? Het zou goed zijn mocht het stadsbestuur hierop antwoorden.

Positief: as we speak worden zone 30’s verder over de stad uitgerold. Lady L sms’te gisteren vanuit de Koning Albertlaan: “Wij worden zone 30!” Gedragswijzigingen hebben ook handhaving nodig. Zonder de intense medewerking van de Gentse Flikken lukt dat niet. Dat heldere engagement hoorden we nog niet.

Tot slot, pro deo: de geografie van de twee wijken is fundamenteel anders dan die van het gebied binnen de R40. De Dampoortwijk zit geprangd tussen Schelde, Destelbergen en de Land Van Waaslaan. Misschien is er geen waterdichte oplossing zoals binnen de R40 mogelijk. Maar als “de politiek” zoveel tijd nodig heeft om het plan van “de ambtenaren” politiek bij te sturen naar een compromis, dan vraag ik mij af wat het oorspronkelijk plan wel was. Mijn vermoeden: een beter plan dan wat nu voor ligt. Het zou goed zijn om ook dat plan te communiceren. Ik weet het: zo’n open communicatie past niet in onze huidige politieke zeden. Maar het geeft de vier partijen alle kansen om naar de eigen achterban te communiceren. En het geeft alle mensen die niet tot een achterban behoren de kans om te objectiveren. So far mijn hoogst persoonlijke bedenkingen.

Over naar de droge analyse. Daarvoor bekijken we een aantal van de belangrijkste fietsroutes op het Stadsregionaal fietsnetwerk Gent. (de screenshots hieronder komen daaruit). We zetten de bril op van de niet assertieve fietsers, en de “bijna-fietsers”. Zullen deze twee wijkmobiliteitsplannen de uitbouw van het fietsnetwerk mogelijk maken of net belemmeren? Waar zal het (subjectieve) veiligheidsgevoel mensen op de fiets lokken? Waar niet? We weten allen dat één zwakke schakel voldoende is om een vrachtschip vol goede ambities te torpederen.

Maar laat ons beginnen met het bestuursakkoord uit 2018. Leest u even mee:

Herlees dit even van zodra alle details van de wijkmobiliteitsplannen bekend zijn.

Eerste analyse: de Fietssnelwegen. Die lopen enkel doorheen de Dampoortwijk.

Het plan geeft de Nijverheidskaai (F403) alle kansen om door te groeien tot fietsveilige as. Alleen lees ik te weinig details om te zien of de verbinding tussen Waterkluiskaai en Nijverheidskaai fietsveilig gemaakt wordt. Haalbaar.

Minder goed scoort de as Bijgaardepark / Denderlaan op de F400. De oversteekplaats op de Forelstraat blijft in dit plan een gevaarlijk punt. Autoverkeer vanuit de R40 zwaait daar met forse snelheid de bocht om. Voetgangers die op het kruispunt met de Heernislaan groen licht krijgen, hebben een engelbewaarder nodig. Ook voor de automobilisten zal dit kruispunt een zwart punt blijven, want enkelingen zullen de verbodsborden om linksaf te slaan blijven negeren. Dat zie ik dagelijks. Ik woon vlakbij (lees meer hier) en ken er de gevaren door en door. Voor mij is dit één van de zwartste kanten van het compromis.

Tweede analyse: het BFF (Bovenlokaal Functioneel Fietsroutenetwerk).

Het deel van de Dampoortwijk tussen Dendermondsesteenweg en Land van Waaslaan kreeg de meest grondige aanpak. Hier lees je bijna een waterdicht circulatieplan. Autoverkeer wordt er grotendeels lokaal. Dat zal dit armere deel van de wijk (met een intense bolide-cultuur) ongetwijfeld leefbaarder maken. Het geeft zuurstof aan de fietsas Nieuwhof / Bruneaustraat / Jean Béthunestraat / Doornakkerstraat / Jos Verdegemstraat. De korte passage van de Dendermondsesteenweg is de zwakste plek, want die blijft zoals voorheen. Dat stukje was reeds lang zone 30 en loopt af naar de Dampoort. Benieuwd of hier een flankerende maatregel op de planning staat.

We steken de Schelde over naar de BFF-fietsas Braemkasteelstraat / Emanuel Hielstraat / Gentbruggekouter / Jules Van Biesbrouckstraat / de gewenste fietsbrug over de Schelde / terug in Sint -Amandsberg: Paul De Ryckstraat. Die laatste straat deelt in de zuurstof van de Nijverheidskaai: exit het intense sluipverkeer richting Destelbergen. Het eenrichtingsverkeer op de brede Gentbruggekouter en de knip aan het Gentbruggeplein creëren zuurstof en mogelijkheden voor fietspaden. De keuze om de Emanuel Hielstraat nergens te wijzigen en het statuut van Wijkontsluitingsweg te geven, matcht niet met een BFF. Wat wordt hiervoor de oplossing? Deze as gaat in 2022 op de schop. Fietssuggestiestroken lijken niet de goede oplossing. Wat deze as betreft: hoe sneller de fietsbrug over de Schelde er komt hoe beter.

Duidelijk leesbaar: de NA BBF-as Oude Brusselseweg krijgt door tegengesteld auto-eenrichtingsverkeer alle kansen / zuurstof om uit te groeien tot een veilige fietsas. Daar is nog veel werk aan. Dat kan -mits voldoende zorg, ook op de andere delen / straten- een belangrijke fietsruggengraat van en naar Melle worden. Zo moet het veel te smalle (heraangelegde) stuk Oude Brusselseweg tussen Louis Van Houttestraat en Sasstraat opnieuw aangepakt. De knip van de Ankerslaan maakt de Gentbrugse “vijfhoek” overzichtelijker en autoluwer. Ook dàt zal deze fietsas ten goede komen.

Zo land ik vrij dicht bij een genuanceerde conclusie: dit zijn geen state of the art fietsvriendelijke wijkmobiliteitsplannen. Zoals het nu leest: een stapje daarheen. Naar mijn aanvoelen: een te klein stapje. In sommige straten en kruispunten: een grote stap. In andere: kleine stapjes of geen stap. In sommige wijkdelen zal de autodruk van doorgaand autoverkeer fors afnemen. Andere straten blijven vermoedelijk auto-streetcanyons.

Er blijven veel vragen open. Voor de mensen die nu al dagelijks fietsen wordt het in globo beter. Ik herhaal de vraag: welke modal shift zal hier uit voortkomen? Zal het voldoende zijn om mensen hun fietsangst te doen overwinnen? Of ben ik net als bij het Circulatieplan in 2017 niet optimistisch genoeg? The proof of the pudding is in the biking.

Louisa d’Havébrug geeft fietsende kinderen kansen

Gents MilieuFront, Fietsersbond Gent en Ledeberg Breekt Uit organiseerden op donderdag 7 oktober 2021 voor de vijfde keer een kinderfietstelling. Ter hoogte van de Louisa d’Havébrug tekenden we niet alleen voor de vijfde keer op rij een toename van het aantal fietsers die de Schelde kruisten op, maar ook – in vergelijking met vorige jaren- een toename van het aantal kinderen op de fiets. Toch zien de drie organisaties nog belangrijke verbeterpunten.

07 oktober 2021, aan Louisa d’Havébrug

We telden ter hoogte van de nieuwe Louisa d’Havébrug alle fietsers en kinderen op de fiets, tijdens de ochtendspits, tussen 8u en 8u30. We telden niet aan de Stropbrug dit jaar, want deze is momenteel volledig afgesloten voor heraanleg. Momenteel is de Louisa d’Havé brug de enige ontsluiting voor de fietsers vanuit de zuidelijke rand (Ledeberg, Gentbrugge, Merelbeke) richting station en UZ. 

07 oktober 2021, Bellevuepark aan Louisa d’Havébrug

Tabel 1: aantal getelde fietsers (aandeel kinderen tussen haakjes)

 20162017201820192021
Stropbrug1056 (117)960 (114)1019 (140)1093 (165)nvt
Louisa d’Havébrugnvtnvtnvtnvt1187 (278)

We telden in beide richtingen zowel kinderen die zelf fietsen, kinderen in een bakfiets als kinderen op een stoeltje of in een fietskar. In vergelijking met 2019 telden we in totaal 8% meer fietsers, en zelfs 68% meer kinderen op de fiets.

07 oktober 2021, Bellevuepark aan Louisa d’Havébrug
07 oktober 2021, Louisa d’Havébrug

Het Louisa d’Havé-effect

“De Louisa” is nu ruim één jaar oud. Dat de nieuwe fietsbrug over de Schelde rendeert, was voor iedereen al zichtbaar. Onze cijfers tonen dit nu ook duidelijk aan. We zijn benieuwd naar volgend jaar wanneer de Stropbrug en de Louisa d’Havébrug beiden open zijn, hoe de verhouding en de totalen zullen liggen. Zijn er meer fietsers omdat het gemotoriseerd verkeer onmogelijk is of omdat er een veilig alternatief is? We hebben er geen zicht op hoe groot het effect van de corona-pandemie en het toegenomen thuiswerk is op het aantal verplaatsingen met de fiets.

07 oktober 2021, Bellevuepark aan Louisa d’Havébrug
07 oktober 2021, Louisa d’Havébrug

Knelpunten en werfverkeer

Om dit waar te maken, moeten er nog belangrijke knelpunten worden opgelost. Barbara Janssens (Ledeberg Breekt Uit): “De toeleidende routes vanuit Ledeberg zijn helaas nog zwakke schakels. De drukte met oa veel Lijnbussen op de rotonde aan Speurder blijft gevaarlijk, en ook de Henri Joseph Reystraat is een bottleneck. Dit tweerichtingsfietspad is te smal voor het aantal fietsers en de zichtbaarheid is er slecht. Het schrappen van de parkeerplaatsen op dit stuk en het autovrij maken van het gedeelte na de inrit van de parkeergarage, zou hier een belangrijk verschil kunnen maken.” Het huidige jaagpad langs de Schelde is ook te smal voor het aantal fietsers en de huidige omleiding – omwille van de de aanleg van het parkje naast de d’Havébrug – is bijzonder kindonvriendelijk. Het jaagpad heeft het statuut van fietssnelweg. We kijken uit naar het toekomstbeeld en de planning hiervoor.  

07 oktober 2021, Bellevuepark in opbouw
10 oktober 2021, Bellevuepark in opbouw
10 oktober 2021, Bellevuepark in opbouw
10 oktober 2021, Bellevuepark in opbouw, aansluiting met jaagpad naar Merelbeke
07 oktober 2021, Bellevuepark in opbouw, aansluiting met jaagpad naar Ledeberg/Gentbrugge

Aan de overkant heeft de omvorming van de Stropkaai tot fietsstraat gezorgd voor een veel rustiger en autoluwere omgeving. Maar, we maken ons wel erg veel zorgen over de aanwezigheid van werfverkeer in de straat: regelmatig mengen er zich tijdens de spits vrachtwagens tussen fietsers.

10 oktober 2021, Stropkaai

Dit soort levensgevaarlijke situaties moet absoluut worden vermeden. We maken ons ook zorgen over de aanvraag van omgevingsvergunning voor een parking op de hoek van Stropkaai en Sint-Juliaanstraat.

Grote snelheidsverschillen

De capaciteit van de fietsbrug is tijdens de ochtendspits bijna bereikt. Yves De Bruyckere (Fietsersbond Gent): “Toekomstige projecten moeten nog beter worden aangelegd ‘op de groei’. Het snelheidsverschil tussen elektrische fietsers en fietsende kinderen is soms schrikwekkend groot. Dat spanningsveld veroorzaakt een onveiligheidsgevoel. Een bredere dimensionering kan ervoor zorgen dat de jongste fietsers niet in de verdrukking komen. Het zal ook prettiger zijn voor voetgangers. ”  Gelukkig voldoen nieuwe projecten, zoals de onderdoorgang aan de Drongense Steenweg en de toekomstige fietsbrug over de Watersportbaan wel aan deze belangrijke voorwaarde.  

07 oktober 2021, Louisa d’Havébrug

Kind-ervaring als benchmark

Steven Geirnaert, coördinator GMF: “Met het oog op de toekomst zouden alle wegbeheerders voortaan bij de (her)aanleg van wegen en kruispunten moeten kijken vanuit het gezichtspunt van een kind. Zouden we een kind van 8 hier alleen, zonder begeleiding, durven laten fietsen of stappen? Daarop moet het antwoord ‘ja’ zijn, dat moet onze maatstaf zijn. Niet enkel de fietsbrug, maar de volledige route. Wat goed en veilig is voor een zelfstandig fietsende 8-jarige, is ook goed voor een 88-jarige en andere niet-assertieve fietsers of stappers.”

07 oktober 2021, Bellevuepark aan Louisa d’Havébrug

Via messenger: Stropkaai

Beste, ik neem even contact met u op om mijn bezorgdheid uit te drukken rond een aantal recente ontwikkelingen ter hoogte van de Stropkaai, meer bepaald ter hoogte van de Louisa d’Havébrug. Deze brug werd ongeveer een jaar geleden officieel geopend en meteen zeer druk gebruikt. Intussen zijn aan de overzijde van de brug werken aan de gang die de fietsinfrastructuur zullen verbeteren, en ook de werken aan de Stropbrug en de Burggravenlaan zijn volop bezig. Het zijn werken die voor veel fietsers wat hinder met zich meebrengen, maar nadien zal het resultaat er ook zijn, ten voordele van de fietser. Anders is het echter op de Stropkaai. Deze straat, die recent werd beschilderd als fietsstraat, is op vandaag één grote werf geworden ter hoogte van de Broeders van Liefde. Ter plekke is de fietsstraat gehalveerd om te dienen als werf (hij was nog niet groot genoeg), de fietsstraat zelf wordt daarnaast ook druk gebruikt als werfweg (zie foto’s )

Op de koop toe hangt er momenteel een vergunningsaanvraag uit voor de aanleg van een ‘tijdelijke’ parking van 30 maanden voor 30 wagens (vermoedelijk voor het personeel van de broeders). Deze parking zal zijn op- en afrit hebben aan de Sint-Juliaanstraat. Laat dat nu net de enige weg zijn voor alle fietsers van en naar het station die nog vrij is. Ik maak me daar zorgen over en hoop dat jullie dit mee willen bekijken..Het is nu vaak al moeilijk laveren voor fietsers en wandelaars op dit kruispunt waar de brug landt. Een parking daarbovenop zal deze situatie alleen maar verergeren..

Hier komt de parking

Dit is de link naar de vergunningsaanvraag.

J

Baudelo-pen

De werf van het Baudelopark zit in een nieuwe fase.

23 september 2021, Koning Willem I-kaai

De werf is nog lang niet klaar. Maar pakweg 11 maand na de start van de werf is de fietsroute langsheen de Leie weer open voor voetgangers en fietsers. Baudelo is weer open. Een planning als deze verdient een planningspluim!

23 september 2021, Koning Willem I-kaai
23 september 2021, Baudelokaai

De vrees die sommigen hadden dat de fietsas minder aantrekkelijk zou worden kunnen op hun twee oren slapen. Mijn eerste passage door dit onafgewerkte project voelde zéér ok. Dit is geen knip in de straat. Dit is de definitieve exit van doorgaand autoverkeer door dit park. Exit de straat. Enter de parkuitbreiding. Enter het fiets- en wandelpad, waar ook de zware vrachtwagens van de Gentse Feesten overheen kunnen.

23 september 2021, Baudelokaai
23 september 2021, Baudelokaai

Het wordt wèl een project waar de fietsers nederig de voeten van koning voetganger mogen kussen. Rustig erdoorheen fietsen kan perfect. Een koerske trekken doorheen het park lijkt me uit den boze.

23 september 2021, Baudelokaai

Oh ja, door deze werf was de onderdoorgang van de Sint-Jorisbrug een tijdlang afgesloten. Ook die hinder is -oef!- voorbij.

Groenbeheer

Koningin Mathildeplein, 19 augustus 2021

Een streepje groen heeft zijn charme. Tussen de fietsen op het Koningin Mathildeplein groeit een groene weelde van gras, onkruid, struiken en berkjes. Ik vind het beeld erg Belgisch. Combineer een moderne stationsgevel, een “tijdelijke” fietsenstalling op een braakliggend terrein, een natte zomer en een avondzon, en je krijgt een surrealistisch schouwspel dat herinneringen oproept aan werk van Stefan Vanfleteren. Natuurlijk is slakkenslijm op je zadel minder plezant, maar ik had het ervoor over.

Minder genuanceerd was mijn oordeel even later, na een gesprekje met een meneer met een APCOA-jasje aan. APCOA is een firma en beheert (in opdracht van de NMBS) het merendeel van de fietsenstallingen in en rond Gent-Sint-Pieters. Ze vonden er blijkbaar niet beter op dan deze arme man opdracht geven om het groen van tussen de fietsen te trekken met de blote hand. Geen handschoenen, geen schoffel, geen snoeischaar, niks. Een triestig gebrek aan professionaliteit. Is dit exemplarisch voor hoe APCOA de fietsenstallingen beheert?

Ze hadden het groenbeheer beter helemaal achterwege gelaten. Dan had het surrealistische beeld tenminste geen zure nasmaak gekregen.

Tramspoor naar de maan

Nee, dit is niet wat je denkt. We vloeken als Fietsersbond vaak wel op tramsporen. Maar we zijn absoluut niet tegen trams. Zolang de tram de goedkoopste en energievriendelijkste vorm van stedelijk openbaar vervoer is, die het méést aantal reizigers kan vervoeren, zo lang zijn we pro tram. Degelijk fietsbeleid kan niet zonder degelijk openbaar vervoerbeleid. Van de kabelbanen, verlos ons heer!

Waar deze kop dan wèl op doelt? Het is de invulling van een klassieker. Het begint met: “We kunnen als mensheid wèl raketten en satellieten naar de maan sturen, èn verder. Maar… “

Daar kan je veel op aanvullen. Ik vul aan met: “… maar we slagen er niet in om tramsporen te vullen met een materie die fietsongevallen doet verminderen.” Dat is geen klein beetje populistisch, want wat met de armoede de wereld uithelpen? Of andere grote morele thema’s? Het gaat me hier niet om moraliteit, maar techniciteit. En op het gebrek aan ambitie hierin.

13okt18, Koophandelsplein

U las misschien dit persbericht van UZ Gent over fietsongevallen door de Gentse tramsporen. Dat is iets waar een aantal Fietsersbonders in het vorig decennium jaren vragende partij voor waren. Een gesprek met De Lijn om het aantal fietsongevallen rondom tramsporen te objectiveren draaide uit op een sisser. Volgens De Lijn waren er amper ongevallen. Ik herinner me een gesprek waarbij de man aan de andere kant van de tafel niet eens wist dat er in Gent veel ouders met kleine kinderen doorheen de stad fietsen.

07mei17, Geldmunt / Rekelingestraat
07mei17, Geldmunt / Rekelingestraat

Dat was nieuw voor hem. En hij fietste zelf ook in Gent, vertelde hij trots. Maar hij woonde in een tramloze stad. En fietste in Gent van en naar vergaderingen aan de Zuid of het Stadhuis. Buiten de spitsuren.

De essentie van het verhaal van De Lijn is natuurlijk dat ze de middelen niet kregen/ krijgen om hun opdracht goed uit te voeren. En die opdracht was inderdaad een erfenis van Steve Stevaert zaliger. Simpel uitgelegd: we bieden de Vlamingen openbaar vervoer aan tot in de verste uithoek. Dat doen we niet voor vaste installaties als gas of riolering (wél voor kraantjeswater en stroom), maar dat gingen we wel doen voor dagelijkse busritten. Maar de plaatsen waar openbaar vervoer het meest maatschappelijk rendeert, de steden, kregen amper de middelen om een langetermijnbeleid uit te werken. Wie herinnert zich het Pegasusplan uit 2003 nog? Klaar in… 2025 (volgens deze tijdslijn van De Lijn). Ik heb ook nooit begrepen waarom de kortste tramlijn tussen Wondelgem en Gent Sint-Pieters doorheen het stadscentrum moet rijden. Terwijl het vroegere én logische parcours de Rooigemlaan volgde. Of waarom bewoners van Ledeberg via de Rozemarijntjesbrug naar het station sporen. Gent heeft een tramnet als de Franse Spoorwegen, met de Cataloniëstraat in de rol van Paris Nord.

21jul13, 16u29, Cataloniëstraat
21jul13, 16u29, Cataloniëstraat

Je kan natuurlijk niet verwachten dat een relatief kleine stad als Gent, met een complexe structuur vol kanalen en rivieren, een “logische” tramstructuur heeft, waar zowel de reizigersstromen naar het Gentse winkelhart als naar het hoofdtreinstation (in het Duits: Hauptbahnhof) rechtstreeks bediend worden. We kunnen niet àlles willen. Zolang de basiszaken maar goed gebeuren. Alhoewel: compromissen in mobiliteitsdenken wreken zich vaak snel. De wereld evolueert sneller dan de geplande investeringen uitgevoerd geraken.

Terug naar de tramsporen. Het is de taak van De Lijn om het wegdek links, rechts en tussen de tramsporen te onderhouden. Je kan onmogelijk zeggen dat de Lijn die opdracht grondig ter harte neemt. Je kan ook niet zeggen dat De Lijn voeling heeft met wat een stad als Gent nodig heeft. Je merkt dat Mechelen (en Brussel) veraf liggen. Daarnaast merk je ook dat het kader waarin De Lijn haar opdracht moet waarmaken niet bedrijfsefficiënt is. Ik heb er soms medelijden mee. Zo kan het gebeuren dat De Lijn in een juridisch conflict ligt met een wegenbouwbedrijf over slecht geleverd werk, en toch met hetzelfde bedrijf een volgende fase moeten aanpakken, desnoods via de Raad van State. Dus ze weten bij voorbaat: die volgende werf zal ook klotekwaliteit opleveren. Kijk naar de gebroken beton en de reeds verzakte “putjes” tussen de tramsporen in Korte Meer, Cataloniëstraat of Emile Braunplein. Ik weet het: De Lijn is niet de enige met deze absurde wetgeving. Ook bijvoorbeeld Sociale Woningbouwmaatschappijen hebben dat “systeem” aan hun been.

Positief: afgelopen jaren is er qua materiaalgebruik bijgeleerd. De Brabantdam en Papegaaistraat (en verder) zijn duidelijk robuuster gebouwd. Met als minpunt: wat als iemand zijn huis wil aansluiten op de rioleringen. Negatief: De Lijn laat sommige straten jarenlang liggen als warzones. Herinner je de vaudeville van de Vervaenestraat in Ledeberg. Bekijk nog eens dit filmpje uit december 2020, waar we minister Peeters vroegen Kerstman te spelen voor De Lijn, zodat de Zonnestraat en Koophandelsplein niet nog jaren een fietsongevallenplaats is.

Het is grappig om vandaag de kranten te lezen. Het lijkt alsof De Lijn een stedelijk bedrijf is, alsof de Stad Gent hier de verantwoordelijkheid draagt. Was dat maar waar! Toen ik deze middag eens neerschreef wat er allemaal beter kan in verband met de tramsporen kwam ik aan een fors verlanglijstje, bijna exclusief uit te voeren door De Lijn.

-Goed beleid start bij degelijke cijfers. Door deze studie is het nu wel duidelijk: de fietsongevallencijfers van De Lijn en de Politie zijn ondermaats. Degelijke ongevallenanalyses ontbreken. Waarom geen beter cijfermateriaal verzamelen via de spoeddiensten, en zo de politiecijfers objectief aanvullen? Zo kan men beter de types ongevallen en de hotspots van ongevallen met gekwetsten traceren. Deze studie toont het nut daarvan. Dat kan uiteraard niet zonder extra financiële ondersteuning van de spoedopnames.

– Heldere visuele communicatie over de plaats van de fietser is gewenst: rechts van de tramsporen (waar mogelijk, bv Limburgstraat staduitwaarts), of tussen de tramsporen (bv Limburgstraat aan tramhalte). Er zijn al voorbeelden hiervan in Gent en Antwerpen. Ik lees in de kranten dat De Lijn hier verder wil aan werken.

07mei17, Brabantdam

– “Oversteekplaatsen” creëren tussen deze twee opties, helder aangeduid, en met vulling van de sporen.

14mei17, Limburgstraat

– Ongebruikte tramsporen opvullen met vaste vulling zoals in de Belfortstraat (bijvoorbeeld: de Sint-Michielshelling). Dat systeem opvolgen, verbeteren, én onderhouden.

Belfortstraat

– Delen van ongebruikte wissels maximaal opvullen. Als er uitzonderlijk toch een tram over de wissel gereden is => weer opvullen. Wissels zijn de killers.

– Voor de minister: een joint venture opzetten (met innovatie-overheidssteun) tussen De Lijn, wetenschap (UGent?) en bedrijven om vulling te ontwikkelen voor tramsporen in werking. We willen toch innoveren? We willen toch exportproducten ontwikkelen? Wel, dit kan een perfect innoverend exportproduct worden. Daar hebben we geen raketten voor nodig. Weg met het defaitisme en ongeloof dat dit een onmogelijke opdracht is!

– Focus op remediëring van de bekende hotspots, vaak kruispunten van tramlijnen: Vlaanderenstraat/Brabantdam, Veerleplein, … Eén van onze dochters werkte een poos in het koffiehuis op de hoek Brabantdam – Vlaanderenstraat. Ze zag dagelijks fietsers vallen. De bloemist in de Sint-Niklaasstraat ziet er minstens één per week vallen.

– Een noodplan voor onderhoud van het wegdek naast en tussen tramsporen (zoals het gebeurde in vorige bestuursperiode op de as Sint-Baafsplein – Limburgstraat – Vlaanderenstraat). In de krantenartikels ligt de focus sterk op het stadscentrum. Maar ook daarbuiten is het vaak onveilig. Een voorbeeld: het kruispunt Voskenslaan / Maaltebruggestraat.

– Beter onderhoud van verzakkende “afvoerputjes” tussen de sporen. Dat zijn vaak èchte putten in het wegdek.

– Oversteekplaatsen van fietspaden altijd haaks op tramsporen bouwen, niet schuin. Daar speelt zowel de Stad Gent als Agentschap Wegen en Verkeer een rol. Hoe zal het aan Dok Noord / Verapazbrug worden?

– Als De Lijn écht wil weten waar de pijnpunten zijn: creëer een meldpunt.

Opjaaggedrag van tramchauffeurs (fietsers aan de kant bellen) moet helder verboden worden. Voorrang van trams telt voor dwarsend verkeer. Het is lang geleden dat we in Gent hierover klachten lazen. Dat is in Gent dus -misschien – opgelost.

– Off topic: degelijk verkeerslichtenbeleid. Als ik het goed begrijp wordt hier – na het debacle met het kruispunt Voskenslaan / Sint-Denijslaan- sinds kort bij De Lijn eindelijk degelijk werk van gemaakt. Applaus. Er is nog veel werk te verzetten. Een voorbeeld: het fietsverkeerslicht aan UZ Gent staat vaak nutteloos op rood als er geen tram passeert. Degelijke tramvriendelijke lichtenregelingen aan het kruispunt Kortrijksepoortstraat / R40 kan maken dat het staduitwaartse fietsverbod in de Kortrijksepoortstraat kan verdwijnen. Akkoord: de Bijlokekaai is dé fietsas. Maar voor de bewoners van de Kortrijksepoortstraat die willen fietsen is dit een geseling. Voor de jonkies: dit eenrichtingsverkeer werd ingevoerd in de jaren 80, toen het stadscentrum één autofile was, en de trams vaak vast zaten op de as Kortrijksesteenweg / Koningin Elisabethlaan. Als jongere kwam ik daardoor soms te laat op school aan. Buiten de R40 heeft de tram nu al jaren een snelle eigen bedding. Een andere grote boosdoener van vertragingen door de tram zijn de slecht geparkeerde wagens. Iedereen kent de oplossing hiervoor.

Dat alles vraagt een engagement om mee te bouwen aan een fietsstad. Vraag is of De Lijn dat wenst, en vraag is of ze daar van Vlaanderen de middelen voor krijgt. Zo niet, dan blijft De Lijn zitten in haar klassieke alliantie met de autostad. Dat is het vicieuze cirkel in hun denken. Hopelijk wordt die bladzijde ooit omgedraaid.

Drie uitsmijters: de commentaren op sociale media zijn alweer om in te kaderen. Volgens velen ligt het aan de fietsers zelf. Dat klopt deels: fietsen tussen de tramsporen moet je leren. Maar het is geen toeval dat de piek in de ongevallen in de herfst ligt: dat is de aankomst van méér dan tienduizend jongeren die zich voor het éérst intens in een stad verplaatsen. Die kunnen fietsen. Maar die ogen tekort komen voor de vele obstakels. Als ze al niet focussen op: de weg zoeken.

Mijn teerbeminde en ik zijn lid van Vrienden op de fiets. Een paar jaar geleden ontvingen we een echtpaar uit het zuiden van Nederland. Op dag één van hun tweedaagsverblijf viel mevrouw op het Lippensplein. Geen spoedopname, maar wel véél pijn. Ze namen prompt de trein terug naar huis.

Dikke banden helpen veel.

13okt18, Koophandelsplein

Dodenwake 10 juli 2021

Zaterdag, 10 juli 2021, organiseerde Fietsersbond Gent in Zwijnaarde een kleine dodenwake ter nagedachtenis van José Van de Velde. Omwille van corona is dit – net als de vorige wake in maart 2021 – een uitgestelde wake, een jaar na de droeve feiten.

10 juli 2021, Remi Vlerickstraat

Het opzet was bewust heel kleinschalig. In overleg met de familie van het slachtoffer hingen we ter plaatse een naamplaatje met de naam en het geboorte- en sterfjaar van het slachtoffer. In de traditie van onze dodenwakes legden we ook een klein boeket ter ere van het slachtoffer.

10 juli 2021, Remi Vlerickstraat

Op 4 juli 2020 overleed een fietser in Zwijnaarde. Het ongeval gebeurde aan de hoek van de Dorpstraat en de Remi Vlerickstraat. Bij het ongeval met de fietser was een vrachtwagen betrokken. Op basis van de beschikbare informatie hebben we geen link met wegeninfrastructuur of gedrag.

Wat ons wel frappeert is de blijvende onduidelijkheid van de omstandigheden van dit ongeval. Wij en de familie blijven met veel vragen zitten. Daar kunnen we moeilijk mee leven. Het is zelfs niet zeker of het slachtoffer fietste, of met de fiets aan de hand stapte, of stil stond.

We missen in het Vlaamse èn Gentse beleid degelijke ongevallenanalyses, met conclusies. Al te vaak is dat niet meer dan een opsomming van locaties en vervoersmiddelen. Dat kan diepgaander, zeker naar mogelijke preventieconclusies. De belangrijkste vraag is: hoe kan dergelijk ongeval in de toekomst vermeden worden? Uit elk dodelijk ongeval zijn er lessen te trekken. Dat vraagt een analyse met verschillende actoren, mèt conclusies. In dit geval: had een camera achteraan of opzij van de vrachtwagen dit ongeval kunnen vermijden? Zo ja: laat dit een beleidsconclusie worden.

10 juli 2021, Remi Vlerickstraat

We missen de Stad Gent ook in het SAVE-Charter van OVK (Ouders van Verongelukte Kinderen). 114 steden en gemeenten ondertekenden reeds dit charter. We roepen de Stad Gent op dit ook te doen, en samen met de Gentse Politie nog actiever mee te helpen zoeken naar methodes om dodelijke ongevallen te vermijden. Want elke verkeersdode is er één teveel.

Raadsel (Motorstraat)

U komt op een fietssnelweg deze situatie tegen:

Hogeweg & Motorstraat, 8 juli 2021

Misschien helpt een ander beeld van de situatie:

Hogeweg & Motorstraat, 8 juli 2021

Het enige deel van de weg dat niet door de aannemer ingenomen is en breed genoeg is om een tegemoetkomende fietser te kruisen is de linkerrijstrook… maar daar botst u frontaal op het gemotoriseerd verkeer dat uit de haven of van de R4 komt.

Een werkman beweerde dat het moordstrookje links de juiste oplossing was, hoewel er geen signalisatie voorzien is die dat toestaat, laat staan duidelijk maakt. Geen probleem, volgens de man, want in de bebouwde kom mag je spookfietsen. (Iemand een idee waar dat waanbeeld vandaan komt?) Zelfs als dat waar was, ligt de grens van de bebouwde kom net achter ons…

Hopelijk realiseert de aannemer zich dat de situatie ook voor fietsers veilig en leesbaar moet zijn, voor er slachtoffers vallen.

Mobiliteitsverleiden

Wonen is een basisrecht. De plek waar je woont bepaalt veel. Het is bijna 27 jaar geleden dat mijn teerbeminde en ik besloten om te verhuizen. Waarheen? Den buiten? Met ons type van job (nachtverpleegster en theatertechnicus) wou dat zeggen: altijd 2 auto’s nodig. Of in de stad blijven? Dan kon het met één auto. We kozen voor het laatste. Dicht bij het centrum. Nét / nét geen 9000 Gent, dat stak een beetje. Het werd de eerste straat van 9040 Gent. Dicht bij een treinstation. En dicht bij de autostrade. Binnen 15 dagen is het 25 jaar geleden dat we hierheen verhuisden. Ik was nog geen Fietserbonder. Een auto bezitten leek evident. Wel kozen we bewust een school vlakbij ons nieuwe huis, zodat de dochters op termijn zelfstandig naar school konden. Maar de bizarre realiteit was dat het volume autoverkeer in onze straat zo snel steeg, dat we de kinderen vaak zelf met de auto brachten.

Huizen waren toen een pak goedkoper. Bouwmaterialen ook. De kennis over isoleren was beperkt. Internet was voor een elite. Flink wat panden stonden leeg. We leefden in de wereld van huisje- tuintje – keukentje. Vergeleken met toen is de appartementisering van de nieuwe wooneenheden bijna de norm geworden. Compacter wonen is ok, én nodig. Al bleek tijdens de pandemie waar de minpunten zaten.

In de slag om de appartementenkoper is de locatie een prijsbepalend element. Elke projectontwikkelaar wil zo duur als mogelijk verkopen. Mobiliteitsverleiden is één van de technieken. Dat was altijd zo. Het fietsverleiden dook eerst op in dure verkoopsbrochures (zie onderaan deze Fietsbult over de Loop). De laatste jaren verschijnt de fietsverleidingsdans steeds meer in het straatbeeld. Er waren al vaker voorbeelden te zien, zoals werfborden op het jaagpad langs de Bovenschelde, stijl: “zoveel kilometer naar centrum Gent”. Deze mobiliteitsverleiding kan je al een poos bewonderen op de Hogeweg:

01 juli 2021, Hogeweg

Ik ben benieuwd naar wàt precies dit project zichzelf doet uitroepen tot “meest fietsvriendelijke project van Gent”.

01 juli 2021, Hogeweg

Feit is: de fiets heeft een prominente plaats gekregen in de verleidingsdans. Dat was 25 jaar geleden nog ondenkbaar.

Werfnieuws: Motorstraat (4)

In de omgeving Darsen is intussen de volgende werf gestart: Infrabel voorziet een betere aansluiting naar de Hogeweg / doorfietsroute F400 en een verhoogde oversteekplaats van de Motorstraat naar de nieuwe overweg.

Nieuwe situatie (© Infrabel)

16 juni startten de werken in enige chaos: Farys kwam onverwachts een herstelling uitvoeren, midden in de werf. Na enkele dagen en een melding van onze kant was de situatie voldoende veilig en comfortabel geworden, maar bleef ze vrij onduidelijk.

Vanuit de Hogeweg en de Muide bleef de situatie zoals na de afwerking door AWV.

Hogeweg, 17 juni 2021

Vanuit de Lourdesstraat werd de situatie wel veranderd; waar je voorheen moest oversteken en je weg vervolgen over het fietspad aan de rechterkant van de weg, was deze route nu afgesloten met hekken en een bobcat.

Motorstraat, 16 juni 2021

De bedoeling was om langs de linkerkant van de weg verder te fietsen (zonder dat dit met een verkeersbord werd toegelaten) tot aan de de oversteekplaats van de Hogeweg aan de Noordveenakkerstraat. Ook daar helaas weinig duidelijk.

De fietsstrook onder de spoorweg werd gelukkig nog breder naarmate de werken vorderden.

Motorstraat, 24 juni 2021

Intussen is de werf in een volgende fase gekomen en werd de fietsstrook naar de overkant van de weg verplaatst. Vanuit de Hogeweg was alles duidelijk aangegeven, al was de fietsstrook onder de spoorweg opnieuw nogal smal bemeten voor tweerichtingsverkeer (hoewel er voldoende plaats is).

Komende van de Lourdesstraat:

Tot zover allemaal duidelijk. De doorgang naar de Noordveenakkerstraat is in orde, maar fietsers richting Hogeweg botsen – letterlijk – op een verkeersbord, dat zowel op het fietspad als op het zebrapad geplaatst werd. Een zure afsluiter voor wat verder één van de beter georganiseerde Gentse werven is.

Hogeweg & Noordveenakkerstraat, 2 juli 2021

Merelbekestraat, Melle

Op 11 juni 2018 begon ik met het schrijven van deze post.
Ondertussen gebeurde er van alles, kindjes worden geboren, men verandert eens van werk, een virusje hier en daar, … kortom: het leven.
Heel recent las ik onderstaand berichtje van Fietsersbond Melle op twitter wat mij aan dit verhaal deed denken.
Tijd voor die schop onder m’n gat en de grove borstel door het artikel. Tijd om nog eens op pad te gaan.

Al fietsend haal ik geregeld mensen in, om dan iets verder aan een stoplicht samen aan een stopstreep te staan wachten. Veelal gaat dit gepaard met een glimlach of een hoofdknik, een begroeting onder fiets-genoten. Af en toe ontstaat er een leuk gesprek waar je iets van meeneemt.

Zo fietste ik langs de N9-Brusselsesteenweg, richting Gent. Aan het kruispunt met de Land Van Rodelaan werd ik bijgehaald. “Is dat een camera? “, vroeg ze, wijzend met een vinger naar de bovenkant van haar hoofd. Een positief antwoord hierop leidde tot de logische vraag: “…en wat is daarvan de bedoeling? “.

Terwijl het groen werd en we samen verder fietsten langs het Park De Vijvers door de De Naeyerdreef, somde ik een aantal voor de hand liggende redenen op. Gaande van het vluchtmisdrijf waar ik mee te maken heb gehad en het vaak voorkomende ik had u niet gezien (terwijl de bestuurder aan het gsm-en was achter het stuur) tot het filmen van de reigers of regenbogen in en boven de plassen waar ik langsheen fiets en het gebruik van de beelden om onveilige situaties aan te tonen.

26 mei 2016, Scheldetragel, Heusden (Destelbergen)

Op het thema veilig fietsen wist ze direct in te pikken met een perfect voorbeeld van een missing link. De Merelbekestraat (grondgebied Melle, aan de rand met Gent), was net de reden waarom ze zelf de kinderen met de auto naar een school bracht in Melle.
Weer zo’n typisch verhaal van een onveilige schoolfietsroute die voor meer autovervoer zorgt, wat de route dan weer minder veilig maakt voor anderen die wèl met de fiets gaan.

Na een vraag van haar of ik dat op sociale media post, kon ik enkel wat reclame maken voor de Fietsersbond en mezelf een schop onder de kont geven. De aanzet tot dit artikel was gegeven.

Dit verhaal over een missing link is typerend. Veilige fietsroutes van en naar school en/of werk blijven de essentie om mensen op de fiets te krijgen. Voor fietsers lijkt dit begrip heel anders ingevuld als voor de verantwoordelijke gemeentebesturen. De wensen en de veiligheid van de bewoners, voetgangers en fietsers worden nog steeds te vaak ondergeschikt gemaakt aan het gemak van zij die de auto verkiezen.

Komende van Heusden kan je met de fiets tot aan Melle Leeuw over een fietspad. Het oversteken over de N9-Brusselsesteenweg is geregeld met stoplichten, niet conflictvrij en zeker vatbaar voor vele verbeteringen, maar naar huidige maatstaven zijn de basisvoorziening aanwezig.
Ditzelfde punt is een aankooppunt voor fiets verkeer uit Gentbrugge en -zolang de fietssnelweg F2 niet afgewerkt is- voor fietsers uit Wetteren.

Meteen na dit kruispunt verdwijnen alle fietsvoorzieningen in de Merelbekestraat tot na de rotonde net voor de spoorbrug.

25 juni 2021, N9-Brusselsesteenweg / Merelbekestraat, Melle

Het begin van de Merelbekestraat is breed genoeg om een fietspad te krijgen. De hoeken van deze straat met de N9, Brusselsesteenweg (richting Gent) missen nog een by-pass voor fietsers. Een inrichting die wel voorzien is op de 3 andere hoeken van dit kruispunt.

25 juni 2021, Merelbekestraat, Melle

Al snel wordt de straat wat smaller, doch breed genoeg om parkeervakken op het wegdek te voorzien. Deze parkeervakken zijn gericht op de bewoners via bewonerskaarten of korte bezoeken via parkeerschijf.
Tot aan de Hovenierstraat heeft elk huis hier minstens 1 privéparking en/of een eigen garage.

25 juni 2021, Merelbekestraat, Melle


Na de Hovenierstraat wordt de straat nog iets smaller en hebben minder huizen een privéparking ter beschikking. Dit resulteert in een smalle corridor waar 2 kruisende auto’s snelheid moeten minderen om elkaar veilig te kunnen kruisen. Het kruisen van een bus of vrachtwagen gaat maar erg nipt en het voetpad wordt hier regelmatig gebruikt om over uit te wijken. Net in het midden van dit smalle deel is een nieuwe zijstraat aangelegd.
Een puur cosmetische toets in de vorm van een niet verhoogd verkeersplateau dient bestuurders tot een kalmer tempo aan te manen.

25 juni 2021, Merelbekestraat, de drempelloze-drempel, Melle


Als fietsers wordt je hier al snel ingehaald, autobestuurders zien op dit rechte stuk tegenliggers al van ver aankomen. Dit betekent echter ook dat veel auto’s niet het geduld hebben om achter de fietser te blijven. Met een manoeuvre “het past nog nèt wel” tot gevolg. Voor de fietsers is dit vaak een “het past nèt niet, dus ik rem maar en ga verder naar rechts gaan rijden“- situatie.

25 juni 2021, Merelbekestraat / Vogelstraat, Melle

Bij het volgende kruispunt, met de Vogelstraat, heb ik als fietser de reflex om uit de baan van de auto’s te gaan rijden. De buitenbocht dus. Helaas heeft deze zijstraat een verkeerseilandje in het midden, wat net te ver inspringt op de Merelbekestraat. Hierdoor wordt de fietser terug in de lijn van de auto’s geduwd.
Op de hoofdbaan, de Merelbekestraat, is hier meer dan ruimte genoeg om dit veilig in te richten voor de voetgangers en fietsers. Minstens zou voor de lengte van de erg lange kruising een fietspad voorzien kunnen worden.

Merelbekestraat / Vogelstraat, met een beetje verbeelding

Vervolgens zijn er enkel parkeervakken voorzien voor de huizen die geen privé parkeerplaats hebben voorzien in hun voortuin, de rest van de baan is erg breed en is er een ruimte zo breed als 3 baanvakken. Dit bredere gedeelte komt gevaarlijker over voor de fietsers, omdat de snelheid van de auto’s  hier omhoog gaat.

25 juni 2021, Merelbekestraat, Melle

Uiteindelijk volgt er net voor de rotonde een stukje zone 30, met een middenberm of verdrijvingsvlakken welke de middenberm moet nabootsen / aankondigen.

25 juni 2021, Merelbekestraat, begin zone 30, Melle

Aangekomen bij de rotonde zien we dat zelfs bij de aanleg van die rotonde er geen duidelijk doorlopend fietspad richting de school is aangebracht. Dit lijkt een bewuste keuze geweest te zijn, aangezien de ruimte voor een fietpad omheen drie kwart van de rotonde zeker aanwezig is.

Ik begrijp dus het sentiment van de bezorgde moeder die voor de auto koos om haar kinderen naar school te brengen. Deze baan lijkt aangelegd te zijn onder druk van autodoorstroming en snelheidsremming, maar op geen enkel punt is er rekening gehouden met de veiligheid van fietsers. De ingrepen die hier nu reeds kunnen gebeuren met een beetje verf en enkele borden zouden al een groot verschil maken voor de gehele uitstraling van deze ‘missing link’.

In deze straat kan de grootste meerwaarde gehaald worden door de de volledige verkeersas zone 30 te maken, zelfs al kan hier over een groot deel van de straat eenvoudigweg een fietspad toegevoegd worden. Deze straat heeft een groot fietspotentieel, maar niet met deze verkeersinrichting en met dit snelheidsregime.

Drie jaar nadat ik op deze situatie gewezen werd is er -helaas!- weinig veranderd. Buurtbewoners , de Fietsersbond Melle en Critical Mass Melle willen nu een lans breken om deze situatie aan te kaarten en al minimaal een uitbreiding van de zone 30 te eisen. En u?

Teken de petitie hier.

Kom dinsdag 29 juni naar onze critical mass. Start om 20u aan het Lijsternest in de Wautersdreef.  Meer info hier.

Met de fiets langs de Sint-Lievenstunnel via het Marie-Jeanne Boelenspad

(Na een lange afwezigheid: de comeback van Sven! Met een eerbetoon aan… Marie-Jeanne!)

ingang van de onderdoorgang met zicht op aftakking richting Dierentuinlaan.
22 juni 2021, Marie-Jeanne Boelenspad

Het Marie-Jeanne Boelenspad is nu bijna een jaar bruikbaar als fiets- en voetgangersonderdoorgang, parallel aan de Sint-Lievenstunnel langs de R40. Eén van de meest huiveringwekkende fietsoversteekplaatsen van Gent verdween. Dit verdient een feestje en een evaluatie. En néé: het is zeer normaal dat je de naam van dit fietspad niet goed kent. De naamgeving kwam er pas in april van dit jaar (meer info hier).

De R40 – alias de kleine ring – van de Overpoort richting Dampoort volgen was altijd – kuchkuch– een uitdaging. Voornamelijk het kruispunt onder de B 401 met zijn fly-over was voor fietsers een werkelijk obstakel. Smalle en veel te kleine opstelvakken. Het amper kunnen oversteken van de 7 baanvakken binnen 1 groenfase. De lange wachttijden bij de stoplichten. Het tegelijk groen zijn voor fietsers die de kleine ring volgen en voor trams die deze kruisen…

22 juni 2021, waar de oude oversteekplaats lag onder de Fly-Over

Dit alles behoort tot een onzalig verleden. Dit knooppunt heeft, voor fietsers althans, een ware transformatie ondergaan.

Na een klein jaartje is het dan ook tijd om deze ontegensprekelijke verbetering eens onder de loep te nemen. Wat is er goed en wat kan er beter?

22 juni 2021, Marie-Jeanne Boelenspad komende van Scheldepunt

De breedte van dit pad, onder de brug door, is ideaal, ook voor kruisend verkeer.
De hellingsgraad is fantastisch gekozen en de ondergrond geeft genoeg grip zonder al te veel drempels en bobbels. Allemaal positief.

Over de aanduidingen en borden, de geldende voorangen, de toegelaten rijrichtingen en de te nemen hoeken en bochten kunnen we wel wat kritischer zijn.

1. richting Zuiderpoort / 2. richting Ledeberg / 3. Komende van Dierentuinlaan

Zo is er een route voorzien voor fietsers vanuit de Sint-Lievenslaan richting Zuiderpoort (1, in geel) en richting Ledeberg (2, in blauw). De fietsers komende van de Dierentuinlaan (3, in bruin) blijven echter in de kou staan: wachten voor 2 stoplichten en bij het oversteken van de tramsporen.

Fietsers die de Sint-Lievenslaan volgen, de hoofdas hier, verliezen 2 keer hun voorrang.

22 juni 2021, van de Sint-Lievenslaan naar het Marie-Jeanne Boelenspad

Het eerste voorrangsverlies is bizar. (4) Fietsers moeten er vanop de ondergedimensioneerde (smalle) verbinding vanuit de Sint-Lievenslaan voorrang verlenen aan het Marie-Jeanne Boelenspad. Dat pad naar rechts, de richting waarop je hier dus voorrang moet verlenen, loopt via een kasseibaan verder dood op de Scheldepunt. Er zit een logica achter die ik niet kan lezen, laat staan begrijpen.

22 juni 2021, van het Marie-Jeanne Boelenspad naar het fietspad langs Keizerverst

Het tweede voorrangsverlies is bij het vervolgen van de route langs de Keizervest. Hier komen er fietsers vanop het kruispunt naar beneden gefietst. De fietsers die hier van de onderdoorgang komen moeten op de helling naar boven vertragen en om duidelijk zicht te krijgen op het verkeer komende van links, bijna volledig tot stilstand komen. De hoek noch de helling van waaruit hier gekeken wordt zijn optimaal.

22 juni 2021, van het Marie-Jeanne Boelenspad naar het fietspad langs Keizervest

Verder valt het op dat deze onderdoorgang duidelijk bedoeld is als 2 richtings fiets- en voetpad. De aanwezige borden D7, verplicht fietspad, lijken hier dan ook beter weg te ruimen voor borden type D10, baan voorbehouden voor fietsers en voetgangers. Vergezeld van het onderbord M18.

22 juni 2021, een trap voor de voetgangers

Bij het voorrangsbord aan de kant van de Sint-Lievenslaan werd hier wel een onderbord type M10 voorzien. Een verdwaald bordje c3, verboden toegang voor alle verkeer, net naast het bordje verplicht fietspad, zal hier geen enkele fietser om de tuin leiden.

Ondanks deze punten levert deze onderdoorgang een werkelijk verschil. Fietscomfort en vlotheid zijn hier niet alleen fors verbeterd maar deze route is hierdoor een pak veiliger geworden.

Mocht dit een minimale standaard worden voor nieuwe verkeersinfrastructuur in Gent, dan kijken wij de toekomst alvast rooskleurig tegemoet.

9 maand

Louisa is niet zwanger hoor! Het is omgekeerd. Ze is bijna 9 maand oud.

21 mei 2021, Louisa D’Havébrug

Op 21 september werd de Louisa d’Havébrug – Louisa voor de vrienden- plechtig ingehuldigd. Op 21 juni is Louisa dus 9 maand oud. We zijn nog steeds dolgelukkig met haar. En iets verderop krijgt haar 60 jaar oudere broer, Stroppie, zijn langverwachtte remake. Maar er leeft ongeduld om Louisa in haar volle glorie over te kunnen fietsen. Vandaag popte dat ongeduld op Twitter op:

Maar zoals er versplintering van bevoegdheden bestaat (dat is een belangrijk hoofdstuk in onze cursus politicologie), zo is er ook versplintering van werven. Het positieve woord hiervoor is: “taakverdeling”. Het tussenwoord is: “afbakening”. We kennen zo meerdere fietsprojecten. Het nadeel is: het vraagt véél geduld van de fans. En het veroorzaakt wrevel.

Als fan van Louisa vroegen we de schepen van Openbaar Groen om helderheid, en dat kwam er vrij snel:

Van: Yves
Verzonden: woensdag 19 mei 2021 17:55
Aan: De Bruycker Astrid <Astrid.DeBruycker@stad.gent>
CC: Ruben – Fietsersbond Gent <gent@fietsersbond.be>
Onderwerp: park naast Louisa D’Havébrug

Dag mevrouw de schepen,

Beste Astrid,

De Louisa – zo noemen we de Louisa d’Havébrug liefkozend – is bijna een zwangerschap oud. We plannen 9 maand na de opening (dus rond 21 juni) een Fietsbult over de ontbrekende aansluitingen.

We vinden het zonde dat zo’n knappe infrastructuur niet prompt 100% kan renderen. Het is wachten op de aanleg van het park. Kan u ons een idee geven wanneer de werf die de aansluitende fietspaden creëert zal starten? Of kunnen we helpen om dit te bespoedigen?

Met fietsende groet,

Yves, vrijwilliger FIETSERSBOND GENT

————————————————————–

Van: Schepen De Bruycker Astrid <schepen.debruycker@stad.gent>
Verzonden: donderdag 27 mei 2021 11:32

Onderwerp: RE:KAB20212291 park naast Louisa D’Havébrug

Geachte heer De Bruyckere, beste Yves,

Dank voor je vraag. De offertes van de aanbesteding voor de aanlegwerken van het park werden geopend op 18 mei l.l..

De gunning van de werken in het college is voorzien eind juni. De aanlegwerken kunnen dan starten na het bouwverlof, in de tweede helft van augustus. Het park komt er dus nog zeker dit jaar!

Vriendelijke groet

Astrid De Bruycker (zij/haar)

Schepen van Gelijke Kansen, Welzijn, Participatie, Buurtwerk en Openbaar Groen

————————————————————-

Dat is goed nieuws. Langer wachten zou niet echt verantwoord zijn, het is er nu al vaak druk:

01 mei 2021, toekomstig park naast Louisa d’Havébrug

De (nieuwe!) fietsroutebordjes hangen al klaar:

01 mei 2021, Louisa D’Havébrug, en toekomstig park ernaast
01 mei 2021, toekomstig park naast Louisa D’Havébrug,